Dziennik Ustaw Nr 174 — 10936 — Poz. 1452 1452 ROZPORZÑDZENIE MINISTRA INFRASTRUKTURY1) z dnia 3 sierpnia 2005 r. w sprawie szczegó∏owych warunków bezpiecznego uprawiania ˝eglugi przez statki morskie2

rozdziale 3; 4) statków niepodlegajàcych wpisowi do rejestru okr´towego lub rejestru statków morskich; 5) statków nowo wybudowanych, przebudowanych, odbudowanych lub remontowanych udajà——————— 1) Minister Infrastruktury kieruje dzia∏em administracji rzàdowej — gospodarka morska, na podstawie § 1 ust. 2 pkt 2 rozporzàdzenia Prezesa Rady Ministrów z dnia 11 czerwca 2004 r. w sprawie szczegó∏owego zakresu dzia∏ania Ministra Infrastruktury (Dz. U. Nr 134, poz. 1429). 2) Niniejsze rozporzàdzenie w zakresie swojej regulacji dokonuje wdro˝enia: — dyrektywy Rady 1998/18/WE z dnia 17 marca 1998 r. w sprawie przepisów i norm bezpieczeƒstwa statków pasa˝erskich (Dz. Urz. WE L 144 z 15.05.1998, str. 1, Dz. Urz. WE L 98 z 15.04.2002, str. 1, Dz. Urz. WE L 324 z 29.11.2002, str. 53, Dz. Urz. UE L 123 z 17.05.2003, str. 18, Dz. Urz. UE L 190 z 30.07.2003, str. 6); — dyrektywy Rady 2003/25/UE z dnia 14 kwietnia 2003 r. w sprawie szczególnych wymogów statecznoÊci promów typu ro-ro (Dz. Urz. UE L 123 z 17.05.2003, str. 22); — dyrektywy Rady 1997/70/WE z dnia 11 grudnia 1997 r. ustanawiajàcej zharmonizowany system bezpieczeƒstwa dla statków rybackich o d∏ugoÊci 24 m i wi´kszej (Dz. Urz. WE L 034 z 09.02.1998, str. 1, Dz. Urz. WE L 083 z 27.03.1999, str. 48, Dz. Urz. WE L 112 z 27.04.2002, str. 21). 3) Zmiany wymienionej ustawy zosta∏y og∏oszone w Dz. U. z 2002 r. Nr 240, poz. 2060, z 2003 r. Nr 199, poz. 1936 i Nr 229, poz. 2277, z 2004 r. Nr 6, poz. 41, Nr 93, poz. 895 i 899 i Nr 273, poz. 2703 oraz z 2005 r. Nr 155, poz. 1298. cych si´ w podró˝ próbnà przed rozpocz´ciem ˝eglugi; 6) doków p∏ywajàcych. 2. Warunki bezpiecznego uprawiania ˝eglugi dla jednostek p∏ywajàcych Stra˝y Granicznej okreÊla rozporzàdzenie Ministra Spraw Wewn´trznych i Administracji z dnia 1 lipca 2002 r. w sprawie wymagaƒ dotyczàcych technicznego i pozatechnicznego bezpieczeƒstwa ˝eglugi jednostek p∏ywajàcych Stra˝y Granicznej (Dz. U. Nr 108, poz. 956). § 3. Wymagania w zakresie bezpiecznego uprawiania ˝eglugi przez statki okreÊlajà umowy mi´dzynarodowe wià˝àce Rzeczpospolità Polskà, a w szczególnoÊci Mi´dzynarodowa konwencja o bezpieczeƒstwie ˝ycia na morzu, 1974, sporzàdzona w Londynie dnia 1 listopada 1974 r. (Dz. U. z 1984 r. Nr 61, poz. 318 i 319), wraz z Protoko∏em dotyczàcym Mi´dzynarodowej konwencji o bezpieczeƒstwie ˝ycia na morzu, 1974, sporzàdzonym w Londynie dnia 17 lutego 1978 r. (Dz. U. z 1984 r. Nr 61, poz. 320 i 321, z 1986 r. Nr 35, poz. 177 oraz z 2005 r. Nr 120, poz. 1016 i 1017), zwana dalej „Konwencjà SOLAS”, oraz przepisy niniejszego rozporzàdzenia. § 4. Ilekroç w rozporzàdzeniu jest mowa o: 1) ustawie — oznacza to ustaw´ z dnia 9 listopada 2000 r. o bezpieczeƒstwie morskim; 2) ˝egludze przybrze˝nej — oznacza to ˝eglug´ w odleg∏oÊci nie wi´kszej ni˝ 20 mil morskich od brzegu w rejonie Morza Ba∏tyckiego lub innego morza zamkni´tego o podobnych warunkach ˝eglugowych; 3) pasa˝erskiej ˝egludze krajowej — oznacza to ˝eglug´ na wodach morskich, uprawianà przez statki pasa˝erskie klasy A, B, C lub D mi´dzy portami morskimi Rzeczypospolitej Polskiej; 4) ˝egludze krajowej — oznacza to ˝eglug´ po morskich wodach wewn´trznych i morzu terytorialnym Rzeczypospolitej Polskiej; 5) ˝egludze os∏oni´tej — oznacza to ˝eglug´ na akwenie Zalewu Szczeciƒskiego i Zalewu WiÊlanego oraz po cz´Êci Zatoki Gdaƒskiej na po∏udnie od linii prostej ∏àczàcej latarni´ morskà Hel z p∏awà podejÊciowà do portu Ba∏tijsk; 6) ˝egludze portowej — oznacza to ˝eglug´ w obr´bie portów, ∏àcznie z Roztokà Odrzaƒskà, do linii równole˝nika przechodzàcego przez Bram´ Torowà nr 4 na Kanale Piastowskim i Zalewie Kamieƒskim; Dziennik Ustaw Nr 174 — 10937 — Poz. 1452 7) ˝egludze mi´dzynarodowej — oznacza to ˝eglug´ na akwenach innych ni˝ wymienione w pkt 3—6; 16) istniejàcym statku — oznacza to ka˝dy statek, który nie jest nowym statkiem; 8) ˝egludze regularnej — oznacza to ˝eglug´ mi´dzy co najmniej dwoma tymi samymi portami, uprawianà zgodnie z opublikowanym rozk∏adem lub sk∏adajàcà si´ z ciàgu podró˝y nast´pujàcych z okreÊlonà regularnoÊcià; 17) istniejàcym promie pasa˝erskim typu ro-ro — oznacza to ka˝dy prom pasa˝erski typu ro-ro, który nie jest nowym promem pasa˝erskim typu ro-ro; 9) pasa˝erze — oznacza to ka˝dà osob´, z wyjàtkiem:

a)kapitana i cz∏onków za∏ogi lub innych osób zatrudnionych lub zaanga˝owanych w jakimkolwiek charakterze na statku dla jego potrzeb,
b)dziecka w wieku poni˝ej jednego roku; 10) osobie o ograniczonych mo˝liwoÊciach poruszania si´ — oznacza to ka˝dego, kto ma szczególnà trudnoÊç w korzystaniu z transportu publicznego, w∏àczajàc osoby w podesz∏ym wieku, osoby niepe∏nosprawne, osoby z zaburzeniami narzàdów zmys∏ów, osoby na wózkach inwalidzkich, kobiety ci´˝arne oraz osoby z ma∏ymi dzieçmi; 11) statku pasa˝erskim — oznacza to statek, który przewozi wi´cej ni˝ 12 pasa˝erów; 12) promie pasa˝erskim typu ro-ro — oznacza to statek pasa˝erski posiadajàcy urzàdzenia umo˝liwiajàce wjazd i wyjazd z niego pojazdów drogowych lub kolejowych; 13) szybkim statku pasa˝erskim — oznacza to statek okreÊlony w prawidle 1 rozdzia∏u X Konwencji SOLAS, przewo˝àcy wi´cej ni˝ 12 pasa˝erów; szybkim statkiem pasa˝erskim nie jest uprawiajàcy pasa˝erskà ˝eglug´ krajowà statek pasa˝erski klasy B, C lub D, którego wypornoÊç na projektowej wodnicy p∏ywania jest mniejsza od 500 m3, a maksymalna pr´dkoÊç jest ni˝sza ni˝ 20 w´z∏ów; 14) nowym statku — oznacza to statek, którego st´pk´ po∏o˝ono lub który znajdowa∏ si´ na podobnym etapie budowy nie wczeÊniej ni˝ w dniu 1 lipca 1998 r.; za podobny etap budowy uwa˝a si´ etap, w którym:
a)rozpoczyna si´ budowa identyfikowana z konkretnym statkiem oraz
b)rozpoczà∏ si´ monta˝ przynajmniej 50 ton albo jednego procenta przybli˝onej masy materia∏ów konstrukcyjnych — w zale˝noÊci od tego, która z tych wielkoÊci jest mniejsza; 15) nowym promie pasa˝erskim typu ro-ro — oznacza to prom pasa˝erski typu ro-ro, którego st´pk´ po∏o˝ono lub który znajdowa∏ si´ na podobnym etapie budowy nie wczeÊniej ni˝ w dniu 1 paêdziernika 2004 r.; za podobny etap budowy uwa˝a si´ etap, w którym:
a)rozpoczyna si´ budowa identyfikowana z konkretnym statkiem oraz
b)rozpoczà∏ si´ monta˝ przynajmniej 50 ton albo jednego procenta przybli˝onej masy materia∏ów konstrukcyjnych — w zale˝noÊci od tego, która z tych wielkoÊci jest mniejsza; 18) wieku statku — oznacza to wiek statku w latach, liczony od daty jego przekazania armatorowi po ukoƒczeniu budowy; 19) pe∏nym pok∏adzie — oznacza to pok∏ad zamkni´ty, wystawiony na dzia∏anie warunków pogodowych, posiadajàcy zamontowane na sta∏e zamkni´cia wszystkich otworów w cz´Êci wystawionej na dzia∏anie tych warunków i poni˝ej którego wszystkie otwory w burtach sà wyposa˝one w zamontowane na sta∏e zamkni´cia, odporne co najmniej na dzia∏anie tych warunków; pe∏ny pok∏ad mo˝e byç pok∏adem wodoszczelnym lub mieç konstrukcj´ równowa˝nà, polegajàcà na tym, ˝e pok∏ad niewodoszczelny jest w ca∏oÊci os∏oni´ty odpornà na dzia∏anie warunków pogodowych konstrukcjà o odpowiedniej wytrzyma∏oÊci, a tak˝e wyposa˝ony jest w zamontowany na sta∏e system zamkni´ç odpornych na dzia∏anie tych warunków; 20) uszkodzonym pok∏adzie ro-ro — oznacza to uszkodzony przedzia∏ ∏adunkowy typu ro-ro lub specjalny przedzia∏ ∏adunkowy, o którym mowa w prawidle II-2/3 Konwencji SOLAS; 21) wolnej burcie po uszkodzeniu — oznacza to najmniejszà odleg∏oÊç mi´dzy uszkodzonym pok∏adem ro-ro a koƒcowà wodnicà p∏ywania w miejscu uszkodzenia w rozpatrywanym przypadku awarii, bez uwzgl´dnienia skutków oddzia∏ywania wody zgromadzonej na uszkodzonym pok∏adzie ro-ro; 22) znaczàcej wysokoÊci fali — oznacza to Êrednià wysokoÊç najwy˝szej 1/3 wysokoÊci fal zaobserwowanych w ciàgu danego okresu na danym obszarze; 23) miejscu schronienia — oznacza to ka˝dy naturalnie lub sztucznie os∏oni´ty obszar, który mo˝e byç wykorzystany jako schronienie przez statek znajdujàcy si´ w okolicznoÊciach mogàcych stanowiç zagro˝enie dla jego bezpieczeƒstwa; 24) szczególnych wymogach statecznoÊci — oznacza to szczególne wymogi dotyczàce statecznoÊci promu pasa˝erskiego typu ro-ro, okreÊlone w za∏àczniku do rozporzàdzenia; 25) uznanej instytucji klasyfikacyjnej — oznacza to instytucj´ klasyfikacyjnà uznanà zgodnie z przepisami ustawy; 26) przepisach IMO — oznacza to og∏oszone przepisy i zalecenia ustanowione przez Mi´dzynarodowà Organizacj´ Morskà (IMO), wià˝àce Rzeczpospolità Polskà zgodnie z Konwencjà SOLAS; 27) Kodeksie jednostek szybkich — oznacza to Mi´dzynarodowy kodeks bezpieczeƒstwa jednostek szybkich, okreÊlony w rozdziale X Konwencji SOLAS; Dziennik Ustaw Nr 174 — 10938 — 28) Konwencji o liniach ∏adunkowych — oznacza to Mi´dzynarodowà konwencj´ o liniach ∏adunkowych, sporzàdzonà w Londynie dnia 5 kwietnia 1966 r. (Dz. U. z 1969 r. Nr 33, poz. 282). Poz. 1452 4) kategoria B — statki towarowe o pojemnoÊci brutto poni˝ej 500; Rozdzia∏ 2 5) kategoria C1 — statki rybackie o d∏ugoÊci wi´kszej od 75 m, wliczajàc w to statki, które przetwarzajà swoje po∏owy; Wymagania w zakresie bezpieczeƒstwa ˝eglugi i ˝ycia na morzu 6) kategoria C2 — statki rybackie o d∏ugoÊci 75 m i mniejszej, wliczajàc w to statki, które przetwarzajà swoje po∏owy; § 5. Niezale˝nie od spe∏nienia wymagaƒ co do technicznego stanu bezpieczeƒstwa statek mo˝e byç u˝ywany w ˝egludze morskiej, je˝eli spe∏nia tak˝e inne wymagania bezpieczeƒstwa ˝eglugi i ˝ycia na morzu, dotyczàce w szczególnoÊci: 1) wyposa˝enia w Êrodki i urzàdzenia ratunkowe; 2) obsady ∏odzi i tratw ratunkowych; 3) wyposa˝enia w Êrodki sygna∏owe, nawigacyjne i radiowe; 4) urzàdzeƒ do podejmowania pilota; 5) alarmów i çwiczeƒ; 6) ochrony przeciwpo˝arowej; 7) zarzàdzania bezpiecznà eksploatacjà statku w podró˝y morskiej. § 6. 1. W zakresie, o którym mowa w § 5 pkt 1, statki pasa˝erskie oraz inne statki o pojemnoÊci brutto 500 i powy˝ej, uprawiajàce ˝eglug´ mi´dzynarodowà, z wyjàtkiem statków rybackich, powinny byç wyposa˝one w: 1) ∏odzie ratunkowe; 2) ∏odzie ratownicze; 3) tratwy ratunkowe; 4) ko∏a ratunkowe; 5) pasy ratunkowe; 6) kombinezony ratunkowe i ochronne; 7) Êrodki indywidualnej ochrony cieplnej; 8) inne Êrodki i urzàdzenia ratunkowe. 2. IloÊç i rodzaj Êrodków oraz urzàdzeƒ ratunkowych, ich rozmieszczenie, sposób instalowania i wyposa˝enie okreÊlajà przepisy IMO. § 7. 1. Dla statków innych ni˝ wymienione w § 6 ust. 1 ustala si´ nast´pujàce kategorie pod wzgl´dem wyposa˝enia w Êrodki i urzàdzenia ratunkowe: 7) kategoria D — statki specjalistyczne o pojemnoÊci brutto poni˝ej 500. 2. Liczb´, rodzaj i rozmieszczenie Êrodków i urzàdzeƒ ratunkowych dla poszczególnych kategorii statków,

ust. 1, okreÊlajà dyrektorzy w∏aÊciwych terytorialnie urz´dów morskich, z zastrze˝eniem ust.

Dyrektorzy urz´dów morskich okreÊlajà ponadto rodzaj przedmiotów stanowiàcych wyposa˝enie Êrodków ratunkowych dla poszczególnych kategorii statków oraz minimalny zestaw urzàdzeƒ nawigacyjnych, radiowych i Êrodków sygna∏owych dla tych statków.
Rodzaje i liczby urzàdzeƒ i Êrodków dla statków pasa˝erskich (w tym dla szybkich statków pasa˝erskich) oraz dla statków rybackich o d∏ugoÊci 24 m i wi´kszej dyrektorzy urz´dów morskich okreÊlajà zgodnie z wymaganiami Konwencji SOLAS i przepisami IMO, z uwzgl´dnieniem § 29 i
Ilekroç wyposa˝enie w Êrodki ratunkowe uzale˝nione jest od d∏ugoÊci statku, przyjmuje si´ jego d∏ugoÊç pomiarowà okreÊlonà przepisami Mi´dzynarodowej konwencji o pomierzaniu pojemnoÊci statków z 1969 r., sporzàdzonej w Londynie dnia 23 czerwca 1969 r. (Dz. U. z 1983 r. Nr 56, poz. 247 i 248). §
Znajdujàce si´ na statku Êrodki i urzàdzenia ratunkowe oraz przedmioty stanowiàce ich wyposa˝enie powinny byç utrzymywane w nale˝ytym stanie technicznym i w sta∏ej gotowoÊci do u˝ycia w razie nag∏ej potrzeby, zarówno przed rozpocz´ciem ˝eglugi, jak i przez ca∏y czas trwania podró˝y morskiej. §
W sk∏adzie za∏ogi ka˝dego statku powinna znajdowaç si´ okreÊlona liczba osób posiadajàcych kwalifikacje do kierowania oraz obs∏ugi ∏odzi i tratw ratunkowych, potwierdzone Êwiadectwem ratownika wydanym przez dyrektora urz´du morskiego zgodnie z rozporzàdzeniem wydanym na podstawie art. 25 pkt 1 i 3 ustawy. §
Wymagana minimalna liczba osób posiadajàcych kwalifikacje,

§ 9, dla ka˝dej znajdujàcej si´ na statku ∏odzi ratunkowej wynosi: 1) 2 — w przypadku ∏odzi o no

ÊnoÊci do 40 osób; 1) kategoria A1 — statki pasa˝erskie odbywajàce podró˝e w ˝egludze krajowej; 2) 3 — w przypadku ∏odzi o noÊnoÊci od 41 do 61 osób; 2) kategoria A2 — statki pasa˝erskie odbywajàce podró˝e w ˝egludze os∏oni´tej; 3) 4 — w przypadku ∏odzi o noÊnoÊci od 62 do 85 osób; 3) kategoria A3 — statki pasa˝erskie uprawiajàce ˝eglug´ portowà; 4) 5 — w przypadku ∏odzi o noÊnoÊci powy˝ej 85 osób. Dziennik Ustaw Nr 174 — 10939 — 2. Dla ka˝dej ∏odzi ratunkowej powinien byç wyznaczony kierownik ∏odzi i jego zast´pca. Kierownictwo ∏odzi ratunkowej powinno byç powierzone osobie posiadajàcej kwalifikacje,

§ 9. 3.

Do obs∏ugi ka˝dej ∏odzi motorowej powinien byç przydzielony cz∏onek za∏ogi znajàcy obs∏ug´ silnika. §

Do obs∏ugi ka˝dej tratwy ratunkowej kapitan statku wyznacza co najmniej jednego cz∏onka za∏ogi posiadajàcego kwalifikacje,

§ 9

. W razie wyznaczenia do obs∏ugi tratwy ratunkowej wi´cej ni˝ jednego cz∏onka za∏ogi kapitan wyznacza kierownika tratwy. 2. Dyrektor urz´du morskiego, majàc na wzgl´dzie charakter podró˝y, liczb´ osób na statku oraz rodzaj statku, mo˝e zezwoliç na wyznaczenie na kierowników tratw ratunkowych zamiast osób o kwalifikacjach,

§ 9, osoby posiadajàce przeszkolenie w zakresie indywidualnych technik ratunkowych.

Poz. 1452 2) stosowaç si´ do informacji przekazywanych przez s∏u˝b´ patrolu lodowego, prowadzonego w rejonie Wielkiej ¸awicy Nowofunlandzkiej; 3) przekazywaç informacje wymagane przez uznane systemy zg∏aszania statków oraz uczestniczyç w obowiàzujàcych systemach kontroli ruchu statków (VTS); 4) posiadaç niezb´dny dla bezpieczeƒstwa morskiego sk∏ad za∏ogi oraz ustalony j´zyk roboczy odnotowany w dzienniku okr´towym; 5) zapewniaç szybkie przejÊcie na r´czne sterowanie; urzàdzenia sterowe powinny byç sprawdzone przez za∏og´ przed wyjÊciem statku w morze; minimum raz na trzy miesiàce powinny byç przeprowadzone çwiczenia w zakresie awaryjnego sterowania; 6) przekazywaç odpowiedni zakres informacji o zagro˝eniach nawigacyjnych statkom znajdujàcym si´ w pobli˝u i kompetentnym w∏adzom oraz udzielaç niezb´dnej pomocy w sytuacjach zagro˝enia ˝ycia na morzu; §

Âwiadectwa ratownika posiadane przez cz∏onków za∏ogi statku pasa˝erskiego powinny znajdowaç si´ u kapitana statku i na ˝àdanie organu inspekcyjnego powinny byç okazywane wraz z imiennymi wykazami: 7) mieç odpowiedni plan podró˝y uwzgl´dniajàcy stosowanie si´ do obowiàzujàcych tras ˝eglugowych oraz analiz´ zagro˝eƒ nawigacyjnych i warunków pogodowych; 1) oficerów pok∏adowych; 8) prowadziç radiowà s∏u˝b´ nas∏uchu z umowami mi´dzynarodowymi; 2) osób posiadajàcych Êwiadectwo ratownika. §
Statek morski uprawiajàcy ˝eglug´ mi´dzynarodowà powinien byç wyposa˝ony w: 1) kompas magnetyczny i ˝yroskopowy; 2) echosond´ i sond´ r´cznà; 3) chronometr i sekundomierz; 4) radar; zgodnie 9) spe∏niaç przepisy bezpiecznej ˝eglugi zawarte w Konwencji w sprawie mi´dzynarodowych przepisów o zapobieganiu zderzeniom na morzu z 1972 r., sporzàdzonej w Londynie dnia 20 paêdziernika 1972 r. (Dz. U. z 1977 r. Nr 15, poz. 61 i 62 oraz z 1984 r. Nr 23, poz. 106).
Znajdujàce si´ na statku Êrodki sygna∏owe, urzàdzenia nawigacyjne i radiowe, sposób ich zainstalowania i rozmieszczenia powinny odpowiadaç wymaganiom okreÊlonym w przepisach technicznych uznanej instytucji klasyfikacyjnej. 5) radiop∏aw´ awaryjnà; 6) radiotelefon VHF; 7) stacj´ radiotelefonicznà; 8) latarnie sygna∏owo-pozycyjne; 9) dzwon, gong i przyrzàd do nadawania sygna∏ów dêwi´kowych; 10) komplet znaków dziennych; 11) inne urzàdzenia nawigacyjne, radiowe i Êrodki sygna∏owe zgodnie z postanowieniami Konwencji SOLAS i innych umów mi´dzynarodowych, których Rzeczpospolita Polska jest stronà.
Statek, o którym mowa w ust. 1, zgodnie z postanowieniami rozdzia∏u V Konwencji SOLAS, powinien: 1) przestrzegaç obowiàzujàcych tras ˝eglugowych;
Ârodki do radiowej ∏àcznoÊci dwukierunkowej oraz transpondery radarowe stanowiàce wyposa˝enie jednostek ratunkowych powinny byç przechowywane na statku w dobrym stanie technicznym i w gotowoÊci do umieszczenia w Êrodkach ratunkowych. §
Statki o pojemnoÊci brutto poni˝ej 200 powinny byç wyposa˝one w reflektory radarowe. Wymagania w zakresie budowy i instalowania reflektorów radarowych na statkach okreÊlajà przepisy techniczne uznanej instytucji klasyfikacyjnej.
Dyrektor urz´du morskiego mo˝e poleciç zainstalowanie reflektorów radarowych na statkach o pojemnoÊci brutto 200 i powy˝ej, je˝eli uzna to za konieczne ze wzgl´du na bezpieczeƒstwo ˝eglugi. §
Statki powinny byç wyposa˝one w niezb´dne do prowadzenia nawigacji aktualne zestawy map morskich, wydawnictw i podr´czników oraz w przybory nawigacyjne, a tak˝e teksty umów mi´dzy- Dziennik Ustaw Nr 174 — 10940 — narodowych i przepisów z zakresu bezpieczeƒstwa ˝eglugi i ˝ycia na morzu.
Minimalny zestaw wydawnictw i podr´czników oraz przyborów nawigacyjnych okreÊlajà dyrektorzy urz´dów morskich.
Instrukcja mocowania ∏adunku powinna byç zatwierdzona przez uznanà instytucj´ klasyfikacyjnà. §
Statki odbywajàce podró˝e morskie, w czasie których zachodzi prawdopodobieƒstwo korzystania z us∏ug pilota morskiego, powinny byç wyposa˝one w urzàdzenia do podejmowania pilota zgodnie z Konwencjà SOLAS. Poz. 1452 1) sygna∏y alarmów i ich charakterystyk´; 2) sposób zachowania si´ pasa˝erów na wypadek og∏oszenia alarmu; 3) sposób zak∏adania pasa ratunkowego lub ubrania ratunkowego. §
W celach szkoleniowych przeprowadza si´ na statkach alarmy çwiczebne dla za∏ogi oraz próbne dla pasa˝erów.
Alarmy çwiczebne i próbne og∏asza si´ po uprzednim zawiadomieniu pasa˝erów lub za∏ogi o terminie ich przeprowadzenia.
ZgodnoÊç budowy urzàdzeƒ do podejmowania pilota z wymaganiami Konwencji SOLAS potwierdza uznana instytucja klasyfikacyjna.
åwiczebne alarmy po˝arowe i ogólne powinny byç przeprowadzane zgodnie z wytycznymi wydanymi przez dyrektorów urz´dów morskich, z tym ˝e:
Urzàdzenie do podejmowania pilota powinno byç utrzymywane w sta∏ej gotowoÊci do u˝ycia. 1) na statkach pasa˝erskich i towarowych odbywajàcych podró˝e mi´dzynarodowe — w terminach i na zasadach zgodnych z postanowieniami Konwencji SOLAS;
Umocowanie urzàdzenia do podejmowania pilota, wejÊcie pilota na statek i jego zejÊcie ze statku powinien nadzorowaç oficer pok∏adowy. §
Na statkach obowiàzujà nast´pujàce alarmy: 1) alarm ogólny; 2) alarm po˝arowy.
Ustala si´ nast´pujàce sygna∏y alarmów: 1) sygna∏ alarmu ogólnego stanowi siedem lub wi´cej krótkich dêwi´ków z nast´pujàcym po nich jednym dêwi´kiem d∏ugim: (.......—), kilkakrotnie powtórzonych; 2) sygna∏ alarmu po˝arowego stanowià dwa krótkie dêwi´ki z nast´pujàcym po nich jednym dêwi´kiem d∏ugim: (..—), kilkakrotnie powtórzone.
Kapitan, za pomocà rozg∏oÊni statkowej lub innych Êrodków ∏àcznoÊci wewn´trznej, po sygnale alarmu ogólnego mo˝e podaç informacj´ dotyczàcà rodzaju zagro˝enia.
Polecenie opuszczenia statku jest ostatnià fazà alarmu ogólnego i mo˝e byç poprzedzone jednym d∏ugim sygna∏em dêwi´kowym (—). Kapitan przez rozg∏oÊni´ statkowà lub inny Êrodek ∏àcznoÊci wewn´trznej kilkakrotnie poleca opuÊciç statek.
Na ka˝dym statku powinien znajdowaç si´ aktualny rozk∏ad alarmowy, opracowany zgodnie z wytycznymi wydanymi przez dyrektorów urz´dów morskich, okreÊlajàcy sygna∏y alarmowe, ich charakterystyk´ oraz sposób post´powania i obowiàzki cz∏onków za∏ogi na wypadek alarmu.
Na statku, na którym znajdujà si´ pomieszczenia dla pasa˝erów, powinny znajdowaç si´ równie˝, sporzàdzone w odpowiednich j´zykach, tablice informacyjne dla pasa˝erów, okreÊlajàce: 2) na statkach w ˝egludze portowej, os∏oni´tej i przybrze˝nej — zgodnie z instrukcjà w sprawie alarmów, opracowanà przez armatora na podstawie wytycznych dyrektora urz´du morskiego; 3) na pozosta∏ych statkach — w odst´pach nieprzekraczajàcych jednego miesiàca oraz ka˝dorazowo, je˝eli sk∏ad za∏ogi uleg∏ zmianie w ponad 25 %; 4) na wszystkich statkach — w porze nocnej, w odst´pach nieprzekraczajàcych 3 miesi´cy.
Tematem çwiczeƒ przeprowadzanych w ramach çwiczebnych alarmów ogólnych powinny byç co najmniej raz na 3 miesiàce tak˝e pozosta∏e zagro˝enia statku, zgodnie z wytycznymi obowiàzujàcymi w tym zakresie. §
Szczegó∏owe instrukcje alarmowe dla poszczególnych statków oraz rozk∏ady alarmowe dla statków pasa˝erskich opracowujà armatorzy na podstawie wytycznych wydanych przez dyrektorów urz´dów morskich.
Liczb´ i rodzaj sprz´tu awaryjnego do likwidowania przecieków i ratowania statku przed zatoni´ciem okreÊlajà dyrektorzy urz´dów morskich. §
Sprz´t gaÊniczy stanowiàcy wyposa˝enie statków powinien odpowiadaç przepisom technicznym uznanej instytucji klasyfikacyjnej.
Konstrukcje zabezpieczenia przeciwpo˝arowego statków oraz ich wyposa˝enie w sta∏e urzàdzenia i instalacje gaÊnicze okreÊlajà przepisy techniczne uznanej instytucji klasyfikacyjnej. §
Rodzaj, liczb´ i rozmieszczenie sprz´tu gaÊniczego na statku ustala dyrektor urz´du morskiego przy zatwierdzaniu planu ochrony przeciwpo˝arowej. Dziennik Ustaw Nr 174 — 10941 —
Plan ochrony przeciwpo˝arowej powinien byç: 1) sporzàdzony w j´zyku polskim — na statkach w ˝egludze krajowej; 2) wywieszony w miejscu widocznym i ogólnie dost´pnym, a jego kopia — przechowywana przez kapitana statku wraz z innymi dokumentami; dodatkowy egzemplarz planu powinien byç przechowywany w pojemniku umieszczonym i oznakowanym zgodnie z Konwencjà SOLAS jako plan dla jednostek ochrony przeciwpo˝arowej; pojemnik powinien byç oznakowany równie˝ w j´zyku polskim w przypadku statków w ˝egludze krajowej.
Plan ochrony przeciwpo˝arowej opracowuje armator wed∏ug wytycznych dyrektora urz´du morskiego. 2) w odniesieniu do pozosta∏ych statków towarowych i ruchomych jednostek wiertniczych o pojemnoÊci brutto 500 i powy˝ej. Rozdzia∏ 3 Szczególne wymagania dotyczàce statków pasa˝erskich w pasa˝erskiej ˝egludze krajowej §
Niezale˝nie od bandery statków uprawiajàcych pasa˝erskà ˝eglug´ krajowà przepisy niniejszego rozdzia∏u, z zastrze˝eniem ust. 2, stosuje si´ do: 1) nowych statków pasa˝erskich; 2) istniejàcych statków pasa˝erskich o d∏ugoÊci co najmniej 24 m; 3) szybkich statków pasa˝erskich. §
Sprz´t gaÊniczy powinien byç: 1) u˝ywany wy∏àcznie do celów ratowniczo-gaÊniczych, ratowniczych lub szkoleniowych; 2) utrzymywany w nale˝ytym stanie technicznym i w gotowoÊci do natychmiastowego u˝ycia podczas podró˝y i postoju statku w porcie.
Utrzymywanie sprz´tu gaÊniczego w nale˝ytym stanie technicznym i gotowoÊci do u˝ycia podlega kontroli organu inspekcyjnego.
Sprz´t gaÊniczy na statku podlega okresowej kontroli przez upowa˝niony serwis, co najmniej raz w roku. §
Cz∏onkowie za∏ogi powinni byç przeszkoleni w zakresie ochrony przeciwpo˝arowej, a ewidencja dotyczàca odbycia przeszkolenia powinna znajdowaç si´ u kapitana statku i byç okazywana na ˝àdanie organu inspekcyjnego. §
Statki pasa˝erskie oraz inne statki o pojemnoÊci brutto 500 i powy˝ej, uprawiajàce ˝eglug´ mi´dzynarodowà, z wyjàtkiem statków rybackich, oraz armatorzy tych statków powinni spe∏niaç wymagania w zakresie zarzàdzania bezpiecznà eksploatacjà, wynikajàce z postanowieƒ Konwencji SOLAS i Mi´dzynarodowego kodeksu zarzàdzania bezpiecznà eksploatacjà statków i zapobieganiem zanieczyszczaniu, okreÊlonego w rozdziale IX Konwencji SOLAS. Poz. 1452
Przepisów niniejszego rozdzia∏u nie stosuje si´ do: 1) statków pasa˝erskich, które: a) nie posiadajà nap´du mechanicznego, b) sà zbudowane z materia∏ów innych ni˝ stal lub materia∏y równowa˝ne i których nie dotyczà wymagania dotyczàce szybkich statków pasa˝erskich, okreÊlone w Kodeksie jednostek szybkich, lub dotyczàce jednostek dynamicznie unoszonych, okreÊlone przepisami IMO, c) sà statkami drewnianymi o prostej konstrukcji, d) sà oryginalnymi historycznymi statkami pasa˝erskimi lub pojedynczymi replikami tych statków, zaprojektowanymi przed 1965 r., w przewa˝ajàcej cz´Êci zbudowanymi z materia∏ów oryginalnych, e) sà jachtami rekreacyjnymi, o ile nie przewo˝à — nie liczàc za∏ogi — w celach handlowych wi´cej ni˝ 12 pasa˝erów, lub f) uprawiajà wy∏àcznie ˝eglug´ portowà; 2) szybkich statków pasa˝erskich, które: a) sà jednostkami rekreacyjnymi, o ile nie przewo˝à — nie liczàc za∏ogi — w celach handlowych wi´cej ni˝ 12 pasa˝erów, lub b) uprawiajà wy∏àcznie ˝eglug´ portowà.
Przeglàdy w zakresie spe∏nienia przez statek i armatora wymagaƒ,

ust. 1, sà dokonywane przez organ inspekcyjny na zlecenie armatora. §

Statki pasa˝erskie uprawiajàce pasa˝erskà ˝eglug´ krajowà w zale˝noÊci od obszaru, po którym p∏ywajà, dzieli si´ na klasy: §
Wymagania w zakresie zarzàdzania bezpiecznà eksploatacjà,

§ 24ust.

1, obowiàzujà: 1) klasa A — statki pasa˝erskie uprawiajàce pasa˝erskà ˝eglug´ krajowà innà ni˝ podró˝e przewidziane dla statków klasy B, C i D; 1) w odniesieniu do statków pasa˝erskich oraz zbiornikowców do przewozu cieczy palnych, chemikaliowców, gazowców, masowców i innych statków towarowych uznanych przez Konwencj´ SOLAS za szybkie statki towarowe, o pojemnoÊci brutto 500 i powy˝ej; 2) klasa B — statki pasa˝erskie uprawiajàce pasa˝erskà ˝eglug´ krajowà, w czasie której nie oddalajà si´ dalej ni˝ 20 mil morskich od brzegu; 3) klasa C — statki pasa˝erskie uprawiajàce pasa˝erskà ˝eglug´ krajowà, w trakcie której znajdujà si´ Dziennik Ustaw Nr 174 — 10942 — nie dalej ni˝ 15 mil morskich od miejsca schronienia oraz nie dalej ni˝ 5 mil morskich od brzegu, w obszarach, na których prawdopodobieƒstwo przekroczenia znaczàcej wysokoÊci fali równej 2,5 m jest ni˝sze od 10 % w ciàgu:

a)jednego roku — w przypadku eksploatacji ca∏orocznej lub
b)okreÊlonej i ograniczonej cz´Êci roku — w przypadku eksploatacji w tym okresie; 4) klasa D — statki pasa˝erskie uprawiajàce pasa˝erskà ˝eglug´ krajowà, w trakcie której znajdujà si´ nie dalej ni˝ 6 mil morskich od miejsca schronienia oraz nie dalej ni˝ 3 mile morskie od brzegu, w obszarach, na których prawdopodobieƒstwo przekroczenia znaczàcej wysokoÊci fali równej 1,5 m jest mniejsze od 10 %, w ciàgu:
a)jednego roku — w przypadku eksploatacji ca∏orocznej lub
b)okreÊlonej i ograniczonej cz´Êci roku — w przypadku eksploatacji w tym okresie. 2. Dla szybkich statków pasa˝erskich obowiàzujà kategorie okreÊlone w rozdziale 1 Kodeksu jednostek szybkich. § 28. Dla nowych i istniejàcych statków pasa˝erskich klasy A, B, C i D: 1) konstrukcja oraz utrzymanie kad∏uba, silników g∏ównych i pomocniczych, urzàdzeƒ elektrycznych i automatycznych powinny spe∏niaç wymagania techniczne okreÊlone przez uznanà instytucj´ klasyfikacyjnà; 2) stosuje si´ wymagania dotyczàce wyposa˝enia nawigacyjnego, radiokomunikacji, bezpieczeƒstwa ˝eglugi i przewozu ∏adunku, okreÊlone w rozdziale IV, V i VI Konwencji SOLAS. § 29. 1. W zakresie bezpieczeƒstwa nowe statki pasa˝erskie powinny byç wyposa˝one w pe∏ny pok∏ad, a ponadto nowe statki pasa˝erskie: 1) klasy A — powinny, z zastrze˝eniem ust. 2, spe∏niaç wymagania:
a)okreÊlone postanowieniami Konwencji SOLAS oraz
b)dotyczàce konstrukcji statku, jego podzia∏u wodoszczelnego, statecznoÊci, urzàdzeƒ si∏owni oraz urzàdzeƒ elektrycznych, ochrony przeciwpo˝arowej, wykrywania i gaszenia po˝arów oraz Êrodków ratunkowych — okreÊlone w za∏àczniku I do dyrektywy Rady 1998/18/WE z dnia 17 marca 1998 r. w sprawie regu∏ i norm bezpieczeƒstwa statków pasa˝erskich (Dz. Urz. WE L 144 z 15.05.1998, str. 1, Dz. Urz. WE L 98 z 15.04.2002, str. 1, Dz. Urz. WE L 324 z 29.11.2002, str. 53, Dz. Urz. UE L 123 z 17.05.2003, str. 18 oraz Dz. Urz. UE L 190 z 30.07.2003, str. 6), zwanej dalej „dyrektywà 1998/18/WE”; Poz. 1452 2) klas B, C i D — powinny spe∏niaç wymagania:
a)okreÊlone w niniejszym rozdziale oraz
b)dotyczàce konstrukcji statku, jego podzia∏u wodoszczelnego, statecznoÊci, urzàdzeƒ si∏owni oraz urzàdzeƒ elektrycznych, ochrony przeciwpo˝arowej, wykrywania i gaszenia po˝arów oraz Êrodków ratunkowych — okreÊlone w za∏àczniku I do dyrektywy 1998/18/WE; 3) o d∏ugoÊci co najmniej 24 m powinny, z zastrze˝eniem ust. 3, spe∏niaç wymagania okreÊlone w Konwencji o liniach ∏adunkowych, a statki o d∏ugoÊci mniejszej od 24 m powinny spe∏niaç wymogi odpowiadajàce poziomowi bezpieczeƒstwa okreÊlonemu w tej konwencji. 2. W przypadku statków klasy A,

ust. 1 pkt 1, je˝eli Konwencja SOLAS pozostawia rozstrzygni´cie do uznania w∏aÊciwemu organowi administracji morskiej, stosuje si´ wymagania okreÊlone w za∏àczniku I do dyrektywy 1998/18/WE. 3. Nowe statki pasa˝erskie klasy D o d∏ugoÊci co najmniej 24 m zwolnione sà z wymagaƒ dotyczàcych minimalnej wysokoÊci dziobu. § 30. 1. Z uwzgl´dnieniem terminów okreÊlonych w § 40, istniejàce statki pasa˝erskie: 1) klasy A — powinny, z zastrze˝eniem ust. 2, spe∏niaç wymagania:

a)okreÊlone postanowieniami Konwencji SOLAS oraz
b)dotyczàce konstrukcji statku, jego podzia∏u wodoszczelnego, statecznoÊci, urzàdzeƒ si∏owni oraz urzàdzeƒ elektrycznych, ochrony przeciwpo˝arowej, wykrywania i gaszenia po˝arów oraz Êrodków ratunkowych — okreÊlone w za∏àczniku I do dyrektywy 1998/18/WE; 2) klasy B — powinny spe∏niaç wymagania dotyczàce konstrukcji statku, jego podzia∏u wodoszczelnego, statecznoÊci, urzàdzeƒ si∏owni oraz urzàdzeƒ elektrycznych, ochrony przeciwpo˝arowej, wykrywania i gaszenia po˝arów oraz Êrodków ratunkowych — okreÊlone w za∏àczniku I do dyrektywy 1998/18/WE; 3) klas C i D — powinny, z zastrze˝eniem ust. 3, spe∏niaç wymagania:
a)okreÊlone w rozdziale III za∏àcznika I do dyrektywy 1998/18/WE, dotyczàce Êrodków ratunkowych, oraz
b)okreÊlone przepisami paƒstwa bandery, odpowiadajàce poziomowi bezpieczeƒstwa okreÊlonemu przepisami rozdzia∏ów II-1 i II-2 za∏àcznika I do dyrektywy 1998/18/WE, dotyczàcymi konstrukcji statku, jego podzia∏u wodoszczelnego, statecznoÊci, urzàdzeƒ si∏owni oraz urzàdzeƒ elektrycznych, ochrony przeciwpo˝arowej, wykrywania i gaszenia po˝arów, z uwzgl´dnieniem szczególnych warunków eksploatacji Dziennik Ustaw Nr 174 — 10943 — w obszarach pasa˝erskiej ˝eglugi krajowej, po których mogà p∏ywaç statki klas C i D — w zakresie nieobj´tym przez wymagania okreÊlone w tym za∏àczniku. 2. W przypadku statków klasy A,

ust. 1 pkt 3, w∏aÊciwy organ administracji paƒstwa bandery powinien uzyskaç zgod´ w∏aÊciwego organu administracji morskiej na zastosowanie przepisów,

ust. 1 pkt 3 lit. b. W przypadku gdy w∏aÊciwy organ administracji morskiej uzna stosowanie takich przepisów za niezasadne, powiadamia o tym w∏aÊciwy organ Komisji Europejskiej.

Istotne naprawy, zmiany i modyfikacje, jak równie˝ zainstalowane w ich ramach wyposa˝enie, powinny spe∏niaç wymagania dla nowych statków, okreÊlone w § 29 ust. 1 pkt 1 i
Za zmiany istotne nie uwa˝a si´ zmian, których wy∏àcznym celem jest podwy˝szenie poziomu bezpieczeƒstwa. §
Konstrukcja i utrzymanie szybkich statków pasa˝erskich oraz ich wyposa˝enie powinny spe∏niaç wymagania okreÊlone przez uznanà instytucj´ klasyfikacyjnà, z zastrze˝eniem §
§
Armatorzy uprawiajàcy pasa˝erskà ˝eglug´ krajowà, po zasi´gni´ciu opinii organizacji reprezentujàcych osoby o ograniczonych mo˝liwoÊciach poruszania si´, powinni umo˝liwiç osobom o ograniczonych mo˝liwoÊciach poruszania si´ bezpieczny dost´p do wszystkich statków pasa˝erskich klas A, B, C i D oraz do szybkich statków pasa˝erskich, wykorzystywanych w transporcie publicznym, których st´pka zosta∏a po∏o˝ona lub które znajdowa∏y si´ na podobnym etapie budowy w dniu 1 paêdziernika 2004 r. lub póêniej.
O ile jest to mo˝liwe, Êrodki podejmowane w celu, o którym mowa w ust. 1, powinny obejmowaç: 1) konstrukcj´ i wyposa˝enie statku umo˝liwiajàce osobom o ograniczonych mo˝liwoÊciach poruszania si´ ∏atwe i bezpieczne wejÊcie na statek i zejÊcie z niego oraz swobodny dost´p do mi´dzypok∏adów; 2) rozmieszczenie w odpowiednich miejscach oznakowania widocznego i czytelnego dla osób o ograniczonych mo˝liwoÊciach poruszania si´, w tym tak˝e dla osób z zaburzeniami narzàdów zmys∏ów; 3) Êrodki s∏ownego i wzrokowego przekazywania osobom o ograniczonych mo˝liwoÊciach poruszania si´ komunikatów, takich jak og∏oszenia o opóênieniach, zmianach w rozk∏adzie czy us∏ugach pok∏adowych; 4) takie rozmieszczenie systemów i przycisków alarmowych, by by∏y zauwa˝alne i dost´pne dla osób Poz. 1452 o ograniczonych mo˝liwoÊciach poruszania si´, w tym tak˝e dla osób z zaburzeniami narzàdu wzroku i zaburzeniami pami´ci; 5) takie rozmieszczenie korytarzy, przejÊç, drzwi i por´czy, które umo˝liwi przemieszczanie si´ osób na wózkach inwalidzkich, oraz takà konstrukcj´ wind, pok∏adów samochodowych, poczekalni pasa˝erskich, pomieszczeƒ mieszkalnych i toalet, by by∏y dost´pne dla osób o ograniczonych mo˝liwoÊciach poruszania si´.
W przypadku statków pasa˝erskich klas A, B, C i D oraz szybkich statków pasa˝erskich, wykorzystywanych w transporcie publicznym, których st´pka zosta∏a po∏o˝ona lub które znajdowa∏y si´ na podobnym etapie budowy przed dniem 1 paêdziernika 2004 r., Êrodki wymienione w ust. 2 powinny byç stosowane, o ile jest to uzasadnione i mo˝liwe do wykonania z przyczyn ekonomicznych. Rozdzia∏ 4 Szczególne wymogi statecznoÊci promów pasa˝erskich typu ro-ro §
Przepisy niniejszego rozdzia∏u stosuje si´ do promów pasa˝erskich typu ro-ro, bez wzgl´du na ich bander´, w ˝egludze regularnej uprawianej pomi´dzy portem Rzeczypospolitej Polskiej a portem innego paƒstwa lub odwrotnie. §
Nie naruszajàc wymogów prawid∏a II-1/B/8 Konwencji SOLAS, dotyczàcych podzia∏u wodoszczelnego i statecznoÊci statków pasa˝erskich w stanie uszkodzonym, promy pasa˝erskie typu ro-ro,

§ 33, powinny spe∏niaç szczególne wymogi stateczno

Êci, z zastrze˝eniem §

Inne wymagania prawid∏a II-1/B/8 Konwencji SOLAS nie muszà byç spe∏nione, je˝eli spe∏nionie sà szczególne wymogi statecznoÊci.
Spe∏nienie wymogów prawid∏a, o którym mowa w ust. 1, przez prom pasa˝erski typu ro-ro p∏ywajàcy wy∏àcznie na obszarach, w których znaczàca wysokoÊç fal nie przekracza 1,5 m, uznaje si´ za zgodne ze szczególnymi wymogami statecznoÊci.
W∏aÊciwy dyrektor urz´du morskiego mo˝e uznaç wyniki próby modelowej, przeprowadzonej dla danego statku zgodnie z wymaganiami okreÊlonymi w za∏àczniku do za∏àcznika I do dyrektywy Rady 2003/25/UE z dnia 14 kwietnia 2003 r. w sprawie szczególnych wymogów statecznoÊci promów typu ro-ro (Dz. Urz. WE L 123 z 17.05.2003, str. 22), poÊwiadczajàce, ˝e statek nie przewróci si´, doznajàc szkody okreÊlonej w prawidle II-1/B/8.4 Konwencji SOLAS, w najmniej korzystnym miejscu uszkodzenia, w warunkach,

pkt 1 za∏àcznika do rozporzàdzenia, oraz w warunkach nieregularnego falowania. Uznanie wyników próby modelowej zast´puje obliczenia dokonywane zgodnie z pkt 2 i 4 za∏àcznika do rozporzàdzenia okreÊlajàcego szczególne wymogi statecznoÊci. Dziennik Ustaw Nr 174 — 10944 —

O ile to mo˝liwe i zgodne z przeznaczeniem statku, szczególne wymogi statecznoÊci stosuje si´, u˝ywajàc wytycznych okreÊlonych w za∏àczniku II do dyrektywy Rady 2003/25/UE z dnia 14 kwietnia 2003 r. w sprawie szczególnych wymogów statecznoÊci promów typu ro-ro. §
Do wyznaczenia poziomu wody na pok∏adzie samochodowym promów pasa˝erskich typu ro-ro stosuje si´ szczególne wymogi statecznoÊci, stosujàc w tym celu wartoÊci znaczàcej wysokoÊci fali, które w ciàgu roku nie zostajà przekroczone z prawdopodobieƒstwem wi´kszym ni˝ 10 %. §
Je˝eli trasa podró˝y statku przebiega przez wi´cej ni˝ jeden wyznaczony zgodnie z odr´bnymi przepisami obszar, po którym p∏ywajà promy pasa˝erskie typu ro-ro uprawiajàce regularnà ˝eglug´ pasa˝erskà do lub z portów Rzeczypospolitej Polskiej, statek musi spe∏niaç szczególne wymogi statecznoÊci odpowiadajàce najwy˝szym wartoÊciom znaczàcej wysokoÊci fali, okreÊlonym dla tych obszarów. §
Wszystkie istniejàce i nowe promy pasa˝erskie typu ro-ro powinny posiadaç Êwiadectwo potwierdzajàce zgodnoÊç ze szczególnymi wymogami statecznoÊci.
Âwiadectwo pozostaje wa˝ne tak d∏ugo, jak d∏ugo statek p∏ywa w obszarze o tej samej lub ni˝szej wartoÊci znaczàcej wysokoÊci fali okreÊlonej w tym Êwiadectwie. §
Armator uprawiajàcy ca∏orocznà regularnà ˝eglug´ pasa˝erskà, zamierzajàcy wprowadziç do eksploatacji prom pasa˝erski typu ro-ro, realizujàcy t´ ˝eglug´ w krótszym okresie czasu, najpóêniej w terminie jednego miesiàca przed rozpocz´ciem ˝eglugi pisemnie powiadamia o tym dyrektora w∏aÊciwego urz´du morskiego.
W przypadku gdy w wyniku nieprzewidzianych okolicznoÊci, w celu zagwarantowania ciàg∏oÊci us∏ug konieczne jest niezw∏oczne zastàpienie promu pasa˝erskiego typu ro-ro, zastosowanie majà przepisy rozporzàdzenia wydanego na podstawie art. 14 ust. 3 ustawy.
Armator zamierzajàcy uprawiaç sezonowà regularnà ˝eglug´ pasa˝erskà w okresie nieprzekraczajàcym szeÊciu miesi´cy powiadamia w∏aÊciwego dyrektora urz´du morskiego Rzeczypospolitej Polskiej najpóêniej na trzy miesiàce przed rozpocz´ciem takiej ˝eglugi.
W przypadku gdy dzia∏alnoÊç, o której mowa w ust. 1, uprawiana jest na obszarach o ni˝szej znaczàcej wysokoÊci fali ni˝ okreÊlone dla tego obszaru, stosujàc szczególne wymogi statecznoÊci w celu wyznaczenia poziomu wysokoÊci wody na pok∏adzie, mo˝na u˝yç wartoÊci znaczàcej wysokoÊci fali, majàcej zastosowanie do takiego krótszego terminu. WartoÊç ta powinna zostaç uzgodniona z paƒstwami cz∏onkowskimi Unii Europejskiej lub paƒstwami cz∏onkowskimi Europejskiego Porozumienia o Wolnym Handlu (EFTA) — stro- Poz. 1452 nami umowy o Europejskim Obszarze Gospodarczym, po∏o˝onymi na koƒcach trasy statku, a gdy jest to uzasadnione i mo˝liwe — tak˝e z paƒstwami trzecimi. §
Przepisy § 34 oraz § 37 i 38 stosuje si´ do promów pasa˝erskich typu ro-ro w pasa˝erskiej ˝egludze krajowej: 1) klas A, B i C, których st´pka zosta∏a po∏o˝ona lub które znajdowa∏y si´ na podobnym etapie budowy w dniu 1 paêdziernika 2004 r. lub póêniej; 2) klas A i B, których st´pka zosta∏a po∏o˝ona lub które znajdowa∏y si´ na podobnym etapie budowy przed dniem 1 paêdziernika 2004 r. od dnia 1 paêdziernika 2010 r., z zastrze˝eniem ust.
Promy pasa˝erskie typu ro-ro,

ust. 1 pkt 2, sà zwolnione z wymagaƒ okreÊlonych w § 34 oraz § 37 i 38, w przypadku gdy zostanà wycofane z eksploatacji do dnia 1 paêdziernika 2010 r. lub w terminie póêniejszym, do osiàgni´cia wieku 30 lat, jednak nie póêniej ni˝ w dniu 1 paêdziernika 2015 r. Rozdzia∏ 5 Przepisy przejÊciowe i koƒcowe § 40. Przepisy § 30 ust. 1 pkt 1, o ile Konwencja SOLAS nie wyznacza terminów wczeÊniejszych, oraz przepisy § 30 ust. 1 pkt 2 i 3, o ile za∏àcznik I do dyrektywy 1998/18/WE nie wyznacza terminów wczeÊniejszych, stosuje si´ do statku, którego st´pka zosta∏a po∏o˝ona lub który znajdowa∏ si´ na podobnym etapie budowy: 1) przed dniem 1 stycznia 1940 r. — od dnia 1 lipca 2006 r.; 2) nie wczeÊniej ni˝ w dniu 1 stycznia 1940 r., ale nie póêniej ni˝ przed dniem 30 grudnia 1962 r. — od dnia 1 lipca 2007 r.; 3) nie wczeÊniej ni˝ w dniu 1 stycznia 1963 r., ale nie póêniej ni˝ przed dniem 30 grudnia 1974 r. — od dnia 1 lipca 2008 r.; 4) nie wczeÊniej ni˝ w dniu 1 stycznia 1975 r., ale nie póêniej ni˝ przed dniem 30 grudnia 1984 r. — od dnia 1 lipca 2009 r.; 5) nie wczeÊniej ni˝ w dniu 1 stycznia 1985 r., ale nie póêniej ni˝ przed dniem 30 czerwca 1998 r. — od dnia 1 lipca 2010 r. § 41. Szybkie statki pasa˝erskie: 1) zbudowane lub poddane znaczàcym naprawom, zmianom lub modyfikacjom w dniu 1 stycznia 1996 r. lub póêniej powinny spe∏niaç wymogi prawid∏a X/3 Konwencji SOLAS, chyba ˝e:

a)ich st´pk´ po∏o˝ono lub jednostka znajdowa∏a si´ na podobnym etapie budowy nie póêniej ni˝ w dniu 4 czerwca 1998 r.,
b)ich dostawa oraz oddanie do eksploatacji nastàpi∏o w ciàgu szeÊciu miesi´cy od tej daty oraz Dziennik Ustaw Nr 174 — 10945 —
c)w ca∏oÊci spe∏niajà wymagania przepisów dotyczàcych jednostek dynamicznie unoszonych, okreÊlonych przez Mi´dzynarodowà Organizacj´ Morskà (IMO); 2) zbudowane przed dniem 1 stycznia 1996 r. i spe∏niajàce wymogi okreÊlone w Kodeksie jednostek szybkich kontynuujà dzia∏alnoÊç ˝eglugowà na podstawie przepisów tego kodeksu; 3) zbudowane przed dniem 1 stycznia 1996 r. i niespe∏niajàce wymogów okreÊlonych w Kodeksie jednostek szybkich nie mogà uprawiaç pasa˝erskiej ˝eglugi krajowej, chyba ˝e uprawia∏y takà ˝eglug´ w dniu 4 czerwca 1998 r.; w takim przypadku jednostki te mogà uzyskaç zezwolenie na kontynuowanie takich podró˝y i powinny spe∏niaç wymagania dotyczàce jednostek dynamicznie unoszonych, okreÊlone przez Mi´dzynarodowà Organizacj´ Morskà (IMO). § 42. 1. Istniejàce promy pasa˝erskie typu ro-ro, z wyjàtkiem promów wymienionych w § 34 ust. 3, po- Poz. 1452 winny spe∏niaç szczególne wymogi statecznoÊci promów pasa˝erskich typu ro-ro nie póêniej ni˝ w dniu 1 paêdziernika 2010 r. 2. Istniejàce promy pasa˝erskie typu ro-ro, które w dniu 17 maja 2003 r. spe∏nia∏y wymogi prawid∏a II-1/B/8 Konwencji SOLAS, dotyczàcego podzia∏u wodoszczelnego oraz statecznoÊci statków pasa˝erskich w stanie uszkodzonym, powinny spe∏niaç wymogi,

ust. 1, nie póêniej ni˝ w dniu 1 paêdziernika 2015 r. § 43. Traci moc rozporzàdzenie Ministra Infrastruktury z dnia 13 grudnia 2002 r. w sprawie szczegó∏owych warunków bezpiecznego uprawiania ˝eglugi przez statki morskie (Dz. U. Nr 222, poz. 1867 oraz z 2004 r. Nr 142, poz. 1502). § 44. Rozporzàdzenie wchodzi w ˝ycie po up∏ywie 14 dni od dnia og∏oszenia. Minister Infrastruktury: K. Opawski Za∏àcznik do rozporzàdzenia Ministra Infrastruktury z dnia 3 sierpnia 2005 r. (poz. 1452) SZCZEGÓLNE WYMOGI DOTYCZÑCE STATECZNOÂCI PROMÓW PASA˚ERSKICH TYPU RO-RO 1) Uwzgl´dniajàc efekt oddzia∏ywania hipotetycznej iloÊci wody morskiej, która w wyniku uszkodzenia mo˝e zgromadziç si´ na pierwszym pok∏adzie powy˝ej wodnicy konstrukcyjnej w pomieszczeniach ∏adunkowych ro-ro lub w pomieszczeniach kategorii specjalnej, okreÊlonych w prawidle II-2/3 Konwencji SOLAS, zwanym dalej „uszkodzonym pok∏adem ro-ro”, przy przyj´ciu, ˝e pok∏ad ten jest uszkodzony, powinny zostaç spe∏nione postanowienia prawid∏a II-1/B/8.2.3 Konwencji SOLAS. 2) Przyj´tà iloÊç wody, o której mowa w pkt 1, okreÊla si´ na podstawie ustalonej wysokoÊci powierzchni wody:

a)powy˝ej najni˝szego punktu kraw´dzi pok∏adu uszkodzonego pok∏adu ro-ro lub
b)je˝eli kraw´dê pok∏adu uszkodzonego pok∏adu ro-ro znajduje si´ pod wodà — powy˝ej wodnicy p∏ywania dla wszystkich kàtów przechy∏u i wartoÊci przeg∏´bienia, wyznaczonej w sposób nast´pujàcy: — 0,5 m, je˝eli wolna burta po uszkodzeniu (
fr)wynosi co najwy˝ej 0,3 m, — 0,0 m, je˝eli wolna burta po uszkodzeniu (
fr)wynosi co najmniej 2,0 m, — wartoÊci poÊrednie, wyznaczone za pomocà interpolacji liniowej, je˝eli pozosta∏a wolna burta po uszkodzeniu (
fr)mieÊci si´ w przedziale 0,3—2,0 m. 3) Je˝eli statek wyposa˝ony jest w wysoce wydajnà instalacj´ odwadniajàcà, do obliczeƒ iloÊci wody, o której mowa w pkt 1, dopuszcza si´ przyj´cie wartoÊci poziomu powierzchni wody ni˝szej od wartoÊci obliczonej zgodnie z pkt 2. 4) W przypadku obliczeƒ dokonywanych dla statków uprawiajàcych ˝eglug´ w okreÊlonych i ograniczonych rejonach eksploatacji dopuszcza si´ u˝ycie wartoÊci poziomu powierzchni wody ni˝szej od wartoÊci obliczonej zgodnie z pkt 2, zast´pujàc jà:
a)wartoÊcià 0,0 m, je˝eli znaczàca wysokoÊç fali (hs), okreÊlona dla danego rejonu, wynosi co najwy˝ej 1,5 m,
b)wartoÊcià ustalonà zgodnie z pkt 2, je˝eli znaczàca wysokoÊç fali (hs), okreÊlona dla danego rejonu, wynosi co najmniej 4,0 m,
c)wartoÊciami poÊrednimi wyznaczonymi w drodze interpolacji liniowej, je˝eli znaczàca wysokoÊç fali (hs), okreÊlona dla danego obszaru, mieÊci si´ w przedziale 1,5—4,0 m, pod warunkiem, ˝e: — w∏aÊciwy organ administracji paƒstwa bandery statku uzna∏, ˝e wartoÊç znaczàcej wysokoÊci fali (hs), charakteryzujàca dany rejon, nie jest przekraczana z prawdopodobieƒstwem wi´kszym ni˝ 10 %, oraz — rejon eksploatacji statku oraz — jeÊli ma to zastosowanie — cz´Êç roku, dla której okreÊlono znaczàcà wysokoÊç fali (hs), sà uwidocznione w dokumentach bezpieczeƒstwa statku. Dziennik Ustaw Nr 174 — 10946 — Poz. 1452 i 1453 5) W celu szacunkowej oceny efektu dzia∏ania wody, o której mowa w pkt 1, stosuje si´ nast´pujàce wymogi: i szerokie szyby burtowe, na podstawie szczegó∏owych badaƒ modelowych mogà zostaç zaakceptowane inne wysokoÊci grodzi,
a)gródê poprzecznà lub wzd∏u˝nà uwa˝a si´ za nienaruszonà, jeÊli wszystkie jej elementy znajdujà si´ pomi´dzy pionowymi powierzchniami po∏o˝onymi z ka˝dej burty statku, w odleg∏oÊci od zewn´trznego poszycia kad∏uba równej 1/5 szerokoÊci statku, okreÊlonej zgodnie z prawid∏em II-1/2 Konwencji SOLAS; odleg∏oÊç t´ mierzy si´ prostopadle do p∏aszczyzny symetrii statku na poziomie najwy˝szej podzia∏owej wodnicy ∏adunkowej,
e)skutki oddzia∏ywania wody zgromadzonej na uszkodzonym pok∏adzie ro-ro nie muszà byç uwzgl´dniane dla przedzia∏ów, które posiadajà z ka˝dej strony pok∏adu furty odwadniajàce, równomiernie rozmieszczone wzd∏u˝ burt przedzia∏u, spe∏niajàce nast´pujàce warunki: — A ≥ 0,3 l, gdzie A oznacza ca∏kowità powierzchni´ furt odwadniajàcych na ka˝dej stronie pok∏adu [m2], a l — d∏ugoÊç przedzia∏u [m] oraz
b)w przypadku gdy kad∏ub zosta∏ cz´Êciowo poszerzony w celu spe∏nienia szczególnych wymogów statecznoÊci, stosuje si´ zwi´kszonà wartoÊç 1/5 szerokoÊci statku, przy czym nie powinna ona wp∏ywaç na po∏o˝enie przejÊç grodziowych, instalacji rurociàgów i innych elementów, które zosta∏o zaakceptowane przed tym poszerzeniem, — w najgorszych warunkach uszkodzenia statek powinien zachowywaç wolnà burt´ po uszkodzeniu (
fr)o wartoÊci co najmniej 1 m, bez uwzgl´dnienia skutków oddzia∏ywania wody zgromadzonej na uszkodzonym pok∏adzie ro-ro, oraz — furty odwadniajàce powinny si´ znajdowaç nie wy˝ej ni˝ 0,6 m ponad uszkodzonym pok∏adem ro-ro, a ich dolna kraw´dê powinna znajdowaç si´ nie wy˝ej ni˝ 2 cm nad pok∏adem, oraz
c)szczelnoÊç grodzi poprzecznych lub wzd∏u˝nych, uznanych za skuteczne przy ograniczeniu iloÊci wody zgromadzonej na uszkodzonym pok∏adzie ro-ro, powinna odpowiadaç wydajnoÊci instalacji z´zowej statku i powinna wytrzymywaç ciÊnienie hydrostatyczne, jakie mo˝e wystàpiç w stanach awaryjnych statku. WysokoÊç takich grodzi powinna wynosiç co najmniej 2,2 m, jednak w przypadku statku z pok∏adami podwieszanymi minimalna wysokoÊç grodzi nie powinna byç mniejsza ni˝ wartoÊç wysokoÊci do dolnej kraw´dzi podwieszonego pok∏adu w po∏o˝eniu opuszczonym, — furty odwadniajàce powinny byç wyposa˝one w urzàdzenia zamykajàce lub klapy zapobiegajàce wdarciu si´ wody na pok∏ad ro-ro, umo˝liwiajàce jednoczeÊnie odprowadzenie wody zgromadzonej na tym pok∏adzie,
f)w przypadku przyj´cia, ˝e zosta∏a uszkodzona gródê po∏o˝ona powy˝ej uszkodzonego pok∏adu ro-ro, oba przedzia∏y graniczàce z tà grodzià uznaje si´ za zatopione do tej samej wysokoÊci, obliczonej zgodnie z pkt 2 lub 4.
d)w przypadkach urzàdzeƒ specjalnych, takich jak np. podwieszane pok∏ady o pe∏nej szerokoÊci 1453 ROZPORZÑDZENIE MINISTRA ROLNICTWA I ROZWOJU WSI1) z dnia 22 sierpnia 2005 r. zmieniajàce rozporzàdzenie w sprawie wymagaƒ dla przychodni weterynaryjnych Na podstawie art. 8 ust. 2 ustawy z dnia 18 grudnia 2003 r. o zak∏adach leczniczych dla zwierzàt (Dz. U. z 2004 r. Nr 11, poz. 95) zarzàdza si´, co nast´puje: § 1. W rozporzàdzeniu Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 16 sierpnia 2004 r. w sprawie wymagaƒ dla przychodni weterynaryjnych (Dz. U. Nr 194, poz. 1991) w § 3 ust. 5 i 6 otrzymujà brzmienie: ——————— 1) Minister Rolnictwa i Rozwoju Wsi kieruje dzia∏em admini- stracji rzàdowej — rolnictwo, na podstawie § 1 ust. 2 pkt 1 rozporzàdzenia Prezesa Rady Ministrów z dnia 11 czerwca 2004 r. w sprawie szczegó∏owego zakresu dzia∏ania Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi (Dz. U. Nr 134, poz. 1433). „5. Parapety w pomieszczeniach przychodni weterynaryjnej powinny byç wykoƒczone materia∏em trwa∏ym, g∏adkim, odpornym na dzia∏anie wody i Êrodków dezynfekcyjnych i byç ∏atwe do czyszczenia. 6. Grzejniki w pomieszczeniach przychodni weterynaryjnej powinny byç g∏adkie i ∏atwe do czyszczenia.”. § 2. Rozporzàdzenie wchodzi w ˝ycie po up∏ywie 14 dni od dnia og∏oszenia. Minister Rolnictwa i Rozwoju Wsi: J. J. Pilarczyk

🔗 Do źródła urzędowego

Wyjaśnienie AI na podstawie urzędowego tekstu ustawy. Orientacyjne, nie zastępuje porady prawnej.