← Polska

Rozporządzenie Rady Ministrów z dnia 27 września 2006 r. w sprawie postępowania przy użyciu broni palnej przez żołnierzy i funkcjonariuszy Służby Kont

Dziennik Ustaw Nr 177 — 9237 — Poz. 1305 i 1306

  1. Akademia Medyczna w Bia∏ymstoku
  2. G∏ówny Urzàd Nadzoru Budowlanego
  3. Akademia Medyczna w Katowicach
  4. G∏ówny Urzàd Statystyczny
  5. Akademia Medyczna w Lublinie
  6. Liga Obrony Kraju
  7. Akademia Medyczna w Poznaniu
  8. Narodowy Fundusz Zdrowia
  9. Akademia Medyczna w Szczecinie
  10. Polska Akademia Nauk
  11. Akademia Medyczna w Warszawie
  12. Polski Komitet Normalizacyjny
  13. Akademia Pedagogiczna w Krakowie
  14. Polskie Koleje Paƒstwowe S.A. — Centrala
  15. Biuro Spraw Obronnych ˚eglugi Urz´du Morskiego w Gdyni
  16. Przedsi´biorstwo Paƒstwowe „Porty Lotnicze” — Agencja Ruchu Lotniczego
  17. Biuro Spraw Obronnych ˚eglugi Urz´du Morskiego w Szczecinie
  18. Agencja Mienia Wojskowego
  19. Centrum Techniki Morskiej
  20. Wojskowa Agencja Mieszkaniowa
  21. Zak∏ad Karny w Nowogardzie
  22. Uniwersytet Jagielloƒski w Krakowie
  23. Generalna Dyrekcja Dróg Krajowych i Autostrad
  24. Uniwersytet Kazimierza Wielkiego w Bydgoszczy
  25. G∏ówny Urzàd Geodezji i Kartografii
  26. Uniwersytet Medyczny w ¸odzi
  27. G∏ówny Urzàd Miar
  28. Urzàd Lotnictwa Cywilnego
  29. Paƒstwowa Agencja Atomistyki 1306 ROZPORZÑDZENIE RADY MINISTRÓW z dnia 27 wrzeÊnia 2006 r. w sprawie post´powania przy u˝yciu broni palnej przez ˝o∏nierzy i funkcjonariuszy S∏u˝by Kontrwywiadu Wojskowego oraz S∏u˝by Wywiadu Wojskowego Na podstawie art. 30 ust. 4 ustawy z dnia 9 czerwca 2006 r. o S∏u˝bie Kontrwywiadu Wojskowego oraz S∏u˝bie Wywiadu Wojskowego (Dz. U. Nr 104, poz. 709) zarzàdza si´, co nast´puje: §
  30. Rozporzàdzenie okreÊla: 1) dostosowane do sytuacji warunki i sposób post´powania przy u˝yciu broni palnej, 2) ograniczenia w zakresie u˝ycia broni palnej, 3) sposób dokumentowania przypadków u˝ycia broni palnej — przez ˝o∏nierza, o którym mowa w art. 24 ustawy z dnia 9 czerwca 2006 r. o S∏u˝bie Kontrwywiadu Wojskowego oraz S∏u˝bie Wywiadu Wojskowego, oraz funkcjonariusza S∏u˝by Kontrwywiadu Wojskowego albo S∏u˝by Wywiadu Wojskowego, zwanych dalej „funkcjonariuszem”. §
  31. U˝ycie broni palnej przez funkcjonariusza w przypadkach, o których mowa w art. 30 ust. 1 ustawy z dnia 9 czerwca 2006 r. o S∏u˝bie Kontrwywiadu Wojskowego oraz S∏u˝bie Wywiadu Wojskowego, zwanej dalej „ustawà”, polega na oddaniu strza∏u w kierunku osoby w celu jej obezw∏adnienia, po wyczerpaniu trybu post´powania okreÊlonego w §
  32. Przy podejmowaniu decyzji o u˝yciu broni palnej funkcjonariusz jest obowiàzany post´powaç ze szczególnà rozwagà, traktujàc broƒ palnà jako szczególny i ostateczny Êrodek przymusu bezpoÊredniego. §
  33. Funkcjonariusz mo˝e u˝yç wy∏àcznie broni palnej, która zosta∏a mu s∏u˝bowo przydzielona. §
  34. U˝ycie broni palnej w strefie nadgranicznej nie powinno powodowaç ostrzelania terytorium paƒstwa sàsiedniego. §
  35. Funkcjonariusz przed u˝yciem broni palnej jest obowiàzany: 1) po uprzednim okrzyku „S∏u˝ba Kontrwywiadu Wojskowego” albo „S∏u˝ba Wywiadu Wojskowego” wezwaç osob´ do zachowania si´ zgodnego z prawem, a w szczególnoÊci do natychmiastowego porzucenia broni lub niebezpiecznego narz´dzia, zaniechania ucieczki, odstàpienia od bezprawnych dzia∏aƒ lub u˝ycia przemocy; Dziennik Ustaw Nr 177 — 9238 — 2) w razie niepodporzàdkowania si´ wezwaniom okreÊlonym w pkt 1, zagroziç u˝yciem broni palnej, wzywajàc „Stój — bo strzelam”; 3) oddaç strza∏ ostrzegawczy w bezpiecznym kierunku, je˝eli wezwania okreÊlone w pkt 1 i 2 oka˝à si´ bezskuteczne.
  36. Przepisów ust. 1 nie stosuje si´ w przypadkach, o których mowa w art. 30 ust. 1 pkt 1, 3, 5 i 6 ustawy, a tak˝e w innych przypadkach, gdy z zachowania osoby posiadajàcej broƒ lub niebezpieczne narz´dzie wynika, ˝e wszelka zw∏oka grozi∏aby bezpoÊrednim niebezpieczeƒstwem dla ˝ycia lub zdrowia ludzkiego. Poz. 1306
  37. Oficer dy˝urny jednostki organizacyjnej SKW albo SWW niezw∏ocznie powiadamia o przypadku, o którym mowa w ust. 1, szefa jednostki organizacyjnej SKW albo SWW oraz dokumentuje ten przypadek w ksià˝ce meldunków s∏u˝by dy˝urnej.
  38. Meldunek, o którym mowa w ust. 1, zawiera w szczególnoÊci: 1) stopieƒ wojskowy, imi´ i nazwisko funkcjonariusza, który u˝y∏ broni palnej, oraz nazw´ jednostki organizacyjnej SKW albo SWW, w której pe∏ni s∏u˝b´; 2) czas i miejsce u˝ycia broni palnej;
  39. U˝ycie broni palnej w przypadkach, o których mowa w ust. 2, musi byç poprzedzone okrzykiem „S∏u˝ba Kontrwywiadu Wojskowego” albo „S∏u˝ba Wywiadu Wojskowego”. 3) dane osoby, wobec której u˝yto broni palnej; §
  40. W przypadku wykonywania czynnoÊci s∏u˝bowych przez dwóch lub wi´cej funkcjonariuszy, decyzj´ o u˝yciu broni palnej podejmuje funkcjonariusz, któremu polecono dowodzenie lub kierowanie danà czynnoÊcià. W przypadku gdy nie ma on mo˝liwoÊci wydania rozkazu, decyzj´ o u˝yciu broni palnej podejmuje funkcjonariusz wykonujàcy danà czynnoÊç. 6) opis post´powania poprzedzajàcego u˝ycie broni palnej; §
  41. Je˝eli skutkiem u˝ycia broni palnej jest zranienie osoby, funkcjonariusz jest obowiàzany, z zachowaniem bezpieczeƒstwa w∏asnego i innych osób oraz bez zb´dnej zw∏oki, udzieliç tej osobie pierwszej pomocy przedmedycznej, a nast´pnie spowodowaç zapewnienie pomocy lekarskiej. §
  42. Je˝eli nast´pstwem u˝ycia broni palnej jest Êmierç lub zranienie osoby albo szkoda w mieniu znacznej wartoÊci, funkcjonariusz niezw∏ocznie powiadamia o zdarzeniu oficera dy˝urnego w∏aÊciwej jednostki organizacyjnej S∏u˝by Kontrwywiadu Wojskowego albo S∏u˝by Wywiadu Wojskowego, zwanej dalej „jednostkà organizacyjnà SKW albo SWW”, i ˚andarmerii Wojskowej, a tak˝e, w miar´ mo˝liwoÊci: 4) szczegó∏owe powody u˝ycia broni palnej; 5) nazw´, typ, seri´ i numer u˝ytej broni palnej; 7) okreÊlenie skutków u˝ycia broni palnej; 8) opis post´powania po u˝yciu broni palnej; 9) informacj´ o sposobie udzielenia pierwszej pomocy i pomocy medycznej; 10) inne wa˝ne okolicznoÊci zdarzenia; 11) dane ustalonych Êwiadków zdarzenia; 12) podpis funkcjonariusza sporzàdzajàcego meldunek. §
  43. Szef jednostki organizacyjnej SKW albo SWW jest obowiàzany podjàç dzia∏anie, o którym mowa w § 8 ust. 3, a ponadto: 1) niezw∏ocznie powiadomiç prze∏o˝onego o ka˝dym przypadku u˝ycia broni palnej przez podw∏adnego funkcjonariusza; 1) zabezpiecza na miejscu zdarzenia Êlady i dowody oraz nie dopuszcza osób postronnych; 2) zbadaç, czy u˝ycie broni palnej przez podw∏adnego funkcjonariusza nastàpi∏o zgodnie z obowiàzujàcymi przepisami; 2) podejmuje dzia∏ania zmierzajàce do ustalenia Êwiadków zdarzenia; 3) z∏o˝yç pisemny meldunek prze∏o˝onemu o wynikach badaƒ, o których mowa w pkt
  44. 3) podejmuje inne czynnoÊci niecierpiàce zw∏oki, aby nie dopuÊciç do zatarcia Êladów i dowodów zdarzenia. §
  45. Rozporzàdzenie wchodzi w ˝ycie z dniem 1 paêdziernika 2006 r.1)
  46. Oficer dy˝urny jednostki organizacyjnej SKW albo SWW niezw∏ocznie powiadamia o zdarzeniu, o którym mowa w ust. 1, szefa jednostki organizacyjnej SKW albo SWW. Prezes Rady Ministrów: J. Kaczyƒski
  47. Szef jednostki organizacyjnej SKW albo SWW niezw∏ocznie zawiadamia o zdarzeniu, o którym mowa w ust. 1, w∏aÊciwego miejscowo prokuratora. §
  48. O ka˝dym przypadku u˝ycia broni palnej lub oddania strza∏u ostrzegawczego funkcjonariusz jest obowiàzany niezw∏ocznie powiadomiç oficera dy˝urnego w∏aÊciwej jednostki organizacyjnej SKW albo SWW oraz z∏o˝yç pisemny meldunek szefowi jednostki organizacyjnej SKW albo SWW, w której pe∏ni s∏u˝b´. ——————— 1) Niniejsze rozporzàdzenie by∏o poprzedzone rozporzàdze- niem Rady Ministrów z dnia 16 marca 2004 r. w sprawie warunków i sposobu post´powania ˝o∏nierzy Wojskowych S∏u˝b Informacyjnych przy u˝yciu broni palnej (Dz. U. Nr 50, poz. 478), które traci moc z dniem wejÊcia w ˝ycie niniejszego rozporzàdzenia na podstawie art. 75 ustawy z dnia 9 czerwca 2006 r. — Przepisy wprowadzajàce ustaw´ o S∏u˝bie Kontrwywiadu Wojskowego oraz S∏u˝bie Wywiadu Wojskowego oraz ustaw´ o s∏u˝bie funkcjonariuszy S∏u˝by Kontrwywiadu Wojskowego oraz S∏u˝by Wywiadu Wojskowego (Dz. U. Nr 104, poz. 711).

🔗 Do źródła urzędowego

Wyjaśnienie AI na podstawie urzędowego tekstu ustawy. Orientacyjne, nie zastępuje porady prawnej.