Dziennik Ustaw Nr 4 — 147 — Poz. 32 i 33 Za∏àcznik nr 5 WYSOKOÂå OP¸AT ZA OCEN¢ TO˚SAMOÂCI ODMIANOWEJ ROÂLIN ROLNICZYCH I WARZYWNYCH 33 ROZPORZÑDZENIE MINISTRA ZDROWIA1) z dnia 29 grudnia 2006 r. w sprawie szczegó∏owego zakresu medycznych czynnoÊci ratunkowych, które mogà byç podejmowane przez ratownika medycznego Na podstawie art. 11 ust. 2 ustawy z dnia 8 wrzeÊnia 2006 r. o Paƒstwowym Ratownictwie Medycznym (Dz. U. Nr 191, poz. 1410) zarzàdza si´, co nast´puje: § 1. Medyczne czynnoÊci ratunkowe, które mogà byç podejmowane przez ratownika medycznego, zosta∏y okreÊlone w za∏àczniku nr 1 do rozporzàdzenia. ——————— 1) Minister Zdrowia kieruje dzia∏em administracji rzàdowej — zdrowie, na podstawie § 1 ust. 2 rozporzàdzenia Prezesa Rady Ministrów z dnia 18 lipca 2006 r. w sprawie szczegó∏owego zakresu dzia∏ania Ministra Zdrowia (Dz. U. Nr 131, poz. 924). § 2. Medyczne czynnoÊci ratunkowe, które mogà byç podejmowane przez ratownika medycznego pod nadzorem lekarza systemu, zosta∏y okreÊlone w za∏àczniku nr 2 do rozporzàdzenia. § 3. Rozporzàdzenie wchodzi w ˝ycie po up∏ywie 14 dni od dnia og∏oszenia. Minister Zdrowia: Z. Religa Dziennik Ustaw Nr 4 — 148 — Poz. 33 Za∏àczniki do rozporzàdzenia Ministra Zdrowia z dnia 29 grudnia 2006 r. (poz. 33) Za∏àcznik nr 1 MEDYCZNE CZYNNOÂCI RATUNKOWE, KTÓRE MOGÑ BYå PODEJMOWANE PRZEZ RATOWNIKA MEDYCZNEGO 1. Ocena stanu pacjenta w celu ustalenia post´powania i decyzji o podj´ciu lub odstàpieniu od medycznych czynnoÊci ratunkowych. 2. Uk∏adanie pacjenta w pozycji w∏aÊciwej dla stanu pacjenta lub odniesionych obra˝eƒ. 3. Podj´cie i prowadzenie podstawowej i zaawansowanej resuscytacji krà˝eniowo-oddechowej u doros∏ych i dzieci wed∏ug standardów og∏oszonych w obwieszczeniu wydanym na podstawie art. 43 ustawy z dnia 8 wrzeÊnia 2006 r. o Paƒstwowym Ratownictwie Medycznym. 4. Bezprzyrzàdowe przywracanie dro˝noÊci dróg oddechowych. 5. Przyrzàdowe przywracanie i zabezpieczanie dro˝noÊci dróg oddechowych z zastosowaniem w szczególnoÊci: 1) rurki ustno-gard∏owej; 2) rurki nosowo-gard∏owej; 3) maski krtaniowej; 4) rurki krtaniowej; 5) konikopunkcji. 6. Odsysanie dróg oddechowych. 7. Podj´cie tlenoterapii biernej lub wspomagania oddechu lub wentylacji zast´pczej powietrzem lub tlenem: 1) r´cznie — z u˝yciem: 12. Monitorowanie czynnoÊci uk∏adu oddechowego. 13. Monitorowanie czynnoÊci uk∏adu krà˝enia metodami nieinwazyjnymi. 14. Wykonanie kaniulacji ˝y∏ obwodowych koƒczyn górnych i dolnych oraz ˝y∏y szyjnej zewn´trznej. 15. Wykonanie dojÊcia doszpikowego przy u˝yciu gotowego zestawu. 16. Podawanie leków drogà do˝ylnà, domi´Êniowà, podskórnà, dotchawiczà, doustnà, doodbytniczà i wziewnà oraz doszpikowà, przy u˝yciu gotowego zestawu. 17. Odbarczenie odmy pr´˝nej drogà nak∏ucia jamy op∏ucnowej. 18. Pobieranie krwi ˝ylnej i w∏oÊniczkowej do badaƒ laboratoryjnych. 19. Oznaczanie poziomu parametrów krytycznych z u˝yciem dost´pnego sprz´tu, w tym w szczególnoÊci: 1) poziomu glukozy w surowicy; 2) poziomu elektrolitów w surowicy; 3) badania gazometrycznego krwi w∏oÊniczkowej. 20. Opatrywanie ran. 21. Tamowanie krwotoków. 22. Unieruchamianie z∏amaƒ, zwichni´ç i skr´ceƒ.
Wyjaśnienie AI na podstawie urzędowego tekstu ustawy. Orientacyjne, nie zastępuje porady prawnej.