Rozporządzenie Ministra Zdrowia z dnia 19 marca 2007 r. w sprawie kursu w zakresie kwalifikowanej pierwszej pomocy

Dziennik Ustaw Nr 60 — 3607 — Poz. 408 408 ROZPORZÑDZENIE MINISTRA ZDROWIA1) z dnia 19 marca 2007 r. w sprawie kursu w zakresie kwalifikowanej pierwszej pomocy Na podstawie art. 13 ust. 8 ustawy z dnia 8 wrzeÊnia 2006 r. o Paƒstwowym Ratownictwie Medycznym (Dz. U. Nr 191, poz. 1410) zarzàdza si´, co nast´puje: § 1. Rozporzàdzenie okreÊla: 1) ramowy program kursu w zakresie kwalifikowanej pierwszej pomocy, zwanego dalej „kursem”; 2) kwalifikacje kadry dydaktycznej prowadzàcej kurs; 3) sposób przeprowadzania egzaminu koƒczàcego kurs; 4) sk∏ad, tryb powo∏ywania i odwo∏ywania komisji egzaminacyjnej; 5) okres wa˝noÊci i wzór zaÊwiadczenia o ukoƒczeniu kursu i uzyskaniu tytu∏u ratownika, zwanego dalej „zaÊwiadczeniem”. § 2. Ramowy program kursu stanowi za∏àcznik nr 1 do rozporzàdzenia. § 3. 1. Zaj´cia teoretyczne i praktyczne kursu prowadzi lekarz systemu, piel´gniarka systemu albo ratownik medyczny, posiadajàcy aktualnà wiedz´ i umiej´tnoÊci z zakresu obj´tego ramowym programem kursu oraz co najmniej trzyletnie doÊwiadczenie zawodowe w wykonywaniu medycznych czynnoÊci ratunkowych. 2. Zaj´cia teoretyczne i praktyczne w zakresie: 1) psychologicznych aspektów wsparcia poszkodowanego prowadzi psycholog posiadajàcy co najmniej trzyletnie doÊwiadczenie zawodowe; 2) ratownictwa technicznego, chemicznego, ekologicznego, wodnego i wysokoÊciowego prowadzi osoba posiadajàca co najmniej trzyletnie doÊwiadczenie w wykonywaniu czynnoÊci ratowniczych w danym rodzaju ratownictwa. 3. Kierownikiem merytorycznym kursu, odpowiedzialnym za realizacj´ kursu zgodnie z ramowym programem kursu, mo˝e byç osoba, o której mowa w ust. 1. § 4. 1. Kurs koƒczy si´ egzaminem z zakresu wiedzy i umiej´tnoÊci obj´tych programem kursu. ——————— 1) Minister Zdrowia kieruje dzia∏em administracji rzàdowej — zdrowie, na podstawie § 1 ust. 2 rozporzàdzenia Prezesa Rady Ministrów z dnia 18 lipca 2006 r. w sprawie szczegó∏owego zakresu dzia∏ania Ministra Zdrowia (Dz. U. Nr 131, poz. 924). 2. Do egzaminu mo˝e przystàpiç osoba, która spe∏nia co najmniej jeden z nast´pujàcych warunków: 1) odby∏a wszystkie zaj´cia teoretyczne i praktyczne obj´te programem kursu; 2) posiada zaÊwiadczenie, które utraci∏o wa˝noÊç, oraz jest zatrudniona w jednostkach wspó∏pracujàcych z systemem, o których mowa w art. 15 ust. 1 i 2 ustawy z dnia 8 wrzeÊnia 2006 r. o Paƒstwowym Ratownictwie Medycznym, zwanej dalej „ustawà”, lub pe∏ni w nich s∏u˝b´, lub jest ich cz∏onkiem. 3. Egzamin przeprowadzany jest z zakresu wiedzy i umiej´tnoÊci obj´tych ramowym programem kursu. 4. Egzamin sk∏ada si´ z dwóch cz´Êci: egzaminu teoretycznego i praktycznego. 5. Ka˝da cz´Êç egzaminu oceniana jest oddzielnie. 6. Miejsca i terminy egzaminu teoretycznego i praktycznego ustala kierownik merytoryczny kursu w porozumieniu z przewodniczàcym komisji egzaminacyjnej, zwanej dalej „komisjà”. § 5. 1. Egzamin teoretyczny przeprowadzany jest w formie testu, uj´tego w kart´ testowà, sk∏adajàcego si´ z zestawu 30 zadaƒ testowych wybranych przez komisj´ spoÊród zadaƒ testowych opracowanych przez Centrum Egzaminów Medycznych, dzia∏ajàce na podstawie odr´bnych przepisów, i podanych do publicznej informacji na stronach internetowych Centrum Egzaminów Medycznych. 2. Karty testowe sà przygotowywane, przechowywane i przekazywane w warunkach uniemo˝liwiajàcych ich nieuprawnione ujawnienie oraz dostarczane na miejsce egzaminu teoretycznego przez kierownika merytorycznego kursu w dniu, w którym ma byç przeprowadzony egzamin. 3. Karty testowe sà zabezpieczone w sposób uniemo˝liwiajàcy zapoznanie si´ z ich treÊcià przez osoby nieuprawnione. Usuni´cie zabezpieczeƒ i ujawnienie treÊci kart testowych nast´puje w sali egzaminacyjnej po rozpocz´ciu egzaminu teoretycznego w obecnoÊci osób zdajàcych. 4. W trakcie egzaminu teoretycznego zabronione jest wynoszenie lub usuwanie w inny sposób karty testowej z sali egzaminacyjnej. 5. Odpowiedzi na zadania testowe udziela si´ wy∏àcznie na karcie testowej. Dziennik Ustaw Nr 60 — 3608 — 6. Podstawà do zaliczenia egzaminu teoretycznego jest udzielenie prawid∏owych odpowiedzi na co najmniej 90 % zadaƒ testowych zawartych w karcie testowej. 7. Pozytywny wynik egzaminu teoretycznego stanowi warunek konieczny dopuszczenia do egzaminu praktycznego. Poz. 408 przez niego lekarza systemu, jako przewodniczàcego; 2) lekarza, który jest przedstawicielem w∏aÊciwej dla uczestników kursu jednostki wspó∏pracujàcej z systemem, o której mowa w art. 15 ust. 1 lub 2 ustawy; 3) osoby, o której mowa w § 3 ust. 1. § 6. 1. Egzamin praktyczny obejmuje wykonanie przez osob´ zdajàcà: 2. Cz∏onków komisji powo∏uje i odwo∏uje kierownik podmiotu prowadzàcego kurs. 1) dwóch losowo wybranych zadaƒ egzaminacyjnych sprawdzajàcych praktyczne post´powanie w ramach kwalifikowanej pierwszej pomocy oraz 3. Do sk∏adu komisji nie mo˝e byç powo∏ana osoba, która jest ma∏˝onkiem lub krewnym albo powinowatym do drugiego stopnia w∏àcznie osoby, która sk∏ada egzamin. 2) resuscytacji krà˝eniowo-oddechowej na fantomie z elektronicznym monitorowaniem i ocenà wykonywanych czynnoÊci wraz z mo˝liwoÊcià wydruku danych. § 9. 1. Osobie, która odby∏a kurs i z∏o˝y∏a egzamin z wynikiem pozytywnym, kierownik podmiotu prowadzàcego kurs wydaje zaÊwiadczenie. 2. Wykonanie zadaƒ, o których mowa w ust. 1, oceniane jest odr´bnie przez ka˝dego cz∏onka komisji, pos∏ugujàcego si´ nast´pujàcà skalà ocen: 5 (bardzo dobry), 4,5 (dobry plus), 4 (dobry), 3,5 (dostateczny plus), 3 (dostateczny), 2 (niedostateczny). 2. ZaÊwiadczanie jest wa˝ne przez okres 3 lat od dnia jego wydania. 3. Ocena niedostateczna zostaje postawiona, gdy opowie si´ za nià co najmniej 75 % sk∏adu komisji. § 10. 1. Osoby, które uzyska∏y uprawnienia ratownika przed dniem wejÊcia w ˝ycie ustawy, mogà przystàpiç do egzaminu, o którym mowa w § 4, nie póêniej ni˝ w okresie 3 lat od dnia wejÊcia w ˝ycie rozporzàdzenia. 4. Ocenà koƒcowà za egzamin praktyczny jest ocena wynikajàca ze Êredniej arytmetycznej ocen czàstkowych, uzyskanych od poszczególnych cz∏onków komisji, zaokràglona do oceny, o której mowa w ust. 2, z tym ˝e egzamin praktyczny uznaje si´ za zaliczony, je˝eli osoba zdajàca otrzyma ocen´ co najmniej dostatecznà. § 7. W przypadku gdy osoba zdajàca nie zaliczy w ca∏oÊci lub w cz´Êci egzaminu lub nie przystàpi do niego w ca∏oÊci lub w jego cz´Êci, z wa˝nych przyczyn losowych, mo˝e ona przystàpiç do egzaminu lub jego cz´Êci w nast´pnym terminie, nie wi´cej jednak ni˝ 2 razy. § 8. 1. Egzamin jest przeprowadzany przez komisj´ sk∏adajàcà si´ z trzech osób: 1) konsultanta wojewódzkiego w dziedzinie medycyny ratunkowej w∏aÊciwego ze wzgl´du na siedzib´ podmiotu prowadzàcego kurs lub wskazanego 3. Wzór zaÊwiadczenia stanowi za∏àcznik nr 2 do rozporzàdzenia. 2. Osoby, które przed dniem wejÊcia w ˝ycie rozporzàdzenia uzyska∏y zaÊwiadczenia potwierdzajàce ukoƒczenie kursu z zakresu wiedzy i umiej´tnoÊci obj´tych programem kursu lub rozpocz´∏y kurs zgodnie z przepisami obowiàzujàcymi w Krajowym Systemie Ratowniczo-GaÊniczym, mogà przystàpiç do egzaminu, o którym mowa w § 4, nie póêniej ni˝ w okresie 3 lat od dnia wejÊcia w ˝ycie rozporzàdzenia. 3. Osoby, które przed dniem wejÊcia w ˝ycie rozporzàdzenia rozpocz´∏y kursy z zakresu wiedzy i umiej´tnoÊci obj´tych programem kursu, sk∏adajà egzamin wed∏ug przepisów rozporzàdzenia. § 11. Rozporzàdzenie wchodzi w ˝ycie po up∏ywie 14 dni od dnia og∏oszenia. Minister Zdrowia: Z. Religa Dziennik Ustaw Nr 60 — 3609 — Poz. 408 Za∏àczniki do rozporzàdzenia Ministra Zdrowia z dnia 19 marca 2007 r. (poz. 408) Za∏àcznik nr 1 RAMOWY PROGRAM KURSU W ZAKRESIE KWALIFIKOWANEJ PIERWSZEJ POMOCY I. Za∏o˝enia organizacyjno-programowe Cel g∏ówny kszta∏cenia: Celem kszta∏cenia jest przygotowanie ratowników jednostek wspó∏pracujàcych z systemem Paƒstwowe Ratownictwo Medyczne do realizacji zadaƒ z zakresu ratownictwa w czasie akcji ratowniczych, w tym w szczególnoÊci udzielania osobom w stanie nag∏ego zagro˝enia zdrowotnego kwalifikowanej pierwszej pomocy w miejscu zdarzenia do czasu przekazania ich personelowi zak∏adów opieki zdrowotnej. Szczegó∏owe cele kszta∏cenia: 1) utrwalenie podstawowej wiedzy z zakresu udzielania pierwszej pomocy; 2) zdobycie i utrwalenie wiedzy z zakresu kwalifikowanej pierwszej pomocy; 3) kszta∏towanie poczucia odpowiedzialnoÊci za jakoÊç udzielonej pomocy; 4) kszta∏towanie w∏aÊciwej postawy etycznej osób podejmujàcych czynnoÊci ratunkowe. Czas trwania kursu: Kurs powinien trwaç co najmniej 66 godzin, w tym co najmniej 25 godzin zaj´ç teoretycznych oraz co najmniej 41 godzin zaj´ç praktycznych. W zale˝noÊci od jednostki wspó∏pracujàcej z systemem, w której uczestnik kursu jest zatrudniony, pe∏ni s∏u˝b´ lub jest cz∏onkiem, mo˝na zwi´kszyç maksymalnie o 50 % liczb´ godzin tego modu∏u, który jest najbardziej przydatny przy wykonywaniu zadaƒ ratowniczych w∏aÊciwych dla danej jednostki wspó∏pracujàcej z systemem. Warunki realizacji kursu:

1. c)worek samorozpr´˝alny, przejrzysty, o konstrukcji umo˝liwiajàcej wentylacj´ biernà i czynnà przy obj´toÊci oddechowej od 500 do 800 ml, zapewniajàcy cz´stoÊç 10 oddechów na minut´ mieszaninà o zawartoÊci 97—100 % tlenu, przy przep∏ywie tlenu 15 l/min, o konstrukcji uniemo˝liwiajàcej przekroczenie ciÊnienia w uk∏adzie oddechowym 40 lub 45 cm s∏upa wody,
2. d)worek samorozpr´˝alny dla dzieci,
3. e)maski twarzowe w dwóch rozmiarach (dzieci od 5 lat i doroÊli) przezroczyste, z mankietem silikonowym fartuchowym,
4. f)jednorazowà mask´ krtaniowà,
5. g)reduktor ∏àczàcy butl´ tlenowà z odbiornikami tlenu, wykonany z mosiàdzu (ewentualne elementy niemetalowe antystatyczne), przystosowany do pracy przy ciÊnieniu roboczym co najmniej 200 barów i ciÊnieniu zredukowanym od 4 do 5 barów,
6. h)zestaw jednorazowego u˝ytku do tlenoterapii biernej z rezerwuarem (dwie przezroczyste maski z mo˝liwoÊcià modelowania w cz´Êci nosowej — jedna du˝a i jedna ma∏a),
7. i)butl´ tlenowà aluminiowà o p∏askim dnie, o pojemnoÊci spr´˝onego tlenu co najmniej 400 l przy ciÊnieniu 150 barów, z mo˝liwoÊcià nape∏nienia w systemie DIN (dla tlenu medycznego), o ciÊnieniu roboczym co najmniej 200 barów,
8. j)nosze typu deska z tworzywa sztucznego, przepuszczalne dla promieni X, z co najmniej czterema kompletami kodowanych kolorami pasów zabezpieczajàcych mocowanych obrotowo, z zestawem klocków do unieruchamiania g∏owy i kr´gos∏upa szyjnego,
9. k)nosze podbieraki, 1. Podmiot prowadzàcy kurs zapewnia baz´ dydaktycznà dostosowanà do liczby osób uczestniczàcych w kursie, w szczególnoÊci:
10. l)ko∏nierze szyjne z tworzywa sztucznego, wodoodporne, z mo˝liwoÊcià regulacji rozmiaru (dla dzieci i doros∏ych) oraz badania t´tna na t´tnicach szyjnych, 1) sale wyk∏adowe;
11. m)szyny typu Kramer o ró˝nych wymiarach (1200 x 120 mm, 1000 x 100 mm, 900 x 120 mm, 250 x 50
12. mm)w zdejmowalnym powleczeniu ka˝dej szyny z mi´kkim tworzywem nieprzepuszczalnym dla p∏ynów, wydzielin i wydalin, 2) sale seminaryjne; 3) sale çwiczeniowe wyposa˝one w:
13. a)rurki ustno-gard∏owe wielorazowe typu Guedela (ró˝nego rozmiaru, w tym najwi´ksza, przezroczyste — umo˝liwiajàce stwierdzenie obecnoÊci cia∏a obcego w Êwietle rurki),
14. b)zestaw ssàcy: mechaniczny, r´czny z jednorazowym pojemnikiem na treÊç, dla doros∏ych (wydajnoÊç co najmniej 20 l/min) i niemowlàt,
15. n)szyn´ wyciàgowà,
16. o)opatrunki — ró˝ne wymiary (osobisty, kompresy gazowe ja∏owe, gaza opatrunkowa ja∏owa, opaski opatrunkowe dziane, chusta trójkàtna tekstylna, banda˝ elastyczny, siatka opatrunkowa nr 1, 2, 3 i 6, przylepiec z opatrunkiem, przy- Dziennik Ustaw Nr 60 — 3610 — lepiec bez opatrunku, komplet szkoleniowych opatrunków hydro˝elowych sch∏adzajàcych),
17. p)aparat do p∏ukania oka z bocznym odp∏ywem,
18. r)r´kawiczki nitrylowe jednorazowe,
19. s)worek plastikowy z zamkni´ciem na odpady,
20. t)p∏yn do dezynfekcji ràk,
21. u)no˝yczki ratownicze, Poz. 408
22. zl)fantom do nauki udra˝niania dróg oddechowych noworodka metodami bezprzyrzàdowymi i oddechu sztucznego oraz masa˝u poÊredniego serca z kontrolà t´tna na t´tnicy ramiennej oraz z monitorowaniem i ocenà oddechu i masa˝u: — z mo˝liwoÊcià obserwacji unoszenia si´ przedniej Êciany klatki piersiowej w czasie wentylacji,
23. w)nó˝ do ci´cia pasów, — z mo˝liwoÊcià oceny prawid∏owej i zbyt du˝ej obj´toÊci oddechowej,
24. z)folie izotermiczne, — z mo˝liwoÊcià oceny zbyt szybkiego wdechu,
25. za)rurk´ krtaniowà, — z mo˝liwoÊcià oceny prawid∏owej i nieprawid∏owej g∏´bokoÊci ucisków klatki piersiowej,
26. zb)opatrunek wentylowy na rany klatki piersiowej,
27. zc)kamizelk´ — szyna kr´gos∏upowa,
28. zd)wskaênik CO2,
29. ze)szyny i materace podciÊnieniowe,
30. zf)aspirator jadu,
31. zg)szkoleniowy defibrylator zautomatyzowany,
32. zh)fantom dziecka i niemowl´cia do nauki resuscytacji,
33. zi)kieszonkowà mask´ do sztucznej wentylacji z zaworem,
34. zj)fantom do nauki intubacji dotchawiczej doros∏ego z przekrojem górnych dróg oddechowych do nauki i oceny wzrokowej prawid∏owego stosowania rurki ustno-gard∏owej (obecnoÊç tworów anatomicznych: wargi, z´by, j´zyk, podniebienie, ruchomy przekrój kr´gos∏upa w odcinku szyjnym, wejÊcie do krtani i prze∏yku, nag∏oÊnia),
35. zk)fantom w formie torsu do nauki udra˝niania dróg oddechowych doros∏ego metodami bezprzyrzàdowymi i oddechu sztucznego, a tak˝e masa˝u poÊredniego serca i badania t´tna na t´tnicach szyjnych: — z elektronicznym monitorowaniem i ocenà wykonywanych czynnoÊci wraz z mo˝liwoÊcià wydruku danych w j´zyku polskim, — z elektronicznà ocenà czasu badania t´tna, — z wbudowanym metronomem, — z mo˝liwoÊcià oceny masa˝u w czasie rzeczywistym, — z mo˝liwoÊcià oceny nieprawid∏owego u∏o˝enia palców do masa˝u,
36. zm)respirator transportowy, obj´toÊciowo zmienny. 2. Osoby prowadzàce zaj´cia teoretyczne oraz zaj´cia praktyczne powinny wspó∏pracowaç celem jak najdoskonalszego kszta∏towania umiej´tnoÊci obj´tych programem kursu. 3. Podmiot prowadzàcy kurs opracowuje regulamin organizacyjny kursu, który okreÊla w szczególnoÊci organizacj´ szkolenia, zasady i tryb naboru osób przewidzianych do szkolenia oraz zakres obowiàzków wyk∏adowców i innych osób prowadzàcych zaj´cia teoretyczne i praktyczne. 4. Podmiot prowadzàcy kurs zapewnia sprawnà organizacj´ procesu dydaktycznego (jeden nauczyciel mo˝e prowadziç zaj´cia praktyczne z grupà liczàcà nie wi´cej ni˝ 6 osób). 5. Realizacja programu kursu: 1) uwzgl´dnia aktualnà wiedz´, osiàgni´cia teorii i praktyki kursu; 2) jest dokonywana w oparciu o nowoczesne metody dydaktyczne; 3) odbywa si´ na podstawie planu nauczania, zgodnie z opracowanym w formie pisemnej harmonogramem zaj´ç. 6. Podmiot prowadzàcy kurs posiada: — z mo˝liwoÊcià oceny Êredniej g∏´bokoÊci ucisków, 1) imiennà list´ osób prowadzàcych zaj´cia w ramach poszczególnych modu∏ów nauczania; — z mo˝liwoÊcià oceny Êredniej cz´stoÊci ucisków ma minut´, 2) imiennà list´ uczestników kursu; — z mo˝liwoÊcià oceny liczby ucisków prawid∏owych, zbyt p∏ytkich i zbyt g∏´bokich, 3) dokumentacj´ zaliczania poszczególnych tematów przez uczestników kursu oraz dokumentacj´ egzaminacyjnà. — z mo˝liwoÊcià oceny nieprawid∏owego u∏o˝enia ràk, — z mo˝liwoÊcià oceny unoszenia klatki piersiowej w czasie wdechu, oceny obj´toÊci oddechowej, oceny liczby oddechów poprawnych, zbyt p∏ytkich i zbyt g∏´bokich, Sposób sprawdzania efektów nauczania: Weryfikacja wiedzy i nabytych umiej´tnoÊci odbywa si´ w oparciu o egzamin sk∏adajàcy si´ z dwóch cz´Êci: egzaminu teoretycznego i egzaminu praktycznego. Dziennik Ustaw Nr 60 — 3611 — Poz. 408 II. Plan nauczania Lp. Temat/zagadnienie Liczba zaj´ç teoretycznych Liczba zaj´ç praktycznych Liczba godzin ogó∏em 1 Organizacja ratownictwa medycznego — podstawy prawne 1 — 1 2 Bezpieczeƒstwo w∏asne, poszkodowanego, miejsca zdarzenia 2 1 3 3 Zestawy ratownicze, dezynfekcja sprz´tu 2 3 5 4 Elementy anatomii i fizjologii, ocena poszkodowanego, badanie wst´pne oraz szczegó∏owe 2 2 4 5 Poszkodowany nieprzytomny 1 1 2 6 Resuscytacja (doros∏y, dziecko, niemowl´, noworodek, sytuacje szczególne) 2 8 10 7 Zasady defibrylacji poszkodowanego metodà pó∏automatycznà i automatycznà 1 2 3 8 Wstrzàs 2 — 2 9 Inne stany nag∏e — drgawki, cukrzyca, zawa∏ mi´Ênia sercowego, udar mózgowy, zatrucia, podtopienie 2 — 2 10 Urazy mechaniczne i obra˝enia — z∏amania, zwichni´cia, skr´cenia, krwotoki, obra˝enia klatki piersiowej, brzucha, kr´gos∏upa, g∏owy i koƒczyn 3 8 11 11 Urazy chemiczne, termiczne, elektryczne i obra˝enia, zagro˝enia Êrodowiskowe, akty terroru 2 1 3 12 Taktyka dzia∏aƒ ratowniczych — zdarzenie masowe, mnogie, pojedyncze, segregacja wst´pna, karta udzielonej pomocy, logistyka 2 4 6 13 Ewakuacja ze strefy zagro˝enia 2 2 4 14 Udzielanie kwalifikowanej pierwszej pomocy w sytuacjach symulowanych — 7 7 15 Psychologiczne aspekty wsparcia poszkodowanych 1 2 3 16 Zaj´cia do dyspozycji prowadzàcych* 25 41 66 Razem * W zale˝noÊci od jednostki wspó∏pracujàcej z systemem, w której uczestnik kursu jest zatrudniony, pe∏ni w niej s∏u˝b´ lub jest jej cz∏onkiem, mo˝na zwi´kszyç maksymalnie o 50 % liczb´ godzin tego modu∏u, który jest najbardziej przydatny przy wykonywaniu zadaƒ ratowniczych w∏aÊciwych dla danej jednostki wspó∏pracujàcej z systemem. Dziennik Ustaw Nr 60 — 3612 — Poz. 408 III. TreÊci nauczania i umiej´tnoÊci wynikowe 3. Zestawy ratownicze, dezynfekcja sprz´tu 1. Organizacja ratownictwa medycznego — podstawy prawne Elementy sk∏adowe zestawu ratowniczego — przeznaczenie, mo˝liwoÊci wykorzystania, zasady u˝ycia. Opis poszczególnych elementów sk∏adowych zestawów ratowniczych i ich przeznaczenie. Pos∏ugiwanie si´ zestawem ratowniczym w ró˝nych warunkach i sytuacjach ratowniczych, monta˝ i demonta˝ poszczególnych elementów zestawów. Worek samorozpr´˝alny, sprz´t do tlenoterapii biernej. Bezpieczne pos∏ugiwanie si´ tlenem w ró˝nych warunkach. Zasady zbierania, transportu, przechowywania, dezynfekcji sprz´tu i utylizacji Êrodków opatrunkowych potencjalnie zakaênych. Organizacja punktu odka˝ania sprz´tu ratowniczego w jednostkach wspó∏pracujàcych z systemem. Zasady uzupe∏niania zu˝ytych materia∏ów wchodzàcych w sk∏ad zestawu. Dokumentacja gotowoÊci sprz´tu. Zaopatrzenie i odzyskiwanie sprz´tu wielorazowego. System Paƒstwowe Ratownictwo Medyczne. Organizacja wspó∏czesnego ratownictwa zintegrowanego — podstawy prawne dzia∏ania. Ratownictwo przedszpitalne. Organizacja ratownictwa medycznego w Krajowym Systemie Ratowniczo-GaÊniczym. Cel stosowania standardów ratowniczych w ratownictwie medycznym. Wyposa˝enie w sprz´t medyczny jednostek wspó∏pracujàcych z systemem, np. jednostek ratowniczo-gaÊniczych Paƒstwowej Stra˝y Po˝arnej. W wyniku realizacji s∏uchacz posiada wiadomoÊci dotyczàce: — organizacji ratownictwa medycznego w ramach ratownictwa zintegrowanego, W wyniku realizacji s∏uchacz posiada umiej´tnoÊci: — podstaw prawnych funkcjonowania systemu ratownictwa medycznego na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, — korzystania ze sprz´tu znajdujàcego si´ w wyposa˝eniu zestawów ratowniczych, — wyposa˝enia podmiotu ratowniczego w sprz´t do udzielania kwalifikowanej pierwszej pomocy. — w∏aÊciwego post´powania ze sprz´tem medycznym zanieczyszczonym krwià, wydalinami i wydzielinami (materia∏ potencjalnie zakaêny). 2. Bezpieczeƒstwo w∏asne, poszkodowanego, miejsca zdarzenia W wyniku realizacji s∏uchacz posiada wiadomoÊci dotyczàce mo˝liwoÊci u˝ycia tlenu w ró˝nych warunkach. Bezpieczeƒstwo higieniczno-sanitarne w czasie akcji. Ryzyko zaka˝eƒ m.in. WZW i HIV. Zapobieganie kontaktowi z krwià, wydzielinami i wydalinami poszkodowanych. Post´powanie w przypadku zranieƒ z przedmiotami majàcymi kontakt z krwià, wydzielinami i wydalinami poszkodowanych oraz w przypadku innych ekspozycji na materia∏ zakaêny. Post´powanie z zu˝ytymi materia∏ami opatrunkowymi i innymi odpadami. Higieniczno-sanitarne warunki pozostawiania miejsca zdarzenia. Bezpieczeƒstwo poszkodowanego: zagro˝enia wewn´trzne i zewn´trzne jako wskazania do natychmiastowej ewakuacji. Bezpieczeƒstwo w miejscu zdarzenia i w czasie ewakuacji. Taktyka ratownictwa medycznego w akcjach ratowniczych ró˝nego typu. 4. Elementy anatomii i fizjologii, ocena poszkodowanego, badanie wst´pne oraz szczegó∏owe W wyniku realizacji s∏uchacz posiada umiej´tnoÊci: — przeprowadzenia wywiadu ratowniczego, — korzystania ze sprz´tu ochronnego znajdujàcego si´ w wyposa˝eniu zestawów ratowniczych, — post´powania z odpadami medycznymi, Podstawy topografii narzàdów i uk∏adów. Elementy anatomii i czynnoÊci uk∏adu oddechowego, krà˝enia i nerwowego. Rola poszczególnych narzàdów i uk∏adów w prawid∏owym funkcjonowaniu organizmu cz∏owieka. Wywiad ratowniczy. Zasady prowadzenia wywiadu ratowniczego. Ocena podstawowych funkcji ˝yciowych, ocena obra˝eƒ cia∏a. Badanie wst´pne, badanie szczegó∏owe. Wp∏yw prawid∏owoÊci przeprowadzenia badaƒ na skutecznoÊç udzielania kwalifikowanej pierwszej pomocy. W wyniku realizacji s∏uchacz posiada umiej´tnoÊci: — oceny podstawowych czynnoÊci ˝yciowych, — oceny rodzajów obra˝eƒ cia∏a, — przeprowadzenia badania wst´pnego i szczegó∏owego. — oceny zagro˝eƒ dla siebie i poszkodowanego, — w∏aÊciwego post´powania ze sprz´tem ratowniczym zanieczyszczonym krwià, wydalinami i wydzielinami (materia∏ potencjalnie zakaêny). W wyniku realizacji s∏uchacz posiada wiadomoÊci dotyczàce zagro˝eƒ wyst´pujàcych na miejscu zdarzenia (chorób zakaênych, czynników fizycznych, chemicznych). W wyniku realizacji s∏uchacz posiada wiadomoÊci dotyczàce rozmieszczenia podstawowych narzàdów i uk∏adów oraz ich roli w prawid∏owym funkcjonowaniu organizmu. 5. Poszkodowany nieprzytomny Przyczyny utraty przytomnoÊci. Niebezpieczeƒstwa wynikajàce z utraty przytomnoÊci u poszkodowa- Dziennik Ustaw Nr 60 — 3613 — nego oraz znaczenie zachowania dro˝noÊci dróg oddechowych i czynnoÊci oddychania u osoby nieprzytomnej. Procedura post´powania z nieprzytomnym. Pozycja boczna bezpieczna. Omdlenie. Ocena stanu przytomnoÊci. Zasady post´powania w przypadku nag∏ego zatrzymania podstawowych funkcji ˝yciowych. W wyniku realizacji s∏uchacz posiada umiej´tnoÊci: — oceny stanu poszkodowanego w zakresie podstawowych funkcji ˝yciowych, w tym: oceny przytomnoÊci, oceny oddychania, oceny krà˝enia, Poz. 408 — usuni´cia cia∏a obcego — sta∏ego z dróg oddechowych, ucisku nadbrzusza lub masa˝u zewn´trznego serca, — prowadzenia oddechu zast´pczego bezprzyrzàdowo i przyrzàdowo, w tym 100 % tlenem, — prowadzenia post´powania w ramach resuscytacji krà˝eniowo-oddechowej u doros∏ych, w tym u kobiet ci´˝arnych, — sztucznej wentylacji p∏uc metodà usta — usta, usta — nos, usta — usta lub nos, usta — maska, — u∏o˝enia poszkodowanego w pozycji bocznej bezpiecznej, — znajomoÊci zasad i parametrów prowadzenia zewn´trznego masa˝u serca, — zapewnienia komfortu cieplnego, spokoju i bezpieczeƒstwa do chwili przekazania poszkodowanego personelowi zak∏adów opieki zdrowotnej, — oceny stanu poszkodowanego dziecka w zakresie podstawowych funkcji ˝yciowych (przytomnoÊç, oddychanie, krà˝enie), — przekazania poszkodowanego i informacji o nim oraz o podj´tych dzia∏aniach personelowi zak∏adów opieki zdrowotnej. — wykonania resuscytacji krà˝eniowo-oddechowej dziecka zgodnie z poznanymi zasadami, W wyniku realizacji s∏uchacz posiada wiadomoÊci dotyczàce: — przyczyn utraty przytomnoÊci u poszkodowanego w ró˝nych sytuacjach, np.: wypadek drogowy, po˝ar, emisja substancji niebezpiecznej, — stanu utraty przytomnoÊci jako stanu bezpoÊredniego zagro˝enia ˝ycia, — procedury post´powania przy ocenie stanu poszkodowanego w zakresie podstawowych funkcji ˝yciowych: ocena poszkodowanego w zakresie doznanych urazów, ocena przytomnoÊci — algorytm post´powania u osoby nieprzytomnej oraz u osoby przytomnej. 6. Resuscytacja (doros∏y, dziecko, niemowl´, noworodek, sytuacje szczególne) Zasady post´powania w przypadku nag∏ego zatrzymania podstawowych funkcji ˝yciowych. Metody udra˝niania dróg oddechowych. Metody usuwania cia∏a obcego z dróg oddechowych. Bezprzyrzàdowe i przyrzàdowe prowadzenie oddechu zast´pczego wysokimi st´˝eniami tlenu. Zasady i parametry prowadzania zewn´trznego masa˝u serca u doros∏ego, dziecka, niemowl´cia, noworodka i kobiety ci´˝arnej. Resuscytacja krà˝eniowo-oddechowa doros∏ego, dziecka, noworodka, niemowl´cia, kobiety ci´˝arnej. Procedury ratownicze i algorytmy post´powania. W wyniku realizacji s∏uchacz posiada umiej´tnoÊci: — udro˝nienia dróg oddechowych za pomocà r´koczynów udra˝niajàcych, — udro˝nienia z zastosowaniem rurki ustno-gard∏owej oraz oceny skutecznoÊci wykonanych czynnoÊci, — usuni´cia cia∏a obcego — p∏ynnego z dróg oddechowych, u˝ycia metod bezprzyrzàdowych lub urzàdzenia ssàcego, — wykonania badania wst´pnego noworodka lub niemowl´cia, — wykonania resuscytacji krà˝eniowo-oddechowej noworodka lub niemowl´cia z podawaniem tlenu pobieranego przez ratownika z worka samorozpr´˝alnego z rezerwuarem tlenu, — pos∏ugiwania si´ podstawowym sprz´tem do prowadzenia sztucznej wentylacji (rurka ustno-gard∏owa, urzàdzenie ssàce, worek samorozpr´˝alny, rezerwuar tlenu, maski). W wyniku realizacji s∏uchacz posiada wiadomoÊci dotyczàce: — ró˝nicy mi´dzy Êmiercià klinicznà a biologicznà, znaczenia post´powania resuscytacyjnego u osoby w stanie Êmierci klinicznej, — przyczyn nag∏ego zatrzymania oddychania i krà˝enia, — objawów zatrzymania krà˝enia i oddychania, — oceny oddychania — algorytm post´powania u osoby oddychajàcej i nieoddychajàcej, — oceny krà˝enia — algorytm post´powania u osoby z wyczuwalnym t´tnem i u osoby bez wyczuwalnego t´tna, — specyfiki resuscytacji krà˝eniowo-oddechowej u dzieci i niemowlàt, noworodków i kobiet ci´˝arnych. 7. Zasady defibrylacji poszkodowanego metodà pó∏automatycznà i automatycznà Defibrylator zautomatyzowany — zasada dzia∏ania, wskazania i przeciwwskazania do jego u˝ycia. Obs∏uga defibrylatora zautomatyzowanego. Defibrylacja jako element resuscytacji krà˝eniowo-oddechowej. Uruchomienie urzàdzenia, zasady przyk∏adania elek- Dziennik Ustaw Nr 60 — 3614 — trod, post´powanie zgodne z komunikatami z urzàdzenia, bezpieczeƒstwo pracy. W wyniku realizacji s∏uchacz posiada umiej´tnoÊci: Poz. 408 W wyniku realizacji s∏uchacz posiada umiej´tnoÊci: — przeprowadzenia stosownej procedury w przypadku wystàpienia drgawek, — bezpiecznej obs∏ugi defibrylatora zautomatyzowanego, — przeprowadzenia stosownej procedury w zaburzeniach krà˝eniowo-oddechowych w stanach nieurazowych, — wykonania, w przypadku zatrzymania krà˝enia, defibrylacji przy u˝yciu defibrylatora zautomatyzowanego. — przeprowadzenia stosownej procedury przy zatruciach wziewnych lub pokarmowych, W wyniku realizacji s∏uchacz posiada wiadomoÊci dotyczàce: — przeprowadzenia stosownej procedury ratowania po podtopieniu (czynnoÊci wykonywane w wodzie i po badaniu wst´pnym). — wskazaƒ i przeciwwskazaƒ do u˝ycia defibrylatora zautomatyzowanego, — roli defibrylacji w procesie ratowania ˝ycia, — zagro˝eƒ dla poszkodowanego i ratownika wynikajàcych ze stosowania defibrylatora. 8. Wstrzàs Zagro˝enie wstrzàsem. Przyczyny i objawy wstrzàsu. Udzielanie kwalifikowanej pierwszej pomocy poszkodowanym we wstrzàsie. Pozycja przeciwwstrzàsowa. Procedura ratownicza. W wyniku realizacji s∏uchacz posiada umiej´tnoÊci: — oceny stanu poszkodowanego pod kàtem zagro˝enia wstrzàsem, — zabezpieczenia poszkodowanego we wstrzàsie zgodnie z procedurà, w tym: opatrzenia obra˝eƒ, zapewnienia komfortu termicznego, zastosowania tlenoterapii, u∏o˝enia poszkodowanego w pozycji przeciwwstrzàsowej klasycznej (lub na noszach — pozycja Trendelenburga), zapewnienia komfortu psychicznego. W wyniku realizacji s∏uchacz posiada wiadomoÊci dotyczàce: — podstawowych wstrzàsu, charakterystycznych — zasad post´powania wstrzàsie. z objawów poszkodowanym we 9. Inne stany nag∏e — drgawki, cukrzyca, zawa∏ mi´Ênia sercowego, udar mózgowy, zatrucia, podtopienie Ogólne informacje dotyczàce objawów padaczki, cukrzycy, zawa∏u mi´Ênia sercowego, udaru mózgu, zatruç. Post´powanie z chorym na padaczk´ w czasie i po ataku oraz w innych napadach drgawkowych. Post´powanie z chorym na cukrzyc´: przytomnym i nieprzytomnym. Post´powanie ratownicze w przypadku podejrzenia zawa∏u mi´Ênia sercowego. Post´powanie ratownicze w przypadku podejrzenia udaru mózgu. Post´powanie ratownicze w przypadku podejrzenia zatruç. Mechanizm toni´cia. Post´powanie ratownicze w przypadku podtopienia. W wyniku realizacji s∏uchacz posiada wiadomoÊci dotyczàce: — objawów padaczki, cukrzycy, zawa∏u mi´Ênia sercowego, udaru mózgu, — dróg wnikania trucizn do organizmu, — charakterystycznych objawów zatruç, na przyk∏adzie chloru, amoniaku, tlenku w´gla, — zasad post´powania ratowniczego w przypadku zatruç substancjami, — mechanizmu toni´cia. 10. Urazy mechaniczne i obra˝enia — z∏amania, zwichni´cia, skr´cenia, krwotoki, obra˝enia klatki piersiowej, brzucha, kr´gos∏upa, g∏owy i koƒczyn Rodzaje ran. Podstawy aseptyki i antyseptyki. Rany miksty. Rodzaje krwotoków. Zasady tamowania krwotoków i krwawieƒ zewn´trznych. Zasady opatrywania ran. Opatrywanie poszczególnych obszarów cia∏a. Zagro˝enia zwiàzane z krwotokami wewn´trznymi. Rodzaje z∏amaƒ, objawy i konsekwencje. Urazy stawów. Stabilizacja i unieruchamianie Êrodkami standardowymi i doraênymi w pozycji zbli˝onej do fizjologicznej lub zastanej. Sposoby post´powania w przypadku z∏amaƒ, zwichni´ç, skr´ceƒ przy zastosowaniu procedur ratowniczych. Objawy oraz zasady post´powania w obra˝eniach kr´gos∏upa. Podejrzenie urazu kr´gos∏upa. Udzielanie pomocy poszkodowanemu z podejrzeniem urazu kr´gos∏upa. Stabilizacja i unieruchamianie kr´gos∏upa w odcinku szyjnym. Podstawowe objawy oraz ogólne zasady post´powania w przypadku obra˝eƒ g∏owy, klatki piersiowej, brzucha i miednicy. Procedury ratownicze. W wyniku realizacji s∏uchacz posiada umiej´tnoÊci: — stosowania materia∏ów opatrunkowych do opatrywania ran (elastyczne siatki opatrunkowe, banda˝ elastyczny, dziany lub inne), — nak∏adania opatrunku os∏aniajàcego lub ch∏onnego, — nak∏adania opatrunku uciskowego, — zak∏adania opatrunku zastawkowego na rany klatki piersiowej, Dziennik Ustaw Nr 60 — 3615 — Poz. 408 — stosowania procedury post´powania w sytuacji krwotoku zewn´trznego, — konsekwencji nieprawid∏owego post´powania z osobà z urazem kr´gos∏upa oraz powik∏aƒ wynikajàcych z faktu urazu (w podstawowym zakresie np. d∏ugotrwa∏e unieruchomienie poszkodowanego wskutek urazu rdzenia kr´gowego), — wykonania doraênego zatamowania krwotoku z koƒczyny, — podstawowych objawów wynikajàcych z urazów g∏owy, klatki piersiowej, brzucha i miednicy, — unieruchamiania koƒczyn za pomocà standardowych szyn Kramera i innego sprz´tu pomocniczego (np. chusta trójkàtna, deska, kij, szyny) w oparciu o przyj´te procedury ratownicze, — niebezpieczeƒstw zwiàzanych z powy˝szymi urazami (utrata podstawowych funkcji ˝yciowych, krwotok wewn´trzny). — opatrywania kikuta i zabezpieczenia amputowanej cz´Êci cia∏a, — zdejmowania kasku u poszkodowanego motocyklisty, — stabilizacji odcinka szyjnego kr´gos∏upa za pomocà ko∏nierza (jeden lub dwóch ratowników), — unieruchamiania poszkodowanego z urazem kr´gos∏upa z wykorzystaniem dost´pnego sprz´tu unieruchamiajàcego (np. kamizelka Kendricka, nosze typu deska z pasami mocujàcymi lub inne), — udzielania kwalifikowanej pierwszej pomocy w przypadku obra˝eƒ: g∏owy, klatki piersiowej, brzucha i miednicy zgodnie z przyj´tymi procedurami post´powania, — sprawowania opieki nad poszkodowanym (obserwacja podstawowych czynnoÊci ˝yciowych i reagowanie). W wyniku realizacji s∏uchacz posiada wiadomoÊci dotyczàce: — niebezpieczeƒstw zwiàzanych z ranami (krwotok, zaka˝enie) oraz ich lokalizacjà (np. okolica g∏owy, klatki piersiowej, brzucha), — zasad post´powania z amputowanymi cz´Êciami cia∏a, — rodzajów i przyczyn krwotoków, — przebiegu g∏ównych naczyƒ krwionoÊnych (pod kàtem ucisku r´cznego poÊredniego), — sposobów opatrywania krwotoków oraz okolicznoÊci zastosowania opatrunku uciskowego i opaski zaciskowej, — niebezpieczeƒstw zwiàzanych z krwotokami zewn´trznymi i wewn´trznymi, — poj´ç: z∏amanie, zwichni´cie i skr´cenie, pozycja zbli˝ona do fizjologicznej, pozycja zastana, — podstawowych niebezpieczeƒstw zwiàzanych z obra˝eniami narzàdu ruchu oraz wynikajàcych z nieprawid∏owego post´powania w sytuacji z∏amania i zwichni´cia, 11. Urazy chemiczne, termiczne, elektryczne i obra˝enia, zagro˝enia Êrodowiskowe, akty terroru Objawy i zagro˝enia w przypadku urazów i obra˝eƒ termicznych, chemicznych i elektrycznych. Drogi wnikania i dzia∏anie na organizm ludzki niektórych substancji chemicznych. Procedury post´powania w przypadku urazów termicznych, chemicznych i elektrycznych. Dekontaminacja. Procedury ratownicze. W wyniku realizacji s∏uchacz posiada umiej´tnoÊci: — stosowania procedur post´powania w przypadku: oparzeƒ termicznych, odmro˝eƒ, oparzeƒ chemicznych, — przeprowadzenia dekontaminacji wst´pnej oparzonego substancjà chemicznà, — ocenienia w oparciu o wiedz´ z taktyki dzia∏aƒ ratowniczych mo˝liwoÊci zastosowania tlenoterapii w danej sytuacji. W wyniku realizacji s∏uchacz posiada wiadomoÊci dotyczàce: — charakterystycznych cech oparzenia I, II i III stopnia, — ogólnych zasad post´powania w przypadku odmro˝eƒ, — zasad post´powania w przypadku wych∏odzenia organizmu (hipotermii), z uwzgl´dnieniem tlenoterapii, zasad wentylacji poszkodowanych oraz badania t´tna i masa˝u zewn´trznego serca, — zasad prowadzenia kwalifikowanej pierwszej pomocy w przypadku wystàpienia aktów terrorystycznych, — post´powania ratowniczego w przypadku oparzeƒ chemicznych, — zasad przeprowadzania dekontaminacji wst´pnej oparzonego substancjà chemicznà, — podstawowego post´powania ratowniczego w przypadku pora˝enia pràdem elektrycznym. — zasad post´powania w przypadku z∏amania otwartego i zamkni´tego, 12. Taktyka dzia∏aƒ ratowniczych — zdarzenie masowe, mnogie, pojedyncze, segregacja wst´pna, karta udzielonej pomocy, logistyka — podstawowych objawów wyst´pujàcych w sytuacji urazu kr´gos∏upa, Za∏o˝enia taktyczne w ratownictwie — procedura i znaczenie. Poj´cie zdarzenia masowego, mnogiego, Dziennik Ustaw Nr 60 — 3616 — pojedynczego. Segregacja wst´pna jako proces okreÊlenia priorytetów leczniczo-transportowych. Cel i zasady szybkiej oceny stanu poszkodowanego w podstawowym zakresie. Zasady podzia∏u poszkodowanych na grupy segregacyjne. Karta segregacyjna. Karta udzielonej pomocy. Zasady wspó∏pracy z Lotniczym Pogotowiem Ratunkowym. W wyniku realizacji s∏uchacz posiada umiej´tnoÊci: — okreÊlenia za∏o˝eƒ taktycznych realizowanych w poszczególnych fazach akcji ratowniczej, — przeprowadzenia oceny stanu poszkodowanego w oparciu o algorytmy, — oceny podstawowych funkcji ˝yciowych (przytomnoÊç, oddychanie, krà˝enie), — ogólnego badania ca∏ego cia∏a w zakresie podstawowym (badanie wzrokowe, manualne) w celu ustalenia obra˝eƒ (rany, krwotoki, urazy kostno-stawowe, urazy kr´gos∏upa, urazy termiczne, chemiczne), — wykonania oceny stanu poszkodowanego: rana g∏owy, uraz kr´gos∏upa, z∏amanie w obr´bie koƒczyny dolnej i górnej, krwotok zewn´trzny w obr´bie koƒczyny górnej lub dolnej, uraz klatki piersiowej, uraz brzucha, — przeprowadzenia segregacji poszkodowanych w sytuacji zdarzenia mnogiego lub masowego, z zakwalifikowaniem do poszczególnych grup segregacji (osoby wymagajàce natychmiastowej pomocy, w drugiej kolejnoÊci osoby wymagajàce pilnej pomocy, a nast´pnie osoby wymagajàce pomocy odroczonej), — wype∏niania karty udzielonej pomocy, — stosowania kolorów segregacyjnych. W wyniku realizacji s∏uchacz posiada wiadomoÊci dotyczàce: — zakresu wymaganej pomocy w zdarzeniach pojedynczych, mnogich i masowych, — nazw poszczególnych obszarów cia∏a, narzàdów cz∏owieka, — kolorów segregacyjnych. 13. Ewakuacja ze strefy zagro˝enia Zasady identyfikacji zagro˝eƒ dla poszkodowanych i ratowników oraz wyznaczania strefy zagro˝enia. Sposoby ewakuacji poszkodowanych w ró˝nych warunkach taktycznych. Sposoby uk∏adania poszkodowanych po urazach. Uk∏adanie na noszach. Zasady ewakuacji poszkodowanych na noszach. Pokonywanie przeszkód terenowych w czasie ewakuacji. Organizacja dzia∏aƒ ratowniczych w nocy oraz w warunkach niskich temperatur, a tak˝e w innych niekorzystnych warunkach atmosferycznych. Organizacja i przeprowa- Poz. 408 dzenie bezpiecznej ewakuacji osób w stanie nag∏ego zagro˝enia zdrowia lub ˝ycia. W wyniku realizacji s∏uchacz posiada umiej´tnoÊci dotyczàce: — rozpoznawania zagro˝eƒ dla poszkodowanych (wewn´trznych i zewn´trznych), w tym: wyznaczania strefy zagro˝enia, z której obowiàzuje ewakuacja, stosowania procedur ratowniczych podczas ewakuacji poszkodowanych, — wyboru w∏aÊciwego sposobu uk∏adania na noszach, — u∏o˝enia poszkodowanych w pozycjach: bocznej ustalonej (i modyfikacje), resuscytacyjnej, przeciwwstrzàsowej, pó∏siedzàcej, pó∏siedzàcej z opuszczonymi nogami, — przemieszczania jednoosobowego (chwyt Rauteka lub modyfikacje metody), — przemieszczania sposobami zespo∏owymi, ze szczególnym uwzgl´dnieniem poszkodowanego z urazem kr´gos∏upa, — uk∏adania poszkodowanego w sytuacji urazu g∏owy, klatki piersiowej, brzucha i miednicy, podejrzenia wstrzàsu, kobiety w cià˝y, — przeprowadzenia kwalifikowanego i bezpiecznego transportu osób w stanie nag∏ego zagro˝enia zdrowia lub ˝ycia. W wyniku realizacji s∏uchacz posiada wiadomoÊci dotyczàce: — zasad ewakuacji poszkodowanego z urazami lub obra˝eniami kr´gos∏upa, — zasad ewakuacji poszkodowanych z urazami lub obra˝eniami innych okolic cia∏a (g∏owy, klatki piersiowej, brzucha i miednicy), — zasad ewakuacji poszkodowanych z innymi urazami lub obra˝eniami (np. z∏amania, krwotoki, rany ró˝nych okolic cia∏a), — charakterystycznych cech u∏o˝eƒ poszkodowanych stosowanych w kwalifikowanej pierwszej pomocy oraz sytuacji, w których sà one wykonywane, — zaleceƒ w odniesieniu do prowadzenia dzia∏aƒ i sprawowania opieki nad poszkodowanym w nocy oraz w niekorzystnych dla poszkodowanego warunkach atmosferycznych, — organizacji ewakuacji z miejsca zagro˝enia. 14. Udzielanie kwalifikowanej pierwszej pomocy w sytuacjach symulowanych Ocena zastanej sytuacji ratowniczej i prognoza jej rozwoju — rozpoznanie wst´pne. Ocena aktualnego zagro˝enia poszkodowanych w miejscu zdarzenia Dziennik Ustaw Nr 60 — 3617 — i ryzyka ratowniczego. Konstruowanie i przyj´cie planu medycznych dzia∏aƒ ratowniczych. Zastosowanie podzia∏u na podstawowe zadania taktyczne z zakresu ratownictwa medycznego — przybycie, zabezpieczenie miejsca zdarzenia, dotarcie do poszkodowanego, udzielenie pomocy lub ewakuacja, wykonanie dost´pu do poszkodowanego — w zdarzeniach komunikacyjnych, chemicznych, po˝arowo-wybuchowych, budowlanych, górskich, górniczych, wysokoÊciowych, wodnych (morskich) i wykonywanie innych czynnoÊci ratowniczych, np. przewidzianych dla specjalistycznych grup ratowniczych. Post´powanie kierujàcego dzia∏aniem ratowniczym w sytuacji zdarzenia uznanego za masowe. Organizacja dekontaminacji w czasie dzia∏aƒ ratowniczych oraz w czasie katastrofy. Organizacja zabezpieczenia logistycznego zdarzeƒ masowych i w czasie katastrof. Aspekty zabezpieczenia medycznego dzia∏aƒ ratowniczych. Rola i zadania centrum powiadamiania ratunkowego lub zintegrowanych stanowisk kierowania Paƒstwowej Stra˝y Po˝arnej itp. 15. Psychologiczne aspekty wsparcia poszkodowanych Wp∏yw sytuacji trudnych na sprawnoÊç funkcjonowania ratownika i poszkodowanych. Stres, jego objawy oraz sposoby radzenia sobie ze stresem. Rola wsparcia psychicznego dla poszkodowanego i ratownika. Zasady organizacji wsparcia psychicznego dla ofiar zdarzenia, w szczególnoÊci dla dzieci. Nawiàzywanie kontaktu, udzielanie wsparcia. W wyniku realizacji s∏uchacz posiada wiadomoÊci dotyczàce: — wp∏ywu sytuacji trudnych na sprawnoÊç funkcjonowania ratownika i poszkodowanego, — stresu (rodzaje, êród∏a, objawy, skutki) w dzia∏aniach ratowniczych, Poz. 408 — koniecznoÊci wsparcia psychicznego poszkodowanych oraz ratowników, — zasad organizacji wsparcia psychicznego dla ofiar zdarzenia. W wyniku realizacji s∏uchacz posiada umiej´tnoÊci: — nawiàzywania kontaktu z poszkodowanym i udzielania wsparcia psychicznego, — radzenia sobie z sytuacjami trudnymi w kontakcie z poszkodowanymi, — radzenia sobie ze stresem i trudnymi emocjami. 16. Zaj´cia do dyspozycji prowadzàcych W zale˝noÊci od uczestników kursu kierownik merytoryczny kursu mo˝e zwi´kszyç maksymalnie o 50 % liczb´ godzin tego modu∏u, który jest najbardziej przydatny przy wykonywaniu zadaƒ ratowniczych w∏aÊciwych dla danej jednostki wspó∏pracujàcej z systemem. Zalecana jest równie˝ wizyta s∏uchaczy w szpitalnym oddziale ratunkowym lub szpitalu posiadajàcym specjalistyczny oddzia∏, np. toksykologiczny, oparzeniowy, hiperbaryczny, zakaêny, oraz w zintegrowanym stanowisku kierowania Paƒstwowej Stra˝y Po˝arnej lub w centrum powiadamiania ratunkowego. IV. Wskazówki metodyczne i metodologiczne: 1. Zaj´cia prowadzone sà w formie wyk∏adów, seminariów i çwiczeƒ praktycznych z u˝yciem nowoczesnych Êrodków dydaktycznych. 2. Uczestnik kursu powinien umieç poprawnie wykonaç ka˝dà czynnoÊç (zaliczenie na ocen´) okreÊlonà w wykazie umiej´tnoÊci zdobytych podczas kursu. Dziennik Ustaw Nr 60 — 3618 — Poz. 408 Za∏àcznik nr 2 WZÓR