Rozporządzenie Ministra Gospodarki z dnia 21 lutego 2007 r. w sprawie metod badania jakości lekkiego oleju opałowego, ciężkiego oleju opałowego oraz o

Dziennik Ustaw Nr 41 — 2642 — Poz. 261 i 262 261 ROZPORZÑDZENIE MINISTRA GOSPODARKI1) z dnia 21 lutego 2007 r. w sprawie sposobu pobierania próbek lekkiego oleju opa∏owego, ci´˝kiego oleju opa∏owego oraz oleju do silników statków ˝eglugi Êródlàdowej2) Na podstawie art. 19 pkt 5 ustawy z dnia 25 sierpnia 2006 r. o systemie monitorowania i kontrolowania jakoÊci paliw (Dz. U. Nr 169, poz. 1200) zarzàdza si´, co nast´puje: §

2. Próbki lekkiego oleju opa∏owego, ci´˝kiego oleju opa∏owego oraz oleju do silników statków ˝eglu——————— 1) Minister Gospodarki kieruje dzia∏em administracji rzàdo- wej — gospodarka, na podstawie § 1 ust. 2 pkt 1 rozporzàdzenia Prezesa Rady Ministrów z dnia 18 lipca 2006 r. w sprawie szczegó∏owego zakresu dzia∏ania Ministra Gospodarki (Dz. U. Nr 131, poz. 909). 2) Przepisy niniejszego rozporzàdzenia wdra˝ajà postanowienia dyrektywy Rady 1999/32/WE z dnia 26 kwietnia 1999 r. odnoszàcej si´ do redukcji zawartoÊci siarki w niektórych paliwach ciek∏ych oraz zmieniajàcej dyrektyw´ 93/12/EWG (Dz. Urz. WE L 121 z 11.05.1999, str. 13; Dz. Urz. UE Polskie wydanie specjalne, rozdz. 13, t. 24, str. 17) oraz dyrektywy 2005/33/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 6 lipca 2005 r. zmieniajàcej dyrektyw´ 1999/32/WE w zakresie zawartoÊci siarki w paliwach ˝eglugowych (Dz. Urz. UE L 191 z 22.07.2005, str. 59). gi Êródlàdowej, zwane dalej „próbkami”, pobiera si´ w sposób r´czny ze zbiornika lub opakowania jednostkowego, gdy ich zawartoÊç znajduje si´ w spoczynku.
3. Próbki ze zbiornika nale˝y pobieraç w kolejnoÊci od lustra cieczy do jego dna, aby uniknàç zaburzeƒ w ni˝szych poziomach cieczy.
4. Próbki z opakowania jednostkowego nale˝y pobieraç z wybranego poziomu cieczy lub jako próbk´ reprezentatywnà przekrojowà.
5. Maksymalna obj´toÊç jednej pobieranej próbki wynosi 1 l.
6. Sposób post´powania przy pobieraniu próbek, rodzaje przyrzàdów do pobierania próbek, post´powanie z próbkami oraz wymagania dotyczàce bezpieczeƒstwa w tym zakresie okreÊla norma PN-EN ISO
7. §
8. Rozporzàdzenie wchodzi w ˝ycie po up∏ywie 14 dni od dnia og∏oszenia. Minister Gospodarki: P. G. Woêniak 262 ROZPORZÑDZENIE MINISTRA GOSPODARKI1) z dnia 21 lutego 2007 r. w sprawie metod badania jakoÊci lekkiego oleju opa∏owego, ci´˝kiego oleju opa∏owego oraz oleju do silników statków ˝eglugi Êródlàdowej2) Na podstawie art. 26 pkt 5 ustawy z dnia 25 sierpnia 2006 r. o systemie monitorowania i kontrolowania jakoÊci paliw (Dz. U. Nr 169, poz. 1200) zarzàdza si´, co nast´puje: ——————— 1) Minister Gospodarki kieruje dzia∏em administracji rzàdo- wej — gospodarka, na podstawie § 1 ust. 2 pkt 1 rozporzàdzenia Prezesa Rady Ministrów z dnia 18 lipca 2006 r. w sprawie szczegó∏owego zakresu dzia∏ania Ministra Gospodarki (Dz. U. Nr 131, poz. 909). 2) Przepisy niniejszego rozporzàdzenia wdra˝ajà postanowienia dyrektywy Rady 1999/32/WE z dnia 26 kwietnia 1999 r. odnoszàcej si´ do redukcji zawartoÊci siarki w niektórych paliwach ciek∏ych oraz zmieniajàcej dyrektyw´ 93/12/EWG (Dz. Urz. WE L 121 z 11.05.1999, str. 13; Dz. Urz. UE Polskie wydanie specjalne, rozdz. 13, t. 24, str. 17) oraz dyrektywy 2005/33/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 6 lipca 2005 r. zmieniajàcej dyrektyw´ 1999/32/WE w zakresie zawartoÊci siarki w paliwach ˝eglugowych (Dz. Urz. UE L 191 z 22.07.2005, str. 59). §
9. Metody badania jakoÊci: 1) lekkiego oleju opa∏owego, oznaczonego kodami CN 2710 19 45 oraz 2710 19 49, 2) ci´˝kiego oleju opa∏owego, oznaczonego kodami CN 2710 19 51, 2710 19 55, 2710 19 61, 2710 19 63, 2710 19 65 oraz 2710 19 69, 3) oleju do silników statków ˝eglugi Êródlàdowej — dotyczàce zawartoÊci siarki okreÊla za∏àcznik do rozporzàdzenia. §
10. Rozporzàdzenie wchodzi w ˝ycie po up∏ywie 14 dni od dnia og∏oszenia. Minister Gospodarki: P. G. Woêniak Dziennik Ustaw Nr 41 — 2643 — Poz. 262 Za∏àcznik do rozporzàdzenia Ministra Gospodarki z dnia 21 lutego 2007 r. (poz. 262) METODY BADANIA JAKOÂCI LEKKIEGO OLEJU OPA¸OWEGO, CI¢˚KIEGO OLEJU OPA¸OWEGO ORAZ OLEJU DO SILNIKÓW STATKÓW ˚EGLUGI ÂRÓDLÑDOWEJ DOTYCZÑCE ZAWARTOÂCI SIARKI
11. Metodami badania zawartoÊci siarki w lekkim oleju opa∏owym sà: 1) metoda Wickbolda, polegajàca na wprowadzeniu próbki analitycznej gazowej lub ciek∏ej do p∏omienia tlenowo-wodorowego w celu jej spalenia przy zachowaniu znacznego nadmiaru tlenu, albo 2) metoda spektrometrii fluorescencji rentgenowskiej z dyspersjà energii, polegajàca na umieszczeniu badanej próbki na drodze wiàzki promieniowania rentgenowskiego o okreÊlonej energii, emitowanego z niskoenergetycznego êród∏a radioaktywnego, np. 55Fe, lub generowanego w lampie rentgenowskiej; powsta∏e w wyniku wzbudzenia promieniowanie charakterystyczne dla siarki (Kα) mierzone jest w postaci liczby zliczeƒ na sekund´ (cps); suma sygna∏ów analitycznych pochodzàcych od siarki jest porównywana z liczbà zliczeƒ uzyskanà dla mieszanin kalibracyjnych, albo 3) metoda rentgenowskiej spektroskopii fluoroscencyjnej z dyspersjà fali, polegajàca na mieszaniu próbki analitycznej w danym stosunku masowym z roztworem zawierajàcym cyrkon, jako wzorzec wewn´trzny, a nast´pnie na umieszczeniu jej w kuwecie i poddaniu ekspozycji pierwotnego promieniowania rentgenowskiego lampy rentgenowskiej.
12. Metodami badania zawartoÊci siarki w ci´˝kim oleju opa∏owym oraz w oleju do silników statków ˝eglugi Êródlàdowej sà: 1.
13. W przypadku oznaczania zawartoÊci siarki w sposób okreÊlony w pkt 1 ppkt 1 stosowane odczynniki i materia∏y, rodzaj aparatury, wielkoÊç próbki, sposób wykonania oznaczenia zaabsorbowanej siarki i jej oznaczanie, badanie sprawdzajàce, sposób podawania wyniku, precyzj´ metody, a tak˝e sposób sporzàdzania sprawozdania z badaƒ okreÊla norma PN-EN
14. 2.
15. W przypadku oznaczania zawartoÊci siarki w sposób okreÊlony w pkt 2 ppkt 1 sposób wykonania oznaczenia, stosowane odczynniki i materia∏y, rodzaj aparatury i jej przygotowanie, stosowane roztwory kalibracyjne, kalibracj´, precyzj´ metody, a tak˝e sposób obliczenia i podawania wyników okreÊla norma PN-EN ISO
16. 1.
17. W przypadku oznaczania zawartoÊci siarki w sposób okreÊlony w pkt 1 ppkt 2 sposób wykonania oznaczenia, stosowane odczynniki i materia∏y, rodzaj aparatury i jej przygotowanie, stosowane roztwory kalibracyjne, kalibracj´, precyzj´ metody, a tak˝e sposób obliczenia i podawania wyników okreÊla norma PN-EN ISO
18. 2.
19. W przypadku oznaczania zawartoÊci siarki w sposób okreÊlony w pkt 2 ppkt 2 nale˝y: 1.
20. W przypadku oznaczania zawartoÊci siarki w sposób okreÊlony w pkt 1 ppkt 3 nale˝y: 1) na podstawie mierzonych szybkoÊci zliczeƒ promieniowania fluoroscencyjnego S-Kα — o d∏ugoÊci fali 0,5373 nm i Zr-Lα1 — o d∏ugoÊci fali 0,6070 nm oraz szybkoÊci zliczeƒ promieniowania t∏a dla d∏ugoÊci fali 0,545 nm obliczyç stosunek wartoÊci netto tych szybkoÊci zliczeƒ; 2) zawartoÊç siarki wyznaczyç z krzywej kalibracji uzyskanej z wzorcowych roztworów siarki. 1.
21. W przypadku oznaczania zawartoÊci siarki w sposób okreÊlony w pkt 1 ppkt 3 sposób wykonania oznaczenia, stosowane odczynniki i materia∏y, rodzaj aparatury do badaƒ, stosowane roztwory kalibracyjne, kalibracj´, precyzj´ metody, sposób obliczenia i podawania wyników, a tak˝e sposób sporzàdzania sprawozdania z badaƒ okreÊla norma PN-EN ISO
22. 1) metoda spektrometrii fluorescencji rentgenowskiej z dyspersjà energii, polegajàca na umieszczeniu badanej próbki na drodze wiàzki promieniowania rentgenowskiego o okreÊlonej energii, emitowanego z niskoenergetycznego êród∏a radioaktywnego, np. 55Fe, lub generowanego w lampie rentgenowskiej; powsta∏e w wyniku wzbudzenia promieniowanie charakterystyczne dla siarki (Kα) mierzone jest w postaci liczby zliczeƒ na sekund´ (cps); suma sygna∏ów analitycznych pochodzàcych od siarki jest porównywana z liczbà zliczeƒ uzyskanà dla mieszanin kalibracyjnych, albo 2) metoda rentgenowskiej spektroskopii fluoroscencyjnej z dyspersjà fali, polegajàca na mieszaniu próbki analitycznej w danym stosunku masowym z roztworem zawierajàcym cyrkon, jako wzorzec wewn´trzny, a nast´pnie na umieszczeniu jej w kuwecie i poddaniu ekspozycji pierwotnego promieniowania rentgenowskiego lampy rentgenowskiej. 1) na podstawie mierzonych szybkoÊci zliczeƒ promieniowania fluoroscencyjnego S-Kα — o d∏ugoÊci fali 0,5373 nm i Zr-Lα1 — o d∏ugoÊci fali 0,6070 nm oraz szybkoÊci zliczeƒ promieniowania t∏a dla d∏ugoÊci fali 0,545 nm obliczyç stosunek wartoÊci netto tych szybkoÊci zliczeƒ; 2) zawartoÊç siarki wyznaczyç z krzywej kalibracji uzyskanej z wzorcowych roztworów siarki. 2.
23. W przypadku oznaczania zawartoÊci siarki w sposób okreÊlony w pkt 2 ppkt 2 sposób wykonania oznaczenia, stosowane odczynniki i materia∏y, rodzaj aparatury do badaƒ, stosowane roztwory kalibracyjne, kalibracj´, precyzj´ metody, sposób obliczenia i podawania wyników, a tak˝e sposób sporzàdzania sprawozdania z badaƒ okreÊla norma PN-EN ISO
25. Procedur´ post´powania w sprawach dotyczàcych precyzji metody badania oraz interpretacji wyników badaƒ okreÊla norma PN-EN ISO 4259.