Elektronicznie podpisany przez Grzegorz Paczowski Data: 2009.09.29 17:32:31 +02'00' Dziennik Ustaw Nr 160 — 12316 — Poz. 1267 1267 z dnia 10 wrzeÊnia 2009 r. l ROZPORZÑDZENIE MINISTRA FINANSÓW1) Na po

art. 25 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych, oraz sposób i tryb eliminowania podwójnego opodatkowania w przypadku korekty zysków podmiotów powiàzanych. v.p w sprawie sposobu i trybu okreÊlania dochodów osób fizycznych w drodze oszacowania oraz sposobu i trybu eliminowania podwójnego opodatkowania osób fizycznych w przypadku korekty zysków podmiotów powiàzanych

1. Przepisy rozporzàdzenia stosuje si´ odpowiednio przy okreÊlaniu cz´Êci dochodu podatnika niema——————— 1) Minister Finansów kieruje dzia∏em administracji rzàdowej
2. Przepisów rozporzàdzenia nie stosuje si´ w przypadku transakcji, w których cena lub sposób okreÊlenia ceny przedmiotu takiej transakcji wynika z ustaw i wydanych na ich podstawie aktów normatywnych. ww w. rcl — finanse publiczne, na podstawie § 1 ust. 2 pkt 2 rozporzàdzenia Prezesa Rady Ministrów z dnia 16 listopada 2007 r. w sprawie szczegó∏owego zakresu dzia∏ania Ministra Finansów (Dz. U. Nr 216, poz. 1592). 2) Zmiany tekstu jednolitego wymienionej ustawy zosta∏y og∏oszone w Dz. U. z 2000 r. Nr 22, poz. 270, Nr 60, poz. 703, Nr 70, poz. 816, Nr 104, poz. 1104, Nr 117, poz. 1228 i Nr 122, poz. 1324, z 2001 r. Nr 4, poz. 27, Nr 8, poz. 64, Nr 52, poz. 539, Nr 73, poz. 764, Nr 74, poz. 784, Nr 88, poz. 961, Nr 89, poz. 968, Nr 102, poz. 1117, Nr 106, poz. 1150, Nr 110, poz. 1190, Nr 125, poz. 1363 i 1370 i Nr 134, poz. 1509, z 2002 r. Nr 19, poz. 199, Nr 25, poz. 253, Nr 74, poz. 676, Nr 78, poz. 715, Nr 89, poz. 804, Nr 135, poz. 1146, Nr 141, poz. 1182, Nr 169, poz. 1384, Nr 181, poz. 1515, Nr 200, poz. 1679 i Nr 240, poz. 2058, z 2003 r. Nr 7, poz. 79, Nr 45, poz. 391, Nr 65, poz. 595, Nr 84, poz. 774, Nr 90, poz. 844, Nr 96, poz. 874, Nr 122, poz. 1143, Nr 135, poz. 1268, Nr 137, poz. 1302, Nr 166, poz. 1608, Nr 202, poz. 1956, Nr 222, poz. 2201, Nr 223, poz. 2217 i Nr 228, poz. 2255, z 2004 r. Nr 29, poz. 257, Nr 54, poz. 535, Nr 93, poz. 894, Nr 99, poz. 1001, Nr 109, poz. 1163, Nr 116, poz. 1203, 1205 i 1207, Nr 120, poz. 1252, Nr 123, poz. 1291, Nr 162, poz. 1691, Nr 210, poz. 2135, Nr 263, poz. 2619 i Nr 281, poz. 2779 i 2781, z 2005 r. Nr 25, poz. 202, Nr 30, poz. 262, Nr 85, poz. 725, Nr 86, poz. 732, Nr 90, poz. 757, Nr 102, poz. 852, Nr 143, poz. 1199 i 1202, Nr 155, poz. 1298, Nr 164, poz. 1365 i 1366, Nr 169, poz. 1418 i 1420, Nr 177, poz. 1468, Nr 179, poz. 1484, Nr 180, poz. 1495 i Nr 183, poz. 1538, z 2006 r. Nr 46, poz. 328, Nr 104, poz. 708 i 711, Nr 107, poz. 723, Nr 136, poz. 970, Nr 157, poz. 1119, Nr 183, poz. 1353 i 1354, Nr 217, poz. 1588, Nr 226, poz. 1657 i Nr 249, poz. 1824, z 2007 r. Nr 35, poz. 219, Nr 99, poz. 658, Nr 115, poz. 791 i 793, Nr 176, poz. 1243, Nr 181, poz. 1288, Nr 191, poz. 1361 i 1367, Nr 192, poz. 1378 i Nr 211, poz. 1549, z 2008 r. Nr 97, poz. 623, Nr 141, poz. 888, Nr 143, poz. 894, Nr 209, poz. 1316, Nr 220, poz. 1431 i 1432, Nr 223, poz. 1459 i Nr 228, poz. 1507 oraz z 2009 r. Nr 3, poz. 11, Nr 6, poz. 33, Nr 19, poz. 100, Nr 69, poz. 587, Nr 79, poz. 666, Nr 91, poz. 741, Nr 97, poz. 800, Nr 115, poz. 964, Nr 125, poz. 1035 i 1037, Nr 127, poz. 1052 i Nr 157, poz.
4. Stosowanie uregulowaƒ zawartych w przepisach rozporzàdzenia ma na celu okreÊlenie oraz opodatkowanie dochodów, które mogà byç racjonalnie uznane za uzyskane na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, a w przypadku podmiotów majàcych miejsce zamieszkania lub siedzib´ na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, równie˝ dochodów uzyskanych za granicà, je˝eli racjonalnie mogà byç przypisane tym podmiotom. §
5. Ilekroç w rozporzàdzeniu jest mowa o: 1) podmiocie — oznacza to osob´ fizycznà, osob´ prawnà lub jednostk´ organizacyjnà nieposiadajàcà osobowoÊci prawnej; 2) podmiocie krajowym — oznacza to podmiot krajowy w rozumieniu przepisów ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. — Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60, z póên. zm.3)); 3) podmiocie zagranicznym — oznacza to podmiot zagraniczny w rozumieniu przepisów ustawy wymienionej w pkt 2; 4) podmiotach powiàzanych — oznacza to podmioty, mi´dzy którymi istniejà powiàzania oraz relacje,

art. 25 ust. 1 i 4—6a ustawy wymienionej w § 1 ust. 1; 5) podmiotach niezale˝nych — oznacza to podmioty, mi´dzy którymi nie wyst´pujà powiàzania oraz relacje,

pkt 4; 6) zagranicznym zak∏adzie — oznacza to zagraniczny zak∏ad w rozumieniu art. 5a pkt 22 ustawy wymienionej w § 1 ust.

1. ——————— 3) Zmiany tekstu jednolitego wymienionej ustawy zosta∏y og∏oszone w Dz. U. z 2005 r. Nr 85, poz. 727, Nr 86, poz. 732 i Nr 143, poz. 1199, z 2006 r. Nr 66, poz. 470, Nr 104, poz. 708, Nr 143, poz. 1031, Nr 217, poz. 1590 i Nr 225, poz. 1635, z 2007 r. Nr 112, poz. 769, Nr 120, poz. 818, Nr 192, poz. 1378 i Nr 225, poz. 1671, z 2008 r. Nr 118, poz. 745, Nr 141, poz. 888, Nr 180, poz. 1109 i Nr 209, poz. 1316, 1318 i 1320 oraz z 2009 r. Nr 18, poz. 97, Nr 44, poz. 362, Nr 57, poz. 466, Nr 131, poz. 1075 i Nr 157, poz.
2. — 12317 —
3. W celu oszacowania dochodu, o którym mowa w ust. 1, stosuje si´ wy∏àcznie metody,

§ 12—14 oraz § 15—18, z zachowaniem zasad okre

Êlonych w rozdziale

1. Oszacowany w ten sposób dochód uznaje si´ za wartoÊç rynkowà.
2. Szacowanie, o którym mowa w ust. 1, obejmuje w szczególnoÊci wszelkiego rodzaju transakcje, w wyniku których dochodzi do przeniesienia w∏asnoÊci lub przekazania do u˝ywania dóbr materialnych i niematerialnych oraz udzielania po˝yczek (kredytów) i Êwiadczenia us∏ug oraz realizacji wspólnych przedsi´wzi´ç,

§ 23. Rozdzia∏ 2 Analiza porównywalno

Êci transakcji §

2. Przy przeprowadzaniu analizy porównywalnoÊci transakcji mi´dzy podmiotami powiàzanymi z transakcjami dokonywanymi przez podmioty niezale˝ne nale˝y uwzgl´dniç ró˝nice w zakresie ekonomicznie istotnych cech porównywanych transakcji, w stopniu, w jakim cechy te mogà mieç wp∏yw na wartoÊç rynkowà ustalonà w tych transakcjach.
3. Za porównywalne uznaç mo˝na takie transakcje, w których ˝adna z ewentualnych ró˝nic pomi´dzy porównywanymi transakcjami lub pomi´dzy podmiotami zawierajàcymi te transakcje nie mog∏aby w sposób istotny wp∏ynàç na cen´ przedmiotu takiej transakcji na wolnym rynku lub mo˝na dokonaç racjonalnie dok∏adnych poprawek eliminujàcych istotne efekty takich ró˝nic. .go §
5. Organy podatkowe lub organy kontroli skarbowej ustalajà wartoÊç rynkowà przedmiotu transakcji mi´dzy podmiotami powiàzanymi w oparciu o dost´pne dla tych organów informacje, mogàce mieç wp∏yw na okreÊlenie tej wartoÊci.
6. Kompensat´, o której mowa w ust. 1, nale˝y uznaç za zgodnà z warunkami rynkowymi, je˝eli takiej kompensaty dokona∏yby podmioty niezale˝ne. l §
8. Organy podatkowe oraz organy kontroli skarbowej okreÊlajà w drodze oszacowania dochód podmiotu powiàzanego w wysokoÊci, jakà ustali∏yby mi´dzy sobà niezale˝ne podmioty. Poz. 1267 v.p Dziennik Ustaw Nr 160
9. Do czynników okreÊlajàcych porównywalnoÊç transakcji nale˝à w szczególnoÊci: 1) cechy przedmiotu transakcji; 2) cechy podmiotów transakcji; rcl
10. Przy ustalaniu wartoÊci rynkowej przedmiotu transakcji oraz okreÊlaniu na tej podstawie dochodu organy podatkowe lub organy kontroli skarbowej zapewniajà podatnikom mo˝liwoÊç czynnego udzia∏u w ka˝dym stadium post´powania, a w szczególnoÊci przedstawienia tym organom dokumentów, notatek oraz innych danych, na podstawie których dokonywana by∏a kalkulacja ceny.
11. Przy ustalaniu wartoÊci rynkowej przedmiotu transakcji organy podatkowe lub organy kontroli skarbowej nie biorà pod uwag´ okolicznoÊci, które nie mog∏y byç znane stronom transakcji w dniu jej zawarcia, a które, jeÊli by∏yby znane, mog∏yby powodowaç okreÊlenie przez strony wy˝szej lub ni˝szej wartoÊci przedmiotu takiej transakcji. ww w.
12. Je˝eli podatnik dokona∏ ustalenia wartoÊci rynkowej przedmiotu transakcji w oparciu o metod´ lub metody okreÊlone w § 12—14 i przedstawi organom podatkowym lub organom kontroli skarbowej dane,

ust. 2, oraz dokumentacj´ podatkowà, o której mowa w art. 25a ustawy wymienionej w § 1 ust. 1, a rzetelnoÊç i obiektywnoÊç przedstawionych danych nie budzi uzasadnionych wàtpliwoÊci, organy te dokonujà ustalenia wartoÊci rynkowej przedmiotu takiej transakcji, stosujàc metod´ przyj´tà uprzednio przez podatnika, chyba ˝e u˝ycie innej metody, w Êwietle przepisów rozporzàdzenia, w szczególnoÊci rozdzia∏u 2 oraz posiadanych danych, jest bardziej w∏aÊciwe. §

2. Je˝eli w transakcji (transakcjach) mi´dzy podmiotami powiàzanymi ustalone zosta∏y warunki mniej korzystne dla jednego z podmiotów od warunków, jakie ustali∏yby podmioty niezale˝ne, a jednoczeÊnie w innej transakcji (transakcjach) mi´dzy tymi samymi podmiotami okreÊlone zostanà warunki bardziej korzystne dla tego podmiotu, organy podatkowe lub organy kontroli skarbowej nie dokonujà korekty cen przedmiotów takich transakcji, w przypadkach gdy mniejsze korzyÊci uzyskane w zwiàzku z pierwszà transakcjà (transakcjami) sà skompensowane wi´kszymi korzyÊciami uzyskanymi w zwiàzku z tà innà transakcjà (transakcjami). 3) warunki transakcji; 4) warunki ekonomiczne wyst´pujàce w czasie i miejscu, w którym dokonano transakcji; 5) strategia gospodarcza. §
4. Przy przeprowadzaniu analizy porównywalnoÊci przedmiotów transakcji mi´dzy podmiotami powiàzanymi z przedmiotami transakcji dokonywanych przez podmioty niezale˝ne nale˝y uwzgl´dniç ró˝nice cech charakterystycznych produktów, us∏ug lub innych Êwiadczeƒ, które sà przedmiotem porównywanych transakcji, w zakresie, w jakim cechy te mogà mieç wp∏yw na wartoÊç rynkowà przedmiotów transakcji oraz stosowanà metod´.
5. W szczególnoÊci cechami charakterystycznymi przedmiotów transakcji majàcymi wp∏yw na wartoÊç rynkowà, podlegajàcymi uwzgl´dnieniu przy okreÊlaniu porównywalnoÊci wartoÊci rynkowej tych przedmiotów na danym rynku, sà w przypadku: 1) dóbr materialnych — fizyczne cechy tych dóbr, ich jakoÊç, trwa∏oÊç, dost´pnoÊç, ewentualne obcià˝enia ich prawami osób trzecich, dost´pnoÊç dóbr oraz us∏ug z nimi zwiàzanych, a tak˝e wielkoÊç dostawy; 2) dóbr niematerialnych — forma lub rodzaj transakcji, czas trwania i stopieƒ ochrony tych dóbr oraz przewidywane korzyÊci zwiàzane z wykorzystywaniem tych dóbr; 3) us∏ug oraz innych Êwiadczeƒ — rodzaj, zakres i jakoÊç takich us∏ug i Êwiadczeƒ. — 12318 — §
7. Przy przeprowadzaniu analizy porównywalnoÊci podmiotów dokonujàcych transakcji na danym rynku nale˝y uwzgl´dniç przebieg transakcji, w tym funkcje, jakie wykonujà dane podmioty w porównywanych transakcjach, uwzgl´dniajàc analiz´ anga˝owanych przez nie aktywów, obejmujàcà równie˝ dobra materialne i niematerialne niezaliczone do aktywów, kapita∏ ludzki oraz ponoszone ryzyka. 3) dost´pnoÊç dóbr i us∏ug substytucyjnych oraz ryzyko z tym zwiàzane; 4) istot´ i zakres rzàdowej regulacji rynku oraz stopieƒ ryzyka prowadzenia dzia∏alnoÊci na danym rynku; 5) poziom i struktur´ kosztów zwiàzanych z transakcjà na danym rynku. §
9. Analiza porównywalnoÊci transakcji powinna uwzgl´dniaç stosowanà strategi´ gospodarczà, w przypadku gdy mia∏a ona wp∏yw na wartoÊç transakcji. Strategia gospodarcza obejmuje w szczególnoÊci: 1) stosowanie cen promocyjnych przy wchodzeniu na dany rynek; .go
10. Analiza podmiotów uczestniczàcych w transakcji powinna okreÊlaç, którzy z uczestników transakcji wykonujà funkcje, anga˝ujà aktywa oraz ponoszà ryzyka ekonomicznie wa˝ne, to jest takie, które sà najistotniejsze dla tworzenia wartoÊci i zysków powstajàcych w wyniku transakcji. 2) stosunek poda˝y do popytu na dane dobra lub us∏ugi, si∏´ nabywczà konsumentów, si∏´ przetargowà dostawców oraz stopieƒ konkurencji; l
11. W przypadku gdy stosowana metoda nie wymaga Êcis∏ej porównywalnoÊci przedmiotów transakcji, analiza porównywalnoÊci, o której mowa w ust. 1, powinna byç przeprowadzona w odniesieniu do bran˝y, której dotyczy dana transakcja, ze szczególnym uwzgl´dnieniem postanowieƒ § 8 i
12. Poz. 1267 v.p Dziennik Ustaw Nr 160
13. Przy dokonywaniu analizy, o której mowa w ust. 1 i 2, uwzgl´dniç nale˝y w szczególnoÊci: 1) rodzaje funkcji pe∏nionych przez strony transakcji; 3) ponoszenie przez pewien okres wy˝szych kosztów w celu utrzymania si´ na rynku lub zdobycia nowego.
14. Wp∏yw czynników zwiàzanych z realizacjà deklarowanej przez podmiot strategii gospodarczej nie mo˝e byç brany pod uwag´ w przypadkach, gdy póêniejsze dzia∏ania tego podmiotu nie potwierdzajà realizacji danej strategii, chyba ˝e brak takiej realizacji wynika z przyczyn od podmiotu niezale˝nych, których nie móg∏ on przewidzieç, podejmujàc danà strategi´. rcl 2) rodzaj i wartoÊç zaanga˝owanych aktywów i dóbr materialnych, w szczególnoÊci gruntów, budynków, budowli, lokali, maszyn, urzàdzeƒ, Êrodków transportu; 2) czasowà obni˝k´ zysków w zamian za wy˝sze zyski d∏ugoterminowe; 3) rodzaj i wartoÊç zaanga˝owanych aktywów i dóbr niematerialnych; 4) stopieƒ zaanga˝owania kapita∏u ludzkiego; 5) rodzaje i podzia∏ ryzyka gospodarczego i odpowiedzialnoÊci stron transakcji. w. §
16. Analiza porównywalnoÊci transakcji powinna uwzgl´dniaç warunki okreÊlone w porównywanych transakcjach w takim stopniu, w jakim ró˝nice mi´dzy tymi warunkami mogà mieç wp∏yw na wartoÊç rynkowà przedmiotu transakcji.
17. Do warunków transakcji mogàcych mieç wp∏yw na wartoÊç rynkowà przedmiotów porównywanych transakcji zaliczyç mo˝na w szczególnoÊci: ww 1) terminy, warunki i formy p∏atnoÊci; 2) okres, w jakim realizowana jest transakcja, oraz czynniki zwiàzane z up∏ywem czasu; 3) terminowoÊç realizacji transakcji; 4) zabezpieczenia realizacji transakcji. §
18. Analiza porównywalnoÊci transakcji dokonywanych na ró˝nych rynkach powinna uwzgl´dniaç warunki istniejàce na porównywanych rynkach w takim stopniu, w jakim warunki te majà wp∏yw na wartoÊç rynkowà transakcji zawieranych na tych rynkach. Zaliczyç do nich nale˝y w szczególnoÊci: 1) wielkoÊç i po∏o˝enie danego rynku oraz charakter tego rynku (detaliczny lub hurtowy); Rozdzia∏ 3 Podstawowe metody okreÊlania dochodów podatników w drodze oszacowania cen §
20. Metoda porównywalnej ceny niekontrolowanej polega na porównaniu ceny przedmiotu transakcji ustalonej w transakcjach mi´dzy podmiotami powiàzanymi z cenà stosowanà w porównywalnych transakcjach przez podmioty niezale˝ne i na tej podstawie okreÊleniu wartoÊci rynkowej przedmiotu transakcji zawartej mi´dzy podmiotami powiàzanymi.
21. Porównania, o którym mowa w ust. 1, dokonuje si´ na podstawie cen, jakie stosuje dany podmiot na danym lub porównywalnym rynku w transakcjach z podmiotami niezale˝nymi (wewn´trzne porównanie cen), lub na podstawie cen, jakie stosujà w porównywalnych transakcjach inne niezale˝ne podmioty (zewn´trzne porównanie cen).
22. W przypadkach kiedy mo˝liwe jest zastosowanie metody porównywalnej ceny niekontrolowanej, metod´ t´ stosuje si´ w pierwszej kolejnoÊci przed innymi metodami okreÊlonymi w przepisach rozporzàdzenia, chyba ˝e zastosowanie innej metody pozwoli ustaliç ceny w transakcjach na poziomie bardziej zbli˝onym do wartoÊci rynkowej przedmiotu takiej transakcji i umo˝liwi dok∏adniejsze okreÊlenie dochodów podatnika. Dziennik Ustaw Nr 160 — 12319 — Poz. 1267
23. Narzut zysku w stosunku do okreÊlonej bazy kosztowej, o którym mowa w ust. 3, ustala si´ poprzez odniesienie do poziomu zysku, jaki ten sam podmiot stosuje w porównywalnych transakcjach z podmiotami niezale˝nymi, lub zysku stosowanego w porównywalnych transakcjach przez podmioty niezale˝ne.
24. Mar˝a ceny odprzeda˝y obejmuje wydatki bezpoÊrednie i, z zastrze˝eniem ust. 3, wydatki poÊrednie, jakie poniós∏ dany podmiot w zwiàzku z tà transakcjà, oraz odpowiednià dla tego typu transakcji stop´ zysku. Je˝eli podmiot przed odprzeda˝à przetworzy∏ lub w inny sposób spowodowa∏ zmian´ wartoÊci rzeczy lub us∏ugi, zmian´ t´ uwzgl´dnia si´ przy dokonywaniu korekty ceny, o której mowa w ust.
25. OkreÊlanie dochodów przy zastosowaniu metod zysku transakcyjnego v.p Rozdzia∏ 4 §
27. W przypadkach gdy nie mo˝na okreÊliç dochodów za pomocà metod okreÊlonych w § 12—14, dopuszcza si´ zastosowanie metod zysku transakcyjnego, polegajàcych na okreÊlaniu dochodów na podstawie zysku, jakiego racjonalnie móg∏by oczekiwaç dany podmiot uczestniczàcy w transakcji.
28. Metody zysku transakcyjnego nale˝y stosowaç tak, aby nie zwi´kszaç obcià˝eƒ podatkowych podmiotu wy∏àcznie z powodu osiàgania zysków ni˝szych ni˝ zyski przeci´tnie osiàgane przez inne podmioty, je˝eli mniejszy zysk lub nieosiàgni´cie zysku przez dany podmiot przypisaç mo˝na czynnikom ekonomicznym lub organizacyjnym. .go
29. Mar˝a ceny odprzeda˝y nie obejmuje wydatków stanowiàcych równowartoÊç ceny przedmiotu transakcji oraz kosztów ogólnych zarzàdu, to jest kosztów dzia∏ania jednostki jako ca∏oÊci oraz kosztów zarzàdzania tà jednostkà. l §
31. Metoda ceny odprzeda˝y polega na obni˝eniu ceny okreÊlonej w transakcji danego podmiotu z podmiotem niezale˝nym, dotyczàcej dóbr lub us∏ug nabytych uprzednio przez ten dany podmiot od podmiotu z nim powiàzanego, o mar˝´ ceny odprzeda˝y. Tak ustalona cena mo˝e byç uwa˝ana za cen´ rynkowà okreÊlonà w transakcji danego podmiotu z podmiotem z nim powiàzanym.
32. Mar˝´ ceny odprzeda˝y ustala si´ poprzez odniesienie do poziomu mar˝y, jakà ten sam podmiot stosuje w porównywalnych transakcjach zawieranych z podmiotami niezale˝nymi, lub mar˝y stosowanej w porównywalnych transakcjach przez podmioty niezale˝ne. §
33. Przy okreÊlaniu dochodów z transakcji realizowanych przez podmioty powiàzane dopuszcza si´ stosowanie nast´pujàcych metod zysku transakcyjnego: 1) metod´ podzia∏u zysków oraz 1) czynniki zwiàzane z up∏ywem czasu pomi´dzy pierwotnym zakupem a odprzeda˝à, w tym dotyczàce zmian na rynku w zakresie kosztów, kursów walut, inflacji; §
35. Metoda podzia∏u zysków, o której mowa w § 16 pkt 1, polega na okreÊleniu ∏àcznych zysków, jakie w zwiàzku z danà transakcjà (transakcjami) osiàgn´∏y podmioty powiàzane, oraz podzia∏u tych zysków mi´dzy te podmioty w takiej proporcji, w jakiej dokona∏yby tego podzia∏u podmioty niezale˝ne. rcl
36. Przy okreÊlaniu wysokoÊci mar˝y ceny odprzeda˝y uwzgl´dnia si´ w szczególnoÊci: w. 2) zmiany stanu i stopnia zu˝ycia rzeczy lub praw b´dàcych przedmiotem transakcji, w tym b´dàce wynikiem post´pu technicznego w danej dziedzinie; 3) wy∏àczne prawo odprzedawcy do sprzeda˝y okreÊlonych rzeczy lub praw, mogàce wp∏ywaç na decyzj´ o zmianie mar˝y. ww §
38. Metoda rozsàdnej mar˝y („koszt plus”) polega na ustaleniu ceny sprzeda˝y rzeczy i praw oraz Êwiadczenia us∏ug w transakcji danego podmiotu z podmiotem powiàzanym na poziomie sumy bazy kosztowej i narzutu zysku, porównywalnych do bazy kosztowej i narzutu zysku ustalanych pomi´dzy podmiotami niezale˝nymi, które uwzgl´dniajà porównywalne funkcje, ponoszone ryzyka oraz anga˝owane aktywa.
39. Przez baz´ kosztowà w tej metodzie rozumie si´ sum´ kosztów bezpoÊrednio zwiàzanych z nabyciem lub wytworzeniem we w∏asnym zakresie przedmiotu transakcji oraz kosztów poÊrednich, z wy∏àczeniem kosztów ogólnych zarzàdu, to jest kosztów dzia∏ania jednostki jako ca∏oÊci oraz kosztów zarzàdzania tà jednostkà.
40. W metodzie rozsàdnej mar˝y narzut zysku jest kalkulowany w oparciu o baz´ kosztowà. 2) metod´ mar˝y transakcyjnej netto.
41. Proporcjonalnego podzia∏u zysków, który stosowa∏yby niezale˝ne podmioty uczestniczàce w danej transakcji (transakcjach), dokonuje si´ za pomocà: 1) analizy rezydualnej, która dzieli sum´ zysków uzyskanych w zwiàzku z danà transakcjà (transakcjami) przez podmioty powiàzane uczestniczàce w tej transakcji (transakcjach) w dwóch etapach; w pierwszym etapie ka˝demu uczestnikowi transakcji przypisuje si´ podstawowy zysk odpowiedni dla danego rodzaju transakcji, jaki osiàgajà podmioty niezale˝ne, pe∏niàc rutynowe funkcje, anga˝ujàc typowe aktywa oraz ponoszàc standardowe ryzyko w tego rodzaju transakcjach; w drugim etapie wszelkie pozosta∏e po podziale w pierwszym etapie zyski dzielone sà pomi´dzy podmioty powiàzane uczestniczàce w danej transakcji zgodnie z zasadami, jakie ustali∏yby podmioty niezale˝ne uczestniczàce w takiej transakcji, albo 2) analizy udzia∏u, która dzieli mi´dzy podmiotami powiàzanymi po∏àczony zysk z transakcji, której przedmiotem sà dobra wytworzone lub ulepszone przez te podmioty, w oparciu o wzgl´dnà wartoÊç dzia∏aƒ podj´tych przez ka˝dy z powiàzanych podmiotów, uwzgl´dniajàc czynniki,

§ 8. — 12320 — § 18.

1. Metoda mar˝y transakcyjnej netto, o której mowa w § 16 pkt 2, polega na badaniu mar˝y zysku netto, jakà uzyskuje podmiot w transakcji lub transakcjach z innym podmiotem powiàzanym, i okreÊleniu jej na poziomie mar˝y, jakà uzyskuje ten sam podmiot w transakcjach z podmiotami niezale˝nymi, lub mar˝y uzyskiwanej w porównywalnych transakcjach przez podmioty niezale˝ne.
2. W szczególnoÊci, w celu okreÊlenia proporcjonalnoÊci ponoszonych wydatków na reklam´, której prowadzenie przynosi potencjalne korzyÊci dwóm lub wi´kszej liczbie podmiotów powiàzanych, uwzgl´dniç nale˝y, na jakich rynkach prowadzona jest reklama, oraz udzia∏ sprzeda˝y reklamowanych dóbr i us∏ug poszczególnych podmiotów powiàzanych na rynkach obj´tych reklamà. §
4. Je˝eli podatnik udzieli podmiotowi powiàzanemu z tym podatnikiem po˝yczki (kredytu) lub otrzyma takà po˝yczk´ (kredyt) niezale˝nie od ich celu i przeznaczenia albo te˝ udzieli lub otrzyma w jakiejkolwiek postaci gwarancj´ lub por´czenie, cenà rynkowà za takà us∏ug´ sà odsetki lub prowizja bàdê inna forma wynagrodzenia, jakie uzgodni∏yby za takà us∏ug´, Êwiadczonà na porównywalnych warunkach, podmioty niezale˝ne. .go
5. Mar˝´ transakcyjnà netto, o której mowa w ust. 1, okreÊla si´ poprzez odliczenie od przychodu osiàgni´tego w wyniku transakcji kosztów poniesionych w celu osiàgni´cia tego przychodu, w tym tak˝e kosztów ogólnych zarzàdu. reklamy, z której korzyÊci osiàga równie˝ podmiot powiàzany z tym podatnikiem, uznaç wówczas nale˝y, ˝e ten pierwszy podmiot wykonuje us∏ugi handlowe w granicach, w jakich odpowiadajà one co do natury i zakresu us∏ugom prowadzonym przez niezale˝ne przedsi´biorstwo reklamowe. l
6. Podzia∏u zysków,

ust. 1, dokonuje si´ przez w∏aÊciwe okreÊlenie przychodów uzyskanych przez ka˝dy z podmiotów powiàzanych oraz poniesionych kosztów zwiàzanych z danà transakcjà (transakcjami). Poz. 1267 v.p Dziennik Ustaw Nr 160

1. Odliczenia kosztów ogólnych zarzàdu, o którym mowa w ust. 2, dokonuje si´, uwzgl´dniajàc proporcj´, w jakiej pozostaje przychód uzyskany w zwiàzku z danà transakcjà w ogólnej kwocie przychodów.
2. WartoÊç rynkowà odsetek okreÊla si´ na podstawie wysokoÊci najni˝szych odsetek, jakie dany podmiot musia∏by zap∏aciç podmiotowi niezale˝nemu za uzyskanie kredytu (po˝yczki) na podobny okres w porównywalnych warunkach.
3. Dokonujàc okreÊlenia, o którym mowa w ust. 2, nale˝y uwzgl´dniç wszystkie istotne okolicznoÊci zwiàzane z konkretnym przypadkiem, a w szczególnoÊci: rcl
4. Stosujàc metod´ mar˝y transakcyjnej netto, nale˝y uwzgl´dniç ró˝nice mi´dzy podmiotami, których mar˝e sà porównywane, a w szczególnoÊci nale˝y wziàç pod uwag´ takie czynniki jak: konkurencja ze strony innych uczestników rynku i dóbr zamiennych, skutecznoÊç i strategia zarzàdzania, pozycja rynkowa, ró˝nice struktury kosztów i kosztu pozyskania kapita∏u oraz stopieƒ doÊwiadczenia w dzia∏alnoÊci. Rozdzia∏ 5 Szczególne przypadki i warunki ustalania wartoÊci rynkowej dóbr niematerialnych i us∏ug w. §
6. Przy okreÊlaniu wartoÊci rynkowej dóbr niematerialnych lub us∏ug w transakcjach mi´dzy podmiotami powiàzanymi organy podatkowe lub organy kontroli skarbowej w pierwszej kolejnoÊci badajà, czy niezale˝ne, racjonalnie dzia∏ajàce podmioty zawar∏yby takà transakcj´ na warunkach, jakie ustali∏y podmioty powiàzane. ww
7. W przypadkach kiedy racjonalnie oczekiwane korzyÊci podmiotu zawierajàcego takà transakcj´ sà w sposób oczywisty mniejsze ni˝ poniesione w zwiàzku z tà transakcjà wydatki, a podmiot nie wska˝e racjonalnych przyczyn uzasadniajàcych ich poniesienie w okreÊlonej wysokoÊci, organy podatkowe lub organy kontroli skarbowej zbadajà prawid∏owoÊç okreÊlenia wysokoÊci poniesionych wydatków.
8. Przy badaniu, o którym mowa w ust. 2, bierze si´ pod uwag´ równie˝ inne koszty warunkujàce korzystanie z danego dobra lub us∏ugi.
9. Przepisów ust. 2 nie stosuje si´, je˝eli z odr´bnych przepisów wynika dla danego podmiotu obowiàzek dokonania danej czynnoÊci prawnej. §
11. Przy szacowaniu dochodów organy podatkowe lub organy kontroli skarbowej okreÊlajà koszty ponoszone przez podmioty powiàzane na reklam´, proporcjonalnie do osiàganych przez te podmioty korzyÊci z reklamy. Je˝eli jeden podatnik ponosi koszty 1) kwot´ po˝yczki (kredytu) oraz okres, na jaki zosta∏a udzielona; 2) charakter i cel po˝yczki (kredytu); 3) ryzyko i zabezpieczenie po˝yczki (kredytu), z uwzgl´dnieniem specjalnych warunków, jakie po˝yczkodawca (kredytodawca) móg∏by przyznaç po˝yczkobiorcy (kredytobiorcy) niezale˝nemu; 4) walut´ po˝yczki (kredytu), ryzyko zmian kursów walut, kosztów Êrodków zabezpieczajàcych po˝yczk´ (kredyt) oraz Êrodków ograniczajàcych ryzyko zmiany kursów walut; 5) wysokoÊç prowizji. §
12. Je˝eli jeden podmiot powiàzany z drugim lub z wieloma podmiotami podejmuje badania na zlecenie tego drugiego podmiotu lub podmiotów, w celu okreÊlenia przychodów tych podmiotów uzyskanych w zwiàzku z takà transakcjà (transakcjami), przyjmuje si´, ˝e ewentualne korzyÊci z uzyskanych wyników badaƒ przys∏ugujà zleceniodawcy. Dla okreÊlenia wysokoÊci wynagrodzenia zleceniobiorcy za Êwiadczenie takich us∏ug w∏aÊciwe jest zastosowanie metody, o której mowa w §
13. §
15. Je˝eli podatnik uczestniczy w kosztach wspólnie ponoszonych przez podmioty powiàzane na wytworzenie dóbr niematerialnych, wysokoÊç ponoszonych przez podatnika obcià˝eƒ z tego tytu∏u uznaç mo˝na za okreÊlonà zgodnie z zasadami rynku jedynie wówczas, gdy warunki takie, w Êwietle oczekiwanych korzyÊci z tytu∏u takiego uczestnictwa, akceptowa∏yby podmioty niezale˝ne. — 12321 —
16. Je˝eli podatnik ma mo˝liwoÊç uzyskania porównywalnych korzyÊci w ramach porozumienia, o którym mowa w ust. 1, lub od podmiotu niezale˝nego i w jednym z tych przypadków podatnik ten b´dzie ponosi∏ ni˝sze wydatki, to dla celów okreÊlenia wartoÊci rynkowej Êwiadczeƒ tego podatnika nale˝y przyjàç wartoÊç ni˝szà.
17. W przypadkach,

ust. 1—3, przepis § 4 ust. 3 stosuje si´ odpowiednio.

1. Minister w∏aÊciwy do spraw finansów publicznych informuje w formie pisemnej: 1) podmiot krajowy o otrzymaniu wniosku, o którym mowa w ust. 1, 2) w∏aÊciwe organy innych paƒstw o z∏o˝eniu przez podmiot krajowy wniosku, o którym mowa w ust. 1, przesy∏ajàc jednoczeÊnie kopi´ tego wniosku .go Rozdzia∏ 6 troli albo decyzji podatkowej, które prowadzà lub mogà prowadziç do podwójnego opodatkowania, chyba ˝e umowa o unikaniu podwójnego opodatkowania, b´dàca podstawà z∏o˝enia wniosku, okreÊla inny termin. Bieg okresu trzyletniego rozpoczyna si´ od pierwszej z nast´pujàcych dat: daty dor´czenia protoko∏u kontroli albo daty dor´czenia decyzji podatkowej. l
2. Warunki,

ust. 1, dotyczà w szczególnoÊci proporcjonalnego do oczekiwanych korzyÊci obcià˝enia podmiotów tymi kosztami oraz, dodatkowo, proporcjonalnego do wysokoÊci obcià˝eƒ podzia∏u korzyÊci, które nie by∏y oczekiwane (uwzgl´dniane) przy okreÊlaniu tych warunków. Poz. 1267 v.p Dziennik Ustaw Nr 160 Tryb dokonywania korekty zobowiàzaƒ podatkowych 3. Wniosek, o którym mowa w ust. 1, powinien zawieraç co najmniej: 1) dane identyfikacyjne podmiotu krajowego oraz podmiotów powiàzanych, których procedura dotyczy, w szczególnoÊci: nazw´, adres miejsca zamieszkania lub siedziby, numer identyfikacji podatkowej; 2) opis stanu faktycznego sprawy, z uwzgl´dnieniem istniejàcych powiàzaƒ mi´dzy podmiotem krajowym a podmiotami powiàzanymi,

pkt 1; rcl §

2. W celu wyeliminowania podwójnego opodatkowania dochodów podmiotów powiàzanych, je˝eli dochody podatnika b´dàcego podmiotem krajowym sà przez administracj´ podatkowà innego kraju w∏àczone do dochodów podmiotu zagranicznego oraz odpowiednio opodatkowane w zwiàzku z okreÊleniem przez t´ administracj´ warunków, jakie by∏yby uzgodnione mi´dzy podmiotami niezale˝nymi, na wniosek podmiotu krajowego, minister w∏aÊciwy do spraw finansów publicznych mo˝e dokonaç korekty dochodów tego podatnika, o ile przepisy w∏aÊciwych umów mi´dzynarodowych, których stronà jest Rzeczpospolita Polska, takà korekt´ przewidujà. — w terminie jednego miesiàca od dnia jego wp∏ywu. w.
3. Korekty, o której mowa w ust. 1, mo˝na dokonaç w przypadku, gdy warunki okreÊlone przez administracj´ podatkowà tego innego kraju, w Êwietle przepisów rozporzàdzenia, sà zgodne z warunkami, jakie uzgodni∏yby niezale˝ne podmioty.
4. W przypadku dokonania korekty, o której mowa w ust. 1, w∏aÊciwy organ podatkowy dokonuje zmiany wysokoÊci zobowiàzania podatkowego tego podatnika, w zakresie wynikajàcym z korekty. Rozdzia∏ 7 ww Sposób i tryb eliminowania podwójnego opodatkowania w przypadku korekty zysków podmiotów powiàzanych §
6. W celu wyeliminowania podwójnego opodatkowania dochodów podmiotów powiàzanych podmiot krajowy mo˝e wystàpiç do ministra w∏aÊciwego do spraw finansów publicznych z wnioskiem o wszcz´cie procedury wzajemnego porozumiewania na podstawie Konwencji z dnia 23 lipca 1990 r. w sprawie eliminowania podwójnego opodatkowania w przypadku korekty zysków przedsi´biorstw powiàzanych (Dz. U. z 2007 r. Nr 152, poz. 1080) lub na podstawie umów w sprawie unikania podwójnego opodatkowania, których stronà jest Rzeczpospolita Polska. Wniosek powinien byç z∏o˝ony nie póêniej ni˝ przed up∏ywem trzech lat od dor´czenia podatnikowi lub podmiotowi z nim powiàzanemu protoko∏u kon- 3) okreÊlenie roku podatkowego, którego wniosek dotyczy; 4) kopie decyzji podatkowych, protoko∏ów kontroli lub innych dokumentów Êwiadczàcych o zaistnieniu podwójnego opodatkowania; 5) informacje dotyczàce wszcz´tych przez podatnika lub podmioty powiàzane,

pkt 1, post´powaƒ podatkowych lub sàdowych, ∏àcznie z wyrokami sàdowymi wydanymi w sprawie; 6) uzasadnienie wniosku, w szczególnoÊci zawierajàce wyjaÊnienie co do stosowania zasad okreÊlonych w art. 4 Konwencji, o której mowa w ust. 1; 7) oÊwiadczenie podmiotu krajowego o gotowoÊci bezzw∏ocznego udost´pnienia ministrowi w∏aÊciwemu do spraw finansów publicznych pe∏nej dokumentacji oraz udzielenia wszelkich informacji mogàcych mieç wp∏yw na wynik sprawy.

1. Na ˝àdanie ministra w∏aÊciwego do spraw finansów publicznych wskazane przez niego dokumenty w sprawie powinny byç przet∏umaczone na uzgodniony z w∏aÊciwymi organami innych paƒstw, których ten wniosek dotyczy, j´zyk roboczy.
2. Je˝eli wniosek nie zawiera wszystkich elementów wskazanych w ust. 3 i 4, minister w∏aÊciwy do spraw finansów publicznych wzywa podmiot krajowy w terminie 2 miesi´cy od dnia otrzymania wniosku do jego uzupe∏nienia. — 12322 —
3. Do procedury prowadzonej na wniosek z∏o˝ony na podstawie umowy o unikaniu podwójnego opodatkowania przepisy ust. 3—8 oraz 11 i 12 stosuje si´ odpowiednio.
4. Przepisy ust. 9—12 stosuje si´ odpowiednio w przypadku przystàpienia ministra w∏aÊciwego do spraw finansów publicznych do procedury wszcz´tej na podstawie Konwencji, o której mowa w ust. 1, przez w∏aÊciwe w∏adze innych paƒstw.
5. Przepisy ust. 11 i 12 stosuje si´ odpowiednio w przypadku przystàpienia ministra w∏aÊciwego do spraw finansów publicznych do procedury wszcz´tej na podstawie umów o unikaniu podwójnego opodatkowania,

ust. 1, przez w∏aÊciwe w∏adze innych paƒstw. .go 7. Je˝eli w ocenie ministra w∏aÊciwego do spraw finansów publicznych wniosek, o którym mowa w ust. 1, jest uzasadniony, a sprawa nie mo˝e byç przez niego za∏atwiona w ramach procedur krajowych, w sposób uwzgl´dniajàcy wniosek podmiotu krajowego, wszczyna on procedur´ wzajemnego porozumiewania, informujàc o tym w∏aÊciwe organy innych paƒstw, których ten wniosek dotyczy, za∏àczajàc kopie informacji,

ust.

1. JednoczeÊnie o wszcz´ciu procedury wzajemnego porozumiewania minister w∏aÊciwy do spraw finansów publicznych informuje podmiot krajowy.
2. Wynik zakoƒczonej procedury, o której mowa w ust. 1, stanowi podstaw´ do wszcz´cia post´powania w sprawie okreÊlenia wysokoÊci dochodu lub straty podatnika. l
3. Spraw´ uznaje si´ za zg∏oszonà z dniem wp∏ywu wniosku, o którym mowa w ust. 1, zawierajàcego wszystkie elementy wskazane w ust. 3 i 4 lub z dniem wp∏ywu ostatniego z dokumentów uzupe∏niajàcych wniosek na wezwanie, o którym mowa w ust.
4. Poz. 1267 v.p Dziennik Ustaw Nr 160
5. Minister w∏aÊciwy do spraw finansów publicznych poinformuje — na podstawie dost´pnych mu informacji — w∏aÊciwe organy innych paƒstw, których wniosek dotyczy, oraz podmiot krajowy o tym, czy wniosek zosta∏ z∏o˝ony w terminie okreÊlonym w ust. 1, oraz o dacie, od której liczony jest dwuletni okres okreÊlony w art. 7 ust. 1 Konwencji, o której mowa w ust.
7. Procedura wzajemnego porozumiewania powinna zostaç zakoƒczona w terminie 2 lat od daty, o której mowa w ust.
8. Przepisy przejÊciowe i koƒcowe §
9. W sprawach wszcz´tych i niezakoƒczonych przed dniem wejÊcia w ˝ycie niniejszego rozporzàdzenia stosuje si´ przepisy dotychczasowe. §
10. Rozporzàdzenie wchodzi w ˝ycie po up∏ywie 14 dni od dnia og∏oszenia.4) rcl
11. Bieg okresu dwuletniego, o którym mowa w ust. 9, rozpoczyna si´ od póêniejszej z nast´pujàcych dat: Rozdzia∏ 8 1) daty dor´czenia ostatecznej decyzji podatkowej lub dokumentu równowa˝nego; 2) daty zg∏oszenia sprawy, o której mowa w ust.
12. ww w.
13. Podj´cie Êrodków odwo∏awczych dost´pnych w ramach prawa krajowego w sprawie obj´tej wnioskiem nie stoi na przeszkodzie prowadzeniu procedury, o której mowa w ust.
14. Prawomocny wyrok sàdu w sprawie obj´tej wnioskiem wy∏àcza stosowanie art. 7 ust. 1 Konwencji, o której mowa w ust.
15. Minister Finansów: w z. E. Suchocka-Roguska ——————— 4) Niniejsze rozporzàdzenie by∏o poprzedzone rozporzàdze- niem Ministra Finansów z dnia 10 paêdziernika 1997 r. w sprawie sposobu i trybu okreÊlania dochodów podatników w drodze oszacowania cen w transakcjach dokonywanych przez tych podatników (Dz. U. Nr 128, poz. 833 oraz z 2003 r. Nr 189, poz. 1856), które traci moc z dniem wejÊcia w ˝ycie niniejszego rozporzàdzenia, stosownie do brzmienia art. 12 ustawy z dnia 6 listopada 2008 r. o zmianie ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. Nr 209, poz. 1316).