← Polska

Rozporządzenie Ministra Gospodarki z dnia 5 listopada 2009 r. w sprawie szczegółowych wymagań dla wyrobów aerozolowych

Obsah (5)§ 12§ 8§ 9§ 10§ 3

Dziennik Ustaw Nr 188 — 14106 — Elektronicznie podpisany przez Mariusz Lachowski Data: 2009.11.09 22:29:33 +01'00' Poz. 1460 ROZPORZÑDZENIE MINISTRA GOSPODARKI1) .go v.p z dnia 5 listopada 2009 r. l 1

§ 12ust. 2; § 2. Przepisów rozporzàdzenia nie stosuje si´ do wyrobów aerozolowych o ca∏kowitej pojemno

Êci pojemnika: 4) ciÊnienie rozrywajàce — najmniejsze ciÊnienie, które powoduje rozerwanie lub p´kni´cie pojemnika; 1) mniejszej ni˝ 50 ml; 5) ca∏kowita pojemnoÊç pojemnika — pojemnoÊç otwartego pojemnika, a˝ do obrze˝a otworu, wyra˝onà w mililitrach; 2) sposób identyfikacji i oznakowania wyrobów aerozolowych; 2) wi´kszej ni˝: rcl a) 1 000 ml — dla pojemników,

§ 8ust.

1, b) 220 ml — dla pojemników,

§ 9ust.

2 i § 11 ust. 1, c) 150 ml — dla pojemników,

§ 10ust. 2 i § 11 ust. 2. § 3. U˝yte w rozporzàdzeniu okre

Êlenia oznaczajà: w. 1) wyrób aerozolowy — jednorazowy pojemnik metalowy, szklany lub z tworzywa sztucznego zawierajàcy gaz spr´˝ony, skroplony albo rozpuszczony pod ciÊnieniem wraz z cieczà, pastà, proszkiem ——————— 1) Minister Gospodarki kieruje dzia∏em administracji rzàdo- ww wej — gospodarka, na podstawie § 1 ust. 2 rozporzàdzenia Prezesa Rady Ministrów z dnia 16 listopada 2007 r. w sprawie szczegó∏owego zakresu dzia∏ania Ministra Gospodarki (Dz. U. Nr 216, poz. 1593). 2) Przepisy niniejszego rozporzàdzenia wdra˝ajà postanowienia dyrektywy Rady 75/324/EWG z dnia 20 maja 1975 r. w sprawie zbli˝enia prawa paƒstw cz∏onkowskich dotyczàcego wyrobów aerozolowych, zmienionej dyrektywà 94/1/WE (Dz. Urz. WE L 147 z 09.06.1975, str. 40—47; Dz. Urz. UE Polskie wydanie specjalne, rozdz. 13, t. 2, str. 192) oraz dyrektywy Komisji 2008/47/WE z dnia 8 kwietnia 2008 r. zmieniajàcej, w celu dostosowania do post´pu technicznego, dyrektyw´ Rady 75/324/EWG w sprawie zbli˝enia ustawodawstw paƒstw cz∏onkowskich odnoszàcych si´ do dozowników aerozoli (Dz. Urz. UE L 96 z 09.04.2008, str. 15). 3) Zmiany tekstu jednolitego wymienionej ustawy zosta∏y og∏oszone w Dz. U. z 2005 r. Nr 64, poz. 565 i Nr 267, poz. 2258, z 2006 r. Nr 170, poz. 1217, Nr 235, poz. 1700 i Nr 249, poz. 1832 i 1834, z 2007 r. Nr 21, poz. 124 i Nr 192, poz. 1381, z 2008 r. Nr 157, poz. 976 i Nr 227, poz. 1505 oraz z 2009 r. Nr 18, poz.

  1. 6) pojemnoÊç netto — obj´toÊç zawartoÊci nape∏nionego i zamkni´tego wyrobu aerozolowego, wyra˝onà w mililitrach; 7) obj´toÊç fazy ciek∏ej — obj´toÊç faz niegazowych w nape∏nionym i zamkni´tym wyrobie aerozolowym; 8) jednorodna partia pojemników — pojemniki wytworzone z tych samych materia∏ów w tym samym ciàg∏ym procesie wytwarzania; 9) warunki próby — wartoÊci ciÊnienia próbnego i rozrywajàcego, wytworzonego hydraulicznie w temperaturze 20 °C (±5 °C); 10) sk∏adniki ∏atwopalne — zawarte w wyrobach aerozolowych: a) ∏atwopalna ciecz — ciecz o temperaturze zap∏onu nie wy˝szej ni˝ 93 °C, b) ∏atwopalna substancja sta∏a — substancja w postaci proszku, granulek lub pasty albo mieszanina takich substancji, która ∏atwo zapala si´ wskutek krótkotrwa∏ego kontaktu ze êród∏em zap∏onu, takim jak palàca si´ zapa∏ka, albo mo˝e spowodowaç zap∏on, lub przyczyniç si´ do jego wystàpienia, na skutek tarcia, c) ∏atwopalny gaz — gaz lub mieszanina gazów, które zmieszane z powietrzem ulegajà zapaleniu w temperaturze 20 °C i ciÊnieniu 1,013 bara. §
  2. Wyrób aerozolowy powinien byç wytworzony tak, aby by∏ zgodny ze szczegó∏owymi wymaganiami rozporzàdzenia. Dziennik Ustaw Nr 188 — 14107 — Poz. 1460 sposób, aby nie nastàpi∏ rozprysk czàstek szk∏a w przypadku gdy wyrób aerozolowy, który osiàgnà∏ temperatur´ 20 °C, zostanie zrzucony z wysokoÊci 1,8 m na betonowà pod∏og´.
  3. Wyrób aerozolowy powinien byç zaprojektowany, wytworzony i zbadany z uwzgl´dnieniem wyników analizy zagro˝eƒ, o której mowa w ust.
  4. W razie potrzeby nale˝y opracowaç specjalne ostrze˝enia dotyczàce stosowania wyrobu aerozolowego.
  5. Podczas próby ciÊnieniowej pojemniki,

ust. 1, przeznaczone do nape∏niania gazem skroplonym, powinny wytrzymywaç ciÊnienie próbne nie ni˝sze ni˝ 10 barów. .go v.p l

  1. Osoba wprowadzajàca wyrób aerozolowy do obrotu powinna przeprowadziç analiz´ zagro˝eƒ stwarzanych przez ten wyrób w normalnych warunkach jego u˝ytkowania oraz w warunkach mo˝liwych do przewidzenia. Je˝eli ma to zastosowanie, analiza powinna obejmowaç zagro˝enia zwiàzane z wdychaniem substancji uwalnianej z wyrobu aerozolowego, z uwzgl´dnieniem wielkoÊci rozpylanych kropelek oraz w∏aÊciwoÊci fizycznych i chemicznych zawartoÊci. §
  2. Wyrób aerozolowy powinien byç wyposa˝ony w zawór umo˝liwiajàcy szczelne zamkni´cie w normalnych warunkach przechowywania lub transportu oraz powinien byç zabezpieczony, w szczególnoÊci kapturkiem ochronnym, przed niezamierzonym otwarciem lub uszkodzeniem. §
  3. Wyrób aerozolowy powinien byç wykonany w taki sposób, aby nie by∏o mo˝liwe pogorszenie jego odpornoÊci mechanicznej pod wp∏ywem substancji w nim zawartych, nawet podczas przed∏u˝onego przechowywania.
  4. Maksymalne ciÊnienie wyrobu aerozolowego o pojemniku szklanym z pow∏okà ochronnà z tworzywa sztucznego lub trwale chronionego w inny sposób, w zale˝noÊci od gazu u˝ytego do nape∏niania, nie mo˝e przekroczyç: 1) 9 barów w temperaturze 50 °C — w przypadku gazu spr´˝onego; 2) 8 barów w temperaturze 50 °C — w przypadku gazu rozpuszczonego.
  5. Maksymalne ciÊnienie wyrobu aerozolowego o pojemniku, o którym mowa w ust. 6, nape∏nionego gazem skroplonym lub mieszaninà gazów skroplonych, nie mo˝e przekroczyç w temperaturze 20 °C wartoÊci okreÊlonych w za∏àczniku nr 1 do rozporzàdzenia. rcl §
  6. Obj´toÊç fazy ciek∏ej w wyrobie aerozolowym w temperaturze 50 °C nie mo˝e przekraczaç 90 % jego pojemnoÊci netto.
  7. Podczas próby ciÊnieniowej pojemniki,

ust. 1, przeznaczone do nape∏niania gazem spr´˝onym lub rozpuszczonym, powinny wytrzymywaç ciÊnienie próbne nie ni˝sze ni˝ 12 barów. §

  1. Ca∏kowita pojemnoÊç pojemników metalowych nie powinna przekraczaç 1 000 ml.
  2. W przypadku pojemników metalowych nape∏nianych pod ciÊnieniem ni˝szym ni˝ 6,7 bara w temperaturze 50 °C ciÊnienie próbne powinno byç nie ni˝sze ni˝ 10 barów. w.
  3. W przypadku pojemników metalowych nape∏nianych pod ciÊnieniem nie ni˝szym ni˝ 6,7 bara w temperaturze 50 °C ciÊnienie próbne w temperaturze 50 °C powinno byç o 50 % wy˝sze ni˝ ciÊnienie wewn´trzne. ww
  4. CiÊnienie w temperaturze 50 °C w wyrobie aerozolowym o pojemniku metalowym nie mo˝e przekraczaç 12 barów, niezale˝nie od rodzaju gazu u˝ytego do nape∏nienia. W przypadku gdy wyrób aerozolowy nie zawiera ∏atwopalnego gazu, dopuszcza si´ ciÊnienie do 13,2 barów. §
  5. Szklane pojemniki niechronione mogà byç nape∏niane wy∏àcznie gazem skroplonym lub rozpuszczonym.
  6. Ca∏kowita pojemnoÊç szklanych pojemników niechronionych nie powinna przekraczaç 150 ml.
  7. Podczas próby ciÊnieniowej szklanych pojemników niechronionych ciÊnienie próbne powinno byç nie ni˝sze ni˝ 12 barów.
  8. Maksymalne ciÊnienie wyrobu aerozolowego o pojemniku szklanym niechronionym nape∏nionym gazem rozpuszczonym nie mo˝e przekroczyç 8 barów w temperaturze 50 °C.
  9. Maksymalne ciÊnienie wyrobu aerozolowego o pojemniku szklanym niechronionym nape∏nionym gazem skroplonym nie mo˝e przekroczyç, w temperaturze 20 °C, wartoÊci okreÊlonych w za∏àczniku nr 2 do rozporzàdzenia. §
  10. Szklane pojemniki wyrobów aerozolowych z pow∏okà ochronnà z tworzywa sztucznego lub trwale chronione w inny sposób mogà byç nape∏niane gazem spr´˝onym, skroplonym lub rozpuszczonym. §
  11. Do wyrobów aerozolowych o pojemnikach wykonanych z tworzywa sztucznego, które nie rozpryskujà si´ przy rozrywaniu, stosuje si´ przepisy §
  12. Ca∏kowita pojemnoÊç pojemników,

ust. 1, nie mo˝e przekraczaç 220 ml.

  1. Do wyrobów aerozolowych o pojemnikach wykonanych z tworzywa sztucznego, które mogà rozprysnàç si´ przy rozrywaniu, stosuje si´ przepisy §
  2. Pow∏oka ochronna pojemników,

ust. 1, powinna stanowiç p∏aszcz ochronny z tworzywa sztucznego lub innego odpowiedniego materia∏u oraz zapobiegaç ryzyku rozprysku czàstek szk∏a w razie przypadkowego rozerwania si´ pojemnika. Pow∏ok´ ochronnà nale˝y zaprojektowaç w taki §

  1. Osoba wprowadzajàca do obrotu wyrób aerozolowy powinna zapewniç, aby nienape∏nione pojemniki podczas hydraulicznej próby ciÊnieniowej wytrzyma∏y ciÊnienie próbne okreÊlone odpowiednio w § 8 ust. 2 i 3, § 9 ust. 4 i 5 oraz § 10 ust. 3, z zastrze˝eniem ust. 2 i
  2. Dziennik Ustaw Nr 188 — 14108 — Poz. 1460
  3. Osoba wprowadzajàca wyrób aerozolowy do obrotu przechowuje zatwierdzenie, o którym mowa w ust. 6, wraz z opisem technicznym metody, sporzàdzonym w oficjalnym j´zyku Unii Europejskiej, lub jego uwierzytelnionà kopià oraz sprawozdaniami z badaƒ, dla celów kontrolnych, pod adresem wskazanym na etykiecie, zgodnie z § 16 ust. 1 pkt
  4. Pojemniki szklane z pow∏okà ochronnà z tworzywa sztucznego lub trwale chronione w inny sposób powinny dodatkowo spe∏niaç wymagania,

§ 9ust.

  1. §
  2. W toku kontroli, czy wprowadzone do obrotu lub oddane do u˝ytku wyroby aerozolowe spe∏niajà szczegó∏owe wymagania okreÊlone w rozporzàdzeniu, organ wyspecjalizowany mo˝e: .go v.p l
  3. Pojemniki metalowe, wykazujàce po hydraulicznej próbie ciÊnieniowej asymetri´, istotne odkszta∏cenia lub inne podobne wady, nale˝y odrzuciç. Dopuszczalne sà niewielkie zniekszta∏cenia symetrii dna lub profilu górnego wieka pod warunkiem, ˝e pojemnik przejdzie z wynikiem pozytywnym prób´ rozrywania, o której mowa w §
  4. §
  5. CiÊnienie rozrywajàce nienape∏niony pojemnik metalowy podczas próby rozrywania powinno byç wy˝sze co najmniej o 20 % od ustalonego ciÊnienia próbnego. §
  6. Osoba wprowadzajàca wyrób aerozolowy do obrotu powinna zapewniç uzyskanie dla wyrobów aerozolowych pozytywnych wyników badania koƒcowego, wykonanego przy zastosowaniu jednej z metod,

ust. 2—4.

  1. a)dokonaç sprawdzenia wytrzyma∏oÊci na ciÊnienie próbne przez czas 25 sekund pi´ciu losowo wybranych nienape∏nionych pojemników z jednorodnej partii 2 500 pojemników lub z partii wytworzonej w ciàgu jednej godziny,
  2. b)je˝eli wynik badania, o którym mowa w lit. a, w odniesieniu do któregokolwiek z wybranych pojemników jest negatywny, wybraç losowo dziesi´ç dodatkowych pojemników z tej samej partii i poddaç je tej samej próbie,
  3. c)je˝eli wynik badania, o którym mowa w lit. b, w odniesieniu do któregokolwiek z dziesi´ciu dodatkowych pojemników jest negatywny, ca∏à parti´ uznaç za nienadajàcà si´ do u˝ytku; 2) w przypadku wyrobów aerozolowych:
  4. a)reprezentatywnà liczb´ wyrobów aerozolowych poddaç próbie szczelnoÊci powietrznej i wodnej przez zanurzenie w kàpieli wodnej; temperatura kàpieli i czas zanurzenia powinny umo˝liwiaç uzyskanie przez zawartoÊç wyrobu aerozolowego jednolitej temperatury 50 °C przez czas wymagany do upewnienia si´, ˝e nie nastàpi∏o rozerwanie lub p´kniecie pojemnika, rcl 2. Ka˝dy wyrób aerozolowy zanurza si´ w goràcej kàpieli wodnej. Temperatura kàpieli wodnej i czas zanurzenia powinny umo˝liwiç osiàgni´cie ciÊnienia w wyrobie aerozolowym, jakie jest wywierane przez zawartoÊç pojemnika o jednolitej temperaturze 50 °C. Pojemnik wykazujàcy widoczne i trwa∏e odkszta∏cenia lub nieszczelnoÊci nie mo˝e byç wprowadzony do obrotu. 1) w przypadku nienape∏nionych pojemników: w. 3. Do ogrzewania zawartoÊci wyrobów aerozolowych mogà byç stosowane inne metody ni˝ zanurzenie w goràcej kàpieli wodnej, o którym mowa w ust. 2, je˝eli umo˝liwiajà one osiàgni´cie w ka˝dym wyrobie aerozolowym takich samych wartoÊci ciÊnienia i temperatury, jak przy zanurzeniu w goràcej kàpieli wodnej, oraz umo˝liwiajà wykrycie odkszta∏ceƒ i nieszczelnoÊci z takà samà dok∏adnoÊcià. 4. Badania koƒcowe wyrobów aerozolowych mogà byç wykonane w niskiej temperaturze, je˝eli metoda badania jest zgodna z przepisami dotyczàcymi metod alternatywnych, okreÊlonymi w pkt 6.2.6.3.2.2. za∏àcznika A do Umowy europejskiej dotyczàcej mi´dzynarodowego przewozu drogowego towarów niebezpiecznych (ADR), sporzàdzonej w Genewie dnia 30 wrzeÊnia 1957 r. (Dz. U. z 2009 r. Nr 27, poz. 162). ww 5. Badania koƒcowe wyrobów aerozolowych, których zawartoÊç ulega przemianom fizycznym lub chemicznym, zmieniajàc ciÊnienie wyrobów aerozolowych przed ich pierwszym u˝yciem, nale˝y wykonywaç zgodnie z ust. 4. 6. W przypadku metod badaƒ koƒcowych,

ust. 3 i 4, metoda badania powinna byç zatwierdzona przez kompetentnà jednostk´.

  1. W celu uzyskania zatwierdzenia, o którym mowa w ust. 6, osoba wprowadzajàca wyrób aerozolowy do obrotu przedk∏ada kompetentnej jednostce wniosek o zatwierdzenie, do∏àczajàc do wniosku opis techniczny metody. b) je˝eli wynik badania partii wyrobów aerozolowych jest negatywny, ca∏à parti´ uznaç za nienadajàcà si´ do u˝ytku. §
  2. Na ka˝dym wyrobie aerozolowym umieszcza si´ w sposób widoczny, czytelny i trwa∏y: 1) imi´ i nazwisko lub nazw´ oraz adres lub znak handlowy osoby wprowadzajàcej ten wyrób do obrotu; 2) symbol „3” (odwrócony epsilon) poÊwiadczajàcy zgodnoÊç ze szczegó∏owymi wymaganiami okreÊlonymi w rozporzàdzeniu; 3) oznaczenie umo˝liwiajàce identyfikacj´ nape∏nianej partii; 4) mas´ netto zawartoÊci i pojemnoÊç netto, z zastrze˝eniem ust. 2; 5) oznakowanie, o którym mowa w §
  3. Dopuszcza si´ niepodawanie masy netto w przypadku, gdy wyrób aerozolowy jest zgodny z wymaganiami okreÊlonymi w § 3 ust. 1 i 2 rozporzàdzenia Ministra Gospodarki z dnia 20 lipca 2009 r. w sprawie szczegó∏owych wymagaƒ dotyczàcych oznakowaƒ towarów paczkowanych (Dz. U. Nr 122, poz. 1010). — 14109 —
  4. Wyrób aerozolowy klasyfikuje si´ w zale˝noÊci od zawartoÊci sk∏adników ∏atwopalnych, wyra˝onej w % masowych, i ciep∏a chemicznej reakcji spalania jako: .go v.p
  5. Je˝eli danych,

ust. 1, nie mo˝na nanieÊç na wyrób aerozolowy o pojemnoÊci nie wi´kszej ni˝ 150 ml z powodu jego ma∏ych wymiarów, nale˝y je umieÊciç na etykiecie przymocowanej do wyrobu aerozolowego. Poz. 1460 l Dziennik Ustaw Nr 188 §

  1. Symbol „3” (odwrócony epsilon), o którym mowa w § 16 ust. 1 pkt 2, umieszcza osoba wprowadzajàca wyrób aerozolowy do obrotu. 1) skrajnie ∏atwopalny, je˝eli zawiera nie mniej ni˝ 85 % sk∏adników ∏atwopalnych i ciep∏o chemicznej reakcji spalania wynosi nie mniej ni˝ 30 kJ/g;
  2. Na wyrobie aerozolowym nie nale˝y zamieszczaç oznakowaƒ lub napisów, które mogà byç mylone z symbolem „3” (odwrócony epsilon). 2) niepalny, je˝eli zawiera nie wi´cej ni˝ 1 % sk∏adników ∏atwopalnych i ciep∏o chemicznej reakcji spalania wynosi mniej ni˝ 20 kJ/g. §
  3. Na wyrobie aerozolowym nale˝y umieÊciç widoczne, czytelne i trwa∏e oznakowanie:
  4. Wyrób aerozolowy, który nie spe∏nia warunków,

ust. 2 pkt 1 i 2, klasyfikuje si´ jako skrajnie ∏atwopalny lub wed∏ug palnoÊci okreÊlonej zgodnie z ust. 4 i 5. Warunki i tryb przeprowadzania badania zap∏onu na odleg∏oÊç, badania zap∏onu w przestrzeni zamkni´tej i badania palnoÊci piany okreÊla za∏àcznik nr 3 do rozporzàdzenia. 1) niezale˝nie od zawartoÊci:

  1. a)napis ostrzegawczy: „Pojemnik pod ciÊnieniem: chroniç przed s∏oƒcem i nagrzaniem powy˝ej temperatury 50 °C. Nie przek∏uwaç ani nie spalaç, tak˝e po zu˝yciu.”,
  2. b)dodatkowe ostrze˝enia dotyczàce stosowania, zwracajàce uwag´ u˝ytkowników na szczególne niebezpieczeƒstwa stwarzane przez wyrób; je˝eli do wyrobu aerozolowego do∏àczona jest instrukcja dotyczàca jego u˝ytkowania, ostrze˝enia powinny byç umieszczone tak˝e w tej instrukcji; 1) je˝eli ciep∏o chemicznej reakcji spalania wynosi mniej ni˝ 20 kJ/g:
  3. a)wyrób aerozolowy klasyfikuje si´ jako ∏atwopalny, je˝eli zap∏on nast´puje w odleg∏oÊci nie mniejszej ni˝ 15 cm, lecz mniejszej ni˝ 75 cm od êród∏a zap∏onu, rcl 2) w przypadku gdy wyrób aerozolowy jest sklasyfikowany zgodnie z § 19 ust. 2—5 jako ∏atwopalny lub skrajnie ∏atwopalny: 4. Klasyfikacji rozpylanych wyrobów aerozolowych dokonuje si´ na podstawie wyników badania zap∏onu na odleg∏oÊç, uwzgl´dniajàc ciep∏o chemicznej reakcji spalania: w.
  4. a)symbol p∏omienia, zgodny z symbolem F lub F+ okreÊlonym w za∏àczniku nr 1 do rozporzàdzenia Ministra Zdrowia z dnia 5 marca 2009 r. w sprawie oznakowania opakowaƒ substancji niebezpiecznych i preparatów niebezpiecznych oraz niektórych preparatów chemicznych (Dz. U. Nr 53, poz. 439), oraz napis „∏atwopalny” lub „skrajnie ∏atwopalny”, zgodnie z klasyfikacjà okreÊlonà w § 19 ust. 2—5,
  5. b)sformu∏owania wskazujàce zalecane Êrodki ostro˝noÊci: — „Nie przechowywaç w pobli˝u êróde∏ zap∏onu — nie paliç tytoniu”, — „Chroniç przed dzieçmi”,
  6. c)specjalne ostrze˝enie dotyczàce stosowania wyrobu aerozolowego: ww — „Nie rozpylaç nad otwartym p∏omieniem lub ˝arzàcym si´ materia∏em”. 2. W przypadku gdy wyrób aerozolowy zawiera sk∏adniki ∏atwopalne,

§ 3pkt 10, lecz nie jest sklasyfikowany jako ∏atwopalny lub skrajnie ∏atwopalny zgodnie z § 19 ust. 2—5, ilo

Êç sk∏adników ∏atwopalnych zawartych w wyrobie aerozolowym nale˝y podaç na etykiecie w sposób widoczny, czytelny i trwa∏y w postaci sformu∏owania: „X % masowych zawartoÊci jest ∏atwopalne”. § 19. 1. Wyrób aerozolowy mo˝e zawieraç tylko sk∏adniki ∏atwopalne, które nie sà substancjami lub mieszaninami piroforycznymi, samoogrzewajàcymi si´ lub reagujàcymi z wodà.

  1. b)wyrób aerozolowy klasyfikuje si´ jako skrajnie ∏atwopalny, je˝eli zap∏on nast´puje w odleg∏oÊci nie mniejszej ni˝ 75 cm od êród∏a zap∏onu,
  2. c)w przypadku gdy podczas badania zap∏onu na odleg∏oÊç zap∏on nie nast´puje, nale˝y wykonaç badanie w przestrzeni zamkni´tej i zaklasyfikowaç wyrób aerozolowy jako ∏atwopalny, je˝eli równowa˝nik czasu jest nie wi´kszy ni˝ 300 s/m3 lub wspó∏czynnik deflagracji jest nie wi´kszy ni˝ 300 g/m3; w innych przypadkach wyrób aerozolowy klasyfikuje si´ jako niepalny; 2) je˝eli ciep∏o chemicznej reakcji spalania wynosi nie mniej ni˝ 20 kJ/g, wyrób aerozolowy klasyfikuje si´ jako skrajnie ∏atwopalny w przypadku gdy zap∏on nast´puje w odleg∏oÊci nie mniejszej ni˝ 75 cm; w innych przypadkach wyrób aerozolowy klasyfikuje si´ jako ∏atwopalny. 5. Klasyfikacji piankowych wyrobów aerozolowych dokonuje si´ na podstawie wyników badania palnoÊci piany: 1) wyrób aerozolowy klasyfikuje si´ jako skrajnie ∏atwopalny, je˝eli:
  3. a)wysokoÊç p∏omienia wynosi nie mniej ni˝ 20 cm i p∏omieƒ utrzymuje si´ przez co najmniej 2 s lub
  4. b)wysokoÊç p∏omienia wynosi nie mniej ni˝ 4 cm i p∏omieƒ utrzymuje si´ przez co najmniej 7 s; — 14110 — 6. Ciep∏o chemicznej reakcji spalania (ΔHc) nale˝y okreÊliç: 1) na podstawie uznanych metod badawczych, opisanych w szczególnoÊci w normach ASTM D 240, ISO 13943 86.1 do 86.3 i NFPA 30B lub w uznanej literaturze naukowej albo 2) metodà obliczeniowà, o której mowa w ust. 7. 7. Ciep∏o chemicznej reakcji spalania (ΔHc), w kilod˝ulach na gram (kJ/g), oblicza si´ jako iloczyn teoretycznego ciep∏a reakcji spalania (ΔHcomb) i wydajnoÊci spalania, która zwykle wynosi 0,95 lub 95 %. Dla wielosk∏adnikowego wyrobu aerozolowego ciep∏o chemicznej reakcji spalania jest sumà wa˝onà ciep∏a reakcji spalania poszczególnych sk∏adników, wyra˝onà wzorem: n ΔHc= ∑ [Wi% x ΔHc (i)] ΔHc — ciep∏o chemicznej reakcji spalania wyrobu (kJ/g), Wi% — u∏amek masowy sk∏adnika „i” w wyrobie, ΔHc (
  5. i)— ciep∏o spalania sk∏adnika „i” wyrobu (kJ/g). 8. Osoba wprowadzajàca wyroby aerozolowe do obrotu powinna opisaç metod´ zastosowanà do okreÊlenia ciep∏a chemicznej reakcji spalania w dokumencie sporzàdzonym w oficjalnym j´zyku Unii Europejskiej i dost´pnym pod adresem wskazanym zgodnie z § 16 ust. 1 pkt 1. § 20. Traci moc rozporzàdzenie Ministra Gospodarki z dnia 20 grudnia 2005 r. w sprawie szczegó∏owych wymagaƒ, jakim powinny odpowiadaç wyroby aerozolowe (Dz. U. Nr 263, poz. 2199). § 21. Rozporzàdzenie wchodzi w ˝ycie z dniem 29 kwietnia 2010 r. ww w. rcl i gdzie: .go v.p 2) wyrób aerozolowy, który nie spe∏nia warunków,

pkt 1, klasyfikuje si´ jako ∏atwopalny, je˝eli wysokoÊç p∏omienia wynosi nie mniej ni˝ 4 cm i p∏omieƒ utrzymuje si´ przez co najmniej 2 s. Poz. 1460 l Dziennik Ustaw Nr 188 Minister Gospodarki: W. Pawlak Dziennik Ustaw Nr 188 — 14111 — Poz. 1460 l Za∏àczniki do rozporzàdzenia Ministra Gospodarki z dnia 5 listopada 2009 r. (poz. 1460) .go v.p Za∏àcznik nr 1 ww w. rcl MAKSYMALNE CIÂNIENIE WYROBU AEROZOLOWEGO O POJEMNIKU SZKLANYM Z POW¸OKÑ OCHRONNÑ Z TWORZYWA SZTUCZNEGO LUB TRWALE CHRONIONYM W INNY SPOSÓB, NAPE¸NIONYM GAZEM SKROPLONYM LUB MIESZANINÑ GAZÓW SKROPLONYCH NIE MO˚E W TEMPERATURZE 20 °C PRZEKROCZYå WARTOÂCI OKREÂLONYCH W TABELI: Dziennik Ustaw Nr 188 — 14112 — Poz. 1460 l Za∏àcznik nr 2 ww w. rcl .go v.p MAKSYMALNE CIÂNIENIE WYROBU AEROZOLOWEGO O SZKLANYM POJEMNIKU NIECHRONIONYM NAPE¸NIONYM GAZEM SKROPLONYM NIE MO˚E PRZEKROCZYå W TEMPERATURZE 20 °C WARTOÂCI OKREÂLONYCH W TABELI: Dziennik Ustaw Nr 188 — 14113 — Poz. 1460 l Za∏àcznik nr 3 ww w. rcl .go v.p BADANIA PALNOÂCI WYROBÓW AEROZOLOWYCH — 14114 — Poz. 1460 ww w. rcl .go v.p l Dziennik Ustaw Nr 188 — 14115 — Poz. 1460 ww w. rcl .go v.p l Dziennik Ustaw Nr 188 — 14116 — Poz. 1460 ww w. rcl .go v.p l Dziennik Ustaw Nr 188 — 14117 — Poz. 1460 ww w. rcl .go v.p l Dziennik Ustaw Nr 188 — 14118 — Poz. 1460 ww w. rcl .go v.p l Dziennik Ustaw Nr 188 — 14119 — Poz. 1460 ww w. rcl .go v.p l Dziennik Ustaw Nr 188 — 14120 — Poz. 1460 ww w. rcl .go v.p l Dziennik Ustaw Nr 188 — 14121 — Poz. 1460 ww w. rcl .go v.p l Dziennik Ustaw Nr 188 — 14122 — Poz. 1460 ww w. rcl .go v.p l Dziennik Ustaw Nr 188 — 14123 — Poz. 1460 ww w. rcl .go v.p l Dziennik Ustaw Nr 188 — 14124 — Poz. 1460 ww w. rcl .go v.p l Dziennik Ustaw Nr 188

🔗 Do źródła urzędowego

Wyjaśnienie AI na podstawie urzędowego tekstu ustawy. Orientacyjne, nie zastępuje porady prawnej.