Dziennik Ustaw Nr 80 — 3667 — Poz. 563 563 ROZPORZÑDZENIE MINISTRA SPRAW WEWN¢TRZNYCH I ADMINISTRACJI1) z dnia 21 kwietnia 2006 r. w sprawie ochrony przeciwpo˝arowej budynków, innych obiektów budowlan

§ 3

pkt 4—6, 2) kategorii zagro˝enia ludzi — nale˝y przez

§ 209ust. 2, 3) stref po˝arowych — nale˝y przez to rozumieç okre

Êlenie zawarte w § 226 ust. 1 i 2, 4) kondygnacji — nale˝y przez

§ 3pkt 16—18, 5) grup wysoko

Êci — nale˝y przez

§ 8— rozporzàdzenia Ministra Infrastruktury z dnia 12 kwietnia 2002 r.

w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadaç budynki i ich usytuowanie. § 3. 1. Urzàdzenia przeciwpo˝arowe w obiekcie powinny byç wykonane zgodnie z projektem uzgodnionym pod wzgl´dem ochrony przeciwpo˝arowej przez rzeczoznawc´ do spraw zabezpieczeƒ przeciwpo˝arowych, a warunkiem dopuszczenia do ich u˝ytkowania jest przeprowadzenie odpowiednich dla danego urzàdzenia prób i badaƒ, potwierdzajàcych prawid∏owoÊç ich dzia∏ania. 2. Urzàdzenia przeciwpo˝arowe i gaÊnice powinny byç poddawane przeglàdom technicznym i czynnoÊciom konserwacyjnym zgodnie z zasadami okreÊlonymi w Polskich Normach dotyczàcych urzàdzeƒ przeciwpo˝arowych i gaÊnic, w odnoÊnej dokumentacji techniczno-ruchowej oraz instrukcjach obs∏ugi. Poz. 563 Rozdzia∏ 2 CzynnoÊci zabronione i obowiàzki w zakresie ochrony przeciwpo˝arowej § 4. 1. W obiektach oraz na terenach przyleg∏ych do nich jest zabronione wykonywanie czynnoÊci, które mogà spowodowaç po˝ar, jego rozprzestrzenianie si´, utrudnienie prowadzenia dzia∏ania ratowniczego lub ewakuacji: 1) u˝ywanie otwartego ognia, palenie tytoniu i stosowanie innych czynników mogàcych zainicjowaç zap∏on wyst´pujàcych materia∏ów:

1. a)w strefie zagro˝enia wybuchem, z wyjàtkiem urzàdzeƒ przeznaczonych do tego celu, spe∏niajàcych wymagania rozporzàdzenia Ministra Gospodarki z dnia 22 grudnia 2005 r. w sprawie zasadniczych wymagaƒ dla urzàdzeƒ i systemów ochronnych przeznaczonych do u˝ytku w przestrzeniach zagro˝onych wybuchem (Dz. U. Nr 263, poz. 2203),
2. b)w miejscach wyst´powania materia∏ów niebezpiecznych po˝arowo,
3. c)w miejscach wyst´powania innych materia∏ów palnych, okreÊlonych przez w∏aÊciciela lub zarzàdc´ i oznakowanych zgodnie z Polskimi Normami dotyczàcymi znaków bezpieczeƒstwa; 2) u˝ytkowanie instalacji, urzàdzeƒ i narz´dzi niesprawnych technicznie lub w sposób niezgodny z przeznaczeniem albo warunkami okreÊlonymi przez producenta bàdê niepoddawanych okresowym kontrolom, o zakresie i cz´stotliwoÊci wynikajàcej z przepisów prawa budowlanego, je˝eli mo˝e si´ to przyczyniç do powstania po˝aru, wybuchu lub rozprzestrzenienia ognia; 3) gara˝owanie pojazdów silnikowych w obiektach i pomieszczeniach nieprzeznaczonych do tego celu, je˝eli nie opró˝niono zbiornika paliwa pojazdu i nie od∏àczono na sta∏e zasilania akumulatorowego pojazdu; 4) rozgrzewanie za pomocà otwartego ognia smo∏y i innych materia∏ów w odleg∏oÊci mniejszej ni˝ 5 m od obiektu, przyleg∏ego do niego sk∏adowiska lub placu sk∏adowego z materia∏ami palnymi, przy czym jest dopuszczalne wykonywanie tych czynnoÊci na dachach o konstrukcji i pokryciu niepalnym w budowanych obiektach, a w pozosta∏ych, je˝eli zostanà zastosowane odpowiednie, przeznaczone do tego celu podgrzewacze; 3. Przeglàdy techniczne i czynnoÊci konserwacyjne, o których mowa w ust. 2, powinny byç przeprowadzane w okresach i w sposób zgodny z instrukcjà ustalonà przez producenta, nie rzadziej jednak ni˝ raz w roku. 5) rozpalanie ognisk lub wysypywanie goràcego popio∏u i ˝u˝la, w miejscu umo˝liwiajàcym zapalenie si´ materia∏ów palnych albo sàsiednich obiektów oraz w mniejszej odleg∏oÊci od tych obiektów ni˝ 10 m; 4. W´˝e stanowiàce wyposa˝enie hydrantów wewn´trznych powinny byç raz na 5 lat poddawane próbie ciÊnieniowej na maksymalne ciÊnienie robocze, zgodnie z Polskà Normà dotyczàcà konserwacji hydrantów wewn´trznych. 6) sk∏adowanie poza budynkami, w odleg∏oÊci mniejszej ni˝ 4 m od granicy dzia∏ki, materia∏ów palnych, w tym pozosta∏oÊci roÊlinnych, ga∏´zi i chrustu; Dziennik Ustaw Nr 80 — 3669 — 7) u˝ytkowanie elektrycznych urzàdzeƒ ogrzewczych ustawionych bezpoÊrednio na pod∏o˝u palnym, z wyjàtkiem urzàdzeƒ eksploatowanych zgodnie z warunkami okreÊlonymi przez producenta; Poz. 563
4. f)wy∏àczników i tablic rozdzielczych pràdu elektrycznego oraz kurków g∏ównych instalacji gazowej; 8) przechowywanie materia∏ów palnych oraz stosowanie elementów wystroju i wyposa˝enia wn´trz z materia∏ów palnych w odleg∏oÊci mniejszej ni˝ 0,5 m od: 17) nape∏nianie gazem p∏ynnym butli na stacjach paliw, stacjach gazu p∏ynnego i w innych obiektach nieprzeznaczonych do tego celu oraz nieumieszczenie na stacji na odmierzaczu gazu p∏ynnego informacji o nienape∏nianiu butli.
5. a)urzàdzeƒ i instalacji, których powierzchnie zewn´trzne mogà nagrzewaç si´ do temperatury przekraczajàcej 373,15 K (100 °C), 2. W∏aÊciciele, zarzàdcy lub u˝ytkownicy budynków oraz placów sk∏adowych i wiat, z wyjàtkiem budynków mieszkalnych jednorodzinnych:
6. b)linii kablowych o napi´ciu powy˝ej 1 kV, przewodów uziemiajàcych oraz przewodów odprowadzajàcych instalacji piorunochronnej oraz czynnych rozdzielnic pràdu elektrycznego, przewodów elektrycznych si∏owych i gniazd wtykowych si∏owych o napi´ciu powy˝ej 400 V; 1) utrzymujà urzàdzenia przeciwpo˝arowe i gaÊnice w stanie pe∏nej sprawnoÊci technicznej i funkcjonalnej; 9) stosowanie na os∏ony punktów Êwietlnych materia∏ów palnych, z wyjàtkiem materia∏ów trudno zapalnych i niezapalnych, je˝eli zostanà umieszczone w odleg∏oÊci co najmniej 0,05 m od ˝arówki; 10) instalowanie opraw oÊwietleniowych oraz osprz´tu instalacji elektrycznych, jak wy∏àczniki, prze∏àczniki, gniazda wtyczkowe, bezpoÊrednio na pod∏o˝u palnym, je˝eli ich konstrukcja nie zabezpiecza pod∏o˝a przed zapaleniem; 11) sk∏adowanie materia∏ów palnych na drogach komunikacji ogólnej s∏u˝àcych ewakuacji lub umieszczanie przedmiotów na tych drogach w sposób zmniejszajàcy ich szerokoÊç albo wysokoÊç poni˝ej wymaganych wartoÊci; 12) sk∏adowanie materia∏ów palnych na nieu˝ytkowych poddaszach oraz na drogach komunikacji ogólnej w piwnicach; 13) zamykanie drzwi ewakuacyjnych w sposób uniemo˝liwiajàcy ich natychmiastowe u˝ycie; 14) lokalizowanie elementów wystroju wn´trz, instalacji i urzàdzeƒ w sposób zmniejszajàcy wymiary drogi ewakuacyjnej poni˝ej wartoÊci wymaganych w przepisach techniczno-budowlanych; 15) wykorzystywanie drogi ewakuacyjnej z sali widowiskowej lub innej o podobnym przeznaczeniu, w której nast´puje jednoczesna wymiana publicznoÊci (u˝ytkowników), jako miejsca oczekiwania na wejÊcie do tej sali; 16) uniemo˝liwianie lub ograniczanie dost´pu do: 2) wyposa˝ajà obiekty, zgodnie z wymaganiami przepisów techniczno-budowlanych, w przeciwpo˝arowe wy∏àczniki pràdu; 3) umieszczajà w widocznych miejscach instrukcje post´powania na wypadek po˝aru wraz z wykazem telefonów alarmowych; 4) oznakowujà, znakami zgodnymi z Polskimi Normami dotyczàcymi znaków bezpieczeƒstwa:
7. a)drogi ewakuacyjne (z wy∏àczeniem budynków mieszkalnych) oraz pomieszczenia, w których w myÊl przepisów techniczno-budowlanych wymagane sà co najmniej dwa wyjÊcia ewakuacyjne, w sposób zapewniajàcy dostarczenie informacji niezb´dnych do ewakuacji,
8. b)miejsca usytuowania urzàdzeƒ przeciwpo˝arowych i gaÊnic,
9. c)miejsca usytuowania elementów sterujàcych urzàdzeniami przeciwpo˝arowymi,
10. d)miejsca usytuowania przeciwpo˝arowych wy∏àczników pràdu, kurków g∏ównych instalacji gazowej oraz materia∏ów niebezpiecznych po˝arowo,
11. e)pomieszczenia, w których wyst´pujà materia∏y niebezpieczne po˝arowo,
12. f)drabiny ewakuacyjne, r´kawy ratownicze, pojemniki z maskami ucieczkowymi, miejsca zbiórki do ewakuacji, miejsca lokalizacji kluczy do wyjÊç ewakuacyjnych,
13. g)dêwigi dla ekip ratowniczych (przeciwpo˝arowych),
14. h)przeciwpo˝arowe zbiorniki wodne.
15. c)êróde∏ wody do celów przeciwpo˝arowych, 3. Wokó∏ placów sk∏adowych, sk∏adowisk przy obiektach oraz obiektach tymczasowych o konstrukcji palnej powinien byç zachowany pas ochronny o szerokoÊci minimum 2 m i nawierzchni z materia∏ów niepalnych lub gruntowej oczyszczonej.
16. d)urzàdzeƒ uruchamiajàcych instalacje gaÊnicze i sterujàcych takimi instalacjami oraz innymi instalacjami wp∏ywajàcymi na stan bezpieczeƒstwa po˝arowego obiektu, 4. Sk∏adowanie materia∏ów palnych pod Êcianami obiektu zwiàzanych z jego funkcjà, z wyjàtkiem materia∏ów niebezpiecznych po˝arowo, jest dopuszczalne pod warunkiem:
17. e)wyjÊç ewakuacyjnych albo okien dla ekip ratowniczych, 1) nieprzekroczenia maksymalnej powierzchni strefy po˝arowej, okreÊlonej dla tego obiektu;
18. a)gaÊnic i urzàdzeƒ przeciwpo˝arowych,
19. b)przeciwwybuchowych urzàdzeƒ odcià˝ajàcych, Dziennik Ustaw Nr 80 — 3670 — 2) zachowania dost´pu do obiektu na wypadek dzia∏aƒ ratowniczych; 3) nienaruszenia minimalnej odleg∏oÊci od obiektów sàsiednich, wymaganej z uwagi na bezpieczeƒstwo po˝arowe. § 5. W∏aÊciciele lub zarzàdcy terenów utrzymujà znajdujàce si´ na nich drogi po˝arowe w stanie umo˝liwiajàcym wykorzystanie tych dróg przez pojazdy jednostek ochrony przeciwpo˝arowej, zgodnie z warunkami okreÊlonymi w przepisach dotyczàcych przeciwpo˝arowego zaopatrzenia w wod´ oraz dróg po˝arowych. § 6. 1. W∏aÊciciele, zarzàdcy lub u˝ytkownicy obiektów bàdê ich cz´Êci stanowiàcych odr´bne strefy po˝arowe, przeznaczonych do wykonywania funkcji u˝ytecznoÊci publicznej, zamieszkania zbiorowego, produkcyjnych, magazynowych oraz inwentarskich, opracowujà instrukcje bezpieczeƒstwa po˝arowego zawierajàce: 1) warunki ochrony przeciwpo˝arowej, wynikajàce z przeznaczenia obiektu, sposobu u˝ytkowania, prowadzonego procesu technologicznego i jego warunków technicznych, w tym zagro˝enia wybuchem; 2) sposób poddawania przeglàdom technicznym i czynnoÊciom konserwacyjnym stosowanych w obiekcie urzàdzeƒ przeciwpo˝arowych i gaÊnic; 3) sposoby post´powania na wypadek po˝aru i innego zagro˝enia; 4) sposoby wykonywania prac niebezpiecznych pod wzgl´dem po˝arowym, je˝eli takie prace sà przewidywane; 5) sposoby praktycznego sprawdzania organizacji i warunków ewakuacji ludzi; 6) sposoby zaznajamiania u˝ytkowników obiektu z treÊcià przedmiotowej instrukcji oraz z przepisami przeciwpo˝arowymi. 2. Dopuszcza si´, aby instrukcja, o której mowa w ust. 1, stanowi∏a w obiektach produkcyjnych i magazynowych cz´Êç instrukcji technologiczno-ruchowej, a w obiektach znajdujàcych si´ na terenach zamkni´tych, s∏u˝àcych obronnoÊci paƒstwa — cz´Êç planu ochrony przeciwpo˝arowej i dzia∏aƒ ratowniczych. 3. Instrukcja bezpieczeƒstwa po˝arowego powinna byç poddawana okresowej aktualizacji, co najmniej raz na dwa lata, a tak˝e po takich zmianach sposobu u˝ytkowania obiektu lub procesu technologicznego, które wp∏ywajà na zmian´ warunków ochrony przeciwpo˝arowej. 4. Instrukcje bezpieczeƒstwa po˝arowego nie sà wymagane dla obiektów lub ich cz´Êci, o których mowa w ust. 1, je˝eli nie wyst´puje w nich strefa zagro˝enia wybuchem, a ponadto: 1) kubatura brutto budynku lub jego cz´Êci stanowiàcej odr´bnà stref´ po˝arowà nie przekracza 1 000 m3, z zastrze˝eniem pkt 2; Poz. 563 2) kubatura brutto budynku inwentarskiego nie przekracza 1 500 m3; 3) powierzchnia strefy po˝arowej obiektu innego ni˝ budynek nie przekracza 1 000 m2. Rozdzia∏ 3 Materia∏y niebezpieczne § 7. 1. Przy u˝ywaniu lub przechowywaniu materia∏ów niebezpiecznych nale˝y: 1) wszystkie czynnoÊci zwiàzane z wytwarzaniem, przetwarzaniem, obróbkà, transportem lub sk∏adowaniem materia∏ów niebezpiecznych wykonywaç zgodnie z warunkami ochrony przeciwpo˝arowej okreÊlonymi w instrukcji bezpieczeƒstwa po˝arowego, o której mowa w § 6, lub wed∏ug wskazaƒ ich producenta; 2) utrzymywaç iloÊç materia∏u niebezpiecznego znajdujàcego si´ na stanowisku pracy nie wi´kszà ni˝ dobowe zapotrzebowanie lub dobowa produkcja, je˝eli przepisy szczególne nie stanowià inaczej; 3) przechowywaç zapas materia∏ów niebezpiecznych przekraczajàcy wielkoÊç okreÊlonà w pkt 2 w oddzielnym magazynie przystosowanym do takiego celu; 4) przechowywaç materia∏y niebezpieczne w sposób uniemo˝liwiajàcy powstanie po˝aru lub wybuchu w nast´pstwie procesu sk∏adowania lub wskutek wzajemnego oddzia∏ywania; 5) przechowywaç ciecze o temperaturze zap∏onu poni˝ej 328,15 K (55 °C) wy∏àcznie w pojemnikach, urzàdzeniach i instalacjach przystosowanych do tego celu, wykonanych z materia∏ów co najmniej trudno zapalnych, odprowadzajàcych ∏adunki elektrycznoÊci statycznej, wyposa˝onych w szczelne zamkni´cia i zabezpieczonych przed st∏uczeniem. 2. Podczas przechowywania cieczy o temperaturze zap∏onu poni˝ej 328,15 K (55 °C) w budynkach, w strefach po˝arowych zaliczonych do kategorii zagro˝enia ludzi: 1) w jednej strefie po˝arowej, zakwalifikowanej do kategorii zagro˝enia ludzi innej ni˝ ZL IV oraz o przeznaczeniu innym ni˝ handlowo-us∏ugowe, jest dopuszczalne przechowywanie do 10 dm3 cieczy o temperaturze zap∏onu poni˝ej 294,15 K (21 °C) oraz 50 dm3 cieczy o temperaturze zap∏onu 294,15÷328,15 K (21÷55 °C), a w mieszkaniach odpowiednio 5 i 20 dm3 cieczy; 2) w pomieszczeniach handlowo-us∏ugowych jest dopuszczalne przechowywanie cieczy o temperaturze zap∏onu do 328,15 K (55 °C) w takiej iloÊci, ˝e g´stoÊç obcià˝enia ogniowego stworzona przez te ciecze nie przekroczy 500 MJ/m2; 3) w pomieszczeniach handlowo-us∏ugowych stanowiàcych odr´bnà stref´ po˝arowà jest dopuszczalne przechowywanie cieczy palnych w iloÊciach wi´kszych ni˝ okreÊlone w pkt 2, pod warunkiem spe∏niania przez te pomieszczenia wymagaƒ techniczno-budowlanych dotyczàcych stref po˝arowych produkcyjnych i magazynowych; Dziennik Ustaw Nr 80 — 3671 — 4) w pomieszczeniach handlowo-us∏ugowych ciecze palne powinny byç przechowywane w szczelnych naczyniach, zabezpieczonych przed st∏uczeniem, a ich sprzeda˝ nale˝y prowadziç bez rozlewania. 3. Podczas przechowywania cieczy o temperaturze zap∏onu poni˝ej 373,15 K (100 °C) w gara˝ach: 1) ciecze te powinny byç przechowywane w naczyniach metalowych lub innych dopuszczonych do tego celu, posiadajàcych szczelne zamkni´cia; 2) o powierzchni powy˝ej 100 m2 przechowywanie Poz. 563 zgodnie z Polskimi Normami dotyczàcymi znaków bezpieczeƒstwa oraz barw rozpoznawczych i znakowania. 2. Butle z gazami palnymi nale˝y przechowywaç w pomieszczeniach przeznaczonych wy∏àcznie do tego celu. 3. Dopuszcza si´ magazynowanie w jednym pomieszczeniu: 1) butli z gazami palnymi oraz z gazami niepalnymi, nietrujàcymi, z wyjàtkiem gazów utleniajàcych; tych cieczy jest dopuszczalne jedynie wtedy, gdy sà niezb´dne przy eksploatacji pojazdu i sà przechowywane w jednostkowych opakowaniach stosowanych w handlu detalicznym; 2) butli opró˝nionych z butlami nape∏nionymi gazem palnym, pod warunkiem ich oddzielnego ustawienia. 3) nie jest dopuszczalne przelewanie paliwa oraz nape∏nianie nim zbiorników paliwa w pojazdach; 4. Butle z gazami palnymi — pe∏ne lub opró˝nione, posiadajàce stopy nale˝y ustawiaç jednowarstwowo w pozycji pionowej, segregujàc je wed∏ug zawartoÊci. 4) wolno stojàcych wykonanych z materia∏ów niepalnych o powierzchni do 100 m2 jest dopuszczalne przechowywanie 200 dm3 cieczy o temperaturze zap∏onu poni˝ej 328,15 K (55 °C); 5) o powierzchni do 100 m2 innych ni˝ wymienione w pkt 4 jest dopuszczalne przechowywanie 20 dm3 cieczy o temperaturze zap∏onu poni˝ej 294,15 K (21 °C) lub 60 dm3 cieczy o temperaturze zap∏onu 294,15÷373,15 K (21÷100 °C). 4. Materia∏y niebezpieczne po˝arowo nie powinny byç przechowywane w pomieszczeniach piwnicznych, na poddaszach i strychach, w obr´bie klatek schodowych i korytarzy oraz w innych pomieszczeniach ogólnie dost´pnych, jak równie˝ na tarasach, balkonach i loggiach. 5. W strefie po˝arowej, obejmujàcej tymczasowy obiekt budowlany lub teren, okreÊlanej tak jak strefa po˝arowa sk∏adowiska, dopuszcza si´ u˝ytkowanie nie wi´cej ni˝ dwóch butli z gazem p∏ynnym, o zawartoÊci gazu do 11 kg ka˝da, przy czym ograniczenie to nie dotyczy butli turystycznych o zawartoÊci gazu do 5 kg. § 8. 1. Pomieszczenia magazynowe przeznaczone do sk∏adowania gazów palnych lub karbidu powinny spe∏niaç wymagania okreÊlone dla pomieszczeƒ zagro˝onych wybuchem. 2. Pomieszczenie magazynowe butli z gazami palnymi nale˝y chroniç przed ogrzaniem do temperatury przekraczajàcej 308,15 K (35 °C). 3. Dopuszcza si´ sytuowanie na zewnàtrz budynków produkcyjnych i magazynowych, w miejscu obudowanym z trzech stron pe∏nymi Êcianami o klasie odpornoÊci ogniowej co najmniej REI 120, do dwóch wiàzek butli z gazem palnym, zawierajàcych maksymalnie po 16 butli ka˝da, po∏àczonych wspólnym kolektorem ze stacjami rozpr´˝ania. 4. Je˝eli butle, o których mowa w ust. 3, zawierajà gaz p∏ynny, to powinny byç oddalone od najbli˝szych studzienek lub innych zag∏´bieƒ terenu oraz otworów do pomieszczeƒ z pod∏ogà znajdujàcà si´ poni˝ej przyleg∏ego terenu o co najmniej 3 m. § 9. 1. Butle przeznaczone do przechowywania i transportu gazów palnych powinny byç oznakowane 5. Butle z gazami palnymi nieposiadajàce stóp nale˝y magazynowaç w drewnianych ramach w pozycji poziomej; dopuszcza si´ uk∏adanie butli w stosy o wysokoÊci do 1,5 m. 6. Butle nale˝y zabezpieczyç przed upadkiem, stosujàc bariery, przegrody lub inne Êrodki ochronne, a zawory butli zabezpieczyç ko∏pakami. § 10. 1. W punktach sprzeda˝y przyborów gazowych dopuszcza si´ sk∏adowanie gazu p∏ynnego w butlach o ∏àcznej masie gazu do 70 kg. 2. W handlowej sieci detalicznej, poza stacjami paliw, dopuszcza si´ sk∏adowanie butli w kontenerach o konstrukcji a˝urowej. Kontenery te, o ∏àcznej masie gazu w butlach do 440 kg, powinny byç ustawiane w odleg∏oÊci co najmniej: 1) od budynków u˝ytecznoÊci publicznej, zamieszkania zbiorowego i mieszkalnych, a tak˝e od innych budynków, je˝eli ich konstrukcja wykonana jest z elementów palnych — 8 m; 2) od pozosta∏ych budynków, od studzienek i innych zag∏´bieƒ terenu oraz od granicy dzia∏ki — 3 m. 3. Dopuszcza si´ sk∏adowanie butli w kontenerach przy Êcianie budynku o klasie odpornoÊci ogniowej co najmniej REI 120, w odleg∏oÊci co najmniej 2 m w poziomie i 9 m w pionie od znajdujàcych si´ w niej otworów okiennych i drzwiowych. 4. Magazyny i rozlewnie gazu p∏ynnego powinny byç wyposa˝one w urzàdzenia i instalacje spe∏niajàce wymagania okreÊlone w rozporzàdzeniu Ministra Gospodarki z dnia 21 listopada 2005 r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadaç bazy i stacje paliw p∏ynnych, rurociàgi przesy∏owe dalekosi´˝ne s∏u˝àce do transportu ropy naftowej i produktów naftowych i ich usytuowanie (Dz. U. Nr 243, poz. 2063). Rozdzia∏ 4 Ewakuacja § 11. 1. Z ka˝dego miejsca przeznaczonego na pobyt ludzi w obiekcie powinny byç zapewnione odpowiednie warunki ewakuacji, zapewniajàce mo˝liwoÊç Dziennik Ustaw Nr 80 — 3672 — szybkiego i bezpiecznego opuszczenia strefy zagro˝onej lub obj´tej po˝arem, dostosowane do liczby i stanu sprawnoÊci osób przebywajàcych w obiekcie oraz jego funkcji, konstrukcji i wymiarów, a tak˝e byç zastosowane techniczne Êrodki zabezpieczenia przeciwpo˝arowego, polegajàce na: 1) zapewnieniu dostatecznej iloÊci i szerokoÊci wyjÊç ewakuacyjnych; 2) zachowaniu dopuszczalnej d∏ugoÊci, szerokoÊci i wysokoÊci przejÊç oraz dojÊç ewakuacyjnych; 3) zapewnieniu bezpiecznej po˝arowo obudowy i wydzieleƒ dróg ewakuacyjnych oraz pomieszczeƒ; 4) zabezpieczeniu przed zadymieniem wymienionych w przepisach techniczno-budowlanych dróg ewakuacyjnych, w tym: na stosowaniu urzàdzeƒ zapobiegajàcych zadymieniu lub urzàdzeƒ i innych rozwiàzaƒ techniczno-budowlanych zapewniajàcych usuwanie dymu; 5) zapewnieniu oÊwietlenia awaryjnego (bezpieczeƒstwa i ewakuacyjnego) oraz przeszkodowego w obiektach, w których jest ono niezb´dne do ewakuacji ludzi; 6) zapewnieniu mo˝liwoÊci rozg∏aszania sygna∏ów ostrzegawczych i komunikatów g∏osowych poprzez dêwi´kowy system ostrzegawczy w budynkach, dla których jest on wymagany. 2. Odpowiednie warunki ewakuacji okreÊlajà przepisy techniczno-budowlane. § 12. 1. Podstawà do uznania u˝ytkowanego budynku istniejàcego za zagra˝ajàcy ˝yciu ludzi jest niezapewnienie przez wyst´pujàce w nim warunki techniczne mo˝liwoÊci ewakuacji ludzi, w szczególnoÊci w wyniku: 1) szerokoÊci przejÊcia, dojÊcia lub wyjÊcia ewakuacyjnego albo biegu wzgl´dnie spocznika klatki schodowej s∏u˝àcej ewakuacji, mniejszej o ponad jednà trzecià od okreÊlonej w przepisach techniczno-budowlanych; 2) d∏ugoÊci przejÊcia lub dojÊcia ewakuacyjnego wi´kszej o ponad 100 % od okreÊlonej w przepisach techniczno-budowlanych; 3) wyst´powania w pomieszczeniu strefy po˝arowej zakwalifikowanej do kategorii zagro˝enia ludzi ZL I lub ZL II albo na drodze ewakuacyjnej:
20. a)ok∏adziny sufitu lub sufitu podwieszonego z materia∏u ∏atwo zapalnego lub kapiàcego pod wp∏ywem ognia, wzgl´dnie wyk∏adziny pod∏ogowej z materia∏u ∏atwo zapalnego, Poz. 563 5) niezabezpieczenia przed zadymieniem dróg ewakuacyjnych wymienionych w przepisach techniczno-budowlanych, w okreÊlony w nich sposób; 6) braku wymaganego oÊwietlenia awaryjnego w strefie po˝arowej zakwalifikowanej do kategorii zagro˝enia ludzi ZL I, ZL II lub ZL V albo na drodze ewakuacyjnej prowadzàcej z tej strefy na zewnàtrz budynku. 2. W∏aÊciciel lub zarzàdca budynku, o którym mowa w ust. 1, powinien zastosowaç rozwiàzania zapewniajàce spe∏nienie wymagaƒ bezpieczeƒstwa po˝arowego w sposób okreÊlony w przepisach techniczno-budowlanych. § 13. 1. W∏aÊciciel lub zarzàdca obiektu zawierajàcego stref´ po˝arowà przeznaczonà dla ponad 50 osób b´dàcych jej sta∏ymi u˝ytkownikami, niezakwalifikowanà do kategorii zagro˝enia ludzi ZL IV, powinien co najmniej raz na 2 lata przeprowadzaç praktyczne sprawdzenie organizacji oraz warunków ewakuacji. 2. W∏aÊciciel lub zarzàdca obiektu powinien powiadomiç w∏aÊciwego miejscowo komendanta powiatowego (miejskiego) Paƒstwowej Stra˝y Po˝arnej o terminie przeprowadzenia dzia∏aƒ, o których mowa w ust. 1, nie póêniej ni˝ na tydzieƒ przed ich przeprowadzeniem. Rozdzia∏ 5 Instalacja wodociàgowa przeciwpo˝arowa § 14. 1. W budynkach powinny byç stosowane nast´pujàce rodzaje punktów poboru wody do celów przeciwpo˝arowych: 1) hydrant wewn´trzny z w´˝em pó∏sztywnym, zwany dalej „hydrantem 25”; 2) hydrant wewn´trzny z w´˝em p∏asko sk∏adanym, zwany dalej „hydrantem 52”; 3) zawór hydrantowy, zwany dalej „zaworem 52”, umieszczony na pionie nawodnionym w budynkach wysokich i wysokoÊciowych, bez wyposa˝enia w wà˝ po˝arniczy. 2. Hydranty wewn´trzne powinny spe∏niaç wymagania Polskich Norm dotyczàcych tych urzàdzeƒ, b´dàcych odpowiednikami norm europejskich (EN). 3. Zawory 52 powinny spe∏niaç wymagania Polskich Norm dotyczàcych tych urzàdzeƒ. 4. Zasilanie hydrantów wewn´trznych powinno byç zapewnione przez co najmniej 1 godzin´.
21. b)ok∏adziny Êciennej z materia∏u ∏atwo zapalnego na drodze ewakuacyjnej, je˝eli nie zapewniono dwóch kierunków ewakuacji; § 15. 1. Hydranty 25 powinny byç stosowane w strefach po˝arowych zakwalifikowanych do kategorii zagro˝enia ludzi ZL: 4) niewydzielenia ewakuacyjnej klatki schodowej budynku wysokiego innego ni˝ mieszkalny lub wysokoÊciowego, w sposób okreÊlony w przepisach techniczno-budowlanych; 1) na ka˝dej kondygnacji budynku wysokiego i wysokoÊciowego, z wyjàtkiem kondygnacji obejmujàcej wy∏àcznie stref´ po˝arowà zakwalifikowanà do kategorii zagro˝enia ludzi ZL IV; Dziennik Ustaw Nr 80 — 3673 — 2) na ka˝dej kondygnacji budynku innego ni˝ tymczasowy, niskiego i Êredniowysokiego:
22. a)w strefie po˝arowej o powierzchni przekraczajàcej 200 m2, zakwalifikowanej do kategorii zagro˝enia ludzi ZL I, ZL II lub ZL V,
23. b)w strefie po˝arowej zakwalifikowanej do kategorii zagro˝enia ludzi ZL III: — o powierzchni przekraczajàcej 200 m2 w budynku Êredniowysokim, przy czym je˝eli jest to strefa po˝arowa obejmujàca tylko pierwszà kondygnacj´ nadziemnà, a nad nià znajdujà si´ wy∏àcznie strefy po˝arowe ZL IV, jedynie wtedy, gdy powierzchnia tej strefy po˝arowej przekracza 1 000 m2, — o powierzchni przekraczajàcej 1 000 m2 w budynku niskim. 2. Hydranty 52 powinny byç stosowane: 1) w strefie po˝arowej produkcyjnej i magazynowej o g´stoÊci obcià˝enia ogniowego przekraczajàcej 500 MJ/m2 i powierzchni przekraczajàcej 200 m2; 2) w strefie po˝arowej produkcyjnej i magazynowej o g´stoÊci obcià˝enia ogniowego nieprzekraczajàcej 500 MJ/m2, w której znajduje si´ pomieszczenie o powierzchni przekraczajàcej 100 m2 i g´stoÊci obcià˝enia ogniowego przekraczajàcej 1 000 MJ/m2; 3) przy wejÊciu do pomieszczeƒ magazynowych lub technicznych o powierzchni przekraczajàcej 200 m2 i g´stoÊci obcià˝enia ogniowego przekraczajàcej 500 MJ/m2, usytuowanych w strefie po˝arowej zakwalifikowanej do kategorii zagro˝enia ludzi ZL I, ZL II, ZL III lub ZL V, znajdujàcej si´ w budynku niskim albo Êredniowysokim; 4) w gara˝u jednokondygnacyjnym zamkni´tym o wi´cej ni˝ 10 stanowiskach postojowych; 5) w gara˝u wielokondygnacyjnym. 3. Zawory 52 powinny byç stosowane na wszystkich kondygnacjach budynków wysokich i wysokoÊciowych. § 16. 1. Hydranty 25 i 52 oraz zawory 52 powinny byç umieszczane przy drogach komunikacji ogólnej, a w szczególnoÊci: 1) przy wejÊciach do budynku i klatek schodowych na ka˝dej kondygnacji budynku, przy czym w budynkach wysokich i wysokoÊciowych zaleca si´ lokalizacj´ zaworów hydrantowych w przedsionkach przeciwpo˝arowych, a dopuszcza na klatkach schodowych; Poz. 563 2. Hydranty 25 i 52 oraz zawory 52 powinny znajdowaç si´ na ka˝dej kondygnacji, przy czym w budynkach wysokich i wysokoÊciowych nale˝y stosowaç po dwa zawory 52 na ka˝dym pionie na kondygnacji podziemnej i na kondygnacji po∏o˝onej na wysokoÊci powy˝ej 25 m oraz po jednym zaworze 52 na ka˝dym pionie na pozosta∏ych kondygnacjach. 3. Zasi´g hydrantów 25 i 52 w poziomie powinien obejmowaç ca∏à powierzchni´ chronionego budynku, strefy po˝arowej lub pomieszczenia, z uwzgl´dnieniem: 1) d∏ugoÊci odcinka w´˝a hydrantu wewn´trznego okreÊlonej w normach, o których mowa w § 14 ust. 2; 2) efektywnego zasi´gu rzutu pràdów gaÊniczych:
24. a)w strefach po˝arowych zakwalifikowanych do kategorii zagro˝enia ludzi ZL, znajdujàcych si´ w budynkach o wi´cej ni˝ jednej kondygnacji nadziemnej — przyjmowanego dla pràdów rozproszonych sto˝kowych — 3 m,
25. b)w pozosta∏ych budynkach — 10 m. 4. W przypadku pomieszczeƒ produkcyjnych i magazynowych do zabezpieczenia miejsc, z których odleg∏oÊç do najbli˝szego wyjÊcia ewakuacyjnego lub innego wyjÊcia na przestrzeƒ otwartà przekracza 30 m, w celu spe∏nienia wymagaƒ, o których mowa w ust. 3, dopuszcza si´ wyposa˝enie hydrantu 52 w dodatkowy wà˝. § 17. 1. Zawory 52 i zawory odcinajàce hydrantów 25 i 52 powinny byç umieszczone na wysokoÊci 1,35±0,1 m od poziomu pod∏ogi. 2. Zawory odcinajàce w hydrantach 52 oraz zawory 52 powinny posiadaç nasady t∏oczne skierowane do do∏u, usytuowane wraz z pokr´t∏em zaworu wzgl´dem Êcian lub obudowy w sposób umo˝liwiajàcy ∏atwe przy∏àczanie w´˝a t∏ocznego oraz otwieranie i zamykanie jego zaworu. 3. Przed hydrantem wewn´trznym lub zaworem 52 powinna byç zapewniona dostateczna przestrzeƒ do rozwini´cia linii gaÊniczej. § 18. 1. Minimalna wydajnoÊç poboru wody mierzona na wylocie pràdownicy powinna wynosiç: 1) dla hydrantu 25 — 1,0 dm3/s; 2) dla hydrantu 52 — 2,5 dm3/s; 3) dla zaworu 52 — 2,5 dm3/s. 3) przy wejÊciach na poddasza; 2. CiÊnienie na zaworze odcinajàcym hydrantu wewn´trznego powinno zapewniaç wydajnoÊç okreÊlonà w ust. 1 dla danego rodzaju hydrantu wewn´trznego, z uwzgl´dnieniem zastosowanej Êrednicy dyszy pràdownicy, i byç nie ni˝sze ni˝ 0,2 MPa. 4) przy wyjÊciach na przestrzeƒ otwartà lub przy wyjÊciach ewakuacyjnych z pomieszczeƒ produkcyjnych i magazynowych, w szczególnoÊci zagro˝onych wybuchem. 3. CiÊnienie na zaworze 52, po∏o˝onym najniekorzystniej ze wzgl´du na wysokoÊç i opory hydrauliczne, dla wydajnoÊci okreÊlonej w ust. 1 pkt 3, nie powinno byç mniejsze ni˝ 0,2 MPa. 2) w przejÊciach i na korytarzach, w tym w holach i na korytarzach poszczególnych kondygnacji budynków wysokich i wysokoÊciowych; Dziennik Ustaw Nr 80 — 3674 — 4. Maksymalne ciÊnienie robocze w instalacji wodociàgowej przeciwpo˝arowej na zaworze odcinajàcym nie powinno przekraczaç 1,2 MPa, przy czym na zaworze 52 i zaworach odcinajàcych hydrantów 52 nie powinno przekraczaç 0,7 MPa. § 19. Instalacja wodociàgowa przeciwpo˝arowa powinna zapewniaç mo˝liwoÊç jednoczesnego poboru wody na jednej kondygnacji budynku lub w jednej strefie po˝arowej z: 1) jednego hydrantu wewn´trznego — w budynku niskim lub Êredniowysokim, je˝eli powierzchnia strefy po˝arowej nie przekracza 500 m2; 2) dwóch sàsiednich hydrantów wewn´trznych lub dwóch sàsiednich zaworów 52 — w budynkach niewymienionych w pkt 1 i 3 oraz w budynku wysokim z jednà klatkà schodowà; 3) czterech sàsiednich hydrantów wewn´trznych lub zaworów 52:
26. a)w budynku wysokim i wysokoÊciowym na kondygnacjach podziemnych i kondygnacjach po∏o˝onych na wysokoÊci powy˝ej 25 m,
27. b)w strefie po˝arowej produkcyjnej i magazynowej o g´stoÊci obcià˝enia ogniowego przekraczajàcej 500 MJ/m2 i powierzchni przekraczajàcej 3 000 m2. § 20. 1. Instalacja wodociàgowa przeciwpo˝arowa powinna byç zasilana z zewn´trznej sieci wodociàgowej lub ze zbiorników o odpowiednim zapasie wody do celów przeciwpo˝arowych, bezpoÊrednio albo za pomocà pompowni przeciwpo˝arowej — zgodnie z warunkami okreÊlonymi w rozporzàdzeniu Ministra Spraw Wewn´trznych i Administracji z dnia 16 czerwca 2003 r. w sprawie przeciwpo˝arowego zaopatrzenia w wod´ oraz dróg po˝arowych (Dz. U. Nr 121, poz. 1139). 2. Do zasilania w wod´ instalacji wodociàgowej przeciwpo˝arowej w budynkach wysokich i wysokoÊciowych powinien byç zapewniony dodatkowy zapas wody zgromadzony w jednym lub kilku zbiornikach o ∏àcznej pojemnoÊci nie mniejszej ni˝ 100 m3. 3. Dopuszcza si´ zmniejszenie pojemnoÊci zbiorników, o których mowa w ust. 2, do 50 m3, w przypadku budynku wysokiego i wysokoÊciowego o wysokoÊci do 100 m, niezawierajàcego strefy po˝arowej o powierzchni przekraczajàcej 750 m2, zakwalifikowanej do kategorii zagro˝enia ludzi innej ni˝ ZL IV. 4. Dopuszcza si´ stosowanie jednego wspólnego zbiornika o pojemnoÊci co najmniej 100 m3 dla grupy budynków wysokich i wysokoÊciowych wzniesionych obok siebie, je˝eli ∏àczna powierzchnia rzutu ich pierwszych kondygnacji nadziemnych nie przekracza 2 500 m2, a zbiornik nie jest oddalony od ˝adnego z budynków o wi´cej ni˝ 100 m. Poz. 563 2) jako przewody obwodowe w budynkach jednokondygnacyjnych oraz gara˝ach podziemnych o powierzchni strefy po˝arowej przekraczajàcej 3 000 m2. 2. W budynkach wysokich i wysokoÊciowych o dwu lub wi´cej klatkach schodowych nawodnione piony powinny byç po∏àczone ze sobà na najwy˝szej kondygnacji przewodem o Êrednicy nominalnej (DN) co najmniej DN 80. 3. Przewody instalacji, z której pobiera si´ wod´ do gaszenia po˝aru, wykonane z materia∏ów palnych, powinny byç obudowane ze wszystkich stron os∏onami o klasie odpornoÊci ogniowej co najmniej EI 60. Warunek ten nie dotyczy pionów prowadzonych w klatkach schodowych wydzielonych Êcianami i zamkni´tych drzwiami o klasie odpornoÊci ogniowej co najmniej EI 30. 4. Ârednice nominalne przewodów zasilajàcych, w milimetrach, na których instaluje si´ hydranty wewn´trzne i zawory hydrantowe, powinny wynosiç co najmniej: 1) DN 25 — dla hydrantów 25; 2) DN 50 — dla hydrantów 52; 3) DN 80 — dla zaworów 52 na nawodnionych pionach w budynkach wysokich i wysokoÊciowych. 5. W nieogrzewanych budynkach lub w ich cz´Êciach przewody zasilajàce instalacji wodociàgowej przeciwpo˝arowej nale˝y zabezpieczyç przed mo˝liwoÊcià zamarzni´cia. Dopuszcza si´ stosowanie instalacji suchej, pod warunkiem zastosowania rozwiàzaƒ umo˝liwiajàcych jej nawadnianie w sposób r´czny i automatyczny. 6. Doprowadzenie wody do przewodów zasilajàcych instalacji wodociàgowej przeciwpo˝arowej nale˝y zapewniç co najmniej z dwóch stron, w miejscach mo˝liwie najbardziej odleg∏ych od siebie, w przypadku gdy: 1) liczba pionów w budynku, zasilanych z jednego przewodu, jest wi´ksza ni˝ trzy; 2) na przewodach obwodowych zainstalowano wi´cej ni˝ pi´ç hydrantów wewn´trznych. 7. Nale˝y zapewniç mo˝liwoÊç od∏àczania zasuwami lub zaworami tych cz´Êci przewodów zasilajàcych instalacj´ wodociàgowà przeciwpo˝arowà, które znajdujà si´ pomi´dzy doprowadzeniami wymaganymi w ust. 6. 8. Dopuszcza si´ przy∏àczanie do przewodów zasilajàcych instalacji wodociàgowej przeciwpo˝arowej przyborów sanitarnych, pod warunkiem ˝e w przypadku ich uszkodzenia nie spowoduje to niekontrolowanego wyp∏ywu wody z instalacji. § 21. 1. Przewody zasilajàce instalacji wodociàgowej przeciwpo˝arowej powinny byç prowadzone: 9. Mo˝liwoÊç poboru wody do celów przeciwpo˝arowych o wymaganych parametrach ciÊnienia i wydajnoÊci powinna w budynku byç zapewniona niezale˝nie od stanu pracy innych systemów bàdê urzàdzeƒ. 1) jako piony w klatkach schodowych lub przy klatkach schodowych; § 22. 1. Podstawowym êród∏em energii dla pomp w pompowniach przeciwpo˝arowych powinna byç Dziennik Ustaw Nr 80 — 3675 — sieç elektroenergetyczna lub silnik spalinowy z zapasem paliwa wystarczajàcym na cztery godziny pracy przy pe∏nym obcià˝eniu. 2. Przy zapotrzebowaniu na wod´ do celów przeciwpo˝arowych przekraczajàcym 20 dm3/s: 1) pompy powinny byç zasilane z dwóch odr´bnych êróde∏ energii, podstawowego i rezerwowego, przy czym jako êród∏o rezerwowe dopuszcza si´ agregat pràdotwórczy nap´dzany silnikiem, o którym mowa w ust. 1; 2) w przypadku pracy pomp w systemie ciàg∏ego podawania wody, w pompowni powinny byç co najmniej dwie pompy, w tym jedna rezerwowa o parametrach nie ni˝szych od parametrów najwi´kszej z zainstalowanych pomp. 3. Pompy powinny zapewniaç wymagane ciÊnienie w najwy˝ej lub najbardziej niekorzystnie po∏o˝onych hydrantach, przy najwi´kszym poborze wody. 4. Pompy powinny byç wyposa˝one w uk∏ad pomiarowy sk∏adajàcy si´ z ciÊnieniomierza, przep∏ywomierza i zaworu regulacyjnego, umo˝liwiajàcy okresowà kontrol´ ich parametrów pracy. 5. èród∏a energii dla pomp powinny spe∏niaç wymagania okreÊlone w Polskiej Normie dotyczàcej urzàdzeƒ tryskaczowych. 6. Zasilanie pomp z sieci elektroenergetycznej powinno byç zapewnione za pomocà obwodu niezale˝nego od wszystkich innych obwodów w obiekcie, spe∏niajàcego wymagania dla instalacji bezpieczeƒstwa, okreÊlone w Polskiej Normie dotyczàcej instalacji elektrycznych w obiektach budowlanych. Rozdzia∏ 6 Stosowanie sta∏ych urzàdzeƒ gaÊniczych, systemów sygnalizacji po˝arowej, dêwi´kowych systemów ostrzegawczych i gaÊnic § 23. 1. Stosowanie sta∏ych urzàdzeƒ gaÊniczych, zwiàzanych na sta∏e z obiektem, zawierajàcych zapas Êrodka gaÊniczego i uruchamianych samoczynnie we wczesnej fazie rozwoju po˝aru, jest wymagane w: 1) archiwach wyznaczonych przez Naczelnego Dyrektora Archiwów Paƒstwowych; 2) muzeach oraz zabytkach budowlanych, wyznaczonych przez Generalnego Konserwatora Zabytków w uzgodnieniu z Komendantem G∏ównym Paƒstwowej Stra˝y Po˝arnej; 3) oÊrodkach elektronicznego przetwarzania danych o znaczeniu krajowym. 2. Stosowanie sta∏ych urzàdzeƒ gaÊniczych wodnych jest wymagane w: 1) budynkach handlowych lub wystawowych:
28. a)jednokondygnacyjnych, w strefie po˝arowej zakwalifikowanej do kategorii zagro˝enia ludzi ZL I o powierzchni powy˝ej 10 000 m2,
29. b)wielokondygnacyjnych, w strefie po˝arowej zakwalifikowanej do kategorii zagro˝enia ludzi ZL I o powierzchni powy˝ej 8 000 m2; Poz. 563 2) budynkach o liczbie miejsc s∏u˝àcych celom gastronomicznym powy˝ej 600; 3) salach widowiskowych i sportowych o liczbie miejsc powy˝ej 3 000; 4) budynkach u˝ytecznoÊci publicznej wysokoÊciowych; 5) budynkach zamieszkania zbiorowego wysokoÊciowych. 3. W strefach po˝arowych i pomieszczeniach wyposa˝onych w sta∏e urzàdzenia gaÊnicze gazowe lub z innym Êrodkiem gaÊniczym mogàcym mieç wp∏yw na zdrowie ludzi powinny byç zapewnione warunki bezpieczeƒstwa dla osób przebywajàcych w tych pomieszczeniach, zgodnie z odpowiednimi Polskimi Normami dotyczàcymi tych urzàdzeƒ. § 24. 1. Stosowanie systemu sygnalizacji po˝arowej, obejmujàcego urzàdzenia sygnalizacyjno-alarmowe, s∏u˝àce do samoczynnego wykrywania i przekazywania informacji o po˝arze, a tak˝e urzàdzenia odbiorcze alarmów po˝arowych i urzàdzenia odbiorcze sygna∏ów uszkodzeniowych, jest wymagane w: 1) budynkach handlowych lub wystawowych:
30. a)jednokondygnacyjnych o powierzchni strefy po˝arowej powy˝ej 5 000 m2,
31. b)wielokondygnacyjnych o powierzchni strefy po˝arowej powy˝ej 2 500 m2; 2) teatrach o liczbie miejsc powy˝ej 300; 3) kinach o liczbie miejsc powy˝ej 600; 4) budynkach o liczbie miejsc s∏u˝àcych celom gastronomicznym powy˝ej 300; 5) salach widowiskowych i sportowych o liczbie miejsc powy˝ej 1 500; 6) szpitalach, z wyjàtkiem psychiatrycznych, oraz w sanatoriach — o liczbie ∏ó˝ek powy˝ej 200 w budynku; 7) szpitalach psychiatrycznych o liczbie ∏ó˝ek powy˝ej 100 w budynku; 8) domach pomocy spo∏ecznej i oÊrodkach rehabilitacji dla osób niepe∏nosprawnych o liczbie ∏ó˝ek powy˝ej 100 w budynku; 9) zak∏adach pracy zatrudniajàcych powy˝ej 100 osób niepe∏nosprawnych w budynku; 10) budynkach u˝ytecznoÊci publicznej wysokich i wysokoÊciowych; 11) budynkach zamieszkania zbiorowego, w których przewidywany okres pobytu tych samych osób przekracza trzy doby, o liczbie miejsc noclegowych powy˝ej 200; 12) budynkach zamieszkania zbiorowego niewymienionych w pkt 11, o liczbie miejsc noclegowych powy˝ej 50; 13) archiwach wyznaczonych przez Naczelnego Dyrektora Archiwów Paƒstwowych; Dziennik Ustaw Nr 80 — 3676 — 14) muzeach oraz zabytkach budowlanych, wyznaczonych przez Generalnego Konserwatora Zabytków w uzgodnieniu z Komendantem G∏ównym Paƒstwowej Stra˝y Po˝arnej; 15) oÊrodkach elektronicznego przetwarzania danych o zasi´gu krajowym, wojewódzkim i resortowym; 16) centralach telefonicznych o pojemnoÊci powy˝ej 10 000 numerów i centralach telefonicznych tranzytowych o pojemnoÊci 5 000—10 000 numerów, o znaczeniu miejscowym lub regionalnym; 17) gara˝ach podziemnych, w których strefa po˝arowa przekracza 1 500 m2 lub obejmujàcych wi´cej ni˝ jednà kondygnacj´ podziemnà; 18) stacjach metra (kolei podziemnych); 19) dworcach i portach, przeznaczonych do jednoczesnego przebywania powy˝ej 500 osób; 20) bankach, w których strefa po˝arowa zawierajàca sal´ operacyjnà ma powierzchni´ przekraczajàcà 500 m2; 21) bibliotekach, których zbiory w ca∏oÊci lub w cz´Êci tworzà narodowy zasób biblioteczny. 2. Wymagania, o których mowa w ust. 1 pkt 4 i 11, nie dotyczà budynków znajdujàcych si´ na terenach zamkni´tych s∏u˝àcych obronnoÊci paƒstwa. § 25. 1. Stosowanie dêwi´kowego systemu ostrzegawczego, umo˝liwiajàcego rozg∏aszanie sygna∏ów ostrzegawczych i komunikatów g∏osowych dla potrzeb bezpieczeƒstwa osób przebywajàcych w budynku, nadawanych automatycznie po otrzymaniu sygna∏u z systemu sygnalizacji po˝arowej, a tak˝e przez operatora, jest wymagane w: 1) budynkach handlowych lub wystawowych:
32. a)jednokondygnacyjnych o powierzchni strefy po˝arowej powy˝ej 10 000 m2,
33. b)wielokondygnacyjnych o powierzchni strefy po˝arowej powy˝ej 8 000 m2; 2) salach widowiskowych i sportowych o liczbie miejsc powy˝ej 1 500; 3) kinach i teatrach o liczbie miejsc powy˝ej 600; 4) szpitalach i sanatoriach o liczbie ∏ó˝ek powy˝ej 200 w budynku; 5) budynkach u˝ytecznoÊci publicznej wysokich i wysokoÊciowych; 6) budynkach zamieszkania zbiorowego:
34. a)wysokich i wysokoÊciowych lub
35. b)o liczbie miejsc noclegowych powy˝ej 200; 7) stacjach metra (kolei podziemnych); 8) dworcach i portach, przeznaczonych do jednoczesnego przebywania powy˝ej 500 osób. Poz. 563 2. W obiektach, w których zastosowano dêwi´kowy system ostrzegawczy, nie powinny byç stosowane inne po˝arowe urzàdzenia alarmowe akustyczne s∏u˝àce alarmowaniu u˝ytkowników tego obiektu, poza s∏u˝bami dozoru lub ochrony. 3. Wymaganie, o którym mowa w ust. 1 pkt 6, nie dotyczy budynków znajdujàcych si´ na terenach zamkni´tych s∏u˝àcych obronnoÊci paƒstwa. § 26. 1. W przypadku wyposa˝enia obiektów w sta∏e urzàdzenia gaÊnicze dopuszcza si´ niewyposa˝anie ich w system sygnalizacji po˝arowej. 2. Dopuszczenie, o którym mowa w ust. 1, nie dotyczy obiektów, w których system sygnalizacji po˝arowej jest niezb´dny do uruchamiania urzàdzeƒ przewidzianych do funkcjonowania podczas po˝aru. 3. Dopuszczenie, o którym mowa w ust. 1, nie oznacza zwolnienia z obowiàzku, o którym mowa w art. 5 ustawy z dnia 24 sierpnia 1991 r. o ochronie przeciwpo˝arowej. § 27. W∏aÊciciel, zarzàdca lub u˝ytkownik obiektu, o którym mowa w art. 5 ustawy z dnia 24 sierpnia 1991 r. o ochronie przeciwpo˝arowej, jest obowiàzany uzgodniç z w∏aÊciwym miejscowo komendantem powiatowym (miejskim) Paƒstwowej Stra˝y Po˝arnej sposób po∏àczenia urzàdzeƒ sygnalizacyjno-alarmowych systemu sygnalizacji po˝arowej z obiektem komendy Paƒstwowej Stra˝y Po˝arnej lub obiektem wskazanym przez tego komendanta. § 28. 1. Obiekty powinny byç wyposa˝one w gaÊnice przenoÊne spe∏niajàce wymagania Polskich Norm b´dàcych odpowiednikami norm europejskich (EN) dotyczàcych gaÊnic lub w gaÊnice przewoêne. 2. Rodzaj gaÊnic powinien byç dostosowany do gaszenia tych grup po˝arów, które mogà wystàpiç w obiekcie: 1) A — materia∏ów sta∏ych, zwykle pochodzenia organicznego, których normalne spalanie zachodzi z tworzeniem ˝arzàcych si´ w´gli; 2) B — cieczy i materia∏ów sta∏ych topiàcych si´; 3) C — gazów; 4) D — metali; 5) F — t∏uszczów i olejów w urzàdzeniach kuchennych. 3. Jedna jednostka masy Êrodka gaÊniczego 2 kg (lub 3 dm3) zawartego w gaÊnicach powinna przypadaç, z wyjàtkiem przypadków okreÊlonych w przepisach szczególnych: 1) na ka˝de 100 m2 powierzchni strefy po˝arowej w budynku, niechronionej sta∏ym urzàdzeniem gaÊniczym:
36. a)zakwalifikowanej do kategorii zagro˝enia ludzi ZL I, ZL II, ZL III lub ZL V, Dziennik Ustaw Nr 80 — 3677 —
37. b)produkcyjnej i magazynowej o g´stoÊci obcià˝enia ogniowego ponad 500 MJ/m2,
38. c)zawierajàcej pomieszczenie zagro˝one wybuchem; 2) na ka˝de 300 m2 powierzchni strefy po˝arowej niewymienionej w pkt 1, z wyjàtkiem zakwalifikowanej do kategorii zagro˝enia ludzi ZL IV. 4. Miejsce om∏otów, niezale˝nie od wymaganych gaÊnic, powinno byç wyposa˝one w pojemnik z wodà o obj´toÊci co najmniej 200 dm3, przygotowany do wykorzystania w celach gaÊniczych przy u˝yciu wiadra lub w inny równorz´dny sposób. § 29. 1. GaÊnice w obiektach powinny byç rozmieszczone: 1) w miejscach ∏atwo dost´pnych i widocznych, w szczególnoÊci:
39. a)przy wejÊciach do budynków,
40. b)na klatkach schodowych,
41. c)na korytarzach,
42. d)przy wyjÊciach z pomieszczeƒ na zewnàtrz; 2) w miejscach nienara˝onych na uszkodzenia mechaniczne oraz dzia∏anie êróde∏ ciep∏a (piece, grzejniki); 3) w obiektach wielokondygnacyjnych — w tych samych miejscach na ka˝dej kondygnacji, je˝eli pozwalajà na to istniejàce warunki. 2. Przy rozmieszczaniu gaÊnic powinny byç spe∏nione nast´pujàce warunki: 1) odleg∏oÊç z ka˝dego miejsca w obiekcie, w którym mo˝e przebywaç cz∏owiek, do najbli˝szej gaÊnicy nie powinna byç wi´ksza ni˝ 30 m; 2) do gaÊnic powinien byç zapewniony dost´p o szerokoÊci co najmniej 1 m. Rozdzia∏ 7 Instalacje i urzàdzenia techniczne § 30. 1. W obiektach, w których odbywa si´ proces spalania paliwa sta∏ego, ciek∏ego lub gazowego, usuwa si´ zanieczyszczenia z przewodów dymowych i spalinowych: 1) od palenisk zak∏adów zbiorowego ˝ywienia i us∏ug gastronomicznych — co najmniej raz w miesiàcu, je˝eli przepisy miejscowe nie stanowià inaczej; 2) od palenisk opalanych paliwem sta∏ym niewymienionych w pkt 1 — co najmniej cztery razy w roku; 3) od palenisk opalanych paliwem p∏ynnym i gazowym niewymienionych w pkt 1 — co najmniej dwa razy w roku. 2. W obiektach, o których mowa w ust. 1, usuwa si´ zanieczyszczenia z przewodów wentylacyjnych co najmniej raz w roku, je˝eli wi´ksza cz´stotliwoÊç nie wynika z warunków u˝ytkowych. Poz. 563 § 31. 1. Temperatura zewn´trznych powierzchni urzàdzeƒ i zasilajàcych je instalacji, z wy∏àczeniem instalacji elektroenergetycznych, jak równie˝ temperatura wt∏aczanego do pomieszczenia powietrza, w zale˝noÊci od rodzaju wyst´pujàcych w obiekcie materia∏ów, nie powinna przekraczaç nast´pujàcych wielkoÊci: 1) w przypadku gazów i par cieczy 2/3 maksymalnej temperatury powierzchni wyra˝onej w stopniach Celsjusza (°C), okreÊlonej Polskà Normà dotyczàcà urzàdzeƒ elektrycznych w przestrzeniach zagro˝onych wybuchem dla poszczególnych klas temperaturowych gazów i par cieczy; 2) w przypadku py∏ów i w∏ókien:
43. a)co najmniej 343,15 K (70 °C) poni˝ej temperatury tlenia si´ 5 mm warstwy py∏u dla poziomych powierzchni ogrzewczych lub nachylonych do 60° w stosunku do poziomu,
44. b)2/3 temperatury samozap∏onu, wyra˝onej w stopniach Celsjusza (°C), mieszaniny py∏ów lub w∏ókien z powietrzem dla powierzchni o nachyleniu wi´kszym ni˝ 60° w stosunku do poziomu oraz dla tych powierzchni, na których uniemo˝liwiono gromadzenie si´ py∏ów i w∏ókien,
45. c)2/3 temperatury samozap∏onu, wyra˝onej w stopniach Celsjusza (°C), mieszaniny py∏ów lub w∏ókien z powietrzem dla nietlàcych si´ py∏ów lub w∏ókien, niezale˝nie od stopnia nachylenia powierzchni urzàdzeƒ ogrzewczych; 3) w przypadkach pozosta∏ych cia∏ sta∏ych ∏atwo zapalnych 2/3 temperatury samozap∏onu, wyra˝onej w stopniach Celsjusza (°C). 2. Dopuszczalne temperatury pracy urzàdzeƒ elektroenergetycznych oraz zasady klasyfikacji gazów i par cieczy do klas temperaturowych okreÊlajà Polskie Normy dotyczàce urzàdzeƒ elektrycznych w przestrzeniach zagro˝onych wybuchem. 3. Przy ustalaniu dopuszczalnych temperatur za podstaw´ nale˝y przyjmowaç ten materia∏ palny znajdujàcy si´ w danym pomieszczeniu, który ma najni˝szà temperatur´ samozap∏onu, a dla tlàcych si´ py∏ów — najni˝szà temperatur´ tlenia. 4. W systemach ogrzewczych oraz wentylacyjnych nie jest dopuszczalna recyrkulacja powietrza, je˝eli mog∏aby spowodowaç wzrost zagro˝enia wybuchem. 5. Dopuszcza si´ stosowanie systemów centralnego ogrzewania powietrznego we wszystkich obiektach i pomieszczeniach, pod warunkiem zastosowania samoczynnych urzàdzeƒ (termoregulatorów) zapobiegajàcych przekroczeniu dopuszczalnych temperatur w wypadku zaniku przep∏ywu powietrza oraz blokady uniemo˝liwiajàcej w∏àczenie elementów grzewczych przed uruchomieniem nawiewu powietrza. 6. Systemy centralnego ogrzewania wodnego i parowego nie powinny byç stosowane w obiektach, w których wyst´pujà materia∏y wytwarzajàce w reakcji z wodà lub parà wodnà palne gazy, je˝eli reakcje takie nie sà przewidziane w procesie technologicznym. Dziennik Ustaw Nr 80 — 3678 — 7. Powierzchnie przewodów i urzàdzeƒ grzewczych oraz ich izolacje w obr´bie pomieszczeƒ, w których mogà wydzielaç si´ palne py∏y i w∏ókna, powinny byç g∏adkie, ∏atwe do oczyszczenia i nierozprzestrzeniajàce ognia. 8. Instalacje i urzàdzenia techniczne oraz technologiczne, w których podczas eksploatacji mogà wytwarzaç si´ ∏adunki elektrycznoÊci statycznej o potencjale wystarczajàcym do zapalenia wyst´pujàcych materia∏ów palnych, powinny byç wyposa˝one w odpowiednie Êrodki ochrony, zgodnie z Polskimi Normami dotyczàcymi ochrony przed elektrycznoÊcià statycznà. Rozdzia∏ 8 Prace niebezpieczne pod wzgl´dem po˝arowym oraz ocena zagro˝enia wybuchem § 32. 1. Przed rozpocz´ciem prac niebezpiecznych pod wzgl´dem po˝arowym, mogàcych powodowaç bezpoÊrednie niebezpieczeƒstwo powstania po˝aru lub wybuchu, w∏aÊciciel, zarzàdca lub u˝ytkownik obiektu jest obowiàzany: 1) oceniç zagro˝enie po˝arowe w miejscu, w którym prace b´dà wykonywane; 2) ustaliç rodzaj przedsi´wzi´ç majàcych na celu niedopuszczenie do powstania i rozprzestrzeniania si´ po˝aru lub wybuchu; 3) wskazaç osoby odpowiedzialne za odpowiednie przygotowanie miejsca pracy, za przebieg oraz zabezpieczenie miejsca po zakoƒczeniu pracy; Poz. 563 5) u˝ywaç do wykonywania prac wy∏àcznie sprz´tu sprawnego technicznie i zabezpieczonego przed mo˝liwoÊcià wywo∏ania po˝aru. § 33. 1. W obiektach i na terenach przyleg∏ych, gdzie prowadzone sà procesy technologiczne z u˝yciem materia∏ów mogàcych wytworzyç mieszaniny wybuchowe lub w których materia∏y takie sà magazynowane, powinna byç dokonana ocena zagro˝enia wybuchem. 2. Ocena, o której mowa w ust. 1, obejmuje wskazanie pomieszczeƒ zagro˝onych wybuchem, wyznaczenie w pomieszczeniach i przestrzeniach zewn´trznych odpowiednich stref zagro˝enia wybuchem oraz wskazanie czynników mogàcych w nich zainicjowaç zap∏on. 3. Oceny, o której mowa w ust. 1, dokonujà: inwestor, projektant lub u˝ytkownik decydujàcy o procesie technologicznym. 4. Klasyfikacj´ stref zagro˝enia wybuchem okreÊla Polska Norma dotyczàca zapobiegania wybuchowi i ochronie przed wybuchem. 5. Pomieszczenie, w którym mo˝e wytworzyç si´ mieszanina wybuchowa, powsta∏a z wydzielajàcej si´ takiej iloÊci palnych gazów, par, mgie∏ lub py∏ów, której wybuch móg∏by spowodowaç przyrost ciÊnienia w tym pomieszczeniu przekraczajàcy 5 kPa, okreÊla si´ jako pomieszczenie zagro˝one wybuchem. 4) zapewniç wykonywanie prac wy∏àcznie przez osoby do tego upowa˝nione, posiadajàce odpowiednie kwalifikacje; 6. Wytyczne w zakresie okreÊlania przyrostu ciÊnienia w pomieszczeniu, jaki móg∏by zostaç spowodowany przez wybuch, zawiera za∏àcznik do rozporzàdzenia. 5) zaznajomiç osoby wykonujàce prace z zagro˝eniami po˝arowymi wyst´pujàcymi w rejonie wykonywania prac oraz z przedsi´wzi´ciami majàcymi na celu niedopuszczenie do powstania po˝aru lub wybuchu. 7. W pomieszczeniu nale˝y wyznaczyç stref´ zagro˝enia wybuchem, je˝eli mo˝e w nim wyst´powaç mieszanina wybuchowa o obj´toÊci co najmniej 0,01 m3 w zwartej przestrzeni. 2. Przy wykonywaniu prac, o których mowa w ust. 1, nale˝y: Rozdzia∏ 9 1) zabezpieczyç przed zapaleniem materia∏y palne wyst´pujàce w miejscu wykonywania prac oraz w rejonach przyleg∏ych, w tym równie˝ elementy konstrukcji budynku i znajdujàcych si´ w nim instalacji technicznych; 2) prowadziç prace niebezpieczne pod wzgl´dem po˝arowym w pomieszczeniach (urzàdzeniach) zagro˝onych wybuchem lub w pomieszczeniach, w których wczeÊniej wykonywano inne prace zwiàzane z u˝yciem ∏atwo palnych cieczy lub palnych gazów, jedynie wtedy, gdy st´˝enie par cieczy lub gazów w mieszaninie z powietrzem w miejscu wykonywania prac nie przekracza 10 % ich dolnej granicy wybuchowoÊci; 3) mieç w miejscu wykonywania prac sprz´t umo˝liwiajàcy likwidacj´ wszelkich êróde∏ po˝aru; 4) po zakoƒczeniu prac poddaç kontroli miejsce, w którym prace by∏y wykonywane, oraz rejony przyleg∏e; Zabezpieczenie przeciwpo˝arowe lasów § 34. 1. Lasy po∏o˝one przy obiektach mogàcych stanowiç zagro˝enie po˝arowe dla lasu oddziela si´ od tych obiektów pasami przeciwpo˝arowymi, utrzymywanymi w stanie zapewniajàcym ich u˝ytecznoÊç przez ca∏y rok. 2. Rodzaje oraz sposoby wykonywania pasów przeciwpo˝arowych okreÊla rozporzàdzenie Ministra Ârodowiska z dnia 22 marca 2006 r. w sprawie szczegó∏owych zasad zabezpieczenia przeciwpo˝arowego lasów (Dz. U. Nr 58, poz. 405). 3. Obowiàzek urzàdzania i utrzymywania pasów przeciwpo˝arowych cià˝y na: 1) kierownikach lub w∏aÊcicielach zak∏adów przemys∏owych, obiektów magazynowych i u˝ytecznoÊci publicznej; 2) w∏aÊcicielach linii kolejowych; Dziennik Ustaw Nr 80 — 3679 — 3) komendantach poligonów; 4) w∏aÊcicielach lub zarzàdcach lasów po∏o˝onych przy drogach publicznych; 5) w∏aÊcicielach dróg zak∏adowych. Poz. 563 ne w postaci nie wi´cej ni˝ dwóch zbiorników w obr´bie chronionej powierzchni zawierajàcych ∏àcznie co najmniej 50 m3 wody lub cieku wodnego o sta∏ym przep∏ywie wody nie mniejszym ni˝ 10 dm3/s przy najni˝szym stanie wód, z zapewnieniem najbli˝szego stanowiska czerpania wody w terenie o promieniu: 4. Obowiàzek utrzymywania pasów przeciwpo˝arowych nie dotyczy: 1) nieprzekraczajàcym 3 km w lasach I kategorii zagro˝enia po˝arowego; 1) lasów zaliczonych do III kategorii zagro˝enia po˝arowego; 2) nieprzekraczajàcym 5 km w lasach II kategorii zagro˝enia po˝arowego; 2) drzewostanów starszych ni˝ 30 lat po∏o˝onych przy drogach publicznych i parkingach oraz drzewostanów po∏o˝onych przy drogach o nawierzchni nieutwardzonej, z wyjàtkiem dróg poligonowych i mi´dzypoligonowych; 3) uzgodnionym z w∏aÊciwym miejscowo komendantem powiatowym (miejskim) Paƒstwowej Stra˝y Po˝arnej w lasach III kategorii zagro˝enia po˝arowego. 3) lasów o szerokoÊci mniejszej ni˝ 200 m. 5. Zaliczenia obszarów leÊnych do kategorii zagro˝enia po˝arowego dokonuje si´ w planach urzàdzenia lasu, uproszczonych planach urzàdzenia lasu i planach ochrony parków narodowych. § 35. 1. W odleg∏oÊci mniejszej ni˝ 30 m od skraju toru kolejowego lub drogi publicznej pozostawianie ga∏´zi, chrustu, nieokrzesanych Êci´tych drzew i odpadów poeksploatacyjnych jest zabronione. 2. W∏aÊciciele, zarzàdcy lub u˝ytkownicy lasów, których lasy samoistnie lub wspólnie tworzà kompleks leÊny o powierzchni ponad 300 ha, sà obowiàzani: 1) zorganizowaç w okresie zagro˝enia po˝arowego obserwacj´ i patrolowanie lasów w celu wykrywania po˝arów oraz alarmowania o ich powstaniu; 4. W∏aÊciciel lub zarzàdca lasu jest obowiàzany do umieszczenia przy wjazdach do lasów oraz przy parkingach leÊnych, w uzgodnieniu z w∏aÊciwym miejscowo komendantem powiatowym (miejskim) Paƒstwowej Stra˝y Po˝arnej, tablic informacyjnych i ostrzegawczych dotyczàcych zabezpieczenia przeciwpo˝arowego lasu. 5. Dojazdy po˝arowe, o których mowa w ust. 2 pkt 3, oraz wyposa˝enie baz w sprz´t, o których mowa w ust. 2 pkt 5, okreÊla rozporzàdzenie Ministra Ârodowiska z dnia 22 marca 2006 r. w sprawie szczegó∏owych zasad zabezpieczenia przeciwpo˝arowego lasów. § 36. 1. W lasach i na terenach ÊródleÊnych, na obszarze ∏àk, torfowisk i wrzosowisk, jak równie˝ w odleg∏oÊci do 100 m od granicy lasów nie jest dopuszczalne wykonywanie czynnoÊci mogàcych wywo∏aç niebezpieczeƒstwo po˝aru: 2) zapewniç i utrzymywaç êród∏a wody do celów przeciwpo˝arowych; 1) rozniecanie ognia poza miejscami wyznaczonymi do tego celu przez w∏aÊciciela lub zarzàdc´ lasu; 3) utrzymywaç dojazdy po˝arowe wyznaczone w planie urzàdzenia lasu zgodnie z przepisami w sprawie zasad zabezpieczenia przeciwpo˝arowego lasów; 2) palenie tytoniu, z wyjàtkiem miejsc na drogach utwardzonych i miejsc wyznaczonych do pobytu ludzi. 4) oznakowaç stanowiska czerpania wody znakami zgodnymi z Polskimi Normami dotyczàcymi znaków bezpieczeƒstwa; 5) urzàdziç i utrzymywaç w miejscach wyznaczonych, w porozumieniu z w∏aÊciwymi miejscowo komendantami powiatowymi (miejskimi) Paƒstwowej Stra˝y Po˝arnej, bazy sprz´tu do gaszenia po˝arów lasów; 6) uzgodniç projekt planu urzàdzenia lasu, projekt uproszczonego planu urzàdzenia lasu oraz projekt planu ochrony parku narodowego, w cz´Êci dotyczàcej ochrony przeciwpo˝arowej, z w∏aÊciwym miejscowo komendantem wojewódzkim Paƒstwowej Stra˝y Po˝arnej, dla lasów I i II kategorii zagro˝enia po˝arowego. 3. èród∏a wody do celów przeciwpo˝arowych w lasach, które samoistnie lub wspólnie tworzà kompleks o powierzchni ponad 300 ha, powinny byç zapewnio- 2. Przepis ust. 1 pkt 1 nie dotyczy czynnoÊci zwiàzanych z gospodarkà leÊnà oraz wykonywaniem robót budowlanych. Rozdzia∏ 10 Zabezpieczenie przeciwpo˝arowe zbioru, transportu i sk∏adowania palnych p∏odów rolnych § 37. 1. Podczas zbioru, transportu i sk∏adowania p∏odów rolnych nale˝y: 1) stosowaç wskazania podane w instrukcjach obs∏ugi przy eksploatacji maszyn rolniczych i innych z nap´dem; 2) stosowaç silniki elektryczne o odpowiednim do warunków pracy stopniu ochrony; minimalna odleg∏oÊç uk∏adu nap´dowego od stert, stogów i budynków o konstrukcji palnej powinna wynosiç 5 m; Dziennik Ustaw Nr 80 — 3680 — 3) ustawiaç silniki spalinowe na pod∏o˝u niepalnym, w odleg∏oÊci co najmniej 10 m od stert, stogów lub budynków o konstrukcji palnej; 4) zabezpieczaç urzàdzenia wydechowe silników spalinowych przed wylotem iskier; Poz. 563 § 39. Wypalanie s∏omy i pozosta∏oÊci roÊlinnych na polach w odleg∏oÊci mniejszej ni˝ 100 m od zabudowaƒ, lasów, zbo˝a na pniu i miejsc ustawienia stert lub stogów bàdê w sposób powodujàcy zak∏ócenia w ruchu drogowym, a tak˝e bez zapewnienia sta∏ego nadzoru miejsca wypalania, nie jest dopuszczalne. 5) zapewniç mo˝liwoÊç ewakuacji ludzi i sprz´tu; 6) przechowywaç niezb´dne materia∏y p´dne, w iloÊci nieprzekraczajàcej dobowego zapotrzebowania, w zamkni´tych niet∏ukàcych si´ naczyniach, w odleg∏oÊci co najmniej 10 m od punktu om∏otowego i miejsc wyst´powania palnych p∏odów rolnych; 7) wyposa˝yç miejsca om∏otów, stertowania i kombajnowania w gaÊnice oraz w razie potrzeby w sprz´t s∏u˝àcy do wykonywania pasów ograniczajàcych rozprzestrzenianie si´ po˝aru. 2. Palenie tytoniu przy obs∏udze sprz´tu, maszyn i pojazdów podczas zbiorów palnych p∏odów rolnych oraz ich transportu nie jest dopuszczalne. 3. U˝ywanie otwartego ognia i palenie tytoniu w odleg∏oÊci mniejszej ni˝ 10 m od punktu om∏otowego i miejsc wyst´powania palnych p∏odów rolnych nie jest dopuszczalne. Rozdzia∏ 11 Przepisy przejÊciowe i koƒcowe § 40. W stosunku do obiektów wzniesionych przed dniem wejÊcia w ˝ycie rozporzàdzenia: 1) wymagaƒ okreÊlonych w § 23 ust. 1 i 2 nie stosuje si´ do obiektów wzniesionych przed dniem 17 stycznia 1993 r.; 2) wymagania okreÊlone w § 14 ust. 2 obowiàzujà przy przebudowie i rozbudowie instalacji wodociàgowej przeciwpo˝arowej. § 41. Strefy zagro˝enia wybuchem wyznaczone w pomieszczeniach i przestrzeniach zewn´trznych, zaklasyfikowane przed dniem wejÊcia w ˝ycie rozporzàdzenia, klasyfikuje si´ odpowiednio, z uwzgl´dnieniem wymagaƒ okreÊlonych w § 33 ust. 4, jako: § 38. 1. Strefa po˝arowa sterty lub stogu z palnymi produktami roÊlinnymi nie powinna przekraczaç powierzchni 1 000 m2 lub kubatury 5 000 m3. 1) stref´ Z 0 — strefa 0; 2. Przy ustawianiu stert, stogów i brogów nale˝y zachowaç co najmniej nast´pujàce odleg∏oÊci: 3) stref´ Z 2 — strefa 2; 1) od budynków wykonanych z materia∏ów:
46. a)palnych — 30 m,
47. b)niepalnych i o pokryciu co najmniej trudno zapalnym — 20 m; 2) od dróg publicznych i torów kolejowych — 30 m; 3) od urzàdzeƒ i przewodów linii elektrycznych wysokiego napi´cia — 30 m; 2) stref´ Z 1 — strefa 1; 4) stref´ Z 10 — strefa 20; 5) stref´ Z 11 — strefa 21 lub strefa 22 (w zale˝noÊci od prawdopodobieƒstwa wystàpienia atmosfery wybuchowej). § 42. Traci moc rozporzàdzenie Ministra Spraw Wewn´trznych i Administracji z dnia 16 czerwca 2003 r. w sprawie ochrony przeciwpo˝arowej budynków, innych obiektów budowlanych i terenów (Dz. U. Nr 121, poz. 1138). 4) od lasów i terenów zadrzewionych — 100 m; 5) mi´dzy stertami i stogami stanowiàcymi odr´bne strefy po˝arowe — 30 m. § 43. Rozporzàdzenie wchodzi w ˝ycie po up∏ywie 7 dni od dnia og∏oszenia. 3. Wokó∏ stert i stogów nale˝y wykonaç i utrzymaç powierzchni´ o szerokoÊci co najmniej 2 m w odleg∏oÊci 3 m od ich obrysu pozbawionà materia∏ów palnych. 4. Produkty roÊlinne nale˝y sk∏adowaç w sposób uniemo˝liwiajàcy ich samozapalenie. W przypadku koniecznoÊci sk∏adowania produktów niedosuszonych nale˝y okresowo sprawdzaç ich temperatur´. Minister Spraw Wewn´trznych i Administracji: w z. A. Czartoryski Dziennik Ustaw Nr 80 — 3681 — Poz. 563 Za∏àcznik do rozporzàdzenia Ministra Spraw Wewn´trznych i Administracji z dnia 21 kwietnia 2006 r. (poz. 563) WYTYCZNE W ZAKRESIE OKREÂLANIA PRZYROSTU CIÂNIENIA W POMIESZCZENIU, JAKI MÓG¸BY ZOSTAå SPOWODOWANY PRZEZ WYBUCH 1. Przy dokonywaniu oceny zagro˝enia wybuchem pomieszczeƒ nale˝y braç pod uwag´ najbardziej niekorzystnà z punktu widzenia ewentualnych skutków wybuchu sytuacj´, mogàcà wytworzyç si´ w procesie ich eksploatacji, uwzgl´dniajàc najbardziej niebezpieczny wyst´pujàcy tam rodzaj substancji oraz najwi´kszà jej iloÊç, jaka mog∏aby braç udzia∏ w reakcji wybuchu. 2. Przyrost ciÊnienia w pomieszczeniu ΔP (w Pa), spowodowany przez wybuch z udzia∏em jednorodnych palnych gazów lub par o czàsteczkach zbudowanych z atomów w´gla, wodoru, tlenu, azotu i chlorowców, jest okreÊlany za pomocà równania: ρ — g´stoÊç palnych gazów lub par w temperaturze pomieszczenia w normalnych warunkach pracy (kg · m–3). 3. Przyrost ciÊnienia w pomieszczeniu ΔP (w Pa), spowodowany przez wybuch z udzia∏em substancji palnych niewymienionych w pkt 2, jest okreÊlany za pomocà równania: gdzie: qsp — ciep∏o spalania (J · kg–1); Po — ciÊnienie atmosferyczne 101 325 Pa; normalne, równe ρp — g´stoÊç powietrza w temperaturze T (kg · m–3); gdzie: mmax — maksymalna masa substancji palnych, tworzàcych mieszanin´ wybuchowà, jaka mo˝e wydzieliç si´ w rozpatrywanym pomieszczeniu (kg); ΔPmax — maksymalny przyrost ciÊnienia przy wybuchu stechiometrycznej mieszaniny gazowolub parowo-powietrznej w zamkni´tej komorze (Pa); W — wspó∏czynnik przebiegu reakcji wybuchu, uwzgl´dniajàcy niehermetycznoÊç pomieszczenia, nieadiabatycznoÊç reakcji wybuchu, a tak˝e fakt udzia∏u w reakcji nieca∏ej iloÊci palnych gazów i par, jaka wydzieli∏aby si´ w pomieszczeniu — równy 0,17 dla palnych gazów i 0,1 dla palnych par; V — obj´toÊç przestrzeni powietrznej pomieszczenia, stanowiàca ró˝nic´ mi´dzy obj´toÊcià pomieszczenia i obj´toÊcià znajdujàcych si´ w nim instalacji, sprz´tu, zamkni´tych opakowaƒ itp. (m3); Cst — obj´toÊciowe st´˝enie stechiometryczne palnych gazów lub par: β — stechiometryczny wspó∏czynnik tlenu w reakcji wybuchu: cp — ciep∏o w∏aÊciwe 1,01 · 103 J · kg–1 · K–1; T powietrza, równe — temperatura pomieszczenia w normalnych warunkach pracy (K); W = 0,17 dla palnych gazów i uniesionego palnego py∏u; W = 0,1 dla palnych par i mgie∏; pozosta∏e — jak we wzorze [1]. 4. Masa palnych par m (w kg), wydzielajàcych si´ w pomieszczeniu wskutek parowania cieczy z otwartej powierzchni, jest okreÊlana za pomocà równania: gdzie: F — powierzchnia parowania cieczy (w m2) — dla ka˝dego dm3 cieczy rozlanej na posadzce betonowej przyjmuje si´ F = 0,5 m2 dla roztworów zawierajàcych nie wi´cej ni˝ 70 % masowego udzia∏u rozpuszczalnika i F = 1 m2 dla pozosta∏ych cieczy; τ — przewidywany maksymalny czas wydzielania si´ par (s); K — wspó∏czynnik parowania okreÊlony w tabeli; Ps — pr´˝noÊç pary nasyconej w temperaturze pomieszczenia t w °C (Pa): nC, nH, nCl, nO — odpowiednio iloÊci atomów w´gla, wodoru, chlorowców i tlenu w czàsteczce gazu lub pary; A, B, CA — wspó∏czynniki równania Antoine’a dla danej cieczy; M — masa czàsteczkowa cieczy (kg · kmol–1). Dziennik Ustaw Nr 80 — 3682 — Poz. 563 i 564 Tabela WartoÊci wspó∏czynnika parowania K Pr´dkoÊç przep∏ywu powietrza nad powierzchnià parowania (m ⋅ s–1) Temperatura pomieszczenia w °C 10 15 20 30 35 0 1,0 1,0 1,0 1,0 1,0 0,1 3,0 2,6 2,4 1,8 1,6 0,2 4,6 3,8 3,5 2,4 2,3 0,5 6,6 5,7 5,4 3,6 3,2 1,0 10,0 8,7 7,7 5,6 4,6 5. W przypadku wyst´powania w pomieszczeniu uruchamianej samoczynnie wentylacji awaryjnej, przy okreÊlaniu mmax dla palnych gazów lub par dopuszcza si´ uwzgl´dnianie jej dzia∏ania, je˝eli odciàgi powietrza znajdujà si´ w pobli˝u miejsca przewidywanego wydzielania si´ gazów lub par. Przyjmowanà do obliczenia ΔP maksymalnà mas´ substancji palnych mo˝na wtedy zmniejszyç „k” razy, przy czym: gdzie: n — iloÊç wymian powietrza w pomieszczeniu przy dzia∏aniu wentylacji awaryjnej (s–1); τ — przewidywany czas wydzielania gazów lub par (s). 6. Obliczenie przewidywanego przyrostu ciÊnienia w pomieszczeniu nie jest wymagane w przypadku, gdy bez jego dokonania inwestor, jednostka projektowania lub u˝ytkownik decydujàcy o procesie technologicznym uznaje pomieszczenie za zagro˝one wybuchem. 564 ROZPORZÑDZENIE MINISTRA SPRAW WEWN¢TRZNYCH I ADMINISTRACJI1) z dnia 26 kwietnia 2006 r. zmieniajàce rozporzàdzenie w sprawie przeprowadzania post´powania kwalifikacyjnego w stosunku do kandydatów ubiegajàcych si´ o przyj´cie do s∏u˝by w Stra˝y Granicznej Na podstawie art. 31 ust. 3 ustawy z dnia 12 paêdziernika 1990 r. o Stra˝y Granicznej (Dz. U. z 2005 r. Nr 234, poz. 1997) zarzàdza si´, co nast´puje: § 1. W rozporzàdzeniu Ministra Spraw Wewn´trznych i Administracji z dnia 10 lutego 2006 r. w sprawie przeprowadzania post´powania kwalifikacyjnego w stosunku do kandydatów ubiegajàcych si´ o przyj´cie do s∏u˝by w Stra˝y Granicznej (Dz. U. Nr 23, poz. 175) wprowadza si´ nast´pujàce zmiany: ——————— 1) Minister Spraw Wewn´trznych i Administracji kieruje dzia∏em administracji rzàdowej — sprawy wewn´trzne, na podstawie § 1 ust. 2 pkt 3 rozporzàdzenia Prezesa Rady Ministrów z dnia 31 paêdziernika 2005 r. w sprawie szczegó∏owego zakresu dzia∏ania Ministra Spraw Wewn´trznych i Administracji (Dz. U. Nr 220, poz. 1897). 1) w § 9 ust. 2 otrzymuje brzmienie: „2. CzynnoÊci, o których mowa w ust. 1 pkt 1, 3 i 4, dokonuje komórka kadrowa. Prze∏o˝ony w∏aÊciwy w sprawach post´powania mo˝e zwróciç si´ o przeprowadzenie czynnoÊci, o których mowa w ust. 1 pkt 3 i 4, do kierownika innej jednostki organizacyjnej Stra˝y Granicznej.”; 2) w § 26 dotychczasowà treÊç oznacza si´ jako ust. 1 i dodaje si´ ust. 2 w brzmieniu: „2. Do post´powaƒ, o których mowa w ust. 1, w zakresie oceny kwalifikacji zawodowych szczególnie przydatnych do s∏u˝by na przewidywanym stanowisku s∏u˝bowym, stosuje si´