Rozporządzenie Ministra Edukacji Narodowej z dnia 22 listopada 2006 r.

Dziennik Ustaw Nr 226 — 11235 — 3.1.

segregowaç i transportowaç u˝ywanà bielizn´; 3.1.
utrzymywaç ∏ad i porzàdek na stanowisku pracy; 3.1.
wykonaç zadanie w przewidzianym czasie; 3.1.
uporzàdkowaç stanowisko pracy.
Wykonaç zadanie egzaminacyjne z zachowaniem przepisów bezpieczeƒstwa i higieny pracy, ochrony przeciwpo˝arowej oraz ochrony Êrodowiska i wykazaç si´ umiej´tnoÊciami obj´tymi tematem: 3.
Przygotowanie pokoju do przyj´cia goÊci w obiekcie hotelarskim okreÊlonego rodzaju i kategorii: 3.1.
sprawdziç stan wyposa˝enia i sprawnoÊç urzàdzeƒ w jednostce mieszkalnej; 3.1.
wykonaç czynnoÊci porzàdkowe w jednostce mieszkalnej; 3.1.
wymieniç bielizn´ poÊcielowà; 3.1.
Êcieliç ∏ó˝ko zgodnie z instrukcjà; 3.1.
post´powaç w sposób w∏aÊciwy z mieniem goÊcia; 3.1.
pos∏ugiwaç si´ r´cznym i zmechanizowanym sprz´tem do utrzymania czystoÊci zgodnie z instrukcjami obs∏ugi, przepisami bezpieczeƒstwa i higieny pracy oraz ochrony przeciwpo˝arowej; 3.1.
wykonaç czynnoÊci porzàdkowe w w´êle higieniczno-sanitarnym; 3.1.
stosowaç Êrodki do czyszczenia i dezynfekcji zgodnie z ich przeznaczeniem; Poz. 1649 i 1650
Prezentowaç efekt wykonanego zadania: 4.
uzasadniç sposób wykonania zadania; 4.
oceniç jakoÊç wykonanego zadania. Niezb´dne wyposa˝enie stanowisk do wykonania zadaƒ egzaminacyjnych obj´tych tematem — przygotowanie pokoju do przyj´cia goÊci w obiekcie hotelarskim okreÊlonego rodzaju i kategorii: Jednostka mieszkalna z w´z∏em higieniczno-sanitarnym wyposa˝ona zgodnie z wymaganiami dla danego rodzaju i kategorii obiektu hotelarskiego lub innego obiektu, w którym mogà byç Êwiadczone us∏ugi hotelarskie. Pomieszczenie magazynowe wyposa˝one w wózek hotelowej obs∏ugi pi´ter z pe∏nym zestawem, zmechanizowany i r´czny sprz´t do utrzymania czystoÊci, rega∏y z bieliznà i Êrodkami czystoÊci. Instrukcje obs∏ugi urzàdzeƒ. Ârodki ochrony indywidualnej. Apteczka. 1650 ROZPORZÑDZENIE MINISTRA EDUKACJI NARODOWEJ1) z dnia 22 listopada 2006 r. w sprawie podstaw programowych kszta∏cenia w zawodach: kaletnik, kominiarz, kuÊnierz, monter konstrukcji budowlanych, obuwnik, operator obrabiarek skrawajàcych, technik archiwista, technik hotelarstwa, technik ksi´garstwa i technik obs∏ugi turystycznej Na podstawie art. 22 ust. 2 pkt 2 lit. d ustawy z dnia 7 wrzeÊnia 1991 r. o systemie oÊwiaty (Dz. U. z 2004 r. Nr 256, poz. 2572, z póên. zm.2)) zarzàdza si´, co nast´puje: §
OkreÊla si´ podstawy programowe kszta∏cenia w nast´pujàcych zawodach obj´tych klasyfikacjà zawodów szkolnictwa zawodowego, stanowiàcà za∏àcznik do rozporzàdzenia Ministra Edukacji Narodowej i Sportu z dnia 8 maja 2004 r. w sprawie klasyfikacji zawodów szkolnictwa zawodowego (Dz. U. Nr 114, poz. 1195 oraz z 2005 r. Nr 116, poz. 969): ——————— 1) Minister Edukacji Narodowej kieruje dzia∏em administra- cji rzàdowej — oÊwiata i wychowanie, na podstawie § 1 ust. 2 rozporzàdzenia Prezesa Rady Ministrów z dnia 18 lipca 2006 r. w sprawie szczegó∏owego zakresu dzia∏ania Ministra Edukacji Narodowej (Dz. U. Nr 131, poz. 907). 2) Zmiany tekstu jednolitego wymienionej ustawy zosta∏y og∏oszone w Dz. U. z 2004 r. Nr 273, poz. 2703 i Nr 281, poz. 2781, z 2005 r. Nr 17, poz. 141, Nr 94, poz. 788, Nr 122, poz. 1020, Nr 131, poz. 1091, Nr 167, poz. 1400 i Nr 249, poz. 2104 oraz z 2006 r. Nr 144, poz. 1043 i Nr 208, poz.
1) kaletnik — symbol cyfrowy 744[01]; 2) kominiarz — symbol cyfrowy 714[02]; 3) kuÊnierz — symbol cyfrowy 743[02]; 4) monter konstrukcji budowlanych — symbol cyfrowy 712[04]; 5) obuwnik — symbol cyfrowy 744[02]; 6) operator obrabiarek skrawajàcych — symbol cyfrowy 722[02]; 7) technik archiwista — symbol cyfrowy 348[02]; 8) technik hotelarstwa — symbol cyfrowy 341[04]; 9) technik ksi´garstwa — symbol cyfrowy 522[02]; 10) technik obs∏ugi turystycznej — symbol cyfrowy 341[05].
Podstawy programowe, o których mowa w ust. 1, stanowià za∏àczniki nr 1—10 do rozporzàdzenia. §
Rozporzàdzenie wchodzi w ˝ycie po up∏ywie 14 dni od dnia og∏oszenia. Minister Edukacji Narodowej: w z. M. Orzechowski Dziennik Ustaw Nr 226 — 11236 — Poz. 1650 Za∏àczniki do rozporzàdzenia Ministra Edukacji Narodowej z dnia 22 listopada 2006 r. (poz. 1650) Za∏àcznik nr 1 PODSTAWA PROGRAMOWA KSZTA¸CENIA W ZAWODZIE KALETNIK SYMBOL CYFROWY 744[01] I. OPIS ZAWODU
W wyniku kszta∏cenia w zawodzie absolwent powinien umieç: 1) rozró˝niaç materia∏y podstawowe, pomocnicze i dodatki kaletnicze; 2) oceniaç i dobieraç materia∏y kaletnicze do wykonywanych zadaƒ; 3) stosowaç zasady sk∏adowania i magazynowania materia∏ów i wyrobów kaletniczych; 4) dobieraç i pos∏ugiwaç si´ narz´dziami kaletniczymi; 5) u˝ytkowaç maszyny i urzàdzenia kaletnicze; 6) pos∏ugiwaç si´ przyrzàdami i urzàdzeniami pomiarowymi oraz interpretowaç wyniki pomiarów parametrów technologicznych; 22) przestrzegaç przepisów i zasad bezpieczeƒstwa i higieny pracy, przepisów ochrony przeciwpo˝arowej oraz ochrony Êrodowiska; 23) organizowaç stanowiska pracy zgodnie z wymaganiami ergonomii; 24) komunikowaç si´ z uczestnikami procesu pracy; 25) stosowaç przepisy Kodeksu pracy dotyczàce praw i obowiàzków pracownika i pracodawcy oraz warunków pracy; 26) stosowaç przepisy prawa dotyczàce wykonywanych zadaƒ zawodowych; 27) korzystaç z ró˝nych êróde∏ informacji w zakresie niezb´dnym do wykonywania zadaƒ zawodowych; 7) wykonywaç rysunki techniczne i odr´czne; 28) udzielaç pierwszej pomocy w wypadkach przy pracy; 8) projektowaç i modelowaç wyroby kaletnicze; 29) prowadziç dzia∏alnoÊç gospodarczà. 9) pos∏ugiwaç si´ dokumentacjà konstrukcyjnà i technologicznà zwiàzanà z produkcjà kaletniczà; Kszta∏towanie postaw przedsi´biorczych oraz przygotowanie do wejÊcia na rynek pracy powinno przebiegaç zarówno w trakcie kszta∏cenia zawodowego, jak i podczas realizacji zaj´ç edukacyjnych „Podstawy przedsi´biorczoÊci”. 10) stosowaç metody i techniki rozkroju materia∏ów podstawowych i pomocniczych; 11) klasyfikowaç i wykorzystywaç odpady technologiczne z produkcji kaletniczej; 12) dobieraç materia∏y pomocnicze i dodatki do produkcji wyrobów kaletniczych; 13) wykonywaç czynnoÊci przygotowawcze do monta˝u wyrobów kaletniczych; 14) dobieraç oraz stosowaç metody i techniki monta˝u wyrobów kaletniczych; 15) montowaç okucia i elementy zdobnicze; 16) dobieraç oraz stosowaç Êrodki, metody i techniki wykoƒczania wyrobów kaletniczych; 17) rozpoznawaç i eliminowaç wady materia∏owe oraz b∏´dy produkcyjne; 18) oceniaç jakoÊç, klasyfikowaç, cechowaç i pakowaç wyroby kaletnicze zgodnie z obowiàzujàcymi normami; poszkodowanym
Absolwent szko∏y kszta∏càcej w zawodzie kaletnik powinien byç przygotowany do wykonywania nast´pujàcych zadaƒ zawodowych: 1) wykonywania operacji technologicznych w procesie produkcji wyrobów kaletniczych; 2) oceniania stanu technicznego maszyn i urzàdzeƒ oraz wykonywania regulacji i konserwacji; 3) wytwarzania wyrobów kaletniczych zgodnie z dokumentacjà; 4) oceniania jakoÊci wyrobów kaletniczych; 5) prowadzenia dokumentacji produkcyjnej, ewidencyjnej i rozliczeniowej; 6) prowadzenia us∏ug w zakresie napraw, renowacji i konserwacji wyrobów kaletniczych. II. BLOKI PROGRAMOWE 19) wykonywaç us∏ugi w zakresie naprawy i renowacji wyrobów kaletniczych oraz realizacji indywidualnych zamówieƒ; Zakres umiej´tnoÊci i treÊci kszta∏cenia, wynikajàcy z opisu kwalifikacji absolwenta, zawierajà nast´pujàce bloki programowe: 20) dokonywaç rozliczania materia∏ów, kosztów produkcji i us∏ug; 1) podstawy produkcji kaletniczej; 21) wykonywaç konserwacj´ narz´dzi, maszyn i urzàdzeƒ; 2) procesy wytwórcze; 3) podstawy dzia∏alnoÊci zawodowej. Dziennik Ustaw Nr 226 — 11237 — Poz. 1650 BLOK: PODSTAWY PRODUKCJI KALETNICZEJ 22) wykonywaç proste rysunki techniczne i odr´czne;
Cele kszta∏cenia: 23) odczytywaç rysunki techniczne; Uczeƒ (s∏uchacz) w wyniku kszta∏cenia powinien umieç: 1) charakteryzowaç budow´ i struktur´ materia∏ów kaletniczych; 2) dokonywaç podzia∏u topograficznego skór i okreÊlaç ich w∏aÊciwoÊci; 3) rozró˝niaç i charakteryzowaç skóry wyprawione ró˝nymi metodami; 4) rozpoznawaç wady i uszkodzenia skór surowych i wyprawionych; 5) pos∏ugiwaç si´ normami w zakresie klasyfikacji jakoÊciowej i cechowania skór wyprawionych; 6) charakteryzowaç rodzaje skór wyprawionych oraz okreÊlaç ich przeznaczenie w produkcji asortymentowej wyrobów kaletniczych; 24) dobieraç elementy zdobnicze do wyrobów kaletniczych; 25) projektowaç i wykonywaç modele wyrobów kaletniczych; 26) okreÊlaç i stosowaç zasady konstrukcji wyrobów kaletniczych; 27) wykonywaç szablony elementów sk∏adowych; 28) przestrzegaç przepisów i zasad bezpieczeƒstwa i higieny pracy, przepisów ochrony przeciwpo˝arowej oraz ochrony Êrodowiska.
TreÊci kszta∏cenia (dzia∏y programowe) TreÊci kszta∏cenia sà uj´te w nast´pujàcych dzia∏ach programowych: 1) materia∏y kaletnicze; 7) konserwowaç i magazynowaç skóry gotowe; 2) budowa histologiczna i uk∏ad topograficzny skóry; 8) rozró˝niaç rodzaje tworzyw skóropodobnych, oceniaç ich w∏aÊciwoÊci i przydatnoÊç w produkcji kaletniczej; 3) rodzaje skór; 9) rozró˝niaç materia∏y w∏ókiennicze, tkaniny naturalne i syntetyczne; 5) wady i uszkodzenia skór wyprawionych; 10) okreÊlaç zastosowanie materia∏ów w produkcji wyrobów kaletniczych; 7) tworzywa skóropodobne; 11) rozpoznawaç materia∏y papiernicze, okreÊlaç ich w∏aÊciwoÊci i dobieraç zgodnie z konstrukcjà wyrobu kaletniczego; 12) rozpoznawaç dodatki kaletnicze, okreÊlaç ich w∏aÊciwoÊci i zastosowanie; 13) rozpoznawaç wady materia∏ów nieskórzanych oraz okreÊlaç ich wp∏yw na jakoÊç i trwa∏oÊç wyrobów kaletniczych; 14) konserwowaç i magazynowaç materia∏y nieskórzane; 15) rozpoznawaç i klasyfikowaç narz´dzia, maszyny i urzàdzenia; 4) metody wyprawy i wykoƒczania skór; 6) cechowanie i magazynowanie; 8) rodzaje w∏aÊciwoÊci i zastosowanie tworzyw skóropodobnych; 9) materia∏y w∏ókiennicze; 10) materia∏y papiernicze; 11) dodatki kaletnicze; 12) wady materia∏ów nieskórzanych; 13) magazynowanie i konserwacja materia∏ów stosowanych w kaletnictwie; 14) maszyny i urzàdzenia kaletnicze; 15) urzàdzenia i przyrzàdy pomiarowe; 16) dobieraç i pos∏ugiwaç si´ narz´dziami w zale˝noÊci od rodzaju obróbki; 16) konserwacja maszyn, urzàdzeƒ i narz´dzi kaletniczych; 17) dobieraç parametry pracy maszyn i urzàdzeƒ kaletniczych oraz dokonywaç regulacji, konserwacji i drobnych napraw; 17) szkice wyrobów kaletniczych; 18) pos∏ugiwaç si´ przyrzàdami i urzàdzeniami pomiarowymi; 19) projektowanie i modelowanie wyrobów kaletniczych; 19) pos∏ugiwaç si´ instrukcjami obs∏ugi maszyn i urzàdzeƒ; 20) zasady konstrukcji wyrobów kaletniczych; 20) oceniaç stan techniczny narz´dzi, maszyn i urzàdzeƒ kaletniczych; 21) wykonywaç szkice wyrobów kaletniczych i ich cz´Êci sk∏adowych z zachowaniem proporcji; 18) podstawy rysunku technicznego; 21) szablony elementów sk∏adowych wyrobu kaletniczego; 22) przepisy i zasady bezpieczeƒstwa i higieny pracy, przepisy ochrony przeciwpo˝arowej oraz ochrony Êrodowiska. Dziennik Ustaw Nr 226 — 11238 — BLOK: PROCESY WYTWÓRCZE
Cele kszta∏cenia Uczeƒ (s∏uchacz) w wyniku kszta∏cenia powinien umieç: 1) okreÊlaç i interpretowaç przebieg procesu technologicznego; 2) ustalaç kolejnoÊç wykonywanych operacji; 3) odczytywaç i wype∏niaç dokumentacj´ procesu produkcyjnego; 4) okreÊlaç zasady i techniki rozkroju materia∏ów w zale˝noÊci od ich rodzaju i przeznaczenia; 5) przygotowywaç materia∏y do rozkroju; 6) wykrawaç r´cznie i maszynowo cz´Êci sk∏adowe wyrobu zgodnie z obowiàzujàcymi zasadami i metodami rozkroju; 7) klasyfikowaç i oceniaç przydatnoÊç odpadów na wyroby kaletnicze; 8) dobieraç technologi´ przetwarzania odpadów na pe∏nowartoÊciowe wyroby kaletnicze; 9) dobieraç materia∏y pomocnicze i dodatki w zale˝noÊci od typu wyrobu i zastosowanego materia∏u; 10) wykonywaç czynnoÊci zwiàzane z przygotowaniem elementów do monta˝u; 11) wzmacniaç, usztywniaç i znakowaç cz´Êci sk∏adowe wyrobu kaletniczego; 12) dobieraç i stosowaç ró˝ne techniki wykoƒczania brzegów; 13) dobieraç sposoby monta˝u wyrobów w zale˝noÊci od materia∏ów i konstrukcji wyrobów kaletniczych; 14) dobieraç i wykonywaç po∏àczenia elementów i inne czynnoÊci zwiàzane z monta˝em; Poz. 1650 26) wykonywaç wyroby kaletnicze z pe∏nowartoÊciowych materia∏ów i odpadów technologicznych; 27) dobieraç materia∏y, wzór i technik´ wykonywania us∏ugi; 28) rozpoznawaç wady materia∏ów, okreÊlaç przyczyny b∏´dów produkcyjnych; 29) usuwaç wady materia∏owe i b∏´dy produkcyjne; 30) interpretowaç i stosowaç normy dotyczàce jakoÊci wyrobów kaletniczych; 31) pakowaç wyroby kaletnicze w opakowania jednostkowe i zbiorcze; 32) rozpatrywaç reklamacje zgodnie z przepisami; 33) wykonywaç naprawy, renowacje i modyfikacje wyrobów kaletniczych; 34) oceniaç jakoÊç us∏ug; 35) sporzàdzaç kosztorysy; 36) okreÊlaç zasady normowania materia∏ów i czasu pracy; 37) obliczaç zapotrzebowanie na materia∏y podstawowe, pomocnicze i dodatki do produkcji okreÊlonych wyrobów kaletniczych; 38) sporzàdzaç kalkulacj´ kosztów materia∏owych i kosztów pracy; 39) stosowaç sposoby i metody ograniczajàce iloÊç odpadów technologicznych; 40) wykorzystywaç odpady w produkcji ubocznej lub je utylizowaç; 41) przestrzegaç przepisów i zasad bezpieczeƒstwa i higieny pracy, przepisów ochrony przeciwpo˝arowej oraz ochrony Êrodowiska.
TreÊci kszta∏cenia (dzia∏y programowe) 15) rozró˝niaç Êciegi i szwy stosowane przy szyciu r´cznym i maszynowym; TreÊci kszta∏cenia sà uj´te w nast´pujàcych dzia∏ach programowych: 16) dobieraç rodzaje oraz numeracj´ igie∏ i nici; 1) proces technologiczny; 17) ustalaç parametry szycia; 2) dokumentacja techniczna; 18) wykonywaç operacje ∏àczenia elementów przez szycie r´czne i maszynowe; 3) rozkrój materia∏ów podstawowych i pomocniczych; 19) ∏àczyç materia∏y technikà zgrzewania; 4) wykrawanie r´czne i maszynowe; 20) dobieraç kleje w zale˝noÊci od rodzaju materia∏u; 5) klasyfikacja odpadów i ich wykorzystanie; 21) stosowaç odpowiednià technik´ klejenia i suszenia; 6) materia∏y pomocnicze i dodatki; 22) okreÊlaç rodzaje, znaczenie i funkcje okuç w wyrobach kaletniczych; 7) ∏àczenie cz´Êci sk∏adowych wyrobu kaletniczego; 23) dobieraç okucia i elementy zdobnicze w zale˝noÊci od rodzaju materia∏u, konstrukcji wyrobu i przeznaczenia; 24) stosowaç techniki monta˝u okuç i elementów zdobniczych, oceniaç jakoÊç monta˝u; 25) rozró˝niaç metody i techniki wykoƒczania wyrobów kaletniczych; 8) Êciegi i szwy; 9) ig∏y i nici; 10) zgrzewanie elementów wyrobów kaletniczych; 11) techniki klejenia; 12) rodzaje i funkcje okuç; 13) techniki wykoƒczania wyrobów kaletniczych; Dziennik Ustaw Nr 226 — 11239 — Poz. 1650 14) techniki montowania okuç, ∏àczników i elementów zdobniczych; 7) podejmowaç dzia∏ania zwiàzane z poszukiwaniem pracy; 15) eliminowanie wad i uszkodzeƒ materia∏owych; 8) stosowaç przepisy Kodeksu pracy dotyczàce praw i obowiàzków pracownika i pracodawcy oraz warunków pracy; 16) kontrola jakoÊci wyrobów gotowych; 17) pakowanie i magazynowanie; 18) rozpatrywanie reklamacji; 9) sporzàdzaç dokumenty dotyczàce zatrudnienia oraz prowadzenia dzia∏alnoÊci gospodarczej; 19) naprawa i renowacja wyrobów kaletniczych; 10) komunikowaç si´ i wspó∏pracowaç z zespo∏em; 20) podstawy normowania materia∏ów podstawowych i pomocniczych; 11) rozwiàzywaç problemy; 21) normowanie czasu pracy; 12) podejmowaç decyzje; 13) doskonaliç umiej´tnoÊci zawodowe; 22) kalkulacja kosztów materia∏owych; 23) koszty pracy; 14) udzielaç pierwszej pomocy poszkodowanym w wypadkach przy pracy; 24) zasady zagospodarowania odpadów; 15) przestrzegaç zasad etyki. 25) przepisy i zasady bezpieczeƒstwa i higieny pracy, przepisy ochrony przeciwpo˝arowej oraz ochrony Êrodowiska. BLOK: PODSTAWY DZIA¸ALNOÂCI ZAWODOWEJ
TreÊci kszta∏cenia (dzia∏y programowe) TreÊci kszta∏cenia sà uj´te w nast´pujàcych dzia∏ach programowych: 1) bezpieczeƒstwo i higiena pracy;
Cele kszta∏cenia 2) ochrona przeciwpo˝arowa i ochrona Êrodowiska; Uczeƒ (s∏uchacz) w wyniku kszta∏cenia powinien umieç: 3) elementy ergonomii; 4) podstawowe poj´cia gospodarki rynkowej; 1) przestrzegaç przepisów i zasad bezpieczeƒstwa i higieny pracy, przepisów ochrony przeciwpo˝arowej oraz ochrony Êrodowiska; 5) kalkulacja kosztów us∏ug kaletniczych; 6) metody poszukiwania pracy; 2) okreÊlaç êród∏a i zapobiegaç zanieczyszczeniom Êrodowiska; 7) wybrane przepisy prawa pracy; 3) dobieraç Êrodki ochrony indywidualnej do rodzaju wykonywanej pracy; 8) dokumenty zwiàzane z zatrudnieniem i prowadzeniem dzia∏alnoÊci gospodarczej; 4) organizowaç stanowisko pracy zgodnie z wymaganiami ergonomii; 9) zasady i metody komunikowania si´; 5) interpretowaç podstawowe poj´cia gospodarki rynkowej; 6) rozró˝niaç rodzaje kosztów i sporzàdzaç kalkulacj´ ceny wyrobu kaletniczego; 10) elementy socjologii i psychologii pracy; 11) formy doskonalenia zawodowego; 12) zasady udzielania pierwszej pomocy; 13) etyka. III. PODZIA¸ GODZIN NA BLOKI PROGRAMOWE Minimalna liczba godzin w cyklu kszta∏cenia w %* Nazwa bloku programowego Podstawy produkcji kaletniczej 20 Procesy wytwórcze 50 Podstawy dzia∏alnoÊci zawodowej 10 Razem 80** * Podzia∏ godzin na bloki programowe dotyczy kszta∏cenia w szko∏ach dla m∏odzie˝y i w szko∏ach dla doros∏ych (w formie stacjonarnej i zaocznej). ** Pozosta∏e 20 % godzin jest przeznaczone do rozdysponowania przez autorów programów na- uczania na dostosowanie kszta∏cenia do potrzeb rynku pracy. Dziennik Ustaw Nr 226 — 11240 — IV. ZALECANE WARUNKI REALIZACJI TREÂCI KSZTA¸CENIA W ZAWODZIE Do realizacji treÊci kszta∏cenia, uj´tych w blokach programowych, odpowiednie sà nast´pujàce pomieszczenia dydaktyczne: 1) pracownia rysunku technicznego; Poz. 1650 Pracownia technologii powinna byç wyposa˝ona w: 1) zestaw wzorników do rozkroju wyrobów kaletniczych; 2) elementy sk∏adowe wyrobów kaletniczych; 3) schematy maszyn, urzàdzeƒ, narz´dzi; 4) modele i przekroje wyrobów kaletniczych; 2) pracownia materia∏oznawstwa; 5) wzory wyrobów kaletniczych; 3) pracownia technologii; 6) przyk∏ady elementów zdobniczych; 4) warsztaty szkolne. 7) wzorce sposobów ∏àczenia cz´Êci sk∏adowych; Pracownia rysunku technicznego powinna byç wyposa˝ona w: 8) podstawowe maszyny, cz´Êci maszyn; 1) stanowiska kreÊlarskie (jedno stanowisko dla jednego ucznia); 10) PN-ISO, ISO; 2) zestawy barw; 11) dokumentacje techniczne; 3) modele i przekroje bry∏ geometrycznych, cz´Êci maszyn, wyrobów kaletniczych; 12) dokumentacje technologiczne; 4) schematy maszyn, urzàdzeƒ, cz´Êci sk∏adowych wyrobów kaletniczych; 9) urzàdzenia i przyrzàdy pomiarowe; 13) instrukcje obs∏ugi maszyn i urzàdzeƒ. Warsztaty szkolne powinny byç wyposa˝one w: 5) ilustracje ró˝nych rodzajów wyrobów kaletniczych; 1) podstawowe i pomocnicze materia∏y do produkcji wyrobów kaletniczych; 6) ˝urnale i katalogi wyrobów kaletniczych; 2) instrukcje obs∏ugi i konserwacji maszyn i urzàdzeƒ; 7) PN-ISO, ISO. 3) dokumentacje techniczne wyrobów kaletniczych; Pracownia materia∏oznawstwa powinna byç wyposa˝ona w: 4) prospekty maszyn i urzàdzeƒ; 1) stanowiska pracy (jedno stanowisko dla jednego ucznia); 6) ˝urnale i katalogi; 2) tablice przedstawiajàce uk∏ad topograficzny i budow´ skóry; 3) schematy produkcji w kaletnictwie; materia∏ów stosowanych 4) zestawy próbek podstawowych i pomocniczych materia∏ów kaletniczych; 5) okucia, ∏àczniki, akcesoria, elementy zdobnicze; 6) urzàdzenia i przyrzàdy kontrolno-pomiarowe; 7) urzàdzenia do badania w∏aÊciwoÊci materia∏ów; 8) PN-ISO, ISO z zakresu materia∏oznawstwa. 5) schematy dzia∏ania maszyn i urzàdzeƒ; 7) wzory typowych wyrobów kaletniczych. Pracownie powinny sk∏adaç si´ z sali lekcyjnej i zaplecza magazynowo-socjalnego. W sali lekcyjnej nale˝y zapewniç stanowisko pracy dla nauczyciela i odpowiednià liczb´ stanowisk pracy dla uczniów. W warsztatach szkolnych powinno znajdowaç si´ pomieszczenie do instrukta˝u. Praktyczna nauka zawodu mo˝e odbywaç si´ w pracowniach i warsztatach szkolnych, zak∏adach rzemieÊlniczych, przedsi´biorstwach us∏ugowo-produkcyjnych w zakresie kaletnictwa. Za∏àcznik nr 2 PODSTAWA PROGRAMOWA KSZTA¸CENIA W ZAWODZIE KOMINIARZ SYMBOL CYFROWY 714[02] I. OPIS ZAWODU
W wyniku kszta∏cenia w zawodzie absolwent powinien umieç: 1) pos∏ugiwaç si´ dokumentacjà technicznà, normami i instrukcjami dotyczàcymi wykonywanych zadaƒ zawodowych; 4) okreÊlaç w∏aÊciwoÊci materia∏ów i wyrobów budowlanych oraz oceniaç ich przydatnoÊç do robót kominiarskich; 5) magazynowaç, sk∏adowaç i transportowaç materia∏y stosowane w robotach kominiarskich; 2) rozró˝niaç elementy konstrukcyjne obiektów budowlanych; 6) dobieraç materia∏y, narz´dzia, urzàdzenia, sprz´t oraz przyrzàdy pomiarowe do okreÊlonych robót kominiarskich; 3) oceniaç klasy odpornoÊci ogniowej obiektów budowlanych i ich elementów; 7) u˝ytkowaç narz´dzia, urzàdzenia i sprz´t zgodnie z zasadami eksploatacji; Dziennik Ustaw Nr 226 — 11241 — Poz. 1650 8) montowaç, u˝ytkowaç i demontowaç rusztowania oraz pomosty robocze; 4) wypalania sadzy w przewodach kominowych; 9) badaç i usuwaç przyczyny wadliwego dzia∏ania przewodów dymowych i kominów; 6) wykonywania konserwacji oraz naprawy ró˝nego rodzaju kominów i ich elementów; 10) wykonywaç pomocnicze roboty murarskie i tynkarskie; 7) wydawania opinii o stanie przewodów kominowych, spalinowych i wentylacyjnych. 11) wykonywaç roboty kominiarskie zgodnie z obowiàzujàcymi normami i warunkami technicznymi wykonania i odbioru robót; II. BLOKI PROGRAMOWE 5) wylepiania i szlamowania przewodów i palenisk; 12) czyÊciç i konserwowaç przewody kominowe; Zakres umiej´tnoÊci i treÊci kszta∏cenia, wynikajàcy z opisu kwalifikacji absolwenta, zawierajà nast´pujàce bloki programowe: 13) wykonywaç prace naprawcze i rozbiórkowe przewodów kominowych; 1) podstawy budownictwa; 14) wydawaç opinie o stanie przewodów kominowych i czopuchów; 3) podstawy dzia∏alnoÊci zawodowej. 15) wykonywaç pomiary przep∏ywu powietrza w pomieszczeniach oraz sporzàdzaç bilanse wymiany powietrza; 16) dokonywaç rozliczeƒ materia∏ów, narz´dzi i sprz´tu; 17) oceniaç jakoÊç robót kominiarskich; 2) technologia robót kominiarskich; BLOK: PODSTAWY BUDOWNICTWA
Cele kszta∏cenia Uczeƒ (s∏uchacz) w wyniku kszta∏cenia powinien umieç: 1) pos∏ugiwaç si´ terminologià budowlanà; 18) kalkulowaç koszty wykonania robót; 19) wykonywaç obmiary robót oraz pomiary inwentaryzacyjne; 20) przestrzegaç przepisów i zasad bezpieczeƒstwa i higieny pracy, przepisów ochrony przeciwpo˝arowej oraz ochrony Êrodowiska; 2) rozpoznawaç elementy budynku i okreÊlaç ich funkcje; 3) okreÊlaç konstrukcje i technologie wykonania budynków; 4) okreÊlaç rodzaje i w∏aÊciwoÊci paliw technicznych; 21) organizowaç stanowisko pracy zgodnie z wymaganiami ergonomii; 5) charakteryzowaç procesy zachodzàce podczas spalania paliw sta∏ych; 22) komunikowaç si´ z uczestnikami procesu pracy; 6) rozró˝niaç rodzaje pieców, kominków, trzonów kuchennych oraz kot∏ów; 23) stosowaç przepisy Kodeksu pracy dotyczàce praw i obowiàzków pracownika i pracodawcy oraz warunków pracy; 7) rozró˝niaç konstrukcje i okreÊlaç dzia∏anie urzàdzeƒ grzewczych i wentylacyjnych; 24) stosowaç przepisy prawa dotyczàce wykonywanych zadaƒ zawodowych; 8) przestrzegaç zasad prowadzenia kana∏ów wentylacyjnych, spalinowych i dymowych; 25) korzystaç z ró˝nych êróde∏ informacji w zakresie niezb´dnym do wykonywania zadaƒ zawodowych; 9) okreÊlaç w∏aÊciwoÊci materia∏ów i wyrobów stosowanych do budowy konstrukcji ognioodpornych; 26) udzielaç pierwszej pomocy poszkodowanym w wypadkach przy pracy; 10) magazynowaç, sk∏adowaç i transportowaç materia∏y do robót kominiarskich i pomocniczych; 27) prowadziç dzia∏alnoÊç gospodarczà. 11) wykonywaç pomocnicze roboty murarskie i tynkarskie; Kszta∏towanie postaw przedsi´biorczych oraz przygotowanie do wejÊcia na rynek pracy powinno przebiegaç zarówno w trakcie procesu kszta∏cenia zawodowego, jak i podczas realizacji zaj´ç edukacyjnych „Podstawy przedsi´biorczoÊci”. 12) sporzàdzaç rysunki figur i bry∏ geometrycznych; 13) wymiarowaç i opisywaç proste rysunki techniczne; 14) stosowaç zasady wykonywania przekrojów, rzutów prostokàtnych i aksonometrycznych;
Absolwent szko∏y kszta∏càcej w zawodzie kominiarz powinien byç przygotowany do wykonywania nast´pujàcych zadaƒ zawodowych: 15) stosowaç oznaczenia materia∏ów oraz wyrobów budowlanych zgodnie z obowiàzujàcymi normami; 1) czyszczenia przewodów kominowych, kana∏ów i czopuchów; 16) wykonywaç rysunki i szkice przewodów dymowych, spalinowych i wentylacyjnych; 2) badania dro˝noÊci i wentylacyjnych; 17) rozró˝niaç rodzaje i elementy dokumentacji technicznej; przewodów kominowych 3) wykonywania czyszczenia i konserwacji palenisk; 18) pos∏ugiwaç si´ dokumentacjà technicznà; Dziennik Ustaw Nr 226 — 11242 — 19) pos∏ugiwaç si´ przyrzàdami pomiarowymi; 20) wykonywaç przedmiary i obmiary robót; 21) wykonywaç pomiary i rysunki inwentaryzacyjne; 22) przestrzegaç przepisów i zasad bezpieczeƒstwa i higieny pracy, przepisów ochrony przeciwpo˝arowej oraz ochrony Êrodowiska.
TreÊci kszta∏cenia (dzia∏y programowe) Poz. 1650 2) pos∏ugiwaç si´ dokumentacjà budowlanà w zakresie wykonywanych robót; 3) lokalizowaç usytuowanie przewodów kominowych w Êcianach, 4) sprawdzaç dro˝noÊç przewodów kominowych; 5) dokonywaç pomiarów przep∏ywu powietrza w przewodach kominowych; 6) sporzàdzaç bilanse wymiany powietrza; TreÊci kszta∏cenia sà uj´te w nast´pujàcych dzia∏ach programowych: 1) ogólne wiadomoÊci z zakresu budownictwa; 2) elementy budynku i ich funkcje; 3) konstrukcje i technologie wykonania budynków; 4) rodzaje i w∏aÊciwoÊci techniczne paliw sta∏ych; 7) badaç przyczyny wadliwego dzia∏ania kana∏ów i przewodów kominowych; 8) wykonywaç pomiary spalin oraz analizowaç ich sk∏ad; 9) dobieraç materia∏y, narz´dzia i sprz´t do okreÊlonych robót kominiarskich; 5) procesy zachodzàce podczas spalania paliw technicznych; 10) czyÊciç kana∏y le˝àce i czopuchy; 6) piece, kominy, trzony kuchenne, kot∏y; 12) czyÊciç i udra˝niaç paleniska ró˝nego typu pieców grzewczych, kominków i trzonów kuchennych; 7) urzàdzenia grzewcze i wentylacyjne; 11) czyÊciç przewody prze∏azowe; 8) zasady prowadzenia kana∏ów wentylacyjnych, spalinowych i dymowych; 13) czyÊciç piece rzemieÊlnicze i przemys∏owe; 9) materia∏y i wyroby stosowane w konstrukcjach ognioodpornych; 15) czyÊciç kominy przemys∏owe; 10) magazynowanie, sk∏adowanie i transportowanie materia∏ów stosowanych w robotach kominiarskich; 11) roboty murarskie i tynkarskie; 12) figury i bry∏y geometryczne; 14) czyÊciç urzàdzenia grzewcze oraz paleniska kot∏ów; 16) wypalaç sadz´ w przewodach oraz usuwaç puchliny po ich wypaleniu; 17) wylepiaç i szlamowaç przewody i paleniska; 18) uszczelniaç przewody kominowe; 13) zasady opisywania i wymiarowania rysunków; 19) rozpoznawaç i usuwaç wady palenisk oraz przewodów kominowych; 14) przekroje, rzutowanie prostokàtne i aksonometryczne; 20) badaç stan kana∏ów prze∏azowych i nasad kominowych; 15) oznaczenia materia∏ów i wyrobów budowlanych; 21) wykonywaç konserwacj´ i napraw´ palenisk oraz przewodów kominowych; 16) rysunki i szkice przewodów dymowych, spalinowych i wentylacyjnych; 17) rodzaje i elementy dokumentacji technicznej; 22) prowadziç dokumentacj´ technicznà i ksià˝ki robocze; 18) zasady pos∏ugiwania si´ dokumentacjà technicznà; 23) oceniaç jakoÊç wykonanych robót kominiarskich; 19) przedmiar i obmiar robót; 24) okreÊlaç zakres wykonywania us∏ug kominiarskich; 20) pomiary i rysunki inwentaryzacyjne; 21) przepisy i zasady bezpieczeƒstwa i higieny pracy, przepisy ochrony przeciwpo˝arowej oraz ochrony Êrodowiska. BLOK: TECHNOLOGIA ROBÓT KOMINIARSKICH
Cele kszta∏cenia Uczeƒ (s∏uchacz) w wyniku kszta∏cenia powinien umieç: 1) organizowaç stanowisko pracy do robót kominiarskich i pomocniczych zgodnie z wymaganiami technologicznymi, przepisami bezpieczeƒstwa i higieny pracy, ochrony przeciwpo˝arowej oraz ochrony Êrodowiska; 25) rozliczaç materia∏y i zagospodarowywaç odpady; 26) stosowaç normy i zalecenia dotyczàce eksploatacji urzàdzeƒ grzewczych i wentylacyjnych; 27) przestrzegaç przepisów i zasad bezpieczeƒstwa i higieny pracy, przepisów ochrony przeciwpo˝arowej oraz ochrony Êrodowiska podczas wykonywania robót kominiarskich i pomocniczych.
TreÊci kszta∏cenia (dzia∏y programowe) TreÊci kszta∏cenia sà uj´te w nast´pujàcych dzia∏ach programowych: 1) organizacja stanowiska pracy do robót kominiarskich; Dziennik Ustaw Nr 226 — 11243 — 2) dokumentacja robót kominiarskich; 3) zasady prowadzenia przewodów kominowych i wentylacyjnych; 4) sprawdzanie dro˝noÊci kana∏ów kominowych; 5) pomiary przep∏ywu powietrza w przewodach kominowych; 6) bilanse wymiany powietrza; 7) przyczyny wadliwego dzia∏ania kana∏ów i przewodów kominowych oraz sposoby ich usuwania; 8) pomiar spalin; 9) materia∏y, narz´dzia i sprz´t stosowane w robotach kominiarskich; 10) czyszczenie przewodów kominowych; 11) czyszczenie czopuchów; 12) czyszczenie pieców ogrzewczych i kominów; 13) czyszczenie pieców rzemieÊlniczych i przemys∏owych; 14) czyszczenie kot∏ów; 15) czyszczenie kominów fabrycznych; 16) wypalanie sadzy w przewodach kominowych; Poz. 1650 4) korzystaç z ró˝nych êróde∏ wiedzy ekonomicznej i prawnej; 5) stosowaç przepisy Kodeksu pracy dotyczàce praw i obowiàzków pracownika i pracodawcy oraz warunków pracy; 6) wykonywaç prac´ zgodnie z przepisami i zasadami bezpieczeƒstwa i higieny pracy, przepisami ochrony przeciwpo˝arowej oraz ochrony Êrodowiska; 7) dobieraç Êrodki ochrony indywidualnej do rodzaju wykonywanej pracy; 8) organizowaç stanowisko pracy zgodnie z wymaganiami ergonomii; 9) podejmowaç dzia∏ania zwiàzane z poszukiwaniem pracy; 10) sporzàdzaç dokumenty dotyczàce zatrudnienia oraz dzia∏alnoÊci gospodarczej; 11) komunikowaç si´ i wspó∏pracowaç w zespole; 12) rozwiàzywaç problemy; 13) podejmowaç decyzje; 14) doskonaliç umiej´tnoÊci zawodowe; 17) wady palenisk i przewodów kominowych; 15) udzielaç pierwszej pomocy poszkodowanym w wypadkach przy pracy; 18) wylepianie i szlamowanie przewodów i palenisk; 16) przestrzegaç zasad etyki. 19) konserwacja i naprawa palenisk oraz przewodów kominowych; 20) kontrola stanu przewodów kominowych; 21) prowadzenie dokumentacji robót kominiarskich; 22) ocena jakoÊci robót kominiarskich;
TreÊci kszta∏cenia (dzia∏y programowe) TreÊci kszta∏cenia sà uj´te w nast´pujàcych dzia∏ach programowych: 1) podstawowe poj´cia gospodarki rynkowej; 23) us∏ugi kominiarskie; 2) formy organizacyjno-prawne przedsi´biorstw budowlanych; 24) rozliczanie materia∏ów, zagospodarowywanie odpadów; 3) przepisy prawa budowlanego i podatkowego; 25) normy i zalecenia dotyczàce eksploatacji urzàdzeƒ grzewczych i wentylacyjnych; 5) bezpieczeƒstwo i higiena pracy; 26) przepisy i zasady bezpieczeƒstwa i higieny pracy, przepisy ochrony przeciwpo˝arowej oraz ochrony Êrodowiska podczas wykonywania robót kominiarskich i pomocniczych. BLOK: PODSTAWY DZIA¸ALNOÂCI ZAWODOWEJ
Cele kszta∏cenia 4) wybrane przepisy prawa pracy; 6) ochrona przeciwpo˝arowa i ochrona Êrodowiska; 7) Êrodki ochrony indywidualnej; 8) elementy ergonomii; 9) metody poszukiwania pracy; 10) dokumenty zwiàzane z zatrudnieniem i prowadzeniem dzia∏alnoÊci gospodarczej; Uczeƒ (s∏uchacz) w wyniku kszta∏cenia powinien umieç: 11) podejmowanie i prowadzenie dzia∏alnoÊci gospodarczej; 1) interpretowaç podstawowe poj´cia gospodarki rynkowej; 12) zasady i metody komunikowania si´; 2) wyjaÊniaç mechanizmy funkcjonowania gospodarki rynkowej w budownictwie; 14) formy doskonalenia zawodowego; 3) stosowaç przepisy prawa budowlanego i podatkowego; 13) elementy socjologii i psychologii pracy; 15) zasady udzielania pierwszej pomocy; 16) etyka. Dziennik Ustaw Nr 226 — 11244 — Poz. 1650 III. PODZIA¸ GODZIN NA BLOKI PROGRAMOWE Minimalna liczba godzin w okresie kszta∏cenia w %* Nazwa bloku programowego Podstawy budownictwa 20 Technologia robót kominiarskich 50 Podstawy dzia∏alnoÊci zawodowej 10 80** Razem * Podzia∏ godzin na bloki programowe dotyczy kszta∏cenia w szko∏ach dla m∏odzie˝y i w szko∏ach dla doros∏ych (w formie stacjonarnej i zaocznej). ** Pozosta∏e 20 % godzin jest przeznaczone do rozdysponowania przez autorów programów na- uczania na dostosowanie kszta∏cenia do potrzeb rynku pracy. IV. ZALECANE WARUNKI REALIZACJI TREÂCI KSZTA¸CENIA W ZAWODZIE Pracownia rysunku technicznego powinna byç wyposa˝ona w: Do realizacji treÊci kszta∏cenia, uj´tych w blokach programowych, odpowiednie sà nast´pujàce pomieszczenia dydaktyczne: 1) stanowiska rysunkowe (jedno stanowisko dla jednego ucznia); 1) pracownia ogólnobudowlana; 3) dokumentacje architektoniczno-budowlane; 2) pracownia rysunku technicznego; 4) rysunki ró˝nego typu kominów, pieców i kot∏ów; 2) modele figur i bry∏ geometrycznych; 5) normy dotyczàce zasad sporzàdzania rysunków; 3) warsztaty szkolne. Pracownia ogólnobudowlana powinna byç wyposa˝ona w: 1) próbki materia∏ów i wyrobów budowlanych; 6) przekroje i rzuty przewodów wentylacyjnych, dymowych i spalinowych. Warsztaty szkolne powinny byç wyposa˝one w: 1) materia∏y do robót kominiarskich; 2) modele urzàdzeƒ grzewczych; 2) narz´dzia kominiarskie i sprz´t pomiarowy; 3) plansze i filmy instrukta˝owe dotyczàce wykonywania robót kominiarskich oraz udzielania pierwszej pomocy; 3) przyrzàdy kontrolno-pomiarowe; 4) narz´dzia i sprz´t do robót kominiarskich; 5) analizatory spalin, anemometry; 6) dokumentacje architektoniczno-budowlane; 7) normy PN-ISO oraz ISO dotyczàce warunków technicznych wykonania i odbioru przewodów wentylacyjnych, spalinowych i dymowych, kot∏owni oraz ochrony przeciwpo˝arowej budynków; 8) Katalogi Nak∏adów Rzeczowych, certyfikaty jakoÊci, cenniki materia∏ów budowlanych. 4) instrukcje technologiczne; 5) Êrodki ochrony indywidualnej. Pracownie powinny sk∏adaç si´ z sali lekcyjnej i zaplecza magazynowo-socjalnego. W sali lekcyjnej nale˝y zapewniç stanowisko pracy dla nauczyciela i odpowiednià liczb´ stanowisk pracy dla uczniów. W warsztatach szkolnych powinno znajdowaç si´ pomieszczenie do instrukta˝u. Praktyczna nauka zawodu mo˝e odbywaç si´ w warsztatach szkolnych oraz w zak∏adach rzemieÊlniczych. Za∏àcznik nr 3 PODSTAWA PROGRAMOWA KSZTA¸CENIA W ZAWODZIE KUÂNIERZ SYMBOL CYFROWY 743[02] I. OPIS ZAWODU 2) czytaç rysunek ˝urnalowy i techniczny;
W wyniku kszta∏cenia w zawodzie absolwent powinien umieç: 3) czytaç podstawowà dokumentacj´ technicznà wyrobów kuÊnierskich; 1) rozró˝niaç, sortowaç i dobieraç skóry futerkowe wed∏ug charakteru okrywy w∏osowej i tkanki skórnej; 4) wykonywaç rysunek modelowy uwzgl´dniajàcy uk∏ad skór w wyrobie kuÊnierskim; Dziennik Ustaw Nr 226 — 11245 — 5) wykonywaç formy i szablony podstawowych wyrobów kuÊnierskich; 6) wykonywaç modelowanie konstrukcyjne i wtórne form i szablonów podstawowych wyrobów, z uwzgl´dnieniem uk∏adu skór w wyrobie kuÊnierskim; 7) stosowaç metody reperacji skór futerkowych; 8) stosowaç, zgodnie z projektem plastycznym, techniki rozkroju skór futerkowych; 9) u˝ytkowaç podstawowe maszyny i urzàdzenia kuÊnierskie; 10) obliczaç zu˝ycie skór i materia∏ów wykoƒczeniowych w produkcji us∏ugowo-miarowej; 11) stosowaç zasady kontroli jakoÊci wyrobów kuÊnierskich; 12) wykonywaç kolejne etapy procesu wytwarzania wyrobu kuÊnierskiego; 13) przestrzegaç przepisów i zasad bezpieczeƒstwa i higieny pracy, przepisów ochrony przeciwpo˝arowej oraz ochrony Êrodowiska; 14) organizowaç stanowiska pracy zgodnie z wymaganiami ergonomii; Poz. 1650 5) regulowania, nastawiania, dokonywania konserwacji i drobnych napraw maszyn i urzàdzeƒ kuÊnierskich; 6) dokonywania oceny jakoÊciowej u˝ywanych wyrobów kuÊnierskich oraz okreÊlania mo˝liwoÊci i sposobu ich renowacji. II. BLOKI PROGRAMOWE Zakres umiej´tnoÊci i treÊci kszta∏cenia, wynikajàcy z opisu kwalifikacji absolwenta, zawierajà nast´pujàce bloki programowe: 1) surowcowo-projektowy; 2) technologiczny; 3) podstawy dzia∏alnoÊci zawodowej. BLOK: SUROWCOWO-PROJEKTOWY
Cele kszta∏cenia Uczeƒ (s∏uchacz) w wyniku kszta∏cenia powinien umieç: 1) rozpoznawaç skór´ futerkowà surowà, wyprawionà i uszlachetnionà; 15) komunikowaç si´ z uczestnikami procesu pracy; 2) wskazywaç zastosowanie ró˝nych zwiàzków chemicznych w przetwórstwie skór futerkowych; 16) stosowaç przepisy Kodeksu pracy dotyczàce praw i obowiàzków pracownika i pracodawcy oraz warunków pracy; 3) dobieraç metody okreÊlania jakoÊci skór futerkowych surowych; 17) stosowaç przepisy prawa dotyczàce wykonywanych zadaƒ zawodowych; 18) korzystaç z ró˝nych êróde∏ informacji w zakresie niezb´dnym do wykonywania zadaƒ zawodowych; 19) udzielaç pierwszej pomocy poszkodowanym w wypadkach przy pracy; 20) prowadziç dzia∏alnoÊç gospodarczà. Kszta∏towanie postaw przedsi´biorczych oraz przygotowanie do wejÊcia na rynek pracy powinno przebiegaç zarówno w trakcie kszta∏cenia zawodowego, jak i podczas realizacji zaj´ç edukacyjnych „Podstawy przedsi´biorczoÊci”. 4) okreÊlaç wp∏yw budowy okrywy w∏osowej i tkanki skórnej na wyglàd gotowego wyrobu futrzarskiego; 5) rozpoznawaç skóry futerkowe garbowane ró˝nymi metodami; 6) rozpoznawaç skóry futerkowe uszlachetniane ró˝nymi metodami; 7) okreÊlaç w∏aÊciwoÊci skór gotowych wyprawionych ze zwierzàt hodowlanych i dzikich; 8) okreÊlaç w∏aÊciwoÊci skór wyprawionych ze zwierzàt domowych; 9) dobieraç metody oceny jakoÊciowej tkanki skórnej i okrywy w∏osowej skór futerkowych; 10) identyfikowaç wady i uszkodzenia tkanki skórnej i okrywy w∏osowej;
Absolwent szko∏y kszta∏càcej w zawodzie kuÊnierz powinien byç przygotowany do wykonywania nast´pujàcych zadaƒ zawodowych: 11) stosowaç zasady sortowania i klasyfikowania skór futerkowych; 1) konstruowania i modelowania wyrobów kuÊnierskich; 13) rozpoznawaç w∏ókna naturalne i chemiczne; 2) dobierania i przygotowywania skór futerkowych oraz materia∏ów pomocniczych do wykonywania planowanych wyrobów kuÊnierskich; 3) wykonywania rozkroju skór i materia∏ów pomocniczych wed∏ug opracowanych modeli wyrobów kuÊnierskich; 4) dokonywania monta˝u i wykoƒczania wyrobów kuÊnierskich; 12) rozpoznawaç imitacje skór; 14) identyfikowaç tkaniny i inne wyroby w∏ókiennicze stosowane w kuÊnierstwie; 15) okreÊlaç zasady magazynowania i konserwacji skór futerkowych wyprawionych, materia∏ów pomocniczych i wyrobów futrzarskich; 16) odczytywaç rysunek techniczny prostego wyrobu kuÊnierskiego; 17) interpretowaç rysunek ˝urnalowy; Dziennik Ustaw Nr 226 — 11246 — Poz. 1650 18) wykonywaç rysunek modelowy wyrobu kuÊnierskiego na sylwetk´ podstawowà; 6) stosowaç zasady modelowania form z uwzgl´dnieniem uk∏adu skór w wyrobie kuÊnierskim; 19) dobieraç zestawienia kolorystyczne w projekcie wyrobu kuÊnierskiego; 7) wykonywaç modelowanie form na sylwetki nietypowe; 20) stosowaç elementy strojów historycznych lub regionalnych w projektach ubiorów wspó∏czesnych. 8) wykonywaç szablony podstawowych wyrobów kuÊnierskich;
TreÊci kszta∏cenia (dzia∏y programowe) 9) sortowaç i dobieraç skóry futerkowe; TreÊci kszta∏cenia sà uj´te w nast´pujàcych dzia∏ach programowych: 10) stosowaç zasady reperacji i rozkroju skór futerkowych; 1) budowa surowej skóry futerkowej; 11) u˝ytkowaç urzàdzenia i maszyny szwalnicze stosowane w kuÊnierstwie; 2) w∏aÊciwoÊci zwiàzków chemicznych stosowanych w przetwórstwie skór futerkowych; 3) jakoÊç skór futerkowych; 4) rodzaje okrywy w∏osowej; 5) procesy wyprawy i uszlachetniania skór; 6) skóry futerkowe pochodzàce ze zwierzàt domowych, hodowlanych i dzikich; 7) w∏aÊciwoÊci okrywy w∏osowej i tkanki skórnej skór wyprawionych; 8) wady i uszkodzenia skór futerkowych; 9) sortowanie i klasyfikacja skór; 10) imitacje skór; 11) w∏ókna naturalne i chemiczne; 12) tkaniny i wyroby w∏ókiennicze w kuÊnierstwie; 13) zasady magazynowania i konserwacji skór futerkowych wyprawionych, materia∏ów pomocniczych i wyrobów futrzarskich; 14) rysunek techniczny w modelowaniu wyrobów kuÊnierskich; 15) rysunek ˝urnalowy i modelowy wyrobu kuÊnierskiego; 12) obliczaç zu˝ycie skór w produkcji us∏ugowo-miarowej; 13) obliczaç zu˝ycie materia∏ów wykoƒczeniowych w produkcji us∏ugowo-miarowej; 14) wykonywaç wyrób kuÊnierski zgodnie z projektem technologicznym; 15) przeprowadzaç kontrol´ jakoÊci produkcji w kolejnych fazach procesu wytwórczego; 16) stosowaç zasady sk∏adowania i przechowywania skór futerkowych i wyrobów gotowych; 17) przestrzegaç przepisów i zasad bezpieczeƒstwa i higieny pracy, ochrony przeciwpo˝arowej oraz ochrony Êrodowiska podczas wykonywania wyrobów kuÊnierskich.
TreÊci kszta∏cenia (dzia∏y programowe) TreÊci kszta∏cenia sà uj´te w nast´pujàcych dzia∏ach programowych: 1) organizacja stanowiska pracy; 2) zasady konstrukcji odzie˝y i innych wyrobów kuÊnierskich; 3) zasady wykonywania pomiarów sylwetki cz∏owieka; 4) zasady ustalania dodatku konstrukcyjnego; 16) podstawy kolorystyki w projektowaniu wyrobu kuÊnierskiego; 5) siatki konstrukcyjne podstawowych wyrobów kuÊnierskich; 17) stroje regionalne i elementy historii ubioru. 6) modelowanie wyrobów odzie˝owych zgodnie z projektem plastycznym i pomiarami sylwetki cz∏owieka; BLOK: TECHNOLOGICZNY
Cele kszta∏cenia Uczeƒ (s∏uchacz) w wyniku kszta∏cenia powinien umieç: 1) organizowaç stanowisko pracy zgodnie z przepisami i zasadami bezpieczeƒstwa i higieny pracy, przepisami ochrony przeciwpo˝arowej oraz z wymaganiami ergonomii; 7) szablony podstawowych wyrobów kuÊnierskich; 8) dobór i sortowanie skór futerkowych; 9) reperacja i rozkrój skór futerkowych; 10) u˝ytkowanie maszyn i urzàdzeƒ stosowanych w kuÊnierstwie; 11) zu˝ycie skór i materia∏ów wykoƒczeniowych w produkcji us∏ugowo-miarowej; 2) wyjaÊniaç podstawowe poj´cia z zakresu konstrukcji i modelowania form odzie˝y; 12) projekt technologiczny; 3) wykonywaç pomiary sylwetki cz∏owieka; 14) sk∏adowanie i przechowywanie skór; 4) rysowaç siatki konstrukcyjne podstawowych wyrobów kuÊnierskich; 15) przepisy i zasady bezpieczeƒstwa i higieny pracy, przepisy ochrony przeciwpo˝arowej oraz ochrony Êrodowiska. 5) stosowaç zasady ustalania dodatku konstrukcyjnego; 13) kontrola jakoÊci; Dziennik Ustaw Nr 226 — 11247 — BLOK: PODSTAWY DZIA¸ALNOÂCI ZAWODOWEJ Poz. 1650 12) doskonaliç umiej´tnoÊci zawodowe; 13) udzielaç pierwszej pomocy poszkodowanym w wypadkach przy pracy;
Cele kszta∏cenia Uczeƒ (s∏uchacz) w wyniku kszta∏cenia powinien umieç: 1) wykonywaç prac´ zgodnie z przepisami i zasadami bezpieczeƒstwa i higieny pracy, ochrony przeciwpo˝arowej oraz ochrony Êrodowiska; 14) przestrzegaç zasad etyki.
TreÊci kszta∏cenia (dzia∏y programowe) TreÊci kszta∏cenia sà uj´te w nast´pujàcych dzia∏ach programowych: 2) dobieraç Êrodki ochrony indywidualnej do rodzaju wykonywanej pracy; 1) bezpieczeƒstwo i higiena pracy; 3) organizowaç stanowisko pracy zgodnie z wymaganiami ergonomii; 3) elementy ergonomii; 2) ochrona przeciwpo˝arowa i ochrona Êrodowiska; 4) interpretowaç podstawowe poj´cia gospodarki rynkowej; 4) podstawowe poj´cia gospodarki rynkowej; 5) rozró˝niaç rodzaje kosztów i sporzàdzaç kalkulacj´ ceny wyrobu; 6) metody poszukiwania pracy; 5) kalkulacja kosztów us∏ug kuÊnierskich; 7) wybrane przepisy prawa pracy; 6) podejmowaç dzia∏ania zwiàzane z poszukiwaniem pracy; 8) dokumenty zwiàzane z zatrudnieniem i prowadzeniem dzia∏alnoÊci gospodarczej; 7) stosowaç przepisy Kodeksu pracy dotyczàce praw i obowiàzków pracownika i pracodawcy oraz warunków pracy; 8) sporzàdzaç dokumenty dotyczàce zatrudnienia oraz dzia∏alnoÊci gospodarczej; 9) podejmowanie i prowadzenie dzia∏alnoÊci gospodarczej; 10) zasady i metody komunikowania si´; 11) elementy socjologii i psychologii pracy; 9) komunikowaç si´ i wspó∏pracowaç z zespo∏em; 12) formy doskonalenia zawodowego; 10) rozwiàzywaç problemy; 13) zasady udzielania pierwszej pomocy; 11) podejmowaç decyzje; 14) etyka. III. PODZIA¸ GODZIN NA BLOKI PROGRAMOWE Minimalna liczba godzin w okresie kszta∏cenia w %* Nazwa bloku programowego Surowcowo-projektowy 15 Technologiczny 55 Podstawy dzia∏alnoÊci zawodowej 10 80** Razem * Podzia∏ godzin na bloki programowe dotyczy kszta∏cenia w szko∏ach dla m∏odzie˝y i w szko∏ach dla doros∏ych (w formie stacjonarnej i zaocznej). ** Pozosta∏e 20 % godzin jest przeznaczone do rozdysponowania przez autorów programów na- uczania na dostosowanie kszta∏cenia do potrzeb rynku pracy. IV. ZALECANE WARUNKI REALIZACJI TREÂCI KSZTA¸CENIA W ZAWODZIE Do realizacji treÊci kszta∏cenia, uj´tych w blokach programowych, odpowiednie sà nast´pujàce pomieszczenia dydaktyczne: 1) pracownia projektowania i modelowania wyrobów kuÊnierskich; Pracownia projektowania i modelowania wyrobów kuÊnierskich powinna byç wyposa˝ona w: 1) sto∏y do dobierania i krojenia skór; 2) stela˝e do organizowania wystaw; 3) manekiny; 4) zestaw skór futerkowych; 2) pracownia materia∏oznawstwa futrzarskiego i odzie˝owego; 5) zestaw materia∏ów wykoƒczeniowych i zdobniczych; 3) warsztaty szkolne. 6) eksponaty wyrobów kuÊnierskich; Dziennik Ustaw Nr 226 — 11248 — 7) formy i szablony podstawowych wyrobów kuÊnierskich; 8) siatki konstrukcyjne podstawowych wyrobów kuÊnierskich; 9) konstrukcje podstawowych wyrobów kuÊnierskich; 10) plansze obrazujàce etapy modelowania form wyrobów kuÊnierskich, z uwzgl´dnieniem uk∏adu skór w elementach; 11) rysunki modelowe wyrobów kuÊnierskich; 12) PN-ISO, ISO dotyczàce projektowania i modelowania wyrobów kuÊnierskich. Pracownia materia∏oznawstwa kuÊnierskiego powinna byç wyposa˝ona w: 1) planimetr; Poz. 1650 Warsztaty szkolne powinny byç wyposa˝one w: 1) maszyny szwalnicze kuÊnierskie (jedna dla dwóch uczniów); 2) sto∏y do dobierania skór; 3) sto∏y do krojenia skór; 4) stanowiska do nabijania skór i elementów wyrobu kuÊnierskiego; 5) sto∏y do pracy r´cznej; 6) kleszcze kuÊnierskie; 7) no˝e kuÊnierskie (jeden dla jednego ucznia); 8) grzebienie kuÊnierskie (jeden dla dwóch uczniów); 9) niezb´dne przybory do szycia; 10) urzàdzenia do krojenia skór i materia∏ów wykoƒczeniowych; 11) manekiny (damski, m´ski, dzieci´cy); 2) gruboÊciomierz; 12) urzàdzenie do obróbki termicznej; 3) zrywark´; 13) katalog Êciegów r´cznych; 4) zestaw odczynników chemicznych i podstawowy sprz´t do çwiczeƒ i pokazów; 5) zestaw Êrodków chemicznych do wyprawy i barwienia skór; 6) zestaw ró˝nych skór futerkowych; 7) kolekcje w∏ókien naturalnych i chemicznych; 8) zestaw wyrobów w∏ókienniczych; 9) zestaw dodatków; 10) schematy procesów ró˝nych metod wyprawy skór; 11) PN-ISO, ISO dotyczàce klasyfikacji skór surowych, skór futerkowych wyprawionych i uszlachetnionych. 14) eksponaty wyrobów we fragmentach i w ca∏oÊci; 15) dokumentacje techniczne; 16) PN-ISO, ISO dotyczàce konfekcjonowania wyrobów kuÊnierskich ze skór futerkowych. Pracownie powinny sk∏adaç si´ z sali lekcyjnej i zaplecza magazynowo-socjalnego. W sali lekcyjnej nale˝y zapewniç stanowisko pracy dla nauczyciela i odpowiednià liczb´ stanowisk pracy dla uczniów. W warsztatach szkolnych powinno znajdowaç si´ pomieszczenie do instrukta˝u. Praktyczna nauka zawodu mo˝e odbywaç si´ w pracowniach i warsztatach szkolnych, przedsi´biorstwach produkcyjnych i us∏ugowych wytwarzajàcych odzie˝ i wyroby ze skóry. Za∏àcznik nr 4 PODSTAWA PROGRAMOWA KSZTA¸CENIA W ZAWODZIE MONTER KONSTRUKCJI BUDOWLANYCH SYMBOL CYFROWY 712[04] I. OPIS ZAWODU
W wyniku kszta∏cenia w zawodzie absolwent powinien umieç: 1) pos∏ugiwaç si´ dokumentacjà technicznà, normami, katalogami i instrukcjami w zakresie wykonywanych zadaƒ zawodowych; 2) dobieraç materia∏y i wyroby budowlane, maszyny, narz´dzia i sprz´t do wykonywania konstrukcji budowlanych; 3) sk∏adowaç, magazynowaç i transportowaç materia∏y i wyroby budowlane; 4) dobieraç i przygotowywaç elementy konstrukcji budowlanych do monta˝u; 5) dobieraç sposoby ∏àczenia elementów konstrukcji budowlanych; 6) u˝ytkowaç narz´dzia, urzàdzenia oraz sprz´t budowlany zgodnie z zasadami eksploatacji; 7) montowaç, u˝ytkowaç i demontowaç rusztowania oraz pomosty robocze; 8) wykonywaç prace murarskie, betoniarskie, zbrojarskie i ciesielskie zwiàzane z monta˝em konstrukcji budowlanych; Dziennik Ustaw Nr 226 — 11249 — 9) montowaç elementy konstrukcji stalowych, drewnianych i ˝elbetowych zgodnie z obowiàzujàcymi normami oraz warunkami technicznymi wykonania i odbioru robót; 10) stosowaç zabezpieczenia przeciwkorozyjne i przeciwpo˝arowe elementów konstrukcji budowlanych; 11) oceniaç jakoÊç wykonania robót zwiàzanych z monta˝em elementów konstrukcji budowlanych; 12) wykonywaç konserwacje, naprawy i demonta˝ elementów konstrukcji budowlanych; 13) wykonywaç przedmiary i obmiary robót oraz pomiary inwentaryzacyjne; 14) kalkulowaç koszty wykonania robót; 15) dokonywaç rozliczeƒ materia∏owych, sprz´tu i robocizny; 16) korzystaç z urzàdzeƒ, wyposa˝enia i zaplecza techniczno-socjalnego terenu budowy; 17) przestrzegaç przepisów i zasad bezpieczeƒstwa i higieny pracy, przepisów ochrony przeciwpo˝arowej oraz ochrony Êrodowiska; Poz. 1650 II. BLOKI PROGRAMOWE Zakres umiej´tnoÊci i treÊci kszta∏cenia, wynikajàcy z opisu kwalifikacji absolwenta, zawierajà nast´pujàce bloki programowe: 1) podstawy budownictwa; 2) technologia robót monta˝owych; 3) podstawy dzia∏alnoÊci zawodowej. BLOK: PODSTAWY BUDOWNICTWA
Cele kszta∏cenia Uczeƒ (s∏uchacz) w wyniku kszta∏cenia powinien umieç: 1) pos∏ugiwaç si´ terminologià budowlanà; 2) rozpoznawaç rodzaje i elementy obiektów budowlanych; 3) rozró˝niaç rodzaje obcià˝eƒ dzia∏ajàcych na obiekt budowlany; 4) okreÊlaç konstrukcje i technologie wykonania obiektów budowlanych; 18) organizowaç stanowiska pracy zgodnie z wymaganiami ergonomii; 5) rozró˝niaç grunty budowlane oraz okreÊlaç ich przydatnoÊç do celów budowlanych; 19) komunikowaç si´ z uczestnikami procesu pracy; 6) okreÊlaç w∏aÊciwoÊci materia∏ów i wyrobów budowlanych; 20) stosowaç przepisy Kodeksu pracy dotyczàce praw i obowiàzków pracownika i pracodawcy oraz warunków pracy; 21) stosowaç przepisy prawa dotyczàce wykonywanych zadaƒ zawodowych; 7) stosowaç zasady organizacji stanowiska pracy oraz terenu budowy; 22) korzystaç z ró˝nych êróde∏ informacji w zakresie niezb´dnym do wykonywania zadaƒ zawodowych; 8) magazynowaç, sk∏adowaç i transportowaç materia∏y i wyroby budowlane, prefabrykaty ˝elbetowe, elementy konstrukcji stalowych i drewnianych oraz sprz´t budowlany; 23) udzielaç pierwszej pomocy poszkodowanym w wypadkach przy pracy; 9) dobieraç elementy i ∏àczniki do monta˝u rusztowaƒ systemowych oraz sprawdzaç ich jakoÊç; 24) prowadziç dzia∏alnoÊç gospodarczà. 10) montowaç, u˝ytkowaç i demontowaç rusztowania, pomosty robocze oraz elementy zabezpieczajàce; Kszta∏towanie postaw przedsi´biorczych oraz przygotowanie do wejÊcia na rynek pracy powinno przebiegaç zarówno w trakcie kszta∏cenia zawodowego, jak i podczas realizacji zaj´ç edukacyjnych „Podstawy przedsi´biorczoÊci”.
Absolwent szko∏y kszta∏càcej w zawodzie monter konstrukcji budowlanych powinien byç przygotowany do wykonywania nast´pujàcych zadaƒ zawodowych: 1) przygotowywania elementów konstrukcji budowlanych do monta˝u; 2) montowania prefabrykowanych konstrukcji ˝elbetowych; 3) montowania konstrukcji stalowych; 4) montowania konstrukcji drewnianych; 5) zabezpieczania elementów konstrukcji budowlanych przed korozjà, po˝arem, czynnikami biologicznymi i dzia∏aniem wiatru; 6) wykonywania konserwacji, naprawy i rozbiórki konstrukcji budowlanych. 11) wykonywaç pomocnicze roboty ciesielskie, zbrojarskie i betoniarskie; 12) przestrzegaç przepisów i zasad bezpieczeƒstwa i higieny pracy, przepisów ochrony przeciwpo˝arowej oraz ochrony Êrodowiska; 13) sporzàdzaç rysunki figur i bry∏ geometrycznych; 14) wymiarowaç i opisywaç rysunki techniczne; 15) wykonywaç proste rysunki oraz szkice robocze elementów konstrukcji budowlanych; 16) stosowaç zasady wykonywania przekrojów, rzutów prostokàtnych i aksonometrycznych; 17) odczytywaç oznaczenia materia∏ów i wyrobów budowlanych; 18) rozró˝niaç rodzaje i elementy sk∏adowe dokumentacji technicznej; 19) pos∏ugiwaç si´ dokumentacjà budowlanà przy wykonywaniu robót monta˝owych i pomocniczych; Dziennik Ustaw Nr 226 — 11250 — 20) pos∏ugiwaç si´ przyrzàdami pomiarowymi; 21) wykonywaç przedmiary i obmiary robót; 22) wykonywaç pomiary oraz rysunki inwentaryzacyjne.
TreÊci kszta∏cenia (dzia∏y programowe) TreÊci kszta∏cenia sà uj´te w nast´pujàcych dzia∏ach programowych: 1) rodzaje obiektów budowlanych; 2) elementy konstrukcji obiektów budowlanych; 3) obcià˝enia dzia∏ajàce na obiekt budowlany; 4) konstrukcje i technologie wykonania obiektów budowlanych; 5) grunty budowlane; Poz. 1650 3) dobieraç maszyny, narz´dzia i sprz´t do wykonywania okreÊlonych robót budowlano-monta˝owych; 4) pos∏ugiwaç si´ narz´dziami Êlusarskimi oraz sprz´tem do monta˝u konstrukcji budowlanych zgodnie z zasadami eksploatacji; 5) przewidywaç zagro˝enia wyst´pujàce podczas prac monta˝owo-budowlanych oraz stosowaç odpowiednie metody zapobiegawcze; 6) sterowaç pracà operatora ˝urawia podczas transportu prefabrykatów, mieszanki betonowej oraz zbrojenia na miejsce monta˝u; 7) przygotowywaç prefabrykaty do monta˝u; 8) wyznaczaç miejsca monta˝u elementów konstrukcji budowlanych; 6) materia∏y i wyroby budowlane; 9) wykonywaç wst´pne mocowanie i rektyfikacj´ elementów budowlanych; 7) teren budowy i jego organizacja; 10) wykonywaç po∏àczenia prefabrykatów ˝elbetowych; 8) magazynowanie, sk∏adowanie i transport materia∏ów i wyrobów budowlanych; 11) wykonywaç roboty zbrojarskie, betoniarskie i ciesielskie zwiàzane z monta˝em prefabrykatów ˝elbetowych; 9) zasady monta˝u, u˝ytkowania i demonta˝u rusztowaƒ i pomostów roboczych; 10) pomocnicze prace ciesielskie, zbrojarskie i betoniarskie; 11) przepisy i zasady bezpieczeƒstwa i higieny pracy, przepisy ochrony przeciwpo˝arowej oraz ochrony Êrodowiska; 12) wykonywaç oraz demontowaç deskowania i formy do wyrobu elementów konstrukcji betonowych; 13) wykonywaç zbrojenie nieskomplikowanych elementów ˝elbetowych, 14) przygotowywaç mieszank´ betonowà oraz uk∏adaç jà w deskowaniu; 12) rodzaje rysunków technicznych; 15) zag´szczaç i piel´gnowaç beton; 13) figury i bry∏y geometryczne; 16) wykonywaç stropy g´sto˝ebrowe; 14) zasady wymiarowania rysunków; 17) wykonywaç konserwacje i naprawy uszkodzonych elementów konstrukcji ˝elbetowych; 15) rzutowanie prostokàtne i aksonometryczne; 16) rysunek odr´czny i schematyczny; 17) rodzaje i elementy dokumentacji; 18) oznaczenia materia∏ów i wyrobów budowlanych; 18) demontowaç konstrukcje ˝elbetowe; 19) wykonywaç obróbk´ r´cznà i mechanicznà skrawaniem; 19) dokumentacja budowlano-monta˝owa; 20) przygotowywaç elementy konstrukcji stalowych do monta˝u; 20) przedmiar i obmiar robót; 21) stosowaç ró˝ne po∏àczenia konstrukcji stalowych; 21) rysunek inwentaryzacyjny. 22) wykonywaç zabezpieczenia antykorozyjne konstrukcji stalowych; BLOK: TECHNOLOGIA ROBÓT MONTA˚OWYCH
Cele kszta∏cenia Uczeƒ (s∏uchacz) w wyniku kszta∏cenia powinien umieç: 1) organizowaç stanowisko pracy do monta˝u konstrukcji budowlanych zgodnie z wymaganiami technologicznymi, przepisami i zasadami bezpieczeƒstwa i higieny pracy, przepisami ochrony przeciwpo˝arowej oraz ochrony Êrodowiska; 2) dobieraç materia∏y i wyroby budowlane oraz elementy konstrukcyjne na podstawie dokumentacji projektowej oraz katalogów prefabrykatów; 23) wykonywaç konserwacj´ i naprawy elementów konstrukcji stalowych; 24) przygotowywaç elementy konstrukcji drewnianych do monta˝u; 25) montowaç proste elementy konstrukcji drewnianych: belki, s∏upy, Êciany; 26) wykonywaç proste po∏àczenia konstrukcji drewnianych; 27) wymieniaç uszkodzone drewnianych; elementy konstrukcji 28) wykonywaç konserwacj´ elementów konstrukcji drewnianych; Dziennik Ustaw Nr 226 — 11251 — 29) demontowaç konstrukcje drewniane; 30) rozliczaç materia∏y i zagospodarowywaç odpady; 31) stosowaç przepisy i zasady bezpieczeƒstwa i higieny pracy, przepisy ochrony przeciwpo˝arowej oraz ochrony Êrodowiska podczas wykonywania robót budowlano-monta˝owych, rozbiórkowych i pomocniczych.
TreÊci kszta∏cenia (dzia∏y programowe) TreÊci kszta∏cenia sà uj´te w nast´pujàcych dzia∏ach programowych: 1) organizacja stanowiska pracy do monta˝u konstrukcji budowlanych; 2) materia∏y i wyroby budowlane oraz elementy monta˝owe; 3) maszyny, narz´dzia i sprz´t do robót budowlano-monta˝owych; 4) zasady eksploatacji maszyn, narz´dzi i sprz´tu stosowanych do monta˝u elementów konstrukcyjnych; 5) transport, sk∏adowanie i przygotowywanie prefabrykatów do monta˝u; 6) prefabrykowane konstrukcje ˝elbetowe; 7) ∏àczenie prefabrykatów ˝elbetowych; 8) pomocnicze roboty murarskie, ciesielskie, betoniarskie i zbrojarskie; Poz. 1650 26) przepisy i zasady bezpieczeƒstwa i higieny pracy przy robotach monta˝owych, rozbiórkowych i pomocniczych. BLOK: PODSTAWY DZIA¸ALNOÂCI ZAWODOWEJ
Cele kszta∏cenia Uczeƒ (s∏uchacz) w wyniku kszta∏cenia powinien umieç: 1) interpretowaç podstawowe poj´cia gospodarki rynkowej; 2) wyjaÊniaç mechanizmy funkcjonowania gospodarki rynkowej w budownictwie; 3) stosowaç przepisy prawa budowlanego i podatkowego; 4) korzystaç z ró˝nych êróde∏ wiedzy technicznej, ekonomicznej i prawnej; 5) stosowaç przepisy Kodeksu pracy dotyczàce praw i obowiàzków pracownika i pracodawcy oraz warunków pracy; 6) przestrzegaç przepisów i zasad bezpieczeƒstwa i higieny pracy, przepisów ochrony przeciwpo˝arowej oraz ochrony Êrodowiska; 7) dobieraç Êrodki ochrony indywidualnej do rodzaju wykonywanej pracy; 8) organizowaç stanowisko pracy zgodnie z wymaganiami ergonomii; 9) deskowania i formy; 9) podejmowaç dzia∏ania zwiàzane z poszukiwaniem pracy; 10) przygotowywanie i rozmieszczanie elementów zbrojenia w deskowaniu; 10) sporzàdzaç dokumenty dotyczàce zatrudnienia oraz dzia∏alnoÊci gospodarczej; 11) przygotowywanie i uk∏adanie mieszanki betonowej; 11) komunikowaç si´ i wspó∏pracowaç w zespole; 12) zag´szczanie i piel´gnowanie betonu; 12) rozwiàzywaç problemy; 13) stropy g´sto˝ebrowe; 13) podejmowaç decyzje; 14) naprawa uszkodzonych elementów ˝elbetowych; 14) doskonaliç umiej´tnoÊci zawodowe; 15) obróbka r´czna i mechaniczna skrawaniem; 15) udzielaç pierwszej pomocy poszkodowanym w wypadkach przy pracy; 16) przygotowanie elementów konstrukcji stalowych do monta˝u; 17) monta˝ konstrukcji stalowych; 18) zabezpieczenia antykorozyjne konstrukcji stalowych; 19) przygotowanie elementów konstrukcji drewnianych do monta˝u; 20) sposoby po∏àczeƒ konstrukcji drewnianych; 21) montowanie elementów konstrukcji drewnianych; 22) monta˝ prefabrykowanych konstrukcji drewnianych; 23) ochrona drewna przed korozjà biologicznà; 24) konserwacja, naprawa i demonta˝ konstrukcji drewnianych; 25) gospodarka odpadami; 16) przestrzegaç zasad etyki.
TreÊci kszta∏cenia (dzia∏y programowe) TreÊci kszta∏cenia sà uj´te w nast´pujàcych dzia∏ach programowych: 1) podstawowe poj´cia gospodarki rynkowej; 2) formy organizacyjno-prawne przedsi´biorstw budowlanych; 3) przepisy prawa budowlanego i podatkowego; 4) certyfikaty wyrobów budowlanych; 5) wybrane przepisy prawa pracy; 6) bezpieczeƒstwo i higiena pracy; 7) ochrona przeciwpo˝arowa i ochrona Êrodowiska; Dziennik Ustaw Nr 226 — 11252 — Poz. 1650 8) elementy ergonomii; 12) zasady i metody komunikowania si´; 9) metody poszukiwania pracy; 13) elementy socjologii i psychologii pracy; 10) dokumenty zwiàzane z zatrudnieniem i prowadzeniem dzia∏alnoÊci gospodarczej; 14) formy doskonalenia zawodowego; 11) podejmowanie i prowadzenie dzia∏alnoÊci gospodarczej; 15) zasady udzielania pierwszej pomocy; 16) etyka. III. PODZIA¸ GODZIN NA BLOKI PROGRAMOWE Minimalna liczba godzin w okresie kszta∏cenia w %* Nazwa bloku programowego Podstawy budownictwa 20 Technologia robót monta˝owych 50 Podstawy dzia∏alnoÊci zawodowej 10 80** Razem * Podzia∏ godzin na bloki programowe dotyczy kszta∏cenia w szko∏ach dla m∏odzie˝y i w szko∏ach dla doros∏ych (w formie stacjonarnej i zaocznej). ** Pozosta∏e 20 % godzin jest przeznaczone do rozdysponowania przez autorów programów na- uczania na dostosowanie kszta∏cenia do potrzeb rynku pracy. IV. ZALECANE WARUNKI REALIZACJI TREÂCI KSZTA¸CENIA W ZAWODZIE 4) w normy dotyczàce zasad sporzàdzania rysunków; 5) w dokumentacje budowlano-monta˝owe. Do realizacji treÊci kszta∏cenia, uj´tych w blokach programowych, odpowiednie sà nast´pujàce pomieszczenia dydaktyczne: 1) materia∏y i wyroby budowlane; 1) pracownia ogólnobudowlana; 2) elementy konstrukcyjne; 2) pracownia rysunku technicznego; 3) ∏àczniki do monta˝u; 3) warsztaty szkolne. 4) narz´dzia i sprz´t do robót monta˝owych; Pracownia ogólnobudowlana powinna byç wyposa˝ona w: 5) narz´dzia i sprz´t do robót murarskich, betoniarskich i ciesielskich; 1) próbki materia∏ów i wyrobów budowlanych; 6) sprz´t i przyrzàdy pomiarowe; 2) modele konstrukcji budowlanych; 7) Êrodki ochrony indywidualnej; 3) plansze i filmy instrukta˝owe dotyczàce robót monta˝owych; 8) instrukcje technologiczne; 4) narz´dzia monterskie i sprz´t pomiarowy; 10) warunki techniczne wykonania i odbioru robót. 5) dokumentacje budowlano-monta˝owe; Warsztaty szkolne powinny byç wyposa˝one w: 9) instrukcje obs∏ugi maszyn, urzàdzeƒ i sprz´tu; 7) Katalogi Nak∏adów Rzeczowych, cenniki materia∏ów budowlanych. Pracownie powinny sk∏adaç si´ z sali lekcyjnej i zaplecza magazynowo-socjalnego. W sali lekcyjnej nale˝y zapewniç stanowisko pracy nauczyciela i odpowiednià liczb´ stanowisk pracy dla uczniów. Pracownia rysunku technicznego powinna byç wyposa˝ona: W warsztatach szkolnych powinno znajdowaç si´ pomieszczenie do instrukta˝u. 1) w stanowiska rysunkowe (jedno stanowisko dla jednego ucznia); Praktyczna nauka zawodu mo˝e odbywaç si´ w warsztatach szkolnych, centrach kszta∏cenia praktycznego, centrach kszta∏cenia ustawicznego, przedsi´biorstwach prefabrykacji oraz przedsi´biorstwach budowlano-monta˝owych. 6) normy i certyfikaty stosowane w budownictwie; 2) we wzory pisma znormalizowanego; 3) w modele figur i bry∏ geometrycznych; Dziennik Ustaw Nr 226 — 11253 — Poz. 1650 Za∏àcznik nr 5 PODSTAWA PROGRAMOWA KSZTA¸CENIA W ZAWODZIE OBUWNIK SYMBOL CYFROWY 744[02] I. OPIS ZAWODU
W wyniku kszta∏cenia w zawodzie absolwent powinien umieç: 1) dobieraç materia∏y obuwnicze do realizacji okreÊlonych zadaƒ; Kszta∏towanie postaw przedsi´biorczych oraz przygotowanie do wejÊcia na rynek pracy powinno przebiegaç zarówno w trakcie procesu kszta∏cenia zawodowego, jak i podczas realizacji zaj´ç edukacyjnych „Podstawy przedsi´biorczoÊci”. 2) u˝ytkowaç oraz dokonywaç konserwacji maszyn i urzàdzeƒ obuwniczych;
Absolwent szko∏y kszta∏càcej w zawodzie obuwnik powinien byç przygotowany do wykonywania nast´pujàcych zadaƒ zawodowych: 3) pos∏ugiwaç si´ przyrzàdami pomiarowymi i kontrolnymi, interpretowaç wyniki pomiarów; 1) wytwarzania obuwia metodami przemys∏owymi i warsztatowymi; 4) odczytywaç oraz sporzàdzaç schematy, rysunki i opisy technologiczne; 2) dokonywania konserwacji maszyn i urzàdzeƒ obuwniczych; 5) stosowaç metody i techniki rozkroju materia∏ów obuwniczych; 3) prowadzenia dokumentacji produkcyjnej, ewidencyjnej i rozliczeniowej; 6) dobieraç i stosowaç techniki obróbki elementów obuwia; 4) wykonywania napraw i renowacji obuwia; 7) wykonywaç i oceniaç podstawowe po∏àczenia elementów obuwia; 5) prowadzenia dzia∏alnoÊci wytwórczej i us∏ugowej. II. BLOKI PROGRAMOWE 9) stosowaç ró˝ne systemy i techniki çwiekowania; Zakres umiej´tnoÊci i treÊci kszta∏cenia, wynikajàcy z opisu kwalifikacji absolwenta, zawierajà nast´pujàce bloki programowe: 10) stosowaç ró˝ne systemy i techniki monta˝u obuwia; 1) konstrukcja wyrobu; 11) dobieraç oraz stosowaç metody i Êrodki wykoƒczania obuwia; 2) technologia wytwarzania obuwia; 8) stosowaç ró˝ne metody wytwarzania cholewek; 3) podstawy dzia∏alnoÊci zawodowej. 12) klasyfikowaç i oceniaç jakoÊç obuwia; 13) stosowaç zasady pakowania, przechowywania i transportu wyrobów obuwniczych; 14) okreÊlaç zapotrzebowanie materia∏owe; BLOK: KONSTRUKCJA WYROBU
Cele kszta∏cenia 15) sporzàdzaç prostà kalkulacj´ kosztów; Uczeƒ (s∏uchacz) w wyniku kszta∏cenia powinien umieç: 16) wykonywaç obuwie i us∏ugi naprawcze na indywidualne zlecenia; 1) klasyfikowaç obuwie wed∏ug rozwiàzaƒ konstrukcyjnych i materia∏owych; 17) organizowaç stanowiska pracy zgodnie z wymaganiami ergonomii; 2) okreÊlaç zasady konstruowania obuwia zgodnie z anatomià i fizjologià stopy; 18) przestrzegaç przepisów i zasad bezpieczeƒstwa i higieny pracy, przepisów ochrony przeciwpo˝arowej oraz ochrony Êrodowiska; 3) dobieraç kopyta do ró˝nych typów i systemów monta˝u obuwia; 19) komunikowaç si´ z uczestnikami procesu pracy; 4) stosowaç obowiàzujàce miary stóp, przeliczenia numeracji kopyt i obuwia; 20) stosowaç przepisy Kodeksu pracy dotyczàce praw i obowiàzków pracownika i pracodawcy oraz warunków pracy; 5) rozró˝niaç cz´Êci sk∏adowe obuwia; 21) stosowaç przepisy prawa dotyczàce wykonywanych zadaƒ zawodowych; 22) korzystaç z ró˝nych êróde∏ informacji w zakresie niezb´dnym do wykonywania zadaƒ zawodowych; 23) udzielaç pierwszej pomocy poszkodowanym w wypadkach przy pracy; 24) prowadziç dzia∏alnoÊç gospodarczà. 6) okreÊlaç ogólne zasady projektowania i konstruowania obuwia; 7) okreÊlaç cechy i wspó∏zale˝noÊç barw w projektowaniu wyrobów obuwniczych; 8) wykonywaç szkice elementów, pó∏produktów i typów obuwia; 9) wykonywaç szkice obuwia w ró˝nych kompozycjach kolorystycznych; Dziennik Ustaw Nr 226 — 11254 — Poz. 1650 10) wykonywaç szkice przekrojów obuwia montowanego ró˝nymi systemami; 19) materia∏y i Êrodki do ∏àczenia elementów wierzchów i spodów obuwia; 11) odczytywaç rysunki wykonawcze elementów, pó∏produktów i wyrobów obuwniczych; 20) materia∏y i elementy zdobnicze; 12) rozró˝niaç materia∏y podstawowe i pomocnicze stosowane w obuwnictwie; 13) okreÊlaç wymagania techniczne i przetwórcze dla skór, tworzyw skóropodobnych oraz materia∏ów w∏ókienniczych na cholewki; 14) okreÊlaç wymagania techniczne i przetwórcze dla skór i innych materia∏ów na spody obuwia; 15) okreÊlaç parametry techniczne materia∏ów pomocniczych stosowanych w produkcji obuwia; 16) kwalifikowaç wady materia∏ów jako dopuszczalne i niedopuszczalne; 17) dobieraç materia∏y podstawowe i pomocnicze, pó∏produkty oraz Êrodki wykoƒczeniowe w zale˝noÊci od konstrukcji, typu, przeznaczenia i techniki wytwarzania obuwia; 18) oceniaç jakoÊç materia∏ów obuwniczych; 19) odczytywaç cechy identyfikacyjne elementów, pó∏produktów i wyrobów obuwniczych.
TreÊci kszta∏cenia (dzia∏y programowe) TreÊci kszta∏cenia sà uj´te w nast´pujàcych dzia∏ach programowych: 21) Êrodki wykoƒczeniowe; 22) metody oceny jakoÊci materia∏ów obuwniczych; 23) zasady doboru materia∏ów obuwniczych; 24) cechowanie elementów, pó∏produktów i wyrobów obuwniczych. BLOK: TECHNOLOGIA WYTWARZANIA OBUWIA
Cele kszta∏cenia Uczeƒ (s∏uchacz) w wyniku kszta∏cenia powinien umieç: 1) klasyfikowaç maszyny i urzàdzenia produkcyjne; 2) rozró˝niaç cz´Êci maszyn; 3) wyjaÊniaç zasady dzia∏ania maszyn i mechanizmów; 4) wyjaÊniaç dzia∏anie pomp, spr´˝arek, wentylatorów; 5) rozró˝niaç nap´dy maszyn obuwniczych; 6) odczytywaç rysunki elementów maszyn oraz schematy mechaniczne; 7) pos∏ugiwaç si´ Dokumentacjà Techniczno-Ruchowà (DTR) oraz instrukcjami obs∏ugi maszyn; 1) charakterystyka i klasyfikacja obuwia; 8) dobieraç maszyny, urzàdzenia i narz´dzia do okreÊlonych operacji technologicznych; 2) wybrane zagadnienia z anatomii i fizjologii koƒczyny dolnej; 9) oceniaç stan techniczny maszyn i urzàdzeƒ; 3) pomiary antropometryczne; 4) budowa i podzia∏ kopyt; 5) wielkoÊci kopyt i obuwia, przeliczanie miar d∏ugoÊci; 6) cz´Êci sk∏adowe obuwia i ich charakterystyka; 7) podstawy projektowania i konstruowania obuwia; 8) szkicowanie i wymiarowanie elementów; 9) projektowanie podstawowych typów i systemów obuwia; 10) kolorystyka w projektowaniu obuwia; 11) rysunki wykonawcze i z∏o˝eniowe; 12) materia∏y podstawowe i pomocnicze stosowane w obuwnictwie; 13) skóry mi´kkie; 10) przestrzegaç zasad eksploatacji maszyn i urzàdzeƒ; 11) stosowaç przyrzàdy kontrolno-pomiarowe; 12) przygotowywaç materia∏y do rozkroju; 13) rozró˝niaç techniki rozkroju materia∏ów; 14) wycinaç r´cznie i maszynowo elementy obuwia; 15) klasyfikowaç odpady technologiczne; 16) cechowaç elementy obuwia okreÊlonymi wyznacznikami; 17) okreÊlaç metody i techniki obróbki elementów obuwia; 18) stosowaç ró˝ne techniki obróbki elementów; 19) okreÊlaç podstawowe metody ∏àczenia elementów obuwia; 14) skóry twarde; 20) dobieraç po∏àczenia w zale˝noÊci od typu i konstrukcji wyrobu oraz stosowanych materia∏ów; 15) tworzywa skóropodobne; 21) stosowaç ró˝ne techniki po∏àczeƒ; 16) materia∏y w∏ókiennicze; 22) okreÊlaç technik´ i technologi´ wytwarzania cholewek; 17) materia∏y nieskórzane na podpodeszwy, zak∏adki i podnoski; 18) tworzywa sztuczne i gumy na elementy spodów obuwia; 23) wykonywaç cholewki ró˝nymi technikami; 24) interpretowaç zjawiska fizyczne procesu çwiekowania i utrwalania kszta∏tu cholewek; Dziennik Ustaw Nr 226 — 11255 — 25) charakteryzowaç systemy çwiekowania; 26) dobieraç optymalne rozwiàzania technologiczne procesu çwiekowania; 27) dokonywaç çwiekowania cholewek ró˝nymi technikami; Poz. 1650 BLOK: PODSTAWY DZIA¸ALNOÂCI ZAWODOWEJ
Cele kszta∏cenia Uczeƒ (s∏uchacz) w wyniku kszta∏cenia powinien umieç: 28) utrwalaç kszta∏t zaçwiekowanych cholewek; 1) interpretowaç podstawowe poj´cia gospodarki rynkowej; 29) okreÊlaç procesy monta˝u obuwia ró˝nymi systemami; 2) sporzàdzaç dokumenty dotyczàce zatrudnienia oraz dzia∏alnoÊci gospodarczej; 30) wykonywaç operacje technologiczne monta˝u obuwia ró˝nymi technikami; 3) charakteryzowaç struktury organizacyjne zak∏adów i wydzia∏ów produkcyjnych; 31) okreÊlaç metody i techniki wykoƒczania obuwia; 4) podejmowaç dzia∏ania zwiàzane z poszukiwaniem pracy; 32) wykonywaç operacje i zabiegi technologiczne zwiàzane z wykoƒczaniem obuwia; 33) oceniaç jakoÊç pó∏produktów i wyrobów obuwniczych; 5) organizowaç stanowisko pracy zgodnie z wymaganiami ergonomii; 6) komunikowaç si´ i wspó∏pracowaç z zespo∏em; 34) dokonywaç klasyfikacji obuwia; 7) rozwiàzywaç problemy; 35) pakowaç obuwie zgodnie z obowiàzujàcymi zasadami i wymaganiami odbiorcy; 8) podejmowaç decyzje; 36) przestrzegaç przepisów i zasad bezpieczeƒstwa i higieny pracy, przepisów ochrony przeciwpo˝arowej oraz ochrony Êrodowiska.
TreÊci kszta∏cenia (dzia∏y programowe) TreÊci kszta∏cenia sà uj´te w nast´pujàcych dzia∏ach programowych: 1) maszyny i urzàdzenia obuwnicze, kryteria podzia∏u; 2) cz´Êci maszyn; 3) mechanizmy maszyn i urzàdzeƒ obuwniczych; 4) budowa, zasady eksploatacji maszyn i urzàdzeƒ; 5) rysunki cz´Êci maszyn, schematy mechaniczne; 6) Dokumentacja Techniczno-Ruchowa (DTR); 7) instrukcje obs∏ugi maszyn i urzàdzeƒ; 8) rozkrój materia∏ów obuwniczych; 9) oznaczanie i kompletowanie elementów obuwia; 10) obróbka i wytwarzanie elementów obuwia; 9) pos∏ugiwaç si´ i technologicznà; dokumentacjà konstrukcyjnà 10) stosowaç przepisy Kodeksu pracy dotyczàce praw i obowiàzków pracownika i pracodawcy oraz warunków pracy; 11) okreÊlaç rodzaje kosztów prowadzenia dzia∏alnoÊci produkcyjnej i us∏ugowej; 12) sporzàdzaç kalkulacj´ kosztów produkcji wyrobów i wykonywanych us∏ug; 13) rozliczaç iloÊç i wartoÊç pobranych materia∏ów, wyprodukowanych wyrobów i zrealizowanych us∏ug; 14) prowadziç ewidencj´ przychodów i rozchodów; 15) okreÊlaç ceny sprzeda˝y wyrobów oraz ceny us∏ug z uwzgl´dnieniem narzutów i podatków; 16) wykonywaç prac´ zgodnie z przepisami i zasadami bezpieczeƒstwa i higieny pracy, przepisami ochrony przeciwpo˝arowej oraz ochrony Êrodowiska; 17) dobieraç Êrodki ochrony indywidualnej do rodzaju wykonywanej pracy; 12) wytwarzanie cholewek; 18) korzystaç z literatury technicznej i innych êróde∏ informacji w zakresie niezb´dnym do wykonywania zadaƒ zawodowych; 13) çwiekowanie i stabilizacja kszta∏tu cholewek; 19) doskonaliç umiej´tnoÊci zawodowe; 14) monta˝ obuwia; 20) udzielaç pierwszej pomocy poszkodowanym w wypadkach przy pracy; 11) metody i techniki ∏àczenia elementów; 15) wykoƒczanie pó∏produktów i wyrobów obuwniczych; 16) kontrola jakoÊci; 21) przestrzegaç zasad etyki.
TreÊci kszta∏cenia (dzia∏y programowe) 17) pakowanie obuwia; 18) przepisy i zasady bezpieczeƒstwa i higieny pracy, przepisy ochrony przeciwpo˝arowej oraz ochrony Êrodowiska. TreÊci kszta∏cenia sà uj´te w nast´pujàcych dzia∏ach programowych: 1) podstawowe poj´cia gospodarki rynkowej; Dziennik Ustaw Nr 226 — 11256 — Poz. 1650 2) dokumenty zwiàzane z zatrudnieniem i prowadzeniem dzia∏alnoÊci gospodarczej; 13) zasady sporzàdzania kalkulacji kosztów produkcji i us∏ug; 3) rynek pracy, popyt i poda˝; 14) przychody i rozchody; 4) podmioty gospodarcze, struktura organizacyjna; 15) normy przedmiotowe, warunki techniczne i instrukcje zwiàzane z przygotowaniem, organizacjà i kontrolà procesów produkcyjnych; 5) metody poszukiwania pracy; 16) podejmowanie i prowadzenie dzia∏alnoÊci gospodarczej; 6) elementy ergonomii; 7) zasady i metody komunikowania si´; 17) organizacja pracy; 8) elementy socjologii i psychologii pracy; 18) bezpieczeƒstwo i higiena pracy; 9) dokumentacja konstrukcyjna i technologiczna; 19) ochrona przeciwpo˝arowa i ochrona Êrodowiska; 10) wybrane przepisy prawa pracy; 20) formy doskonalenia zawodowego; 11) koszty materia∏owe, koszty robocizny; 21) zasady udzielania pierwszej pomocy; 12) produkcja, czynniki produkcji; 22) etyka. III. PODZIA¸ GODZIN NA BLOKI PROGRAMOWE Minimalna liczba godzin w okresie kszta∏cenia w %* Nazwa bloku programowego Konstrukcja wyrobu 20 Technologia wytwarzania obuwia 50 Podstawy dzia∏alnoÊci zawodowej 10 80** Razem * Podzia∏ godzin na bloki programowe dotyczy kszta∏cenia w szko∏ach dla m∏odzie˝y i w szko∏ach dla doros∏ych (w formie stacjonarnej i zaocznej). ** Pozosta∏e 20 % godzin jest przeznaczone do rozdysponowania przez autorów programów na- uczania na dostosowanie kszta∏cenia do potrzeb rynku pracy. IV. ZALECANE WARUNKI REALIZACJI TREÂCI KSZTA¸CENIA W ZAWODZIE 7) szablony i wykrojniki cz´Êci obuwia; 8) cz´Êci maszyn; Do realizacji treÊci kszta∏cenia, uj´tych w blokach programowych, odpowiednie sà nast´pujàce pomieszczenia dydaktyczne: 10) schematy systemów monta˝u obuwia; 1) pracownia rysunku; 11) dokumentacj´ konstrukcyjnà i technologicznà; 2) pracownia materia∏oznawstwa; 12) programy komputerowe wspomagajàce sporzàdzanie dokumentacji rysunkowej; 3) pracownia technologii produkcji obuwia; 4) warsztaty szkolne. Pracownia rysunku powinna byç wyposa˝ona w: 1) materia∏y rysunkowe i malarskie; 2) modele bry∏ i figur geometrycznych; 3) modele ró˝nego typu obuwia; 4) elementy sk∏adowe obuwia; 5) podstawowe typy obuwia i ich przekroje; 6) kopyta i kopie zewn´trzne kopyt; 9) schematy maszyn i urzàdzeƒ; 13) normy rysunkowe; 14) katalogi wyrobów obuwniczych. Pracownia materia∏oznawstwa powinna byç wyposa˝ona w: 1) próbki materia∏ów podstawowych i pomocniczych; 2) aparatur´ i przyrzàdy pomiarowe do badania materia∏ów obuwniczych; 3) normy jakoÊci materia∏ów i wyrobów obuwniczych; Dziennik Ustaw Nr 226 — 11257 — 4) tablice, foliogramy, fazogramy: a) topograficzna i histologiczna budowa skóry, b) proces wyprawy skóry, c) proces produkcji materia∏ów w∏ókienniczych, tworzyw skóropochodnych i innych materia∏ów, d) wady i uszkodzenia materia∏ów obuwniczych, e) struktura i przekroje materia∏ów; 5) filmy dydaktyczne z zakresu wytwarzania i badania materia∏ów obuwniczych; 6) aparatur´ do pomiaru wytrzyma∏oÊci materia∏ów; 7) pras´; 8) wagi analityczne; 9) naczynia laboratoryjne; 10) programy komputerowe do obróbki wyników pomiarów. Pracownia technologii produkcji obuwia powinna byç wyposa˝ona w: 1) próbki skór i innych materia∏ów na wierzchy i spody obuwia; 2) narz´dzia i przyrzàdy stosowane w procesie wytwarzania; Poz. 1650 13) frezy, szczotki i tarcze stosowane w obróbce wiórowej; 14) wzorce szwów i Êciegów; 15) cholewki ró˝nych typów, cz´Êci sk∏adowe; 16) kopyta i urzàdzenia produkcyjne stosowane w fazie monta˝u i wykoƒczania obuwia; 17) wzorce wykonania operacji technologicznych; 18) elementy, pó∏produkty oraz obuwie z typowymi i niedopuszczalnymi wadami materia∏owymi i produkcyjnymi; 19) dokumentacje planowania i rozliczania produkcji; 20) cz´Êci maszyn, po∏àczenia, mechanizmy; 21) schematy nap´dów i uk∏adów kinematycznych; 22) mechanizmy robocze maszyn i urzàdzeƒ; 23) filmy dydaktyczne dotyczàce obs∏ugi maszyn i urzàdzeƒ; 24) prospekty i katalogi; 25) instrukcje obs∏ugi, konserwacji oraz naprawy maszyn i urzàdzeƒ; 26) instrukcje stosowania klejów i Êrodków wykoƒczalniczych; 27) wzory opakowaƒ jednostkowych i zbiorczych. 3) typy obuwia, modele obuwia i cz´Êci sk∏adowych; 4) materia∏y ilustrujàce wykonanie operacji technologicznych; 5) dokumentacje technologiczne; 6) zestawy norm dotyczàcych procesów produkcyjnych oraz badaƒ jakoÊci pó∏produktów i wyrobów obuwniczych; 7) przyrzàdy i urzàdzenia pomiarowe; 8) oprogramowanie komputerowe wspomagajàce proces wytwarzania obuwia; 9) rysunki i schematy: a) kierunki najmniejszej ciàgliwoÊci materia∏ów, b) optymalne uk∏ady elementów obuwia dla ró˝nych rodzajów skór i innych materia∏ów, c) oznaczanie i cechowanie obuwia i elementów obuwia, Warsztaty szkolne powinny byç wyposa˝one w: 1) maszyny i urzàdzenia do wytwarzania ró˝nych typów obuwia w podstawowych systemach: a) maszyny i urzàdzenia do rozkroju materia∏ów, b) maszyny i urzàdzenia do obróbki i przygotowania elementów, c) maszyny i urzàdzenia do monta˝u i wykoƒczania obuwia; 2) urzàdzenia i przyrzàdy kontrolno-pomiarowe. W warsztatach szkolnych nale˝y wyodr´bniç dzia∏y: rozkroju materia∏ów na elementy wierzchu i spodu obuwia, obróbki elementów, wytwarzania pó∏produktów, monta˝u cholewek, monta˝u i wykoƒczania obuwia, kontroli jakoÊci. Pracownie powinny sk∏adaç si´ z sali lekcyjnej i zaplecza magazynowo-socjalnego. d) uk∏ad kostny, e) mi´Ênie i stawy stóp, f) poprzeczne i pod∏u˝ne sklepienia stóp, g) fazy chodu, h) obrysy stóp; 10) elementy obuwia ró˝nych typów i systemów; 11) przekroje obuwia; 12) elementy spodów obuwia; W sali lekcyjnej nale˝y zapewniç stanowisko pracy nauczyciela i odpowiednià liczb´ stanowisk pracy dla uczniów. W warsztatach szkolnych powinno znajdowaç si´ pomieszczenie do instrukta˝u. Praktyczna nauka zawodu mo˝e odbywaç si´ w pracowniach i warsztatach szkolnych oraz w przedsi´biorstwach produkcyjnych i zak∏adach rzemieÊlniczych. Dziennik Ustaw Nr 226 — 11258 — Poz. 1650 Za∏àcznik nr 6 PODSTAWA PROGRAMOWA KSZTA¸CENIA W ZAWODZIE OPERATOR OBRABIAREK SKRAWAJÑCYCH SYMBOL CYFROWY 722[02] I. OPIS ZAWODU
W wyniku kszta∏cenia w zawodzie absolwent powinien umieç: 1) pos∏ugiwaç si´ dokumentacjà technologicznà, instrukcjami obs∏ugi maszyn i urzàdzeƒ, normami i poradnikami; 2) wykonywaç szkice cz´Êci maszyn; 3) okreÊlaç kolejnoÊç operacji i zabiegów dla typowych procesów technologicznych obróbki skrawaniem; 4) dobieraç narz´dzia skrawajàce do wykonywania operacji technologicznych na obrabiarkach konwencjonalnych i sterowanych numerycznie CNC (Computerized Numerical Control); 5) wykonywaç podstawowe obliczenia niezb´dne do przygotowania obrabiarek skrawajàcych do planowanej obróbki; 6) dobieraç wartoÊci parametrów toczenia, frezowania, wiercenia, szlifowania i wytaczania; 7) dobieraç oprzyrzàdowanie technologiczne obrabiarek skrawajàcych konwencjonalnych i sterowanych numerycznie; 8) przygotowywaç obrabiarki skrawajàce konwencjonalne i sterowane numerycznie do planowanej obróbki; 9) dobieraç materia∏y eksploatacyjne; 10) toczyç, frezowaç, wierciç, szlifowaç, wytaczaç w zakresie podstawowych operacji; 11) opracowywaç przebieg wykonania operacji obróbki skrawaniem na obrabiarkach sterowanych numerycznie; 12) czytaç program obróbki skrawaniem na obrabiarki sterowane numerycznie CNC oraz wprowadzaç niezb´dne korekty; 13) przygotowywaç obrabiarki CNC do realizacji programu obróbki; 14) realizowaç program obróbki na tokarce i frezarce CNC; 15) wykonywaç podstawowe prace z zakresu obróbki r´cznej; 20) przeprowadzaç konserwacj´ obrabiarek skrawajàcych, oprzyrzàdowania i narz´dzi skrawajàcych oraz przyrzàdów pomiarowych; 21) wykonywaç rozliczenie kosztów wyrobów i us∏ug; 22) przestrzegaç przepisów i zasad bezpieczeƒstwa i higieny pracy, przepisów ochrony przeciwpo˝arowej oraz ochrony Êrodowiska; 23) organizowaç stanowiska pracy zgodnie z wymaganiami ergonomii; 24) komunikowaç si´ z uczestnikami procesu pracy; 25) stosowaç przepisy Kodeksu pracy dotyczàce praw i obowiàzków pracownika i pracodawcy oraz warunków pracy; 26) stosowaç przepisy prawa dotyczàce wykonywanych zadaƒ zawodowych; 27) korzystaç z ró˝nych êróde∏ informacji w zakresie niezb´dnym do wykonywania zadaƒ zawodowych; 28) udzielaç pierwszej pomocy poszkodowanym w wypadkach przy pracy; 29) planowaç dzia∏alnoÊç gospodarczà. Kszta∏towanie postaw przedsi´biorczych oraz przygotowanie do wejÊcia na rynek pracy powinno przebiegaç zarówno w trakcie procesu kszta∏cenia zawodowego, jak i podczas realizacji zaj´ç edukacyjnych „Podstawy przedsi´biorczoÊci”.
Absolwent szko∏y kszta∏càcej w zawodzie operator obrabiarek skrawajàcych powinien byç przygotowany do wykonywania nast´pujàcych zadaƒ zawodowych: 1) przygotowywania obrabiarek skrawajàcych ogólnego przeznaczenia do planowanej obróbki; 2) wykonywania obróbki na obrabiarkach ogólnego przeznaczenia; 3) przygotowywania obrabiarki CNC do planowanej obróbki; 4) przygotowywania obrabiarki CNC do realizacji programu obróbki; 5) przeprowadzania programu obróbki na obrabiarkach CNC; 16) okreÊlaç stan narz´dzi skrawajàcych; 6) wykonywania konserwacji obrabiarek skrawajàcych do metalu; 17) rozpoznawaç podstawowe b∏´dy obróbki i zapobiegaç ich powstawaniu; 7) przeprowadzania kontroli jakoÊci wyrobów wykonanych w procesach obróbki. 18) dobieraç przyrzàdy pomiarowe, z uwzgl´dnieniem wymaganej dok∏adnoÊci wykonania przedmiotu; 19) przeprowadzaç kontrol´ mi´dzyoperacyjnà i koƒcowà;
Zawód operator obrabiarek skrawajàcych jest zawodem szerokoprofilowym, umo˝liwiajàcym specjalizacj´ pod koniec okresu kszta∏cenia. Szko∏a okreÊla umiej´tnoÊci specjalistyczne, bioràc pod uwag´ Dziennik Ustaw Nr 226 — 11259 — Poz. 1650 potrzeby regionalnego rynku pracy i zainteresowania uczniów. Tematyka specjalizacji mo˝e dotyczyç: 15) rozró˝niaç w∏aÊciwoÊci materia∏ów konstrukcyjnych stosowanych w budowie maszyn; 1) tokarstwa; 16) dobieraç materia∏y konstrukcyjne, narz´dziowe i eksploatacyjne; 2) frezerstwa; 3) szlifierstwa; 17) obliczaç wymiary graniczne, tolerancje, luzy graniczne pasowania; 4) wytaczarstwa; 18) wykonywaç pomiary warsztatowe; 5) programowania i obs∏ugi obrabiarek sterowanych numerycznie. 19) wyjaÊniaç proces obróbki skrawaniem; II. BLOKI PROGRAMOWE Zakres umiej´tnoÊci i treÊci kszta∏cenia, wynikajàcy z opisu kwalifikacji absolwenta, zawierajà nast´pujàce bloki programowe: 1) techniczne podstawy zawodu; 2) technologia obróbki skrawaniem; 3) podstawy dzia∏alnoÊci zawodowej. BLOK: TECHNICZNE PODSTAWY ZAWODU
Cele kszta∏cenia Uczeƒ (s∏uchacz) w wyniku kszta∏cenia powinien umieç: 1) czytaç schematy mechaniczne i elektryczne; 2) czytaç rysunki wykonawcze i z∏o˝eniowe; 3) czytaç dokumentacj´ technologicznà procesów obróbkowych: karty technologiczne, instrukcje obróbki i instrukcje uzbrojenia obrabiarki; 4) szkicowaç elementy maszyn w rzutach prostokàtnym i aksonometrycznym; 5) szkicowaç w uproszczeniu typowe cz´Êci maszyn; 6) wymiarowaç szkice i rysunki zgodnie z obowiàzujàcymi zasadami; 20) dobieraç narz´dzia do obróbki, naddatki na obróbk´, parametry skrawania; 21) wykonywaç w zakresie podstawowym: trasowanie, przecinanie, gi´cie, prostowanie, pi∏owanie, wiercenie, pog∏´bianie, rozwiercanie, gwintowanie, skrobanie, docieranie i polerowanie; 22) wyjaÊniaç proces obróbki cieplnej i cieplno-chemicznej; 23) rozró˝niaç cechy charakterystyczne odlewnictwa, obróbki plastycznej i spajania metali; 24) wykonywaç podstawowe po∏àczenia roz∏àczne i nieroz∏àczne cz´Êci maszyn; 25) wyjaÊniaç procesy tarcia, zu˝ycia cz´Êci maszyn oraz korozji metali; 26) obs∏ugiwaç narz´dzia r´czne z nap´dem elektrycznym i pneumatycznym; 27) konserwowaç przyrzàdy pomiarowe, narz´dzia skrawajàce oraz narz´dzia r´czne z nap´dem elektrycznym; 28) pos∏ugiwaç si´ normami technicznymi, poradnikami, katalogami oraz literaturà zawodowà; 29) przestrzegaç przepisów i zasad bezpieczeƒstwa i higieny pracy, przepisów ochrony przeciwpo˝arowej oraz ochrony Êrodowiska.
TreÊci kszta∏cenia (dzia∏y programowe) 7) rozpoznawaç na szkicu oznaczenie sposobu ustalenia i zamocowania przedmiotu; TreÊci kszta∏cenia sà uj´te w nast´pujàcych dzia∏ach programowych: 8) wykonywaç rysunki cz´Êci maszyn o ma∏ym stopniu z∏o˝onoÊci z wykorzystaniem programu CAD; 1) zasady tworzenia rysunku technicznego; 9) obliczaç prac´, moc, moment obrotowy, pr´dkoÊç obrotowà i sprawnoÊç; 10) wykonywaç podstawowe obliczenia wytrzyma∏oÊciowe; 11) rozró˝niaç rodzaje ∏o˝ysk, sprz´gie∏ i hamulców, przek∏adnie mechaniczne i mechanizmy w obrabiarkach i urzàdzeniach; 12) obliczaç prze∏o˝enie przek∏adni: ciernych, pasowych, ∏aƒcuchowych i z´batych; 2) zasady szkicowania; 3) zasady rzutowania prostokàtnego i aksonometrycznego; 4) zasady wymiarowania; 5) zasady wykonywania widoków i przekrojów; 6) uproszczenia rysunkowe; 7) schematy mechaniczne, elektryczne, hydrauliczne i pneumatyczne; 13) rozró˝niaç elementy nap´dów hydraulicznych, pneumatycznych, elektrycznych oraz okreÊlaç ich przeznaczenie; 8) rysunki wykonawcze, z∏o˝eniowe, operacyjne i zabiegowe; 14) rozró˝niaç i okreÊlaç przeznaczenie maszyn i urzàdzeƒ transportu wewnàtrzzak∏adowego; 9) oznaczanie tolerancji i pasowaƒ, chropowatoÊci i falistoÊci powierzchni; Dziennik Ustaw Nr 226 — 11260 — 10) wykonywanie rysunków cz´Êci maszyn za pomocà programów CAD; 11) archiwizacja rysunków; 12) podstawy mechaniki: si∏a, tarcie, moment si∏y, si∏y bezw∏adnoÊci, drgania mechaniczne, energia, praca, moc, sprawnoÊç; 13) podstawy wytrzyma∏oÊci materia∏ów: napr´˝enia i odkszta∏cenia, prawo Hooke’a, napr´˝enia dopuszczalne, podstawowe przypadki obcià˝eƒ elementów konstrukcyjnych; 14) po∏àczenia roz∏àczne i nieroz∏àczne; 15) elementy podatne; 16) osie, wa∏y i ∏o˝yska; 17) sprz´g∏a i hamulce; 18) przek∏adnie z´bate i ci´gnowe; 19) nap´d hydrauliczny, pneumatyczny i elektryczny; 20) maszyny i urzàdzenia transportu wewnàtrzzak∏adowego; 21) materia∏y konstrukcyjne, narz´dziowe, eksploatacyjne; 22) podstawy obróbki cieplnej i cieplno-chemicznej; 23) odlewnictwo; 24) obróbka plastyczna; 25) spajanie metali; 26) tolerancje, pasowania i chropowatoÊç powierzchni; 27) pomiary warsztatowe; 28) trasowanie; 29) obróbka r´czna; 30) podstawy obróbki skrawaniem; 31) sposoby maszynowej obróbki wiórowej; 32) tarcie i smarowanie; 33) zu˝ycie cz´Êci maszyn; 34) korozja metali i pow∏oki ochronne; 35) fizykochemiczne podstawy eksploatacji maszyn i urzàdzeƒ; 36) bezpieczeƒstwo i higiena pracy, ochrona przeciwpo˝arowa oraz ochrona Êrodowiska. BLOK: TECHNOLOGIA OBRÓBKI SKRAWANIEM Poz. 1650 3) ustalaç kolejnoÊç operacji i zabiegów w procesie technologicznym obróbki: wa∏ka, tulei, tarczy, korpusu; 4) dobieraç nó˝ tokarski i wartoÊç parametrów skrawania do toczenia wzd∏u˝nego, poprzecznego, przecinania, wytaczania i obróbki gwintów; 5) dobieraç frez i wartoÊç parametrów skrawania w zale˝noÊci od kszta∏tu powierzchni frezowanej, typu frezarki i uchwytu narz´dziowego; 6) dobieraç Êciernic´ i wartoÊç parametrów skrawania w zale˝noÊci od kszta∏tu i materia∏u obrabianej cz´Êci oraz typu szlifierki; 7) dobieraç wiert∏o i wartoÊç parametrów skrawania w zale˝noÊci od g∏´bokoÊci wierconego otworu oraz materia∏u obrabianego; 8) dobieraç wartoÊç parametrów skrawania z tablic i nomogramów podczas toczenia, frezowania i szlifowania, w zale˝noÊci od mocy obrabiarki, materia∏u obrabianego oraz dok∏adnoÊci obróbki; 9) charakteryzowaç nap´d elektryczny i hydrauliczny obrabiarek; 10) wyjaÊniaç sterowanie przebiegiem pracy obrabiarek; 11) wyjaÊniaç budow´ i zasad´ dzia∏ania mechanizmów obrabiarek skrawajàcych; 12) wyjaÊniaç budow´ i zasad´ dzia∏ania: tokarek, frezarek, wiertarek, szlifierek, wytaczarek, strugarek, przeciàgarek i obrabiarek do uz´bieƒ; 13) dobieraç wyposa˝enie tokarek, frezarek, szlifierek w zale˝noÊci od rodzaju wykonywanych prac i rodzaju produkcji; 14) przygotowywaç obrabiarki skrawajàce do realizacji zadania obróbkowego; 15) ustawiaç i mocowaç przedmioty obrabiane; 16) wywa˝aç Êciernic´ tarczowà; 17) toczyç, wytaczaç, frezowaç, wierciç i szlifowaç w zakresie podstawowych operacji; 18) dokonywaç podzia∏u zwyk∏ego i sprz´˝onego na podzielnicy; 19) opracowywaç program obróbki przedmiotu na obrabiark´ CNC; 20) generowaç program obróbki konturu przedmiotu z wykorzystaniem edytora sterownika obrabiarki CNC; Uczeƒ (s∏uchacz) w wyniku kszta∏cenia powinien umieç: 21) rozpoznawaç informacje zawarte w programie sterujàcym, poprawnoÊç programu g∏ównego i podprogramów obróbki cz´Êci na obrabiark´ sterowanà numerycznie CNC; 1) charakteryzowaç proces produkcyjny i technologiczny; 22) wprowadzaç niezb´dne korekty do programu sterowania numerycznego obrabiarki; 2) charakteryzowaç obróbk´ zgrubnà, kszta∏tujàcà, wykaƒczajàcà; 23) wprowadzaç program obróbki do sterownika obrabiarki i przeprowadzaç w nim symulacj´;
Cele kszta∏cenia Dziennik Ustaw Nr 226 — 11261 — 24) realizowaç bezkolizyjnie program obróbki przedmiotu na frezarce lub tokarce sterowanej numerycznie; 25) okreÊlaç przyczyny nieprawid∏owego zu˝ywania si´ ostrzy narz´dzi skrawajàcych; 26) okreÊlaç wp∏yw parametrów obróbki skrawaniem na chropowatoÊç obrabianej powierzchni; 27) wykonywaç pomiary b∏´dów kszta∏tu obrabianego przedmiotu oraz wskazywaç przyczyn´ ich powstawania; Poz. 1650 20) technologia obróbki wa∏ków, tulei, tarcz, korpusów; 21) technologia obróbki gwintów; 22) technologia obróbki kó∏ z´batych; 23) zasady eksploatacji obrabiarek skrawajàcych; 24) bezpieczeƒstwo i higiena pracy, ochrona przeciwpo˝arowa oraz ochrona Êrodowiska. BLOK: PODSTAWY DZIA¸ALNOÂCI ZAWODOWEJ
Cele kszta∏cenia 28) przeprowadzaç kontrol´ technicznà wykonanego przedmiotu; Uczeƒ (s∏uchacz) w wyniku kszta∏cenia powinien umieç: 29) utrzymywaç w czystoÊci i konserwowaç obrabiarki skrawajàce, oprzyrzàdowanie i narz´dzia skrawajàce; 1) wykonywaç prac´ zgodnie z przepisami i zasadami bezpieczeƒstwa i higieny pracy, przepisami ochrony przeciwpo˝arowej oraz ochrony Êrodowiska; 30) przestrzegaç przepisów i zasad bezpieczeƒstwa i higieny pracy, przepisów ochrony przeciwpo˝arowej oraz ochrony Êrodowiska. 2) dobieraç Êrodki ochrony indywidualnej do rodzaju wykonywanej pracy;
TreÊci kszta∏cenia (dzia∏y programowe) 3) organizowaç stanowisko pracy zgodnie z wymaganiami ergonomii; TreÊci kszta∏cenia sà uj´te w nast´pujàcych dzia∏ach programowych: 4) interpretowaç podstawowe poj´cia gospodarki rynkowej; 1) proces produkcyjny, technologiczny, dokumentacja technologiczna; 5) podejmowaç dzia∏ania zwiàzane z poszukiwaniem pracy; 2) podstawy teorii skrawania; 6) stosowaç przepisy Kodeksu pracy dotyczàce praw i obowiàzków pracownika i pracodawcy oraz warunków pracy; 3) uchwyty obróbkowe; 4) urzàdzenia podzia∏owe; 5) nap´dy obrabiarek; 7) sporzàdzaç dokumenty dotyczàce zatrudnienia oraz dzia∏alnoÊci gospodarczej; 6) mechanizmy obrabiarek; 8) sporzàdzaç kalkulacj´ kosztów pracy i materia∏ów; 7) sterowanie obrabiarek; 9) komunikowaç si´ i wspó∏pracowaç w zespole; 8) klasyfikacja oraz cechy techniczno-u˝ytkowe obrabiarek; 10) rozwiàzywaç problemy; 9) tokarki, rodzaje, budowa oraz typowe prace wykonywane na tokarkach; 12) doskonaliç umiej´tnoÊci zawodowe; 10) frezarki, rodzaje, budowa oraz typowe prace wykonywane na frezarkach; 11) szlifierki, rodzaje, budowa oraz typowe prace wykonywane na szlifierkach; 11) podejmowaç decyzje; 13) udzielaç pierwszej pomocy poszkodowanym w wypadkach przy pracy; 14) przestrzegaç zasad etyki.
TreÊci kszta∏cenia (dzia∏y programowe) 12) obrabiarki sterowane numerycznie, rodzaje, budowa, systemy sterowania; TreÊci kszta∏cenia sà uj´te w nast´pujàcych dzia∏ach programowych: 13) programowanie i obs∏uga obrabiarek sterowanych numerycznie CNC; 1) bezpieczeƒstwo i higiena pracy; 14) strugarki; 3) elementy ergonomii; 15) przeciàgarki; 4) podstawowe poj´cia gospodarki rynkowej; 16) przecinarki; 5) metody poszukiwania pracy; 17) obrabiarki zespo∏owe; 6) wybrane przepisy prawa pracy; 18) zautomatyzowane linie obróbki, elastyczne systemy obróbkowe; 7) dokumenty zwiàzane z zatrudnieniem i prowadzeniem dzia∏alnoÊci gospodarczej; 19) obrabiarki do uz´bieƒ; 8) podejmowanie dzia∏alnoÊci gospodarczej; 2) ochrona przeciwpo˝arowa i ochrona Êrodowiska; Dziennik Ustaw Nr 226 — 11262 — Poz. 1650 9) wycena kosztów pracy i materia∏ów; 12) formy doskonalenia zawodowego; 10) zasady i metody komunikowania si´; 13) zasady udzielania pierwszej pomocy; 11) elementy socjologii i psychologii pracy; 14) etyka. III. PODZIA¸ GODZIN NA BLOKI PROGRAMOWE Minimalna liczba godzin w cyklu kszta∏cenia w %* Nazwa bloku programowego Techniczne podstawy zawodu 18 Technologia obróbki skrawaniem 57 Podstawy dzia∏alnoÊci zawodowej 5 80** Razem * Podzia∏ godzin na bloki programowe dotyczy kszta∏cenia w szko∏ach dla m∏odzie˝y i w szko∏ach dla doros∏ych (w formie stacjonarnej i zaocznej). ** Pozosta∏e 20 % godzin jest przeznaczone do rozdysponowania przez autorów programów na- uczania na dostosowanie kszta∏cenia do potrzeb rynku pracy, w tym na specjalizacj´. IV. ZALECANE WARUNKI REALIZACJI TREÂCI KSZTA¸CENIA W ZAWODZIE Pracownia komputerowa powinna byç wyposa˝ona w: Do realizacji treÊci kszta∏cenia, uj´tych w blokach programowych, odpowiednie sà nast´pujàce pomieszczenia dydaktyczne: 1) stanowiska komputerowe (jedno stanowisko dla jednego ucznia); 1) pracownia rysunku technicznego i maszynoznawstwa; 3) ploter; 2) pracownia komputerowa; 3) pracownia technologii; 4) pracownia programowania i obs∏ugi obrabiarek sterowanych numerycznie; 5) warsztaty szkolne. Pracownia rysunku technicznego i maszynoznawstwa powinna byç wyposa˝ona w: 1) stanowiska rysunkowe (jedno stanowisko dla jednego ucznia); 2) zestaw modeli wspomagajàcych kszta∏towanie wyobraêni przestrzennej; 3) eksponaty i modele cz´Êci maszyn; 2) drukarki; 4) pakiet programów biurowych; 5) programy do komputerowego wspomagania projektowania typu CAD. Pracownia technologii powinna byç wyposa˝ona w: 1) przyrzàdy pomiarowe; 2) narz´dzia do obróbki r´cznej; 3) narz´dzia do obróbki mechanicznej skrawaniem; 4) modele mechanizmów i zespo∏ów obrabiarek; 5) mikroskop warsztatowy; 6) ma∏à tokark´ i frezark´ z kompletem uchwytów i narz´dzi skrawajàcych; 4) modele przek∏adni z´batych, ci´gnowych; 7) dokumentacje technologiczne, Dokumentacje Techniczno-Ruchowe (DTR); 5) modele sprz´gie∏, hamulców; 8) PN-ISO, ISO, poradniki. 6) modele maszyn i urzàdzeƒ; 7) modele urzàdzeƒ dêwigowych; Pracownia programowania i obs∏ugi obrabiarek sterowanych numerycznie powinna byç wyposa˝ona w: 8) modele urzàdzeƒ chwytajàcych; 1) stanowiska komputerowe (jedno stanowisko dla jednego ucznia); 9) zestaw po∏àczeƒ roz∏àcznych i nieroz∏àcznych; 2) drukarki; 10) PN-ISO, ISO; 3) programy CAD; 11) przyk∏adowe dokumentacje techniczne; 4) programy do symulacji pracy obrabiarki CNC; 12) katalogi typowych cz´Êci maszyn, podzespo∏ów i zespo∏ów. 5) tokark´ CNC; 6) frezark´ CNC. Dziennik Ustaw Nr 226 — 11263 — Warsztaty szkolne powinny byç wyposa˝one w: 1) przyrzàdy pomiarowe; 2) narz´dzia do obróbki r´cznej; 3) narz´dzia do obróbki mechanicznej skrawaniem; 4) urzàdzenia do obróbki cieplnej; 5) obrabiarki do metalu; 6) Dokumentacje Techniczno-Ruchowe (DTR); 7) katalog narz´dzi; 8) PN-ISO, ISO. Poz. 1650 Pracownie powinny sk∏adaç si´ z sali lekcyjnej i zaplecza magazynowo-socjalnego. W sali lekcyjnej nale˝y zapewniç stanowisko pracy dla nauczyciela i odpowiednià liczb´ stanowisk pracy dla uczniów. W warsztatach szkolnych powinno znajdowaç si´ pomieszczenie do instrukta˝u. Praktyczna nauka zawodu mo˝e odbywaç si´ w warsztatach szkolnych, centrach kszta∏cenia praktycznego, centrach kszta∏cenia ustawicznego, w przedsi´biorstwach produkcyjnych i us∏ugowych bran˝y mechanicznej oraz dzia∏ach naprawczych przedsi´biorstw innych bran˝. Za∏àcznik nr 7 PODSTAWA PROGRAMOWA KSZTA¸CENIA W ZAWODZIE TECHNIK ARCHIWISTA SYMBOL CYFROWY 348[02] I. OPIS ZAWODU
W wyniku kszta∏cenia w zawodzie absolwent powinien umieç: 1) pos∏ugiwaç si´ terminologià z zakresu archiwistyki, archiwoznawstwa oraz archiwalnej informacji naukowej; 2) stosowaç przepisy prawa konstytucyjnego i administracyjnego; 3) pos∏ugiwaç si´ przepisami regulujàcymi zadania i organizacj´ archiwum zak∏adowego i sk∏adnicy akt; 4) pos∏ugiwaç si´ wspó∏czesnymi systemami obiegu i zarzàdzania dokumentacjà; 5) organizowaç i prowadziç archiwum zak∏adowe oraz sk∏adnic´ akt; 6) gromadziç, przechowywaç, opracowywaç, udost´pniaç i zabezpieczaç dokumentacj´; 7) opracowywaç materia∏y archiwalne z wykorzystaniem ró˝nych noÊników informacji; 8) popularyzowaç dokumentacj´ gromadzonà w archiwach; 9) wykorzystywaç specjalistyczne programy komputerowe; 10) stosowaç tradycyjne i elektroniczne archiwalne systemy ewidencyjne; 11) przestrzegaç przepisów dotyczàcych dost´pu do informacji chronionych prawem; 12) stosowaç przepisy prawa dotyczàce dzia∏alnoÊci gospodarczej w zakresie us∏ug archiwalnych; 13) pos∏ugiwaç si´ j´zykiem obcym w zakresie niezb´dnym do wykonywania zadaƒ zawodowych; 14) przestrzegaç przepisów i zasad bezpieczeƒstwa i higieny pracy, przepisów ochrony przeciwpo˝arowej oraz ochrony Êrodowiska; 15) organizowaç stanowiska pracy zgodnie z wymaganiami ergonomii; 16) stosowaç przepisy Kodeksu pracy dotyczàce pracownika i pracodawcy oraz warunków pracy; 17) stosowaç przepisy prawa w zakresie wykonywanych zadaƒ zawodowych; 18) udzielaç pierwszej pomocy poszkodowanym w wypadkach przy pracy; 19) kierowaç zespo∏em pracowników; 20) korzystaç z ró˝nych êróde∏ informacji oraz z doradztwa specjalistycznego w zakresie niezb´dnym do wykonywania zadaƒ zawodowych. Kszta∏towanie postaw przedsi´biorczych oraz przygotowanie do wejÊcia na rynek pracy powinno przebiegaç zarówno w trakcie kszta∏cenia zawodowego, jak i podczas realizacji zaj´ç edukacyjnych „Podstawy przedsi´biorczoÊci”.
Absolwent szko∏y kszta∏càcej w zawodzie technik archiwista powinien byç przygotowany do wykonywania nast´pujàcych zadaƒ zawodowych: 1) zak∏adania, organizowania i prowadzenia archiwum zak∏adowego; 2) gromadzenia, przechowywania i udost´pniania zasobu archiwalnego; 3) opracowywania zasobu archiwalnego; 4) klasyfikowania i kwalifikowania dokumentacji archiwalnej; 5) opracowywania inwentarza ksià˝kowego; Dziennik Ustaw Nr 226 — 11264 — 6) obs∏ugiwania komputerowego systemu informacji archiwalnej; 7) zabezpieczania dokumentacji archiwalnej; Poz. 1650 20) wykorzystywaç archiwalne systemy informacyjne; 21) popularyzowaç zasoby archiwalne; 8) popularyzowania materia∏ów archiwalnych; 22) pos∏ugiwaç si´ urzàdzeniami technicznymi stosowanymi w archiwach; 9) zarzàdzania dokumentacjà w kancelariach urz´dów i innych jednostkach organizacyjnych. 23) charakteryzowaç zasoby krajowych archiwów centralnych; II. BLOKI PROGRAMOWE 24) okreÊlaç zakres prac archiwalnych w kancelarii urz´du; Zakres umiej´tnoÊci i treÊci kszta∏cenia, wynikajàcy z opisu kwalifikacji absolwenta, zawierajà nast´pujàce bloki programowe: 25) nawiàzywaç wspó∏prac´ z archiwami i instytucjami gromadzàcymi materia∏y archiwalne. 1) metody i organizacja pracy; 2) podstawy prawno-ustrojowe paƒstwa polskiego; 3) podstawy dzia∏alnoÊci zawodowej. BLOK: METODY I ORGANIZACJA PRACY
Cele kszta∏cenia
TreÊci kszta∏cenia (dzia∏y programowe) TreÊci kszta∏cenia sà uj´te w nast´pujàcych dzia∏ach programowych: 1) organizacja i zadania paƒstwowej s∏u˝by archiwalnej; 2) podstawowe poj´cia, zasady i normy archiwalne; Uczeƒ (s∏uchacz) w wyniku kszta∏cenia powinien umieç: 3) przepisy prawa dotyczàce archiwów; 1) charakteryzowaç organizacj´ paƒstwowej s∏u˝by archiwalnej; 5) ustawodawstwo archiwalne; 2) pos∏ugiwaç si´ terminologià z zakresu archiwistyki; 6) klasyfikacja i kwalifikacja materia∏ów archiwalnych; 3) stosowaç przepisy prawa obowiàzujàce w paƒstwowej s∏u˝bie archiwalnej; 7) system informacji w archiwach; 4) charakteryzowaç systemy kancelaryjne; 8) metody opracowywania materia∏ów archiwalnych; 5) okreÊlaç zakres dzia∏alnoÊci archiwów paƒstwowych; 9) ocena archiwalna dokumentacji; 4) prace archiwalne w kancelarii urz´du; 6) opracowywaç materia∏y archiwalne; 10) organizacja i zadania archiwum zak∏adowego oraz sk∏adnicy akt; 7) sporzàdzaç inwentarz kartkowy; 11) udost´pnianie i popularyzacja zasobu archiwalnego; 8) sporzàdzaç inwentarz ksià˝kowy; 12) system informacyjno-wyszukiwawczy; 9) sporzàdzaç wst´p do inwentarza; 13) zasoby centralnych archiwów w Polsce; 10) sporzàdzaç instrukcj´ archiwalnà; 14) wspó∏praca archiwów zak∏adowych z paƒstwowà s∏u˝bà archiwalnà. 11) pos∏ugiwaç si´ instrukcjà kancelaryjnà i archiwalnà oraz wykazem akt; 12) oceniaç dokumentacj´ archiwalnà; 13) przeprowadzaç brakowanie dokumentacji niearchiwalnej; BLOK: PODSTAWY PRAWNO-USTROJOWE PA¡STWA POLSKIEGO
Cele kszta∏cenia 14) przygotowywaç materia∏y archiwalne do przekazania archiwum paƒstwowemu; Uczeƒ (s∏uchacz) w wyniku kszta∏cenia powinien umieç: 15) sporzàdzaç ewidencj´ zasobu archiwum zak∏adowego; 1) wykorzystywaç wiedz´ dotyczàcà zasad ustroju oraz struktury organizacyjnej w∏adz na ziemiach polskich w XIX i XX wieku; 16) udzielaç konsultacji w zakresie przygotowania i przekazania dokumentacji do archiwum; 17) zabezpieczaç i udost´pniaç zasoby archiwalne; 2) okreÊlaç wp∏yw przemian administracyjnych i terytorialnych paƒstwa na kszta∏towanie i narastanie narodowego zasobu archiwalnego; 18) przygotowywaç dokumentacj´ do przekazania do archiwum zak∏adowego oraz sk∏adnicy akt; 3) okreÊlaç organizacj´ oraz rodzaje dzia∏alnoÊci administracji rzàdowej i samorzàdowej; 19) organizowaç archiwum zak∏adowe oraz sk∏adnic´ akt; 4) charakteryzowaç podzia∏ terytorialno-administracyjny paƒstwa; Dziennik Ustaw Nr 226 — 11265 — 5) pos∏ugiwaç si´ terminologià z zakresu prawa konstytucyjnego i administracyjnego; 6) korzystaç ze êróde∏ prawa konstytucyjnego i administracyjnego.
TreÊci kszta∏cenia (dzia∏y programowe) TreÊci kszta∏cenia sà uj´te w nast´pujàcych dzia∏ach programowych: 1) ustrój i struktura organizacyjna w∏adz na ziemiach polskich w XIX i XX wieku; 2) zasady ustroju II Rzeczypospolitej; 3) ustrój Polskiej Rzeczypospolitej Ludowej; Poz. 1650 20) stosowaç prawa dotyczàce dzia∏alnoÊci zawodowej; 21) podejmowaç dzia∏ania zwiàzane z poszukiwaniem pracy; 22) sporzàdzaç dokumenty zwiàzane z zatrudnieniem; 23) komunikowaç si´ z uczestnikami procesu pracy; 24) prowadziç negocjacje; 25) rozwiàzywaç problemy w zakresie wykonywanych zadaƒ zawodowych; 26) podejmowaç decyzje w zakresie wykonywanych zadaƒ zawodowych; 5) prawo konstytucyjne i administracyjne. 27) wykonywaç prac´ zgodnie z przepisami i zasadami bezpieczeƒstwa i higieny pracy, przepisami ochrony przeciwpo˝arowej oraz ochrony Êrodowiska; BLOK: PODSTAWY DZIA¸ALNOÂCI ZAWODOWEJ 28) okreÊlaç wp∏yw zm´czenia fizycznego i psychicznego na efektywnoÊç pracy; 4) zmiany ustrojowe w Polsce po 1989 r.;
Cele kszta∏cenia Uczeƒ (s∏uchacz) w wyniku kszta∏cenia powinien umieç: 29) organizowaç stanowisko pracy zgodnie z wymaganiami ergonomii; 30) pos∏ugiwaç si´ j´zykiem obcym w zakresie niezb´dnym do realizacji zadaƒ zawodowych; 1) pos∏ugiwaç si´ terminologià z zakresu archiwistyki, archiwoznawstwa oraz archiwalnej informacji naukowej; 31) organizowaç doskonalenie zawodowe pracowników; 2) charakteryzowaç systemy informacyjne dotyczàce nauki, administracji i gospodarki; 32) udzielaç pierwszej pomocy poszkodowanym w wypadkach przy pracy; 3) charakteryzowaç krajowà infrastruktur´ informacyjnà; 33) przestrzegaç zasad etyki. 4) charakteryzowaç i klasyfikowaç êród∏a informacji;
TreÊci kszta∏cenia (dzia∏y programowe) 5) pos∏ugiwaç si´ archiwalnym systemem ewidencyjno-informacyjnym; TreÊci kszta∏cenia sà uj´te w nast´pujàcych dzia∏ach programowych: 6) stosowaç ró˝ne formy udost´pniania informacji; 1) terminologia informacyjna; 7) pos∏ugiwaç si´ edytorami tekstów i arkuszami kalkulacyjnymi; 8) wprowadzaç i modyfikowaç informacje w bazie danych; 2) organizacje i systemy informacyjne krajowe i mi´dzynarodowe; 3) klasyfikacje êróde∏ informacji; 9) wyszukiwaç i sortowaç informacje w bazie danych; 4) metodyka tworzenia opracowaƒ informacyjnych; 10) obs∏ugiwaç biurowe urzàdzenia techniczne; 5) archiwalny system ewidencyjno-informacyjny; 11) wykonywaç prace kancelaryjne; 6) edytory tekstów i arkusze kalkulacyjne; 12) obs∏ugiwaç interesantów; 7) zasady budowy baz danych; 13) sporzàdzaç odpisy i wypisy z dokumentów; 8) administrowanie bazami danych; 14) sporzàdzaç pisma urz´dowe; 9) praca biurowa; 15) wyjaÊniaç mechanizmy funkcjonowania gospodarki rynkowej; 10) obs∏uga interesantów; 16) rozró˝niaç formy organizacyjno-prawne przedsi´biorstw us∏ugowych; 17) sporzàdzaç dokumenty niezb´dne do podejmowania i prowadzenia dzia∏alnoÊci gospodarczej; 18) sporzàdzaç bud˝et i planowaç rozwój firmy; 19) stosowaç przepisy Kodeksu pracy dotyczàce praw i obowiàzków pracownika i pracodawcy oraz warunków pracy; 11) odpisy i wpisy z dokumentów; 12) pisma urz´dowe; 13) gospodarka rynkowa; 14) formy organizacyjno-prawne przedsi´biorstw us∏ugowych; 15) dokumenty zwiàzane z prowadzeniem dzia∏alnoÊci gospodarczej; 16) struktura bud˝etu; Dziennik Ustaw Nr 226 — 11266 — Poz. 1650 17) plan rozwoju przedsi´biorstwa; 25) ochrona przeciwpo˝arowa i ochrona Êrodowiska; 18) wybrane przepisy prawa pracy; 26) zagro˝enia i profilaktyka w Êrodowisku pracy; 19) przepisy prawa dotyczàce dzia∏alnoÊci zawodowej; 27) elementy ergonomii; 20) metody poszukiwania pracy; 21) dokumenty zwiàzane z zatrudnieniem; 28) j´zyk obcy zawodowy w zakresie czterech kompetencji j´zykowych; 22) zasady i metody komunikowania si´; 29) formy doskonalenia zawodowego; 23) elementy socjologii i psychologii pracy; 30) zasady udzielania pierwszej pomocy; 24) bezpieczeƒstwo i higiena pracy; 31) etyka. III. PODZIA¸ GODZIN NA BLOKI PROGRAMOWE Minimalna liczba godzin w okresie kszta∏cenia w %* Nazwa bloku programowego Metody i organizacja pracy 40 Podstawy prawno-ustrojowe paƒstwa polskiego 15 Podstawy dzia∏alnoÊci zawodowej 35 90** Razem * Podzia∏ godzin na bloki programowe dotyczy kszta∏cenia w szko∏ach dla m∏odzie˝y i w szko∏ach dla doros∏ych (w formie stacjonarnej i zaocznej). ** Pozosta∏e 10 % godzin jest przeznaczone do rozdysponowania przez autorów programów na- uczania na dostosowanie kszta∏cenia do potrzeb rynku pracy. IV. ZALECANE WARUNKI REALIZACJI TREÂCI KSZTA¸CENIA W ZAWODZIE 4) w pud∏a, obwoluty, teczki do zabezpieczania materia∏ów archiwalnych. Do realizacji treÊci kszta∏cenia, uj´tych w blokach programowych, odpowiednie sà nast´pujàce pomieszczenia dydaktyczne: Pracownia komputerowa powinna byç wyposa˝ona w: 1) pracownia archiwalna; 1) stanowiska komputerowe (jedno stanowisko dla jednego ucznia); 2) pracownia komputerowa; 2) pakiet programów biurowych; 3) pracownia j´zyka obcego. 3) specjalistyczne oprogramowanie; Pracownia archiwalna powinna byç wyposa˝ona: 1) w kopie dokumentów sporzàdzonych na ró˝nych noÊnikach informacji; 2) we wzory archiwalnych pomocy ewidencyjno-informacyjnych: a) inwentarze, b) przewodniki, c) informatory, d) katalogi, e) indeksy, f) karty inwentarzowe, g) druki i formularze; 3) w przyrzàdy pomiarowe: a) higrometry, b) termometry; 4) drukarki; 5) skaner. Pracownia j´zyka obcego powinna byç wyposa˝ona w: 1) zestawy taÊm audio z nagranymi tekstami; 2) plansze: odmiany czasowników, rzeczowników, wyjàtki; 3) publikacje, informatory archiwalne; 4) kserokopie akt w j´zyku obcym. Pracownie powinny sk∏adaç si´ z sali lekcyjnej i zaplecza magazynowo-socjalnego. W sali lekcyjnej nale˝y zapewniç stanowisko pracy dla nauczyciela i odpowiednià liczb´ stanowisk pracy dla uczniów. Praktyczna nauka zawodu mo˝e odbywaç si´ w pracowniach szkolnych oraz ró˝nego typu archiwach. Dziennik Ustaw Nr 226 — 11267 — Poz. 1650 Za∏àcznik nr 8 PODSTAWA PROGRAMOWA KSZTA¸CENIA W ZAWODZIE TECHNIK HOTELARSTWA SYMBOL CYFROWY 341[04] I. OPIS ZAWODU
W wyniku realizacji kszta∏cenia w zawodzie absolwent powinien umieç: 1) stosowaç przepisy prawa dotyczàce us∏ug hotelarskich; 2) stosowaç zasady i instrumenty marketingu w dzia∏alnoÊci hotelarskiej; 3) obs∏ugiwaç goÊcia hotelowego na ró˝nych stanowiskach pracy; 4) stosowaç zasady organizacji pracy w obiekcie hotelarskim lub innym obiekcie, w którym Êwiadczone sà us∏ugi hotelarskie; 5) obs∏ugiwaç kongresy, konferencje, zjazdy oraz imprezy okolicznoÊciowe; 6) planowaç wyposa˝enie wn´trz ró˝nych obiektów hotelarskich lub innych obiektów, w których Êwiadczone sà us∏ugi hotelarskie; 7) wspó∏pracowaç z firmami Êwiadczàcymi us∏ugi turystyczne; 8) prowadziç korespondencj´ i obs∏ugiwaç sprz´t biurowy; 9) ewidencjonowaç i rozliczaç konta ksi´gowe; 10) sporzàdzaç dokumentacj´ ksi´gowà; 11) sporzàdzaç sprawozdania finansowe; 12) organizowaç us∏ugi gastronomiczne; 13) stosowaç ró˝ne formy obs∏ugi konsumenta; 14) post´powaç zgodnie z zasadami etyki i kultury zawodu; 15) pos∏ugiwaç si´ j´zykiem obcym w zakresie niezb´dnym do wykonywania zadaƒ zawodowych; 16) przestrzegaç przepisów i zasad bezpieczeƒstwa i higieny pracy, przepisów ochrony przeciwpo˝arowej oraz ochrony Êrodowiska; 17) stosowaç przepisy Kodeksu pracy dotyczàce praw i obowiàzków pracownika i pracodawcy oraz warunków pracy; 18) organizowaç stanowiska pracy zgodnie z wymaganiami ergonomii; 22) korzystaç z ró˝nych êróde∏ informacji oraz doradztwa specjalistycznego w zakresie niezb´dnym do wykonywania zadaƒ zawodowych; 23) prowadziç dzia∏alnoÊç gospodarczà. Kszta∏towanie postaw przedsi´biorczych oraz przygotowanie do wejÊcia na rynek pracy powinno przebiegaç zarówno w trakcie kszta∏cenia zawodowego, jak i podczas realizacji zaj´ç edukacyjnych „Podstawy przedsi´biorczoÊci”.
Absolwent szko∏y kszta∏càcej w zawodzie technik hotelarstwa powinien byç przygotowany do wykonywania nast´pujàcych zadaƒ zawodowych: 1) oferowania us∏ug hotelarskich; 2) sprzedawania us∏ug hotelarskich; 3) obs∏ugiwania klientów w obiektach hotelarskich i innych obiektach, w których Êwiadczone sà us∏ugi hotelarskie; 4) utrzymywania czystoÊci i porzàdku w obiekcie hotelarskim oraz innych obiektach, w których Êwiadczone sà us∏ugi hotelarskie; 5) organizowania us∏ug gastronomicznych w obiekcie hotelarskim i innych obiektach, w których Êwiadczone sà us∏ugi hotelarskie; 6) wspó∏pracy z podmiotami Êwiadczàcymi us∏ugi turystyczne oraz innymi jednostkami gospodarczymi; 7) promowania us∏ug hotelarskich. II. BLOKI PROGRAMOWE Zakres umiej´tnoÊci i treÊci kszta∏cenia, wynikajàcy z opisu kwalifikacji absolwenta, zawierajà nast´pujàce bloki programowe: 1) ekonomiczno-prawny; 2) obs∏uga klienta. BLOK: EKONOMICZNO-PRAWNY
Cele kszta∏cenia Uczeƒ (s∏uchacz) w wyniku kszta∏cenia powinien umieç: 1) interpretowaç podstawowe prawa ekonomiczne; 19) stosowaç przepisy prawa dotyczàce dzia∏alnoÊci gospodarczej; 2) pos∏ugiwaç si´ poj´ciami ekonomicznymi w zakresie Êwiadczenia us∏ug hotelarskich; 20) stosowaç przepisy prawa dotyczàce wykonywanych zadaƒ zawodowych; 3) wyjaÊniaç mechanizm funkcjonowania gospodarki rynkowej; 21) udzielaç pierwszej pomocy poszkodowanym w wypadkach przy pracy; 4) rozró˝niaç formy organizacyjno-prawne przedsi´biorstw; Dziennik Ustaw Nr 226 — 11268 — 5) charakteryzowaç ró˝ne rodzaje jednostek gospodarczych oraz oceniaç istniejàcà konkurencj´; 6) stosowaç przepisy prawa dotyczàce dzia∏alnoÊci zawodowej; 7) stosowaç przepisy prawa dotyczàce dzia∏alnoÊci przedsi´biorstwa Êwiadczàcego us∏ugi hotelarskie; 8) rozró˝niaç kompetencje samorzàdu gospodarczego i stowarzyszeƒ bran˝owych; Poz. 1650 33) wykonywaç prac´ zgodnie z przepisami i zasadami bezpieczeƒstwa i higieny pracy, przepisami ochrony przeciwpo˝arowej oraz ochrony Êrodowiska; 34) organizowaç stanowisko pracy zgodnie z wymaganiami ergonomii; 35) doskonaliç w∏asne kwalifikacje zawodowe.
TreÊci kszta∏cenia (dzia∏y programowe) 9) gromadziç informacje na potrzeby prognozowania us∏ug hotelarskich; TreÊci kszta∏cenia sà uj´te w nast´pujàcych dzia∏ach programowych: 10) analizowaç czynniki wp∏ywajàce na popyt i poda˝ us∏ug hotelarskich; 1) podstawowe poj´cia prawne i ekonomiczne; 11) okreÊlaç strategi´ rozwoju firmy i pos∏ugiwaç si´ instrumentami marketingu; 12) klasyfikowaç us∏ugi hotelarskie jako produkt; 13) ustalaç ceny us∏ug hotelarskich; 14) stosowaç ró˝ne formy promocji us∏ug hotelarskich; 15) interpretowaç treÊç regulaminu wewn´trznego obowiàzujàcego w obiekcie Êwiadczàcym us∏ugi hotelarskie; 2) prawne podstawy Êwiadczenia us∏ug turystycznych; 3) prawa klienta korzystajàcego z us∏ug hotelarskich zgodnie z obowiàzujàcymi przepisami; 4) kompetencje samorzàdu gospodarczego i stowarzyszeƒ bran˝owych; 5) mechanizm funkcjonowania gospodarki rynkowej; 6) formy organizacyjno-prawne przedsi´biorstw us∏ugowych; 16) okreÊlaç wartoÊç majàtku i zobowiàzaƒ jednostki gospodarczej; 7) podstawowe poj´cia z zakresu marketingu; 17) ewidencjonowaç procesy gospodarcze na kontach bilansowych i niebilansowych; 9) cena jako instrument marketingu; 18) sporzàdzaç dokumentacj´ ksi´gowà; 19) sporzàdzaç, rozliczaç i ksi´gowaç list´ p∏ac; 20) korzystaç z komputerowych programów z zakresu prowadzenia rachunkowoÊci; 21) sporzàdzaç dokumenty niezb´dne do podejmowania i prowadzenia dzia∏alnoÊci gospodarczej; 22) pozyskiwaç Êrodki finansowe na uruchomienie dzia∏alnoÊci gospodarczej; 23) przestrzegaç zasad etyki; 8) badania marketingowe; 10) formy promocji us∏ug hotelarskich; 11) zasady tworzenia regulaminu hotelowego; 12) normy rachunkowoÊci; 13) system podatkowy; 14) zatrudnienie i p∏ace; 15) majàtek i kapita∏y (fundusze) jednostek gospodarczych; 16) ewidencja ksi´gowa majàtku i kapita∏u jednostek gospodarczych; 24) stosowaç przepisy Kodeksu pracy dotyczàce praw i obowiàzków pracownika i pracodawcy oraz warunków pracy; 17) ewidencja ksi´gowa procesów gospodarczych na kontach niebilansowych; 25) sporzàdzaç dokumenty zwiàzane z zatrudnieniem; 19) formy rozliczeƒ gotówkowych i bezgotówkowych; 26) podejmowaç dzia∏ania zwiàzane z poszukiwaniem pracy; 20) dokumentacja i ewidencja syntetyczna i analityczna obrotu materia∏owego; 27) formu∏owaç i rozumieç pisemne i ustne wypowiedzi w j´zyku obcym, zwiàzane z realizacjà zadaƒ zawodowych; 21) podejmowanie dzia∏alnoÊci gospodarczej; 28) komunikowaç si´ z uczestnikami procesu pracy; 23) wybrane przepisy prawa pracy i prawa dzia∏alnoÊci gospodarczej; 29) prowadziç negocjacje; 22) dokumenty dotyczàce dzia∏alnoÊci gospodarczej; 24) metody poszukiwania pracy; 30) rozwiàzywaç problemy; 31) podejmowaç decyzje w zakresie wykonywanych zadaƒ zawodowych; 32) udzielaç pierwszej pomocy w wypadkach przy pracy; 18) sprawozdawczoÊç finansowa; poszkodowanym 25) dokumenty zwiàzane z zatrudnieniem; 26) etyka; 27) j´zyk obcy zawodowy w zakresie czterech kompetencji j´zykowych; Dziennik Ustaw Nr 226 — 11269 — Poz. 1650 28) elementy psychologii i socjologii pracy; 17) komunikowaç si´ i nawiàzywaç kontakty z ludêmi; 29) zasady komunikowania si´; 18) post´powaç zgodnie z zasadami kultury i etyki; 30) bezpieczeƒstwo i higiena pracy; 19) rozwiàzywaç konflikty na p∏aszczyênie pracownik — klient, pracownik — pracownik; 31) ochrona przeciwpo˝arowa; 32) ochrona Êrodowiska; 33) zasady udzielania pierwszej pomocy; 34) elementy ergonomii; 35) formy doskonalenia zawodowego. BLOK: OBS¸UGA KLIENTA
Cele kszta∏cenia Uczeƒ (s∏uchacz) w wyniku kszta∏cenia powinien umieç: 1) pos∏ugiwaç si´ podstawowymi poj´ciami z zakresu turystyki, hotelarstwa i gastronomii; 2) identyfikowaç polskie i Êwiatowe organizacje hotelarskie; 3) rozró˝niaç formy zarzàdzania obiektami hotelarskimi i innymi obiektami, w których Êwiadczone sà us∏ugi hotelarskie; 4) okreÊlaç warunki techniczne, jakie powinien spe∏niaç obiekt hotelarski i inne obiekty, w których Êwiadczone sà us∏ugi hotelarskie; 20) prowadziç korespondencj´ biurowà; 21) redagowaç pisma z zastosowaniem w∏aÊciwych form i zwrotów; 22) korzystaç z komputerowych programów specjalistycznych; 23) stosowaç komputerowy system rezerwacji miejsc noclegowych oraz rozliczeƒ us∏ug hotelarskich; 24) obs∏ugiwaç sprz´t biurowy: telefon, faks, central´ telefonicznà, dyktafon, kserokopiark´; 25) organizowaç stanowisko pracy biurowej zgodnie z wymaganiami ergonomii; 26) udzielaç pierwszej pomocy poszkodowanym w wypadkach przy pracy; 27) przestrzegaç przepisów i zasad bezpieczeƒstwa i higieny pracy, przepisów ochrony przeciwpo˝arowej oraz ochrony Êrodowiska; 28) przestrzegaç przepisów sanitarno-epidemiologicznych.
TreÊci kszta∏cenia (dzia∏y programowe) 5) charakteryzowaç us∏ugi Êwiadczone w ró˝nych rodzajach obiektów hotelarskich i innych obiektach, w których Êwiadczone sà us∏ugi hotelarskie; TreÊci kszta∏cenia sà uj´te w nast´pujàcych dzia∏ach programowych: 6) planowaç i realizowaç dzia∏ania zwiàzane z kompleksowà obs∏ugà klienta, w tym zameldowanie, zakwaterowanie, wymeldowanie i rozliczenie; 2) formy zarzàdzania obiektami hotelarskimi i innymi obiektami, w których Êwiadczone sà us∏ugi hotelarskie; 7) wykonywaç czynnoÊci zwiàzane z utrzymaniem porzàdku i czystoÊci w obiektach hotelarskich i innych obiektach, w których Êwiadczone sà us∏ugi hotelarskie; 3) standaryzacja obiektów hotelarskich i innych obiektów, w których Êwiadczone sà us∏ugi hotelarskie; 8) obs∏ugiwaç kongresy, targi, zjazdy oraz imprezy okolicznoÊciowe; 9) okreÊlaç zakres us∏ug Êwiadczonych przez gastronomi´ otwartà i zamkni´tà; 10) dobieraç karty menu zgodnie z potrzebami konsumenta i zasadami racjonalnego ˝ywienia; 11) oceniaç dekoracj´ i estetyk´ podawanych potraw; 12) przygotowywaç sal´ do obs∏ugi ró˝nych przyj´ç okolicznoÊciowych; 13) stosowaç ró˝ne techniki obs∏ugi klienta; 14) stosowaç system rozliczeƒ kelnerskich; 15) wspó∏pracowaç z podmiotami Êwiadczàcymi us∏ugi turystyczne w zakresie kompleksowej obs∏ugi klienta; 16) planowaç wyposa˝enie i urzàdzaç wn´trza w ró˝nego rodzaju obiektach hotelarskich i innych obiektach, w których Êwiadczone sà us∏ugi hotelarskie; 1) polskie i Êwiatowe organizacje hotelarskie; 4) warunki techniczne ró˝nych obiektów hotelarskich i innych obiektów, w których Êwiadczone sà us∏ugi hotelarskie; 5) rodzaje us∏ug hotelarskich; 6) wybrane zagadnienia z organizacji pracy; 7) administracja w obiektach hotelarskich i innych obiektach, w których Êwiadczone sà us∏ugi hotelarskie; 8) techniki pracy i obs∏ugi klienta; 9) obs∏uga imprez turystycznych, sportowych i kulturalnych; 10) organizacja przyj´ç okolicznoÊciowych; 11) zasady przechowywania produktów spo˝ywczych; 12) zasady podawania i serwowania potraw kuchni ró˝nych narodów; 13) zakres us∏ug Êwiadczonych przez gastronomi´ otwartà i zamkni´tà w zale˝noÊci od rodzaju i kategorii zak∏adu; Dziennik Ustaw Nr 226 — 11270 — 14) rodzaje kart menu; 15) technika oraz zasady podawania i serwowania potraw i napojów; Poz. 1650 21) programy komputerowe wspomagajàce prac´ hotelarskà; 22) obs∏uga sprz´tu i urzàdzeƒ biurowych; 16) system rozliczeƒ kelnerskich; 23) organizacja stanowiska pracy biurowej; 17) wspó∏praca przedsi´biorstw hotelarskich z organizatorami turystyki; 24) elementy ergonomii; 18) etyka; 26) ochrona Êrodowiska; 19) wp∏yw kultury osobistej na jakoÊç Êwiadczonych us∏ug; 27) przepisy i zasady bezpieczeƒstwa i higieny pracy oraz przepisy ochrony przeciwpo˝arowej; 20) korespondencja biurowa; 28) przepisy sanitarno-epidemiologiczne. 25) zasady udzielania pierwszej pomocy; III. PODZIA¸ GODZIN NA BLOKI PROGRAMOWE Minimalna liczba godzin w okresie kszta∏cenia w %* Nazwa bloku programowego Ekonomiczno-prawny 30 Obs∏uga klienta 60 90** Razem * Podzia∏ godzin na bloki programowe dotyczy kszta∏cenia w szko∏ach dla m∏odzie˝y i w szko∏ach dla doros∏ych (w formie stacjonarnej i zaocznej). ** Pozosta∏e 10 % godzin jest przeznaczone do rozdysponowania przez autorów programów na- uczania na dostosowanie kszta∏cenia do potrzeb rynku pracy. IV. ZALECANE WARUNKI REALIZACJI TREÂCI KSZTA¸CENIA W ZAWODZIE Do realizacji treÊci kszta∏cenia, uj´tych w blokach programowych, odpowiednie sà nast´pujàce pomieszczenia dydaktyczne: 2) bielizn´ sto∏owà; 3) zastaw´ sto∏owà. Pracownia komputerowa powinna byç wyposa˝ona w: 2) sala obs∏ugi konsumenta; 1) stanowiska komputerowe (jedno stanowisko dla dwóch uczniów); 3) pracownia komputerowa. 2) drukarki; 1) recepcja; Recepcja powinna byç wyposa˝ona w: 3) pakiet programów biurowych; 1) lad´ recepcyjnà; 4) programy specjalistyczne; 2) aparaty telefoniczne; 5) telefon z automatycznà sekretarkà; 3) faks; 6) faks; 4) czytnik kart kredytowych; 7) dyktafon; 5) wzory kart i rachunków kredytowych; 8) kserokopiark´. 6) kart´ magnetycznà do drzwi; Pracownie powinny sk∏adaç si´ z sali lekcyjnej i zaplecza magazynowo-socjalnego. W sali lekcyjnej nale˝y zapewniç stanowisko pracy dla nauczyciela i odpowiednià liczb´ stanowisk pracy dla uczniów. 7) sprz´t audiowizualny: telewizor, magnetowid, rzutnik pisma, ekran; 8) kas´ fiskalnà; 9) sejf. Sala obs∏ugi konsumenta powinna byç wyposa˝ona w: 1) sto∏y i krzes∏a; Praktyczna nauka zawodu mo˝e odbywaç si´ w pracowniach szkolnych, obiektach hotelarskich i innych obiektach, w których Êwiadczone sà us∏ugi hotelarskie, oÊrodkach wypoczynkowych, domach akademickich, domach pracy twórczej i uzdrowiskach. Dziennik Ustaw Nr 226 — 11271 — Poz. 1650 Za∏àcznik nr 9 PODSTAWA PROGRAMOWA KSZTA¸CENIA W ZAWODZIE TECH

🔗 Do źródła urzędowego

Wyjaśnienie AI na podstawie urzędowego tekstu ustawy. Orientacyjne, nie zastępuje porady prawnej.

Rozporządzenie Ministra Edukacji Narodowej z dnia 22 listopada 2006 r. w sprawie podstaw programowych kształcenia w zawodach: kaletnik, kominiarz, kuś