← Polska

Rozporządzenie Ministra Gospodarki z dnia 25 września 2007 r. w sprawie wymagań, którym powinny odpowiadać wagi samochodowe do ważenia pojazdów w ruch

Dziennik Ustaw Nr 188 — 13218 — Poz. 1344 i 1345 1344 ROZPORZÑDZENIE RADY MINISTRÓW z dnia 27 wrzeÊnia 2007 r. zmieniajàce rozporzàdzenie w sprawie ustanowienia Pe∏nomocnika Rzàdu do Spraw Przygotowania Organów Administracji Paƒstwowej do Wspó∏pracy z Systemem Informacyjnym Schengen i Systemem Informacji Wizowej Na podstawie art. 10 ust. 1 i 4 ustawy z dnia 8 sierpnia 1996 r. o Radzie Ministrów (Dz. U. z 2003 r. Nr 24, poz. 199, z póên. zm.1)) zarzàdza si´, co nast´puje: § 1. W rozporzàdzeniu Rady Ministrów z dnia 20 grudnia 2004 r. w sprawie ustanowienia Pe∏nomocnika Rzàdu do Spraw Przygotowania Organów Administracji Paƒstwowej do Wspó∏pracy z Systemem Informacyjnym Schengen i Systemem Informacji Wizowej (Dz. U. Nr 281, poz. 2788, z póên. zm.2)) wprowadza si´ nast´pujàce zmiany: 1) w § 2 pkt 2 otrzymuje brzmienie: „2) inicjowanie oraz koordynowanie prac zwiàzanych z przygotowaniem projektów aktów prawnych majàcych znaczenie dla Systemu Informacyjnego Schengen oraz Systemu Informacji Wizowej, w tym opracowywanie i uzgadnianie projektów aktów prawnych, a tak˝e uczestnictwo w pracach zwiàzanych z przygotowaniem aktów prawnych Unii Europejskiej w zakresie dorobku prawnego Schengen;”; 2) § 6 otrzymuje brzmienie: „§ 6. Obs∏ug´ merytorycznà, organizacyjno-prawnà, technicznà i kancelaryjno-biurowà Pe∏nomocnika zapewnia W∏adza Wdra˝ajàca Programy Europejskie.”. ——————— 1) Zmiany tekstu jednolitego wymienionej ustawy zosta∏y og∏oszone w Dz. U. z 2003 r. Nr 80, poz. 717, z 2004 r. Nr 238, poz. 2390 i Nr 273, poz. 2703, z 2005 r. Nr 169, poz. 1414 i Nr 249, poz. 2104 oraz z 2006 r. Nr 45, poz. 319, Nr 170, poz. 1217 i Nr 220, poz. 1600. 2) Zmiany wymienionego rozporzàdzenia zosta∏y og∏oszone w Dz. U. z 2005 r. Nr 48, poz. 449 i Nr 196, poz. 1629, z 2006 r. Nr 227, poz. 1659 oraz z 2007 r. Nr 62, poz. 420. § 2. Rozporzàdzenie wchodzi w ˝ycie po up∏ywie 14 dni od dnia og∏oszenia. Prezes Rady Ministrów: J. Kaczyƒski 1345 ROZPORZÑDZENIE MINISTRA GOSPODARKI1) z dnia 25 wrzeÊnia 2007 r. w sprawie wymagaƒ, którym powinny odpowiadaç wagi samochodowe do wa˝enia pojazdów w ruchu, oraz szczegó∏owego zakresu badaƒ i sprawdzeƒ wykonywanych podczas prawnej kontroli metrologicznej tych przyrzàdów pomiarowych2) Na podstawie art. 9a pkt 1 i 2 ustawy z dnia 11 maja 2001 r. — Prawo o miarach (Dz. U. z 2004 r. Nr 243, poz. 2441, z póên. zm.3)) zarzàdza si´, co nast´puje: Rozdzia∏ 1 Przepisy ogólne § 1. Rozporzàdzenie okreÊla: 1) wymagania w zakresie konstrukcji, wykonania, materia∏ów, charakterystyk metrologicznych oraz warunków w∏aÊciwego stosowania wag samochodowych do wa˝enia pojazdów w ruchu; 2) szczegó∏owy zakres badaƒ i sprawdzeƒ wykonywanych podczas prawnej kontroli metrologicznej wag samochodowych do wa˝enia pojazdów w ruchu; ——————— 1) Minister Gospodarki kieruje dzia∏em administracji rzàdowej — gospodarka, na podstawie § 1 ust. 2 rozporzàdzenia Preze- sa Rady Ministrów z dnia 18 lipca 2006 r. w sprawie szczegó∏owego zakresu dzia∏ania Ministra Gospodarki (Dz. U. Nr 131, poz. 909 oraz z 2007 r. Nr 135, poz. 954). 2) Niniejsze rozporzàdzenie zosta∏o notyfikowane Komisji Europejskiej w dniu 14 maja 2007 r., pod numerem 2007/0264/PL, zgodnie z § 4 rozporzàdzenia Rady Ministrów z dnia 23 grudnia 2002 r. w sprawie sposobu funkcjonowania krajowego systemu notyfikacji norm i aktów prawnych (Dz. U. Nr 239, poz. 2039 oraz z 2004 r. Nr 65, poz. 597), które wdra˝a dyrektyw´ 98/34/WE z dnia 22 czerwca 1998 r. ustanawiajàcà procedur´ udzielania informacji w zakresie norm i przepisów technicznych (Dz. Urz. WE L 204 z 21.07.1998, z póên. zm., Dz. Urz. UE Polskie wydanie specjalne, rozdz. 13, t. 20, str. 337). 3) Zmiany tekstu jednolitego wymienionej ustawy zosta∏y og∏oszone w Dz. U. z 2005 r. Nr 163, poz. 1362 i Nr 180, poz. 1494, z 2006 r. Nr 170, poz. 1217 i Nr 249, poz. 1834 oraz z 2007 r. Nr 176, poz. 1238. Dziennik Ustaw Nr 188 3) sposoby i metody przeprowadzania i sprawdzeƒ, o których mowa w pkt 2. — 13219 — badaƒ § 2. Wymagaƒ okreÊlonych w rozporzàdzeniu nie stosuje si´ do wag samochodowych do wa˝enia pojazdów w ruchu: 1) wyprodukowanych lub wprowadzonych do obrotu w innym paƒstwie cz∏onkowskim Unii Europejskiej albo Republice Turcji, Poz. 1345 10) obcià˝enie minimalne (Min) — najmniejsze obcià˝enie osi, poni˝ej którego wyniki wa˝enia mogà byç obarczone nadmiernym b∏´dem wzgl´dnym; 11) obcià˝enie maksymalne (Max) — najwi´ksze dopuszczalne obcià˝enie osi, które mo˝e byç zwa˝one w sposób automatyczny na wadze; 12) zakres wa˝enia — przedzia∏ mi´dzy obcià˝eniem minimalnym a obcià˝eniem maksymalnym; 2) wyprodukowanych w paƒstwie cz∏onkowskim Europejskiego Porozumienia o Wolnym Handlu (EFTA) — b´dàcym stronà umowy o Europejskim Obszarze Gospodarczym 13) wartoÊç dzia∏ki elementarnej (

  1. d)— wyra˝onà w jednostkach miary masy ró˝nic´ mi´dzy wartoÊciami dwóch kolejnych wskazaƒ wagi przy wa˝eniu dynamicznym; — zgodnie z przepisami obowiàzujàcymi w tych paƒstwach, pod warunkiem ˝e przyrzàdy te spe∏niajà wymagania w stopniu odpowiadajàcym przepisom rozporzàdzenia. 14) b∏´dy graniczne dopuszczalne wagi — okreÊlone skrajne wartoÊci b∏´du wagi; § 3. U˝yte w rozporzàdzeniu okreÊlenia oznaczajà: 15) pomost wagi — jedno- lub dwusegmentowy zespó∏ wagi, przejmujàcy obcià˝enie od kó∏ umieszczonych na jednej osi ruchomego pojazdu; 1) waga — wag´ samochodowà do wa˝enia pojazdów w ruchu, b´dàcà przyrzàdem pomiarowym umo˝liwiajàcym wyznaczenie obcià˝enia osi pojazdu oraz jego masy; 16) strefa wa˝enia wagi — odcinek jezdni obejmujàcy pomost oraz: 2) wa˝enie dynamiczne — wyznaczenie obcià˝enia, jakie wywiera oÊ pojazdu na pomost wagi podczas jego ruchu z ustalonà sta∏à pr´dkoÊcià; 3) wa˝enie statyczne — wyznaczenie obcià˝enia, jakie wywiera oÊ nieruchomego pojazdu na pomost wagi, podczas wa˝enia; 4) oÊ wielokrotna — zespó∏ z∏o˝ony z dwóch lub wi´cej osi, w którym odleg∏oÊç mi´dzy sàsiednimi osiami jest nie mniejsza ni˝ 1 m i nie wi´ksza ni˝ 1,8 m; dla pojazdów zarejestrowanych po raz pierwszy przed dniem 1 maja 2004 r. przez oÊ wielokrotnà nale˝y rozumieç zespó∏ z∏o˝ony z dwóch lub wi´cej osi, w którym odleg∏oÊç mi´dzy sàsiednimi osiami nie jest mniejsza ni˝ 1 m i nie wi´ksza ni˝ 2 m; 5) obcià˝enie osi — wartoÊç obcià˝enia osi pojazdu podczas wa˝enia dynamicznego, wyra˝onà w jednostkach miary masy; 6) skorygowane obcià˝enie osi — wartoÊç obcià˝enia osi otrzymanà przez pomno˝enie Êredniej wartoÊci z serii pomiarów obcià˝enia danej osi przez wspó∏czynnik, którego wartoÊç jest stosunkiem masy pojazdu do sumarycznej masy pojazdu otrzymanej dla tej serii pomiarów; 7) statyczne obcià˝enie osi — wartoÊç obcià˝enia osi pojazdu podczas wa˝enia statycznego, wyra˝onà w jednostkach miary masy; 8) masa pojazdu — wartoÊç masy pojazdu otrzymanà w wyniku wa˝enia pojazdu, gdy jest w ca∏oÊci oparty na pomoÊcie lub pomostach wagi; 9) sumaryczna masa pojazdu — sum´ obcià˝eƒ wszystkich osi pojazdu otrzymanà poprzez wa˝enie pojazdu przez naje˝d˝anie kolejnymi osiami lub cz´Êciami pojazdu na ten sam pomost wagi;
  2. a)zespo∏y najazdowe o d∏ugoÊci 8 m z ka˝dej strony pomostu, dla wagi ustawionej na jezdni, albo
  3. b)jezdni´ o d∏ugoÊci 8 m z ka˝dej strony pomostu, dla wagi w dole fundamentowym; 17) klasa dok∏adnoÊci wag — klas´ wag spe∏niajàcych okreÊlone wymagania, których b∏´dy sà zawarte w wyznaczonych granicach. Rozdzia∏ 2 Wymagania w zakresie konstrukcji i wykonania wag § 4. Wagi mogà byç skonstruowane jako stacjonarne albo przenoÊne. § 5. W sk∏ad wagi wchodzà w szczególnoÊci: 1) stacjonarny albo przenoÊny pomost; 2) pó∏automatyczne albo automatyczne urzàdzenie sumujàce wartoÊç obcià˝enia wywieranego na pomost przez ko∏a ka˝dej osi przeje˝d˝ajàcego pojazdu; 3) urzàdzenie wskazujàce; 4) urzàdzenie drukujàce; 5) pó∏automatyczne albo automatyczne urzàdzenie zerujàce, s∏u˝àce do nastawiania wskazania zerowego, gdy pomost wagi jest nieobcià˝ony. § 6. Waga powinna mieç ustalonà minimalnà i maksymalnà pr´dkoÊç przejazdu pojazdu podczas wa˝enia, w zakresie których: 1) odchylenie dopuszczalne ka˝dego obcià˝enia osi lub osi wielokrotnej od skorygowanego obcià˝e- Dziennik Ustaw Nr 188 — 13220 — nia osi lub osi wielokrotnej pojazdu kontrolnego innego ni˝ dwuosiowy powinno byç równe wartoÊciom okreÊlonym w tabeli nr 1 za∏àcznika nr 1 do rozporzàdzenia; 2) odchylenie dopuszczalne ka˝dego obcià˝enia osi od wartoÊci statycznego obcià˝enia osi pojazdu kontrolnego dwuosiowego powinno byç równe wartoÊciom okreÊlonym w tabeli nr 2 za∏àcznika nr 1 do rozporzàdzenia; 3) b∏´dy graniczne dopuszczalne sumarycznej masy pojazdu powinny byç równe wartoÊciom okreÊlonym w za∏àczniku nr 2 do rozporzàdzenia. § 7. 1. Pomost wagi stacjonarnej powinien byç umieszczony w dole fundamentowym wykonanym w jezdni. 2. Pomost wagi przenoÊnej mo˝e byç umieszczony w dole fundamentowym albo ustawiony na jezdni wraz z zespo∏ami najazdowymi. 3. Je˝eli w dole fundamentowym gromadzi si´ woda, powinien byç on wyposa˝ony w urzàdzenia odwadniajàce. § 8. 1. Strefa wa˝enia wagi powinna byç wyró˝niona na jezdni. 2. Powierzchnia jezdni w strefie wa˝enia powinna byç wykonana z betonu i le˝eç w jednej p∏aszczyênie z dopuszczalnymi miejscowymi odchyleniami od tej p∏aszczyzny nieprzekraczajàcymi ±9 mm. 3. Pochylenie powierzchni jezdni w strefie wa˝enia wzgl´dem poziomu nie powinno przekraczaç: 1) 1 % w kierunku ruchu pojazdów; 2) 2 % w kierunku prostopad∏ym do kierunku ruchu pojazdów. § 9. 1. Powierzchnia jezdni lub zespo∏u najazdowego poza strefà wa˝enia na d∏ugoÊci od styku ze strefà wa˝enia do styku z ko∏ami skrajnej osi pojazdu o najwi´kszym rozstawie, gdy ko∏a drugiej skrajnej osi znajdujà si´ na pomoÊcie, powinna le˝eç w p∏aszczyênie strefy wa˝enia. 2. Powierzchnia jezdni poza strefà wa˝enia mo˝e byç pochylona wzgl´dem p∏aszczyzny strefy wa˝enia maksymalnie o 0,5 %. 3. Centryczny przejazd pojazdu przez pomost bez mo˝liwoÊci zjazdu ko∏ami poza bocznà kraw´dê pomostu powinien byç zapewniony poprzez: 1) odpowiednie ukszta∏towanie lub oznakowanie bocznych kraw´dzi jezdni przed pomostem; Poz. 1345 § 11. 1. Urzàdzenie wskazujàce wagi powinno umo˝liwiaç ∏atwe i jednoznaczne odczytanie wyników wa˝enia. 2. Urzàdzenie drukujàce wagi powinno drukowaç co najmniej nast´pujàce dane: 1) liczb´ osi pojazdu i obcià˝enie ka˝dej osi; 2) sumarycznà mas´ pojazdu; 3) dat´ i czas pomiaru; 4) obcià˝enia osi wielokrotnych, je˝eli jest wyznaczane obcià˝enie osi wielokrotnej pojazdu. 3. WartoÊci dzia∏ek elementarnych urzàdzenia wskazujàcego i urzàdzenia drukujàcego powinny byç wyra˝one w postaci 1 x 10k, 2 x 10k lub 5 x 10k jednostek miary masy, gdzie k jest dodatnià lub ujemnà liczbà ca∏kowità lub zerem, przy czym w przypadku wagi do wa˝enia dynamicznego — powinny byç sobie równe. § 12. 1. Wyniki wa˝enia nie mogà byç drukowane lub wskazywane, je˝eli: 1) obcià˝enie osi jest mniejsze ni˝ obcià˝enie minimalne lub wi´ksze ni˝ obcià˝enie maksymalne powi´kszone o wartoÊç 9 dzia∏ek elementarnych (
  4. d)i nie jest sygnalizowane przekroczenie tych granicznych wartoÊci; 2) pojazd porusza si´ z pr´dkoÊcià mniejszà od minimalnej albo wi´kszà od maksymalnej pr´dkoÊci pojazdu podczas wa˝enia i nie jest sygnalizowane przekroczenie tych wartoÊci granicznych. 2. Je˝eli podczas wa˝enia dopuszczono jeden kierunek ruchu pojazdu, wyniki wa˝enia pojazdu jadàcego w kierunku przeciwnym powinny zawieraç ostrze˝enie o mo˝liwoÊci wystàpienia dodatkowego b∏´du wyniku wa˝enia. § 13. 1. Waga powinna byç wyposa˝ona w oprogramowanie zapewniajàce, ˝e w przypadku próby dokonania jego zmiany nastàpi trwa∏e uszkodzenie zabezpieczenia lub zmiana liczby kontrolnej. 2. Oprogramowanie powinno byç identyfikowalne przez numer wersji i liczb´ kontrolnà. 3. Numer wersji powinien byç skorygowany, je˝eli zmiana oprogramowania mo˝e mieç wp∏yw na dzia∏anie i dok∏adnoÊç wagi. § 14. 1. Urzàdzenie zerujàce powinno umo˝liwiaç zerowanie wagi z b∏´dem nieprzekraczajàcym ± 0,25 wartoÊci dzia∏ki elementarnej. 2) zainstalowanie w wadze urzàdzenia sygnalizujàcego w sposób optyczny lub akustyczny zjazd ko∏ami poza bocznà kraw´dê pomostu. 2. Zakres dzia∏ania urzàdzenia zerujàcego nie powinien przekraczaç 4 % obcià˝enia maksymalnego. § 10. Waga z automatycznym urzàdzeniem sumujàcym powinna byç wyposa˝ona w czujnik obecnoÊci pojazdu. 3. Zakres dzia∏ania urzàdzenia zerujàcego inicjujàcego, s∏u˝àcego do automatycznego nastawiania wskazania zerowego przez w∏àczenie wagi przed jej Dziennik Ustaw Nr 188 — 13221 — Poz. 1345 gotowoÊcià do pracy, nie powinien przekraczaç 20 % obcià˝enia maksymalnego. 3) serii 10 wy∏adowaƒ elektrostatycznych z przerwami 10 s: 4. Urzàdzenie zerujàce powinno dzia∏aç tylko wtedy, gdy waga znajduje si´ w stabilnym po∏o˝eniu równowagi, b´dàcym po∏o˝eniem, w którym w okresie 5 sekund po wydruku sà wskazywane nie wi´cej ni˝ dwie sàsiednie wartoÊci masy, z których jedna jest równa wartoÊci wydrukowanej.
  5. a)o napi´ciu 6 kV — wy∏adowania kontaktowe,
  6. b)o napi´ciu 8 kV — wy∏adowania przez powietrze; 4) jednorodnego pola elektromagnetycznego o polaryzacji pionowej i poziomej i parametrach: 5. Pó∏automatyczne urzàdzenie zerujàce nie powinno dzia∏aç podczas automatycznej pracy wagi.
  7. a)nat´˝enie pola 3 V/m, § 15. Urzàdzenie podtrzymujàce zero, s∏u˝àce do automatycznego utrzymania wskazania zerowego w zadanych granicach, powinno dzia∏aç tylko wtedy, gdy:
  8. c)cz´stotliwoÊç sinusoidalna fali modulujàcej 1 kHz, 1) wskazanie jest równe zeru lub jest ujemnà wartoÊcià netto, odpowiadajàcà wskazaniu zero brutto; 3. Waga elektroniczna powinna umo˝liwiaç kontrol´ wyÊwietlacza, inicjowanà automatycznie przy w∏àczaniu wagi, polegajàcà na wskazaniu wszystkich znaków wyÊwietlonych przez urzàdzenie wskazujàce w czasie wystarczajàcym do wykonania obserwacji przez operatora. 2) waga znajduje si´ w stabilnym po∏o˝eniu równowagi; 3) zmiana wskazania nie jest wi´ksza ni˝ 0,5 wartoÊci dzia∏ki elementarnej na sekund´; 4) wskazanie znajduje si´ w przedziale 4 % obcià˝enia maksymalnego wokó∏ rzeczywistej wartoÊci zera. § 16. 1. Waga elektroniczna powinna byç skonstruowana i wykonana tak, aby w przypadku wystàpienia zak∏óceƒ: 1) nie wystàpi∏o odchylenie znaczàce, rozumiane jako ró˝nica mi´dzy b∏´dem wskazania wagi a jej b∏´dem wskazania wyznaczonym w warunkach odniesienia, która jest wi´ksza ni˝ wartoÊç dzia∏ki elementarnej, albo 2) po wystàpieniu odchylenia znaczàcego:
  9. a)poda∏a sygna∏ ostrzegawczy, optyczny lub akustyczny trwajàcy do momentu podj´cia przez operatora dzia∏aƒ lub znikni´cia odchylenia albo
  10. b)przesta∏a dzia∏aç.
  11. b)zakres cz´stotliwoÊci od 26 MHz do 1 000 MHz,
  12. d)g∏´bokoÊç modulacji 80 %. 4. W czasie nagrzewania waga elektroniczna nie powinna: 1) wskazywaç i przesy∏aç wyników wa˝enia; 2) dzia∏aç automatycznie. 5. Waga elektroniczna mo˝e byç wyposa˝ona w interfejs pozwalajàcy na jej po∏àczenie z urzàdzeniem peryferyjnym, którego u˝ycie nie powinno: 1) wp∏ywaç na w∏aÊciwoÊci metrologiczne wagi i na poprawnoÊç jej dzia∏ania; 2) umo˝liwiaç wprowadzania do wagi instrukcji lub danych:
  13. a)które nie sà zdefiniowane i mog∏yby byç mylone z wynikiem wa˝enia,
  14. b)s∏u˝àcych do fa∏szowania wyÊwietlanych, przetwarzanych lub zapami´tanych wyników wa˝enia, 2. Waga elektroniczna powinna spe∏niaç wymagania, o których mowa w ust. 1, w przypadku wystàpienia nast´pujàcych zak∏óceƒ:
  15. c)w celu dokonania przez osoby nieuprawnione adiustacji wagi. 1) krótkotrwa∏ych spadków napi´cia zasilania o wartoÊç równà: § 17. Waga zasilana z baterii, po spadku napi´cia poni˝ej danej wartoÊci, powinna dzia∏aç prawid∏owo albo wy∏àczaç si´ automatycznie.
  16. a)50 % wartoÊci nominalnej napi´cia w czasie 1 okresu napi´cia sieci,
  17. b)100 % wartoÊci nominalnej napi´cia w czasie 1/2 okresu napi´cia sieci — powtarzanych 10 razy z przerwà co najmniej 10 s; 2) ciàgu elektrycznych impulsów zak∏ócajàcych o amplitudzie 1 000 V, czasie narastania 5 ns i czasie trwania 50 ns, o ró˝nej polaryzacji, trwajàcego 15 ms, o czasie repetycji 300 ms, powtarzanego 10 razy z przerwà co najmniej 10 s; § 18. 1. Je˝eli waga mo˝e byç stosowana jako waga nieautomatyczna, powinna spe∏niaç wymagania dla wag nieautomatycznych oraz: 1) wyraênie sygnalizowaç swoje dzia∏anie w trybie nieautomatycznym; 2) gdy dzia∏ka elementarna przy wa˝eniu statycznym (
  18. ds)nie jest równa dzia∏ce elementarnej przy wa˝eniu dynamicznym (d), to powinna ona byç automatycznie wy∏àczana podczas wa˝enia w ruchu; Dziennik Ustaw Nr 188 — 13222 — Poz. 1345 3) gdy nie jest legalizowana jako waga nieautomatyczna, to dzia∏ka elementarna ds mo˝e byç dost´pna tylko podczas czynnoÊci sprawdzania wagi. § 19. 1. Na wadze lub urzàdzeniu wskazujàcym, w widocznym miejscu, powinny byç zamieszczone w sposób trwa∏y i czytelny w szczególnoÊci: 2. Waga kontrolna osobna do wyznaczania statycznego obcià˝enia osi dla pojazdu kontrolnego dwuosiowego powinna: 1) nazwa lub znak producenta; 1) posiadaç odpowiednià dzia∏k´ elementarnà d lub ds; 3) znak zatwierdzenia typu; 2) pozwalaç na wyznaczenie statycznego obcià˝enia osi z b∏´dem nieprzekraczajàcym: 4) klasa dok∏adnoÊci dla sumarycznej masy pojazdu;
  19. a)1/3 odchylenia dopuszczalnego ka˝dego obcià˝enia osi od wartoÊci statycznego obcià˝enia osi pojazdu kontrolnego dwuosiowego podczas wa˝enia dynamicznego, o którym mowa w tabeli nr 2 w za∏àczniku nr 1 do rozporzàdzenia, je˝eli waga kontrolna zosta∏a sprawdzona bezpoÊrednio przed badaniem wagi sprawdzanej,
  20. b)1/5 odchylenia dopuszczalnego ka˝dego obcià˝enia osi od wartoÊci statycznego obcià˝enia osi pojazdu kontrolnego dwuosiowego podczas wa˝enia dynamicznego, o którym mowa w tabeli nr 2 w za∏àczniku nr 1 do rozporzàdzenia, je˝eli waga kontrolna zosta∏a sprawdzona bezpoÊrednio przed badaniem wagi sprawdzanej. 3. Waga sprawdzana mo˝e byç stosowana jako waga kontrolna w∏asna do wyznaczania statycznego obcià˝enia osi, je˝eli spe∏nia wymagania, o których mowa w ust. 2, oraz dodatkowo: 1) b∏´dy wskazaƒ podczas wa˝enia statycznego nie sà wi´ksze ni˝ b∏´dy graniczne dopuszczalne okreÊlone w za∏àczniku nr 3 do rozporzàdzenia; 2) dok∏adnoÊç zerowania nie przekracza zakresu ± 0,25 wartoÊci dzia∏ki elementarnej przy wa˝eniu statycznym ds; 3) b∏´dy wskazaƒ wagi spowodowane wp∏ywem niecentrycznego obcià˝enia nie powinny przekraczaç wartoÊci okreÊlonych w za∏àczniku nr 3 do rozporzàdzenia, przy obcià˝eniu równym 0,5 obcià˝enia maksymalnego, zaokràglonym w gór´ do 1 t; 4) dodatkowe obcià˝enie równe 1,4 wartoÊci dzia∏ki elementarnej przy wa˝eniu statycznym ds umieszczone lub zdj´te ∏agodnie z dowolnej noÊni ∏adunku podczas stabilnego po∏o˝enia równowagi powinno spowodowaç zmian´ poczàtkowego wskazania cyfrowego wagi. 4. Waga kontrolna osobna do statycznego ca∏oÊciowego wyznaczania masy pojazdów kontrolnych powinna umo˝liwiaç wyznaczenie masy pojazdu z b∏´dem nieprzekraczajàcym: 2) numer i znak fabryczny; 5) klasa dok∏adnoÊci dla obcià˝enia osi; 6) obcià˝enie maksymalne, w postaci „Max ... kg” lub „Max ... t”; 7) obcià˝enie minimalne, w postaci „Min ... kg” lub „Min ... t”; 8) wartoÊç dzia∏ki elementarnej wagi, w postaci „d = ...”; 9) maksymalna pr´dkoÊç pojazdu podczas wa˝enia, w postaci „vmax = ... km/h”; 10) minimalna pr´dkoÊç pojazdu podczas wa˝enia, w postaci „vmin = ... km/h”; 11) maksymalna pr´dkoÊç tranzytowa, w postaci „vt = ... km/h”; 12) wartoÊç napi´cia zasilajàcego; 13) wartoÊç cz´stotliwoÊci napi´cia zasilajàcego. 2. Dodatkowo na wadze lub urzàdzeniu wskazujàcym powinny byç zamieszczone, je˝eli majà zastosowanie: 1) nazwa lub znak importera; 2) maksymalna liczba osi pojazdu wa˝onego, w postaci „amax = ...”; 3) napis: „Nie stosowaç do wa˝enia ∏adunków, których Êrodek ci´˝koÊci przemieszcza si´ w czasie wa˝enia”; 4) kierunek przejazdu w czasie wa˝enia; 5) specjalny zakres temperatury pracy, w postaci „... °C/... °C”; 6) wartoÊç dzia∏ki elementarnej wagi przy wa˝eniu statycznym, w postaci „ds = ... kg”. 3. Oznaczenie, o którym mowa w ust. 1 pkt 2, powinno byç dodatkowo umieszczone na ka˝dym pomoÊcie. Rozdzia∏ 3 1) 1/3 b∏´du granicznego dopuszczalnego, o którym mowa w za∏àczniku nr 2 do rozporzàdzenia, je˝eli zosta∏a sprawdzona bezpoÊrednio przed badaniem wagi sprawdzanej; Wymagania w zakresie charakterystyk metrologicznych wag 2) 1/5 b∏´du granicznego dopuszczalnego, o którym mowa w za∏àczniku nr 2 do rozporzàdzenia, je˝eli zosta∏a sprawdzona w innym czasie. § 20. 1. W zale˝noÊci od odchylenia dopuszczalnego ka˝dego obcià˝enia osi od skorygowanego obcià˝enia osi i statycznego obcià˝enia osi pojazdu dwu- Dziennik Ustaw Nr 188 — 13223 — osiowego rozró˝nia si´ cztery klasy dok∏adnoÊci wag, przy pomiarze obcià˝enia osi, oznaczane jako A, B, C i D. 2. Odchylenie dopuszczalne ka˝dego obcià˝enia osi okreÊla za∏àcznik nr 1 do rozporzàdzenia. 3. Odchylenie dopuszczalne ka˝dego obcià˝enia osi lub osi wielokrotnej od skorygowanego obcià˝enia osi lub osi wielokrotnej podczas wa˝enia dynamicznego powinno byç równe wi´kszej z dwóch nast´pujàcych wartoÊci: 1) wartoÊci okreÊlonej w tabeli nr 1 za∏àcznika nr 1 do rozporzàdzenia, zaokràglonej do najbli˝szej wartoÊci dzia∏ki elementarnej wagi; 2) iloczynu wartoÊci dzia∏ki elementarnej wagi i liczby osi w przypadku zatwierdzenia typu lub legalizacji albo podwojonego iloczynu wartoÊci dzia∏ki elementarnej wagi i liczby osi w przypadku u˝ytkowania. 4. Odchylenie dopuszczalne ka˝dego obcià˝enia osi od wartoÊci statycznego obcià˝enia osi dla pojazdu kontrolnego dwuosiowego podczas wa˝enia dynamicznego powinno byç równe wi´kszej z dwóch nast´pujàcych wartoÊci: 1) wartoÊci okreÊlonej w tabeli nr 2 za∏àcznika nr 1 do rozporzàdzenia, zaokràglonej do najbli˝szej wartoÊci dzia∏ki elementarnej wagi; 2) wartoÊci dzia∏ki elementarnej wagi w przypadku zatwierdzenia typu lub legalizacji albo podwojonej wartoÊci dzia∏ki elementarnej wagi w u˝ytkowaniu. § 21. 1. W zale˝noÊci od b∏´dów granicznych dopuszczalnych rozró˝nia si´ cztery klasy dok∏adnoÊci wag, przy pomiarze sumarycznej masy pojazdu, oznaczane jako 0,2; 0,5; 1 i 2. 2. B∏´dy graniczne dopuszczalne sumarycznej masy pojazdu podczas wa˝enia dynamicznego powinny byç równe wi´kszej z dwóch nast´pujàcych wartoÊci: 1) wartoÊci okreÊlonej w za∏àczniku nr 2 do rozporzàdzenia, zaokràglonej do najbli˝szej wartoÊci dzia∏ki elementarnej wagi; 2) iloczynu wartoÊci dzia∏ki elementarnej wagi i liczby osi w przypadku zatwierdzenia typu lub legalizacji albo podwojonego iloczynu wartoÊci dzia∏ki elementarnej wagi i liczby osi w przypadku u˝ytkowania. § 22. B∏´dy graniczne dopuszczalne wagi podczas wa˝enia statycznego dla dowolnego obcià˝enia zawartego w zakresie wa˝enia wagi okreÊla za∏àcznik nr 3 do rozporzàdzenia. § 23. Ró˝nica mi´dzy wskazaniami urzàdzeƒ wskazujàcych lub drukujàcych majàcych takà samà wartoÊç dzia∏ki elementarnej powinna byç równa zero. Poz. 1345 § 24. WartoÊç dzia∏ki elementarnej wagi, minimalnà i maksymalnà liczb´ dzia∏ek elementarnych wagi i minimalnà wartoÊç obcià˝enia minimalnego w zale˝noÊci od klasy dok∏adnoÊci okreÊla za∏àcznik nr 4 do rozporzàdzenia. § 25. 1. Waga powinna spe∏niaç wymagania, okreÊlone w za∏àczniku nr 3 do rozporzàdzenia: 1) w zakresie temperatur pracy od –10 °C do 40 °C; 2) w innym zakresie temperatury ni˝ okreÊlony w pkt 1, oznaczonym na wadze, w przedziale nie mniejszym ni˝ 30 °C, dla wag o zastosowaniach specjalnych; 3) przy zmianach napi´cia w zakresie od –15 % do 10 % jego wartoÊci nominalnej, dla wag zasilanych napi´ciem o cz´stotliwoÊci sieciowej; 4) przy spadku napi´cia poni˝ej jego wartoÊci nominalnej o danà wartoÊç, dla wag zasilanych napi´ciem sta∏ym; 5) przy wilgotnoÊci wzgl´dnej 85 %, w temperaturze równej górnej granicy zakresu temperatury pracy wagi, dla wag elektronicznych. 2. Na skutek zmiany temperatury otoczenia o 5 °C wskazanie zerowe nie powinno zmieniaç si´ wi´cej ni˝ o wartoÊç jednej dzia∏ki elementarnej wagi. § 26. StabilnoÊç przedzia∏u wskazaƒ wagi elektronicznej powinna byç taka, aby wartoÊç bezwzgl´dna ró˝nicy mi´dzy b∏´dami wskazania wagi dla obcià˝enia zbli˝onego do obcià˝enia maksymalnego, dla dowolnego z dwóch pomiarów, nie przekracza∏a 50 % wartoÊci bezwzgl´dnej b∏´dów granicznych dopuszczalnych wagi przy wa˝eniu statycznym przy zatwierdzeniu typu i legalizacji, okreÊlonych w za∏àczniku nr 3 do rozporzàdzenia. Rozdzia∏ 4 Wymagania w zakresie warunków w∏aÊciwego stosowania wagi § 27. 1. Waga stacjonarna powinna byç stosowana w sta∏ym miejscu jej zainstalowania, a waga przenoÊna mo˝e byç stosowana w ró˝nych miejscach jej ustawienia, spe∏niajàcych odpowiednio wymagania okreÊlone w § 7—9. 2. Geometria powierzchni strefy wa˝enia oraz powierzchni poza strefà wa˝enia w zakresie, o którym mowa w § 8 i § 9 ust. 1 i 2, powinna byç opisana i udokumentowana. 3. Przed rozpocz´ciem wa˝enia waga powinna byç w∏àczona do zasilania elektrycznego na okres odpowiadajàcy czasowi nagrzewania. 4. Kierowca wa˝onego pojazdu powinien byç poinformowany o wymaganiach dotyczàcych przejazdu przez pomost wagi. W przypadku wag stacjonarnych informacja ta powinna byç uzupe∏niona ustawionà przed wagà tablicà informacyjnà zawierajàcà: Dziennik Ustaw Nr 188 — 13224 — Poz. 1345 1) wartoÊç dopuszczalnej pr´dkoÊci pojazdu podczas wa˝enia w km/h;
  21. g)urzàdzeƒ zerujàcych, 2) wartoÊç dopuszczalnej w km/h; tranzytowej
  22. i)urzàdzeƒ wskazujàcych i drukujàcych odnoÊnie do: 3) wymóg jazdy ze sta∏à pr´dkoÊcià bez przyspieszeƒ i hamowaƒ. — ∏atwego i jednoznacznego odczytania wyników, pr´dkoÊci 5. Przygotowanie wagi do wa˝enia pojazdu powinno byç poprzedzone skasowaniem wyników poprzedniego wa˝enia. Operator powinien zarejestrowaç dane identyfikacyjne pojazdu przed lub w czasie wa˝enia. Wyniki wa˝enia powinny byç widoczne w czasie umo˝liwiajàcym ich rejestracj´.
  23. h)urzàdzenia podtrzymujàcego zero, — drukowania co najmniej wymaganych danych, — zakresu wa˝enia, — urzàdzenia sumujàcego, — czujnika obecnoÊci pojazdu, — urzàdzenia zapewniajàcego centryczny przejazd pojazdu, Rozdzia∏ 5 Szczegó∏owy zakres badaƒ i sprawdzeƒ wykonywanych podczas prawnej kontroli metrologicznej wag § 28. Badania i sprawdzenia wykonywane podczas prawnej kontroli metrologicznej wagi przeprowadza si´ w miejscu jej u˝ytkowania. § 29. 1. Podczas badaƒ typu nale˝y sprawdziç dokumentacj´ techniczno-konstrukcyjnà zg∏oszonej do badaƒ wagi oraz przeprowadziç badania egzemplarza wagi w zakresie: 1) wymagaƒ podczas wa˝enia dynamicznego, z wykorzystaniem pojazdów kontrolnych zgodnie z § 32 i w warunkach dzia∏ania okreÊlonych przez producenta, odnoÊnie do: — kierunku przejazdu, je˝eli ma zastosowanie, — pr´dkoÊci przejazdu podczas wa˝enia,
  24. j)w∏aÊciwego zainstalowania zgodnego z wymaganiami dotyczàcymi w szczególnoÊci wypoziomowania powierzchni jezdni, strefy wa˝enia i strefy poza strefà wa˝enia,
  25. k)w∏aÊciwego odwodnienia,
  26. l)mo˝liwoÊci umieszczania cech zabezpieczajàcych albo w∏aÊciwoÊci zabezpieczenia elektronicznego,
  27. m)w∏aÊciwego oznaczenia wagi. 2. Podczas badania typu wag elektronicznych dodatkowo nale˝y sprawdziç wymagania dotyczàce:
  28. a)odchylenia ka˝dego obcià˝enia osi lub osi wielokrotnej od skorygowanego obcià˝enia osi lub osi wielokrotnej pojazdu kontrolnego innego ni˝ dwuosiowy, 1) dzia∏ania w przypadku wystàpienia zak∏óceƒ;
  29. b)odchylenia ka˝dego obcià˝enia osi od wartoÊci statycznego obcià˝enia osi dla pojazdu kontrolnego dwuosiowego sztywnego, 4) w∏aÊciwego dzia∏ania po pod∏àczeniu urzàdzeƒ peryferyjnych;
  30. c)b∏´du sumarycznego masy dowolnego pojazdu kontrolnego; 2) wymagaƒ odnoÊnie do b∏´du wskazaƒ podczas wa˝enia statycznego dla dowolnego obcià˝enia z zakresu wa˝enia, gdy waga jest stosowana do wa˝enia statycznego; 3) dzia∏ania w czasie nagrzewania; 5) w∏aÊciwego dzia∏ania po spadku napi´cia baterii zasilajàcej. 3. Je˝eli badana waga b´dzie stosowana jako waga kontrolna w∏asna, w celu wyznaczenia statycznego obcià˝enia osi pojazdu dwuosiowego nale˝y sprawdziç: 1) b∏´dy wskazaƒ podczas wa˝enia statycznego dla dowolnego obcià˝enia z zakresu wa˝enia; 3) pozosta∏ych wymagaƒ:
  31. a)zgodnoÊci wskazaƒ cyfrowego wskazujàcego i drukujàcego, 2) mo˝liwoÊci kontroli wyÊwietlacza; urzàdzenia
  32. b)w∏aÊciwej wartoÊç dzia∏ki elementarnej wagi, liczby dzia∏ek elementarnych wagi, obcià˝enia minimalnego,
  33. c)b∏´dów wskazaƒ wa˝enia statycznego podczas oddzia∏ywania czynników wp∏ywajàcych, 2) dok∏adnoÊç zerowania; 3) niecentrycznoÊç; 4) pobudliwoÊç. § 30. 1. Podczas legalizacji pierwotnej, w normalnych warunkach u˝ytkowania, nale˝y sprawdziç:
  34. d)wp∏ywu zak∏óceƒ dla wag elektronicznych, 1) zgodnoÊç wagi z zatwierdzonym typem w zakresie:
  35. e)wp∏ywu temperatury na wskazanie zerowe,
  36. a)w∏aÊciwego wykonania konstrukcji i zastosowania odpowiednich materia∏ów,
  37. f)stabilnoÊci przedzia∏u wskazaƒ dla wag elektronicznych,
  38. b)w∏aÊciwych oznaczeƒ; Dziennik Ustaw Nr 188 — 13225 — 2) prawid∏owoÊç zainstalowania wagi w miejscu u˝ytkowania; 3) kompletnoÊç wyposa˝enia stosownie do ka˝dego przewidywanego rodzaju wa˝onego pojazdu i produktu; 4) zgodnie z okreÊlonà klasà dok∏adnoÊci spe∏nianie wymagaƒ w zakresie, o którym mowa w § 29 ust. 1 pkt 1, 2, 3 lit. a, b, g—m i ust. 3, dla poszczególnych rodzajów pojazdów i produktu, do wa˝enia których jest przewidziana sprawdzana waga. 2. Podczas legalizacji ponownej wykonuje si´ sprawdzenie, o którym mowa w ust. 1 pkt 1 lit. b i pkt 2—4. Rozdzia∏ 6 Sposoby i metody przeprowadzania badaƒ i sprawdzeƒ § 31. 1. B∏´dy wzorców masy stosowanych do badaƒ i sprawdzeƒ nie powinny przekraczaç 1/3 b∏´dów granicznych dopuszczalnych, okreÊlonych w za∏àczniku nr 3 do rozporzàdzenia. 2. Przy badaniu i sprawdzaniu wag, których Max >1 t, nale˝y stosowaç wzorce o masie co najmniej równej wartoÊci wi´kszej z dwóch wartoÊci: 1 t albo 50 % Max, w pozosta∏ym zakresie zamiast wzorców masy mo˝e byç stosowany inny sta∏y ∏adunek. Poz. 1345 § 33. 1. W przypadku zatwierdzenia typu i legalizacji wagi, która b´dzie stosowana do wyznaczania obcià˝enia osi lub osi wielokrotnej, nale˝y wyznaczyç: 1) statyczne obcià˝enia osi pojazdu kontrolnego dwuosiowego; 2) skorygowane obcià˝enia osi pozosta∏ych pojazdów kontrolnych. 2. Statyczne obcià˝enie osi pojazdu dwuosiowego pustego i za∏adowanego wyznaczane jest na wadze kontrolnej podczas wa˝enia statycznego. 3. Przed wyznaczeniem statycznych obcià˝eƒ osi pojazdu kontrolnego dwuosiowego nale˝y oceniç wiarygodnoÊç wyników wyjÊciowych z wagi kontrolnej otrzymanych przez 5-krotne wyznaczenie statycznego obcià˝enia ka˝dej osi w ka˝dym kierunku ustawienia pojazdu, przy czym: 1) rozrzut tak otrzymanych 10 wyników dla ka˝dej osi nie powinien przekraczaç wartoÊci bezwzgl´dnej odchyleƒ dopuszczalnych okreÊlonych w tabeli nr 2 w za∏àczniku nr 1 do rozporzàdzenia; 2) Êrednia sumaryczna masa pojazdów z 10 pomiarów nie powinna ró˝niç si´ wi´cej ni˝ o po∏ow´ wartoÊci bezwzgl´dnej b∏´dów granicznych dopuszczalnych okreÊlonych w za∏àczniku nr 2 do rozporzàdzenia od masy tego pojazdu; 1) 35 % Max, je˝eli zakres rozrzutu nie przekracza 0,3 d; 3) je˝eli warunek, o którym mowa w pkt 2, nie zostanie spe∏niony, nale˝y powtórzyç jeszcze 5-krotnie wyznaczenie statycznego obcià˝enia ka˝dej osi pojazdu; Êrednia sumaryczna masa z tych 5 pomiarów powinna spe∏niaç ten warunek; 2) 20 % Max, je˝eli zakres rozrzutu nie przekracza 0,2 d. 4) je˝eli warunki, o których mowa w pkt 1 lub 2, nie sà spe∏nione, to nale˝y zmieniç wag´ kontrolnà; 4. Zakres rozrzutu powinien byç wyznaczony przy obcià˝eniu oko∏o 50 % Max, umieszczonym 3-krotnie na noÊni ∏adunku. 5) je˝eli warunki, o których mowa w pkt 1 i 2 lub 3, sà spe∏nione, statyczne obcià˝enia osi sà Êrednià z uzyskanych wyników pomiarów danej osi, które zaokràglono do najbli˝szej dzia∏ki elementarnej. 3. Masa wzorców mo˝e byç zredukowana do: § 32. 1. Pojazdy kontrolne wykorzystywane do przeprowadzenia badaƒ i sprawdzeƒ powinny reprezentowaç minimum 3 rodzaje pojazdów do wa˝enia, których waga jest przewidziana, i byç wybrane spoÊród nast´pujàcych rodzajów: 1) dwuosiowy sztywny; 4. W celu sprawdzenia wagi pojazdem dwuosiowym podczas wa˝enia statycznego, nale˝y wyznaczyç b∏´dy w minimum 4 ró˝nych wartoÊciach statycznych obcià˝eƒ osi, obejmujàce wartoÊci bliskie Min, Max oraz wartoÊci bliskie obcià˝eniom 500d i 2000d, ale ich nieprzekraczajàce, wykorzystujàc pojazd kontrolny dwuosiowy pusty i za∏adowany. 2) 3- lub 4-osiowy sztywny; 3) 5- lub 6-osiowy przegubowy z 3-osiowà naczepà; 4) 2- lub 3-osiowy pojazd i 2- lub 3-osiowa ciàgniona przyczepa. 2. Pojazd dwuosiowy sztywny powinien mieç wyznaczone statyczne obcià˝enia osi. 3. Masa wszystkich pojazdów kontrolnych powinna byç wyznaczona na wadze kontrolnej, o której mowa w § 18 ust. 2 i 4. 5. Skorygowane obcià˝enie osi pojazdu kontrolnego innego ni˝ dwuosiowy, pustego i za∏adowanego, wyznaczane jest na wadze sprawdzanej podczas wa˝enia w ruchu. 6. Ka˝da oÊ jest wa˝ona przynajmniej 5-krotnie podczas przejazdu ka˝dego przewidzianego pojazdu kontrolnego. 7. Na podstawie wyników otrzymanych zgodnie z ust. 6 nale˝y obliczyç Êrednie obcià˝enie ka˝dej osi Dziennik Ustaw Nr 188 — 13226 — oraz Êrednià sumarycznà mas´ danego pojazdu, przy czym: 1) maksymalna ró˝nica Êredniej sumarycznej masy pojazdu i masy pojazdu otrzymanej z wagi kontrolnej nie powinna przekraczaç b∏´dów granicznych dopuszczalnych okreÊlonych w za∏àczniku nr 2 do rozporzàdzenia; 2) dla ka˝dej osi wyznacza si´ skorygowane obcià˝enie osi, poprzez pomno˝enie wartoÊci Êredniego obcià˝enia osi przez mas´ pojazdu i podzielenie przez Êrednià sumarycznà mas´ pojazdu. § 34. 1. Liczba przejazdów ka˝dego pojazdu kontrolnego, uwzgl´dniajàc oddzielnie pojazdy puste i za∏adowane, powinna wynosiç co najmniej 5, dla ka˝dej z przewidzianych pr´dkoÊci, o których mowa w ust. 3. ¸àczna liczba przejazdów wszystkich stosowanych pojazdów kontrolnych, uwzgl´dniajàc ró˝ny ich za∏adunek i pr´dkoÊci przejazdu, nie powinna byç mniejsza ni˝ 90. 2. Z co najmniej 5 przejazdów, o których mowa w ust. 1, co najmniej 3 przejazdy majà przebiegaç Êrodkiem noÊni ∏adunku oraz co najmniej 1 przejazd powinien przebiegaç z ka˝dej jej strony. 3. Podczas badania lub sprawdzania pr´dkoÊci przejazdu pojazdu powinny byç bliskie: 1) maksymalnej pr´dkoÊci przejazdu pojazdu podczas wa˝enia — (vmax); 2) minimalnej pr´dkoÊci przejazdu pojazdu podczas wa˝enia — (vmin); 3) typowej przewidywanej pr´dkoÊci przejazdu pojazdu podczas wa˝enia. 4. Je˝eli waga przeznaczona jest do wa˝enia w obu kierunkach przejazdu, nale˝y to uwzgl´dniç podczas badaƒ i sprawdzeƒ. § 35. Podczas wa˝enia statycznego, przy wyznaczaniu b∏´dów wskazaƒ: Poz. 1345 4) je˝eli noÊnia ∏adunku ze wzgl´du na swoje ograniczone wymiary uniemo˝liwia umieszczenie ∏adunków o pe∏nym zakresie obcià˝eƒ, obcià˝enie mo˝e byç zredukowane, ale nie mniej ni˝ do 40 % Max, co powinno zostaç odnotowane. § 36. Badanie niecentrycznoÊci podczas wa˝enia statycznego odbywa si´ przez obcià˝anie ka˝dej po∏ówki noÊni ∏adunku obcià˝eniem wynoszàcym 1/3 Max. Dla noÊni ∏adunku posiadajàcej n > 4 punkty podparcia nale˝y stosowaç obcià˝enie wynoszàce 1/(n–1) Max w ka˝dym punkcie podparcia. B∏´dy wskazaƒ nie powinny przekraczaç wartoÊci b∏´dów granicznych dopuszczalnych, okreÊlonych w za∏àczniku nr 3 do rozporzàdzenia. § 37. Badanie pobudliwoÊci podczas wa˝enia statycznego powinno byç wykonane dla obcià˝eƒ Min, 0,5 Max i Max. Po dodaniu do danego obcià˝enia odpowiedniej iloÊci wzorców masy dok∏adkowych, w szczególnoÊci o nomina∏ach 0,1 d, nale˝y zdejmowaç dok∏adki a˝ do zmiany wskazania o 1 dzia∏k´ elementarnà d, nast´pnie nale˝y ponownie umieÊciç dok∏adk´ 0,1 d, a potem do∏o˝yç ∏agodnie obcià˝enie równe 1,4 d, co powinno spowodowaç wzrost wskazania o 1 dzia∏k´ elementarnà d. § 38. 1. Badanie wagi podczas wa˝enia w ruchu powinno zostaç wykonane dla wszystkich pojazdów kontrolnych wybranych zgodnie z § 32. 2. Ró˝nica ka˝dego wyniku pomiaru obcià˝enia osi i skorygowanego obcià˝enia danej osi powinna co najwy˝ej odpowiadaç odchyleniu dopuszczalnemu, okreÊlonemu w tabeli nr 1 za∏àcznika nr 1 do rozporzàdzenia, dla pojazdów kontrolnych innych ni˝ dwuosiowe. 3. Ró˝nica ka˝dego wyniku pomiaru obcià˝enia osi i statycznego obcià˝enia osi powinna co najwy˝ej odpowiadaç odchyleniu dopuszczalnemu, okreÊlonemu w § 20 ust. 4, dla pojazdów kontrolnych dwuosiowych. 1) waga powinna zostaç obcià˝ona wst´pnie obcià˝eniem bliskim Max; 4. Ró˝nica sumarycznej masy i masy pojazdu kontrolnego w ka˝dym przejeêdzie nie powinna przekraczaç b∏´dów granicznych dopuszczalnych, okreÊlonych w § 21 ust. 2. 2) nale˝y obcià˝aç stopniowo wag´ ∏adunkiem od zera do Max, a nast´pnie odcià˝aç do zera: Rozdzia∏ 7
  39. a)przy wyznaczaniu b∏´du podstawowego, w warunkach odniesienia, nale˝y stosowaç przynajmniej 10 ró˝nych obcià˝eƒ,
  40. b)przy pozosta∏ych badaniach nale˝y stosowaç przynajmniej 5 ró˝nych obcià˝eƒ, których wartoÊci powinny wynosiç Max, Min oraz byç bliskie obcià˝eniu, przy którym wyst´puje skokowa zmiana b∏´du granicznego dopuszczalnego, ale ich nie przekraczaç; 3) b∏´dy nie powinny przekroczyç wartoÊci b∏´dów granicznych dopuszczalnych okreÊlonych w za∏àczniku nr 3 do rozporzàdzenia; Przepisy koƒcowe § 39. Traci moc rozporzàdzenie Ministra Gospodarki, Pracy i Polityki Spo∏ecznej z dnia 10 lutego 2004 r. w sprawie wymagaƒ metrologicznych, którym powinny odpowiadaç wagi samochodowe do wa˝enia pojazdów w ruchu (Dz. U. Nr 35, poz. 316). § 40. Rozporzàdzenie wchodzi w ˝ycie po up∏ywie 14 dni od dnia og∏oszenia. Minister Gospodarki: P. G. Woêniak Dziennik Ustaw Nr 188 — 13227 — Poz. 1345 Za∏àczniki do rozporzàdzenia Ministra Gospodarki z dnia 25 wrzeÊnia 2007 r. (poz. 1345) Za∏àcznik nr 1 ODCHYLENIE DOPUSZCZALNE KA˚DEGO OBCIÑ˚ENIA OSI Tabela nr 1. Odchylenie dopuszczalne ka˝dego obcià˝enia osi lub osi wielokrotnej od skorygowanego obcià˝enia osi lub osi wielokrotnej pojazdu kontrolnego innego ni˝ dwuosiowy podczas wa˝enia dynamicznego Tabela nr 2. Odchylenie dopuszczalne ka˝dego obcià˝enia osi od wartoÊci statycznego obcià˝enia osi dla pojazdu kontrolnego dwuosiowego podczas wa˝enia dynamicznego Za∏àcznik nr 2 B¸¢DY GRANICZNE DOPUSZCZALNE SUMARYCZNEJ MASY POJAZDU Dziennik Ustaw Nr 188 — 13228 — Poz. 1345 i 1346 Za∏àcznik nr 3 B¸¢DY GRANICZNE DOPUSZCZALNE WAGI PODCZAS WA˚ENIA STATYCZNEGO DLA DOWOLNEGO OBCIÑ˚ENIA ZAWARTEGO W ZAKRESIE WA˚ENIA WAGI Za∏àcznik nr 4 WARTOÂå DZIA¸KI ELEMENTARNEJ WAGI, MINIMALNA I MAKSYMALNA LICZBA DZIA¸EK ELEMENTARNYCH WAGI I MINIMALNA WARTOÂå OBCIÑ˚ENIA MINIMALNEGO W ZALE˚NOÂCI OD KLASY DOK¸ADNOÂCI 1346 ROZPORZÑDZENIE MINISTRA NAUKI I SZKOLNICTWA WY˚SZEGO1) z dnia 25 wrzeÊnia 2007 r. w sprawie kryteriów i trybu przyznawania oraz rozliczania Êrodków finansowych na nauk´ przeznaczonych na finansowanie wspó∏pracy naukowej z zagranicà Na podstawie art. 13 ust. 2 ustawy z dnia 8 paêdziernika 2004 r. o zasadach finansowania nauki (Dz. U. Nr 238, poz. 2390, z póên. zm.2)) zarzàdza si´, co nast´puje: § 1. Rozporzàdzenie okreÊla kryteria i tryb przyznawania oraz rozliczania Êrodków finansowych na na- uk´, przeznaczanych na cele okreÊlone w art. 13 ust. 1 ustawy z dnia 8 paêdziernika 2004 r. o zasadach finansowania nauki, zwanej dalej „ustawà”. § 2. 1. Przy przyznawaniu Êrodków finansowych na nauk´ przeznaczonych na finansowanie wspó∏pracy naukowej z zagranicà uwzgl´dnia si´ kryteria, o któ- ——————— 1) Minister Nauki i Szkolnictwa Wy˝szego kieruje dzia∏em administracji rzàdowej — nauka, na podstawie § 1 ust. 2 pkt 1 roz- porzàdzenia Prezesa Rady Ministrów z dnia 18 lipca 2006 r. w sprawie szczegó∏owego zakresu dzia∏ania Ministra Nauki i Szkolnictwa Wy˝szego (Dz. U. Nr 131, poz. 912). 2) Zmiany wymienionej ustawy zosta∏y og∏oszone w Dz. U. z 2004 r. Nr 273, poz. 2703, z 2005 r. Nr 85, poz. 727 i Nr 179, poz. 1484 oraz z 2007 r. Nr 115, poz. 795.

Orzecznictwo do tego przepisu (2)

KIO 1583/16 §/Art 2007/1345
KIO 1783/17 §/Art 2007/1345

🔗 Do źródła urzędowego

Wyjaśnienie AI na podstawie urzędowego tekstu ustawy. Orientacyjne, nie zastępuje porady prawnej.