← Polska

Rozporządzenie Ministra Zdrowia z dnia 18 kwietnia 2005 r. w sprawie warunków pobierania krwi od kandydatów na dawców krwi i dawców krwi

Dziennik Ustaw Nr 79 — 5284 — Poz. 690 i 691 10. Na poszczególnych etapach zwalczania brucelozy wykonuje si´ odka˝anie: wadza si´ raz albo dwa razy dziennie odka˝anie bie˝àce przy u˝yciu produktu biob

pkt 1, przy u˝yciu produktu biobójczego; 3) odka˝enie przy u˝yciu produktu biobójczego.

  1. Oczyszczanie i odka˝anie, po usuni´ciu zwierzàt, ich zw∏ok, tusz, Êció∏ki i nawozu zwierzàt oraz innych sprz´tów i ubocznych produktów pochodzenia zwierz´cego z ogniska brucelozy, przeprowadza si´ trzykrotnie w siedmiodniowych odst´pach. 691 ROZPORZÑDZENIE MINISTRA ZDROWIA1) z dnia 18 kwietnia 2005 r. w sprawie warunków pobierania krwi od kandydatów na dawców krwi i dawców krwi Na podstawie art. 16 ustawy z dnia 22 sierpnia 1997 r. o publicznej s∏u˝bie krwi (Dz. U. Nr 106, poz. 681, z 1998 r. Nr 117, poz. 756, z 2001 r. Nr 126, poz. 1382 oraz z 2003 r. Nr 223, poz. 2215) zarzàdza si´, co nast´puje: §
  2. Rozporzàdzenie okreÊla: 1) wymagania zdrowotne, jakim powinien odpowiadaç kandydat na dawc´ krwi i dawca krwi; 2) wykaz badaƒ lekarskich i pomocniczych badaƒ diagnostycznych, jakim powinni byç poddani kandydaci na dawców krwi i dawcy krwi; 3) przeciwwskazania do pobierania krwi, dopuszczalnà iloÊç oddawanej krwi i cz´stotliwoÊç jej oddawania; 4) szczegó∏owe warunki dopuszczalnoÊci zabiegu uodpornienia w celu uzyskania osocza lub surowic diagnostycznych.
  3. Ilekroç w rozporzàdzeniu jest mowa o: 1) pobieraniu krwi bez bli˝szego okreÊlenia, rozumie si´ przez to pobranie krwi pe∏nej, osocza i innych sk∏adników krwi oraz zabiegi zwiàzane z ich pobraniem, w szczególnoÊci zabiegi trombaferezy, leukaferezy i erytroaferezy; ——————— 1) Minister Zdrowia kieruje dzia∏em administracji rzàdowej — zdrowie, na podstawie § 1 ust. 2 rozporzàdzenia Prezesa Rady Ministrów z dnia 11 czerwca 2004 r. w sprawie szczegó∏owego zakresu dzia∏ania Ministra Zdrowia (Dz. U. Nr 134, poz. 1439). 2) zabiegu leukaferezy, rozumie si´ przez to równie˝ zabieg leukoaferezy; 3) zabiegu trombaferezy, rozumie si´ przez to równie˝ zabieg tromboaferezy. §
  4. Kandydat na dawc´ krwi lub dawca krwi powinni odpowiadaç wymaganiom zdrowotnym pozwalajàcym na ustalenie, ˝e ka˝dorazowe pobranie krwi nie spowoduje ujemnych skutków dla ich stanu zdrowia lub stanu zdrowia biorców.
  5. Kandydat na dawc´ krwi lub dawca krwi musi posiadaç znajomoÊç j´zyka polskiego w mowie i piÊmie umo˝liwiajàcà przeprowadzenie czynnoÊci,

§ 3, bez udzia∏u osób trzecich, samodzielne zrozumienie tre

Êci kwestionariusza i pytaƒ zwiàzanych z wywiadem lekarskim. Ponadto jego dane, je˝eli sà dost´pne, powinny znajdowaç si´ w centralnym rejestrze mieszkaƒców Polski. §

  1. O spe∏nianiu przez kandydata na dawc´ krwi lub dawc´ krwi wymagaƒ zdrowotnych orzeka lekarz po przeprowadzeniu badania lekarskiego, które obejmuje: 1) ocen´ informacji zawartych w wype∏nionym kwestionariuszu dla dawców krwi, którego wzór okreÊlajà zasady,

art. 25 pkt 12 ustawy z dnia 22 sierpnia 1997 r. o publicznej s∏u˝bie krwi; 2) wywiad lekarski; 3) badanie przedmiotowe uwzgl´dniajàce wyniki pomocniczych badaƒ diagnostycznych okreÊlonych w § 4. Dziennik Ustaw Nr 79 — 5285 — Poz. 691 2. Wywiad lekarski powinien w szczególnoÊci zapewniç uzyskanie danych pozwalajàcych na ustalenie braku sta∏ych lub czasowych przeciwwskazaƒ do oddawania krwi, okreÊlonych stosownie do kryteriów zawartych w za∏àczniku nr 1 do rozporzàdzenia. Przepisy pkt 1 i 2 za∏àcznika nr 1 do rozporzàdzenia nie dotyczà pobraƒ autologicznych. 4. Próbki do badaƒ wirusologicznych pobiera si´ podczas zabiegu pobrania krwi lub jej sk∏adnika. Od kandydata na dawc´ krwi próbk´ pobiera si´ podczas badaƒ kwalifikacyjnych. 3. W szczególnych przypadkach mo˝na pobieraç krew od dawców niespe∏niajàcych wymagaƒ okreÊlonych w za∏àczniku nr 1 do rozporzàdzenia, pod warunkiem wyra˝enia zgody przez upowa˝nionego lekarza jednostki organizacyjnej publicznej s∏u˝by krwi. Wszystkie takie przypadki muszà byç udokumentowane. 1) st´˝enie hemoglobiny i wartoÊç hematokrytu; 5. U dawców oddajàcych regularnie krew pe∏nà lub komórkowe sk∏adniki krwi oznacza si´ raz w roku: 2) liczb´ krwinek czerwonych; 3) liczb´ krwinek p∏ytkowych; 4) liczb´ krwinek bia∏ych; 4. Badanie przedmiotowe powinno uwzgl´dniaç w szczególnoÊci: 5) sk∏ad procentowy krwinek bia∏ych. 1) ocen´ wyglàdu ogólnego, który mo˝e wskazywaç na pozostawanie osoby badanej pod wp∏ywem alkoholu, narkotyków lub leków oraz nadmierne pobudzenie psychiczne; 6. U dawców oddajàcych regularnie osocze oznacza si´ dodatkowo, co najmniej raz w roku, st´˝enie bia∏ka ca∏kowitego i sk∏ad procentowy bia∏ek lub wskaênik albuminowo-globulinowy. 2) stwierdzenie, czy istnieje nadmierna dysproporcja pomi´dzy ci´˝arem cia∏a a wzrostem; 3) stwierdzenie, czy istniejà odchylenia od:

  1. a)prawid∏owej temperatury cia∏a,
  2. b)prawid∏owych wartoÊci t´tna, w tym jego miarowoÊci, 7. W szczególnie uzasadnionych przypadkach, po uzyskaniu akceptacji osoby, o której mowa w art. 14a ust. 1 ustawy z dnia 22 sierpnia 1997 r. o publicznej s∏u˝bie krwi, dopuszcza si´ wydanie sk∏adnika krwi przed uzyskaniem ostatecznych wyników badaƒ metodami biologii molekularnej. 4) okreÊlenie stanu w´z∏ów ch∏onnych i skóry, w tym w okolicach miejsca wk∏ucia do ˝y∏y. § 5. 1. Orzeczenie lekarza o stanie zdrowia kandydata na dawc´ krwi lub dawcy krwi powinno zawieraç okreÊlenie „kwalifikuje si´ do pobrania krwi” albo „nie kwalifikuje si´ do pobrania krwi”. § 4. 1. Przed ka˝dym pobraniem krwi oznacza si´ st´˝enie hemoglobiny. 2. Do dokumentacji medycznej kandydata na dawc´ krwi lub dawcy krwi do∏àcza si´: 2. Przed zabiegiem trombaferezy lub leukaferezy oznacza si´: 1) orzeczenie, o którym mowa w ust. 1; 1) st´˝enie hemoglobiny; 3) dane z wywiadu lekarskiego; 2) liczb´ krwinek p∏ytkowych; 4) wyniki:
  3. c)prawid∏owych wartoÊci ciÊnienia t´tniczego; 2) kwestionariusz dawcy krwi; 3) liczb´ krwinek bia∏ych.
  4. a)badania przedmiotowego, o którym mowa w § 3 ust. 1 pkt 3, 3. Próbki krwi ka˝dej osoby zakwalifikowanej do pobrania krwi, osocza, trombaferezy, leukaferezy lub innego zabiegu wymagajà oznaczenia:
  5. b)pomocniczych badaƒ diagnostycznych,

§ 4. 1) antygenu HBs; 2) przeciwcia∏ anty-HIV 1/2; 3) przeciwcia∏ anty-HCV; 4) RNA HCV; 5) DNA HBV; 6) RNA HIV; 7) aktywno

Êci transaminazy alaninowej (ALAT); 8) odczynów ki∏owych. 3. W razie nieprawid∏owych wyników pomocniczych badaƒ diagnostycznych,

§ 4

, lekarz lub osoba przez niego upowa˝niona powiadamia o nich osob´ poddanà badaniu. O terminie i sposobie dokonania powiadomienia zamieszcza si´ informacj´ w dokumentacji medycznej kandydata na dawc´ krwi lub dawcy krwi.

  1. W razie stwierdzenia istotnych odchyleƒ od prawid∏owego stanu zdrowia, kandydata na dawc´ krwi lub dawc´ krwi nale˝y skierowaç do lekarza sprawujàcego nad nimi opiek´ zdrowotnà w celu dalszej diagnostyki lub leczenia. Do skierowania do∏àcza si´ wyniki badaƒ. Dziennik Ustaw Nr 79 — 5286 —
  2. Informacje umieszczone w dokumentacji medycznej dawcy powinny byç podane w sposób umo˝liwiajàcy identyfikacj´ osób, które je zamieÊci∏y. §
  3. Dopuszczalnà iloÊç oddawanej krwi oraz cz´stotliwoÊç jej oddawania ustala lekarz w zale˝noÊci od ogólnego stanu zdrowia dawcy, z uwzgl´dnieniem wskazaƒ okreÊlonych w za∏àczniku nr 2 do rozporzàdzenia. §
  4. Zabieg uodpornienia dawcy krwi w celu uzyskania surowic diagnostycznych, osocza anty-RhD lub osocza anty-HBs jest dopuszczalny, je˝eli osoba, która ma byç poddana temu zabiegowi: 1) spe∏nia wymagania zdrowotne, jakim powinien odpowiadaç kandydat na dawc´ krwi lub dawca krwi; 2) wyrazi∏a pisemnà zgod´ na poddawanie si´ zabiegom niezb´dnym do uzyskania uodpornienia, a nast´pnie do oddawania krwi lub osocza w celu uzyskania surowic diagnostycznych lub wytworzenia sk∏adników krwi. §
  5. Orzeczenie lekarskie o dopuszczalnoÊci zabiegu uodpornienia w celu uzyskania osocza lub surowic diagnostycznych wydaje lekarz jednostki organizacyjnej publicznej s∏u˝by krwi po przeprowadzeniu badaƒ,

§ 3i 4.

  1. Orzeczenie, o którym mowa w ust. 1, nie mo˝e dotyczyç osób, u których stwierdzono nast´pujàce przeciwwskazania: 1) alergie, a w szczególnoÊci pokarmowe i polekowe; 2) wyst´powanie nieprawid∏owej reakcji po szczepieniach profilaktycznych; 3) odczyny po przetoczeniu krwi w przesz∏oÊci; 4) niekorzystne reakcje po wk∏uciu do ˝y∏y w celu pobrania krwi lub podania leku, w szczególnoÊci takie jak omdlenie, dusznoÊç lub md∏oÊci.
  2. W przypadku zabiegu uodpornienia sk∏adnikami komórkowymi krwi orzeczenie, o którym mowa w ust. 1, nie mo˝e równie˝ dotyczyç: 1) kobiety w okresie rozrodczym, chyba ˝e kobieta utraci∏a zdolnoÊç rozrodczà; 2) osoby wykonujàcej zawód, z którym ∏àczy si´ niebezpieczeƒstwo wystàpienia urazów fizycznych.
  3. Utrata zdolnoÊci rozrodczej powinna byç stwierdzona przez dwóch lekarzy specjalistów z dziedziny ginekologii i po∏o˝nictwa, a je˝eli utrata tej zdolnoÊci nastàpi∏a w nast´pstwie amputacji narzàdów rodnych — przez zak∏ad opieki zdrowotnej, w którym zabieg ten zosta∏ wykonany.
  4. W treÊci orzeczenia, o którym mowa w ust. 1, zamieszcza si´: Poz. 691 1) sformu∏owanie „Dopuszcza si´ dokonanie zabiegu uodpornienia w celu uzyskania osocza lub surowic diagnostycznych”; 2) dat´ i miejsce wystawienia orzeczenia; 3) pieczàtk´ i podpis uprawnionego lekarza.
  5. Orzeczenie, o którym mowa w ust. 1, oraz wyniki badaƒ i pozosta∏à dokumentacj´ badaƒ stanowiàcych podstaw´ do jego wydania do∏àcza si´ do dokumentacji medycznej dawcy krwi poddanego zabiegowi uodpornienia. §
  6. Dawca krwi, który uzyska∏ orzeczenie, o którym mowa w § 8 ust. 1, wyra˝a pisemnà zgod´ na dokonanie zabiegu uodpornienia w formie oÊwiadczenia.
  7. W oÊwiadczeniu, o którym mowa w ust. 1, dawca krwi powinien w szczególnoÊci wyraziç zgod´ na dokonanie zabiegu uodpornienia w celu uzyskania osocza lub surowic diagnostycznych, zobowiàzaç si´ do Êcis∏ego przestrzegania wskazaƒ lekarskich oraz oÊwiadczyç, i˝ zosta∏ poinformowany o sposobie przeprowadzenia zabiegu, mo˝liwych powik∏aniach, przys∏ugujàcych mu uprawnieniach oraz o mo˝liwoÊci i prawie przys∏ugujàcym centrum krwiodawstwa i krwiolecznictwa do przerwania przeprowadzonych zabiegów uodpornienia. §
  8. Dawcy krwi, który zosta∏ poddany zabiegowi uodpornienia sk∏adnikami komórkowymi krwi, wydaje si´ zaÊwiadczenie ze wzgl´du na obecnoÊç u dawcy uodpornionego przeciwcia∏ majàcych znaczenie kliniczne i mogàcych stanowiç zagro˝enie dla zdrowia i ˝ycia dawcy, je˝eli zostanie mu przetoczona niezgodna serologicznie krew.
  9. ZaÊwiadczenie, o którym mowa w ust. 1, powinno zawieraç w szczególnoÊci dane o przebiegu uodpornienia i wytworzonych przez dawc´ przeciwcia∏ach. §
  10. Do uodpornienia stosuje si´ krew po 4-miesi´cznej karencji, podczas której przechowuje si´ jà w banku krwinek mro˝onych.
  11. Przed pobraniem krwi i po zakoƒczeniu okresu karencji nale˝y kontrolowaç u dawcy markery zaka˝eƒ wirusowych przenoszonych drogà przetoczenia krwi. Obowiàzujàcy zakres badaƒ zawarty jest w medycznych zasadach pobierania krwi, oddzielania jej sk∏adników i wydawania, obowiàzujàcych w jednostkach organizacyjnych publicznej s∏u˝by krwi okreÊlonych w zasadach,

art. 25 pkt 12 ustawy z dnia 22 sierpnia 1997 r. o publicznej s∏u˝bie krwi. §

  1. Rozporzàdzenie wchodzi w ˝ycie po up∏ywie 14 dni od dnia og∏oszenia. Minister Zdrowia: M. Balicki Dziennik Ustaw Nr 79 — 5287 — Poz. 691 Za∏àczniki do rozporzàdzenia Ministra Zdrowia z dnia 18 kwietnia 2005 r. (poz. 691) Za∏àcznik nr 1 Dziennik Ustaw Nr 79 — 5288 — Poz. 691 Dziennik Ustaw Nr 79 — 5289 — Poz. 691 Dziennik Ustaw Nr 79 — 5290 — Poz. 691 Dziennik Ustaw Nr 79 — 5291 — Poz. 691 Za∏àcznik nr 2 DOPUSZCZALNA ILOÂå ODDANEJ KRWI I CZ¢STOTLIWOÂå JEJ ODDAWANIA I. Krew pe∏na III. Zabiegi aferezy
  2. Krew pe∏na mo˝e byç pobierana nie cz´Êciej ni˝ 6 razy w roku od m´˝czyzn i nie cz´Êciej ni˝ 4 razy w roku od kobiet, z tym ˝e przerwa pomi´dzy pobraniami nie mo˝e byç krótsza ni˝ 8 tygodni.
  3. Zabiegi trombaferezy i leukaferezy mogà byç wykonywane nie cz´Êciej ni˝ 12 razy w roku.
  4. Jednorazowo od osoby wa˝àcej co najmniej 50 kg mo˝na pobraç 450 ± 45 ml krwi (1 jednostka).
  5. W szczególnych przypadkach, takich jak koniecznoÊç kilkakrotnego przetoczenia krwinek p∏ytkowych od jednego dawcy, przerwy mi´dzy zabiegami mogà zostaç za zgodà lekarza skrócone do 48 godzin.
  6. Je˝eli dawca krwi zosta∏ poddany zabiegowi aferezy, pobranie krwi pe∏nej mo˝e nastàpiç po up∏ywie 48 godzin od tego zabiegu, z wyjàtkiem zabiegu erytroaferezy. II. Osocze
  7. Od jednego dawcy nie mo˝na pobraç w okresie roku wi´cej ni˝ 15 litrów osocza.
  8. Osocze mo˝e byç pobrane metodà plazmaferezy manualnej (podwójnej — 400 ml) nie cz´Êciej ni˝ 30 razy w roku.
  9. Osocze mo˝e byç pobrane metodà plazmaferezy automatycznej (potrójnej — 600 ml) nie cz´Êciej ni˝ 20 razy w roku, z tym ˝e przerwa pomi´dzy pobraniami nie mo˝e byç krótsza ni˝ 2 tygodnie, chyba ˝e lekarz wyrazi zgod´ na skrócenie tej przerwy.
  10. Pobranie osocza metodami plazmaferezy,

ust. 3, mo˝e byç wykonane po przerwie wynoszàcej 8 tygodni od pobrania krwi pe∏nej. Lekarz mo˝e wyraziç zgod´ na skrócenie tej przerwy do 4 tygodni.

  1. Przerwy mi´dzy zabiegami trombaferezy i leukaferezy nie powinny byç krótsze ni˝ 4 tygodnie.
  2. W przypadku pobierania metodà aferezy jednoczeÊnie osocza, krwinek p∏ytkowych lub krwinek czerwonych, ∏àczna obj´toÊç pobranych sk∏adników krwi netto nie powinna przekroczyç 600 ml. W razie przekroczenia tej obj´toÊci nale˝y zastosowaç odpowiedni p∏yn uzupe∏niajàcy.
  3. Przerwa pomi´dzy dwoma kolejnymi oddaniami koncentratu krwinek czerwonych (KKCz) metodà erytroaferezy powinna byç taka sama, jak w przypadku pobrania krwi pe∏nej.
  4. Przerwa pomi´dzy pobraniem krwi pe∏nej i pobraniem 2 jednostek KKCz metodà erytroaferezy nie powinna byç krótsza ni˝ 3 miesiàce.
  5. Przerwa pomi´dzy pobraniem 2 jednostek KKCz metodà erytroaferezy a pobraniem krwi pe∏nej lub nast´pnym zabiegiem podwójnej erytroaferezy nie powinna byç krótsza ni˝ 6 miesi´cy; ca∏kowita utrata krwinek czerwonych w ciàgu roku nie mo˝e przekraczaç wartoÊci dozwolonej dla dawców krwi pe∏nej. IV. Inne zabiegi Cz´stotliwoÊç wykonywania ustalana jest przez lekarza. innych zabiegów

🔗 Do źródła urzędowego

Wyjaśnienie AI na podstawie urzędowego tekstu ustawy. Orientacyjne, nie zastępuje porady prawnej.