Rozporządzenie Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego z dnia 1 grudnia 2008 r. w sprawie zabezpieczania zbiorów w muzeach przed pożarem, kradzieżą

Dziennik Ustaw Nr 229 — 12762 — Poz. 1528 1528 ROZPORZÑDZENIE MINISTRA KULTURY I DZIEDZICTWA NARODOWEGO1) z dnia 1 grudnia 2008 r. w sprawie zabezpieczania zbiorów w muzeach przed po˝arem, kradzie˝à i innym niebezpieczeƒstwem gro˝àcym zniszczeniem lub utratà zbiorów oraz sposobów przygotowania zbiorów do ewakuacji w razie powstania zagro˝enia2) Na podstawie art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 21 listopada 1996 r. o muzeach (Dz. U. z 1997 r. Nr 5, poz. 24, z póên. zm.3)) zarzàdza si´, co nast´puje: § 1. Zabezpieczenie zbiorów w muzeach przed po˝arem, kradzie˝à i innym niebezpieczeƒstwem polega na: 1) niedopuszczeniu do sytuacji, w której zbiory mogà zostaç utracone, uszkodzone lub zniszczone;

1. c)przesy∏a informacj´ o stratach do OÊrodka Ochrony Zbiorów Publicznych celem uj´cia danych w centralnym katalogu skradzionych i zaginionych dóbr kultury,
2. d)pisemnie powiadamia wykonawc´ i konserwatora elektronicznych urzàdzeƒ zabezpieczajàcych oraz OÊrodek Ochrony Zbiorów Publicznych, je˝eli podczas pope∏nienia przest´pstwa stwierdzono niezadzia∏anie lub wadliwe zadzia∏anie tych urzàdzeƒ. 2) ochronie miejsca przechowywania i eksponowania zbiorów oraz na ich ochronie w czasie transportu. § 3. Zabezpieczenie zbiorów w muzeum przed po˝arem polega w szczególnoÊci na: § 2. Za w∏aÊciwe zabezpieczenie zbiorów w muzeach odpowiada dyrektor muzeum, który: 1) przestrzeganiu przeciwpo˝arowych wymagaƒ techniczno-budowlanych i instalacyjnych oraz obowiàzków w zakresie ochrony przeciwpo˝arowej, okreÊlonych w przepisach przeciwpo˝arowych; 1) zapewnia realizacj´ wymagaƒ okreÊlonych w § 3 i 5; 2) dokonuje corocznie analizy stanu zabezpieczenia podleg∏ych obiektów budowlanych przed po˝arem i przest´pczoÊcià oraz zapewnia usuni´cie stwierdzonych nieprawid∏owoÊci; 2) wyposa˝eniu obiektów muzealnych w wymagany sprz´t, urzàdzenia przeciwpo˝arowe i ratownicze, znaki bezpieczeƒstwa i gaÊnice oraz poddawaniu ich przeglàdom technicznym; 3) zapewnieniu sprawnego systemu alarmowania i powiadamiania na wypadek po˝aru; 3) zapewnia opracowanie planu ochrony muzeum; 4) sporzàdza plan ewakuacji zbiorów; 5) w przypadku stwierdzenia przest´pstwa, w wyniku którego nastàpi∏o uszkodzenie, zniszczenie lub utrata zbiorów:
3. a)zawiadamia niezw∏ocznie najbli˝szà jednostk´ Policji,
4. b)zawiadamia organizatora muzeum, ——————— 1) Minister Kultury i Dziedzictwa Narodowego kieruje dzia- ∏em administracji rzàdowej — kultura i ochrona dziedzictwa narodowego, na podstawie § 1 ust. 2 rozporzàdzenia Prezesa Rady Ministrów z dnia 16 listopada 2007 r. w sprawie szczegó∏owego zakresu dzia∏ania Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego (Dz. U. Nr 216, poz. 1595). 2) Niniejsze rozporzàdzenie zosta∏o notyfikowane Komisji Europejskiej w dniu 1 sierpnia 2008 r. pod numerem 2008/0335/PL zgodnie z § 4 rozporzàdzenia Rady Ministrów z dnia 23 grudnia 2002 r. w sprawie sposobu funkcjonowania krajowego systemu notyfikacji norm i aktów prawnych (Dz. U. Nr 239, poz. 2039 oraz z 2004 r. Nr 65, poz. 597), które wdra˝a dyrektyw´ 98/34/WE z dnia 22 czerwca 1998 r. ustanawiajàcà procedur´ udzielania informacji w zakresie norm i przepisów technicznych (Dz. Urz. WE L 204 z 21.07.1998, z póên. zm.; Dz. Urz. UE Polskie wydanie specjalne, rozdz. 13, t. 20, str. 337). 3) Zmiany wymienionej ustawy zosta∏y og∏oszone w Dz. U. z 1998 r. Nr 106, poz. 668, z 2002 r. Nr 113, poz. 984, z 2003 r. Nr 162, poz. 1568, z 2005 r. Nr 64, poz. 565 oraz z 2007 r. Nr 136, poz. 956. 4) przygotowaniu organizacyjnym i technicznym zbiorów do ewakuacji w razie powstania zagro˝enia; 5) opracowaniu i wdro˝eniu instrukcji bezpieczeƒstwa po˝arowego muzeum; 6) zaznajomieniu pracowników z instrukcjà bezpieczeƒstwa po˝arowego i przepisami przeciwpo˝arowymi; 7) obowiàzkowym wyposa˝eniu obiektów budowlanych, wyznaczonych na podstawie odr´bnych przepisów przez Generalnego Konserwatora Zabytków w uzgodnieniu z Komendantem G∏ównym Paƒstwowej Stra˝y Po˝arnej, w system sygnalizacji po˝arowej. § 4. 1. W ka˝dym muzeum musi znajdowaç si´ instrukcja bezpieczeƒstwa po˝arowego, której zakres jest okreÊlony w za∏àczniku nr 1 do rozporzàdzenia. 2. Wyciàg z instrukcji bezpieczeƒstwa po˝arowego muzeum w formie instrukcji post´powania na wypadek po˝aru, wraz z wykazem telefonów alarmowych, umieszcza si´ w miejscach widocznych, dost´pnych dla wszystkich osób przebywajàcych w muzeum. 3. Fakt zapoznania si´ z instrukcjà bezpieczeƒstwa po˝arowego ka˝dy pracownik potwierdza pisemnym oÊwiadczeniem, które w∏àcza si´ do akt osobowych pracownika. Dziennik Ustaw Nr 229 — 12763 — Poz. 1528 § 5. 1. Pracownicy muzeum podlegajà obowiàzkowemu szkoleniu z zakresu ochrony przeciwpo˝arowej. 2) podawaç ocen´ aktualnego stanu ochrony muzeum; 2. Szkolenie pracowników obejmuje nast´pujàce rodzaje szkoleƒ: 3) zawieraç: 1) wst´pne — prowadzone w wymiarze 1 godziny dla pracowników nowo przyj´tych, w pierwszym miesiàcu pracy, obejmujàce zagadnienia ochrony przeciwpo˝arowej na stanowisku pracy; 2) podstawowe — prowadzone w wymiarze 2 godzin, organizowane przed up∏ywem 3 miesi´cy od daty rozpocz´cia pracy w muzeum, obejmujàce ca∏okszta∏t zagadnieƒ ochrony przeciwpo˝arowej w muzeach; 3) specjalistyczne — prowadzone w wymiarze i w zakresie dostosowanym do potrzeb okreÊlonej grupy zawodowej; 4) okresowe (uzupe∏niajàce) — prowadzone w wymiarze 2 godzin, nie rzadziej ni˝ co 3 lata dla pracowników i nie rzadziej ni˝ co 5 lat dla kadry kierowniczej, majàce na celu przypomnienie i uzupe∏nienie znajomoÊci zagadnieƒ ochrony przeciwpo˝arowej w muzeach oraz wskazanie ewentualnych zmian w zasadach zabezpieczenia przeciwpo˝arowego muzeum. 3. Szkolenia wymienione w ust. 2 pkt 2—4 sà prowadzone przez osoby posiadajàce kwalifikacje okreÊlone w ustawie z dnia 24 sierpnia 1991 r. o ochronie przeciwpo˝arowej (Dz. U. z 2002 r. Nr 147, poz. 1229, z póên. zm.4)). 4. Fakt odbycia szkolenia z zakresu ochrony przeciwpo˝arowej potwierdza podpisem prowadzàcy szkolenie oraz osoba uczestniczàca w szkoleniu. § 6. Ramowy program szkolenia wst´pnego pracowników obejmuje nast´pujàce tematy: 1) zagro˝enia po˝arowe, przyczyny powstania i rozprzestrzeniania si´ po˝aru; 2) obowiàzki pracownika na wypadek powstania po˝aru; 3) warunki ewakuacji ludzi i zbiorów, drogi i Êrodki ewakuacji, z uwzgl´dnieniem ich dost´pnoÊci i oznakowania; 4) Êrodki gaÊnicze, sta∏e urzàdzenia gaÊnicze, miejsca rozmieszczenia hydrantów wewn´trznych i gaÊnic; 5) pos∏ugiwanie si´ hydrantami wewn´trznymi i gaÊnicami.
5. a)analiz´ potencjalnych zagro˝eƒ i aktualnego stanu bezpieczeƒstwa muzeum,
6. b)dane dotyczàce organizacji ochrony fizycznej muzeum,
7. c)dane dotyczàce rodzaju zabezpieczeƒ technicznych,
8. d)zasady organizacji i wykonywania ochrony muzeum. § 8. 1. Ochrona zbiorów w muzeach podlegajàcych obowiàzkowej ochronie jest realizowana zgodnie z przepisami ustawy z dnia 22 sierpnia 1997 r. o ochronie osób i mienia (Dz. U. z 2005 r. Nr 145, poz. 1221, z 2006 r. Nr 104, poz. 708 oraz z 2008 r. Nr 171, poz. 1055 i Nr 180, poz. 1112). 2. Na dyrektorze muzeum spoczywa obowiàzek zapewnienia bezpoÊredniej ochrony fizycznej w czasie udost´pnienia zbiorów. § 9. 1. Ochrona zbiorów w muzeach niepodlegajàcych obowiàzkowej ochronie w myÊl przepisów ustawy, o której mowa w § 8 ust. 1, jest realizowana: 1) przez w∏asnych pracowników dozoru: dozorc´, portiera, pomocnika muzealnego lub nielicencjonowanych pracowników ochrony przedsi´biorcy posiadajàcego koncesj´ na prowadzenie dzia∏alnoÊci gospodarczej w zakresie us∏ug ochrony osób i mienia; 2) przez zabezpieczenia techniczne; 3) ∏àcznie w formach, o których mowa w pkt 1 i 2. 2. Ochrona polega na dozorowaniu zbiorów i innego mienia, materia∏ów, interwencji w przypadkach stanowiàcych zagro˝enie w ramach posiadanych uprawnieƒ oraz na obs∏udze urzàdzeƒ zabezpieczenia technicznego. 3. Zabezpieczenie techniczne zapewnia: 1) uniemo˝liwienie lub ograniczenie dost´pu, w szczególnoÊci: do budynków, pomieszczeƒ, urzàdzeƒ technicznych, szaf, gablot wystawienniczych; 2) wykrywanie naruszenia stref dost´pu oraz ewentualnà ich obserwacj´; 3) sprawnà ∏àcznoÊç i alarmowanie. § 7. Ochrona zbiorów jest organizowana na podstawie planu ochrony muzeum, który powinien: 1) uwzgl´dniaç rodzaj dzia∏alnoÊci muzeum; ——————— 4) Zmiany tekstu jednolitego wymienionej ustawy zosta∏y og∏oszone w Dz. U. z 2003 r. Nr 52, poz. 452, z 2004 r. Nr 96, poz. 959, z 2005 r. Nr 100, poz. 835 i 836, z 2006 r. Nr 191, poz. 1410, z 2007 r. Nr 89, poz. 590 oraz z 2008 r. Nr 163, poz. 1015. 4. Projektowanie, instalowanie oraz konserwacja zabezpieczenia technicznego sà dokonywane przez wyspecjalizowanych przedsi´biorców lub przeszkolonych w∏asnych pracowników. § 10. Zakres stosowanego zabezpieczenia technicznego musi byç odpowiedni w stosunku do potencjalnych zagro˝eƒ okreÊlonych w planie ochrony muzeum oraz do wartoÊci zabezpieczanych zbiorów. Dziennik Ustaw Nr 229 — 12764 — Poz. 1528 § 11. Sposób i zakres stosowania urzàdzeƒ zabezpieczenia technicznego okreÊla za∏àcznik nr 2 do rozporzàdzenia. 2. W planie ewakuacji nale˝y przewidzieç mo˝liwe rodzaje zagro˝eƒ i opracowaç w∏aÊciwe dla nich procedury przeciwdzia∏ania. § 12. Przedstawiciele firm projektujàcych, instalujàcych i konserwujàcych zabezpieczenia elektroniczne powinni dodatkowo posiadaç zaÊwiadczenie o ukoƒczeniu specjalistycznych kursów z zakresu zabezpieczenia obiektów muzealnych, organizowanych przez OÊrodek Ochrony Zbiorów Publicznych. 3. Plan ewakuacji zbiorów stanowi cz´Êç sk∏adowà planów ochrony zabytków na wypadek konfliktu zbrojnego i sytuacji kryzysowych. § 13. 1. W przypadku wypo˝yczania zbiorów na wystawy czasowe, muzeum u˝yczajàce sprawdza poziom ochrony eksponatów, a muzeum wypo˝yczajàce gwarantuje ich w∏aÊciwà ochron´ w miejscu ekspozycji. 2. Wypo˝yczenie zbiorów uznanych przez dyrektora muzeum za szczególnie cenne wymaga sporzàdzenia pisemnej opinii co do warunków ochrony w miejscu ekspozycji przez odpowiednio przeszkolonego pracownika muzeum lub rzeczoznawc´ ministra w∏aÊciwego do spraw kultury i ochrony dziedzictwa narodowego, z zakresu bezpieczeƒstwa zbiorów publicznych albo OÊrodek Ochrony Zbiorów Publicznych. § 14. Organizacj´ ochrony zbiorów w czasie transportu okreÊla za∏àcznik nr 3 do rozporzàdzenia. § 15. 1. Zasady i sposoby ewakuacji zbiorów na wypadek powstania zagro˝enia okreÊla plan ewakuacji. § 16. Plan ewakuacji zbiorów jest aktualizowany raz do roku równoczeÊnie z planami ochrony zabytków na wypadek konfliktu zbrojnego i sytuacji kryzysowych. § 17. Do kontroli przestrzegania zasad zabezpieczania zbiorów w muzeach upowa˝niony jest OÊrodek Ochrony Zbiorów Publicznych. § 18. Rozporzàdzenie wchodzi w ˝ycie po up∏ywie 7 dni od dnia og∏oszenia.5) Minister Kultury i Dziedzictwa Narodowego: B. Zdrojewski ——————— 5) Niniejsze rozporzàdzenie by∏o poprzedzone rozporzàdze- niem Ministra Kultury z dnia 15 paêdziernika 2003 r. w sprawie zabezpieczania zbiorów w muzeach przed po˝arami, kradzie˝ami i innymi niebezpieczeƒstwami gro˝àcymi zniszczeniem lub utratà muzealiów oraz sposobów przygotowania zbiorów do ewakuacji w razie powstania zagro˝enia (Dz. U. Nr 193, poz. 1892), które utraci∏o moc z dniem 1 marca 2008 r. na podstawie art. 5 ustawy z dnia 29 czerwca 2007 r. o zmianie ustawy o muzeach (Dz. U. Nr 136, poz. 956). Za∏àczniki do rozporzàdzenia Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego z dnia 1 grudnia 2008 r. (poz. 1528) Za∏àcznik nr 1 ZAKRES INSTRUKCJI BEZPIECZE¡STWA PO˚AROWEGO Instrukcja bezpieczeƒstwa powinna zawieraç: po˝arowego
9. f)okreÊlenie iloÊci i rodzajów dróg oraz wyjÊç ewakuacyjnych, 1) zwi´z∏à charakterystyk´ obiektu budowlanego obejmujàcà:
10. g)wyst´powanie i obszar dzia∏ania sta∏ych i pó∏sta∏ych urzàdzeƒ gaÊniczych, systemu sygnalizacji po˝arowej oraz rozmieszczenie, dobór rodzaju i iloÊci gaÊnic i sprz´tu ratowniczego,
11. a)przeznaczenie obiektu budowlanego,
12. b)wysokoÊç i liczb´ kondygnacji,
13. c)klas´ odpornoÊci po˝arowej budynku i klasy odpornoÊci ogniowej oraz stopieƒ rozprzestrzeniania ognia elementów budowlanych,
14. d)kwalifikacj´ obiektu do kategorii zagro˝enia ludzi ZL, w tym wyszczególnienie stref po˝arowych zaliczonych do kategorii ZL I zagro˝enia ludzi,
15. e)g´stoÊç obcià˝enia ogniowego wyst´pujàcego w pomieszczeniach niezaliczonych do kategorii zagro˝enia ludzi ZL,
16. h)wyszczególnienie istniejàcych w obiekcie budowlanym odst´pstw w odniesieniu do przepisów techniczno-budowlanych lub rozwiàzaƒ zamiennych w odniesieniu do przepisów przeciwpo˝arowych,
17. i)charakterystyczne dla danego muzeum potencjalne êród∏a powstania po˝aru i drogi jego rozprzestrzeniania; 2) zasady zapobiegania mo˝liwoÊci powstania po˝aru; Dziennik Ustaw Nr 229 — 12765 — 3) zasady bezpiecznego prowadzenia prac niebezpiecznych po˝arowo; 4) okreÊlenie osób odpowiedzialnych za stan bezpieczeƒstwa po˝arowego w obiekcie muzealnym i na poszczególnych stanowiskach pracy; 5) zasady uruchamiania urzàdzeƒ gaÊniczych i zabezpieczajàcych uruchamianych r´cznie oraz osoby odpowiedzialne za ich obs∏ug´; 6) szczegó∏owe rozwiàzania dotyczàce ewakuacji ludzi i zbiorów, z uwzgl´dnieniem:
18. a)Êrodków i sposobów og∏aszania alarmu o niebezpieczeƒstwie,
19. b)warunków ewakuacji ludzi przy wykorzystaniu dróg komunikacji ogólnej,
20. c)warunków i sposobów ewakuacji zbiorów,
21. d)sposobów praktycznego sprawdzania organizacji i warunków ewakuacji ludzi; 7) okreÊlenie zasad post´powania na wypadek powstania po˝aru, w tym: Poz. 1528
22. a)post´powanie pracowników na wypadek powstania po˝aru do czasu przybycia jednostek ratowniczo-gaÊniczych oraz ich wspó∏dzia∏anie z kierujàcym akcjà ratowniczà,
23. b)kierowanie ewakuacjà ludzi,
24. c)zabezpieczenie najcenniejszych eksponatów; 8) organizacj´ i zasady zaznajamiania pracowników z instrukcjà bezpieczeƒstwa po˝arowego i przepisami przeciwpo˝arowymi; 9) graficzny obraz stanu zabezpieczenia po˝arowego sporzàdzony na rzutach poziomych obiektu budowlanego w skali 1:100 lub 1:200, z naniesieniem w postaci znaków i symboli:
25. a)dróg i wyjÊç ewakuacyjnych,
26. b)miejsc rozmieszczenia gaÊnic i urzàdzeƒ przeciwpo˝arowych,
27. c)lokalizacji przeciwpo˝arowych pràdu, gazu i innych, wy∏àczników
28. d)miejsc rozmieszczenia znaków bezpieczeƒstwa. Za∏àcznik nr 2 SPOSÓB I ZAKRES STOSOWANIA URZÑDZE¡ ZABEZPIECZENIA TECHNICZNEGO I. Zabezpieczenia budowlane i mechaniczne 1. Wszystkie drzwi zewn´trzne, okna i inne zabezpieczenia otworów zewn´trznych muszà byç sprawne i wyposa˝one w posiadajàce certyfikaty urzàdzenia zamykajàce. 2. Organizacja ruchu osób w muzeach musi uwzgl´dniaç mo˝liwoÊç korzystania z dwóch wejÊç: g∏ównego i gospodarczego (administracyjnego). 3. Otwory okienne piwnic oraz parteru, stosownie do zagro˝eƒ, nale˝y dodatkowo zabezpieczyç okiennicami, kratami, ˝aluzjami lub szybami wzmocnionymi. 4. Modernizacje starych lub monta˝ nowych zabezpieczeƒ budowlanych i mechanicznych muszà uwzgl´dniaç w zabezpieczeniu zewn´trznych otworów drzwiowych i okiennych, pomieszczeƒ magazynów zbiorów muzealnych, bibliotecznych i archiwalnych, sal wystawowych i czytelni zbiorów specjalnych oraz pracowni konserwacji zbiorów w miejscach szczególnie zagro˝onych, stosowanie minimum: 1) zamków, zamkni´ç i drzwi — w klasie B; 2) drzwi o zwi´kszonej odpornoÊci na w∏amanie — w klasie C; 3) szyb o zwi´kszonej odpornoÊci na przebicie i rozbicie — w klasie P-4; 4) rolet i krat ˝aluzjowych o zwi´kszonej odpornoÊci na w∏amanie — w klasie 2; 5) szaf stalowych, kas pancernych, sejfów do przechowywania szczególnie cennych zbiorów — w klasie 4; 6) krat stalowych wykonanych z kszta∏towników stalowych o przekroju minimum 200 mm2 przy rozstawie pr´tów poziomych 400 mm i pionowych 150 mm oraz spawaniu wszystkich po∏àczeƒ. 5. Zabezpieczenie otworów drzwiowych, okiennych, Êwietlików, w∏azów dachowych i innych oraz konstrukcje budowlane przegród zabezpieczajàcych muszà byç zgodne z wymogami ochrony przeciwpo˝arowej. Przy pracach w obiektach zabytkowych nale˝y uwzgl´dniaç wymagania s∏u˝b konserwatorskich. 6. Zarzàdzanie gospodarkà kluczami okreÊla „Instrukcja o zasadach zabezpieczania pomieszczeƒ” stanowiàca za∏àcznik do planu ochrony muzeum. 7. Konstrukcje nowych gablot wystawienniczych muszà uwzgl´dniaç mo˝liwoÊç zastosowania w ich ochronie szk∏a bezpiecznego, posiadajàcych certyfikaty zamkni´ç oraz pod∏àczenia systemu alarmowego. 8. Kasety i szafy stalowe, wykorzystywane do przechowywania muzealiów, muszà byç trwale przymocowane do pod∏o˝a lub Êciany pomieszczenia, w którym si´ znajdujà. 9. Zabezpieczenia budowlane i mechaniczne nale˝y poddawaç przeglàdom i konserwacji, przynajmniej raz w roku, co nale˝y potwierdziç protoko∏em. Dziennik Ustaw Nr 229 — 12766 — II. Zabezpieczenia elektroniczne 1. Zabezpieczenia elektroniczne (elektroniczne systemy technicznej ochrony mienia) stanowià uzupe∏nienie mechanicznych urzàdzeƒ zabezpieczajàcych i sà wykorzystywane przy realizacji zadaƒ ochrony fizycznej. 2. Przyjmuje si´ klas´ SA3 dla systemu sygnalizacji w∏amania i napadu w muzeach. Stosowane urzàdzenia muszà posiadaç certyfikat w klasie C lub wy˝szej. 3. Dopuszcza si´ stosowanie urzàdzeƒ nieposiadajàcych certyfikatu, je˝eli nie zosta∏y opracowane w stosunku do nich Polskie Normy. 4. Wykonanie poszczególnych rodzajów zabezpieczeƒ elektronicznych musi byç poprzedzone opracowaniem dokumentacji technicznej. Dla niewielkich instalacji dopuszcza si´ wykonanie dokumentacji uproszczonej, sk∏adajàcej si´ z projektu koncepcyjnego i dokumentacji powykonawczej. 5. Na dokumentacj´ technicznà zabezpieczeƒ elektronicznych powinny sk∏adaç si´ nast´pujàce dokumenty: 1) pisemna umowa okreÊlajàca zakres ochrony obiektu budowlanego; 2) koncepcja dzia∏ania systemu; 3) wykaz typów i rodzajów u˝ytych urzàdzeƒ; 4) plan instalacji sygnalizacyjnej (przewodowej); 5) schemat blokowy instalacji; 6) kosztorys; Poz. 1528 7) opis techniczny instalacji i wspó∏dzia∏ania urzàdzeƒ; 8) oÊwiadczenia osób sporzàdzajàcych dokumentacj´ i bioràcych udzia∏ w pracach instalacyjnych o nieujawnianiu wiadomoÊci stanowiàcych informacje niejawne, z którymi zapoznali si´ podczas wykonywania prac. 6. Dokumentacj´ technicznà nale˝y przechowywaç w sposób uniemo˝liwiajàcy osobom nieupowa˝nionym dost´p do niej. 7. Przystàpienie do modernizacji starych lub monta˝ nowych zabezpieczeƒ elektronicznych nale˝y poprzedziç uzgodnieniem projektu przez OÊrodek Ochrony Zbiorów Publicznych. Uzgodnienie projektu powinno nastàpiç w terminie 30 dni od dnia jego otrzymania. 8. Odbiór instalacji alarmowej nast´puje po 2—3-tygodniowej eksploatacji próbnej. Wykonawca przekazuje u˝ytkownikowi dokumentacj´ powykonawczà, ksià˝k´ eksploatacji systemu i potwierdzenie przeszkolenia pracowników w zakresie obs∏ugi systemu. Przekazanie systemu do sta∏ej eksploatacji strony potwierdzajà w protokole odbioru. 9. Konserwacj´ zabezpieczeƒ elektronicznych nale˝y przeprowadzaç nie rzadziej ni˝ raz na 3 miesiàce. Wszystkie prace zwiàzane z przeglàdami, modernizacjà i konserwacjà zabezpieczeƒ elektronicznych dokumentuje si´ w formie ksià˝ki przeglàdów lub ksià˝ki eksploatacji i konserwacji. 10. Stosowanie i dopuszczenie do u˝ytkowania oraz projektowanie, instalowanie, eksploatacj´ i konserwacj´ systemów sygnalizacji po˝arowej okreÊlajà przepisy przeciwpo˝arowe oraz Polskie Normy dotyczàce systemów sygnalizacji po˝arowej. Za∏àcznik nr 3 ORGANIZACJA OCHRONY ZBIORÓW W CZASIE TRANSPORTU 1. O koniecznoÊci ochrony transportu zbiorów postanawia pisemnie dyrektor lub osoba pisemnie przez niego upowa˝niona, zwana dalej „osobà odpowiedzialnà za transport”, wskazujàc: 1) przedmiot konwojowania; 2) rodzaj Êrodka transportu; 3) miejsce docelowe i czas trwania transportu. 2. Muzea, które sà ochraniane przez specjalistyczne uzbrojone formacje ochronne, ochraniajà we w∏asnym zakresie transportowane zbiory. 3. Muzea niemogàce wystawiç w∏asnych konwojentów zlecajà us∏ug´ ochrony transportu przedsi´biorcy, który uzyska∏ koncesj´ na prowadzenie dzia∏alnoÊci gospodarczej w zakresie us∏ug ochrony osób i mienia, posiadajàcemu pozwolenie na broƒ na okaziciela wydane na podstawie odr´bnych przepisów. 4. Konwój organizuje szef wewn´trznej s∏u˝by ochrony lub funkcyjny pracownik ochrony przedsi´biorcy zgodnie z poleceniem konwoju. 5. Organizacja i wykonywanie konwoju odbywa si´ zgodnie z instrukcjà konwojowania. 6. Przy organizacji ochrony transportów zbiorów dla ustalenia liczby konwojentów przyjmuje si´ wartoÊç zbiorów wyra˝anà w jednostkach obliczeniowych, gdzie jednostka obliczeniowa wynosi 120-krotnoÊç przeci´tnego miesi´cznego wynagrodzenia za kwarta∏ poprzedzajàcy termin transportu, og∏aszanà przez Prezesa G∏ównego Urz´du Statystycznego w Dzienniku Urz´dowym Rzeczypospolitej Polskiej „Monitor Polski”. 7. Transport zbiorów jest chroniony co najmniej przez: 1) jednego konwojenta — przy przewozie o wartoÊci do 5 jednostek obliczeniowych; Dziennik Ustaw Nr 229 — 12767 — Poz. 1528 2) dwóch konwojentów — przy przewozie o wartoÊci od 5 do 15 jednostek obliczeniowych; si´ do Komendy G∏ównej Policji o udzia∏ w konwoju Policji na zasadach odr´bnie okreÊlonych. 3) trzech konwojentów — przy przewozie o wartoÊci od 15 do 50 jednostek obliczeniowych; 20. Informacje dotyczàce organizacji transportu zbiorów przywo˝onych z zagranicy lub wywo˝onych za granic´ osoba odpowiedzialna za organizacj´ ochrony transportu przekazuje, z zastrze˝eniem ust. 22, do OÊrodka Ochrony Zbiorów Publicznych najpóêniej na 14 dni przed rozpocz´ciem transportu, a w przypadku transportów krajowych najpóêniej na 10 dni przed rozpocz´ciem transportu. 4) czterech konwojentów — przy przewozie o wartoÊci powy˝ej 50 jednostek obliczeniowych. 8. Konwoje piesze mogà byç wykonywane jedynie w przypadku ochraniania zbiorów nieprzekraczajàcych 1 jednostki obliczeniowej, je˝eli u˝ycie samochodu nie jest uzasadnione ze wzgl´du na odleg∏oÊç od miejsca pobrania do miejsca przekazania mienia konwojowego, a do przenoszenia u˝ywa si´ odpowiedniego zabezpieczenia technicznego, w szczególnoÊci: specjalistycznych teczek, walizek. 9. W przypadku gdy sà przenoszone zbiory od 0,3 do 1 jednostki obliczeniowej, osoba transportujàca jest chroniona przez co najmniej jednego pracownika ochrony, który mo˝e byç nieuzbrojony. 10. W ka˝dym transporcie zbiorów uczestniczy wyznaczony przez dyrektora kurier muzealny. 11. PrzydatnoÊç Êrodków transportu u˝ytych do przewozu zbiorów o wartoÊci powy˝ej jednej jednostki obliczeniowej ka˝dorazowo ocenia kurier muzealny. 12. Zbiory o wartoÊci powy˝ej 15 jednostek obliczeniowych transportuje si´ pojazdami specjalnie przystosowanymi do ich przewo˝enia, zapewniajàcymi utrzymanie w∏aÊciwych warunków konserwatorskich. Ka˝dorazowo oceny przystosowania pojazdu do transportu dokonuje kurier muzealny. 13. Przy transporcie zbiorów powy˝ej 15 jednostek obliczeniowych nale˝y do transportu przydzieliç samochód ubezpieczajàcy. 14. W przypadku transportowania zbiorów kolumnà samochodów nale˝y do transportu przydzieliç dwa samochody ubezpieczajàce, ustalajàc po dwóch konwojentów na ka˝dy samochód ubezpieczajàcy i po jednym konwojencie na ka˝dy samochód transportujàcy. 15. Transport zbiorów o wartoÊci przekraczajàcej 10 jednostek obliczeniowych odbywajàcy si´ drogà lotniczà na rejsach krajowych, oprócz kuriera muzealnego, jest chroniony przez co najmniej jednego pracownika ochrony, który mo˝e byç nieuzbrojony. 16. O transportach zbiorów przekraczajàcych wartoÊç 10 jednostek obliczeniowych osoba odpowiedzialna za organizacj´ ochrony transportu informuje OÊrodek Ochrony Zbiorów Publicznych. 17. Koordynacj´ i nadzór nad organizacjà transportów zbiorów majàcych por´czenia wyp∏aty odszkodowania za zniszczone, uszkodzone lub skradzione eksponaty wystawowe przez Skarb Paƒstwa udzielone na podstawie odr´bnych przepisów sprawuje OÊrodek Ochrony Zbiorów Publicznych. 18. Transport zbiorów, o których mowa w ust. 16, odbywa si´ z udzia∏em Policji. 19. W przypadku przewo˝enia zbiorów o bardzo du˝ej wartoÊci, na które nie jest wystawione por´czenie wyp∏aty odszkodowania przez Skarb Paƒstwa, OÊrodek Ochrony Zbiorów Publicznych mo˝e zwracaç 21. Informacja, o której mowa w ust. 16 i 20, musi zawieraç: 1) miejsce, dat´ i godzin´ rozpocz´cia transportu; 2) wartoÊç i rodzaj przewo˝onych zbiorów; 3) marki i numery rejestracyjne pojazdów; 4) nazwiska, imiona i stanowiska osób wchodzàcych w sk∏ad konwoju, w szczególnoÊci: dowódcy konwoju, konwojentów, kierowców, kurierów muzealnych, a tak˝e numery ich dowodów osobistych (numery paszportów przy wyjazdach zagranicznych); 5) imi´ i nazwisko osoby odpowiedzialnej za transport, numer telefonu, pod którym mo˝na powiadomiç, w szczególnoÊci: o opóênieniu, awarii pojazdu; 6) przy transportach z zagranicy — dat´ i godzin´ przekroczenia punktu kontroli granicznej; 7) uwagi dotyczàce konwoju, w szczególnoÊci: planowane postoje, noclegi, nazw´ i adres przewoênika. 22. W przypadku braku mo˝liwoÊci przekazania wszystkich danych, okreÊlonych w ust. 21, w terminie okreÊlonym w ust. 20, przekazuje si´ posiadane dane dotyczàce transportu, a pozosta∏e w terminie ustalonym z OÊrodkiem Ochrony Zbiorów Publicznych. 23. OÊrodek Ochrony Zbiorów Publicznych uzgodnione pe∏ne dane dotyczàce transportu przekazuje do Komendy G∏ównej Policji w terminie pozwalajàcym na zorganizowanie ochrony transportu, nie póêniej jednak ni˝ na 5 dni przed rozpocz´ciem transportu. 24. Wyjazd i zakoƒczenie transportu o wartoÊci powy˝ej 10 jednostek obliczeniowych dowódca konwoju zobowiàzany jest zg∏osiç telefonicznie do OÊrodka Ochrony Zbiorów Publicznych. 25. Transporty zbiorów nale˝y wykonywaç po trasach najbardziej bezpiecznych. 26. Przy planowaniu transportu nale˝y przestrzegaç, aby odbywa∏ si´ on w dni powszednie. 27. W przypadku konwojowania transportu na d∏ugich trasach, gdzie przewidywany jest postój (nocleg), miejsce postoju transportu i organizacj´ jego ochrony organizator konwoju uzgadnia wczeÊniej z jednostkà Policji, na której terenie dzia∏ania postój jest planowany. 28. Przy wyznaczaniu d∏u˝szego postoju transportu nale˝y przede wszystkim braç pod uwag´ mo˝liwoÊci wykorzystania do tego celu zamkni´tych terenów muzeów i innych obiektów ochranianych przez specjalistyczne uzbrojone formacje ochronne lub terenów pozostajàcych w trwa∏ym zarzàdzie jednostek Policji lub Stra˝y Granicznej.