Rozporządzenie Ministra Gospodarki z dnia 31 stycznia 2006 r. zmieniające rozporządzenie w sprawie rodzajów i ilości substancji niebezpiecznych, który

Dziennik Ustaw Nr 30 — 1275 — Poz. 208 208 ROZPORZÑDZENIE MINISTRA GOSPODARKI1) z dnia 31 stycznia 2006 r. zmieniajàce rozporzàdzenie w sprawie rodzajów i iloÊci substancji niebezpiecznych, których znajdowanie si´ w zak∏adzie decyduje o zaliczeniu go do zak∏adu o zwi´kszonym ryzyku albo zak∏adu o du˝ym ryzyku wystàpienia powa˝nej awarii przemys∏owej2) Na podstawie art. 248 ust. 3 ustawy z dnia 27 kwietnia 2001 r. — Prawo ochrony Êrodowiska (Dz. U. Nr 62, poz. 627, z póên. zm.3)) zarzàdza si´, co nast´puje: § 1. W rozporzàdzeniu Ministra Gospodarki z dnia 9 kwietnia 2002 r. w sprawie rodzajów i iloÊci substancji niebezpiecznych, których znajdowanie si´ w zak∏adzie decyduje o zaliczeniu go do zak∏adu o zwi´kszonym ryzyku albo zak∏adu o du˝ym ryzyku wystàpienia powa˝nej awarii przemys∏owej (Dz. U. Nr 58, poz. 535), za∏àcznik do rozporzàdzenia otrzymuje brzmienie okreÊlone w za∏àczniku do niniejszego rozporzàdzenia. § 2. Zak∏ad zaliczony do zak∏adu o zwi´kszonym ryzyku albo zak∏adu o du˝ym ryzyku na podstawie dotychczasowych przepisów nale˝y zaliczyç do zak∏adu o zwi´kszonym ryzyku albo zak∏adu o du˝ym ryzyku na podstawie niniejszego rozporzàdzenia w ciàgu roku od dnia wejÊcia w ˝ycie rozporzàdzenia. § 3. Rozporzàdzenie wchodzi w ˝ycie po up∏ywie 14 dni od dnia og∏oszenia. Minister Gospodarki: P. G. Woêniak ——————— 1) Minister Gospodarki kieruje dzia∏em administracji rzàdowej — gospodarka, na podstawie § 1 ust. 2 pkt 1 rozporzàdzenia Prezesa Rady Ministrów z dnia 31 paêdziernika 2005 r. w sprawie szczegó∏owego zakresu dzia∏ania Ministra Gospodarki (Dz. U. Nr 220, poz. 1888). 2) Przepisy niniejszego rozporzàdzenia wdra˝ajà postanowienia dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady nr 2003/105/WE z dnia 16 grudnia 2003 r. (Dz. Urz. UE L 345 z 31.12.2003 r., str. 97) zmieniajàcej dyrektyw´ Rady nr 96/82/WE z dnia 9 grudnia 1996 r. w sprawie kontroli niebezpieczeƒstwa powa˝nych awarii zwiàzanych z substancjami niebezpiecznymi (Dz. Urz. UE L 10 z 14.01.1997 r., str. 13). 3) Zmiany wymienionej ustawy zosta∏y og∏oszone w Dz. U. z 2001 r. Nr 115, poz. 1229, z 2002 r. Nr 74, poz. 676, Nr 113, poz. 984, Nr 153, poz. 1271 i Nr 233, poz. 1957, z 2003 r. Nr 46, poz. 392, Nr 80, poz. 717 i 721, Nr 162, poz. 1568, Nr 175, poz. 1693, Nr 190, poz. 1865 i Nr 217, poz. 2124, z 2004 r. Nr 19, poz. 177, Nr 49, poz. 464, Nr 70, poz. 631, Nr 91, poz. 875, Nr 92, poz. 880, Nr 96, poz. 959, Nr 121, poz. 1263, Nr 273, poz. 2703 i Nr 281, poz. 2784 oraz z 2005 r. Nr 25, poz. 202, Nr 62, poz. 552, Nr 113, poz. 954, Nr 130, poz. 1087, Nr 132, poz. 1110, Nr 163, poz.1362, Nr 167, poz. 1399, Nr 169, poz. 1420, Nr 175, poz. 1458 i 1462, Nr 180, poz. 1495 i Nr 249, poz. 2104. Za∏àcznik do rozporzàdzenia Ministra Gospodarki z dnia 31 stycznia 2006 r. (poz. 208) NAZWY, OZNACZENIA NUMERYCZNE, KRYTERIA KWALIFIKOWANIA, KATEGORIE I ILOÂCI SUBSTANCJI NIEBEZPIECZNYCH, KTÓRYCH ZNAJDOWANIE SI¢ W ZAK¸ADZIE DECYDUJE O ZALICZENIU GO DO ZAK¸ADU O ZWI¢KSZONYM RYZYKU ALBO ZAK¸ADU O DU˚YM RYZYKU 1. IloÊci substancji niebezpiecznych, których znajdowanie si´ w zak∏adzie decyduje o zaliczeniu go do zak∏adu o zwi´kszonym ryzyku albo zak∏adu o du˝ym ryzyku, nale˝y odnosiç zarówno do warunków normalnej pracy zak∏adu, jak i takich, w których przewiduje si´ mo˝liwoÊç wystàpienia substancji niebezpiecznej, w szczególnoÊci podczas awarii przemys∏owej. 1.1. Substancje niebezpieczne znajdujàce si´ w zak∏adzie tylko w iloÊciach równych bàdê mniejszych ni˝ 2 % podanych wartoÊci progowych nie powinny byç uwzgl´dniane przy obliczaniu iloÊci ca∏kowitej, je˝eli ich lokalizacja w zak∏adzie zapewnia, ˝e nie stanà si´ przyczynà powa˝nej awarii w jakimkolwiek miejscu zak∏adu. 2. W przypadku gdy znajdujàce si´ w zak∏adzie poszczególne substancje niebezpieczne nie wyst´pujà w iloÊciach wy˝szych lub równych odpowiednim iloÊciom okreÊlonym w kolumnie 4 lub 5 tabeli 1 lub odpowiednim iloÊciom okreÊlonym w kolumnie 2 lub 3 tabeli 2, podczas próby zaliczenia zak∏adu do zak∏adu o zwi´kszonym ryzyku albo zak∏adu o du˝ym ryzyku powinna byç zastosowana poni˝sza zasada sumowania. Dziennik Ustaw Nr 30 — 1276 — 2.1. Zaliczenie zak∏adu do zak∏adu o du˝ym ryzyku nast´puje wtedy, je˝eli suma q1/QD1 + q2/QD2 + q3/QD3 + q4/QD4 + ..... + qx/QDx jest wi´ksza lub równa 1, gdzie poszczególne symbole oznaczajà: qx — iloÊci substancji niebezpiecznych (lub kategorii substancji niebezpiecznych) odpowiadajàcych tabeli 1 lub 2, QDx — odpowiednie iloÊci okreÊlone w kolumnie 5 tabeli 1 lub iloÊci okreÊlone w kolumnie 3 tabeli 2. 2.2. Zaliczenie zak∏adu do zak∏adu o zwi´kszonym ryzyku nast´puje wtedy, je˝eli suma q1/QZ1 + q2/QZ2 + q3/QZ3 + q4/QZ4 + ..... + qx/QZx jest wi´ksza lub równa 1, gdzie poszczególne symbole oznaczajà: qx — iloÊci substancji niebezpiecznych (lub kategorii substancji niebezpiecznych) odpowiadajàcych tabeli 1 lub 2, QZx — odpowiednie iloÊci okreÊlone w kolumnie 4 tabeli 1 lub iloÊci okreÊlone w kolumnie 2 tabeli 2. 2.3. Zasada sumowania powinna mieç zastosowanie dla oceny ogólnych zagro˝eƒ zwiàzanych z: toksycznoÊcià, palnoÊcià i ekotoksycznoÊcià substancji niebezpiecznych. Z tego wzgl´du stosuje si´ trzykrotnie:

1. a)dla sumowania substancji i preparatów wymienionych w tabeli 1 i sklasyfikowanych jako toksyczne lub bardzo toksyczne, razem z substancja- Poz. 208 mi i preparatami spe∏niajàcymi warunki dla kategorii 1 lub 2,
2. b)dla sumowania substancji i preparatów wymienionych w tabeli 1 i sklasyfikowanych jako utleniajàce, wybuchowe, ∏atwo palne, wysoce ∏atwo palne lub skrajnie ∏atwo palne, razem z substancjami i preparatami spe∏niajàcymi warunki dla kategorii 3, 4, 5, 6, 7a, 7b lub 8,
3. c)dla sumowania substancji i preparatów spe∏niajàcych warunki dla kategorii 9 (R50) lub 9 (R51/53). Zaliczenie zak∏adu do zak∏adu o zwi´kszonym ryzyku albo o du˝ym ryzyku nast´puje, je˝eli którakolwiek z sum uzyskanych w sposób okreÊlony w lit. a),
4. b)lub
5. c)jest wi´ksza lub równa 1. 3. Substancje niebezpieczne niewymienione w tabeli 1 powinny byç klasyfikowane w sposób okreÊlony w odr´bnych przepisach dotyczàcych kryteriów i sposobu klasyfikacji substancji i preparatów chemicznych. 3.1. W odniesieniu do substancji o w∏aÊciwoÊciach pozwalajàcych na zaklasyfikowanie ich do wi´cej ni˝ jednej kategorii nale˝y zastosowaç najni˝szà iloÊç odpowiadajàcà jednej z kategorii okreÊlonà w kolumnie 2 lub 3 tabeli 2. Jednak˝e, w celu zastosowania zasady sumowania okreÊlonej w pkt 2, powinna byç stosowana iloÊç odpowiadajàca danej klasyfikacji (grupie sumowania). 4. Gazem jest ka˝da substancja, której ciÊnienie absolutne pary w temperaturze 20 °C jest równe lub wi´ksze ni˝ 101,3 kPa. 4.1. Cieczà jest ka˝da substancja, która nie zosta∏a okreÊlona jako gaz i która w temperaturze 20 °C i przy normalnym ciÊnieniu 101,3 kPa nie znajduje si´ w stanie sta∏ym. Tabela 1. OkreÊlone substancje niebezpieczne Lp. 1 Substancje lub grupy substancji 2 IloÊç substancji niebezpiecznej decydujàca o zaliczeniu do zak∏adu o: Numer CAS (Chemical Abstract Service) zwi´kszonym ryzyku [Mg] du˝ym ryzyku [Mg] 4 5 3 1 Azotan amonu (objaÊnienie 1) 6484-52-2 5 000 10 000 2 Azotan amonu (objaÊnienie 2) 6484-52-2 1 250 5 000 3 Azotan amonu (objaÊnienie 3) 6484-52-2 350 2 500 4 Azotan amonu (objaÊnienie 4) 6484-52-2 10 50 5 Azotan potasu (objaÊnienie 5) 7757-79-1 5 000 10 000 6 Azotan potasu (objaÊnienie 6) 7757-79-1 1 250 5 000 7 Pentatlenek arsenu, kwas arsenowy(V) i/lub jego sole 1 2 8 Tritlenek arsenu, kwas arsenowy(III) i/lub jego sole 0,1 Dziennik Ustaw Nr 30 1 — 1277 — 2 Poz. 208 3 4 5 9 Brom 7726-95-6 20 100 10 Chlor 7782-50-5 10 25 11 Zwiàzki niklu w postaci py∏u (tlenek niklu, ditlenek niklu, tritlenek diniklu, siarczek niklu, disiarczek niklu) 12 Etylenoimina 151-56-4 10 20 13 Fluor 7782-41-4 10 20 14 Formaldehyd (> 90 %) 50-00-0 5 50 15 Wodór 1333-74-0 5 50 16 Chlorowodór (skroplony gaz) 7647-01-0 25 250 17 Zwiàzki o∏owioorganiczne 5 50 18 Skrajnie ∏atwo palne gazy skroplone (w tym skroplone w´glowodory lekkie z przerobu ropy naftowej) i gaz ziemny 50 200 19 Acetylen 74-86-2 5 50 20 Tlenek etylenu 75-21-8 5 50 21 Tlenek propylenu 75-56-9 5 50 22 Metanol 67-56-1 500 5 000 23 4,4’-Metylenobis(2-chloroanilina) i/lub jej sole 24 Izocyjanian metylu 624-83-9 25 Tlen 7782-44-7 200 2 000 26 Diizocyjanian toluenu 91-08-7 10 100 27 Dichlorek karbonylu (fosgen) 75-44-5 0,3 0,75 28 Triwodorek arsenu (arsyna) 7784-42-1 0,2 1 29 Triwodorek fosforu (fosfina) 7803-51-2 0,2 1 30 Dichlorek siarki 10545-99-0 1 1 31 Tritlenek siarki 7446-11-9 15 75 32 Polichlorowane dibenzofurany i polichlorowane dibenzodioksyny (z w∏àczeniem TCDD — 2,3,7,8-tetra-chlorodibenzoparadioksyny), z uwzgl´dnieniem wspó∏czynnika równowa˝noÊci F (objaÊnienie 9 i tabela 3) 33 Nast´pujàce rakotwórcze substancje w st´˝eniach przekraczajàcych 5 %: 4-aminobifenyl i/lub jego sole, chlorek benzylidenu, benzydyna i/lub jej sole, eter bis(chlorometylowy), eter chlorometylometylowy, 1,2-dibromoetan, siarczan dietylu, siarczan dimetylu, chlorek dimetylokarbamoilowy, 1,2-dibromo-3-chloropropan, 1,2-dimetylohydrazyna, dimetylonitrozoamina, heksametylo-fosforotriamid, hydrazyna, 2-naftyloamina i/lub jej sole, 4-nitrobifenyl i 1,3-propanosulton, 1 0,01 0,15 0,001 0,5 2 Dziennik Ustaw Nr 30 — 1278 — 1 2 34 Produkty destylacji ropy naftowej:
6. a)benzyny i benzyny ci´˝kie,
7. b)nafty (w tym paliwa do silników odrzutowych),
8. c)oleje gazowe (w tym oleje nap´dowe do silników wysokopr´˝nych, oleje opa∏owe lekkie i technologiczne strumienie mieszanin olejów gazowych) Poz. 208 3 4 2 500 5 25 000 Tabela 2. Kategorie substancji niebezpiecznych niewymienionych w tabeli 1 Kategorie substancji niebezpiecznych 1 IloÊç substancji niebezpiecznej decydujàca o zaliczeniu do zak∏adu o: zwi´kszonym ryzyku [Mg] du˝ym ryzyku [Mg] 2 3 5 20 50 200 50 200 50 200 10 50 5 000 50 000 50 200 5 000 50 000 1. Substancje bardzo toksyczne, charakteryzowane okreÊleniem rodzaju zagro˝enia: R26 — dzia∏a bardzo toksycznie w przypadku kontaktu z drogami oddechowymi, R27 — dzia∏a bardzo toksycznie w przypadku kontaktu ze skórà, R28 — dzia∏a bardzo toksycznie w przypadku spo˝ycia 2. Substancje toksyczne, charakteryzowane okreÊleniem rodzaju zagro˝enia: R23 — dzia∏a toksycznie w przypadku kontaktu z drogami oddechowymi, R24 — dzia∏a toksycznie w przypadku kontaktu ze skórà, R25 — dzia∏a toksycznie w przypadku spo˝ycia 3. Substancje utleniajàce, charakteryzowane okreÊleniem rodzaju zagro˝enia: R7 — mo˝e spowodowaç po˝ar, R8 — kontakt z materia∏ami palnymi mo˝e spowodowaç po˝ar, R9 — wybucha po zmieszaniu z materia∏em ∏atwo palnym 4. Substancje wybuchowe (objaÊnienie 7.1) podklasa 1.4 5. Substancje wybuchowe (objaÊnienie 7.1) podklasy 1.1, 1.2, 1.3, 1.5 i 1.6 lub charakteryzowane okreÊleniem rodzaju zagro˝enia: R2 — zagro˝enie wybuchem wskutek uderzenia, tarcia, oddzia∏ywania ognia lub innych êróde∏ zap∏onu, lub R3 — skrajne zagro˝enie wybuchem wskutek uderzenia, tarcia, oddzia∏ywania ognia lub innych êróde∏ zap∏onu 6. Substancje ∏atwo palne (objaÊnienie 8 pkt 1) 7a. Wysoce ∏atwo palne ciecze (objaÊnienie 8 pkt 2a) 7b. Substancje wysoce ∏atwo palne (objaÊnienie 8 pkt 2b) Dziennik Ustaw Nr 30 — 1279 — Poz. 208 1 8. Substancje skrajnie ∏atwo palne (objaÊnienie 8 pkt 3) 9. Substancje niebezpieczne dla Êrodowiska, charakteryzowane okreÊleniem rodzaju zagro˝enia: R50 — dzia∏a bardzo toksycznie na organizmy wodne (z w∏àczeniem R50/53 — dzia∏a bardzo toksycznie na organizmy wodne; mo˝e wywo∏ywaç d∏ugo utrzymujàce si´ zmiany w Êrodowisku wodnym), R51/53 — dzia∏a toksycznie na organizmy wodne; mo˝e wywo∏ywaç d∏ugo utrzymujàce si´ szkodliwe zmiany w Êrodowisku wodnym 10. Substancje niebezpieczne dla ludzi i Êrodowiska z innych wzgl´dów, charakteryzowane okreÊleniem rodzaju zagro˝enia: R14 — reaguje gwa∏townie z wodà (w∏àczajàc w to R14/15 — reaguje gwa∏townie z wodà, wyzwalajàc wysoce ∏atwo palne gazy), R29 — w kontakcie z wodà wyzwala toksyczne gazy 2 3 10 50 100 200 200 500 100 500 50 200 Tabela 3. WartoÊci wspó∏czynnika równowa˝noÊci (F) Substancja F Substancja F 2,3,7,8-TCDD 1 2,3,7,8-TCDF 0,1 1,2,3,7,8-PeCDD 0,5 2,3,4,7,8-PeCDF 0,5 1,2,3,7,8-PeCDF 0,05 1,2,3,4,7,8-HxCDD 0,1 1,2,3,6,7,8-HxCDD 0,1 1,2,3,4,7,8-HxCDF 0,1 1,2,3,7,8,9-HxCDD 0,1 1,2,3,7,8,9-HxCDF 0,1 1,2,3,6,7,8-HxCDF 0,1 1,2,3,4,6,7,8-HpCDD 0,01 2,3,4,6,7,8-HxCDF 0,1 OCDD 0,001 1,2,3,4,6,7,8-HpCDF 0,01 1,2,3,4,7,8,9-HpCDF 0,01 OCDF 0,001 (U˝yte w tabeli 3 skróty oznaczajà odpowiednio T = tetra, Pe = penta, Hx = heksa, Hp = hepta, O = okta, C = chloro, DD = dibenzodioksyna, DF = dibenzofuran. Przyk∏adowo HxCDF oznacza heksachlorodibenzofuran). ObjaÊnienia do tabel: Uwaga ogólna: Je˝eli substancja wymieniona w tabeli 1 mieÊci si´ równie˝ w kategorii wymienionej w tabeli 2, nale˝y stosowaç wartoÊci progowe ustalone w tabeli 1. 1. Dla azotanu amonu (lp. 1 w tabeli 1) iloÊç 5 000/10 000 Mg odnosi si´ do nawozów zdolnych do samopodtrzymujàcego si´ rozk∏adu. Niniejsze objaÊnienie ma zastosowanie do nawozów sztucznych wielosk∏adnikowych opartych na azotanie amonu (nawozy sztuczne wielosk∏adnikowe zawierajàce azotan amonu z fosforanem i/lub pota˝em), w których zawartoÊç azotu pochodzàcego z azotanu amonu wyra˝ona u∏amkiem masowym wynosi: Dziennik Ustaw Nr 30 — 1280 — Poz. 208 — pomi´dzy 15,75 % (15,75 % zawartoÊci azotu pochodzàcego z azotanu amonu odpowiada 45 % azotanowi amonu) i 24,5 % (24,5 % zawartoÊci azotu pochodzàcego z azotanu amonu odpowiada 70 % azotanowi amonu) i w których zawartoÊç ∏àcznie substancji palnych/organicznych nie przekracza 0,4 % lub które spe∏niajà wymogi ustawy z dnia 26 lipca 2000 r. o nawozach i nawo˝eniu (Dz. U. Nr 89, poz. 991, z póên. zm.), — 15,75 % lub mniej oraz nieokreÊlonà iloÊç substancji palnych i które sà zdolne do samopodtrzymujàcego si´ rozk∏adu zgodnie z testem korytkowym (Zalecenia ONZ dotyczàce transportu towarów niebezpiecznych: Podr´cznik badaƒ i kryteriów cz´Êç III pkt 38.2). 2. Dla azotanu amonu (lp. 2 w tabeli 1) iloÊç 1 250/5 000 Mg odnosi si´ do azotanu amonu w bry∏kach pokrytych ziemià okrzemkowà. Niniejsze objaÊnienie ma zastosowanie do prostych nawozów sztucznych opartych na azotanie amonu oraz do nawozów sztucznych wielosk∏adnikowych, w których zawartoÊç azotu pochodzàca z azotanu amonu: — jest wi´ksza ni˝ 24,5 %, z wyjàtkiem mieszanek azotanu amonu z dolomitem, kamieniem wapiennym i/lub w´glanem wapnia o czystoÊci co najmniej 90 %, — jest wi´ksza ni˝ 15,75 % w mieszankach azotanu amonu i siarczanu(VI) amonu, — jest wi´ksza ni˝ 28 % (28 % zawartoÊci azotu pochodzàcego z azotanu amonu odpowiada 80 % azotanowi amonu) w mieszankach azotanu amonu z dolomitem, kamieniem wapiennym i/lub w´glanem wapnia o czystoÊci co najmniej 90 % i które spe∏niajà wymogi ustawy z dnia 26 lipca 2000 r. o nawozach i nawo˝eniu. 3. Dla azotanu amonu (lp. 3 w tabeli 1) iloÊç 350/2 500 Mg odnosi si´ do azotanu amonu technicznego. Niniejsze objaÊnienie ma zastosowanie do: — azotanu amonu i mieszanek na bazie azotanu amonu, w których zawartoÊç azotu pochodzàca z azotanu amonu: — wynosi pomi´dzy 24,5 % i 28 % i które zawierajà mniej ni˝ 0,4 % substancji palnych, — jest wi´ksza ni˝ 28 % i które zawierajà mniej ni˝ 0,2 % substancji palnych, — wodnych roztworów azotanu amonu, w których st´˝enie azotanu amonu jest wi´ksze ni˝ 80 %. 4. Dla azotanu amonu (lp. 4 w tabeli 1) iloÊç 10/50 Mg odnosi si´ do materia∏ów „poza specyfikacjà” i nawozów, które nie spe∏niajà testu wybuchowoÊci. Niniejsze objaÊnienie ma zastosowanie do: — materia∏u odrzuconego w trakcie procesu produkcyjnego oraz do azotanu amonu i mieszanek na bazie azotanu amonu, zwyk∏ych nawozów opartych na azotanie amonu i nawozów sztucznych z∏o˝onych opartych na azotanie amonu, okreÊlonych w objaÊnieniach 2 i 3, które sà lub zosta∏y zwrócone przez koƒcowego u˝ytkownika producentowi do czasowego sk∏adowania lub do zak∏adu przetwórczego w celu przerobu, recyklingu lub przetworzenia do bezpiecznego u˝ytkowania, poniewa˝ nie spe∏niajà wymogów okreÊlonych w objaÊnieniach 2 i 3, — nawozów okreÊlonych w objaÊnieniu 1 tiret pierwsze i w objaÊnieniu 2, niespe∏niajàcych wymogów ustawy z dnia 26 lipca 2000 r. o nawozach i nawo˝eniu. 5. Dla azotanu potasu iloÊç 5 000/10 000 Mg odnosi si´ do nawozów sztucznych z∏o˝onych opartych na azotanie potasu, zawierajàcych azotan potasu w postaci bry∏ek granulatu. 6. Dla azotanu potasu iloÊç 1 250/5 000 Mg odnosi si´ do nawozów sztucznych z∏o˝onych opartych na azotanie potasu, zawierajàcych azotan potasu w postaci krystalicznej. 7. Substancje wybuchowe oznaczajà substancje lub preparaty okreÊlone rodzajem zagro˝enia R2 (Substancje lub preparaty stwarzajàce zagro˝enie wybuchem wskutek uderzenia, tarcia, oddzia∏ywania ognia lub innych êróde∏ zap∏onu) lub R3 (Substancje lub preparaty stwarzajàce skrajne zagro˝enie wybuchem wskutek uderzenia, tarcia, oddzia∏ywania ognia lub innych êróde∏ zap∏onu), lub które sà zaklasyfikowane do którejkolwiek z podklas zagro˝eƒ 1.1 do 1.6 zgodnie ze schematem klasyfikacji ONZ/ADR (Umowa europejska dotyczàca mi´dzynarodowego przewozu drogowego towarów niebezpiecznych (ADR), sporzàdzona w Genewie dnia 30 wrzeÊnia 1957 r. (Dz. U. z 2005 r. Nr 178, poz. 1481). W definicji tej zawarte sà materia∏y pirotechniczne, które dla potrzeb tego rozporzàdzenia oznaczajà substancje lub mieszaniny substancji przeznaczonych do wytwarzania ciep∏a, Êwiat∏a, dêwi´ku, gazu lub dymu albo kombinacji tych efektów poprzez samopodtrzymujàce si´ egzotermiczne reakcje chemiczne. W przypadku gdy substancja lub preparat klasyfikowane sà zarówno przez ADR jak i zwroty zagro˝enia R2 lub R3, klasyfikacja ADR ma pierwszeƒstwo nad przypisaniem zwrotów zagro˝enia. 7.1. OdnoÊnymi podklasami zagro˝eƒ i okreÊleniami zagro˝eƒ sà: Podklasa 1.1. Materia∏y i przedmioty, które stwarzajà zagro˝enie wybuchem masowym. Wybuch masowy jest to taki wybuch, który natychmiast obejmuje praktycznie ca∏y ∏adunek. Dziennik Ustaw Nr 30 — 1281 — Poz. 208 Podklasa 1.2. Materia∏y i przedmioty, które stwarzajà zagro˝enie rozrzutem, ale nie wybuchem masowym. Podklasa 1.3. Materia∏y i przedmioty stwarzajàce zagro˝enie po˝arem i ma∏e zagro˝enie wybuchem lub rozrzutem lub oba te zagro˝enia, ale które nie zagra˝ajà wybuchem masowym:
9. a)przy których spalaniu wydziela si´ znaczne ciep∏o promieniowania lub
10. b)które zapalajà si´ jeden od drugiego i wywo∏ujà ma∏y wybuch lub rozrzut lub oba te efekty razem. Podklasa 1.4. Materia∏y i przedmioty, które stwarzajà tylko ma∏e zagro˝enie w przypadku zapalenia lub zainicjowania podczas przewozu. Oddzia∏ywania ograniczajà si´ w znacznym stopniu do sztuki przesy∏ki i nie prowadzà do rozrzutu elementów o znacznych rozmiarach lub zasi´gu. Zewn´trzny po˝ar nie powinien wywo∏ywaç natychmiastowego wybuchu ca∏ej zawartoÊci sztuki przesy∏ki. Podklasa 1.5. Materia∏y bardzo ma∏o wra˝liwe stwarzajàce zagro˝enie wybuchem masowym, które sà na tyle niewra˝liwe, ˝e istnieje ma∏e prawdopodobieƒstwo ich zainicjowania lub przejÊcia od palenia do detonacji w normalnych warunkach przewozu. Minimalnym wymogiem dla tych materia∏ów jest, aby nie wybucha∏y podczas próby na odpornoÊç ogniowà. Podklasa 1.6. Przedmioty skrajnie niewra˝liwe, które nie stwarzajà zagro˝enia wybuchem masowym. Przedmioty te zawierajà tylko skrajnie niewra˝liwe materia∏y i przedstawiajà znikome prawdopodobieƒstwo przypadkowej inicjacji lub rozprzestrzenienia si´. 7.2. W przypadku wyrobów zawierajàcych substancje wybuchowe lub materia∏y pirotechniczne, je˝eli iloÊç substancji lub preparatu znajdujàcych si´ w wyrobie jest znana, powinna byç ona uwzgl´dniana podczas zaliczania zak∏adu do zak∏adu o zwi´kszonym ryzyku albo o du˝ym ryzyku. Je˝eli iloÊç substancji lub preparatu znajdujàcych si´ w wyrobie nie jest znana, przy rozpatrywaniu iloÊci okreÊlonych w kolumnie 2 lub 3 tabeli 2 nale˝y uwzgl´dniç mas´ wyrobu. 8. OkreÊlenia — ∏atwo palne, wysoce ∏atwo palne, skrajnie ∏atwo palne — w kategoriach 6, 7a, 7b i 8, o których mowa w tabeli 2, oznaczajà: 1) ∏atwo palne ciecze: — substancje i preparaty w stanie ciek∏ym, o temperaturze zap∏onu od 21 °C do 55 °C, okreÊlone rodzajem zagro˝enia R10 (substancja ∏atwo palna), podtrzymujàce palenie, 2) wysoce ∏atwo palne ciecze:
11. a)— substancje mogàce rozgrzaç si´ i w rezultacie zapaliç w kontakcie z powietrzem w temperaturze otoczenia bez jakiegokolwiek dodatkowego wk∏adu energii, okreÊlone rodzajem zagro˝enia R17 (samorzutnie zapala si´ w powietrzu), — substancje i preparaty o temperaturze zap∏onu poni˝ej 55 °C wyst´pujàce w postaci ciek∏ej pod ciÊnieniem, w warunkach procesowych, takich jak wysokie ciÊnienie lub wysoka temperatura mogàcych spowodowaç zagro˝enie wystàpienia awarii,
12. b)substancje ciek∏e posiadajàce temperatur´ zap∏onu poni˝ej 21 °C, ale które nie sà skrajnie ∏atwo palne, okreÊlone rodzajem zagro˝enia R11 (substancja wysoce ∏atwo palna), 3) skrajnie ∏atwo palne gazy i ciecze:
13. a)substancje ciek∏e o temperaturze zap∏onu poni˝ej 0 °C oraz temperaturze wrzenia lub w przypadku zakresu temperatur wrzenia, temperaturze zapoczàtkowujàcej wrzenie ni˝szej lub równej 35 °C, okreÊlone rodzajem zagro˝enia R12 (substancja skrajnie ∏atwo palna),
14. b)substancje w postaci gazu, palne w normalnych warunkach temperatury i ciÊnienia, okreÊlone rodzajem zagro˝enia R12 (substancja skrajnie ∏atwo palna) w stanie gazowym lub nadkrytycznym,
15. c)∏atwo palne substancje ciek∏e przechowywane w temperaturze wy˝szej ni˝ ich temperatury wrzenia. 9. W przypadku polichlorowanych dibenzofuranów i polichlorowanych dibenzodioksyn nale˝y pos∏u˝yç si´ masà zast´pczà substancji (
16. mz)obliczanà przez zastosowanie wspó∏czynnika równowa˝noÊci (F) wzgl´dem 2,3,7,8-TCDD i porównaç jej wartoÊç z iloÊcià podanà w kolumnie 4 lub 5 tabeli 1. Mas´ zast´pczà oblicza si´ wed∏ug nast´pujàcego wzoru: mz = mr · F gdzie poszczególne symbole oznaczajà: mz — mas´ zast´pczà, mr — mas´ rzeczywistà, F — wspó∏czynnik równowa˝noÊci dla danej substancji podany w tabeli 3.