Dziennik Ustaw Nr 96 — 6318 — Poz. 820 820 ROZPORZÑDZENIE MINISTRA ÂRODOWISKA1) z dnia 19 maja 2005 r. w sprawie sposobu wyceny oraz ewidencji trofeów ∏owieckich Na podstawie art. 42e ustawy z dnia 13

§ 1pkt 1—6, podlegajà wycenie wst´pnej i ostatecznej, z zastrze˝eniem § 5 i 6.

— masa poro˝a — co najmniej 2,6 kg brutto, 2. Trofea ∏owieckie,

§ 1

pkt 7—10, podlegaç mogà wy∏àcznie wycenie ostatecznej, dokonywanej na wniosek posiadacza trofeum.

1. e)w przypadku poro˝a sarny: — forma poro˝a — szóstak i wy˝sze, — masa poro˝a — co najmniej 0,43 kg brutto,
2. f)w przypadku Êlimów muflona: — Êlimy o prawid∏owym rozwoju; § 3. Wyceny wst´pnej trofeów ∏owieckich dokonujà komisje,

art. 42d ustawy z dnia 13 paêdziernika 1995 r. — Prawo ∏owieckie, podczas dokonywania oceny zgodnoÊci odstrza∏u z zasadami selekcji osobniczej. 2) trofea ∏owieckie pozosta∏e.

1. Przez mas´ poro˝a brutto rozumie si´ mas´ poro˝a z czaszkà, bez ˝uchwy. §
3. Przy dokonywaniu wyceny wst´pnej trofeów ∏owieckich,

§ 1pkt 1—5, uwzgl´dnia si´ ich form´ oraz mas´.

§

1. Je˝eli od pozyskania zwierzyny up∏yn´∏y co najmniej trzy miesiàce, mo˝na zrezygnowaç z dokonywania wyceny wst´pnej i dokonaç od razu wyceny ostatecznej.
2. Przy dokonywaniu wyceny wst´pnej trofeum ∏owieckiego, o którym mowa w § 1 pkt 6, uwzgl´dnia si´ jedynie jego form´. §
3. Nie dokonuje si´ wyceny ostatecznej trofeów ∏owieckich,

§ 4ust.

3 pkt

2. Przy dokonywaniu wyceny wst´pnej trofea ∏owieckie dzieli si´ na: §
3. Wyceny ostatecznej dokonuje si´ nie wczeÊniej ni˝ po up∏ywie trzech miesi´cy od pozyskania zwierzyny. ——————— 1) Minister Ârodowiska kieruje dzia∏em administracji rzàdo- wej — Êrodowisko, na podstawie § 1 ust. 2 pkt 2 rozporzàdzenia Prezesa Rady Ministrów z dnia 11 czerwca 2004 r. w sprawie szczegó∏owego zakresu dzia∏ania Ministra Ârodowiska (Dz. U. Nr 134, poz. 1438). 2) Zmiany tekstu jednolitego wymienionej ustawy zosta∏y og∏oszone w Dz. U. z 2002 r. Nr 113, poz. 984 oraz z 2004 r. Nr 92, poz. 880, Nr 172, poz. 1802 i Nr 173, poz.
4. §
5. Wyceny ostatecznej dokonujà komisje powo∏ane przez Polski Zwiàzek ¸owiecki. §
6. Wyceny ostatecznej dokonuje si´ w oparciu o kryteria Mi´dzynarodowej Rady ¸owiectwa i Ochrony Zwierzyny, stanowiàce za∏àcznik nr 1 do rozporzàdzenia. Dziennik Ustaw Nr 96 — 6319 — Poz. 820 §
7. Wyceny ostatecznej dokonuje si´ zgodnie z instrukcjà wyceny, stanowiàcà za∏àcznik nr 2 do rozporzàdzenia. §
9. Trofea ∏owieckie,

§ 11ust.

1 pkt 1, sà ewidencjonowane w Centralnym Rejestrze Trofeów, zwanym dalej „rejestrem”. § 11. 1. Punktacja uzyskana w wyniku dokonanej wyceny ostatecznej s∏u˝y do kwalifikowania trofeów ∏owieckich jako: 2. Rejestr jest prowadzony przez Polski Zwiàzek ¸owiecki. 1) medalowych:

1. a)z∏otomedalowych,
2. b)srebrnomedalowych,
3. c)bràzowomedalowych; 2) pozosta∏ych. 2. Liczb´ punktów niezb´dnà do zakwalifikowania trofeum ∏owieckiego jako z∏otomedalowe, srebrnomedalowe albo bràzowomedalowe trofeum ∏owieckie okreÊla za∏àcznik nr 3 do rozporzàdzenia. § 12. 1. W przypadku z∏otomedalowych trofeów ∏owieckich jest mo˝liwa weryfikacja wyceny ostatecznej. 2. Weryfikacji wyceny ostatecznej dokonuje komisja powo∏ywana przez Mi´dzynarodowà Rad´ ¸owiectwa i Ochrony Zwierzyny. 3. Weryfikacji wyceny ostatecznej dokonuje si´ jednorazowo. 3. W rejestrze ujawnia si´ informacje o trofeach ∏owieckich zgodnie z wzorem stanowiàcym za∏àcznik nr 4 do rozporzàdzenia. § 14. Za rekordowe trofeum ∏owieckie uznaje si´ trofeum ∏owieckie zwierzyny pozyskanej na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, które uzyska∏o, w wyniku dokonanej wyceny ostatecznej, jednà z szeÊciu najwy˝szych dla danego gatunku punktacji, bez wzgl´du na rok pozyskania. § 15. Polski Zwiàzek ¸owiecki gromadzi informacje o aktualnym miejscu przechowywania rekordowego trofeum ∏owieckiego. § 16. Rekordowe trofea ∏owieckie mogà byç wywo˝one za granic´ jedynie w celu eksponowania ich na wystawach specjalistycznych. § 17. Rozporzàdzenie wchodzi w ˝ycie po up∏ywie 14 dni od dnia og∏oszenia. Minister Ârodowiska: w z. T. Podgajniak Dziennik Ustaw Nr 96 — 6320 — Poz. 820 Za∏àczniki do rozporzàdzenia Ministra Ârodowiska z dnia 19 maja 2005 r. (poz. 820) Za∏àcznik nr 1 KRYTERIA MI¢DZYNARODOWEJ RADY ¸OWIECTWA I OCHRONY ZWIERZYNY Dziennik Ustaw Nr 96 — 6321 — Poz. 820 Dziennik Ustaw Nr 96 — 6322 — Poz. 820 Dziennik Ustaw Nr 96 — 6323 — Poz. 820 Dziennik Ustaw Nr 96 — 6324 — Poz. 820 Dziennik Ustaw Nr 96 — 6325 — Poz. 820 Dziennik Ustaw Nr 96 — 6326 — Poz. 820 Dziennik Ustaw Nr 96 — 6327 — Poz. 820 Za∏àcznik nr 2 INSTRUKCJA WYCENY TROFEÓW Wycena poro˝a ∏osia I.1. Obwód tyki noÊnej mierzy si´ w najw´˝szym miejscu powy˝ej ró˝y. I.2. Roz∏og´ stanowi najwi´ksza odleg∏oÊç pomi´dzy czubkami najbardziej od siebie oddalonych i odpowiadajàcych sobie odnóg. I.3. D∏ugoÊç poro˝a mierzy si´ po zewn´trznej krzywiênie rosoch, od czubka najdalej wystajàcej odnogi przedniej cz´Êci rosoch do czubka najwy˝szej sterczàcej odnogi górnej cz´Êci rosoch. I.4.a. U ∏opataczy szerokoÊç ∏opaty mierzy si´ po jej zewn´trznej krzywiênie w najszerszym miejscu zwartej ∏opaty (bez uwzgl´dniania odnóg), prostopadle do wewn´trznej kraw´dzi ∏opaty. I.4.b. U badylarzy obwody odnóg mierzy si´ dok∏adnie w po∏owie ich d∏ugoÊci; do wyceny uwzgl´dnia si´ obwody najwy˝ej pi´ciu d∏u˝szych odnóg na ka˝dej tyce. I.5. Ârednià d∏ugoÊç odnóg zalicza si´ nast´pujàco:
4. a)u ∏opataczy poni˝ej 5 cm — 0 pkt, d∏ugoÊç zaÊ od 5 cm wzwy˝ mno˝y si´ przez 1, jednak maksymalna liczba punktów nie mo˝e przekraczaç 15,
5. b)u badylarzy Êrednià d∏ugoÊç odnóg mno˝y si´ przez 1. I.6. Liczb´ odnóg zalicza si´ ∏opataczom po 1 pkt za ka˝dà odnog´ powy˝ej 10, badylarzom po 1 pkt za ka˝dà odnog´, lecz nie wi´cej ni˝ za pi´ç odnóg na ka˝dej tyce. II.1. Za znaczne ró˝nice w d∏ugoÊci odnóg potràca si´ od 0 do 5 pkt. II.2. Za asymetri´ rosoch potràca si´ od 0 do 3 pkt. Wycena poro˝a jelenia szlachetnego i jelenia sika I.1. D∏ugoÊç tyki mierzy si´ wzd∏u˝ osi zewn´trznej strony tyki, od dolnej kraw´dzi ró˝y do czubka tej odnogi w koronie, która zapewnia najd∏u˝szy pomiar. Miarki taÊmowej nie wolno wciskaç w zag∏´bienie mi´dzy ró˝à a tykà. I.2. D∏ugoÊç oczniaka mierzy si´ od górnego brzegu ró˝y do czubka odnogi. I.3. W poro˝u jelenia sika d∏ugoÊci odnóg Êrodkowych, wewn´trznych i dodatkowych mierzy si´ po zewn´trznych stronach odnóg. Wyznacza si´ podstaw´ odnogi, którà jest linia kraw´dzi tyki w miejscu odrastajàcej odnogi, a d∏ugoÊç odnogi mierzy si´ wzd∏u˝ osi odnogi od punktu jej przeci´cia z podstawà odnogi do czubka odnogi. I.4. D∏ugoÊç opieraka mierzy si´ od miejsca na tyce, które wyznacza sieczna kàta powsta∏ego mi´dzy osiami tyki i opieraka a˝ do czubka odnogi. I.5 i I.6. Obwody na tykach mierzy si´ w najcieƒszych miejscach. I.7. Pomiar masy wieƒca z krótko przyci´tà czaszkà powinien nastàpiç po up∏ywie co najmniej trzech miesi´cy od pozyskania. Wynik pomiaru nale˝y ustaliç z dok∏adnoÊcià do 10 gramów. W zale˝noÊci od sposobu przyci´cia czaszki od masy brutto odejmujemy do 700 g. I.8. Roz∏og´ wycenia si´ nast´pujàco:
6. a)mniej ni˝ 60 % Êredniej d∏ugoÊci tyki — 0 pkt,
7. b)60,0 do 69,9 % Êredniej d∏ugoÊci tyki — 1 pkt,
8. c)70,0 do 79,9 % Êredniej d∏ugoÊci tyki — 2 pkt,
9. d)80,0 % i powy˝ej Êredniej d∏ugoÊci tyki — 3 pkt. I.9. Za odnogi uznaje si´ odrosty, których d∏ugoÊç wynosi co najmniej 2 cm, a podstawa jest mniejsza od ich wysokoÊci. II.1. Ubarwienie:
10. a)jasnoszare, ˝ó∏tawe lub sztucznie zabarwione — 0 pkt,
11. b)od szarego do Êredniobràzowego — 1 pkt,
12. c)ciemnobràzowe do czarnego — 2 pkt. II.2. Uperlenie:
13. a)g∏adkie lub s∏abe — 0 pkt,
14. b)Êrednie — 1 pkt, dobre — 2 pkt. II.3. Zakoƒczenia odnóg:
15. a)t´pe lub zmursza∏e — 0 pkt,
16. b)ostre, lecz ciemne — 1 pkt,
17. c)ostre wyÊwiecone bia∏o polerowane — 2 pkt. Dziennik Ustaw Nr 96 — 6328 — Poz. 820 II.4. Nadoczniaki:
18. a)krótkie — 2—10 cm — jednostronnie — 0 pkt, obustronnie — 0,5 pkt,
19. b)Êrednie — 10,1—15 cm — jednostronnie — 0,5 pkt, obustronnie — 1,0 pkt,
20. c)d∏ugie — 15,1 i wi´cej cm — jednostronnie — 1,0 pkt, obustronnie — 2 pkt. II.5. Do korony zalicza si´ wszystkie odnogi osadzone powy˝ej opieraka (równie˝ odnog´ wilczà). Nie dotyczy to tzw. podwójnego opieraka. Odnogi w koronie okreÊla si´ jako krótkie, Êrednie lub d∏ugie, przy czym zak∏ada si´ nast´pujàce wymiary:
21. a)dla krótkich — 2—10 cm,
22. b)dla Êrednich — 10,1—15 cm,
23. c)dla d∏ugich — powy˝ej 15 cm. W zale˝noÊci od liczby odnóg w koronie: krótkich, Êrednich i d∏ugich przyznaje si´ do 10 pkt. III. Usterkami sà: nierównomierne ustawienie tyk, wyraêne ró˝nice w d∏ugoÊci tyk, uderzajàce asymetrie wieƒca oraz nierównomiernoÊci oczniaków, nadoczniaków i opieraków, je˝eli ju˝ raz ich w wycenie nie uwzgl´dniono. Wycena poro˝a daniela I.1. D∏ugoÊç poro˝a mierzy si´ od dolnej kraw´dzi ró˝y do najwy˝szego punktu zwartej ∏opaty. ¸opatowate wyd∏u˝enia uwzgl´dnia si´ do pomiaru d∏ugoÊci, je˝eli ich najwi´ksza szerokoÊç stanowi po∏ow´ pomiaru najwi´kszej pe∏nej szerokoÊci ∏opaty. I.2. D∏ugoÊci oczniaków mierzy si´ od górnej kraw´dzi ró˝y do czubka odnogi. I.3. D∏ugoÊci ∏opat mierzy si´ po zewn´trznej krzywiênie od tego miejsca, w którym si´ tyki zaczynajà poszerzaç, do najwy˝szego punktu zwartej ∏opaty. Je˝eli górny obwód tyki jest mniejszy ni˝ 130 % wartoÊci obwodu dolnego, przesuwa si´ miark´ ku ∏opacie tak, aby osiàgnàç pomiar obwodu o 1 cm wi´kszy, i od tego miejsca rozpoczyna si´ pomiar d∏ugoÊci ∏opaty. Je˝eli górny obwód przekracza 130 % wartoÊci obwodu dolnego, poczàtek pomiaru d∏ugoÊci ∏opat stanowi punkt przeci´cia osi opieraka i tyki. I.4. SzerokoÊç ∏opat mierzy si´ w ten sposób, ˝e zalicza si´ po∏ow´ pomiaru obwodu ∏opaty w najszerszym jej miejscu bez s´ków i wyrostków. I.5. Bez wyjaÊnieƒ. I.6. Obwód dolny tyki mierzy si´ w najcieƒszym miejscu pomi´dzy oczniakiem a opierakiem. I.7. Obwód górny tyki mierzy si´ w najcieƒszym miejscu pomi´dzy opierakiem i ∏opatà. Je˝eli wartoÊç tego pomiaru mieÊci si´ w granicach do 130 % wartoÊci pomiaru dolnego obwodu tyki, to zalicza si´ jà w ca∏oÊci do wyceny. Je˝eli natomiast przekroczy ona 130 % pomiaru dolnego obwodu tyki, to zalicza si´ do wyceny tylko 130 % wartoÊci dolnego obwodu tyki. Je˝eli na tyce brakuje opieraka, to pomiaru dokonuje si´ mi´dzy oczniakiem a ∏opatà w najcieƒszym miejscu, a wynik tego pomiaru przyjmuje si´ za dolny i za górny obwód tyki. I.8. Ustalenie masy poro˝a z krótko przyci´tà czaszkà i koÊcià nosowà powinno nastàpiç co najmniej trzy miesiàce po pozyskaniu. Przy poro˝ach z pe∏nà czaszkà bez ˝uchwy nale˝y potràciç 250 g i odpowiednio mniej przy odci´ciu cz´Êci czaszki. II.1. Ubarwienie:
24. a)˝ó∏tawe lub sztucznie barwione 0 pkt,
25. b)szare lub bràzowe 1 pkt,
26. c)bràzowe do czarnego 2 pkt. II.2. S´ki na ∏opatach. Uwzgl´dnia si´ tylko s´ki na ∏opatach, które osiàgajà co najmniej 2 cm. Wyceny s´ków dokonuje si´ w nast´pujàcy sposób: Jednostronnie Obustronnie Kraw´dzie ∏opat ze skàpà iloÊcià krótkich s´ków 0 pkt 0 pkt S´ki na 1/3 kraw´dzi ∏opaty 1 pkt 2 pkt S´ki na 2/3 kraw´dzi ∏opaty 2 pkt 4 pkt S´ki na ca∏ej dolnej kraw´dzi ∏opaty ∏àcznie z ostrogà 3 pkt 6 pkt II.3. Moc, kszta∏t i regularnoÊç: z przewidzianych 5 pkt, 3 pkt dotyczà mocy ∏opat, a 2 pkt — ich kszta∏tu i regularnoÊci. Liczba punktów za moc zale˝na jest od masy poro˝a:
27. a)2,75—3,00 kg — 1 pkt,
28. b)3,01—3,25 kg — 2 pkt,
29. c)3,26 kg i wi´cej — 3 pkt. III.1. Potràcenia za niedostatecznà roz∏og´:
30. a)poni˝ej 85 % Êredniej d∏ugoÊci poro˝a 1 pkt,
31. b)poni˝ej 80 % Êredniej d∏ugoÊci poro˝a 2 pkt,
32. c)poni˝ej 75 % Êredniej d∏ugoÊci poro˝a 3 pkt,
33. d)poni˝ej 70 % Êredniej d∏ugoÊci poro˝a 4 pkt,
34. e)poni˝ej 65 % Êredniej d∏ugoÊci poro˝a 5 pkt,
35. f)poni˝ej 60 % Êredniej d∏ugoÊci poro˝a 6 pkt. Dziennik Ustaw Nr 96 III.2. Wadliwe ∏opaty: wyburzone, rombowe lub trójkàtne rozdwojone rozstrz´pione szablaste — 6329 — Poz. 820 Jednostronnie 1—3 pkt 2—4 pkt 3—5 pkt 4—5 pkt Obustronnie 2—6 pkt 4—8 pkt 6—10 pkt 8—10 pkt III.3. Wadliwe kraw´dzie ∏opat. Za wadliwe uznaje si´ np. g∏adkie albo zmursza∏e kraw´dzie ∏opat. III.4. Niedostateczna równomiernoÊç. Za niedostatecznà równomiernoÊç uznaje si´ mi´dzy innymi nierównomierne ustawienie tyk, nierównomiernà d∏ugoÊç poro˝a, ró˝nice w d∏ugoÊci oczniaków i opieraków. Wycena poro˝a sarny I.1. D∏ugoÊç tyki mierzy si´ po zewn´trznej jej stronie od dolnej kraw´dzi ró˝y, uwzgl´dniajàc krzywizny, a˝ do czubka grotu. Nie nale˝y miarki taÊmowej wciskaç w za∏amanie, wytworzone mi´dzy górnà kraw´dzià ró˝y a tykà. I.2. Mas´ poro˝a ustala si´ po up∏ywie co najmniej trzech miesi´cy po pozyskaniu. Przy ca∏ej czaszce bez ˝uchwy nale˝y od wyniku pomiaru brutto odjàç, zale˝nie od wielkoÊci pozostawionej czaszki, do 90 g. I.3. Obj´toÊç poro˝a mierzy si´ przez zwa˝enie zanurzonego w wodzie poro˝a do dolnej kraw´dzi ró˝, bez zanurzenia mo˝d˝eni i koÊci czaszki, i odj´cie od masy poro˝a zwa˝onego w powietrzu. Wynik pomiaru podaje si´ w cm3. I.4. Roz∏ogà jest najwi´kszy odst´p wewn´trzny mi´dzy tykami. Do tyk zalicza si´ równie˝ grot:
36. a)bardzo wàska roz∏oga (poni˝ej 30 % Êredniej d∏ugoÊci tyk) 0 pkt,
37. b)wàska (30,0 % do 34,9 %) 1 pkt,
38. c)Êrednia (35,0 % do 39,9 %) 2 pkt,
39. d)dobra (40,0 % do 44,9 %) 3 pkt,
40. e)bardzo dobra (45,0 % do 75,0 %) 4 pkt,
41. f)przesadna (powy˝ej 75,0 %) 0 pkt. II.1. Ubarwienie:
42. a)jasne lub sztucznie zabarwione
43. b)˝ó∏te lub jasnobràzowe
44. c)Êredniobràzowe
45. d)ciemnobràzowe
46. e)ciemne, prawie czarne 0 pkt, 1 pkt, 2 pkt, 3 pkt, 4 pkt. II.2 Uperlenie:
47. a)g∏adkie, prawie bez pere∏
48. b)s∏abo uperlone
49. c)Êrednio uperlone (drobne, dosyç liczne per∏
50. y)
51. d)dobrze uperlone (drobne per∏y na wszystkich cz´Êciach tyk)
52. e)bardzo dobre uperlenie (bogate per∏y na wszystkich cz´Êciach tyk) 0 pkt, 1 pkt, 2 pkt, 3 pkt, 4 pkt. II.3. Ró˝e:
53. a)s∏abe (wàskie i niskie)
54. b)Êrednie (sznureczkowe, ma∏o perlone)
55. c)dobre (wianuszkowe i doÊç wysokie)
56. d)mocne (szerokie i wysokie)
57. e)bardzo mocne 0 pkt, 1 pkt, 2 pkt, 3 pkt, 4 pkt. II.4. Czubki odnóg:
58. a)t´pe, s∏abo wykszta∏cone
59. b)t´pe, Êrednio wykszta∏cone
60. c)ostre, bia∏o polerowane 0 pkt, 1 pkt, 2 pkt. II.5. RegularnoÊç i jakoÊç: 0—5 pkt. Z przewidzianych 5 pkt 2 pkt przypadajà na jakoÊç odnóg, a 3 pkt — na regularnoÊç parostków. JakoÊç odnóg:
61. a)normalne odnogi 0 pkt,
62. b)dobre odnogi 1 pkt,
63. c)bardzo dobre odnogi 2 pkt. III. Potràcenia (usterki): 0—5 pkt. Z przewidzianych 5 pkt 2 pkt przypadajà na jakoÊç odnóg, a 3 pkt — na inne usterki. Potràcenia za jakoÊç odnóg:
64. a)brak lub zupe∏nie krótkie odnogi 2 pkt,
65. b)jednostronne lub mierne odnogi 1 pkt,
66. c)normalne odnogi 0 pkt. Stosuje si´ po∏ówki punktów. Dziennik Ustaw Nr 96 — 6330 — Poz. 820 Wycena Êlimów muflona I.1. D∏ugoÊç Êlimów mierzy si´ wzd∏u˝ zewn´trznej krzywizny od dolnego brzegu pokrywy rogowej do jej czubka. I.2, 3 i 4. Obwody pokryw mierzy si´ zawsze w najgrubszym miejscu na odcinkach 1/3 d∏ugoÊci przy nasadzie, w Êrodku i w cz´Êci koƒcowej. I.5. Roz∏og´ mierzy si´ w miejscu najwi´kszego rozst´pu zewn´trznych powierzchni pokryw rogowych. II.1. Ubarwienie:
67. a)jasne
68. b)brunatne
69. c)czarne 1 pkt, 2 pkt, 3 pkt. II.2. Karbowanie:
70. a)rzadkie
71. b)Êrednie
72. c)g´ste 1 pkt, 2 pkt, 3 pkt. II.3. Skr´t Êlimów: 0—5 pkt. III. Usterki w ukszta∏towaniu: 0—5 pkt. Z przewidzianych 5 pkt 0—3 pkt przypadajà za wrastanie czubków ku g∏owie, 0 — 2 pkt za inne usterki. Wycena or´˝a dzika I.1. D∏ugoÊç szabel mierzy si´ wzd∏u˝ ich zewn´trznej krzywizny w centymetrach z dok∏adnoÊcià do 1 mm. Je˝eli szabla jest ob∏amana, mierzy si´ tylko rzeczywiÊcie wyst´pujàcà d∏ugoÊç. I.2. SzerokoÊç szabli mierzy si´ w najszerszym miejscu suwmiarkà w mm. Nie dokonuje si´ pomiaru w miejscach wyst´pujàcych naroÊli. I.3. Obwody fajek mierzy si´ w najgrubszym miejscu w centymetrach z dok∏adnoÊcià do 1 mm bez wciskania miarki w nierównoÊci. Nie dokonuje si´ pomiaru w miejscach wyst´pujàcych naroÊli. NierównoÊci powierzchni nie uwzgl´dnia si´ przy pomiarze. II.1. Dodatki za szable (do 2 pkt), uwzgl´dniajàc:
73. a)ubarwienie szlifów ciemnobrunatne do czerni,
74. b)wykszta∏cenie koƒców (czubków),
75. c)równomierne wypuk∏e sklepienie powierzchni zewn´trznych,
76. d)pó∏koliste wygi´cia szabel,
77. e)równomiernà szerokoÊç od nasady (korzenia) do szlifów. Przyznane dodatki za szable nie mogà przekroczyç 2 pkt. II.2. Dodatki za fajki (do 3 pkt), przy czym:
78. a)za opalenia czubków do 1 pkt,
79. b)za wygi´cie, jeÊli wyst´puje obustronnie, do 2 pkt, a jeÊli wyst´puje jednostronnie — do 1 pkt. Przyznane dodatki za fajki nie mogà przekroczyç ∏àcznie 3 pkt. III. Potràcenia za usterki (do 10 pkt):
80. a)za niedostateczne zeszlifowanie koƒców do 3 pkt, przy czym: — jeÊli d∏ugoÊci szlifów obustronnie si´gajà do 4 cm — 3 pkt, — jeÊli d∏ugoÊç szlifu po jednej stronie ma do 4 cm — 1,5 pkt, — jeÊli d∏ugoÊci szlifów obustronnie majà 4,1—5 cm — 1 pkt, — jeÊli d∏ugoÊç szlifu po jednej stronie ma 4,1—5 cm — 0,5 pkt,
81. b)za asymetri´ szabel w d∏ugoÊci, szerokoÊci i kszta∏cie — do 3 pkt,
82. c)za asymetri´ fajek w d∏ugoÊci, gruboÊci i kszta∏cie — do 3 pkt,
83. d)za dysproporcj´ mi´dzy szablami i fajkami — do 1 pkt. Wycena czaszki lisa, jenota i borsuka 1. D∏ugoÊç czaszki mierzy si´, ujmujàc ramionami suwmiarki albo klupy odleg∏oÊç pomi´dzy przednià powierzchnià lub kraw´dzià Êrodkowych siekaczy a najbardziej do ty∏u wysuni´tym punktem koÊci potylicznej. 2. SzerokoÊç czaszki mierzy si´, ujmujàc ramionami suwmiarki albo klupy odleg∏oÊç mi´dzy ∏ukami koÊci jarzmowych w miejscach dajàcych najd∏u˝szy pomiar przy prostopad∏ym u∏o˝eniu do osi czaszki. Dziennik Ustaw Nr 96 — 6331 — Poz. 820 Za∏àcznik nr 3 MEDALOWE TROFEA ¸OWIECKIE — PUNKTACJA Za∏àcznik nr 4 WZÓR CENTRALNY REJESTR TROFEÓW