← Polska

Rozporządzenie Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego z dnia 22 maja 2006 r. w sprawie szczegółowych zasad i trybu gromadzenia, ewidencjonowania, k

Obsah (4)§ 11§ 4§ 25§ 35

Dziennik Ustaw Nr 98 — 4626 — Poz. 679 i 680 679 ROZPORZÑDZENIE MINISTRA GOSPODARKI1) z dnia 23 maja 2006 r. w sprawie wykazu gmin, którym przys∏uguje cz´Êç rekompensujàca subwencji ogólnej za rok 200

art. 10 ust. 1 ustawy z dnia 2 paêdziernika 2003 r. o zmianie ustawy o specjalnych strefach ekonomicznych i niektórych ustaw, z podatku od nieruchomoÊci, stanowiàcy za∏àcznik do rozporzàdzenia. §

  1. Rozporzàdzenie wchodzi w ˝ycie po up∏ywie 14 dni od dnia og∏oszenia. Minister Gospodarki: P. G. Woêniak Za∏àcznik do rozporzàdzenia Ministra Gospodarki z dnia 23 maja 2006 r. (poz. 679) WYKAZ GMIN, KTÓRYM PRZYS¸UGUJE CZ¢Âå REKOMPENSUJÑCA SUBWENCJI OGÓLNEJ ZA ROK 2005
  2. Województwo dolnoÊlàskie Dzier˝oniów m. Gromadka K∏odzko m. Legnica m. Polkowice Wa∏brzych m.
  3. Województwo lubuskie Kostrzyn m.
  4. Województwo ∏ódzkie Ozorków m.
  5. Województwo ma∏opolskie Kraków m.
  6. Województwo podkarpackie Mielec m. Nowa D´ba Stalowa Wola m.
  7. Województwo pomorskie Tczew m. Tczew
  8. Województwo Êlàskie Cz´stochowa m. Dàbrowa Górnicza m. Gliwice m. Paw∏owice Tychy m. ˚ory m. 680 ROZPORZÑDZENIE MINISTRA KULTURY I DZIEDZICTWA NARODOWEGO1) z dnia 22 maja 2006 r. w sprawie szczegó∏owych zasad i trybu gromadzenia, ewidencjonowania, kwalifikowania, klasyfikacji oraz udost´pniania materia∏ów archiwalnych tworzàcych zasób jednostek publicznej radiofonii i telewizji Na podstawie art. 17 ust. 4 ustawy z dnia 14 lipca 1983 r. o narodowym zasobie archiwalnym i archi——————— wach (Dz. U. z 2006 r. Nr 97, poz. 673) zarzàdza si´, co nast´puje: 1) Minister Kultury i Dziedzictwa Narodowego kieruje dzia∏em administracji rzàdowej — kultura i ochrona dziedzictwa na- rodowego, na podstawie § 1 ust. 2 rozporzàdzenia Prezesa Rady Ministrów z dnia 31 paêdziernika 2005 r. w sprawie szczegó∏owego zakresu dzia∏ania Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego (Dz. U. Nr 220, poz. 1889). Dziennik Ustaw Nr 98 — 4627 — Rozdzia∏ 1 Przepisy ogólne §
  9. Zasób jednostek publicznej radiofonii i telewizji tworzy dokumentacja programowa i dokumentacja zarzàdzania. Poz. 680 nia dokumentacji jednostek publicznej radiofonii i telewizji oraz przekazywania materia∏ów archiwalnych z tych jednostek do archiwów paƒstwowych stosuje si´ przepisy wydane na podstawie art. 5 ust. 2 ustawy z dnia 14 lipca 1983 r. o narodowym zasobie archiwalnym i archiwach. Rozdzia∏ 2 §
  10. Dokumentacjà programowà sà: Gromadzenie materia∏ów archiwalnych 1) zapisy dêwi´ku, obrazu lub obrazu z towarzyszàcym dêwi´kiem, powsta∏e w wyniku dzia∏alnoÊci jednostek publicznej radiofonii i telewizji bàdê pozyskane przez nie w drodze zakupu, darowizny lub wymiany, zwane dalej „dokumentami wizyjnymi i fonicznymi”; §
  11. Celem gromadzenia dokumentacji w jednostkach publicznej radiofonii i telewizji jest: 2) dokumenty zwiàzane z tworzeniem lub pozyskiwaniem przez jednostki publicznej radiofonii i telewizji zapisów,

pkt 1, zwane dalej „dokumentacjà dzia∏alnoÊci programowej”. 2) zachowanie materia∏ów o wartoÊci historycznej (materia∏ów archiwalnych).

  1. Dokumentacjà zarzàdzania jest dokumentacja wytworzona w wyniku zarzàdzania jednostkami publicznej radiofonii i telewizji, niezale˝nie od techniki wytworzenia i od noÊnika, na którym zosta∏a utrwalona. §
  2. Archiwa zak∏adowe w jednostkach publicznej radiofonii i telewizji prowadzà dzia∏alnoÊç polegajàcà na: 1) gromadzeniu, ewidencjonowaniu, kwalifikowaniu i klasyfikowaniu dokumentacji programowej; 2) gromadzeniu i ewidencjonowaniu dokumentacji zarzàdzania.
  3. Do zadaƒ archiwów zak∏adowych, w odniesieniu do dokumentacji programowej, nale˝y: 1) gromadzenie, ewidencjonowanie i przechowywanie dokumentacji; 2) ostateczna kwalifikacja archiwalna dokumentacji; 3) opracowywanie techniczne i merytoryczne dokumentacji oraz tworzenie systemu informacji o niej; 4) zabezpieczanie dokumentacji przed zniszczeniem, degradacjà technicznà, dost´pem osób niepowo∏anych i kradzie˝à; 5) konserwacja materia∏ów archiwalnych; 6) udost´pnianie dokumentacji i informacji o niej; 1) zapewnienie materia∏ów potrzebnych do dzia∏alnoÊci tych jednostek; §
  4. Komórki organizacyjne w jednostkach publicznej radiofonii i telewizji przekazujà do archiwów zak∏adowych dokumentacj´ programowà oraz dokumentacj´ zarzàdzania. §
  5. Dokumentacja programowa jest przekazywana do archiwów zak∏adowych z komórek organizacyjnych niezw∏ocznie po jej wytworzeniu wraz z nadanà wst´pnà kwalifikacjà archiwalnà. §
  6. Dokumentacja zarzàdzania jest przekazywana do archiwów zak∏adowych po ustaniu jej bie˝àcej przydatnoÊci ustalonej w instrukcjach kancelaryjnych. §
  7. W przypadku zmian w strukturze organizacyjnej jednostki publicznej radiofonii i telewizji zasób archiwum zak∏adowego, w porozumieniu z w∏aÊciwym archiwum paƒstwowym, mo˝e byç przeniesiony do innego archiwum zak∏adowego tej jednostki. §
  8. Pomieszczenia, w których przechowywane sà materia∏y archiwalne, nale˝y prawid∏owo zabezpieczyç przed po˝arem, zalaniem, kradzie˝à i dost´pem osób nieuprawnionych. §
  9. Dla materia∏ów archiwalnych zapisanych na taÊmie filmowej oraz noÊnikach do magnetycznego zapisu analogowego materia∏em podlegajàcym szczególnej ochronie oraz przekazaniu do archiwum paƒstwowego jest noÊnik z pierwotnym zapisem dokumentu w jego skoƒczonej postaci, zwany dalej „orygina∏em”. 7) brakowanie dokumentacji niearchiwalnej; 8) przekazywanie materia∏ów archiwalnych do w∏aÊciwych archiwów paƒstwowych; 9) zapewnienie ochrony dokumentacji na wypadek konfliktu zbrojnego i sytuacji kryzysowych. §
  10. W sprawach nieuregulowanych w rozporzàdzeniu do gromadzenia, kwalifikowania i klasyfikowa-
  11. W przypadku zaistnienia niebezpieczeƒstwa pogorszenia jakoÊci zapisu orygina∏u, jego utraty lub niemo˝noÊci odtworzenia na skutek starzenia si´ noÊnika lub technologii s∏u˝àcej do wykonania zapisu, nale˝y wykonaç kopi´, która w razie niemo˝noÊci odczytania orygina∏u mo˝e go zastàpiç, zwanà dalej „równowa˝nikiem orygina∏u”. Równowa˝nik orygina∏u podlega przekazaniu do archiwum paƒstwowego. Dziennik Ustaw Nr 98 — 4628 —
  12. Równowa˝nik orygina∏u powinien byç wykonany przy u˝yciu technologii pozwalajàcej na uzyskanie zapisu o jakoÊci mo˝liwie najbardziej zbli˝onej do zapisu pierwotnego. Poz. 680 audiowizualnà jednostki publicznej radiofonii i telewizji pos∏ugujà si´ kopiami u˝ytkowymi wykonanymi z orygina∏ów lub równowa˝ników orygina∏ów. Rozdzia∏ 3
  13. Przepisy ust. 1 i 2 stosuje si´ równie˝ do zapisów s∏u˝àcych do przygotowania orygina∏u, je˝eli te zapisy zosta∏y zakwalifikowane do materia∏ów archiwalnych. §
  14. Je˝eli materia∏y archiwalne,

§ 11ust. 1, i zapisy s∏u˝àce do przygotowania orygina∏u majà szczególne znaczenie jako êród∏o informacji o warto

Êci historycznej, wykonuje si´ ich kopie zabezpieczajàce w celu ochrony i zabezpieczenia. Kopie te powinny byç przechowywane w innym ni˝ orygina∏y pomieszczeniu archiwum zak∏adowego. §

  1. Dla materia∏ów archiwalnych zapisanych na noÊnikach do zapisu cyfrowego (informatycznych noÊnikach danych) materia∏em podlegajàcym szczególnej ochronie oraz przekazaniu do archiwum paƒstwowego jest dokument elektroniczny w rozumieniu ustawy z dnia 17 lutego 2005 r. o informatyzacji dzia∏alnoÊci podmiotów realizujàcych zadania publiczne (Dz. U. Nr 64, poz. 565 oraz z 2006 r. Nr 12, poz. 65 i Nr 73, poz. 501).
  2. Dokument elektroniczny mo˝e byç w okresie przechowywania przenoszony na dowolne informatyczne noÊniki danych, pod warunkiem ˝e dokument ten nie ulegnie modyfikacji. W szczególnoÊci nie mo˝e zostaç zmieniona suma kontrolna zbioru danych w stosunku do tej sumy w pierwotnym zapisie.
  3. W przypadku zaistnienia niebezpieczeƒstwa niemo˝noÊci odtworzenia materia∏ów archiwalnych na skutek starzenia si´ informatycznych noÊników danych lub technologii s∏u˝àcej do ich odczytu, materia∏y archiwalne przenosi si´ na nowe noÊniki danych. Przebieg przenoszenia na nowe informatyczne noÊniki danych powinien byç udokumentowany w sposób przyj´ty w danej jednostce publicznej radiofonii i telewizji.
  4. W przypadku zaistnienia niebezpieczeƒstwa niemo˝noÊci odczytania dokumentu elektronicznego na skutek starzenia si´ oprogramowania s∏u˝àcego do jego odczytania, mo˝na wykonaç zapis zmodyfikowany w stosunku do pierwotnego zapisu, z tym ˝e modyfikacja mo˝e dotyczyç jedynie technicznego formatu zapisu, a nie treÊci dokumentu. Zapis zmodyfikowany powinien zapewniç jakoÊç mo˝liwie najbardziej zbli˝onà do zapisu pierwotnego. §
  5. Wykonanie równowa˝nika orygina∏u w przypadku, o którym mowa w § 11 ust. 2, albo zapisu zmodyfikowanego w przypadku, o którym mowa w § 13 ust. 4, nast´puje w uzgodnieniu z w∏aÊciwym archiwum paƒstwowym. §
  6. Dla celów tworzenia i nadawania programów radiowych i telewizyjnych oraz dzia∏alnoÊci produkcyjnej, us∏ugowej i handlowej zwiàzanej z twórczoÊcià Ewidencjonowanie materia∏ów archiwalnych §
  7. Ewidencj´ dokumentacji programowej prowadzi si´ w systemie informatycznym. §
  8. W odniesieniu do dokumentów wizyjnych i fonicznych, w przypadkach,

§ 11ust. 1, 2 i 4, ewidencji podlega zarówno zapis, jak i no

Ênik. §

  1. Numery ewidencyjne w postaci: 1) sygnatury — nadaje si´ noÊnikom; 2) sta∏ego identyfikatora — nadaje si´ zapisowi dokumentów wizyjnych i fonicznych.
  2. W przypadku niemo˝noÊci wyodr´bnienia noÊnika, na którym zapisano dokumenty wizyjne i foniczne, zapisowi tych dokumentów nadaje si´ wy∏àcznie sta∏y identyfikator. §
  3. Ewidencja dokumentów wizyjnych i fonicznych, bez wzgl´du na technik´ ich wytworzenia, powinna zawieraç wykaz tych dokumentów, z okreÊleniem: 1) sta∏ego identyfikatora zapisu dokumentu; 2) sygnatury noÊnika zawierajàcego oryginalny zapis dokumentu lub sygnatury noÊnika równowa˝nika orygina∏u, sygnatury noÊnika kopii zabezpieczajàcej oraz sygnatur kopii u˝ytkowych, o ile jest mo˝liwe wskazanie tych sygnatur. §
  4. Zapis dokumentu wizyjnego lub fonicznego, niezale˝nie od tego, kiedy, na jakich noÊnikach i w ilu kopiach jest sporzàdzony, a tak˝e dokumentacj´ dzia∏alnoÊci programowej zwiàzanà z tym zapisem oznacza si´ tym samym sta∏ym identyfikatorem. §
  5. Wszelkie wersje zapisu dokumentów wizyjnych lub fonicznych, zmienione w stosunku do zapisu pierwotnego, oznacza si´ w sposób umo˝liwiajàcy odczytanie sta∏ego identyfikatora dokumentu pierwotnego. §
  6. W przypadku zewidencjonowania identycznych wersji dokumentu wizyjnego lub fonicznego jako oddzielne dokumenty, nale˝y dokonaç odpowiednich zmian w ewidencji. §
  7. Informatyczny system ewidencji, o którym mowa w § 16, powinien: 1) wskazywaç powiàzania pomi´dzy poszczególnymi wersjami dokumentów wizyjnych lub fonicznych; Dziennik Ustaw Nr 98 — 4629 — 2) podawaç liczb´ identycznych kopii tych samych wersji dokumentu, ze wskazaniem: a) orygina∏u — dla zapisów,

§ 11ust.

1, b) równowa˝nika orygina∏u — dla zapisów,

§ 11ust. 2 i 4, c) kopii zabezpieczajàcych, d) kopii u˝ytkowych; 3) zapewniaç: a) autentyczno

Êç i bezpieczeƒstwo zachowania wprowadzonych danych,

  1. b)oznaczanie podmiotów odpowiedzialnych za wpisane (modyfikowane) dane,
  2. c)wyszukiwanie i udost´pnianie danych. § 24. Ewidencjonowanie dokumentacji programowej, prowadzone z wykorzystaniem informatycznego systemu ewidencji, polega na wprowadzaniu do tego systemu, w sposób uporzàdkowany, w∏aÊciwych danych ewidencyjno-informacyjnych pozwalajàcych na szybkie wyszukiwanie informacji. § 25. Ewidencjonowanie dokumentów wizyjnych i fonicznych polega na sporzàdzeniu opisu, który zawiera: 1) unikatowy identyfikator dokumentu; 2) tytu∏ identyfikujàcy dokumentu; 3) nazwiska twórców, wykonawców i uczestników; 4) daty sporzàdzenia zapisu dokumentu i/lub daty utrwalonych wydarzeƒ; 5) informacj´ na temat praw autorskich i praw pokrewnych; 6) zwi´z∏y opis treÊci dokumentu; 7) dane o nadawaniu dokumentu i o korzystaniu z niego na innych polach eksploatacji; 8) informacj´ o dokumentacji dzia∏alnoÊci programowej umo˝liwiajàcà szybkie jej odnalezienie; 9) dane techniczne o noÊnikach i ich statusie (orygina∏, równowa˝nik orygina∏u, kopia zabezpieczajàca, kopia u˝ytkowa); 10) dane o miejscu przechowywania noÊnika; 11) kategori´ archiwalnà dokumentu. § 26. Ewidencja dokumentacji dzia∏alnoÊci programowej powinna zapewniaç mo˝liwoÊç niezw∏ocznego odszukania dokumentacji zwiàzanej z: 1) poszczególnymi dokumentami wizyjnymi i fonicznymi, w tym równie˝ tymi, które nie zosta∏y zrealizowane; 2) poszczególnymi dniami w roku i poszczególnymi programami emitowanymi w tych dniach. Poz. 680 Rozdzia∏ 4 Kwalifikowanie i klasyfikacja dokumentacji § 27. Kwalifikowaniu i klasyfikacji podlegajà dokumentacja programowa i dokumentacja zarzàdzania, wytworzone i nabyte w toku dzia∏alnoÊci jednostek publicznej radiofonii i telewizji. § 28. Dokumentacja wytwarzana i gromadzona przez jednostki publicznej radiofonii i telewizji dzieli si´ na: 1) materia∏y archiwalne (kategoria A) — wchodzàce do paƒstwowego zasobu archiwalnego; 2) dokumentacj´ niearchiwalnà (kategoria B) — innà dokumentacj´ niestanowiàcà materia∏ów archiwalnych. § 29. Oznaczanie kategorii archiwalnej dokumentacji zapisanej na noÊnikach,

§ 11ust. 1 i § 13 ust. 1, oraz stanowiàcej zapisy s∏u˝àce do przygotowania orygina∏u, dotyczy zapisu na no

Êniku, a nie noÊnika. §

  1. Kwalifikowanie dokumentacji dzia∏alnoÊci programowej odbywa si´ na podstawie zatwierdzonego przez archiwum paƒstwowe wykazu tej dokumentacji, sporzàdzonego z uwzgl´dnieniem kryteriów oceny wartoÊci archiwalnej dokumentacji programowej, okreÊlonych w za∏àczniku nr 1 do rozporzàdzenia, oraz zasad okreÊlonych w ust.
  2. Kwalifikowanie dokumentów wizyjnych i fonicznych odbywa si´ na podstawie kryteriów oceny wartoÊci archiwalnej dokumentacji programowej, okreÊlonych w za∏àczniku nr 1 do rozporzàdzenia, oraz przyk∏adowego wykazu tematów dokumentów wizyjnych i fonicznych, kwalifikowanych do materia∏ów archiwalnych ze wzgl´du na wartoÊç informacyjnà, okreÊlonego w za∏àczniku nr 2 do rozporzàdzenia.
  3. Okresy przechowywania dokumentów wizyjnych i fonicznych, kwalifikowanych do dokumentacji niearchiwalnej, ustalajà jednostki publicznej radiofonii i telewizji, bioràc pod uwag´ ich przydatnoÊç do celów praktycznych, dowodowych i kontrolnych.
  4. Dokumentacja dzia∏alnoÊci programowej, towarzyszàca dokumentom wizyjnym i fonicznym zakwalifikowanym do dokumentacji niearchiwalnej, podlega co najmniej takiemu okresowi przechowywania jak te dokumenty. §
  5. Brakowaniu podlega dokumentacja niearchiwalna.
  6. Brakowanie dokumentacji kategorii Bc jednostki publicznej radiofonii i telewizji przeprowadzajà we w∏asnym zakresie, a dokumentacji kategorii B i BE — na podstawie zgody w∏aÊciwego archiwum paƒstwowego. Dziennik Ustaw Nr 98 — 4630 — Poz. 680 §
  7. Zasady klasyfikacji i kwalifikacji dokumentacji zarzàdzania jednostek publicznej radiofonii i telewizji okreÊlajà jednolite rzeczowe wykazy akt, wydane zgodnie z przepisami,

§ 4

. 2) naukowo-badawczych ze wzgl´du na charakter prowadzonych badaƒ; Rozdzia∏ 5 §

  1. Jednostki publicznej radiofonii i telewizji zapewniajà bezp∏atny dost´p do Êrodków ewidencyjnych zawierajàcych dane,

§ 25pkt 1—6, 9 i 11.

Udost´pnianie materia∏ów archiwalnych §

  1. Jednostki publicznej radiofonii i telewizji udost´pniajà materia∏y archiwalne na pisemny wniosek.
  2. Wniosek, o którym mowa w ust. 1, powinien okreÊlaç: 1) imi´ i nazwisko albo nazw´ wnioskodawcy; 2) adres zamieszkania albo adres siedziby wnioskodawcy; 3) tytu∏ dokumentu lub temat, którego udost´pnienie dotyczy; 4) cel i postaç udost´pnienia.
  3. O mo˝liwoÊci udost´pnienia lub o odmowie udost´pnienia materia∏ów archiwalnych jednostki publicznej radiofonii i telewizji informujà wnioskodawc´ niezw∏ocznie, jednak nie póêniej ni˝ w terminie miesiàca od otrzymania wniosku. W przypadku odmowy udost´pnienia informacja musi zawieraç pisemne uzasadnienie.
  4. Jednostki publicznej radiofonii i telewizji prowadzà rejestr wniosków o udost´pnienie, udost´pnieƒ oraz odmów udost´pnienia materia∏ów archiwalnych. §
  5. Dokumenty wizyjne i foniczne, stanowiàce materia∏y archiwalne, udost´pniane sà w formie kopii u˝ytkowych w pomieszczeniach zajmowanych przez jednostki publicznej radiofonii i telewizji.
  6. Orygina∏y materia∏ów archiwalnych,

ust. 1, lub ich równowa˝niki udost´pnia si´ wyjàtkowo, w szczególnoÊci gdy jest to niezb´dne dla celów: 1) konserwacji noÊnika; 3) post´powania administracyjnego lub sàdowego.

  1. Nie udost´pnia si´ Êrodków ewidencyjnych zawierajàcych dane dotyczàce dokumentów wizyjnych i fonicznych przygotowywanych do pierwszego nadania radiowego lub telewizyjnego.
  2. Na ˝àdanie wnioskodawcy i na jego koszt jednostki publicznej radiofonii i telewizji zapewniajà utrwalenie udost´pnionych danych zawartych w Êrodkach ewidencyjnych: 1) w formie wydruku na noÊniku papierowym; 2) w innej formie dost´pnej tym jednostkom. §
  3. Wnioskodawca wyst´pujàcy o udost´pnienie dokumentu wizyjnego lub fonicznego ponosi koszty u˝ycia urzàdzeƒ technicznych w celu odtworzenia tego dokumentu. Je˝eli z udost´pnieniem jest zwiàzana koniecznoÊç wykonania kopii tego dokumentu, wnioskodawca ponosi tak˝e koszty jej wykonania. §
  4. Koszty,

§ 35ust.

3 i § 36, wnioskodawca pokrywa w sposób wskazany przez jednostk´ publicznej radiofonii i telewizji przed utrwaleniem danych zawartych w Êrodkach ewidencyjnych, odtworzeniem dokumentu wizyjnego lub fonicznego albo wykonaniem jego kopii. Rozdzia∏ 6 Przepis koƒcowy § 38. Rozporzàdzenie wchodzi w ˝ycie po up∏ywie 14 dni od dnia og∏oszenia. Minister Kultury i Dziedzictwa Narodowego: K. M. Ujazdowski Za∏àczniki do rozporzàdzenia Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego z dnia 22 maja 2006 r. (poz. 680) Za∏àcznik nr 1 KRYTERIA OCENY WARTOÂCI ARCHIWALNEJ DOKUMENTACJI PROGRAMOWEJ Ocena wartoÊci archiwalnej dokumentacji dzia∏alnoÊci programowej 1. Do dokumentacji dzia∏alnoÊci programowej zalicza si´ w szczególnoÊci, niezale˝nie od formy groma- dzenia (dokumentacja aktowa, metadane w systemie informatycznym) i noÊnika, na którym zosta∏a sporzàdzona, dokumentacj´ dnia programowego, scenariusze, umowy, ewidencj´ eksploatacji dokumentów wizyjnych i fonicznych oraz wykazy praw autorskich. Dziennik Ustaw Nr 98 — 4631 — Poz. 680 2. Do kategorii A kwalifikuje si´ dokumentacj´ dzia∏alnoÊci programowej, towarzyszàcà dokumentom wizyjnym i fonicznym zakwalifikowanym do materia∏ów archiwalnych. tyki polonijnej bàdê jeÊli jednym z autorów, wykonawców lub realizatorów warstwy dêwi´kowej, wizualnej lub audiowizualnej jest wybitny twórca polski; 3. Dokumentacj´ dnia programowego kwalifikuje si´ do kategorii BE, z wyjàtkiem: 2) wartoÊci audiowizualnej dokumentów, obejmujàcej: 1) pe∏nej dokumentacji dnia programowego, dotyczàcej co najmniej ka˝dego 50. dnia kalendarzowego, 2) dokumentacji towarzyszàcej zapisowi ca∏oÊci programu wyemitowanego jednego dnia zakwalifikowanego do kategorii A, zgodnie z ust. 10 za∏àcznika nr 2 do rozporzàdzenia (tzw. przyk∏adowy dzieƒ emisyjny)

  1. a)oddanà w dêwi´ku i obrazie reakcj´ audytorium na sali obrad, w czasie manifestacji, wieców, zebraƒ, wyra˝onà w postaci gestykulacji, braw, okrzyków, spontanicznych Êpiewów, gwizdów bàdê zupe∏nego braku reakcji, Ocena wartoÊci archiwalnej dokumentów wizyjnych i fonicznych
  2. b)indywidualne czynniki emocjonalne towarzyszàce wypowiedziom, charakteryzujàce zaanga˝owanie mówcy w spraw´, o której mówi, uchwytne w postaci gestykulacji, poziomu i barwy g∏osu, jego rytmu, indywidualnych lingwistycznych i fonetycznych cech, w p∏ynnym lub przerywanym toku wypowiedzi, dodatkowo interpretujàce tekst sposobem wypowiadania s∏ów i gestem, 4. Kwalifikacji wartoÊci archiwalnej dokumentów wizyjnych i fonicznych dokonuje si´ na podstawie oceny:
  3. c)elementy dêwi´ku i obrazu charakteryzujàce przynale˝noÊç zawodowà, Êrodowiskowà, kulturowà itp., 1) wartoÊci informacyjnej dokumentów, zawartej w ich treÊci, obejmujàcej:
  4. d)elementy wynikajàce z bezpoÊrednioÊci (braku dystansu czasowego) relacji wydarzenia, zjawiska itp.; — które kwalifikuje si´ do kategorii A.
  5. a)powstanie i dzia∏alnoÊç wytwórcy, w tym stosowane gatunki dziennikarskie i formy twórczoÊci radiowej i telewizyjnej, 3) cech realizacji dêwi´ku i obrazu, obejmujàcych:
  6. b)wydarzenia, zagadnienia, zjawiska we wszystkich dziedzinach ˝ycia (spo∏ecznego, politycznego, gospodarczego, kulturalnego itp.) majàce odniesienie do sytuacji ogólnokrajowej, regionalnej, Êrodowiskowej,
  7. a)techniczne Êrodki wyrazu lub cechy interpretacyjne realizacji dêwi´ku i obrazu, zastosowanà konwencj´ fonograficznà lub zdj´ciowà, posiadajàcà wartoÊç estetycznà lub artystycznà (np. efekty specjalne, tricki, niekonwencjonalna lub nowatorska forma itp.),
  8. c)wydarzenia, zagadnienia, zjawiska mi´dzynarodowe, majàce odniesienie do polskiej polityki zagranicznej, wojny, konferencje, wizyty g∏ów paƒstw, sytuacja w innych krajach o istotnym znaczeniu mi´dzynarodowym,
  9. b)form´ fizycznà dokumentu stanowiàcà reprezentatywny przyk∏ad okreÊlonego sposobu zapisu informacji na noÊniku lub szczególny przyk∏ad odzwierciedlajàcy rozwój technologiczny,
  10. d)histori´ spo∏ecznà (zjawiska spo∏eczne, przemiany urbanizacyjne, rozwój nauki i techniki, stan i zmiany Êrodowiska naturalnego itp.),
  11. c)unikalnoÊç lub wyjàtkowoÊç technicznego sposobu zapisu informacji na noÊniku,
  12. e)wywiady i wystàpienia osób znaczàcych we wszystkich dziedzinach, materia∏y biograficzne i autobiograficzne,
  13. f)relacje uczestników i Êwiadków wa˝nych wydarzeƒ krajowych i mi´dzynarodowych,
  14. g)materia∏y mogàce stanowiç baz´ êród∏owà do badaƒ lingwistycznych (m.in. budowy i form j´zyka ró˝nych grup j´zykowych, narzeczy, gwar, dialektów), etnograficznych (m.in. folkloru miejskiego i wiejskiego), historii naturalnej i innych nauk,
  15. h)dokumenty wizyjne i foniczne producentów zagranicznych, które ze wzgl´du na treÊç lub form´ sà polonikami, tzn. jeÊli ich zawartoÊç informacyjna dotyczy wa˝nych zagadnieƒ problematyki polskiej w innych krajach lub problema-
  16. d)czas powstania dokumentu, jeÊli odzwierciedla zmiany w funkcjonowaniu i dzia∏alnoÊci jego wytwórcy oraz zasad gromadzenia, przechowywania i konserwacji fonogramów i wideogramów,
  17. e)utrwalenie efektów dêwi´kowych i wizualnych o unikalnym lub niepowtarzalnym znaczeniu; 4) unikalnoÊci technologii bàdê noÊnika (tzw. cymelia), tzn. materia∏y sporzàdzone w technologii lub na noÊnikach o unikalnych lub muzealnych parametrach. 5. Oceny wartoÊci archiwalnej dokumentów wizyjnych i fonicznych dokonuje si´ bez wzgl´du na stan techniczny noÊnika. Dokumenty wizyjne i foniczne kwalifikuje si´ do kategorii A, je˝eli uzasadnia to ich treÊç, niezale˝nie od jakoÊci technicznej dêwi´ku, obrazu lub obrazu z towarzyszàcym dêwi´kiem. Doku- Dziennik Ustaw Nr 98 — 4632 — menty wizyjne i foniczne utrwalone na noÊnikach, których z∏y stan techniczny nie pozwala na odtworzenie ich treÊci dost´pnymi technologiami, nie podlegajà kwalifikacji archiwalnej (np. zniszczenie mechaniczne noÊnika bàdê jego istotne uszkodzenie, takie jak odklejenie si´ warstwy magnetycznej). Poz. 680 6. W przypadku dokumentów informacyjnych i publicystycznych dotyczàcych tego samego wydarzenia lub zajmujàcych si´ tà samà tematykà do kategorii A kwalifikuje si´ te, które w sposób najpe∏niejszy dokumentujà wydarzenie lub wyczerpujà temat, chyba ˝e przedstawiajà temat w istotnie odmiennych aspektach. Za∏àcznik nr 2 PRZYK¸ADOWY WYKAZ TEMATÓW DOKUMENTÓW WIZYJNYCH I FONICZNYCH, KWALIFIKOWANYCH DO MATERIA¸ÓW ARCHIWALNYCH ZE WZGL¢DU NA WARTOÂå INFORMACYJNÑ 1. Paƒstwo: 1) organy w∏adzy paƒstwowej (ustawodawcze, wykonawcze, sàdownicze); 2) wybory i powo∏ania: przebieg kampanii przedwyborczej, prognozy przedwyborcze, programy komitetów wyborczych, wywiady z kandydatami, przebieg wyborów i procedur powo∏ywania, oceny mi´dzynarodowej opinii publicznej; 3) wszystkie dziedziny (np. ochrona zdrowia, wymiar sprawiedliwoÊci, obronnoÊç, bezpieczeƒstwo publiczne itp.) dzia∏alnoÊci wewn´trznej i mi´dzynarodowej naczelnych organów w∏adzy paƒstwowej, urz´dów centralnych, organów i instytucji paƒstwowych; 6) pozaorganizacyjne formy aktywnoÊci politycznej (np. manifestacje, demonstracje, ruchy i grupy nieformalne), majàce odniesienie do sytuacji ogólnokrajowej, regionalnej, Êrodowiskowej; 7) zjawiska spo∏eczne, stan ÊwiadomoÊci spo∏ecznej, opinia publiczna, majàce odniesienie do skali ogólnokrajowej, regionalnej, Êrodowiskowej (np. patologie spo∏eczne, nastroje spo∏eczne w zwiàzku z konkretnymi wydarzeniami, zagadnienia demograficzne, przemiany urbanizacyjne itp.). 3. Kultura i sztuka: 1) utwory muzyczne, s∏owno-muzyczne, literackie, sceniczne, filmowe i inne stanowiàce przedmiot prawa autorskiego; 4) wywiady, wypowiedzi zawierajàce opinie, oceny, komentarze dotyczàce dzia∏alnoÊci naczelnych organów w∏adzy paƒstwowej, urz´dów, organów i instytucji paƒstwowych w tym równie˝ zagraniczne, jeÊli pochodzà ze êróde∏ oficjalnych lub opiniotwórczych; 2) sztuka profesjonalna, literatura, muzyka, muzealnictwo; 5) transmisje, relacje, sprawozdania z uroczystoÊci paƒstwowych oraz uroczystoÊci nieoficjalnych z udzia∏em przedstawicieli organów w∏adzy paƒstwowej. 4) wywiady i materia∏y biograficzne, jeÊli dotyczà wybitnych twórców profesjonalnych i nieprofesjonalnych; 2. Stosunki spo∏eczne: 1) partie i organizacje: polityczne, spo∏eczne, zawodowe, kulturalne, wyznaniowe, zwiàzki, stowarzyszenia itp., zwane dalej „partiami i organizacjami”; 2) dzia∏alnoÊç krajowa partii i organizacji oraz dzia∏alnoÊç cz∏onków kierownictw krajowych i wojewódzkich, majàca odniesienie do sytuacji ogólnokrajowej, regionalnej i Êrodowiskowej; 3) dzia∏alnoÊç mi´dzynarodowa partii i organizacji; 4) wystàpienia, wywiady, inne materia∏y zawierajàce informacj´ o dzia∏alnoÊci pozaorganizacyjnej cz∏onków kierownictw partii i organizacji oraz cz∏onków pe∏niàcych funkcj´ w organach w∏adzy paƒstwowej i wysokich urz´dników paƒstwowych; 5) wywiady, wypowiedzi zawierajàce opinie, oceny, komentarze dotyczàce dzia∏alnoÊci krajowej i mi´dzynarodowej partii i organizacji; 3) sztuka nieprofesjonalna, sztuka i kultura masowa, moda, jeÊli dotyczy twórców wybitnych lub zjawisk majàcych odniesienie do skali ogólnokrajowej oraz Êrodowiskowej lub regionalnej; 5) sztuka ludowa i folklor. 4. Sport: 1) transmisje, relacje z zawodów sportowych mi´dzynarodowych, amatorskich i zawodowych, odbywajàcych si´ w Polsce lub za granicà, w których brali udzia∏ sportowcy polscy; 2) transmisje, relacje z zawodów sportowych o randze ogólnokrajowej lub regionalnej; 3) wywiady, wypowiedzi, materia∏y biograficzne, jeÊli dotyczà wybitnych sportowców, trenerów, dzia∏aczy sportowych itp. 5. Gospodarka, nauka, technika: 1) zjawiska, wydarzenia, zagadnienia z wszystkich dziedzin ˝ycia gospodarczego (przemys∏, budownictwo, rolnictwo, handel, industrializacja, inne), naukowego, rozwoju technicznego, majàce odniesienie do skali ogólnokrajowej i regionalnej; Dziennik Ustaw Nr 98 — 4633 — 2) wywiady, wypowiedzi, znaczàce opinie, oceny, komentarze dotyczàce gospodarki, problematyki ekonomicznej, rozwoju nauki i techniki, majàce odniesienie do skali ogólnokrajowej i regionalnej; 3) dzia∏alnoÊç stowarzyszeƒ, organizacji, instytucji gospodarczych, naukowych, naukowo-technicznych — ogólnokrajowa oraz regionalna. 6. Polityka zagraniczna, stosunki mi´dzynarodowe: 1) wydarzenia, zjawiska, zagadnienia mi´dzynarodowe, majàce odniesienie do sytuacji Polski na arenie mi´dzynarodowej oraz sytuacji w innych krajach (regionach geograficznych) o istotnym znaczeniu mi´dzynarodowym; 2) kontakty mi´dzynarodowe pozarzàdowe we wszystkich dziedzinach na szczeblu krajowym i regionalnym; Poz. 680 i 681 3) wywiady, wypowiedzi, oceny, komentarze dotyczàce problematyki mi´dzynarodowej, jeÊli pochodzà ze êróde∏ oficjalnych lub opiniotwórczych. 7. Materia∏y mogàce stanowiç baz´ êród∏owà do badaƒ lingwistycznych, etnograficznych, historii naturalnej i innych nauk. 8. Zapis efektów dêwi´kowych i wizualnych o wartoÊci unikalnej lub niepowtarzalnym znaczeniu. 9. Materia∏y mogàce stanowiç baz´ êród∏owà dla badaƒ nad historià radiofonii i telewizji, badaƒ z zakresu kszta∏towania si´ i form oddzia∏ywania Êrodków masowego przekazu. 10. Przyk∏adowy zapis ca∏oÊci programu wyemitowanego jednego dnia (tzw. przyk∏adowy dzieƒ emisyjny) z co najmniej trzech dni w roku kalendarzowym. 681 ROZPORZÑDZENIE MINISTRA KULTURY I DZIEDZICTWA NARODOWEGO1) z dnia 22 maja 2006 r. zmieniajàce rozporzàdzenie w sprawie okreÊlenia szczególnych wypadków i trybu wczeÊniejszego udost´pniania materia∏ów archiwalnych Na podstawie art. 17 ust. 2 ustawy z dnia 14 lipca 1983 r. o narodowym zasobie archiwalnym i archiwach (Dz. U. z 2006 r. Nr 97, poz. 673) zarzàdza si´, co nast´puje: § 1. W rozporzàdzeniu Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego z dnia 13 grudnia 2000 r. w sprawie okreÊlenia szczególnych wypadków i trybu wczeÊniejszego udost´pniania materia∏ów archiwalnych (Dz. U. z 2001 r. Nr 13, poz. 116) wprowadza si´ nast´pujàce zmiany: 1) po § 1 dodaje si´ § 1a w brzmieniu: „§ 1a. 1. Materia∏y archiwalne tworzàce zasób jednostek publicznej radiofonii i telewizji, stanowiàce: 1) zapisy dêwi´ku, obrazu lub obrazu z towarzyszàcym dêwi´kiem, sà udost´pniane niezw∏ocznie po wprowadzeniu ich do ewidencji archiwum zak∏adowego, ——————— 1) Minister Kultury i Dziedzictwa Narodowego kieruje dzia- ∏em administracji rzàdowej — kultura i ochrona dziedzictwa narodowego, na podstawie § 1 ust. 2 rozporzàdzenia Prezesa Rady Ministrów z dnia 31 paêdziernika 2005 r. w sprawie szczegó∏owego zakresu dzia∏ania Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego (Dz. U. Nr 220, poz. 1889). 2) dokumenty zwiàzane z tworzeniem lub pozyskiwaniem przez te jednostki zapisów,

pkt 1, mogà byç udost´pniane w przypadkach uzasadnionych potrzebami nauki niezw∏ocznie po wprowadzeniu tych dokumentów do ewidencji archiwum zak∏adowego. 2. Udost´pnianie materia∏ów archiwalnych,

ust. 1: 1) nast´puje z zachowaniem przepisów:

  1. a)o ochronie tajemnic ustawowo chronionych,
  2. b)wydanych na podstawie art. 17 ust. 4 ustawy z dnia 14 lipca 1983 r. o narodowym zasobie archiwalnym i archiwach, 2) nie mo˝e naruszaç prawnie chronionych interesów Paƒstwa, osób fizycznych i jednostek organizacyjnych.”; 2) § 2 otrzymuje brzmienie: „§ 2. 1. Do wczeÊniejszego udost´pniania materia∏ów archiwalnych w∏aÊciwe sà: 1) archiwa paƒstwowe,

🔗 Do źródła urzędowego

Wyjaśnienie AI na podstawie urzędowego tekstu ustawy. Orientacyjne, nie zastępuje porady prawnej.