Rozporządzenie Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 9 marca 2007 r.

Dziennik Ustaw Nr 55 — 3371 — chodzi do punktu nr 656. Dalej biegnie w kierunku po∏udniowo-zachodnim, po granicy z dzia∏kà nr 1/85, przez punkty nr: 655 i 552 do punktu nr 551. Tu zmienia kierunek na pó∏nocno-zachodni i biegnie przez punkty nr: 146, 686, 145, 144, 143, po granicy z dzia∏kami nr: 1/61 i 1/78, do punktu nr 142. Dalej biegnie w kierunku pó∏nocno-zachodnim przez punkty nr: 141, 140, 139, 138, 137 do punktu nr 136, w którym zmienia kierunek na pó∏nocny, i biegnie przez punkty nr: 135 i 134, po granicy z dzia∏kà nr 1/22, do punktu nr 133. Od punktu nr 133 biegnie w kierunku pó∏nocnym przez punkt nr 132 do punktu nr 131, pokrywajàc si´ na tym odcinku z granicà dzia∏ki nr 1/23. W punkcie nr 131 granica za∏amuje si´ w kierunku pó∏nocno-wschodnim i biegnie przez punkty nr: 159, 160, 161, po granicy z dzia∏kà nr 1/82, do punktu nr 162, od którego rozpocz´to opis.”, cinku mi´dzy punktami nr: 144, 143, 142, 141 i 140 tworzy granic´ z dzia∏kà nr 2/18. Od punktu nr 140 granica biegnie wzd∏u˝ ul. Spacerowej w kierunku pó∏nocno-zachodnim przez punkty nr: 76, 75, 74, 139, 73, 72, 71, 70, 69, 68, 103 do punktu nr 43, od którego rozpocz´to opis.”, — na koƒcu dodaje si´ opis granic i terenu Kompleksu nr 4 w brzmieniu: „Kompleks nr 4 Obr´b ewidencyjny 7 — S∏upiec, karta mapy 16 Opis granicy rozpocz´to od punktu nr 162. Od punktu nr 162 granica biegnie w kierunku po∏udniowo-wschodnim przez punkty nr: 670, 163, 667, 164, 165, 166 do punktu nr 167. Tu za∏amuje si´ w kierunku po∏udniowo-zachodnim i biegnie do punktu nr 168, gdzie ponownie za∏amuje si´ w kierunku po∏udniowo-wschodnim, i biegnie przez punkty nr: 169, 170, 171, 172, po granicy z dzia∏kà nr 1/82, do punktu nr 715. W punkcie nr 715 za∏amuje si´ w kierunku po∏udniowo-zachodnim i biegnie do punktu nr 714, gdzie zmienia kierunek na po∏udniowo-wschodni, i biegnie po granicy z dzia∏kà nr 1/90 do punktu nr 658. Tu skr´ca w kierunku po∏udniowo-zachodnim i biegnie do punktu nr 657, w którym za∏amuje si´ w kierunku po∏udniowym, i do- Poz. 362 i 363

b)w opisie granic i terenu Podstrefy Praszka: — w zdaniu czwartym wyraz „148/7” zast´puje si´ wyrazem „148/17”, — w zdaniu siódmym wyraz „Gdaƒska” zast´puje si´ wyrazem „Gaƒska”. § 2. Rozporzàdzenie wchodzi w ˝ycie po up∏ywie 14 dni od dnia og∏oszenia. Prezes Rady Ministrów: J. Kaczyƒski 363 ROZPORZÑDZENIE MINISTRA ROLNICTWA I ROZWOJU WSI1) z dnia 9 marca 2007 r. w sprawie metod pobierania prób materia∏u siewnego i okresu ich przechowywania oraz metod dokonywania oceny materia∏u siewnego2) Na podstawie art. 36 ust. 2 ustawy z dnia 26 czerwca 2003 r. o nasiennictwie (Dz. U. z 2007 r. Nr 41, poz. 271) zarzàdza si´, co nast´puje: § 1. Rozporzàdzenie okreÊla: 1) okres przechowywania prób materia∏u siewnego; ——————— 2) metody dokonywania oceny:
a)polowej plantacji nasiennych roÊlin rolniczych i warzywnych,
b)laboratoryjnej sadzeniaków ziemniaka,
c)cech zewn´trznych sadzeniaków ziemniaka, wysadków roÊlin dwuletnich, 1) Minister Rolnictwa i Rozwoju Wsi kieruje dzia∏em administracji rzàdowej — rolnictwo, na podstawie § 1 ust. 2 pkt 1 roz- porzàdzenia Prezesa Rady Ministrów z dnia 18 lipca 2006 r. w sprawie szczegó∏owego zakresu dzia∏ania Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi (Dz. U. Nr 131, poz. 915 oraz z 2007 r. Nr 38, poz. 244). 2) Przepisy niniejszego rozporzàdzenia wdra˝ajà postanowienia: 1) dyrektywy Rady 66/401/EWG z dnia 14 czerwca 1966 r. w sprawie obrotu materia∏em siewnym roÊlin pastewnych (Dz. Urz. WE L 125 z 11.07.1966, str. 2298, z póên. zm.; Dz. Urz. UE Polskie wydanie specjalne, rozdz. 3, t. 1, str. 55, z póên. zm.); 2) dyrektywy Rady 66/402/EWG z dnia 14 czerwca 1966 r. w sprawie obrotu materia∏em siewnym roÊlin zbo˝owych (Dz. Urz. WE L 125 z 11.07.1966, str. 2309, z póên. zm.; Dz. Urz. UE Polskie wydanie specjalne, rozdz. 3, t. 1, str. 66, z póên. zm.); Dziennik Ustaw Nr 55 — 3372 —
d)polowej, laboratoryjnej i to˝samoÊci odmianowej materia∏u szkó∏karskiego; 3) metody pobierania prób materia∏u siewnego, w tym automatycznego sposobu pobierania prób. § 2. 1. Próby materia∏u siewnego pobrane do oceny: 1) laboratoryjnej przechowuje si´ przez rok od dnia wystawienia Êwiadectwa oceny laboratoryjnej lub informacji o dyskwalifikacji materia∏u siewnego, lub informacji o wynikach badania; 2) to˝samoÊci odmianowej przechowuje si´ do dnia 30 listopada roku nast´pujàcego po roku pobrania próby i jej wysiania na poletku kontrolnym. 2. Przechowywania prób materia∏u siewnego, o którym mowa w ust. 1, nie stosuje si´ do prób sadzeniaków ziemniaka. § 3. 1. Ocenie polowej poddaje si´ plantacj´ nasiennà stanowiàcà zwarty obszar uprawny. 2. Ocenie polowej poddaje si´ plantacj´ nasiennà o powierzchni do: 1) 30 ha — dla plantacji zbó˝, z wyjàtkiem ˝yta i obcopylnych odmian pszen˝yta, oraz plantacji grochu siewnego, bobiku, soi, gorczycy bia∏ej, rzepaku, rzepiku, lnu zwyczajnego, maku, s∏onecznika oraz kapusty pastewnej; 2) 10 ha — dla plantacji roÊlin rolniczych i warzywnych innych ni˝ okreÊlone w pkt 1. 3. Je˝eli ocenie polowej poddaje si´ plantacj´ nasiennà o powierzchni wi´kszej ni˝ okreÊlona w ust. 2, to plantacj´ t´ dzieli si´ na cz´Êci odpowiadajàce obszarom okreÊlonym w ust. 2. § 4. 1. Ocena polowa plantacji nasiennej jest dokonywana w sposób umo˝liwiajàcy stwierdzenie, czy Poz. 363 podczas wegetacji roÊlin zosta∏y spe∏nione warunki niezb´dne do wyprodukowania wysokiej jakoÊci materia∏u siewnego danego gatunku i odmiany oraz czy stan plantacji odpowiada∏ wymaganiom szczegó∏owym dotyczàcym wytwarzania oraz jakoÊci materia∏u siewnego, okreÊlonym w odr´bnych przepisach3), zwanym dalej „wymaganiami szczegó∏owymi”. 2. Ocena polowa plantacji nasiennej sk∏ada si´ z kilku ocen stanu plantacji, w zale˝noÊci od gatunku i kategorii ocenianego materia∏u siewnego. 3. Ocena stanu plantacji jest dokonywana w sposób umo˝liwiajàcy sprawdzenie w szczególnoÊci: 1) izolacji przestrzennej i przedplonu dla ocenianego gatunku, okreÊlonych w wymaganiach szczegó∏owych; 2) to˝samoÊci i czystoÊci odmianowej; 3) wyst´powania na plantacji organizmów kwarantannowych; 4) etykiet ka˝dej partii materia∏u siewnego u˝ytego do siewu lub wysadzenia, których numery wpisuje si´ do arkusza oceny polowej; 5) poziomu agrotechniki i ogólnego stanu plantacji; 6) wyrównania i stanu rozwoju roÊlin, przy czym niska obsada roÊlin na plantacji nie powoduje jej dyskwalifikacji, z wy∏àczeniem plantacji nasiennej ziemniaka; 7) stanu pora˝enia plantacji przez choroby i szkodniki inne ni˝ organizmy kwarantannowe; 8) stanu zachwaszczenia, w tym wyst´powania chwastów, których nasiona sà trudne do odczyszczenia w trakcie procesów technologicznych; 9) wyst´powania na plantacji innych gatunków roÊlin uprawnych; ——————— 3) dyrektywy Rady 2002/54/WE z dnia 13 czerwca 2002 r. w sprawie obrotu materia∏em siewnym buraka (Dz. Urz. WE L 193 z 20.07.2002, str. 12, z póên. zm.; Dz. Urz. UE Polskie wydanie specjalne, rozdz. 3, t. 36, str. 292, z póên. zm.); 4) dyrektywy Rady 2002/55/WE z dnia 13 czerwca 2002 r. w sprawie obrotu materia∏em siewnym warzyw (Dz. Urz. WE L 193 z 20.07.2002, str. 33, z póên. zm.; Dz. Urz. UE Polskie wydanie specjalne, rozdz. 3, t. 36, str. 313, z póên. zm.); 5) dyrektywy Rady 2002/56/WE z dnia 13 czerwca 2002 r. w sprawie obrotu sadzeniakami ziemniaków (Dz. Urz. WE L 193 z 20.07.2002, str. 60, z póên. zm.; Dz. Urz. UE Polskie wydanie specjalne, rozdz. 3, t. 36, str. 340, z póên. zm.); 6) dyrektywy Rady 2002/57/WE z dnia 13 czerwca 2002 r. w sprawie obrotu materia∏em siewnym roÊlin oleistych i w∏óknistych (Dz. Urz. WE L 193 z 20.07.2002, str. 74, z póên. zm.; Dz. Urz. UE Polskie wydanie specjalne, rozdz. 3, t. 36, str. 354, z póên. zm.); 7) dyrektywy Rady 68/193/EWG z dnia 9 kwietnia 1968 r. w sprawie wprowadzenia do obrotu materia∏u do wegetatywnego rozmna˝ania winoroÊli (Dz. Urz. WE L 93 z 17.04.1968, str. 15, z póên. zm.; Dz. Urz. UE Polskie wydanie specjalne, rozdz. 3, t. 1, str. 123, z póên. zm.); 8) dyrektywy Rady 98/56/WE z dnia 20 lipca 1998 r. w sprawie obrotu materia∏em rozmno˝eniowym roÊlin ozdobnych (Dz. Urz. WE L 226 z 13.08.1998, str. 16, z póên. zm.; Dz. Urz. UE Polskie wydanie specjalne, rozdz. 3, t. 23, str. 363, z póên. zm.); 9) dyrektywy Rady 92/33/EWG z dnia 28 kwietnia 1992 r. w sprawie obrotu materia∏em rozmno˝eniowym i nasadzeniowym warzyw, innym ni˝ nasiona (Dz. Urz. WE L 157 z 10.06.1992, str. 1, z póên. zm.; Dz. Urz. UE Polskie wydanie specjalne, rozdz. 3, t. 12, str. 275, z póên. zm.); 10) dyrektywy Rady 92/34/EWG z dnia 28 kwietnia 1992 r. w sprawie obrotu materia∏em rozmno˝eniowym roÊlin owocowych oraz roÊlinami owocowymi przeznaczonymi do produkcji owoców (Dz. Urz. WE L 157 z 10.06.1992, str. 10, z póên. zm.; Dz. Urz. UE Polskie wydanie specjalne, rozdz. 3, t. 12, str. 284, z póên. zm.). 3) Rozporzàdzenie Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 1 lutego 2007 r. w sprawie szczegó∏owych wymagaƒ dotyczàcych wytwarzania i jakoÊci materia∏u siewnego (Dz. U. Nr 29, poz. 189). Dziennik Ustaw Nr 55 — 3373 — 10) stopnia pora˝enia plantacji ziemniaka chorobami, zgodnie z wymaganiami szczegó∏owymi. 4. Poszczególne oceny stanu plantacji nasiennej sà dokonywane w wyznaczonych terminach, w zale˝noÊci od okreÊlonej fazy rozwoju roÊlin. 5. Oceny stanu plantacji nasiennej dokonuje si´ na jednostkach kwalifikacyjnych, którymi sà okreÊlone powierzchnie kontrolne lub okreÊlona liczba roÊlin. 6. Jednostki kwalifikacyjne, o których mowa w ust. 5, wyznacza si´ w taki sposób, aby reprezentowa∏y ca∏à powierzchni´ plantacji nasiennej poddanej ocenie polowej. 7. Je˝eli dokonuje si´ oceny polowej roÊlin warzywnych w celu uznania materia∏u siewnego w kategorii standard, to stosuje si´ metody oceny oraz wymagania szczegó∏owe okreÊlone dla materia∏u siewnego kategorii kwalifikowany. § 5. 1. Przed dokonaniem oceny polowej sprawdza si´, czy wielkoÊç powierzchni plantacji nasiennej zg∏oszonej do oceny polowej: 1) jest zgodna z powierzchnià plantacji nasiennej poddawanej ocenie; Poz. 363 4) dla plantacji nasiennych pozosta∏ych gatunków roÊlin rolniczych, z wy∏àczeniem ziemniaka, na których jest wytwarzany:
a)materia∏ siewny kategorii elitarny — 30 m2,
b)materia∏ siewny kategorii kwalifikowany — 10 m2; 5) dla plantacji nasiennych, na których roÊliny sà uprawiane pojedynczo, w rz´dach o du˝ej rozstawie (powy˝ej 30
cm)lub gniazdowo — 100 kolejnych roÊlin w rz´dzie lub po 50 kolejnych roÊlin w dwóch sàsiednich rz´dach; 6) dla plantacji nasiennych roÊlin warzywnych:
a)10 m2 lub
b)je˝eli roÊliny sà uprawiane w rz´dach o du˝ej rozstawie (powy˝ej 30
cm)— 100 kolejnych roÊlin w rz´dzie lub po 50 kolejnych roÊlin w dwóch sàsiednich rz´dach. 3. Na wszystkich plantacjach nasiennych odmian mieszaƒcowych, z wyjàtkiem ˝yta, jednostki kwalifikacyjne wyznacza si´ oddzielnie dla ka˝dego sk∏adnika rodzicielskiego. 2) odpowiada iloÊci materia∏u siewnego zu˝ytego do obsiania lub obsadzenia tej plantacji. 4. Podczas ostatniej oceny stanu plantacji odmian mieszaƒcowych sprawdza si´ zniszczenie roÊlin zapylacza dla gatunków, dla których takie wymaganie zosta∏o okreÊlone w wymaganiach szczegó∏owych. 2. Je˝eli ewentualna niezgodnoÊç nie zosta∏a udokumentowana, to plantacj´ nasiennà uznaje si´ za niespe∏niajàcà wymagaƒ szczegó∏owych. § 7. Na plantacjach nasiennych o powierzchni do 0,10 ha oraz prowadzonych pod os∏onami ocenie podlegajà wszystkie roÊliny. § 6. 1. Dla plantacji nasiennych gatunków, dla których w wymaganiach szczegó∏owych czystoÊç odmianowa jest okreÊlona: § 8. 1. Szacunkowy zbiór brutto materia∏u siewnego okreÊla si´ w decytonach, kilogramach lub w sztukach z ca∏ej ocenionej powierzchni plantacji nasiennej. 1) w procentach — stosuje si´ metod´ oceny polowej wed∏ug norm procentowych; 2) w sztukach na jednostk´ kwalifikacyjnà — stosuje si´ metod´ oceny polowej wed∏ug norm powierzchni. 2. Szacunkowy zbiór materia∏u siewnego jest wykorzystywany w ocenie laboratoryjnej, ocenie cech zewn´trznych oraz ocenie polowej w drugim roku uprawy roÊlin dwuletnich. 2. WielkoÊci jednostek kwalifikacyjnych, o których mowa w § 4 ust. 5, wynoszà: 3. Na plantacji nasiennej ziemniaka ocenia si´ obsad´ roÊlin na jednostce powierzchni. 1) dla plantacji nasiennych gatunków ocenianych metodà wed∏ug norm procentowych — 20 m2; 4. Je˝eli obsada roÊlin, o której mowa w ust. 3, jest mniejsza ni˝ 70 % powierzchni, plantacj´ nasiennà uznaje si´ za niespe∏niajàcà wymagaƒ szczegó∏owych. 2) dla plantacji nasiennych wszystkich gatunków ˝ycic i festulolium, na których jest wytwarzany:
a)materia∏ siewny kategorii elitarny — 50 m2,
b)materia∏ siewny kategorii kwalifikowany — 10 m2; 3) dla plantacji nasiennych wiechliny ∏àkowej, na których jest wytwarzany:
a)materia∏ siewny kategorii elitarny — 20 m2,
b)materia∏ siewny kategorii kwalifikowany — 10 m2; § 9. 1. Z obserwacji dokonanych podczas oceny stanu plantacji nasiennej sporzàdza si´ raport i wpisuje si´ je do arkusza oceny polowej. 2. Raport, o którym mowa w ust. 1, podpisuje urz´dowy kwalifikator albo akredytowany kwalifikator, który dokona∏ oceny, zwani dalej „kwalifikatorem”, oraz wnioskodawca lub osoba przez niego upowa˝niona. § 10. 1. W przypadku gatunków o dwuletnim cyklu produkcji nasion wytwarzanie materia∏u siewnego mo˝e byç prowadzone metodà: Dziennik Ustaw Nr 55 — 3374 — 1) wysadkowà albo 2) bezwysadkowà. 2. W przypadku, o którym mowa w ust. 1 pkt 1, w pierwszym roku uprawy zbiera si´ wysadki, a w drugim roku uprawy z wysadzonych wysadków zbiera si´ nasiona. 3. Oceny polowej materia∏u siewnego roÊlin o dwuletnim cyklu produkcji nasion metodà wysadkowà albo bezwysadkowà dokonuje si´ w terminach okreÊlonych w wymaganiach szczegó∏owych stosownie do wniosku o dokonanie oceny polowej. 4. W przypadku obsiania plantacji materia∏em hodowcy dla gatunków, o których mowa w ust. 1, nie dokonuje si´ oceny stanu plantacji w pierwszym roku uprawy. Ocen´ polowà rozpoczyna si´ od oceny cech zewn´trznych wysadków po przechowaniu, a przed ich wysadzeniem w drugim roku uprawy. § 11. W przypadku oceny plantacji odmiany mieszaƒcowej, obsianej mieszaninà sk∏adników rodzicielskich, sprawdzenia to˝samoÊci i czystoÊci odmianowej dokonuje si´ na poletkach o powierzchni nie mniejszej ni˝ 10 m2, za∏o˝onych w pobli˝u ocenianej plantacji, obsianych poszczególnymi sk∏adnikami rodzicielskimi. § 12. Szczegó∏owy opis metod oceny polowej plantacji nasiennej: 1) roÊlin rolniczych, z wy∏àczeniem plantacji nasiennych ziemniaka — jest okreÊlony w za∏àczniku nr 1 do rozporzàdzenia; 2) ziemniaka — jest okreÊlony w za∏àczniku nr 2 do rozporzàdzenia; 3) roÊlin warzywnych — jest okreÊlony w za∏àczniku nr 3 do rozporzàdzenia. § 13. Kwalifikator mo˝e obni˝yç, w obr´bie tej samej kategorii, stopieƒ ocenianej plantacji nasiennej z uwagi na jej stan. § 14. Po dokonaniu oceny polowej lub oceny cech zewn´trznych sadzeniaków ziemniaka odpowiednio Êwiadectwo oceny polowej lub Êwiadectwo oceny cech zewn´trznych sadzeniaków ziemniaka albo informacj´ o dyskwalifikacji wydaje si´ w miejscu dokonania tej oceny. § 15. 1. Do laboratoryjnej oceny zdrowotnoÊci sadzeniaków ziemniaka pobiera si´ prób´ bulw z plantacji zakwalifikowanej po ocenie polowej, z których wycina si´ i wysadza oczka. 2. Laboratoryjnej oceny zdrowotnoÊci sadzeniaków ziemniaka dokonuje si´ na roÊlinach uzyskanych z oczek, je˝eli uzyskano co najmniej 80 % roÊlin. 3. Je˝eli z oczek uzyskano mniej ni˝ 80 % roÊlin, w celu dokonania laboratoryjnej oceny zdrowotnoÊci sadzeniaków ziemniaka pobiera si´ ponownie prób´ bulw. Poz. 363 § 16. 1. Laboratoryjna ocena zdrowotnoÊci sadzeniaków ziemniaka obejmuje: 1) prób´ oczkowà, w której dokonuje si´ bonitacji roÊlin uzyskanych z oczek; 2) immunologiczny test ELISA (Enzyme Linked Immunosorbent Assay). 2. Test ELISA wykonuje si´ na liÊciach roÊlin otrzymanych i poddanych bonitacji w próbie oczkowej, o której mowa w ust. 1 pkt 1. 3. Dla plantacji nasiennych ziemniaka zakwalifikowanych po ocenie polowej w stopniu kwalifikowane klasy B (C/B) mo˝na: 1) odstàpiç od wykonania testu ELISA, je˝eli w wyniku bonitacji roÊlin otrzymanych w próbie oczkowej stopieƒ pora˝enia wirusami nie budzi∏ wàtpliwoÊci; 2) wykonaç uproszczonà laboratoryjnà ocen´ zdrowotnoÊci, je˝eli podj´to dzia∏ania zapewniajàce utrzymanie wysokiego stanu zdrowotnoÊci plantacji okreÊlone w wymaganiach szczegó∏owych. 4. W przypadku, o którym mowa w ust. 3 pkt 2, Êwiadectwo laboratoryjnej oceny zdrowotnoÊci sadzeniaków ziemniaka wydaje si´ na podstawie Êwiadectwa oceny polowej. § 17. Badane bulwy ziemniaka uznaje si´ za sadzeniaki, je˝eli: 1) spe∏niajà wymagania szczegó∏owe; 2) uzyskano ujemny wynik badania na obecnoÊç organizmów kwarantannowych; 3) spe∏niajà wymagania specjalne okreÊlone w odr´bnych przepisach4). § 18. Szczegó∏owy opis metody laboratoryjnej oceny zdrowotnoÊci sadzeniaków ziemniaka jest okreÊlony w za∏àczniku nr 4 do rozporzàdzenia. § 19. 1. Ocena cech zewn´trznych sadzeniaków ziemniaka obejmuje: 1) ocen´ ogólnà, na którà sk∏ada si´:
a)sprawdzenie dokumentacji dotyczàcej ocenianej partii sadzeniaków ziemniaka, ——————— 4) Rozporzàdzenie Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 26 marca 2004 r. w sprawie zapobiegania wprowadzaniu i rozprzestrzenianiu si´ organizmów kwarantannowych (Dz. U. Nr 61, poz. 571 i Nr 138, poz. 1466, z 2005 r. Nr 81, poz. 715 i Nr 153, poz. 1277 oraz z 2006 r. Nr 33, poz. 233 i Nr 118, poz. 810). Rozporzàdzenie Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 5 sierpnia 2004 r. w sprawie szczegó∏owych sposobów post´powania przy zwalczaniu i zapobieganiu rozprzestrzeniania si´ grzyba Synchytrium endobioticum (Dz. U. Nr 183, poz. 1891, z 2005 r. Nr 27, poz. 226 i Nr 207, poz. 1737 oraz z 2006 r. Nr 148, poz. 1072). Dziennik Ustaw Nr 55 — 3375 —
b)sprawdzenie zgodnoÊci z wymaganiami szczegó∏owymi dotyczàcymi opakowaƒ i oznakowania partii,
c)ocena ogólnego stanu bulw sadzeniaków ziemniaka; 2) ocen´ szczegó∏owà, przeprowadzanà w sposób umo˝liwiajàcy iloÊciowe okreÊlenie cech jakoÊciowych, w szczególnoÊci:
a)zanieczyszczeƒ,
b)pora˝enia bulw przez choroby,
c)uszkodzeƒ mechanicznych,
d)wad fizjologicznych,
e)bulw nietypowych dla odmiany,
f)kalibra˝u. Poz. 363 2. Ocen´ cech zewn´trznych wysadków wykonuje si´ w terminie wiosennym, po przechowaniu wysadków, ale przed ich wysadzeniem. 3. Ocenie cech zewn´trznych poddaje si´ wysadki roÊlin rolniczych i warzywnych pochodzàce z plantacji, której stan zosta∏ oceniony w pierwszym roku uprawy, z wyjàtkiem plantacji za∏o˝onej z materia∏u hodowcy. § 24. Szczegó∏owe wyniki oceny cech zewn´trznych: 1) sadzeniaków ziemniaka sà wpisywane przez kwalifikatora do tabeli znajdujàcej si´ na odwrocie Êwiadectwa lub informacji; 2) wysadków sà wpisywane przez kwalifikatora do arkusza oceny polowej. 2. Ocenie cech zewn´trznych poddaje si´ bulwy ziemniaka posortowane wed∏ug kalibra˝u i podzielone na partie iloÊciowe, zgodnie z wymaganiami szczegó∏owymi. § 25. Szczegó∏owy opis metody oceny cech zewn´trznych sadzeniaków ziemniaka oraz wysadków roÊlin dwuletnich jest okreÊlony w za∏àczniku nr 5 do rozporzàdzenia. 3. Kwalifikator mo˝e obni˝yç stopieƒ ocenianej partii sadzeniaków ziemniaka na wniosek w∏aÊciciela partii. § 26. 1. Ocena polowa materia∏u szkó∏karskiego obejmuje jednà lub kilka ocen stanu plantacji, w zale˝noÊci od wymagaƒ szczegó∏owych. 4. Ocena cech zewn´trznych minibulw ziemniaka jest dokonywana w sposób okreÊlony w ust. 1 pkt 2 lit. b—e oraz obejmuje sprawdzenie dokumentacji dotyczàcej ich pochodzenia. 2. Poszczególne oceny stanu plantacji sà dokonywane w terminach okreÊlonych w wymaganiach szczegó∏owych. § 20. 1. Ocena cech zewn´trznych sadzeniaków ziemniaka jest dokonywana raz w sezonie sprzeda˝y (jesieƒ lub wiosna). 3. Podczas oceny polowej materia∏u szkó∏karskiego sprawdzeniu podlegajà w szczególnoÊci: 1) do∏àczona do wniosku dokumentacja; 2. Parti´ sadzeniaków niesprzedanà w okresie 2 miesi´cy od dnia dokonania oceny cech zewn´trznych poddaje si´ ponownie ocenie. 2) zgodnoÊç informacji deklarowanych we wniosku z przed∏o˝onymi dokumentami i stanem faktycznym plantacji; § 21. W miejscu dokonywania oceny cech zewn´trznych sadzeniaków ziemniaka powinny znajdowaç si´ w szczególnoÊci wagi, kosze lub inne pojemniki, plandeki, termometry, stó∏ sortowniczy oraz dokumentacja dotyczàca ocenianej partii sadzeniaków. 3) izolacja przestrzenna; § 22. Kontroli jakoÊci poddaje si´ nie mniej ni˝ 10 % partii sadzeniaków ziemniaka znajdujàcych si´ w obrocie. 4) oznaczenie materia∏u szkó∏karskiego; 5) przedplon; 6) wyrównanie roÊlin; 7) czystoÊç gatunkowa i odmianowa; 8) wiek roÊlin; § 23. 1. Ocena cech zewn´trznych wysadków roÊlin o dwuletnim cyklu rozmna˝ania stanowi jednà z ocen stanu plantacji i jest przeprowadzana w sposób umo˝liwiajàcy iloÊciowe okreÊlenie wyst´pujàcych wad, w szczególnoÊci: 1) pora˝enia wysadków przez choroby typowe dla ocenianego gatunku; 9) pochodzenie ocenianych roÊlin; 10) zdrowotnoÊç, jakoÊç i iloÊç roÊlin. 4. Do obliczania iloÊci materia∏u szkó∏karskiego mo˝na stosowaç pomocniczo: 2) uszkodzeƒ mechanicznych; 1) Êrednià obsad´ na 1 m2 powierzchni lub 1 m.b. d∏ugoÊci rz´dów; 3) wad fizjologicznych; 2) Êrednià wydajnoÊç z jednej roÊliny; 4) wysadków nietypowych dla odmiany. 3) szacunkowy plon owoców z drzew nasiennych. Dziennik Ustaw Nr 55 — 3376 — Poz. 363 § 27. 1. Podczas oceny polowej elitarnego materia∏u szkó∏karskiego oraz kwalifikowanego materia∏u szkó∏karskiego w sadach, w których sà pozyskiwane nasiona lub zrazy, przeprowadza si´ szczegó∏owà ocen´ wszystkich roÊlin. 1) czterech drzewkach; 2. Podczas oceny polowej kwalifikowanego materia∏u szkó∏karskiego innego ni˝ wymieniony w ust. 1 dokonuje si´ ogólnego sprawdzenia wszystkich roÊlin oraz przeprowadza si´ ocen´ szczegó∏owà na jednostce kwalifikacyjnej, którà stanowià kolejne roÊliny w jednym lub kilku rz´dach albo 10 % roÊlin ka˝dej partii materia∏u szkó∏karskiego zg∏oszonej do oceny. 4. Ocen´ to˝samoÊci odmianowej materia∏u szkó∏karskiego koƒczy si´ po pierwszym roku owocowania, w którym mo˝na dokonaç porównania okreÊlonego w ust. 2. 3. W przypadku braku wyrównania materia∏u szkó∏karskiego w ocenianej partii mo˝na wyznaczyç kolejne jednostki kwalifikacyjne. 4. Kwalifikator mo˝e zdegradowaç ocenianà plantacj´ lub jej cz´Êç lub parti´ materia∏u szkó∏karskiego do ni˝szego stopnia z uwagi na jej stan. § 28. 1. Ocen´ laboratoryjnà drzew w sadach do pozyskiwania nasion wykonuje si´, stosujàc test ELISA. 2. Test ELISA wykonuje si´ na obecnoÊç wirusa kar∏owatoÊci Êliwy (Prune dwarf virus, PDV) i wirusa nekrotycznej plamistoÊci pierÊcieniowej wiÊni (Prunus necrotic ringspot virus, PNRSV). 3. Reprezentatywne próby pobiera si´ do testu ELISA póênà zimà lub wczesnà wiosnà, nie póêniej jednak ni˝ przed kwitnieniem, z ka˝dego drzewa nasiennego cztery p´dy, ka˝dy p´d z innej strony drzewa. 4. Test ELISA wykonuje si´ na liÊciach i kwiatach lub pàkach uzyskanych z p´dów przetrzymywanych przez okres od 2 do 3 tygodni w wodzie o temperaturze 18—25 °C. 5. Pierwszy test ELISA wykonuje si´ na 3-letnich drzewach, pobierajàc próby zbiorcze z czterech kolejnych drzew nasiennych. Kolejne testy ELISA wykonuje si´ co 4 lata lub 6 lat, w zale˝noÊci od izolacji przestrzennej okreÊlonej w wymaganiach szczegó∏owych, pobierajàc próby zbiorcze z dwóch kolejnych drzew nasiennych. 6. Je˝eli w próbie zbiorczej zostanà stwierdzone wirusy, o których mowa w ust. 2, to test ELISA wykonuje si´, dla tej próby zbiorczej, dla ka˝dego drzewa oddzielnie. § 29. 1. Oceny to˝samoÊci odmianowej materia∏u szkó∏karskiego dokonuje si´, prowadzàc obserwacje cech danej odmiany. 2. Obserwowane cechy odmiany porównuje si´ z opisem odmiany dokonanym przez jednostk´ zajmujàcà si´ rejestracjà lub z wzorcem tej odmiany. 3. Ocen´ to˝samoÊci odmianowej dla jednej odmiany przeprowadza si´ co najmniej na: 2) szeÊciu krzewach; 3) dwunastu roÊlinach truskawek. § 30. 1. Pobierania prób materia∏u siewnego dokonuje si´ zgodnie z metodykà okreÊlonà przez Mi´dzynarodowy Zwiàzek Oceny Nasion (ISTA). 2. Do pobierania prób do oceny laboratoryjnej materia∏u siewnego odmianowych mieszanek nasiennych oraz mieszaƒców z∏o˝onych rzepaku stosuje si´ metodyk´ ISTA, je˝eli poszczególne sk∏adniki tego materia∏u siewnego zosta∏y oznaczone w sposób umo˝liwiajàcy ich rozdzielenie i ocen´ ka˝dego sk∏adnika (barwienie). Je˝eli nie ma mo˝liwoÊci rozdzielenia poszczególnych sk∏adników materia∏u siewnego, nie przeprowadza si´ oceny laboratoryjnej. § 31. 1. Pobieranie prób materia∏u siewnego mo˝e byç wykonywane w sposób automatyczny za pomocà urzàdzenia do automatycznego pobierania prób, zwanego dalej „automatycznym próbobierzem”. 2. Próby materia∏u siewnego do oceny laboratoryjnej z partii przechowywanych w silosach pobiera si´ wy∏àcznie za pomocà automatycznego próbobierza. § 32. 1. Próby bulw ziemniaka do laboratoryjnej oceny zdrowotnoÊci sadzeniaków ziemniaka pobiera si´ z plantacji nasiennej przed ich wykopaniem, w czasie kopania albo z kopców lub przechowalni. 2. Próby z kopców i przechowalni pobiera si´ tylko wówczas, gdy nie jest mo˝liwe pobranie próby z plantacji, w szczególnoÊci je˝eli: 1) próba pobrana z plantacji uleg∏a zniszczeniu lub z wysadzonych oczek uzyskano mniej ni˝ 80 % roÊlin; 2) zosta∏y zakwestionowane wyniki oceny laboratoryjnej, a pobranie próby do oceny powtórnej nie by∏o mo˝liwe przed wykopaniem ziemniaków. § 33. 1. Próby do laboratoryjnej oceny zdrowotnoÊci pobiera si´ w terminach przewidzianych dla grup wczesnoÊci poszczególnych odmian, po uzgodnieniu z zainteresowanymi podmiotami. 2. Próby bulw ziemniaka do laboratoryjnej oceny zdrowotnoÊci pobiera si´ z plantacji o ca∏kowicie zaschni´tych lub zniszczonych cz´Êciach zielonych roÊlin. 3. Z plantacji nasiennych ziemniaka, na których by∏ przeprowadzony zabieg defoliacji, próby bulw ziemniaka pobiera si´ w okresie pomi´dzy 7. a 14. dniem po wykonanym zabiegu. Dziennik Ustaw Nr 55 — 3377 — Poz. 363 4. Je˝eli cz´Êci zielone roÊlin nie sà ca∏kowicie zaschni´te lub zniszczone, próby do laboratoryjnej oceny zdrowotnoÊci pobiera si´ w czasie kopania bulw. sposobu pobierania prób oraz prób do laboratoryjnej oceny zdrowotnoÊci sadzeniaków ziemniaka jest okreÊlony w za∏àczniku nr 6 do rozporzàdzenia. § 34. 1. Próby bulw ziemniaka do oceny laboratoryjnej pobiera si´ do dostarczonych przez wnioskodawc´ czystych i o odpowiedniej wytrzyma∏oÊci opakowaƒ. § 36. Traci moc rozporzàdzenie Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 27 kwietnia 2004 r. w sprawie metod dokonywania oceny polowej, laboratoryjnej sadzeniaków ziemniaka, cech zewn´trznych materia∏u siewnego oraz metod oceny polowej, laboratoryjnej i to˝samoÊci odmianowej materia∏u szkó∏karskiego (Dz. U. Nr 103, poz. 1093). 2. Odpowiednio oznakowane próby bulw ziemniaka dostarcza si´, wraz z protoko∏em pobrania próby, do laboratorium w terminie 3 dni od dnia zakoƒczenia próbobrania. § 35. Opis metod pobierania prób do oceny laboratoryjnej materia∏u siewnego mieszanek nasiennych innych ni˝ okreÊlone w § 30 ust. 2, automatycznego § 37. Rozporzàdzenie wchodzi w ˝ycie po up∏ywie 14 dni od dnia og∏oszenia. Minister Rolnictwa i Rozwoju Wsi: w z. M. Zagórski Za∏àczniki do rozporzàdzenia Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 9 marca 2007 r. (poz. 363) Za∏àcznik nr 1 SZCZEGÓ¸OWY OPIS METODY OCENY POLOWEJ PLANTACJI NASIENNEJ ROÂLIN ROLNICZYCH, Z WY¸ÑCZENIEM PLANTACJI NASIENNYCH ZIEMNIAKA I. Cz´Êç ogólna 1. Ocenie polowej podlegajà wszystkie plantacje, na których jest wytwarzany materia∏ siewny kategorii: 1) elitarny w stopniu:
a)przedbazowy (PB/III),
b)przedbazowy (PB/II),
c)bazowy (B); 2) kwalifikowany w stopniu:
a)kwalifikowany I rozmno˝enia (C/1),
b)kwalifikowany II rozmno˝enia (C/2),
c)kwalifikowany III rozmno˝enia (C/3). 2. Oceny polowej dokonuje si´ na jednostkach kwalifikacyjnych wyznaczonych w sposób reprezentujàcy ca∏à plantacj´ wed∏ug schematu: Dziennik Ustaw Nr 55 — 3378 — II. Cz´Êç szczegó∏owa 1. W zale˝noÊci od charakterystyki biologicznej ocenianego gatunku oraz zwiàzanych z nià wymagaƒ szczegó∏owych oceny polowej plantacji nasiennych dokonuje si´: 1) wed∏ug norm procentowych albo 2) wed∏ug norm powierzchni. 4. Liczb´ jednostek kwalifikacyjnych wyznacza si´, w zale˝noÊci od wielkoÊci plantacji, w nast´pujàcy sposób: 1) na plantacji o powierzchni do 10 ha wyznacza si´ zawsze 10 jednostek; 2) na ka˝de rozpocz´te 2 ha plantacji o powierzchni powy˝ej 10 ha wyznacza si´ jednà jednostk´; 3) na jednej plantacji mo˝na dokonaç oceny nie wi´cej ni˝ na 20 jednostkach. 5. Jednorazowo mo˝na dokonaç oceny plantacji o powierzchni nie wi´kszej ni˝ 30 ha. 6. Plantacje o powierzchni wi´kszej ni˝ 30 ha dzieli si´ na cz´Êci, których liczba stanowi wielokrotnoÊç 30 ha. Poz. 363 2. Ocena czystoÊci odmianowej wed∏ug norm procentowych polega na policzeniu roÊlin nietypowych dla odmiany na jednostkach kwalifikacyjnych i porównaniu ich liczby do populacji roÊlin na jednym hektarze. 3. Dla metody oceny wed∏ug norm procentowych wyznacza si´ jednostki kwalifikacyjne o powierzchni 20 m2 dla wszystkich stopni kwalifikacji wed∏ug schematu: wierzchni, z zachowaniem zasady pobierania jednej jednostki kwalifikacyjnej na ka˝de rozpocz´te 2 ha. 8. Liczb´ zaobserwowanych roÊlin nietypowych na wszystkich ocenionych jednostkach kwalifikacyjnych przelicza si´ na powierzchni´ 200 m2 i jest to Êrednia liczba roÊlin nietypowych z wszystkich ocenionych jednostek pomno˝ona przez 10. 9. Liczb´ roÊlin nietypowych przeliczonà na powierzchni´ 200 m2 porównuje si´ do oszacowanej populacji roÊlin na 1 ha. 10. Populacj´ roÊlin na powierzchni 1 ha szacuje si´ w nast´pujàcy sposób: 7. W przypadku du˝ych plantacji dopuszcza si´ 10 % tolerancj´ w odniesieniu do ocenianej po- 1) przed przystàpieniem do szczegó∏owej oceny dokonuje si´ miarkà pomiaru szerokoÊci mi´dzyrz´dzi w centymetrach, z dala od uwroci i zasiewów, wykonujàc kilka pomiarów, wed∏ug schematu: 2) na pierwszych dziesi´ciu jednostkach wykonuje si´ tzw. prób´ metrycznà, polegajàcà na po- liczeniu roÊlin na 1 m d∏ugoÊci rz´du, wed∏ug schematu: Dziennik Ustaw Nr 55 — 3379 — Poz. 363 3) z dziesi´ciu prób metrycznych wylicza si´ Êrednià. roÊliny nietypowe liczy si´ zawsze jako k∏osy lub wiechy. 11. Dla gatunków, dla których policzenie roÊlin jest trudne czy niemo˝liwe (g∏ównie zbo˝a), liczy si´ p´dy p∏odne, czyli k∏osy lub wiechy; wówczas 12. Liczb´ roÊlin na 1 ha okreÊla si´ wed∏ug wzorów: 1) dla plantacji obsianych rz´dowo: gdzie: P — oznacza obliczonà populacj´ roÊlin lub k∏osów (wiech) na 1 ha, M — oznacza Êrednià liczb´ roÊlin na 1 m d∏ugoÊci rz´du, W — oznacza szerokoÊç mi´dzy rz´dami w centymetrach; 2) dla plantacji obsianych rzutowo: gdzie: P — oznacza populacj´ roÊlin lub k∏osów (wiech) na 1 ha, N — oznacza Êrednià liczb´ roÊlin na powierzchni 0,5 m2; wartoÊç N uzyskuje si´ przez policzenie roÊlin lub k∏osów (wiech) na powierzchni 0,5 m2 w obr´bie ka˝dej jednostki kwalifikacyjnej, przyjmujàc do obliczeƒ Êrednià. 13. Liczb´ zaobserwowanych roÊlin nietypowych dla odmiany i przeliczonych na powierzchni´ 200 m2 porównuje si´ do oszacowanej populacji wed∏ug tabel nr 1 i 2 stanowiàcych przyk∏ad tablicy liczb dyskwalifikujàcych dla szeÊciu wartoÊci czystoÊci odmianowej. Tabela nr 1 Dziennik Ustaw Nr 55 — 3380 — Poz. 363 Tabela nr 2 14. Liczby dyskwalifikujàce sà to liczby roÊlin nietypowych dla odmiany, przeliczone na 200 m2, porównane z wymaganà czystoÊcià odmianowà i oszacowanà populacjà. 15. Plantacji nie uznaje si´, je˝eli liczba roÊlin nietypowych zaobserwowanych na tej plantacji jest równa lub wi´ksza od odpowiedniej liczby dyskwalifikujàcej. 16. Przy metodzie oceny wed∏ug norm powierzchni mo˝e wystàpiç: 1) 20 % ryzyka uznania pól, dla których rzeczywisty poziom roÊlin nietypowych dla odmiany wynosi 1,50 roÊlin nietypowych dla odmiany na jednostk´ kwalifikacyjnà; 2) 10 % ryzyka dyskwalifikacji pól, na których stwierdzono 1,05 roÊlin nietypowych dla odmiany na jednostk´ kwalifikacyjnà. 17. Metodà wed∏ug norm powierzchni ocenia si´ w szczególnoÊci gatunki obcopylne, których czystoÊç odmianowa w wymaganiach szczegó∏owych jest okreÊlona w sztukach na powierzchni´ jednostki kwalifikacyjnej, w szczególnoÊci roÊlin motylkowatych, traw oraz ˝yta i obcopylnych odmian pszen˝yta, a tak˝e gatunki, dla których oszacowanie populacji ze wzgl´du na ich specyfik´ nie jest mo˝liwe. 18. Ocena czystoÊci odmianowej wed∏ug norm powierzchni polega na sumowaniu liczby roÊlin nietypowych dla odmiany zaobserwowanych na jednostkach kwalifikacyjnych i porównaniu z liczbami granicznymi opracowanymi statystycznie dla wymaganej czystoÊci. 19. Dla metody oceny wed∏ug norm powierzchni wyznacza si´ jednostki kwalifikacyjne o powierzchni zale˝nej od kategorii ocenianego materia∏u siewnego, a tak˝e od niektórych gatunków, wed∏ug schematu: Dziennik Ustaw Nr 55 — 3381 — 20. Je˝eli plantacja jest prowadzona w du˝ej rozstawie rz´dów (powy˝ej 30 cm), jednostka kwalifikacyjna sk∏ada si´ z pojedynczego rz´du i przestrze- Poz. 363 ni mi´dzyrz´dowej z jednej strony (szerokoÊç rz´du). D∏ugoÊç jednostki okreÊla si´ zgodnie z tabelà nr 3. Tabela nr 3 *) OkreÊlonà d∏ugoÊç rz´du mo˝na podzieliç na pó∏, idàc jednym rz´dem i wracajàc sàsiednim. 21. Sposobu wybierania jednostek kwalifikacyjnych dokonuje si´, zak∏adajàc, ˝e roÊliny nietypowe dla odmiany sà losowo rozmieszczone na ca∏ej plantacji i majà rozk∏ad Poissona. 22. W zale˝noÊci od wielkoÊci plantacji wyznacza si´ nast´pujàcà minimalnà liczb´ jednostek zgodnie z tabelà nr 4. Tabela nr 4 23. Je˝eli na plantacji wyst´pujà pasy zanieczyszczeƒ, wy∏àcza si´ je z jednostek kwalifikacyjnych i ocenia oddzielnie. nych, przy czym ich liczba nie jest z góry ustalona i zale˝y od bie˝àcych wyników oceny jednostek kwalifikacyjnych. 24. Metoda oceny wed∏ug norm powierzchni polega na pobieraniu kolejnych jednostek kwalifikacyj- 25. Szczegó∏owej oceny dokonuje si´ w nast´pujàcy sposób: Dziennik Ustaw Nr 55 — 3382 — 1) je˝eli w wyniku oceny dokonanej na minimalnej, przewidzianej dla ocenianej powierzchni, liczbie jednostek kwalifikacyjnych suma stwierdzonych wad jest:
a)mniejsza lub równa dolnej liczbie granicznej wskazanej w tabeli nr 5, plantacj´ uznaje si´ za zgodnà z wymaganiami szczegó∏owymi,
b)wi´ksza lub równa górnej liczbie granicznej wskazanej w tabeli nr 5, plantacji nie uznaje si´ za zgodnà z wymaganiami szczegó∏owymi; 2) je˝eli suma stwierdzonych wad zawiera si´ w przedziale niepewnoÊci wskazanym w tabe- Poz. 363 li nr 5, pobiera si´ kolejne jednostki kwalifikacyjne, a˝ suma wad b´dzie ni˝sza od dolnej albo wy˝sza od górnej liczby granicznej przewidzianej dla liczby ocenionych jednostek kwalifikacyjnych; 3) je˝eli suma stwierdzonych wad jest wy˝sza lub równa liczbie 22, ocenianej plantacji nie uznaje si´ za zgodnà z wymaganiami szczegó∏owymi nawet w przypadku, gdy nie zosta∏a dokonana ocena minimalnej, przewidzianej dla ocenianej powierzchni, liczby jednostek kwalifikacyjnych. Tabela nr 5 26. Powierzchnia plantacji, którà mo˝na oceniç jednorazowo, wynosi do 10 ha. 27. Je˝eli powierzchnia plantacji nasiennej jest wi´ksza ni˝ 10 ha, dzieli si´ jà na cz´Êci, których liczba stanowi wielokrotnoÊç 10 ha, i ka˝dà cz´Êç ocenia si´ oddzielnie. ——————— 28. Je˝eli dla ocenianego gatunku wymagania szczegó∏owe okreÊlajà dopuszczalnà liczb´ roÊlin owsa g∏uchego*), oceny wyst´powania owsa g∏uchego dokonuje si´ na ca∏ej ocenianej plantacji. 29. Oceny wyst´powania owsa g∏uchego dokonuje si´ w nast´pujàcy sposób: *) Za roÊliny owsa g∏uchego uznaje si´ gatunki Avena fatua, Avena sterilis oraz Avena ludoviciana. Dziennik Ustaw Nr 55 — 3383 — 1) liczy si´ roÊliny owsa g∏uchego, które znajdà si´ w zasi´gu wzroku, podczas:
a)obchodzenia plantacji w celu sprawdzenia wymaganej izolacji przestrzennej,
b)ka˝dego koniecznego przejÊcia przez ocenianà plantacj´,
c)szczegó∏owej oceny dokonywanej na jednostkach kwalifikacyjnych; 2) policzone w sposób okreÊlony w pkt 1 roÊliny owsa g∏uchego sumuje si´ i dzieli przez liczb´ hektarów ocenianej plantacji. 30. Podczas liczenia nie bierze si´ pod uwag´, ˝e cz´Êç roÊlin owsa g∏uchego mo˝e byç policzona kilkakrotnie.
a)3 lub 2 pasy sk∏adnika matecznego — linia CMS (cytoplazmatyczna m´ska sterylnoÊç) nieprodukujàca py∏ku,
b)1 pas sk∏adnika ojcowskiego — linii m´skop∏odnej produkujàcej py∏ek,
c)pas oddzielajàcy o szerokoÊci 1 m; 3) podczas ostatniej oceny stanu plantacji sprawdza si´ usuni´cie pasów zapylacza; 4) w przypadku rzepaku jarego, je˝eli pas oddzielajàcy jest zwi´kszony do szerokoÊci 3 m, nie jest wymagane usuni´cie roÊlin sk∏adnika ojcowskiego. 2. Podczas dokonywania oceny polowej odmian mieszaƒcowych rzepaku dodatkowo sprawdza si´: 1) czy na pasie sk∏adnika matecznego:
a)roÊliny linii CMS nie wytwarzajà py∏ku,
b)nie wyst´pujà inne roÊliny wytwarzajàce py∏ek; Poz. 363 III. Odmiany mieszaƒcowe rzepaku 1. Ocena polowa plantacji nasiennych odmian mieszaƒcowych rzepaku: 1) w celu zapewnienia czystoÊci sk∏adników wysiew nasion jest dokonywany oddzielnie dla ka˝dego sk∏adnika; 2) plantacj´, na której produkuje si´ materia∏ siewny odmiany mieszaƒcowej, obsiewa si´ sk∏adnikami rodzicielskimi pasowo — przemiennie, w uk∏adzie przedstawionym na schemacie: 2) m´skà sterylnoÊç linii matecznej, która nie mo˝e byç mniejsza ni˝ 98,0 %, liczàc wyst´powanie kwiatów z ˝ywymi pylnikami, które charakteryzujà si´ kwiatami o mniejszych p∏atkach i silnie zredukowanych pr´cikach w stosunku do kwiatów roÊlin m´skop∏odnych. 3. WielkoÊç zbioru szacuje si´ na pasach obsianych linià matecznà CMS, którym jest materia∏ siewny odmiany mieszaƒcowej. IV. Mieszaƒce z∏o˝one rzepaku 1. Materia∏ siewny mieszaƒca z∏o˝onego stanowi mieszanin´ sk∏adników, w której: 1) 70 % stanowi mieszaniec m´skosterylny oraz 2) 30 % stanowi zapylacz, którym mo˝e byç linia albo odmiana, b´dàcy êród∏em py∏ku dla sk∏adnika, o którym mowa w pkt 1; w wi´kszoÊci przypadków stosuje si´ dwa zapylacze o udziale po 15 %. Dziennik Ustaw Nr 55 — 3384 — 2. Ocenie podlega wytwarzanie materia∏u siewnego poszczególnych sk∏adników mieszaƒca z∏o˝onego, którymi mogà byç: 1) mieszaniec m´skosterylny — sk∏adnik mateczny mieszaƒca z∏o˝onego; 2) zapylacz dla mieszaƒca okreÊlonego w pkt 1, wpisany do krajowego rejestru lub do wspólnotowego katalogu jako:
a)odmiana ustalona,
b)odmiana mieszaƒcowa,
c)odmiana ustalona wy∏àcznie jako sk∏adnik mieszaƒca z∏o˝onego,
d)odmiana mieszaƒcowa wy∏àcznie jako sk∏adnik mieszaƒca z∏o˝onego (mieszaniec zrestorowany). 3. Ocen´ polowà plantacji, na której jest wytwarzany materia∏ siewny mieszaƒca m´skosterylnego lub zapylacza, którym jest odmiana mieszaƒcowa, przeprowadza si´ zgodnie z metodykà okreÊlonà dla oceny odmiany mieszaƒcowej. 4. Podczas ostatniej oceny plantacji, na której jest wytwarzany mieszaniec zrestorowany lub mieszaniec m´skosterylny, sprawdza si´ usuni´cie roÊlin zapylacza. Nieusuni´cie zapylaczy jest podstawà do dyskwalifikacji plantacji. V. Odmiany mieszaƒcowe ˝yta i innych gatunków roÊlin rolniczych 1. Ocena polowa plantacji nasiennych odmian mieszaƒcowych ˝yta: 1) ka˝de rozmno˝enie sk∏adników rodzicielskich podlega ocenie stanu plantacji, w czasie której sà oceniane wymagania dotyczàce ich uprawy: Poz. 363
a)sk∏adnik A — podczas wytwarzania materia∏u siewnego m´skosterylnego sk∏adnika matecznego kategorii elitarny przeprowadza si´ trzy oceny stanu plantacji: — pierwszà — po wyk∏oszeniu, ale przed kwitnieniem, sprawdzajàc izolacj´ przestrzennà i wyrównanie roÊlin, — drugà — w okresie kwitnienia, w celu okreÊlenia poziomu sterylnoÊci, który nie mo˝e byç ni˝szy ni˝ 98 %, — trzecià — w okresie wczesnej dojrza∏oÊci woskowej nasion, sprawdzajàc czystoÊç odmianowà i wyst´powanie owsa g∏uchego,
b)sk∏adnik B — podczas wytwarzania materia∏u siewnego p∏odnego sk∏adnika matecznego kategorii elitarny oraz kategorii kwalifikowany przeprowadza si´ dwie oceny stanu plantacji: — pierwszà — w okresie po wyk∏oszeniu, ale przed kwitnieniem, sprawdzajàc izolacj´ przestrzennà i wyrównanie roÊlin, — drugà — w okresie pe∏nej dojrza∏oÊci woskowej nasion, sprawdzajàc czystoÊç odmianowà i wyst´powanie owsa g∏uchego,
c)sk∏adnik C — podczas wytwarzania materia∏u siewnego sk∏adnika ojcowskiego przeprowadza si´ jednà ocen´ w okresie wczesnej dojrza∏oÊci woskowej; 2) plantacj´, na której jest wytwarzany materia∏ siewny odmiany mieszaƒcowej ˝yta, stanowi mieszanina sk∏adników A, B, C obsiana pasem sk∏adnika C wed∏ug schematu: Dziennik Ustaw Nr 55 — 3385 — Poz. 363 3) podczas oceny plantacji, o której mowa w pkt 2, jako roÊlin nietypowych dla odmiany nie traktuje si´ roÊlin zapylacza, je˝eli liczba tych roÊlin nie przekracza proporcji okreÊlonych przez hodowc´ odmiany. 3. W pierwszym roku uprawy (produkcja wysadków) ocen´ stanu plantacji przeprowadza si´ w pierwszej po∏owie wrzeÊnia na jednostkach kwalifikacyjnych. 2. Usuni´cie lub zniszczenie roÊlin na pasie ochronnym wokó∏ plantacji sprawdza si´ po kwitnieniu, podczas drugiej oceny stanu plantacji. 4. Jednostkà kwalifikacyjnà jest 100 kolejnych roÊlin w rz´dzie lub po 50 roÊlin w dwóch sàsiednich rz´dach. Liczb´ jednostek wyznacza si´ w zale˝noÊci od wielkoÊci plantacji, zgodnie z tabelà nr 4. 3. Ocena polowa odmian mieszaƒcowych innych gatunków roÊlin rolniczych obejmuje ocen´ plantacji, na których wytwarza si´: 5. Podczas oceny stanu plantacji, na której wytwarza si´ wysadki, sprawdza si´ w szczególnoÊci: 1) materia∏ siewny poszczególnych sk∏adników rodzicielskich odmiany mieszaƒcowej:
a)linie wsobne,
b)odmiany,
c)odmiany mieszaƒcowe; 2) materia∏ siewny odmiany mieszaƒcowej wytwarzany z okreÊlonego przez hodowc´ zestawu sk∏adników rodzicielskich (formu∏a mieszaƒca), który mo˝e stanowiç:
a)dwie linie,
b)trzy linie,
c)cztery linie,
d)odmiana i linia wsobna,
e)odmiana i pojedynczy mieszaniec liniowy,
f)odmiana i odmiana mieszaƒcowa,
g)odmiana mieszaƒcowa i linia wsobna,
h)odmiana mieszaƒcowa i pojedynczy mieszaniec liniowy,
i)dwie odmiany mieszaƒcowe. 4. Przy wytwarzaniu materia∏u siewnego odmian mieszaƒcowych przedmiotem oceny polowej sà: 1) plantacje obsiane sk∏adnikami Ro i Rm, na których sà produkowane nasiona odmiany mieszaƒcowej; 2) plantacje, na których sà wytwarzane sk∏adniki rodzicielskie odmiany mieszaƒcowej. 5. Dla odmian mieszaƒcowych gatunków o dwuletnim cyklu rozmna˝ania ocen´ polowà przeprowadza si´ w taki sam sposób jak w przypadku odmian innych ni˝ mieszaƒcowe, z uwzgl´dnieniem formu∏y mieszaƒca. VI. Burak cukrowy i pastewny 1) wyrównanie i stan ogólny roÊlin; 2) wyst´powanie chwastów, roÊlin nietypowych oraz innych gatunków roÊlin uprawnych; 3) to˝samoÊç i czystoÊç odmianowà, którà ocenia si´ przez obserwacj´ ca∏ej plantacji; na ka˝dej jednostce wyrywa si´ jednà roÊlin´, która wyró˝nia si´ spoÊród innych, i porównuje z urz´dowym opisem, a je˝eli stwierdzi si´ niezgodnoÊç, wyrywa si´ inne wyró˝niajàce si´ roÊliny w celu stwierdzenia to˝samoÊci odmianowej plantacji; 4) stan wegetacji roÊlin, bioràc pod uwag´ koniecznoÊç przechowania korzeni; 5) wyst´powanie organizmów szkodliwych, w szczególnoÊci ˝ó∏taczki wirusowej (nie wi´cej ni˝ 5 %) oraz màczniaka rzekomego (nie wi´cej ni˝ 1 %); 6) prowadzenie selekcji na plantacji polegajàcej na usuwaniu roÊlin pora˝onych organizmami, o których mowa w pkt 5, oraz roÊlin nietypowych dla odmiany. 6. Wszelkie nieprawid∏owoÊci zaobserwowane podczas oceny stanu plantacji wysadków mogàce mieç wp∏yw na jakoÊç wytwarzanego materia∏u siewnego w drugim roku uprawy wpisuje si´ do arkusza oceny polowej w celu sprawdzenia skutków ich wyst´powania w drugim roku uprawy. 7. W drugim roku uprawy ocen´ stanu plantacji przeprowadza si´ w okresie od pe∏ni kwitnienia do poczàtku dojrzewania nasion. 8. Ocen´ stanu plantacji, o której mowa w ust. 7, przeprowadza si´, dokonujàc sprawdzenia: 1) zachowania wymaganej izolacji przestrzennej; A. Wytwarzanie materia∏u siewnego metodà wysadkowà 1. Wytwarzanie materia∏u siewnego metodà wysadkowà polega na tym, ˝e w pierwszym roku uprawy wytwarza si´ wysadki, które po przechowaniu wysadza si´ wiosnà na plantacj´ nasiennà prowadzonà na innym polu. 2. Plantacja nasienna w drugim roku uprawy, z uwagi na fakt, ˝e wysadki wysadza si´ w wi´kszej rozstawie rz´dów ni˝ w pierwszym roku uprawy, mo˝e zajmowaç powierzchni´ 3—5-krotnie wi´kszà. 2) wyrównania i ogólnego stanu roÊlin przez obserwacj´ wszystkich zagonów na ocenianej plantacji nasiennej; 3) wyst´powania chwastów, roÊlin nietypowych oraz innych gatunków roÊlin uprawnych; 4) to˝samoÊci i czystoÊci odmianowej; 5) wyst´powania organizmów szkodliwych, w szczególnoÊci ˝ó∏taczki wirusowej (nie wi´cej ni˝ 5 %) oraz màczniaka rzekomego (nie wi´cej ni˝ 1 %). Dziennik Ustaw Nr 55 — 3386 — 9. Ocen´ w zakresie, o którym mowa w ust. 8 pkt 3 i 4, przeprowadza si´ na jednostkach kwalifikacyjnych, którymi jest 100 kolejnych roÊlin brze˝nych, na wybranych losowo w sposób okreÊlony w cz´Êci ogólnej zagonach. 10. Liczb´ jednostek kwalifikacyjnych wyznacza si´ w zale˝noÊci od wielkoÊci plantacji zgodnie z tabelà nr 4. 11. W przypadku wytwarzania materia∏u siewnego odmian mieszaƒcowych metodà wysadkowà w drugim roku uprawy przeprowadza si´ dwie oceny stanu plantacji: 1) pierwszà — w okresie pe∏ni kwitnienia roÊlin, sprawdzajàc m´skà sterylnoÊç linii matecznej (Rm); 2) drugà — w okresie dojrzewania nasion, sprawdzajàc skutecznoÊç zapylenia oraz usuni´cie roÊlin zapylacza. B. Wytwarzanie materia∏u siewnego metodà bezwysadkowà 1. Wytwarzanie materia∏u siewnego metodà bezwysadkowà polega na tym, ˝e nasiona wysiewa si´ w drugiej po∏owie sierpnia lub na poczàtku wrzeÊnia na miejsce sta∏e; uzyskane z tych nasion roÊliny zimujà na polu i po jarowizacji pod wp∏ywem Poz. 363 niskich temperatur na wiosn´ wydajà p´dy nasienne i nasiona. 2. Pierwszej oceny stanu plantacji w metodzie bezwysadkowej dokonuje si´ na prze∏omie wrzeÊnia i paêdziernika; w przypadku pojawienia si´ wczeÊniejszych mrozów lub opadów Êniegu uniemo˝liwiajàcych przeprowadzenie oceny mo˝e byç ona przeprowadzona wczesnà wiosnà po rozpocz´ciu wegetacji. 3. Drugà ocen´ stanu plantacji przeprowadza si´ jak w uprawie metodà wysadkowà, w okresie od pe∏ni kwitnienia do poczàtku dojrzewania nasion. 4. Obu ocen stanu plantacji dokonuje si´ na jednostkach kwalifikacyjnych, w sposób okreÊlony dla uprawy metodà wysadkowà, w pierwszym roku uprawy. 5. Je˝eli materia∏ siewny odmian mieszaƒcowych wytwarza si´ metodà bezwysadkowà, przeprowadza si´ tylko dwie oceny stanu plantacji: 1) pierwszà — w okresie pe∏ni kwitnienia roÊlin, sprawdzajàc m´skà sterylnoÊç linii matecznej (Rm); 2) drugà — w okresie dojrzewania nasion, sprawdzajàc skutecznoÊç zapylenia. Za∏àcznik nr 2 SZCZEGÓ¸OWY OPIS METODY OCENY POLOWEJ PLANTACJI NASIENNEJ ZIEMNIAKA 1. Ocenie polowej podlegajà wszystkie plantacje, na których sà wytwarzane: 1) sadzeniaki kategorii elitarne w stopniu:
a)przedbazowy (PB/M),
b)przedbazowy (PB/III),
c)przedbazowy (PB/II), 3. Podczas jednego przejÊcia przez plantacj´ dokonuje si´ obserwacji roÊlin w dwóch rz´dach (redli-
d)bazowy klasy I (B/I),
e)bazowy klasy II (B/II); 2) sadzeniaki kategorii kwalifikowane w stopniu:
a)kwalifikowane klasy A (C/A),
b)kwalifikowane klasy B (C/B). 2. Oceny polowej dokonuje si´ na jednostkach kwalifikacyjnych, których minimalnà liczb´ okreÊla tabela: nach) wed∏ug schematu okreÊlonego na rysunkach 1 i 2. rys. 1. Schemat przejÊcia przez plantacj´ nasiennà ziemniaka rys.
a)schemat przejÊcia w przypadku, gdy d∏ugoÊç (L)/szerokoÊç (D) > 1,2 rys.
b)schemat przejÊcia w przypadku, gdy d∏ugoÊç (L)/szerokoÊç (D) ≤ 1,2 Dziennik Ustaw Nr 55 — 3387 — Poz. 363 Dziennik Ustaw Nr 55 — 3388 — Poz. 363 rys. 2. Sposób prowadzenia obserwacji podczas oceny polowej
a)albo 4. Obserwacje mogà byç prowadzone podczas przechodzenia równolegle do redlin (rys. 2a) albo prostopadle do redlin (rys. 2b). 5. Jednorazowo mo˝na dokonaç oceny plantacji o powierzchni nie wi´kszej ni˝ 10 ha. Plantacje o powierzchni wi´kszej ni˝ 10 ha dzieli si´ na cz´Êci, których liczba stanowi wielokrotnoÊç 10 ha. 6. Oceny plantacji dokonuje si´ w nast´pujàcy sposób: 1) w przypadku stwierdzenia na roÊlinie jakiejkolwiek wady spoÊród okreÊlonych w wymaganiach szczegó∏owych liczy si´ kolejne roÊliny a˝ do 100 i odnotowuje zaobserwowane wady (pierwsza jednostka kwalifikacyjna);
b)2) w przypadku stwierdzenia dalszego wyst´powania wad pobiera si´ sukcesywnie kolejne jednostki kwalifikacyjne, w sposób okreÊlony w pkt 1, na ca∏ej trasie przejÊcia przez plantacj´; 3) po dokonaniu szczegó∏owej oceny na wszystkich jednostkach kwalifikacyjnych sum´ zaobserwowanych wad dzieli si´ przez liczb´ tych jednostek; otrzymanà Êrednià porównuje si´ z wymaganiami szczegó∏owymi; 4) je˝eli, ze wzgl´du na dobry stan plantacji, zostanie pobranych mniej jednostek kwalifikacyjnych ni˝ minimalna liczba tych jednostek okreÊlona w tabeli, o której mowa w ust. 2, Êredni procent wad oblicza si´, dzielàc sum´ zaobserwowanych wad przez minimalnà liczb´ jednostek dla danej powierzchni plantacji. Za∏àcznik nr 3 SZCZEGÓ¸OWY OPIS METODY OCENY POLOWEJ PLANTACJI NASIENNEJ ROÂLIN WARZYWNYCH I. Cz´Êç ogólna 1. Ocenie polowej podlegajà wszystkie plantacje nasienne, na których jest wytwarzany materia∏ siewny: 1) kategorii elitarny w stopniu:
a)przedbazowy (PB/III),
b)przedbazowy (PB/II),
c)bazowy (B); 2) kategorii kwalifikowany I rozmno˝enia w stopniu C (C/1); 3) kategorii standard (ST). 2. Oceny polowej dokonuje si´ na jednostkach kwalifikacyjnych wyznaczonych w sposób reprezentujàcy ca∏à plantacj´ nasiennà wed∏ug schematu: Dziennik Ustaw Nr 55 — 3389 — Poz. 363 II. Cz´Êç szczegó∏owa 1. Oceny polowej roÊlin warzywnych dokonuje si´ na jednostkach kwalifikacyjnych, których minimalnà liczb´ okreÊla tabela: 2. Podczas oceny stanu plantacji nasiennej zaobserwowane wady na jednostkach kwalifikacyjnych sumuje si´ i wyliczonà Êrednià porównuje si´ z wymaganiami szczegó∏owymi. 3. Je˝eli w trakcie oceny zostanie stwierdzonych kilka wad okreÊlonych w wymaganiach szczegó∏owych, ka˝dà wad´ ocenia si´ oddzielnie. 4. Ocena polowa plantacji nasiennych odmian mieszaƒcowych roÊlin warzywnych obejmuje ocen´ plantacji nasiennych, na których wytwarza si´: 1) materia∏ siewny poszczególnych sk∏adników odmiany mieszaƒcowej:
a)linie wsobne, Dziennik Ustaw Nr 55 — 3390 —
b)odmiany,
c)odmiany mieszaƒcowe; 2) materia∏ siewny odmiany mieszaƒcowej wytwarzany z okreÊlonego przez hodowc´ zestawu sk∏adników rodzicielskich (formu∏a mieszaƒca), którà mogà stanowiç:
a)dwie linie,
b)trzy linie,
c)cztery linie,
d)odmiana i linia wsobna,
e)odmiana i pojedynczy mieszaniec liniowy,
f)odmiana mieszaƒcowa i odmiana,
g)odmiana mieszaƒcowa i linia wsobna,
h)odmiana mieszaƒcowa i pojedynczy mieszaniec liniowy,
i)dwie odmiany mieszaƒcowe. 5. Przy wytwarzaniu materia∏u siewnego odmian mieszaƒcowych przedmiotem oceny polowej sà plantacje nasienne: 1) obsiane sk∏adnikami rodzicielskimi Ro i Rm, na których jest produkowany materia∏ siewny odmiany mieszaƒcowej; 2) na których sà wytwarzane sk∏adniki rodzicielskie odmiany mieszaƒcowej. 6. Nasiona odmian mieszaƒcowych przeznacza si´ wy∏àcznie do jednorazowego wysiewu, na cele inne ni˝ produkcja materia∏u siewnego. Nasiona te powinny spe∏niaç wymagania dla materia∏u siewnego w stopniu C/1. 7. Dla odmian mieszaƒcowych gatunków o dwuletnim cyklu rozmna˝ania kwalifikacj´ przeprowadza si´ w taki sam sposób jak w przypadku odmian niemieszaƒcowych, z uwzgl´dnieniem specyfiki odmian mieszaƒcowych. Poz. 363 8. W przypadku oceny plantacji nasiennej sa∏aty metodà bezg∏ówkowà sprawdzenia czystoÊci i to˝samoÊci odmianowej dokonuje si´ na poletku o powierzchni nie mniejszej ni˝ 10 m2 za∏o˝onym w pobli˝u ocenianej plantacji. 9. W matecznym, p∏odnym sk∏adniku odmiany mieszaƒcowej pomidora sprawdzenia, czy nastàpi∏o wsobne zapylenie kwiatów, dokonuje si´ w okresie usuwania pylników; rozchylenie dzia∏ek kielicha ponad 90° na którymkolwiek ze sprawdzanych kwiatów i zmiana barwy p∏atków korony na ciemno˝ó∏tà oznacza, ˝e nastàpi∏o zapylenie wsobne. 10. W matecznym sk∏adniku odmiany mieszaƒcowej pomidora posiadajàcym cech´ funkcjonalnej m´skiej sterylnoÊci dla okreÊlenia wyst´powania roÊlin zapylonych wsobnie: 1) podczas pierwszej oceny wybiera si´ losowo 1 % roÊlin, które oznacza si´; 2) podczas drugiej oceny dokonywanej na roÊlinach, o których mowa w pkt 1, liczy si´ roÊliny, na których wyst´pujà owoce z wytworzonymi nasionami. 11. Przy ocenie plantacji nasiennych ogórka w przypadku wystàpienia potrzeby okreÊlenia jednopiennoÊci nale˝y wziàç pod uwag´, ˝e: 1) roÊlina typowo jednopienna to taka roÊlina, która na p´dzie g∏ównym do 10. w´z∏a wytwarza najcz´Êciej same kwiaty m´skie, a w nast´pnych w´z∏ach do koƒca wegetacji wyst´pujà na zmian´ kwiaty m´skie z ˝eƒskimi, przy czym na p´dach bocznych kwiaty ˝eƒskie i m´skie wyst´pujà w ró˝nym stosunku w zale˝noÊci od genotypu odmiany; 2) do roÊlin jednopiennych nie zalicza si´ takich roÊlin, na których wyst´pujà nieliczne kwiaty m´skie przy ciàg∏ym tworzeniu si´ kwiatów ˝eƒskich na kolejnych w´z∏ach. Za∏àcznik nr 4 SZCZEGÓ¸OWY OPIS METODY LABORATORYJNEJ OCENY ZDROWOTNOÂCI SADZENIAKÓW ZIEMNIAKA I. Próba oczkowa 1. Próba oczkowa polega na wyprowadzeniu roÊlin z wyci´tych oczek szczytowych z bulw dostarczonych w próbie pobranej do laboratoryjnej oceny zdrowotnoÊci. 2. W celu przeprowadzenia laboratoryjnej oceny zdrowotnoÊci próby poddaje si´ procesowi przerwania spoczynku i pobudzenia kie∏kowania: 1) w przypadku odmian ∏atwo kie∏kujàcych pobrane wycinki moczy si´ w roztworze gibrescolu z kinetynà o st´˝eniu 1 mg ka˝dego z tych sk∏adników na 1 litr przez 10 minut; st´˝enie takie mo˝na stosowaç niezale˝nie od odmiany; w przypadku badaƒ przeprowadzonych w okresie wiosennym zaleca si´ obni˝enie st´˝enia gibrescolu do 0,2 ppm w celu lepszego wyrównania roÊlin; 2) do pobudzenia kie∏kowania mogà byç stosowane równie˝ preparaty inne ni˝ wymienione w pkt 1; 3) po wyj´ciu z roztworu wycinki pozostawia si´ na co najmniej 2 godziny w ciemnym i przewiewnym pomieszczeniu do czasu ich wysadzenia; 4) zu˝ycie roztworu — 1 litr na 100 bulw; Dziennik Ustaw Nr 55 — 3391 — 5) w przypadku odmian trudno kie∏kujàcych stosuje si´ gazowanie ca∏ych bulw bromkiem etylu zgodnie z instrukcjà stosowania preparatu. 3. Pobrane wycinki bulw z oczkiem wysadza si´ do odpowiednio przygotowanego pod∏o˝a. 4. Wycinki wysadza si´ p∏ytko, poni˝ej poziomu gleby, a nast´pnie przykrywa si´ je cienkà warstwà torfu ogrodniczego. 5. Pod∏o˝e do próby oczkowej: 1) najodpowiedniejszym pod∏o˝em jest mieszanina ziemi kompostowej, torfu ogrodniczego wysokiego i piasku w stosunku 1 : 2 : 2, uzupe∏niona wielosk∏adnikowymi nawozami mineralnymi; 2) powinno mieç odpowiednià struktur´ zapewniajàcà pulchnoÊç i przewiewnoÊç oraz mieç nast´pujàcà zasobnoÊç:
a)N 75—100 mg/l,
b)P 200—250 mg/l,
c)K 500—600 mg/l,
d)Ca 2000—2500 mg/l,
e)Mg 100—250 mg/l,
f)pH pod∏o˝a 6,0—6,5,
g)zasolenie nie wi´ksze ni˝ 2,0 g/l; 3) w przypadku zastosowania ziemi kompostowej poddaje si´ jà dezynfekcji termicznej przez parowanie w temperaturze 80—90 °C, w czasie nie krótszym ni˝ godzina; 4) torf ogrodniczy oraz piasek nie wymagajà dezynfekcji; 5) przygotowane pod∏o˝e jest pod∏o˝em jednorazowego u˝ycia; 6) pod∏o˝e przygotowuje si´ w takiej iloÊci, aby wystarczy∏o na ca∏y sezon oceny. 6. Nasilenie objawów pora˝enia chorobami wirusowymi w znacznym stopniu jest uzale˝nione od zawartoÊci sk∏adników mineralnych w pod∏o˝u, jego pH oraz stopnia zasolenia. 7. Oczka szczytowe bulw wycina si´ za pomocà pó∏kolistych ∏y˝eczek w taki sposób, aby wycinki mià˝szu by∏y jednakowej wielkoÊci. 8. W celu skrócenia okresu oceny zaleca si´ wst´pne podkie∏kowanie wycinków w skrzynkach z wilgotnym torfem i dobrym oÊwietleniem. 9. Wycinki pobrane z bulw podkie∏kowanych przed wysadzeniem pozostawia si´ przez 24 godziny w ciemnym pomieszczeniu w celu wytworzenia warstwy korkowej. 10. Wycinki wysadza si´ w szklarni do doniczek o Êrednicy 7—8 cm albo na parapetach o warstwie pod∏o˝a nie p∏ytszej ni˝ 6 cm, w rozstawie 8 x 8 cm. 11. Posadzone wycinki pokrywa si´ warstwà torfu ogrodniczego o gruboÊci 1—2 cm. Poz. 363 12. Do czasu wschodów roÊlin temperatura powietrza powinna byç utrzymywana w przedziale 22—24 °C, a temperatura gleby w przedziale 18—20 °C, niezale˝nie od warunków Êwietlnych. 13. Po wschodach roÊlin temperatur´ reguluje si´ w zale˝noÊci od nat´˝enia Êwiat∏a, majàc na uwadze, ˝e im s∏absze nat´˝enie Êwiat∏a, tym temperatura powinna byç ni˝sza i odwrotnie; w dobrych warunkach Êwietlnych optymalna jest temperatura w przedziale 17—25 °C. 14. W miesiàcach o niedostatecznym nat´˝eniu Êwiat∏a naturalnego, od listopada do stycznia, temperatura w szklarni podczas dnia nie powinna przekraczaç 12—15 °C, a nocà 10—12 °C; temperatura wy˝sza powoduje wybieganie roÊlin; w przypadku stosowania retardantów temperatura mo˝e byç podwy˝szona, nie wi´cej jednak ni˝ o 3 °C. 15. W miesiàcach, o których mowa w ust. 14, próby oczkowe ogranicza si´ do grupy odmian odpornych na wybieganie, stosujàc równoczeÊnie test rezorcynowy na wycinkach z ogonków liÊciowych. 16. Pod uwag´ bierze si´ fakt, ˝e temperatura powy˝ej 30 °C jest szkodliwa dla roÊlin ziemniaka i powoduje zaburzenia w wegetacji ujawniajàce si´ znacznymi zmianami w pokroju roÊlin, przedwczesnym ˝ó∏kni´ciem liÊci, spadkiem koncentracji wirusów w teÊcie serologicznym oraz masowym wystàpieniem reakcji serologicznie niespecyficznych. 17. Na trzy dni przed planowanym terminem badaƒ testem ELISA temperatura w szklarni powinna wynosiç 18—22 °C niezale˝nie od warunków Êwietlnych. 18. Do zwalczania organizmów szkodliwych w szklarni, w szczególnoÊci czarnej nó˝ki i zarazy ziemniaka: 1) stosuje si´ dezynfekcj´ no˝y do pobierania wycinków (np. 10 % roztworem fosforanu trójsodowego) oraz zapewnia utrzymanie optymalnych warunków w szklarni (temperatura, oÊwietlenie i wilgotnoÊç); 2) mo˝liwe jest stosowanie pestycydów zgodnie z instrukcjà ich stosowania. 19. Ocena pora˝enia wirusami w próbie oczkowej: 1) do oceny mo˝na przystàpiç nie wczeÊniej ni˝ po oko∏o 4—5 tygodniach od pe∏ni wschodów roÊlin, majàc na wzgl´dzie, ˝e w miar´ pogarszania si´ warunków Êwietlnych objawy pora˝enia wirusem liÊciozwoju sà s∏absze, a˝ do ca∏kowitego ich zanikania w miesiàcach zimowych; 2) polega na szczegó∏owej bonitacji cz´Êci zielonych roÊlin. 20. Ocena pora˝enia wirusem liÊciozwoju (PLRV): 1) wszystkie próby wysadza si´ najpóêniej do dnia 1 paêdziernika, aby bonitacj´ zakoƒczyç do dnia 15 listopada; Dziennik Ustaw Nr 55 — 3392 — 2) w okresie zimowym optymalnym terminem wysadzania wycinków jest dla odmian o tolerancji na liÊciozwój w skali 9-stopniowej:
a)powy˝ej 5 — druga po∏owa stycznia,
b)równej 5 — pierwsza po∏owa lutego,
c)poni˝ej 5 — od dnia 15 lutego; 3) gdy dokonanie oceny wirusa za pomocà oceny wzrokowej jest trudne i w przypadku pozornych objawów liÊciozwoju, wykonuje si´ test ELISA. 21. Ocena pora˝enia wirusem Y (PVY): 1) objawy pora˝enia roÊliny wirusem Y sà cechà odmianowà; 2) wy˝sza temperatura oraz lepsze naÊwietlenie sprzyja pojawianiu si´ na liÊciach nekroz wywo∏anych wirusem Y; w innych warunkach na tych samych odmianach objawy sà s∏absze, w szczególnoÊci w postaci ostrej mozaiki i deformacji liÊci; 3) odmiany o s∏abej reakcji objawowej na zaka˝enie wirusem Y wymagajà wykonania testu ELISA. 22. Ocena pora˝enia wirusem M (PVM): 1) wirus M mo˝e wywo∏ywaç bardziej lub mniej wyraêne objawy, zale˝nie od odmiany; 2) objawy wywo∏ane przez wirus M najbardziej ujawniajà si´ przy prowadzeniu roÊlin w obni˝onej temperaturze; 3) wysokie temperatury w po∏àczeniu z du˝à intensywnoÊcià Êwiat∏a mogà powodowaç maskowanie objawów wirusa M nawet u odmian zwykle silnie reagujàcych. 23. Ocena pora˝enia wirusem X (PVX): Poz. 363 2) pozosta∏e wirusy stwierdza si´, wykonujàc test ELISA. 26. W przypadku nekroz pochodzenia: 1) fizjologicznego na przekroju anatomicznym nerwów liÊci sà widoczne uszkodzenia mi´kiszu wewn´trznego bez uszkodzenia epidermy; 2) wirusowego na przekroju anatomicznym nerwów liÊci jest widoczne uszkodzenie epidermy. II. Test ELISA 1. Test ELISA przeprowadza si´ w pomieszczeniach o temperaturze 20—21 °C i wykorzystuje si´ do diagnostyki wirusów majàcych istotny wp∏yw na plony ziemniaka, w szczególnoÊci: 1) wirusa liÊciozwoju ziemniaka (PLRV); 2) wirusa Y ziemniaka (PVY); 3) wirusa M ziemniaka (PVM); 4) wirusa S ziemniaka (PVS); 5) wirusa X ziemniaka (PVX). 2. Wykrywania chorób wirusowych testem ELISA dokonuje si´ na liÊciach roÊlin wyros∏ych w warunkach kontrolowanych w próbie oczkowej. 3. Test ELISA jest wykonywany przy wykorzystaniu selektywnej adsorpcji czàstek wirusa przez gammaglobulin´ osadzonà na polistyrenie oraz ocen´ iloÊci tych czàstek metodà fotometrycznà za poÊrednictwem reakcji katalizowanej przez enzym sprz´˝ony z przeciwcia∏em. 4. Etapy wykonania testu ELISA: 1) gammaglobulina (przeciwcia∏
o)jest adsorbowana na powierzchni polistyrenu, a jej nadmiar jest wymywany; 1) objawy wywo∏ane przez wirus X najbardziej ujawniajà si´ przy prowadzeniu roÊlin w obni˝onej temperaturze i s∏abszym oÊwietleniu, podobnie jak w przypadku wirusa M; 2) czàstki wirusa sà wychwytywane z surowego ekstraktu materia∏u roÊlinnego przez przeciwcia∏o osadzone na polistyrenie; nieprzereagowany materia∏ jest wymywany; 2) typowym objawem pora˝enia wirusem X jest mozaika mi´dzynerwowa; 3) do zag∏´bieƒ wprowadza si´ koniugat przeciwcia∏a z enzymem (alkalicznà fosfatazà); przeciwcia∏a koniugatu ∏àczà si´ z czàstkami wirusa zatrzymanymi w zag∏´bieniach p∏ytki; zachodzi zjawisko zwane podwójnym sandwiczem (double antibody sandwich); 3) jednoczesne wyst´powanie wirusów X i M mo˝e wywo∏aç ostrà mozaik´, której objawy sà podobne do objawów powodowanych przez wirus Y. 24. Ocena pora˝enia wirusem S (PVS): 1) wyst´powanie wirusa S w próbie oczkowej jest w zasadzie bezobjawowe; 2) wykonuje si´ test ELISA. 25. Ocena pora˝enia innymi wirusami, w szczególnoÊci: 1) objawem pora˝enia wirusem nekrotycznej k´dzierzawki tytoniu (rattle) jest ˝ó∏ta plamistoÊç liÊci w po∏àczeniu z przew´˝eniem listków oraz nekrozami ∏odyg; 4) po wymyciu nieprzereagowanego materia∏u wprowadza si´ roztwór fosforanu 4-nitrofenylu; zachodzi reakcja hydrolizy katalizowana przez alkalicznà fosfataz´, w wyniku której powstaje 4-nitrofenol; w Êrodowisku zasadowym zwiàzek ten wyst´puje w postaci jonu fenolanowego, którego maksimum absorpcji odpowiada d∏ugoÊci fali λ = 405 nm; 5) maksimum absorpcji przy okreÊlonej d∏ugoÊci fali umo˝liwia oznaczenie iloÊciowe 4-nitrofenolu z zastosowaniem metody spektrofotometrycznej lub wzrokowej, na podstawie oceny intensywnoÊci zabarwienia. Dziennik Ustaw Nr 55 — 3393 — 5. Sposób pobierania materia∏u roÊlinnego do oceny: 1) z roÊliny uzyskanej w próbie oczkowej (w 5.—6. tygodniu wzrostu) pobiera si´ trzeci (liczàc od wierzcho∏
ka)dobrze rozwini´ty liÊç; 2) do uzyskania soku z liÊci stosuje si´ specjalne praski; 3) sok rozcieƒcza si´ buforem ekstrakcyjnym w stosunku obj´toÊciowym 1 : 20 w celu zmniejszenia ryzyka wystàpienia reakcji niespecyficznych; 4) rozcieƒczony sok nanosi si´ na p∏ytk´ niezw∏ocznie po jego otrzymaniu; Poz. 363 2) w czasie inkubacji czàstki wirusa zawarte w soku adsorbujà si´ na osadzonej wczeÊniej immunoglobulinie, tworzàc drugà warstw´ na powierzchni zag∏´bieƒ p∏ytki; 3) po zakoƒczeniu inkubacji nadmiar czàstek wirusa usuwa si´, wytrzàsajàc resztki rozcieƒczonego soku; p∏ytk´ dok∏adnie wyp∏ukuje si´ roztworem do przemywania. 10. Immunosorpcja koniugatu: 1) w drugim dniu wykonywania testu do zag∏´bieƒ w p∏ytce wprowadza si´ po 0,2 cm3 roztworu koniugatu (immunoglobulina sprz´gni´ta z alkalicznà fosfatazà); 5) przed pobraniem soku do probówek wprowadza si´ po 0,8 cm3 buforu ekstrakcyjnego; 2) p∏ytk´ zabezpiecza si´ przed parowaniem; 6) do ka˝dej probówki dodaje si´ po 1 kropli soku; iloÊç ta wystarcza do wykonania testu ELISA na obecnoÊç wirusów PVY, PLRV, PVM. 3) w czasie inkubacji czàsteczki koniugatu przy∏àczajà si´ do wirusa wczeÊniej osadzonego na Êciankach, tworzàc trzecià warstw´ na powierzchni zag∏´bieƒ; 6. Po ka˝dej próbie sp∏ukuje si´ dok∏adnie wa∏ki praski przez 6—10 sekund w zale˝noÊci od zastosowanego ciÊnienia wody; zbyt krótkie sp∏ukiwanie powoduje ryzyko przenoszenia wirusa na nast´pne badane próby. 7. Pobrany sok mo˝e byç przechowywany w temperaturze ok. 4 °C przez 24 godziny, co mo˝e wp∏ynàç na obni˝enie czu∏oÊci pomiaru; zamra˝anie jest niedopuszczalne. 8. Adsorpcja immunoglobulin na polistyrenie: 1) do zag∏´bieƒ w p∏ytce wprowadza si´ roztwór immunoglobulin przeciw okreÊlonemu wirusowi, w iloÊci 0,22 cm3 lub zgodnie ze wskazaniami producenta stosowanych immunoglobulin, za pomocà dozownika wielokana∏owego; 4) inkubacj´ wykonuje si´ przez 4 godziny w temperaturze 37 °C; 5) po zakoƒczeniu inkubacji nadmiar koniugatu usuwa si´, wytrzàsajàc i wyp∏ukujàc p∏ytk´. 11. Reakcja hydrolizy katalizowana przez enzym alkaliczna fosfataza: 1) do zag∏´bieƒ w p∏ytce wprowadza si´ roztwór substratu (fosforan 4-nitrofenylu) w iloÊci 0,2 cm3; p∏ytk´ zabezpiecza si´ przed parowaniem; 2) p∏ytki zabezpiecza si´ przed parowaniem, przykrywajàc je gumowymi przykrywkami lub folià; 2) osadzone wczeÊniej na Êciankach p∏ytki czàsteczki enzymu po∏àczone z immunoglobulinami katalizujà reakcj´ hydrolizy, w wyniku której powstaje 4-nitrofenol; w Êrodowisku zasadowym zwiàzek ten wyst´puje w postaci jonu fenolanowego o barwie ˝ó∏tej; 3) inkubacj´ przeprowadza si´ przez 4 godziny w temperaturze 37 °C; w tym czasie czàstki immunoglobulin adsorbujà si´ na Êciankach zag∏´bieƒ, powlekajàc ich powierzchni´; 3) intensywnoÊç zabarwienia zale˝y od koncentracji wirusa w badanej próbce soku — im wy˝sza koncentracja wirusa, tym intensywniejsze zabarwienie roztworu; 4) po zakoƒczeniu procesu powlekania p∏ytek nadmiar immunoglobulin usuwa si´, energicznie wytrzàsajàc roztwór z zag∏´bieƒ; 4) proces inkubacji przeprowadza si´ w ciemnoÊci, w temperaturze pokojowej wynoszàcej 20 °C, przez 60 minut; 5) wszystkie czàstki immunoglobulin, które nie zosta∏y zaadsorbowane na Êciankach p∏ytki, dok∏adnie wyp∏ukuje si´ roztworem do przemywania; 5) reakcj´ przerywa si´ za pomocà 3M roztworu NaOH, dodajàc po 1 kropli roztworu do zag∏´bienia. 6) do zag∏´bieƒ p∏ytki wprowadza si´ po 0,3 cm3 roztworu do przemywania i pozostawia na 3 minuty; czynnoÊç t´ powtarza si´ 3 lub 4 razy. 9. Immunosorpcja wirusa: 1) do zag∏´bieƒ p∏ytki wprowadza si´ rozcieƒczony buforem sok z roÊlin w iloÊci 0,2 cm3; p∏ytki zabezpiecza si´ przed parowaniem; 12. Ocena wyników testu ELISA: 1) ocena wzrokowa:
a)mo˝e byç stosowana tylko w przypadku wysokiej koncentracji wirusa, dajàcej widoczne zabarwienie roztworu,
b)brak zabarwienia roztworu w zag∏´bieniu uznaje si´ za reakcj´ negatywnà, natomiast wystàpienie zabarwienia — za reakcj´ pozytywnà; Dziennik Ustaw Nr 55 — 3394 — 2) zakresy wartoÊci ekstynkcji (absorbancji) umo˝liwiajàce dokonanie oceny wizualnej, gdy wartoÊç E405 wynosi:
a)poni˝ej 0,3 — reakcja jest niewidoczna dla oka,
b)0,3—0,6 — ocena wzrokowa jest wàtpliwa, Poz. 363
c)powy˝ej 0,6 — wyst´puje wyraêna reakcja barwna; 3) ocena spektrofotometryczna:
a)pomiaru spektrofotometrycznego dokonuje si´ wed∏ug wzoru wynikajàcego z prawa Lamberta-Beera: gdzie: A405 — oznacza wartoÊç ekstynkcji (absorbancji), c — oznacza st´˝enie roztworu odpowiadajàce st´˝eniu wirusa w próbie, 1 — oznacza d∏ugoÊç drogi optycznej Êwiat∏a odpowiadajàcà wysokoÊci s∏upa roztworu w zag∏´bieniu, a — oznacza wspó∏czynnik absorpcji zale˝ny od d∏ugoÊci fali Êwiat∏a,
b)mierzonà wartoÊcià jest przyrost absorbancji (A) w jednostce czasu,
c)na podstawie wartoÊci, o której mowa w lit. b, mo˝na okreÊliç koncentracj´ wirusa w roÊlinie (analiza iloÊciowa). 13. Sposoby okreÊlenia wartoÊci progowej: 1) wartoÊcià progowà jest granica mi´dzy roÊlinami zdrowymi i pora˝onymi; 2) roÊlin´ uznaje si´ za zaka˝onà wirusem (reakcja pozytywna), je˝eli odczyt ekstynkcji (absorbancji) zmierzonej po 60 minutach reakcji przy d∏ugoÊci fali 405 nm w sposób istotny ró˝ni si´ od ekstynkcji (absorbancji) odpowiadajàcej roÊlinie zdrowej (reakcja negatywna); 3) wynik ka˝dego pomiaru zawiera b∏àd, którego miarà jest odchylenie standardowe; wartoÊç odchylenia standardowego oblicza si´ wed∏ug wzoru: gdzie: s — oznacza odchylenie standardowe, x — oznacza wartoÊç absorpcji pojedynczego pomiaru dla roÊliny zdrowej, n — oznacza liczb´ pomiarów dla roÊlin zdrowych; 4) wartoÊç progowà oblicza si´ wed∏ug wzoru: gdzie: wp — oznacza wartoÊç progowà, – — oznacza Êrednià arytmetycznà wartoÊci absorpcji dla roÊlin zdrowych, x s — oznacza odchylenie standardowe; Dziennik Ustaw Nr 55 — 3395 — Poz. 363 5) wykorzystanie odchylenia standardowego w diagnostyce przedstawia schemat rozk∏adu normalnego: gdzie: – — oznacza Êrednià arytmetycznà wyników pomiarów (co najmniej 5 powtórzeƒ) dla roÊliny zdrox wej, s — oznacza odchylenie standardowe, – + 3 s — oznacza wartoÊç progowà; x 6) roÊliny uznaje si´ za zaka˝one, je˝eli otrzymany wynik jest wy˝szy od wartoÊci progowej; powstaç specyficzne wiàzanie lektyna — glikoproteina z enzymem i przeciwcia∏em; 7) przy du˝ej liczbie pomiarów jako wartoÊç progowà mo˝na przyjàç bezwzgl´dnà wartoÊç ekstynkcji 0,1 lub 0,2. 6) w celu eliminacji ryzyka powstania reakcji niespecyficznych, o których mowa w pkt 5: 14. Przyczyny b∏´dów w teÊcie ELISA i ich eliminowanie: 1) czàstki wirusów w surowych ekstraktach materia∏u roÊlinnego sà rozmieszczone nierównomiernie w fazie ciek∏ej; 2) mo˝liwa jest agregacja czàstek wirusa i adsorpcja na fragmentach struktury komórkowej; 3) przez stosowanie niskich obrotów odwirowania mo˝e nastàpiç ujednolicenie uk∏adu, co powoduje utrat´ aktywnoÊci antygenu;
a)zwi´ksza si´ obj´toÊç roztworu powlekajàcego w porównaniu z obj´toÊcià roztworu antygenu i koniugatu, co ogranicza kontakt lektyny z polistyrenem,
b)do ekstraktu lub koniugatu wprowadza si´ nadmiar glikoproteiny, w szczególnoÊci albuminy; 7) niespecyficznà adsorpcj´ koniugatu mo˝na wyeliminowaç, stosujàc detergenty (Tween 20) oraz blokujàc niezaj´te centra aktywne fazy sta∏ej przez albumin´ surowicy wo∏owej (BSA); 4) obecnoÊç przeciwcia∏ wirusa w reagujàcym uk∏adzie mo˝e spowodowaç reakcje niespecyficzne; ten typ reakcji eliminuje si´ przez stosowanie gammaglobuliny o wysokim stopniu specyficznoÊci; 8) dodatkowej adsorpcji koniugatu na powierzchni fazy sta∏ej, b´dàcej wynikiem cz´Êciowego odparowania roztworów w czasie inkubacji, zapobiega si´ przez przykrycie gumowà pokrywkà lub folià; nie stawia si´ p∏ytek jedna na drugiej; 5) inny rodzaj reakcji niespecyficznych jest zwiàzany z obecnoÊcià lektyn w ekstraktach, które przylegajà do powierzchni polistyrenu, i mo˝e 9) pobranie niew∏aÊciwego materia∏u do oceny (zbyt m∏ode roÊliny) zmniejsza wykrywalnoÊç wirusa. Dziennik Ustaw Nr 55 — 3396 — 15. Interpretacja wyników pomiarów absorpcjometrycznych wymaga uwzgl´dnienia zale˝noÊci eks- Poz. 363 tynkcji (absorbancji) od st´˝enia przedstawionej na schemacie: gdzie: A — oznacza ekstynkcj´ (absorbancj´), c — oznacza st´˝enie. 16. Ekstynkcja (absorbancja) jest liniowà funkcjà st´˝enia w takim zakresie st´˝eƒ, w którym prawdopodobieƒstwo absorpcji Êwiat∏a przez wszystkie czàsteczki jest identyczne; w wy˝szych st´˝eniach wyst´pujà odchylenia od funkcji liniowej, co oznacza zmian´ czu∏oÊci i precyzji pomiaru; dla testu ELISA (v = 0,2 cm3, d∏ugoÊç fali λ = 405
nm)zale˝noÊç liniowa wyst´puje w zakresie 0—2,00 absorbancji. 17. W zakresie 2,00—3,00 ekstynkcji (absorbancji) precyzja odczytu zmniejsza si´ o po∏ow´, a dla wartoÊci powy˝ej 3,00 odczyty majà znaczenie tylko jakoÊciowe. 18. Odczynniki i roztwory: 1) odczynniki:
a)koniugat specyficznej gammaglobuliny z alkalicznà fosfatazà,
b)fosforan 4-nitrofenylu,
c)dwuetanoloamina,
d)p∏ytki polistyrenowe,
e)woda podwójnie destylowana lub dejonizowana; Dziennik Ustaw Nr 55 — 3397 — Poz. 363 2) roztwory buforowe: 19. Sposób przygotowywania i przechowywania odczynników i roztworów: 1) koniugat specyficznej gammaglobuliny z alkalicznà fosfatazà gammaglobuliny (surowice) — przechowuje si´ zgodnie ze wskazaniami producenta; 2) fosforan 4-nitrofenylu (chemicznie czysty) — przechowuje si´ w eksykatorze z ˝elem krzemionkowym, w temperaturze minus 20 °C; 3) dwuetanoloamina (chemicznie czysta) — przechowuje si´ w ciemnoÊci; 4) bufory i roztwory — przechowuje si´ w temperaturze 4 °C, a iloÊç przeznaczonà do bezpoÊredniego u˝ycia — w temperaturze pokojowej; 5) roztwór substratu 8 — przyrzàdza si´ w butelce z ciemnego szk∏a bezpoÊrednio przed u˝yciem; 6) roztwory surowic i koniugatu — wykorzystuje si´ do analizy przed up∏ywem kilku godzin od przygotowania; 7) silikonowanie szk∏a w celu wyeliminowania adsorpcji surowicy i koniugatu na powierzchni naczyƒ — wykonuje si´ kolejno nast´pujàce czynnoÊci:
a)myje w mieszaninie chromowej, dok∏adnie wyp∏ukuje wodà destylowanà i suszy w temperaturze 100 °C,
b)przep∏ukuje 2 % silanem rozpuszczonym w CCl4 (czterochlorek w´gla),
c)suszy strumieniem powietrza,
d)przep∏ukuje alkoholem etylowym (alkohol mo˝e byç ska˝ony metanolem),
e)suszy strumieniem powietrza,
f)przep∏ukuje wodà destylowanà i suszy strumieniem powietrza; Dziennik Ustaw Nr 55 — 3398 — Poz. 363 8) bufor ekstrakcyjny — przygotowuje si´ na kilka godzin przed u˝yciem; 21. Do sporzàdzania roztworów u˝ywa si´ odczynników oznaczonych cz.d.a. (czyste do analizy). 9) p∏ytki pokryte surowicà (gammaglobulinà) — mo˝na zamroziç i przechowywaç w temperaturze minus 20 °C przez 6 miesi´cy; 22. W celu uzyskania w∏aÊciwego pH roztworów miareczkuje si´ 1M roztworem HCI lub 0,1M roztworem NaOH. 10) woda podwójnie destylowana lub dejonizowana — przydatnoÊç wody do sporzàdzania roztworów mo˝na sprawdziç konduktometrycznie; przewodnoÊç w∏aÊciwa nie powinna przekraczaç 10 μScm–1; 23. Sposób wykorzystania p∏ytek polistyrenowych do testu ELISA: 11) p∏ytki polistyrenowe — mogà byç przechowywane do czasu wystàpienia zm´tnienia lub innych zmian w∏aÊciwoÊci optycznych. 20. W celu zabezpieczenia przed rozwojem mikroorganizmów do buforów mo˝na dodaç azydek sodu (NaN3) o st´˝eniu koƒcowym wynoszàcym 0,02 %.
b)mo˝e mieç liczb´ zag∏´bieƒ, ich rozmieszczenie, pojemnoÊç oraz oznaczenie inne ni˝ okreÊlone w lit. a, zgodne ze wskazaniami producenta p∏ytek; 3) podczas wykonywania testu mogà wystàpiç reakcje niespecyficzne (reakcje barwne), których najcz´stszymi przyczynami sà:
a)niedok∏adne wyp∏ukanie p∏ytki lub
b)ró˝nice w temperaturze mi´dzy Êrodkowymi a skrajnymi zag∏´bieniami p∏ytki; 4) w celu wyeliminowania ewentualnych b∏´dów w trakcie wykonywania testu na ka˝dej p∏ytce umieszcza si´ próbki kontrolne:
a)jednà próbk´ kontroli negatywnej, przygotowanà ze zdrowej roÊliny ziemniaka, w zag∏´bieniu B1 oraz
b)jednà próbk´ kontroli pozytywnej, przygotowanà z roÊliny ziemniaka zainfekowanej wirusami, w zag∏´bieniu C1; 1) test ELISA jest wykonywany na p∏ytce z tworzywa sztucznego o w∏aÊciwoÊciach adsorpcji bia∏ka; 2) p∏ytka, o której mowa w pkt 1:
a)powinna mieç 96 p∏askodennych zag∏´bieƒ, ka˝de o pojemnoÊci 0,35 cm3, rozmieszczonych w 8 rz´dach oznaczonych literami i 12 kolumnach oznaczonych cyframi, zgodnie ze schematem: 5) do kalibracji p∏ytki w ocenie spektrofotometrycznej u˝ywa si´ próbki odniesienia, którà umieszcza si´ w zag∏´bieniu A1; próbk´ t´ stanowi bufor; 6) w pozosta∏ych zag∏´bieniach na p∏ytce umieszcza si´ sok z poszczególnych roÊlin badanej próbki; przyjmuje si´, ˝e do pierwszych zag∏´bieƒ na p∏ytce nanosi si´ sok z roÊlin, u których wzrokowo stwierdzono pora˝enie wirusowe, a do pozosta∏ych zag∏´bieƒ sok z pozosta∏ych roÊlin, wed∏ug kolejnoÊci ich wysadzenia w szklarni. 24. Uproszczona metoda laboratoryjnej oceny zdrowotnoÊci polega na dok∏adnym przeanalizowaniu wyników oceny polowej plantacji oraz dokumentacji stosowanych zabiegów i obserwacji plantacji, okreÊlonych w wymaganiach szczegó∏owych. Dziennik Ustaw Nr 55 — 3399 — Poz. 363 Za∏àcznik nr 5 SZCZEGÓ¸OWY OPIS METODY OCENY CECH ZEWN¢TRZNYCH SADZENIAKÓW ZIEMNIAKA ORAZ WYSADKÓW ROÂLIN DWULETNICH I. Ocena cech zewn´trznych sadzeniaków ziemniaka 1. Ocenie cech zewn´trznych poddane mogà byç sadzeniaki, które: 1) sà czyste, suche, bez objawów zaparzenia lub nadmarzni´cia; 2) sà posortowane zgodnie z wymaganiami szczegó∏owymi; 3) majà temperatur´ wyrównanà z temperaturà otoczenia. 3. Po dokonaniu oceny cech zewn´trznych partii sadzeniaków ziemniaka, o których mowa w ust. 2 pkt 2 i 3, partie pakuje si´, plombuje oraz zaopatruje w etykiety w obecnoÊci kwalifikatora. Nie dotyczy to tej cz´Êci ocenionej partii, którà jej w∏aÊciciel pozostawia do wysadzenia na w∏asnym polu. 4. Partii sadzeniaków ziemniaka poddawanej ocenie cech zewn´trznych nadaje si´ numer zgodnie z przepisami w sprawie oznaczania partii materia∏u siewnego. 2. Ocenie cech zewn´trznych poddaje si´ partie sadzeniaków ziemniaka: 1) znajdujàce si´ w zamkni´tych i zaopatrzonych w etykiety opakowaniach; 2) znajdujàce si´ w opakowaniach otwartych; 3) nieopakowane (partie luzem). 5. Do oceny cech zewn´trznych pobiera si´ losowo prób´, którà stanowi okreÊlona liczba opakowaƒ lub odpowiednia masa sadzeniaków, zale˝na od wielkoÊci ocenianej partii oraz wielkoÊci opakowaƒ jednostkowych (w tym partii luzem), zgodnie z poni˝szà tabelà: 6. Przed przystàpieniem do badaƒ szczegó∏owych dokonuje si´ pomiaru temperatury otoczenia. 8. Przy przeprowadzaniu badaƒ szczegó∏owych dokonuje si´ w szczególnoÊci obserwacji obecnoÊci: 7. Badania szczegó∏owe wykonuje si´ na próbie okreÊlonej w tabeli, którà wysypuje si´ na stó∏ sortowniczy lub plandek´ i dokonuje si´ oceny. 1) ziemi i innych zanieczyszczeƒ; 2) bulw innych odmian; Dziennik Ustaw Nr 55 — 3400 — 3) bulw z plamistoÊcià mià˝szu o powierzchni wi´kszej ni˝ 10 % przekroju poprzecznego; 4) bulw niedojrza∏ych; 5) bulw o nieodpowiednim kalibra˝u; 6) uszkodzeƒ zewn´trznych, w tym mechanicznych i fizjologicznych, oraz bulw niekszta∏tnych; 7) bulw pora˝onych przez Rhizoctonia spp., z tym ˝e za bulwy pora˝one uznaje si´ bulwy:
a)sadzeniaków elitarnych stopnia przedbazowy (PB/III i PB/II) — o powierzchni pora˝enia powy˝ej 1 %,
b)sadzeniaków elitarnych stopnia bazowy (B/I i B/II) oraz sadzeniaków kategorii kwalifikowane — o powierzchni pora˝enia powy˝ej 10 %; 8) bulw pora˝onych parchem zwyk∏ym, z tym ˝e za pora˝one uznaje si´ bulwy:
a)sadzeniaków elitarnych stopnia przedbazowy (PB/III i PB/II) — o powierzchni pora˝enia powy˝ej 1 %,
b)sadzeniaków elitarnych stopnia bazowy (B/I i B/II) oraz sadzeniaków kategorii kwalifikowane — o powierzchni pora˝enia powy˝ej 30 %; 9) bulw z objawami parcha prószystego w stopniu s∏abym, z tym ˝e za pora˝one uznaje si´ bulwy:
a)sadzeniaków elitarnych stopnia przedbazowy (PB/III i PB/II) — o powierzchni pora˝enia powy˝ej 1 %,
b)sadzeniaków elitarnych stopnia bazowy (B/I i B/II) oraz sadzeniaków kategorii kwalifikowane — o powierzchni pora˝enia powy˝ej 30 %; 10) bulw z objawami suchej lub mokrej zgnilizny, z wy∏àczeniem zgnilizny wywo∏anej przez organizmy kwarantannowe. 9. Podczas przeprowadzania badaƒ szczegó∏owych dokonuje si´: 1) oznaczenia zawartoÊci zanieczyszczeƒ, które wykonuje si´ przez wysypanie sadzeniaków na stó∏ sortowniczy, oczyszczenie ich z ziemi, substancji obcych i cz´Êci bulw pozbawionych oczek; odsortowane zanieczyszczenia wa˝y si´ i oblicza si´ ich procent; 2) wydzielenia i okreÊlenia, przy u˝yciu kalibrownicy o kwadratowych otworach, liczby bulw nieodpowiadajàcych pod wzgl´dem wymiarów danemu kalibra˝owi; wydzielone bulwy wa˝y si´ i oblicza si´ ich procent; 3) wydzielenia bulw wadliwych i posegregowania ich wed∏ug wad; ka˝dà wydzielonà grup´ bulw wa˝y si´ oddzielnie i oblicza si´ procent; Poz. 363 4) okreÊlenia wyst´powania plamistoÊci mià˝szu przez wydzielenie z pozosta∏ych na stole sortowniczym bulw próby o masie 5 kg i przekrojenie wszystkich bulw z tej próby wzd∏u˝ osi pod∏u˝nej; bulwy pora˝one wybiera si´, wa˝y i oblicza si´ ich procent; 5) okreÊlenia wyst´powania bulw obcych odmian, które wydziela si´ w trakcie dokonywania czynnoÊci okreÊlonych w pkt 3 i 4; wydzielone bulwy wa˝y si´ i oblicza si´ ich procent. 10. Je˝eli na badanych bulwach wyst´puje wi´cej ni˝ jedna wada, bierze si´ pod uwag´ t´ wad´, dla której wymagania szczegó∏owe okreÊlajà najni˝szy stopieƒ tolerancji. 11. W przypadku kalibra˝u bulwy mogà mieç inne rozmiary, ni˝ okreÊlajà wymagania szczegó∏owe, je˝eli odbiorca okreÊli∏ inny kalibra˝. II. Ocena cech zewn´trznych wysadków roÊlin dwuletnich 1. Ocenie podlegajà: 1) ogólny stan zdrowotny zg∏oszonej partii wysadków; 2) czystoÊç odmianowa i gatunkowa; 3) iloÊç wysadków uzyskana z plantacji ocenionej w pierwszym roku uprawy. 2. Do oceny wydziela si´ okreÊlonà liczb´ prób (jednostek kwalifikacyjnych), które stanowi 100 sztuk ocenianych wysadków, w szczególnoÊci cebul, bulw, korzeni i g∏ówek: 1) z partii do 4 ton pobiera si´ 1 jednostk´ kwalifikacyjnà; 2) z partii powy˝ej 4 do 10 ton pobiera si´ 2 jednostki kwalifikacyjne; 3) z partii powy˝ej 10 ton pobiera si´ dodatkowo po 1 jednostce kwalifikacyjnej na ka˝de rozpocz´te 10 ton. 3. Szczegó∏owej oceny dokonuje si´ na wydzielonych jednostkach kwalifikacyjnych przez ocen´ wzrokowà: 1) powierzchni zewn´trznej wysadków; 2) powierzchni przekroju wysadków. 4. Do oceny, o której mowa w ust. 3 pkt 2, nale˝y przekroiç nie mniej ni˝ 10 % wysadków. 5. W przypadku badania dwu lub wi´cej jednostek kwalifikacyjnych poszczególne wyniki sumuje si´ i oblicza si´ Êrednià arytmetycznà wyst´pujàcych wad jako reprezentatywnà dla ca∏ej partii. Dziennik Ustaw Nr 55 — 3401 — Poz. 363 Za∏àcznik nr 6 OPIS METOD POBIERANIA PRÓB MATERIA¸U SIEWNEGO I. Pobieranie prób materia∏u siewnego mieszanek nasiennych 1. Próby materia∏u siewnego mieszanek pobiera si´ z partii materia∏u siewnego mieszanek w celu dokonania okresowej oceny laboratoryjnej, a w przypadku mieszanek na cele pastewne — dodatkowo w celu sprawdzenia jej sk∏adu. 2. Okresowa ocena laboratoryjna mieszanek oraz sprawdzenie sk∏adu mieszanek polegajà na rozdzieleniu wszystkich sk∏adników mieszanki z dostarczonej do laboratorium próby i wykonaniu oceny ka˝dego sk∏adnika oddzielnie. 3. Partia materia∏u siewnego mieszanek odmianowych oraz mieszanin odmianowych (mieszaƒców z∏o˝onych rzepaku i mieszanin technicznych odmian mieszaƒcowych ˝yta) mo˝e mieç maksymalnà mas´ okreÊlonà w metodykach ISTA dla danego gatunku. 4. Partia materia∏u siewnego mieszanek gatunkowych mo˝e mieç maksymalnà mas´, którà stanowi suma masy wszystkich sk∏adników tej mieszanki zmieszanych w okreÊlonym stosunku wagowym. 5. Z partii materia∏u siewnego, o którym mowa w ust. 3, pobiera si´ próby do oceny laboratoryjnej zgodnie z metodykà ISTA. 6. Do pobierania prób z partii materia∏u siewnego, o którym mowa w ust. 4, ustala si´ maksymalnà wielkoÊç tej partii, przyjmujàc wielkoÊç okreÊlonà w metodykach ISTA dla gatunku, który jest sk∏adnikiem dominujàcym. 7. W przypadku gdy rzeczywista masa partii materia∏u siewnego mieszanki gatunkowej jest wi´ksza, ni˝ okreÊlajà metodyki ISTA, takà parti´ dzieli si´ na cz´Êci stanowiàce krotnoÊç maksymalnej masy partii okreÊlonej dla dominujàcego sk∏adnika mieszanki, z której jest pobierana próba. 8. Z ka˝dej cz´Êci partii materia∏u siewnego mieszanki gatunkowej pobiera si´, w liczbie proporcjonalnej do masy tej cz´Êci, próby pierwotne stanowiàce po po∏àczeniu prób´ ogólnà, z której za pomocà rozdzielacza wydziela si´ prób´ Êrednià o wymaganej masie. Próby pierwotne z partii materia∏u siewnego znajdujàcej si´ w opakowaniach o masie: 1) do 15 kg — pobiera si´ w sposób okreÊlony w pkt 2.5.1.2 metodyk ISTA, przy czym w przypadku opakowaƒ o masie do 2 kg prób´ pierwotnà stanowi zawartoÊç jednego opakowania; 2) powy˝ej 15 do 100 kg — pobiera si´, stosujàc metod´ r´cznego pobierania prób, w sposób okreÊlony w pkt 2.5.1.3 metodyk ISTA, zgodnie z tabelà 2.1 tych metodyk. 9. Nie pobiera si´ prób do oceny laboratoryjnej z partii materia∏u siewnego mieszanki gatunkowej znajdujàcej si´ w opakowaniach wi´kszych ni˝ 100 kg. 10. Masa próby Êredniej pobieranej do oceny laboratoryjnej dla materia∏u siewnego mieszanek gatunkowych powinna wynosiç dla mieszanek gatunków: 1) traw oraz traw z roÊlinami motylkowatymi drobnonasiennymi — 100 g; 2) roÊlin zbo˝owych oraz roÊlin zbo˝owych z roÊlinami stràczkowymi, z wyjàtkiem bobiku — 300 g; 3) roÊlin zbo˝owych z bobikiem — 600 g. 11. Masa prób Êrednich pobieranych do oceny laboratoryjnej dla materia∏u siewnego mieszanek gatunkowych innych ni˝ wymienione w ust. 10 jest okreÊlona w metodykach ISTA dla dominujàcego sk∏adnika. II. Pobieranie prób sadzeniaków ziemniaka do laboratoryjnej oceny zdrowotnoÊci 1. Sposób pobierania prób: 1) najpierw pobiera si´ próby pierwotne (cz´Êciowe); prób´ cz´Êciowà stanowi 20 bulw pobranych z jednego miejsca na plantacji; 2) miejsca na plantacji nasiennej, z których majà byç pobrane próby cz´Êciowe, wyznacza si´ w taki sposób, aby otrzymana z prób cz´Êciowych próba Êrednia by∏a reprezentatywna dla ca∏ej plantacji, z uwzgl´dnieniem w szczególnoÊci pasów brze˝nych, zag∏´bieƒ, wzniesieƒ; 3) z ka˝dego wyznaczonego miejsca plantacji nasiennej pobiera si´ po jednej bulwie o wielkoÊci przeci´tnego sadzeniaka spod 20 kolejnych roÊlin z jednej redliny lub spod 10 kolejnych roÊlin z dwóch sàsiednich redlin. 2. Z plantacji o powierzchni do 10 ha, uznanej w ocenie polowej jako plantacja sadzeniaków ziemniaka kategorii: 1) elitarne — pobiera si´ prób´ Êrednià wielkoÊci 240 bulw (12 prób cz´Êciowych); 2) kwalifikowane — pobiera si´ prób´ Êrednià wielkoÊci 120 bulw (6 prób cz´Êciowych). 3. Plantacje o powierzchni powy˝ej 10 ha dzieli si´ na cz´Êci po 10 ha i z ka˝dej cz´Êci pobiera si´ próby w sposób okreÊlony w ust. 2; dla plantacji o wielkoÊci n x 10 ha prób´ Êrednià stanowi odpowiednio n x 240 albo n x 120 bulw. 4. W przypadku pobierania prób z przechowalni lub kopców próby cz´Êciowe pobiera si´, zgodnie z ust. 2 i 3, z ró˝nych miejsc w przechowalni lub ró˝nych kopców, w których przechowuje si´ sadzeniaki pochodzàce z ocenionej plantacji nasiennej. Dziennik Ustaw Nr 55 — 3402 — 5. W przypadku pobierania prób w czasie kopania bulw próbobiorca powinien byç obecny podczas kopania ca∏ej plantacji. Pobrana próba powinna byç reprezentatywna dla ocenianej plantacji. 6. Pobieranie prób do oceny laboratoryjnej powinno odbywaç si´: Poz. 363 3) dla odmian póênych — nie wczeÊniej ni˝ dnia 20 sierpnia. 7. Terminy pobierania prób bulw ziemniaka do oceny laboratoryjnej ustala si´ z zainteresowanymi podmiotami. 2) dla odmian Êrednio wczesnych — nie wczeÊniej ni˝ dnia 1 sierpnia; 8. Prób´ cz´Êciowà stanowi 20 bulw pobranych z kolejnych 20 roÊlin w rz´dzie albo po 10 roÊlin z dwóch sàsiednich rz´dów, pobierajàc jednà bulw´ wielkoÊci Êredniego sadzeniaka spod pojedynczej roÊliny bez wyrywania jej. 9. Z plantacji o powierzchni do 10 ha, na której jest wytwarzany materia∏ siewny ziemniaka kategorii: 1) elitarny — pobiera si´ 240 bulw (12 prób cz´Êciowych); 1) dla odmian wczesnych — nie wczeÊniej ni˝ dnia 10 lipca; Dziennik Ustaw Nr 55 — 3403 — Poz. 363 2) kwalifikowany — pobiera si´ 120 bulw (6 prób cz´Êciowych). 10. Próby cz´Êciowe pobiera si´ z miejsc reprezentujàcych ca∏à plantacj´ wed∏ug poni˝szego schematu: miejsce pobrania jednej próby cz´Êciowej Dziennik Ustaw Nr 55 — 3404 — III. Automatyczny sposób pobierania prób materia∏u siewnego 1. Automatyczny próbobierz sk∏ada si´ w szczególnoÊci z: 1) urzàdzenia pobierajàcego próby pierwotne; 2) przewodu ∏àczàcego urzàdzenie pobierajàce próby pierwotne z pojemnikiem na prób´ ogólnà; 3) pojemnika na prób´ ogólnà; 4) urzàdzenia sterujàcego. 2. Urzàdzenie pobierajàce próby pierwotne powinno zapewniaç pobieranie próby z ca∏ego przekroju strumienia nasion, w szczególnoÊci mieç konstrukcj´: 1) zaworu dwudro˝nego odwracajàcego ca∏y strumieƒ nasion albo 2) szufladki wsuwanej do strumienia nasion i wysuwanej z niego, albo 3) sta∏ej szczeliny, na której jest odwracany strumieƒ nasion, albo 4) ruchomej szczeliny przechodzàcej przez ca∏y przekrój strumienia nasion. 3. Automatyczny próbobierz powinien w szczególnoÊci mieç: 1) urzàdzenie pobierajàce próby pierwotne, po∏àczone z pojemnikiem na próby ogólne w sposób uniemo˝liwiajàcy przerwanie strumienia nasion lub zatrzymywanie si´ nasion oraz wykluczajàcy mo˝liwoÊç dosypania lub zamiany nasion przez osoby postronne; 2) konstrukcj´ wszystkich cz´Êci umo˝liwiajàcà ∏atwe i dok∏adne czyszczenie; 3) mo˝liwoÊç regulacji i ustawieƒ dostosowujàcych do poszczególnych gatunków, których dokonuje wy∏àcznie próbobiorca; 4) pojemniki na próby ogólne, które:
a)oznacza si´ numerem partii materia∏u siewnego, z której jest pobierana próba, w sposób wykluczajàcy pomy∏ki,
b)sà wykonane z przezroczystych materia∏ów albo sà wyposa˝one w przezroczyste okienko umo˝liwiajàce zaobserwowanie ewentualnych ró˝nic w barwie i wielkoÊci nasion lub wyst´powanie nasion innych gatunków; 5) urzàdzenie sterujàce umo˝liwiajàce regulacj´:
a)pobierania prób pierwotnych z minimalnà cz´stotliwoÊcià nie mniejszà ni˝ liczba prób pierwotnych dla masy danej partii okreÊlona w metodykach ISTA,
b)uzyskania próby ogólnej o wielkoÊci okreÊlonej w wymaganiach szczegó∏owych. 4. Automatyczny próbobierz instaluje si´ w ciàgu technologicznym przygotowujàcym materia∏ siewny do obrotu, mo˝liwie najbli˝ej urzàdzenia s∏u˝àcego do nape∏niania opakowaƒ lub silosów, prostopadle do strumienia nasion, a w przypadku gdy wynika to z konstrukcji próbobierza — pod kàtem 45°. Poz. 363 5. Próby materia∏u siewnego pobrane przy u˝yciu automatycznego próbobierza spe∏niajàcego warunki, o których mowa w ust. 1—4, sà zgodne z metodykami ISTA1). 6. Urzàdzenia sterujàce s∏u˝àce do ustawiania w∏aÊciwych parametrów automatycznego próbobierza oraz pojemnik na prób´ ogólnà powinny byç dost´pne wy∏àcznie dla próbobiorcy. 7. Automatyczny sposób pobierania prób materia∏u siewnego mo˝e odbywaç si´ wy∏àcznie przy u˝yciu automatycznego próbobierza dopuszczonego do stosowania po uprzednim wykonaniu badaƒ porównawczych polegajàcych na porównaniu wyników oceny laboratoryjnej przeprowadzonej na próbach pobranych automatycznie z nie mniej ni˝ 10 partii oraz równolegle na próbach pobranych z tych partii zgodnie z metodykami ISTA. 8. Badania porównawcze prób, o których mowa w ust. 7, obejmujà czystoÊç analitycznà, zawartoÊç innych nasion w sztukach oraz zdolnoÊç kie∏kowania. Badania wykonuje urz´dowe laboratorium. 9. Automatyczny próbobierz mo˝e byç stosowany, je˝eli wyniki badaƒ porównawczych prób pobranych w sposób automatyczny oraz prób pobranych zgodnie z metodykami ISTA, w zakresie czystoÊci analitycznej, zawartoÊci innych nasion w sztukach oraz zdolnoÊci kie∏kowania, sà zgodne w nie mniej ni˝ 70 % dla wszystkich trzech parametrów ∏àcznie. 10. Przy sprawdzaniu automatycznego próbobierza przed jego zastosowaniem uwzgl´dnia si´: 1) opis techniczny zawierajàcy typ urzàdzenia, z wyszczególnieniem opisu urzàdzenia pobierajàcego próby pierwotne; 2) szczegó∏owy opis sposobu post´powania podczas eksploatacji; 3) imi´ i nazwisko osoby odpowiedzialnej za prawid∏owà eksploatacj´. 11. Stanowisko obs∏ugi automatycznego próbobierza wyposa˝a si´ w zredagowanà w sposób jasny i precyzyjny instrukcj´ obs∏ugi oraz ksià˝k´ do zapisywania danych zwiàzanych z bie˝àcà pracà, regulacjà, naprawami i konserwacjà oraz przerwami w pracy próbobierza, a tak˝e kontrolà pracy urzàdzenia, z podaniem opisu prowadzonych dzia∏aƒ, daty i czasu ich trwania. 12. Prawid∏owoÊç pracy automatycznego próbobierza sprawdza si´ przynajmniej raz w roku. Przepisy ust. 7—9 stosuje si´ odpowiednio. ——————— 1) Do automatycznego sposobu pobierania prób materia∏u siewnego ma zastosowanie „Protokó∏ automatycznego pobierania prób i jego zatwierdzania” opracowany przez Komitet Tworzenia Partii i Pobierania Prób ISTA w 1998 r.

🔗 Do źródła urzędowego

Wyjaśnienie AI na podstawie urzędowego tekstu ustawy. Orientacyjne, nie zastępuje porady prawnej.

Rozporządzenie Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 9 marca 2007 r. w sprawie metod pobierania prób materiału siewnego i okresu ich przechowywania