Rozporządzenie Rady Ministrów z dnia 18 stycznia 2005 r. w sprawie dawek granicznych promieniowania jonizującego

DZIENNIK USTAW RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Warszawa, dnia 3 lutego 2005 r. Nr 20 TREÂå: Poz.: ROZPORZÑDZENIA RADY MINISTRÓW: 168 — z dnia 18 stycznia 2005 r. w sprawie dawek granicznych promieniowania jonizujàcego . 1341 169 — z dnia 18 stycznia 2005 r. w sprawie planów post´powania awaryjnego w przypadku zdarzeƒ radiacyjnych . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . 1419 ROZPORZÑDZENIA: 170 — Ministra Obrony Narodowej z dnia 25 stycznia 2005 r. zmieniajàce rozporzàdzenie w sprawie stawek uposa˝enia zasadniczego ˝o∏nierzy zawodowych . . . . . . . . 1430 171 — Ministra Obrony Narodowej z dnia 25 stycznia 2005 r. zmieniajàce rozporzàdzenie w sprawie dodatków do uposa˝enia zasadniczego ˝o∏nierzy zawodowych . . . . . . 1432 168 ROZPORZÑDZENIE RADY MINISTRÓW z dnia 18 stycznia 2005 r. w sprawie dawek granicznych promieniowania jonizujàcego1) Na podstawie art. 25 pkt 1 ustawy z dnia 29 listopada 2000 r. — Prawo atomowe (Dz. U. z 2004 r. Nr 161, poz. 1689 i Nr 173, poz. 1808) zarzàdza si´, co nast´puje: § 2. 1. Dla pracowników dawka graniczna, wyra˝ona jako dawka skuteczna (efektywna), wynosi 20 mSv w ciàgu roku kalendarzowego, z zastrze˝eniem § 3 ust. 1. § 1. Rozporzàdzenie okreÊla dawki graniczne promieniowania jonizujàcego, wskaêniki pozwalajàce na wyznaczenie dawek stosowane przy ocenie nara˝enia oraz sposób i cz´stotliwoÊç dokonywania oceny nara˝enia: 2. Dawka, o której mowa w ust. 1, mo˝e byç w danym roku kalendarzowym przekroczona do wartoÊci 50 mSv, pod warunkiem ˝e w ciàgu kolejnych pi´ciu lat kalendarzowych jej sumaryczna wartoÊç nie przekroczy 100 mSv. 1) pracowników; 2) osób z ogó∏u ludnoÊci. 3. Dawka graniczna, wyra˝ona jako dawka równowa˝na, wynosi w ciàgu roku kalendarzowego: ——————— 1) 150 mSv — dla soczewek oczu; 1) Przepisy niniejszego rozporzàdzenia wdra˝ajà postanowienia dyrektywy 96/29/Euratom z dnia 13 maja 1996 r. w sprawie podstawowych norm bezpieczeƒstwa dotyczàcych ochrony zdrowia przed promieniowaniem jonizujàcym pracowników i ogó∏u ludnoÊci (Dz. Urz. WE L 159 z 29.06.1996). 2) 500 mSv — dla skóry, jako wartoÊç Êrednia dla dowolnej powierzchni 1 cm2 napromienionej cz´Êci skóry; 3) 500 mSv — dla d∏oni, przedramion, stóp i podudzi. Dziennik Ustaw Nr 20 — 1342 — Poz. 168 § 3. 1. Kobieta, od chwili zawiadomienia przez nià kierownika jednostki organizacyjnej o cià˝y, nie mo˝e byç zatrudniona w warunkach prowadzàcych do otrzymania przez majàce urodziç si´ dziecko dawki skutecznej (efektywnej) przekraczajàcej wartoÊç 1 mSv. 3. Wyznaczajàc dawki skuteczne, zmniejsza si´ je o dawki wynikajàce z naturalnego t∏a promieniowania jonizujàcego wyst´pujàcego na danym terenie, uwzgl´dniajàc rzeczywisty czas nara˝enia. Je˝eli t∏o naturalne nie jest znane, za jego wartoÊç przyjmuje si´ 2,4 mSv w ciàgu roku kalendarzowego. 2. Kobieta karmiàca piersià nie mo˝e byç zatrudniona w warunkach nara˝enia na ska˝enie wewn´trzne i zewn´trzne. 4. Wyznaczanie dawek dla pracowników jest dokonywane na podstawie pomiarów dozymetrycznych. § 4. 1. Dla uczniów, studentów i praktykantów, w wieku 18 lat i powy˝ej, majà zastosowanie wartoÊci dawek granicznych ustalone w § 2. 2. Dla uczniów, studentów i praktykantów, w wieku od 16 lat do 18 lat, dawka graniczna, wyra˝ona jako dawka skuteczna (efektywna), z zastrze˝eniem § 3, wynosi 6 mSv w ciàgu roku kalendarzowego, przy czym dawka graniczna, wyra˝ona jako dawka równowa˝na, wynosi w ciàgu roku kalendarzowego: 1) 50 mSv — dla soczewek oczu; 2) 150 mSv — dla skóry, jako wartoÊç Êrednia dla dowolnej powierzchni 1 cm2 napromienionej cz´Êci skóry; 5. Wyznaczanie dawek dla osób z ogó∏u ludnoÊci obejmuje: 1) oszacowanie dawek zwiàzanych z napromieniowaniem zewn´trznym, ze wskazaniem, tam gdzie jest to w∏aÊciwe, przyj´tych wartoÊci wspó∏czynnika jakoÊci promieniowania; 2) oszacowanie wnikni´cia substancji promieniotwórczych do organizmu, z uwzgl´dnieniem rodzaju nuklidów, ich aktywnoÊci i st´˝enia, i — tam gdzie jest to w∏aÊciwe — ich stanu fizycznego i chemicznego. 3. Dla uczniów, studentów i praktykantów, w wieku poni˝ej 16 lat, majà zastosowanie wartoÊci dawek granicznych ustalone w § 5. 6. Je˝eli wyst´pujà grupy osób z ogó∏u ludnoÊci, których nara˝enie od êród∏a promieniowania jonizujàcego zwiàzanego z danà dzia∏alnoÊcià ze sztucznymi lub naturalnymi êród∏ami promieniowania jonizujàcego mo˝na uznaç za jednolite i reprezentatywne dla ludnoÊci najbardziej nara˝onej od tego êród∏a promieniowania, zwane dalej „grupami odniesienia”, przy wyznaczaniu dawek dla osób z ogó∏u ludnoÊci wyznacza si´ dawki dla tych grup osób. 4. Osoby w wieku poni˝ej 18 lat mogà byç zatrudnione w warunkach nara˝enia jedynie w celu nauki lub przyuczenia do zawodu. 7. Przy wyznaczaniu dawek dla grupy odniesienia nie bierze si´ pod uwag´ skrajnych zachowaƒ osób z tej grupy. § 5. 1. Dla osób z ogó∏u ludnoÊci dawka graniczna, wyra˝ona jako dawka skuteczna (efektywna), wynosi 1 mSv w ciàgu roku kalendarzowego, przy czym dawka graniczna, wyra˝ona jako dawka równowa˝na, wynosi w ciàgu roku kalendarzowego: 8. Kryteria wyboru grup odniesienia, cechy charakterystyczne tych grup oraz cz´stotliwoÊç wyznaczania dawek dla grup odniesienia ka˝dorazowo ustala Prezes Paƒstwowej Agencji Atomistyki w zezwoleniu na prowadzenie danej dzia∏alnoÊci zwiàzanej z nara˝eniem na dzia∏anie promieniowania jonizujàcego. 3) 150 mSv — dla d∏oni, przedramion, stóp i podudzi. 1) 15 mSv — dla soczewek oczu; 2) 50 mSv — dla skóry, jako wartoÊç Êrednia dla dowolnej powierzchni 1 cm2 napromienionej cz´Êci skóry. 2. Dawka, o której mowa w ust. 1, mo˝e byç w danym roku kalendarzowym przekroczona, pod warunkiem ˝e w ciàgu kolejnych pi´ciu lat kalendarzowych jej sumaryczna wartoÊç nie przekroczy 5 mSv. § 6. 1. Nara˝enie pracowników oraz osób z ogó∏u ludnoÊci ocenia si´ w oparciu o otrzymane przez nich dawki skuteczne (efektywne) i dawki równowa˝ne, wyznaczone z uwzgl´dnieniem wielkoÊci i wartoÊci wskaêników pozwalajàcych na wyznaczenie dawek stosowanych przy ocenie nara˝enia. 2. WielkoÊci i wartoÊci wskaêników pozwalajàcych na wyznaczenie dawek stosowanych przy ocenie nara˝enia okreÊla za∏àcznik do rozporzàdzenia. 9. Przeprowadzajàc ocen´ nara˝enia, o której mowa w art. 24 ustawy z dnia 29 listopada 2000 r. — Prawo atomowe, Prezes Paƒstwowej Agencji Atomistyki rejestruje wyniki oceny dawek dla grup odniesienia z podaniem kryteriów i cech charakterystycznych, o których mowa w ust. 8. § 7. 1. Oceny nara˝enia pracowników dokonuje si´ dla ka˝dego roku kalendarzowego w oparciu o dawki wyznaczone na podstawie pomiarów, o których mowa w § 6 ust. 4, wykonywanych w okresach nie d∏u˝szych ni˝ trzymiesi´czne, a je˝eli okres zatrudnienia w warunkach nara˝enia jest krótszy ni˝ trzy miesiàce, po zakoƒczeniu tego okresu. 2. Oceny nara˝enia osób z ogó∏u ludnoÊci dokonuje si´ raz w roku. 3. W warunkach zdarzenia radiacyjnego ocena nara˝enia pracowników i osób z ogó∏u ludnoÊci jest dokonywana z cz´stotliwoÊcià umo˝liwiajàcà okreÊlenie Dziennik Ustaw Nr 20 — 1343 — Êrodków oraz dzia∏aƒ niezb´dnych do ochrony zdrowia. Poz. 168 § 8. Rozporzàdzenie wchodzi w ˝ycie po up∏ywie 14 dni od dnia og∏oszenia.2) Prezes Rady Ministrów: M. Belka ——————— 2) Z dniem wejÊcia w ˝ycie niniejszego rozporzàdzenia traci moc rozporzàdzenie Rady Ministrów z dnia 28 maja 2002 r. w sprawie dawek granicznych promieniowania jonizujàcego (Dz. U. Nr 111, poz. 969 oraz z 2003 r. Nr 38, poz. 333), zachowane w mocy na podstawie art. 4 ustawy z dnia 12 marca 2004 r. o zmianie ustawy — Prawo atomowe oraz ustawy o op∏acie skarbowej (Dz. U. Nr 70, poz. 632). Za∏àcznik do rozporzàdzenia Rady Ministrów z dnia 18 stycznia 2005 r. (poz. 168) WIELKOÂCI I WARTOÂCI WSKAèNIKÓW POZWALAJÑCYCH NA WYZNACZENIE DAWEK STOSOWANYCH PRZY OCENIE NARA˚ENIA 1. Dawka skuteczna (efektywna) E (wyra˝ona w siwertach Sv), jako suma dawek równowa˝nych od napromieniowania zewn´trznego i wewn´trznego HT we wszystkich tkankach (narzàdach) wymienionych w tabeli 1, z uwzgl´dnieniem odpowiednich czynników wagowych, okreÊlona jest wzorem: E = ∑ wT · HT = ∑ wT ∑ wR DT,R T T R gdzie: DT,R — oznacza dawk´ poch∏oni´tà (wyra˝onà w grejach Gy) w tkance (narzàdzie) T od promieniowania R, wT — oznacza czynnik wagowy tkanki (narzàdu) T, wed∏ug tabeli 1, wR — oznacza czynnik wagowy promieniowania R, wed∏ug tabeli 2; w przypadku promieniowania neutronowego czynnik wR mo˝na równie˝ opisaç funkcjà ciàg∏à okreÊlonà wzorem: wR = 5 + 17 · exp { – [ln (2E)]2/6} gdzie E — oznacza energi´ neutronu (w megaelektronowoltach MeV); w przypadku gdy rozwa˝any rodzaj promieniowania lub jego energia nie sà okreÊlone w tabeli 2 lub nie sà znane, za przybli˝onà wartoÊç czynnika wagowego promieniowania wR mo˝na przyjàç uÊrednionà wartoÊç wspó∏czynnika jakoÊci promienio– wania Q na g∏´bokoÊci 10 mm w ku1 li ICRU , obliczonà wed∏ug wzoru: ∞ – 1 Q= — – ∫ Q(L)D(L)dL, D0 gdzie: D — oznacza dawk´ poch∏oni´tà (w grejach) w punkcie uÊredniania wartoÊci Q, ——————— 1 Kula z materia∏u równowa˝nego tkance, o Êrednicy 30 cm i g´stoÊci 1 g cm–3, której sk∏ad masowy to 76,2 % tlenu, 11,1 % w´gla, 10,1 % wodoru i 2,6 % azotu. L — oznacza nieograniczone liniowe przekazanie energii na jeden mikrometr toru czàstki na∏adowanej w wodzie (w kiloelektronowoltach na mikrometr keV/µm), D(L)dL — oznacza dawk´ poch∏oni´tà w rozpatrywanym punkcie, przy nieograniczonym liniowym przekazaniu energii mi´dzy L a L+dL, Q(L) — oznacza wspó∏czynnik jakoÊci promieniowania w rozpatrywanym punkcie, zale˝ny od wartoÊci L, wed∏ug tabeli 3. 2. Dawk´ skutecznà (efektywnà) E otrzymanà w ciàgu okreÊlonego czasu wyznacza si´ przez zsumowanie dawki skutecznej (efektywnej) Ez od nara˝enia zewn´trznego w ciàgu tego czasu oraz dawek obcià˝ajàcych, spowodowanych wnikni´ciem nuklidów promieniotwórczych do organizmu w tym samym czasie, okreÊlonych dla czasu 50 lat od momentu wnikni´cia lub — w przypadku dzieci — dla czasu od momentu wnikni´cia do osiàgni´cia przez nie wieku 70 lat, z zastrze˝eniem ust. 3. W celu wyznaczenia dawek granicznych okreÊlony czas oznacza, w zale˝noÊci od przyj´tego kryterium, 1 rok lub 5 lat. Dawka skuteczna (efektywna) E (w siwertach) dla osoby w grupie wiekowej g okreÊlona jest wzorem: E = Ez + ∑ e(g)j,p Jj,p + ∑ e(g)j,o Jj,o j j gdzie: e(g)j,p i e(g)j,o — oznaczajà jednostkowe obcià˝ajàce dawki skuteczne dla osób w grupie wiekowej g, to znaczy obcià˝ajàce dawki skuteczne (efektywne) (w siwertach), jakie osoby te otrzymujà w wyniku wnikni´cia do ich organizmu drogà pokarmowà (indeks

1. p)lub drogà oddechowà (indeks
2. o)jednostkowej aktywnoÊci (czyli jednego bekerela 1 Bq) nuklidu j; dawki te, zale˝ne od sposobu przechodzenia nuklidu do przewodu pokarmowego i z przewodu pokarmowego do p∏y- Dziennik Ustaw Nr 20 Jj,p i Jj,o — 1344 — nów ustrojowych, okreÊlonego wartoÊcià czynnika f1, oraz od szybkoÊci absorpcji w p∏ucach (która mo˝e byç szybka F, umiarkowana M lub powolna S), okreÊlajà tabele 4—7, odr´bnie dla osób z ogó∏u ludnoÊci i dla pracowników; typ absorpcji p∏ucnej i wartoÊci czynnika f1 stosowane przy obliczeniu obcià˝ajàcych dawek skutecznych od zwiàzków chemicznych okreÊlajà tabele 8 i 9, — oznaczajà aktywnoÊci (w bekerelach) nuklidu j, który wniknà∏ do organizmu drogà pokarmowà (indeks
3. p)lub oddechowà (indeks o). 3. Je˝eli znana jest dawka równowa˝na pochodzàca od nara˝enia wewn´trznego w tkance lub narzàdzie, otrzymana w jednostce czasu, czyli pochodna HT tej dawki wzgl´dem czasu, wtedy obcià˝ajàcà dawk´ równowa˝nà otrzymanà w czasie τ okreÊla wzór: t0+τ . HT (τ) = ∫ HT(
4. t)dt t0 gdzie: t0 oznacza moment wnikni´cia nuklidu; je˝eli wartoÊç τ jest nieokreÊlona, jako czas ca∏kowania nale˝y przyjàç okres 50 lub 70 lat, wed∏ug kryteriów podanych w ust. 2. Poz. 168 4. Je˝eli êród∏em nara˝enia sà obecne w powietrzu gazy szlachetne, z wy∏àczeniem radonu, to wartoÊci mocy dawki skutecznej (efektywnej) wyznacza si´ przez przemno˝enie uÊrednionego w czasie st´˝enia promieniotwórczego [Bq/m3] przez czas przebywania w chmurze gazu okreÊlony w dniach [d] przez odpowiedni wspó∏czynik konwersji z tabeli 10. 5. Je˝eli êród∏em nara˝enia wewn´trznego sà obecne w powietrzu nuklidy radonu i ich pochodne, obcià˝ajàcà dawk´ skutecznà (efektywnà) wyznacza si´ przez pomiar lub obliczenie potencjalnej energii alfa. Potencjalnà energi´ alfa definiuje si´ jako ca∏kowità energi´ czàstek alfa, emitowanych podczas rozpadu pochodnych radonu (222Rn) w szeregu promieniotwórczym a˝ do o∏owiu 210Pb (z wy∏àczeniem tego nuklidu) oraz rozpadu pochodnych toronu (220Rn) w szeregu promieniotwórczym a˝ do stabilnego o∏owiu 208Pb, i wyra˝a si´ w d˝ulach (J). Nara˝enie to okreÊla si´, przeliczajàc wyznaczone przez pomiar st´˝enie energii potencjalnej alfa, wyra˝one w d˝ulach, razy godzina na metr szeÊcienny (Jhm–3) na dawk´ skutecznà (efektywnà) w siwertach, z u˝yciem nast´pujàcych wspó∏czynników konwersji: radon w domu mieszkalnym 1,1 Sv/Jhm–3 radon na stanowisku pracy 1,4 Sv/Jhm–3 toron na stanowisku pracy 0,5 Sv/Jhm–3. TABELA 1. WARTOÂCI CZYNNIKA WAGOWEGO TKANKI (NARZÑDU), wT1 Tkanka (narzàd), T Gonady Czerwony szpik kostny Jelito grube P∏uca ˚o∏àdek P´cherz moczowy Gruczo∏y piersiowe Wàtroba Prze∏yk Tarczyca Skóra Powierzchnia koÊci Pozosta∏e Czynnik wagowy tkanki (narzàdu), wT 0,20 0,12 0,12 0,12 0,12 0,05 0,05 0,05 0,05 0,05 0,01 0,01 0,052,3 1 WartoÊci wyznaczone dla reprezentatywnej grupy osób, o jednakowej liczbie przedstawicieli obu p∏ci i o szerokim zakre- sie przedzia∏u wieku; przy definiowaniu dawki skutecznej mogà byç stosowane niezale˝nie od p∏ci dla nara˝onych pracowników oraz osób z ogó∏u ludnoÊci. 2 Do celów obliczeniowych pozycja „pozosta∏e” obejmuje nast´pujàce tkanki (narzàdy): nadnercza, mózg, górnà cz´Êç jelita grubego, jelito cienkie, nerki, mi´Ênie, trzustk´, Êledzion´, grasic´, macic´ lub inne, które mogà zostaç napromienione selektywnie. 3 W wyjàtkowych przypadkach, kiedy pojedyncza tkanka (narzàd) nale˝àca do pozycji „pozosta∏e” otrzymuje dawk´ równowa˝nà przekraczajàcà najwi´kszà dawk´ w dowolnym z wymienionych w tabeli dwunastu narzàdów, dla których wyznaczono okreÊlone wartoÊci wT, nale˝y do tej tkanki (narzàdu) zastosowaç czynnik wagowy równy 0,025 oraz czynnik 0,025 do Êredniej dawki w reszcie tkanek (narzàdów) z pozycji „pozosta∏e”. Dziennik Ustaw Nr 20 — 1345 — Poz. 168 TABELA 2. WARTOÂCI CZYNNIKA WAGOWEGO PROMIENIOWANIA, wR Rodzaj promieniowania i zakres energii, R Czynnik wagowy promieniowania, wR Fotony, wszystkie energie 1 Elektrony i miuony, wszystkie energie 1 Neutrony, energia < 10 keV 5 10 keV do 100 keV 10 > 100 keV do 2 MeV 20 > 2 MeV do 20 MeV 10 > 20 MeV 5 Protony, z wy∏àczeniem protonów odrzutu, energia > 2 MeV 5 Czàstki alfa, fragmenty rozszczepienia, ci´˝kie jàdra 20 TABELA 3. WARTOÂCI WSPÓ¸CZYNNIKA JAKOÂCI Q W ZALE˚NOÂCI OD NIEOGRANICZONEGO LINIOWEGO PRZEKAZANIA ENERGII L L w wodzie (keV µm–1) Q(L) < 10 1 10—100 0,32 L — 2,2 – 300/√L > 100 Dziennik Ustaw Nr 20 ——————— * Tryt zwiàzany organicznie — 1346 — Poz. 168 Dziennik Ustaw Nr 20 — 1347 — Poz. 168 Dziennik Ustaw Nr 20 — 1348 — Poz. 168 Dziennik Ustaw Nr 20 — 1349 — Poz. 168 Dziennik Ustaw Nr 20 — 1350 — Poz. 168 Dziennik Ustaw Nr 20 — 1351 — Poz. 168 Dziennik Ustaw Nr 20 — 1352 — Poz. 168 Dziennik Ustaw Nr 20 — 1353 — Poz. 168 Dziennik Ustaw Nr 20 — 1354 — Poz. 168 Dziennik Ustaw Nr 20 — 1355 — Poz. 168 Dziennik Ustaw Nr 20 — 1356 — Poz. 168 Dziennik Ustaw Nr 20 — 1357 — Poz. 168 Dziennik Ustaw Nr 20 — 1358 — Poz. 168 Dziennik Ustaw Nr 20 — 1359 — Poz. 168 Dziennik Ustaw Nr 20 — 1360 — Poz. 168 Dziennik Ustaw Nr 20 — 1361 — Poz. 168 Dziennik Ustaw Nr 20 — 1362 — Poz. 168 Dziennik Ustaw Nr 20 — 1363 — Poz. 168 Dziennik Ustaw Nr 20 — 1364 — Poz. 168 Dziennik Ustaw Nr 20 — 1365 — Poz. 168 Dziennik Ustaw Nr 20 — 1366 — Poz. 168 Dziennik Ustaw Nr 20 — 1367 — Poz. 168 Dziennik Ustaw Nr 20 — 1368 — Poz. 168 Dziennik Ustaw Nr 20 — 1369 — Poz. 168 Dziennik Ustaw Nr 20 — 1370 — Poz. 168 Dziennik Ustaw Nr 20 — 1371 — Poz. 168 Dziennik Ustaw Nr 20 — 1372 — Poz. 168 Dziennik Ustaw Nr 20 — 1373 — Poz. 168 Dziennik Ustaw Nr 20 — 1374 — Poz. 168 Dziennik Ustaw Nr 20 — 1375 — Poz. 168 Dziennik Ustaw Nr 20 — 1376 — Poz. 168 Dziennik Ustaw Nr 20 — 1377 — Poz. 168 Dziennik Ustaw Nr 20 — 1378 — Poz. 168 Dziennik Ustaw Nr 20 — 1379 — Poz. 168 Dziennik Ustaw Nr 20 — 1380 — Poz. 168 Dziennik Ustaw Nr 20 — 1381 — Poz. 168 Dziennik Ustaw Nr 20 — 1382 — Poz. 168 Dziennik Ustaw Nr 20 — 1383 — Poz. 168 Dziennik Ustaw Nr 20 — 1384 — Poz. 168 Dziennik Ustaw Nr 20 — 1385 — Poz. 168 Dziennik Ustaw Nr 20 — 1386 — Poz. 168 Dziennik Ustaw Nr 20 — 1387 — Poz. 168 Dziennik Ustaw Nr 20 — 1388 — Poz. 168 Dziennik Ustaw Nr 20 — 1389 — Poz. 168 Dziennik Ustaw Nr 20 — 1390 — Poz. 168 Dziennik Ustaw Nr 20 — 1391 — Poz. 168 Dziennik Ustaw Nr 20 — 1392 — Poz. 168 Dziennik Ustaw Nr 20 — 1393 — Poz. 168 Dziennik Ustaw Nr 20 — 1394 — Poz. 168 Dziennik Ustaw Nr 20 — 1395 — Poz. 168 Dziennik Ustaw Nr 20 — 1396 — Poz. 168 Dziennik Ustaw Nr 20 — 1397 — Poz. 168 Dziennik Ustaw Nr 20 — 1398 — Poz. 168 Dziennik Ustaw Nr 20 — 1399 — Poz. 168 Dziennik Ustaw Nr 20 — 1400 — Poz. 168 Dziennik Ustaw Nr 20 — 1401 — Poz. 168 Dziennik Ustaw Nr 20 — 1402 — Poz. 168 Dziennik Ustaw Nr 20 — 1403 — Poz. 168 Dziennik Ustaw Nr 20 — 1404 — Poz. 168 Dziennik Ustaw Nr 20 — 1405 — Poz. 168 Dziennik Ustaw Nr 20 — 1406 — Poz. 168 Dziennik Ustaw Nr 20 — 1407 — Poz. 168 Dziennik Ustaw Nr 20 — 1408 — Poz. 168 Dziennik Ustaw Nr 20 — 1409 — Poz. 168 Dziennik Ustaw Nr 20 — 1410 — Poz. 168 Dziennik Ustaw Nr 20 — 1411 — Poz. 168 Dziennik Ustaw Nr 20 — 1412 — Poz. 168 Dziennik Ustaw Nr 20 — 1413 — Poz. 168 Dziennik Ustaw Nr 20 — 1414 — Poz. 168 Dziennik Ustaw Nr 20 — 1415 — Poz. 168 Dziennik Ustaw Nr 20 — 1416 — Poz. 168 Dziennik Ustaw Nr 20 — 1417 — Poz. 168 Dziennik Ustaw Nr 20 — 1418 — Poz. 168