stępowania karnego, ustawy - Kodeks karny wykonawczy, ustawy - Kodeks karny skarbowy oraz niektórych innych ustaw 1)Niniejszą ustawą zmienia się także ustawy: ustawę z dnia 20 maja 1971 r. - Kodeks wykroczeń, ustawę z dnia 6 kwietnia 1990 r. o
licji, ustawę z dnia 6 czerwca 1997 r. - Przepisy wprowadzające Kodeks karny, ustawę z dnia 24 sierpnia 2001 r. - Kodeks
stępowania w sprawach o wykroczenia oraz ustawę z dnia 29 lipca 2005 r. o przeciwdziałaniu przemocy w rodzinie. Treść ustawy Art. 1. W ustawie z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny (Dz. U. Nr 88,
z. 553, z późn. zm.2)Zmiany wymienionej ustawy zostały ogłoszone w Dz. U. z 1997 r. Nr 128,
z. 840, z 1999 r. Nr 64,
z. 729 i Nr 83,
z. 931, z 2000 r. Nr 48,
z. 548, Nr 93,
z. 1027 i Nr 116,
z. 1216, z 2001 r. Nr 98,
z. 1071, z 2003 r. Nr 111,
z. 1061, Nr 121,
z. 1142, Nr 179,
z. 1750, Nr 199,
z. 1935 i Nr 228,
z. 2255, z 2004 r. Nr 25,
z. 219, Nr 69,
z. 626, Nr 93,
z. 889 i Nr 243,
z. 2426, z 2005 r. Nr 86,
z. 732, Nr 90,
z. 757, Nr 132,
z. 1109, Nr 163,
z. 1363, Nr 178,
z. 1479 i Nr 180,
z. 1493, z 2006 r. Nr 190,
z. 1409, Nr 218,
z. 1592 i Nr 226,
z. 1648, z 2007 r. Nr 89,
z. 589, Nr 123,
z. 850, Nr 124,
z. 859 i Nr 192,
z. 1378, z 2008 r. Nr 90,
z. 560, Nr 122,
z. 782, Nr 171,
z. 1056, Nr 173,
z. 1080 i Nr 214,
z. 1344 oraz z 2009 r. Nr 62,
z. 504, Nr 63,
z. 533, Nr 166,
z. 1317, Nr 168,
z. 1323, Nr 190,
z. 1474 i Nr 201,
z. 1540.) wprowadza się następujące zmiany: 1) w art. 10 § 2 otrzymuje brzmienie: „ § 2. Nieletni, który
ukończeniu 15 lat dopuszcza się czynu zabronionego określonego w art. 134, art. 148 § 1, art. 156 § 1 lub 3, art. 163 § 1 lub 3, art. 166, art. 173 § 1 lub 3, art. 197 § 3 lub 4, art. 252 § 1 lub 2 oraz w art. 280, może odpowiadać na zasadach określonych w tym kodeksie, jeżeli okoliczności sprawy oraz stopień rozwoju sprawcy, jego właściwości i warunki osobiste za tym przemawiają, a w szczególności, jeżeli
przednio stosowane środki wychowawcze lub
prawcze okazały się bezskuteczne. ” ; 2) w art. 25 § 3 otrzymuje brzmienie: „ § 3. Nie
dlega karze, kto przekracza granice obrony koniecznej
d wpływem strachu lub wzburzenia usprawiedliwionych okolicznościami zamachu. ” ; 3) w art. 33 § 1 otrzymuje brzmienie: „ §
bytu, 2) jest obowiązany do wykonywania nieodpłatnej, kontrolowanej pracy na cele społeczne, 3) ma obowiązek udzielania wyjaśnień dotyczących przebiegu odbywania kary. ” ; 5) art. 35 otrzymuje brzmienie: „ Art.
trącenie od 10 do 25% wynagrodzenia za pracę w stosunku miesięcznym na cel społeczny wskazany przez sąd; w okresie odbywania kary skazany nie może rozwiązać bez zgody sądu stosunku pracy. ” ; 6) w art. 36:
zbawienia wolności; karę ograniczenia wolności wymierza się w miesiącach i latach. ” ; 8) w art. 39 pkt 5 otrzymuje brzmienie: „ 5) obowiązek naprawienia szkody lub zadośćuczynienia za doznaną krzywdę, ” ; 9) w art. 43 § 1 otrzymuje brzmienie: „ § 1. Jeżeli ustawa nie stanowi inaczej,
zbawienie praw publicznych oraz zakazy wymienione w art. 39 pkt 2 i 3 orzeka się w latach, od roku do lat 10, zakazy oraz obowiązek wymienione w art. 39 pkt 2a i 2b orzeka się w latach, od roku do lat 15, a zakaz wymieniony w art. 39 pkt 2c orzeka się w latach, od lat 2 do 6. ” ; 10) art. 46 otrzymuje brzmienie: „ Art. 46. § 1. W razie skazania sąd może orzec, a na wniosek
krzywdzonego lub innej osoby uprawnionej orzeka, obowiązek naprawienia wyrządzonej przestępstwem szkody w całości albo w części lub zadośćuczynienia za doznaną krzywdę; przepisów prawa cywilnego o przedawnieniu roszczenia oraz możliwości zasądzenia renty nie stosuje się. § 2. Zamiast obowiązku określonego w § 1 sąd może orzec nawiązkę na rzecz
krzywdzonego. ” ; 11) art. 49a otrzymuje brzmienie: „ Art. 49a. §
dmiotu. Wykaz jest publikowany co najmniej raz w roku, w formie obwieszczenia, w Dzienniku Urzędowym Ministra Sprawiedliwości. ” ; 12) w art. 57a § 2 otrzymuje brzmienie: „ § 2. W wypadku określonym w § 1 sąd orzeka nawiązkę na rzecz
krzywdzonego, chyba że orzeka obowiązek naprawienia szkody, zadośćuczynienia za doznaną krzywdę lub nawiązkę na
dstawie art. 46. Jeżeli
krzywdzony nie został ustalony, sąd może orzec nawiązkę na rzecz instytucji, stowarzyszenia, fundacji lub organizacji społecznej, wpisanej do wykazu prowadzonego przez Ministra Sprawiedliwości, której
dstawowym zadaniem lub celem statutowym jest spełnianie świadczeń na określony cel społeczny, bezpośrednio związany z ochroną dobra naruszonego lub zagrożonego przestępstwem, za które skazano sprawcę, z przeznaczeniem na ten cel. ” ; 13) w art. 58: a)
Kary ograniczenia wolności związanej z obowiązkiem, o którym mowa w art. 35 § 1, nie orzeka się, jeżeli stan zdrowia oskarżonego lub jego właściwości i warunki osobiste uzasadniają przekonanie, że oskarżony nie wykona tego obowiązku. ” , b) § 3 otrzymuje brzmienie: „ § 3. Jeżeli przestępstwo jest zagrożone karą
zbawienia wolności nieprzekraczającą 5 lat, sąd może orzec zamiast kary
zbawienia wolności grzywnę albo karę ograniczenia wolności do lat 2, w szczególności jeżeli orzeka równocześnie środek karny; karę ograniczenia wolności wymierza się w miesiącach i latach. ” , c) § 4 otrzymuje brzmienie: „ §
zbawienia wolności nieprzekraczającą 3 lat albo karą łagodniejszego rodzaju i społeczna szkodliwość czynu nie jest znaczna, sąd może odstąpić od wymierzenia kary, jeżeli orzeka równocześnie środek karny, a cele kary zostaną przez ten środek spełnione. § 2. Przepisu § 1 nie stosuje się do sprawcy występku o charakterze chuligańskim. ” ; 15) w art. 60 § 6 otrzymuje brzmienie: „ § 6. Nadzwyczajne złagodzenie kary
lega na wymierzeniu kary
niżej dolnej granicy ustawowego zagrożenia albo kary łagodniejszego rodzaju według następujących zasad: 1) jeżeli czyn stanowi zbrodnię zagrożoną co najmniej karą 25 lat
zbawienia wolności, sąd wymierza karę
zbawienia wolności nie niższą od 8 lat, 2) jeżeli czyn stanowi inną zbrodnię, sąd wymierza karę
zbawienia wolności nie niższą od jednej trzeciej dolnej granicy ustawowego zagrożenia, 3) jeżeli czyn stanowi występek, przy czym dolną granicą ustawowego zagrożenia jest kara
zbawienia wolności nie niższa od roku, sąd wymierza grzywnę, karę ograniczenia wolności albo
zbawienia wolności, 4) jeżeli czyn stanowi występek, przy czym dolną granicą ustawowego zagrożenia jest kara
zbawienia wolności niższa od roku, sąd wymierza grzywnę albo karę ograniczenia wolności. ” ; 16) w art. 71 § 1 otrzymuje brzmienie: „ § 1. Zawieszając wykonanie kary
zbawienia wolności, sąd może orzec grzywnę w wysokości do 270 stawek dziennych, jeżeli jej wymierzenie na innej
dstawie nie jest możliwe; zawieszając wykonanie kary ograniczenia wolności, sąd może orzec grzywnę w wysokości do 135 stawek dziennych. ” ; 17) w art. 78 § 1 i 2 otrzymują brzmienie: „ § 1. Skazanego można warunkowo zwolnić
odbyciu co najmniej
łowy kary. § 2. Skazanego określonego w art. 64 § 1 można warunkowo zwolnić
odbyciu dwóch trzecich kary, natomiast określonego w art. 64 § 2
odbyciu trzech czwartych kary. ” ; 18) w art. 86: a) § 1 otrzymuje brzmienie: „ § 1. Sąd wymierza karę łączną w granicach od najwyższej z kar wymierzonych za
szczególne przestępstwa do ich sumy, nie przekraczając jednak 810 stawek dziennych grzywny, 2 lat ograniczenia wolności albo 15 lat
zbawienia wolności; karę ograniczenia wolności wymierza się w miesiącach i latach. Kara łączna grzywny określonej w art. 71 § 1 nie może przekraczać 270 stawek dziennych - jeżeli jest ona związana z zawieszeniem wykonania kary
zbawienia wolności oraz nie może przekraczać 135 stawek dziennych - jeżeli jest ona związana z zawieszeniem wykonania kary ograniczenia wolności. ” , b)
Jeżeli suma orzeczonych kar
zbawienia wolności wynosi 25 lat albo więcej, a chociażby jedna z
dlegających łączeniu kar wynosi nie mniej niż 10 lat, sąd może orzec karę łączną 25 lat
zbawienia wolności. ” , c)
Jeżeli chociażby jedna z
dlegających łączeniu grzywien jest wymierzona kwotowo, karę łączną grzywny wymierza się kwotowo. § 2b. Jeżeli chociażby jedna z
dlegających łączeniu grzywien została orzeczona na
dstawie art. 309, sąd wymierza karę łączną grzywny w granicach od najwyższej z kar tego rodzaju wymierzonych za
szczególne przestępstwa do ich sumy, nie przekraczając jednak 4 500 stawek dziennych grzywny. ” ; 19) w art. 89: a) § 1 otrzymuje brzmienie: „ § 1. W razie skazania za zbiegające się przestępstwa na kary
zbawienia wolności, ograniczenia wolności albo grzywny z warunkowym zawieszeniem i bez warunkowego zawieszenia ich wykonania sąd może w wyroku łącznym warunkowo zawiesić wykonanie kary łącznej, jeżeli zachodzą przesłanki określone w art. 69. ” , b)
W razie skazania za zbiegające się przestępstwa na kary
zbawienia wolności z warunkowym zawieszeniem ich wykonania sąd może w wyroku łącznym orzec karę łączną
zbawienia wolności bez warunkowego zawieszenia jej wykonania. ” ; 20) art. 93 otrzymuje brzmienie: „ Art. 93. Sąd może orzec przewidziany w tym rozdziale środek zabezpieczający związany z umieszczeniem w zakładzie zamkniętym lub skierowaniem na leczenie ambulatoryjne tylko wtedy, gdy jest to niezbędne, aby zapobiec
nownemu
pełnieniu przez sprawcę czynu zabronionego związanego z jego chorobą psychiczną, zaburzeniami preferencji seksualnych, upośledzeniem umysłowym lub uzależnieniem od alkoholu lub innego środka odurzającego; przed orzeczeniem tego środka sąd wysłuchuje lekarzy psychiatrów oraz psychologa, a w sprawach osób z zaburzeniami preferencji seksualnych - także lekarza seksuologa. ” ; 21) w art. 95a: a) § 1 otrzymuje brzmienie: „ § 1. Skazując sprawcę na karę
zbawienia wolności bez warunkowego zawieszenia jej wykonania za przestępstwo skierowane przeciwko wolności seksualnej,
pełnione w związku z zaburzeniami preferencji seksualnych, sąd może orzec umieszczenie sprawcy,
odbyciu tej kary, w zakładzie zamkniętym albo skierowanie go na leczenie ambulatoryjne, w celu przeprowadzenia terapii farmakologicznej lub psychoterapii, zmierzających do zapobieżenia
nownemu
pełnieniu takiego przestępstwa, w tym w szczególności
przez obniżenie zaburzonego
pędu seksualnego sprawcy. Terapii farmakologicznej nie stosuje się, jeżeli jej przeprowadzenie spowodowałoby niebezpieczeństwo dla życia lub zdrowia skazanego. ” , b)
Sąd orzeka umieszczenie sprawcy, o którym mowa w § 1, skazanego za przestępstwo określone w art. 197 § 3 pkt 2 lub 3 w zakładzie zamkniętym albo skierowanie go na leczenie ambulatoryjne. ” , c) § 2 otrzymuje brzmienie: „ § 2. W okresie do 6 miesięcy przed przewidywanym warunkowym zwolnieniem lub przed wykonaniem kary sąd ustala: 1)
trzebę i sposób wykonywania orzeczonego środka, o którym mowa w § 1, 2) sposób wykonywania orzeczonego środka, o którym mowa w § 1a. ” , d)
Sąd może zarządzić zmianę sposobu wykonywania środka zabezpieczającego określonego w § 1 lub 1a. § 2b. Sąd zarządza umieszczenie w zakładzie zamkniętym, jeżeli sprawca uchyla się od leczenia ambulatoryjnego określonego w§ 1 lub 1a. ” ; 22) w art. 115: a) § 5 i 6 otrzymują brzmienie: „ § 5. Mieniem znacznej wartości jest mienie, którego wartość w czasie
pełnienia czynu zabronionego przekracza 200 000 złotych. § 6. Mieniem wielkiej wartości jest mienie, którego wartość w czasie
pełnienia czynu zabronionego przekracza 1 000 000 złotych. ” , b) uchyla się § 8; 23)
art. 191 dodaje się art. 191a w brzmieniu: „ Art. 191a. § 1. Kto utrwala wizerunek nagiej osoby lub osoby w trakcie czynności seksualnej, używając w tym celu wobec niej przemocy, groźby bezprawnej lub
dstępu, albo wizerunek nagiej osoby lub osoby w trakcie czynności seksualnej bez jej zgody rozpowszechnia,
dlega karze
zbawienia wolności od 3 miesięcy do lat
krzywdzonego. ” ; 24) w art. 197 § 3 otrzymuje brzmienie: „ § 3. Jeżeli sprawca dopuszcza się zgwałcenia: 1) wspólnie z inną osobą, 2) wobec małoletniego
niżej lat 15, 3) wobec wstępnego, zstępnego, przysposobionego, przysposabiającego, brata lub siostry,
dlega karze
zbawienia wolności na czas nie krótszy od lat 3. ” ; 25)
art. 200 dodaje się art. 200a i 200b w brzmieniu: „ Art. 200a. § 1. Kto w celu
pełnienia przestępstwa określonego w art. 197 § 3 pkt 2 lub art. 200, jak również produkowania lub utrwalania treści
rnograficznych, za
średnictwem systemu teleinformatycznego lub sieci telekomunikacyjnej nawiązuje kontakt z małoletnim
niżej lat 15, zmierzając, za
mocą wprowadzenia go w błąd, wyzyskania błędu lub niezdolności do należytego
jmowania sytuacji albo przy użyciu groźby bezprawnej, do spotkania z nim,
dlega karze
zbawienia wolności do lat 3. § 2. Kto za
średnictwem systemu teleinformatycznego lub sieci telekomunikacyjnej małoletniemu
niżej lat 15 składa propozycję obcowania płciowego,
ddania się lub wykonania innej czynności seksualnej lub udziału w produkowaniu lub utrwalaniu treści
rnograficznych, i zmierza do jej realizacji,
dlega grzywnie, karze ograniczenia wolności albo
zbawienia wolności do lat 2. Art. 200b. Kto publicznie propaguje lub
chwala zachowania o charakterze pedofilskim,
dlega grzywnie, karze ograniczenia wolności albo
zbawienia wolności do lat
mawia inną osobę, grupę osób, instytucję, osobę prawną lub jednostkę organizacyjną niemającą osobowości prawnej o takie
stępowanie lub właściwości, które mogą
niżyć ją w opinii publicznej lub narazić na utratę zaufania
trzebnego dla danego stanowiska, zawodu lub rodzaju działalności,
dlega grzywnie albo karze ograniczenia wolności. § 2. Jeżeli sprawca dopuszcza się czynu określonego w § 1 za
mocą środków masowego komunikowania,
dlega grzywnie, karze ograniczenia wolności albo
zbawienia wolności do roku. ” ; 27) w art. 213 § 2 otrzymuje brzmienie: „ § 2. Nie
pełnia przestępstwa określonego w art. 212 § 1 lub 2, kto publicznie
dnosi lub rozgłasza prawdziwy zarzut: 1) dotyczący
stępowania osoby pełniącej funkcję publiczną lub 2) służący obronie społecznie uzasadnionego interesu. Jeżeli zarzut dotyczy życia prywatnego lub rodzinnego, dowód prawdy może być przeprowadzony tylko wtedy, gdy zarzut ma zapobiec niebezpieczeństwu dla życia lub zdrowia człowieka albo demoralizacji małoletniego. ” ; 28) w art. 256 dotychczasową treść oznacza się jako § 1 i dodaje się § 2-4 w brzmieniu: „ § 2. Tej samej karze
dlega, kto w celu rozpowszechniania produkuje, utrwala lub sprowadza, nabywa, przechowuje,
siada, prezentuje, przewozi lub przesyła druk, nagranie lub inny przedmiot, zawierające treść określoną w § 1 albo będące nośnikiem symboliki faszystowskiej, komunistycznej lub innej totalitarnej. § 3. Nie
pełnia przestępstwa sprawca czynu zabronionego określonego w § 2, jeżeli dopuścił się tego czynu w ramach działalności artystycznej, edukacyjnej, kolekcjonerskiej lub naukowej. § 4. W razie skazania za przestępstwo określone w § 2 sąd orzeka przepadek przedmiotów, o których mowa w § 2, chociażby nie stanowiły własności sprawcy. ” ; 29) w art. 270
W wypadku mniejszej wagi, sprawca
dlega grzywnie, karze ograniczenia wolności albo
zbawienia wolności do lat
zbawienia wolności można wymierzyć w wysokości do 3 000 stawek dziennych. ” . Art. 2. W ustawie z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks
stępowania karnego (Dz. U. Nr 89,
z. 555, z późn. zm.3)Zmiany wymienionej ustawy zostały ogłoszone w Dz. U. z 1999 r. Nr 83,
z. 931, z 2000 r. Nr 50,
z. 580, Nr 62,
z. 717, Nr 73,
z. 852 i Nr 93,
z. 1027, z 2001 r. Nr 98,
z. 1071 i Nr 106,
z. 1149, z 2002 r. Nr 74,
z. 676, z 2003 r. Nr 17,
z. 155, Nr 111,
z. 1061 i Nr 130,
z. 1188, z 2004 r. Nr 51,
z. 514, Nr 69,
z. 626, Nr 93,
z. 889, Nr 240,
z. 2405 i Nr 264,
z. 2641, z 2005 r. Nr 10,
z. 70, Nr 48,
z. 461, Nr 77,
z. 680, Nr 96,
z. 821, Nr 141,
z. 1181, Nr 143,
z. 1203, Nr 163,
z. 1363, Nr 169,
z. 1416 i Nr 178,
z. 1479, z 2006 r. Nr 15,
z. 118, Nr 66,
z. 467, Nr 95,
z. 659, Nr 104,
z. 708 i 711, Nr 141,
z. 1009 i 1013, Nr 167,
z. 1192 i Nr 226,
z. 1647 i 1648, z 2007 r. Nr 20,
z. 116, Nr 64,
z. 432, Nr 80,
z. 539, Nr 89,
z. 589, Nr 99,
z. 664, Nr 112,
z. 766, Nr 123,
z. 849 i Nr 128,
z. 903, z 2008 r. Nr 27,
z. 62, Nr 100,
z. 648, Nr 107,
z. 686, Nr 123,
z. 802, Nr 182,
z. 1133, Nr 208,
z. 1308, Nr 214,
z. 1344, Nr 225,
z. 1485, Nr 234,
z. 1571 i Nr 237,
z. 1651 oraz z 2009 r. Nr 8,
z. 39, Nr 20,
z. 104, Nr 28,
z. 171, Nr 68,
z. 585, Nr 85,
z. 716, Nr 127,
z. 1051, Nr 144,
z. 1178, Nr 168,
z. 1323, Nr 178,
z. 1375 i Nr 190,
z. 1474.) wprowadza się następujące zmiany: 1) w art. 55 § 2 otrzymuje brzmienie: „ § 2. Akt oskarżenia wniesiony przez
krzywdzonego
winien być sporządzony i
dpisany przez adwokata lub radcę prawnego, z zachowaniem warunków określonych w art. 332 i 333 §
stępowaniu przygotowawczym prokurator,
wołuje co najmniej dwóch biegłych lekarzy psychiatrów. § 2. Na wniosek psychiatrów do udziału w wydaniu opinii
wołuje się
nadto biegłego lub biegłych innych specjalności. § 3. Do udziału w wydaniu opinii o stanie zdrowia psychicznego oskarżonego, w zakresie zaburzeń preferencji seksualnych, sąd, a w
stępowaniu przygotowawczym prokurator,
wołuje biegłego lekarza seksuologa. § 4. Biegli nie mogą
zostawać ze sobą w związku małżeńskim ani w innym stosunku, który mógłby wywołać uzasadnioną wątpliwość co do ich samodzielności. § 5. Opinia biegłych
winna zawierać stwierdzenia dotyczące zarówno
czytalności oskarżonego w chwili
pełnienia czynu, jak i jego aktualnego stanu zdrowia psychicznego oraz zdolności do udziału w
stępowaniu, a w razie
trzeby co do okoliczności wymienionych w art. 93 Kodeksu karnego. ” ; 4) art. 236 otrzymuje brzmienie: „ Art. 236. Na
stanowienie dotyczące przeszukania, zatrzymania rzeczy i w przedmiocie dowodów rzeczowych oraz na inne czynności przysługuje zażalenie osobom, których prawa zostały naruszone; zażalenie na
stanowienie wydane lub czynność dokonaną w
stępowaniu przygotowawczym rozpoznaje sąd rejonowy, w okręgu którego toczy się
stępowanie. ” ; 5) w art. 247 § 1 otrzymuje brzmienie: „ § 1. Prokurator może zarządzić zatrzymanie i przymusowe doprowadzenie osoby
dejrzanej, jeżeli zachodzi uzasadniona obawa, że nie stawi się ona na wezwanie w celu przeprowadzenia czynności procesowej, w inny bezprawny sposób będzie utrudniała przeprowadzenie tej czynności albo jeżeli zachodzi
trzeba niezwłocznego zastosowania środka zapobiegawczego. W tym celu wolno zarządzić przeszukanie. Przepisy art. 220-222 i 224 stosuje się odpowiednio. ” ; 6) w art. 275: a) § 2 otrzymuje brzmienie: „ § 2. Oddany
d dozór ma obowiązek stosowania się do wymagań zawartych w
stanowieniu sądu lub prokuratora. Obowiązek ten może
legać na zakazie opuszczania określonego miejsca
bytu, zgłaszaniu się do organu dozorującego w określonych odstępach czasu, zawiadamianiu go o zamierzonym wyjeździe oraz o terminie
wrotu, zakazie kontaktowania się z
krzywdzonym lub innymi osobami, zakazie przebywania w określonych miejscach, a także na innych ograniczeniach swobody oskarżonego, niezbędnych do wykonywania dozoru. ” , b) dodaje się § 3-5 w brzmieniu: „ § 3. Jeżeli zachodzą przesłanki zastosowania tymczasowego aresztowania wobec oskarżonego o przestępstwo
pełnione z użyciem przemocy lub groźby bezprawnej na szkodę osoby najbliższej albo innej osoby zamieszkującej wspólnie ze sprawcą, zamiast tymczasowego aresztowania można zastosować dozór,
d warunkiem że oskarżony w wyznaczonym terminie opuści lokal zajmowany wspólnie z
krzywdzonym oraz określi miejsce swojego
bytu. § 4. Oddany
d dozór
licji ma obowiązek stawiania się we wskazanej jednostce organizacyjnej
licji z dokumentem stwierdzającym tożsamość, wykonywania
leceń mających na celu dokumentowanie przebiegu dozoru oraz udzielania informacji koniecznych dla ustalenia, czy stosuje się on do wymagań nałożonych w
stanowieniu sądu lub prokuratora. W celu uzyskania takich informacji można wzywać oskarżonego do stawiennictwa w wyznaczonym terminie. § 5. W wypadku niestosowania się przez oddanego
d dozór do wymagań określonych w
stanowieniu organ dozorujący niezwłocznie zawiadamia o tym sąd lub prokuratora, który wydał
stanowienie. ” ; 7) w art. 297 § 1 otrzymuje brzmienie: „ § 1. Celem
stępowania przygotowawczego jest: 1) ustalenie, czy został
pełniony czyn zabroniony i czy stanowi on przestępstwo, 2) wykrycie i w razie
trzeby ujęcie sprawcy, 3) zebranie danych stosownie do art. 213 i 214, 4) wyjaśnienie okoliczności sprawy, w tym ustalenie osób
krzywdzonych i rozmiarów szkody, 5) zebranie, zabezpieczenie i w niezbędnym zakresie utrwalenie dowodów dla sądu. ” ; 8) w art. 310 § 2 otrzymuje brzmienie: „ §
krzywdzonego, a także osobę lub instytucję, która złożyła zawiadomienie o przestępstwie.
krzywdzonego należy
uczyć o uprawnieniach związanych z dochodzeniem roszczeń majątkowych oraz o treści przepisu art. 49a, a w razie
trzeby także o prawie do złożenia oświadczenia o działaniu w charakterze oskarżyciela
siłkowego. ” ; 10) w art. 439 w § 1 pkt 10 otrzymuje brzmienie: „ 10) oskarżony w
stępowaniu sądowym nie miał obrońcy w wypadkach określonych w art. 79 § 1 i 2 oraz art. 80 lub obrońca nie brał udziału w czynnościach, w których jego udział był obowiązkowy, ” ; 11) w art. 446 § 1 otrzymuje brzmienie: „ § 1. Apelacja od wyroku sądu okręgowego, która nie
chodzi od prokuratora lub pełnomocnika będącego racicą prawnym,
winna być sporządzona i
dpisana przez adwokata. ” ; 12) rozdział 54a otrzymuje brzmienie: „ Rozdział 54a
stępowanie przyspieszone Art. 517a. W
stępowaniu przyspieszonym stosuje się przepisy o
stępowaniu uproszczonym, jeżeli przepisy niniejszego rozdziału nie stanowią inaczej. Art. 517b. § 1. W
stępowaniu przyspieszonym mogą być rozpoznawane sprawy o przestępstwa
dlegające rozpoznaniu w trybie uproszczonym, jeżeli sprawca został ujęty na gorącym uczynku
pełnienia przestępstwa lub bezpośrednio
tem, zatrzymany oraz w ciągu 48 godzin doprowadzony przez
licję i przekazany do dyspozycji sądu wraz z wnioskiem o rozpoznanie sprawy w
stępowaniu przyspieszonym, zwanym dalej „wnioskiem o rozpoznanie sprawy”. § 2.
stępowanie przyspieszone toczy się w trybie publicznoskargowym także o przestępstwa ścigane z oskarżenia prywatnego, jeżeli miały one charakter chuligański. § 3. Można odstąpić od zatrzymania i przymusowego doprowadzenia do sądu sprawcy ujętego w warunkach określonych w § 1 lub zwolnić zatrzymanego, zobowiązując go do stawienia się w sądzie w wyznaczonym miejscu i czasie, w okresie nieprzekraczającym 72 godzin od chwili zatrzymania albo oddania sprawcy w ręce
licji, ze skutkiem wezwania. Wniosek o rozpoznanie sprawy przekazuje się w takim wypadku sądowi wraz z materiałem dowodowym w ciągu 48 godzin od chwili zatrzymania albo oddania sprawcy w ręce
licji, a gdy termin ten upływa w dniu wolnym od pracy - w najbliższym dniu roboczym, tak jednak aby sąd mógł przystąpić do rozpoznania sprawy przed upływem 72 godzin od chwili zatrzymania albo oddania sprawcy w ręce
licji. § 4. W stosunku do sprawcy występku o charakterze chuligańskim przepis § 3 może być stosowany wyjątkowo, jeżeli z okoliczności wynika, że sprawca stawi się w sądzie w wyznaczonym miejscu i czasie oraz nie będzie utrudniał
stępowania w inny sposób. Art. 517c. § 1. Dochodzenie można ograniczyć do przesłuchania osoby
dejrzanej w charakterze
dejrzanego oraz zabezpieczenia dowodów w niezbędnym zakresie. W toku dochodzenia czynności procesowych określonych w art. 303 i 321 można nie dokonywać. § 2.
dejrzanego
ucza się o jego uprawnieniach: do składania wyjaśnień, do odmowy składania wyjaśnień lub odmowy odpowiedzi na pytania, do korzystania z
mocy obrońcy, do złożenia - już w toku dochodzenia - wniosku, o którym mowa w art. 387 § 1, a także o możliwości złożenia przez prokuratora wniosku, o którym mowa w art. 335 § 1, oraz o obowiązkach i konsekwencjach wskazanych w art. 74, 75, 138, 139 i 517e § 2.
uczenie to należy wręczyć
dejrzanemu na piśmie za
twierdzeniem odbioru. § 3. Jeżeli zachodzą warunki do wystąpienia z wnioskiem, o którym mowa w art. 335 § 1, lub gdy
dejrzany złożył wniosek określony w art. 387 § 1,
dejrzanego przesłuchuje prokurator. Art. 517d. § 1. W razie istnienia
dstaw do wystąpienia z wnioskiem o rozpoznanie sprawy,
licja sporządza taki wniosek i przekazuje go do sądu wraz ze zgromadzonym materiałem dowodowym, zawiadamiając o tym niezwłocznie prokuratora; wniosek ten zastępuje akt oskarżenia. § 2. Jeżeli zachodzą warunki do wystąpienia z wnioskiem, o którym mowa w art. 335 § 1, lub gdy
dejrzany złożył wniosek określony w art. 387 § 1,
licja przedstawia wniosek o rozpoznanie sprawy prokuratorowi do zatwierdzenia. Prokurator może odmówić zatwierdzenia wniosku o rozpoznanie sprawy,
dejmując decyzję co do dalszego toku sprawy; zatwierdzając wniosek o rozpoznanie sprawy, może też dołączyć do niego wniosek, o którym mowa w art. 335 § 1. § 3. Wniosek o rozpoznanie sprawy
winien zawierać dane, o których mowa w art. 332 § 1 pkt 1-5; przepisy art. 333 § 1-3 i art. 334 § 1 stosuje się odpowiednio; art. 334 § 2 nie stosuje się.
licja doręcza
krzywdzonemu pisemne
uczenie o uprawnieniach wynikających z art. 46 § 1 Kodeksu karnego i art. 387 § 2 oraz o treści art. 49a i 474a, a także o prawie do złożenia oświadczenia o działaniu w
stępowaniu w charakterze oskarżyciela
siłkowego. § 4. Każda osoba wezwana przez
licję w charakterze świadka, biegłego, tłumacza lub specjalisty jest obowiązana stawić się w sądzie we wskazanym terminie. Art. 517e. §
d jego nieobecność, a wydanego wyroku nie uważa się za zaoczny; w takim wypadku odpis wniosku o rozpoznanie sprawy załącza się do akt sprawy. § 3. Sąd przystępuje niezwłocznie do rozpoznania sprawy; przepisów art. 339 § 1 pkt 1 i 2 i § 3-5, art. 351 § 1 oraz art. 353 i 474a § 2 nie stosuje się. § 4.
wództwo cywilne jest niedopuszczalne. Art. 517f. § 1.
stępowanie przyspieszone prowadzi się również w razie
trzeby przerwania rozprawy; łączny czas zarządzonych przerw nie może przekroczyć 14 dni. §
dlega rozpoznaniu w trybie przyspieszonym albo nie można jej rozpoznać z zachowaniem dopuszczalnego czasu przerw w rozprawie, o którym mowa w art. 517f § 1, rozpoznaje sprawę w dalszym ciągu w trybie uproszczonym w tym samym składzie. W razie niemożności rozpoznania sprawy także w trybie uproszczonym sąd rozstrzyga w przedmiocie środka zapobiegawczego i przekazuje sprawę prokuratorowi w celu przeprowadzenia
stępowania przygotowawczego na zasadach ogólnych, zawiadamiając o tym
krzywdzonego. § 2. Jeżeli na
dstawie okoliczności ujawnionych
rozpoczęciu przewodu sądowego sąd stwierdzi, że zachodzi
trzeba uzupełnienia
stępowania dowodowego, zaś dokonanie niezbędnych czynności w
stępowaniu sądowym
wodowałoby znaczne trudności, przekazuje sprawę prokuratorowi w celu przeprowadzenia
stępowania przygotowawczego na zasadach ogólnych, zawiadamiając o tym
krzywdzonego; przed przekazaniem sprawy sąd rozstrzyga w przedmiocie środka zapobiegawczego. § 3. Jeżeli na
dstawie okoliczności ujawnionych
rozpoczęciu przewodu sądowego sąd przewiduje możliwość wymierzenia kary
wyżej 2 lat
zbawienia wolności, rozstrzyga w przedmiocie środka zapobiegawczego i przekazuje sprawę prokuratorowi w celu przeprowadzenia
stępowania przygotowawczego na zasadach ogólnych; sędzia, który brał udział w wydaniu
stanowienia, jest z mocy prawa wyłączony od dalszego udziału w sprawie. § 4. W razie skazania oskarżonego na karę
zbawienia wolności bez warunkowego zawieszenia jej wykonania sąd,
wysłuchaniu stron, rozstrzyga w przedmiocie środka zapobiegawczego. Art. 517h. § 1. Wniosek o sporządzenie na piśmie i doręczenie uzasadnienia wyroku może być zgłoszony ustnie do protokołu rozprawy lub
siedzenia albo złożony na piśmie w terminie zawitym 3 dni od daty ogłoszenia wyroku. Wniosek niepochodzący od oskarżonego
winien wskazywać tego z oskarżonych, którego dotyczy. §
rozpoznaniu środka odwoławczego sąd stwierdza, że zachodzi
trzeba uzupełnienia
stępowania dowodowego co do istoty sprawy, może - uchylając wyrok - przekazać sprawę prokuratorowi w celu przeprowadzenia
stępowania przygotowawczego na zasadach ogólnych. § 2. W wypadku uchylenia wyroku i przekazania sprawy do
nownego rozpoznania dalsze
stępowanie toczy się w trybie uproszczonym. W razie niemożności rozpoznania sprawy w
stępowaniu uproszczonym, uchylając wyrok, sąd przekazuje sprawę prokuratorowi w celu przeprowadzenia
stępowania przygotowawczego na zasadach ogólnych. Art. 517j. § 1. Dla umożliwienia oskarżonemu korzystania z
mocy obrońcy w
stępowaniu przyspieszonym ustanawia się obowiązek pełnienia przez adwokatów dyżurów w czasie i miejscu ustalonym w odrębnych przepisach. § 2. Minister Sprawiedliwości określi, w drodze rozporządzenia, sposób zapewnienia oskarżonemu korzystania z
mocy obrońcy i możliwości jego wyboru w
stępowaniu przyspieszonym, w tym organizacji dyżurów, o których mowa w § 1, mając na uwadze prawidłowy przebieg
stępowania przyspieszonego oraz konieczność zapewnienia oskarżonemu możliwości wyboru obrońcy. ” ; 13) w art. 538 dodaje się § 3 w brzmieniu: „ § 3. W razie uchylenia prawomocnego wyroku o warunkowym umorzeniu
stępowania lub orzekającego karę z warunkowym zawieszeniem jej wykonania, w wypadku
nownego orzeczenia o warunkowym umorzeniu
stępowania lub kary z warunkowym zawieszeniem jej wykonania, na
czet okresu próby zalicza się okres próby, który upłynął od uprawomocnienia się wyroku do daty jego uchylenia. ” ; 14) art. 607a otrzymuje brzmienie: „ Art. 607a. W razie
dejrzenia, że osoba ścigana za przestępstwo
dlegające jurysdykcji
lskich sądów karnych może przebywać na terytorium państwa członkowskiego Unii Europejskiej, właściwy miejscowo sąd okręgowy, na wniosek prokuratora, a w
stępowaniu sądowym i wykonawczym - z urzędu lub na wniosek właściwego sądu rejonowego, może wydać europejski nakaz aresztowania, zwany w niniejszym rozdziale „nakazem”. ” ; 15) art. 607d otrzymuje brzmienie: „ Art. 607d. § 1. Jeżeli istnieje
dejrzenie, że osoba ścigana może przebywać na terytorium państwa członkowskiego Unii Europejskiej, a jej miejsce
bytu nie jest znane, prokurator, a w
stępowaniu sądowym i wykonawczym sąd okręgowy, który wydał nakaz, przesyła jego odpis do centralnej jednostki
licji współpracującej z Interpolem z wnioskiem o wszczęcie
szukiwań międzynarodowych. § 2. Jeżeli miejsce
bytu osoby ściganej jest znane lub zostało ustalone w wyniku
szukiwań, o których mowa w § 1, prokurator, a w
stępowaniu sądowym i wykonawczym sąd okręgowy, który wydał nakaz, przekazuje go bezpośrednio organowi sądowemu państwa wykonania nakazu; odpis nakazu przekazuje się Ministrowi Sprawiedliwości. §
zbawienia wolności albo innych środków
legających na
zbawieniu wolności za przestępstwa określone w pkt
chodzących bezpośrednio z przestępstwa, przedmiotów, które służyły lub były przeznaczone do
pełnienia przestępstwa, lub mogących stanowić dowód w sprawie rzeczy, korespondencji, przesyłek, wykazów
łączeń telekomunikacyjnych lub innych przekazów informacji lub danych przechowywanych w systemie informatycznym lub na nośniku, w tym korespondencji przesyłanej
cztą elektroniczną. §
dlegają one zwrotowi
krzywdzonemu lub innemu uprawnionemu
dmiotowi, przebywającemu na terytorium państwa wykonania nakazu. §
dstawą zastosowania tymczasowego aresztowania jest istnienie wydanego w innym państwie członkowskim Unii Europejskiej prawomocnego wyroku skazującego lub innej decyzji stanowiącej
dstawę
zbawienia wolności osoby ściganej. ” , b)
Przed wpłynięciem nakazu europejskiego sąd może zastosować wobec osoby ściganej tymczasowe aresztowanie na czas nie dłuższy niż 7 dni, jeżeli zwraca się o to właściwy organ sądowy, który wydał nakaz europejski, zapewniając, że wobec osoby ściganej zapadł prawomocny wyrok skazujący lub wydano inną decyzję będącą
dstawą
zbawienia wolności. ” ; 19) w art. 607I § 3 otrzymuje brzmienie: „ § 3. Na
stanowienie sądu w przedmiocie przekazania przysługuje zażalenie. Zażalenie wnosi się w terminie 3 dni od dnia ogłoszenia
stanowienia, a jeżeli osoba ścigana
zbawiona jest wolności i nie została sprowadzona na
siedzenie sądu - od dnia jego doręczenia. Art. 252 stosuje się odpowiednio. ” ; 20) w art. 607m: a) § 1 otrzymuje brzmienie: „ § 1.
stanowienie w przedmiocie przekazania sąd okręgowy wydaje w terminie 40 dni od dnia zatrzymania osoby ściganej. Jeżeli osoba ścigana złożyła oświadczenie, o którym mowa w art. 607l § 2, termin ten wynosi 3 dni i biegnie od dnia złożenia oświadczenia. ” , b)
dodaje się § 1a w brzmieniu: „ § 1a.
stępowanie w przedmiocie przekazania
winno zakończyć się prawomocnie w terminie 60 dni od dnia zatrzymania osoby ściganej lub 10 dni od złożenia przez nią oświadczenia, o którym mowa w art. 607l § 2. ” , c) w § 2 zdanie pierwsze otrzymuje brzmienie: „ W szczególnie uzasadnionych wypadkach, gdy terminy określone w § 1a nie mogą być dotrzymane,
stępowanie w przedmiocie przekazania
winno zakończyć się prawomocnie w terminie kolejnych 30 dni od dnia upływu tych terminów. ” ; 21) art. 607o otrzymuje brzmienie: „ Art. 607o. § 1. Jeżeli przeciwko osobie ściganej jest prowadzone w kraju
stępowanie karne o inny czyn niż wskazany w nakazie europejskim lub osoba ta ma odbyć w kraju za taki czyn karę
zbawienia wolności, sąd, wydając
stanowienie o przekazaniu, może odroczyć jego wykonanie do czasu zakończenia w kraju
stępowania karnego lub do czasu wykonania w kraju kary
zbawienia wolności. § 2. W sytuacji określonej w § 1 sąd,
wiadomieniu o jej zaistnieniu organu, który wydał nakaz europejski, może, na jego wniosek, czasowo przekazać osobę ściganą na warunkach określonych w
rozumieniu zawartym z tym organem.
rozumienie takie
winno być sporządzone na piśmie i określać warunki przekazania, w tym zwłaszcza termin
wrotnego przekazania osoby ściganej. ” ; 22)
art. 607w dodaje się art. 607wa w brzmieniu: „ Art. 607wa. § 1. Właściwy sąd lub prokurator na wniosek organu sądowego państwa wydania nakazu europejskiego dokonuje zajęcia i przekazania przedmiotów
chodzących bezpośrednio z przestępstwa, przedmiotów, które służyły lub były przeznaczone do
pełnienia przestępstwa, lub mogących stanowić dowód w sprawie rzeczy, korespondencji, przesyłek, wykazów
łączeń telekomunikacyjnych lub innych przekazów informacji lub danych przechowywanych w systemie informatycznym lub na nośniku, w tym korespondencji przesyłanej
cztą elektroniczną. §
dlegają one zwrotowi
krzywdzonemu lub innemu uprawnionemu
dmiotowi, przebywającemu na terytorium Rzeczypospolitej
lskiej. §
z. 557, z późn. zm.4)Zmiany wymienionej ustawy zostały ogłoszone w Dz. U. z 1997 r. Nr 160,
z. 1083, z 1999 r. Nr 83,
z. 931, z 2000 r. Nr 60,
z. 701 i Nr 120,
z. 1268, z 2001 r. Nr 98,
z. 1071 i Nr 111,
z. 1194, z 2002 r. Nr 74,
z. 676 i Nr 200,
z. 1679, z 2003 r. Nr 111,
z. 1061, Nr 142,
z. 1380 i Nr 179,
z. 1750, z 2004 r. Nr 93,
z. 889, Nr 210,
z. 2135, Nr 240,
z. 2405, Nr 243,
z. 2426 i Nr 273,
z. 2703, z 2005 r. Nr 163,
z. 1363 i Nr 178,
z. 1479, z 2006 r. Nr 104,
z. 708 i Nr 226,
z. 1648, z 2007 r. Nr 123,
z. 849, z 2008 r. Nr 96,
z. 620 i Nr 214,
z. 1344 oraz z 2009 r. Nr 8,
z. 39, Nr 22,
z. 119, Nr 62,
z. 504, Nr 98,
z. 817, Nr 108,
z. 911, Nr 115,
z. 963, Nr 190,
z. 1475 i Nr 201,
z. 1540.) wprowadza się następujące zmiany: 1) w art. 53 uchyla się § 3; 2) art. 54 otrzymuje brzmienie: „ Art. 54. Karę ograniczenia wolności wykonuje się w miejscu stałego
bytu lub zatrudnienia skazanego albo w niewielkiej odległości od tego miejsca, chyba że ważne względy przemawiają za wykonaniem kary w innym miejscu. ” ; 3) w art. 55 § 2 otrzymuje brzmienie: „ §
dmioty, dla których organ gminy,
wiatu lub województwa jest organem założycielskim, a także państwowe lub samorządowe jednostki organizacyjne oraz spółki prawa handlowego z wyłącznym udziałem Skarbu Państwa lub gminy,
wiatu bądź województwa, mają obowiązek umożliwienia skazanym wykonywania nieodpłatnej, kontrolowanej pracy na cele społeczne. § 3. Praca, o której mowa w § 2, może być także wykonywana na rzecz instytucji lub organizacji reprezentujących społeczność lokalną oraz w placówkach oświatowo-wychowawczych, młodzieżowych ośrodkach wychowawczych, młodzieżowych ośrodkach socjoterapii, placówkach służby zdrowia, jednostkach organizacyjnych
mocy społecznej, fundacjach, stowarzyszeniach i innych instytucjach lub organizacjach użyteczności publicznej, niosących
moc charytatywną, za ich zgodą. ” ; 5)
art. 56 dodaje się art. 56a w brzmieniu: „ Art. 56a. § 1. Wydatki związane z ubezpieczeniem następstw nieszczęśliwych wypadków skazanych, wykonujących nieodpłatną, kontrolowaną pracę na cele społeczne oraz pracę społecznie użyteczną,
nosi Skarb Państwa. § 2. Minister Sprawiedliwości określi, w drodze rozporządzenia, tryb
stępowania przy zawieraniu przez
dmioty uprawnione umowy ubezpieczenia następstw nieszczęśliwych wypadków skazanych wykonujących nieodpłatną, kontrolowaną pracę na cele społeczne oraz pracę społecznie użyteczną, a także minimalną i maksymalną sumę ubezpieczenia, na którą umowa taka może zostać zawarta,
dmioty uprawnione do zawierania umów ubezpieczenia oraz termin zawierania umów, mając na uwadze
trzebę zagwarantowania skazanym, wykonującym nieodpłatną, kontrolowaną pracę na cele społeczne lub pracę społecznie użyteczną, odpowiedniej rekompensaty w przypadku zaistnienia przy wykonywaniu tej pracy nieszczęśliwego wypadku oraz sprawne wykonywanie czynności związanych z zawieraniem umowy ubezpieczenia. ” ; 6) art. 57 otrzymuje brzmienie: „ Art. 57. § 1. Sądowy kurator zawodowy w terminie 7 dni od doręczenia orzeczenia wzywa skazanego oraz
ucza go o prawach i obowiązkach oraz konsekwencjach wynikających z uchylania się od odbywania kary, a także określa,
wysłuchaniu skazanego, rodzaj, miejsce i termin rozpoczęcia pracy, o czym niezwłocznie informuje właściwy organ gminy i
dmiot, na rzecz którego będzie wykonywana praca. § 2. W wypadku gdy skazany nie stawi się na wezwanie lub
uczony o prawach, obowiązkach i konsekwencjach związanych z wykonywaniem nieodpłatnej, kontrolowanej pracy na cele społeczne oświadczy sądowemu kuratorowi zawodowemu, że nie wyraża zgody na
djęcie pracy, kurator kieruje do sądu wniosek o orzeczenie kary zastępczej. § 3. Przepis § 2 stosuje się odpowiednio w wypadkach, gdy skazany nie
dejmie pracy w wyznaczonym terminie lub w inny sposób uchyla się od odbywania kary ograniczenia wolności lub wykonania ciążących na nim obowiązków. § 4. Zmiana rodzaju, miejsca lub terminu rozpoczęcia pracy może nastąpić na
dstawie decyzji sądowego kuratora zawodowego w szczególnie uzasadnionych wypadkach; przepis § 1 stosuje się odpowiednio. ” ; 7) w art. 57a dodaje się § 3 w brzmieniu: „ § 3. Wykonywanie nieodpłatnej, kontrolowanej pracy na cele społeczne może odbywać się także w dni ustawowo wolne od pracy i dni wolne od pracy u danego
dmiotu, na rzecz którego jest ona wykonywana. ” ; 8) art. 58 otrzymuje brzmienie: „ Art.
rządku i dyscypliny pracy. § 3. Minister Sprawiedliwości, w
rozumieniu z ministrem właściwym do spraw administracji publicznej oraz ministrem właściwym do spraw pracy, określi, w drodze rozporządzenia, tryb wyznaczania przez właściwy organ gminy
dmiotów wskazanych w art. 56 § 2, w których wykonywana jest kara ograniczenia wolności i praca społecznie użyteczna, czynności tych
dmiotów, a także
dmiotów, o których mowa w art. 56 § 3, w zakresie wykonywania tej kary i pracy, w tym dotyczące organizowania miejsc pracy i przydziału pracy oraz kontroli skazanych, a także dopuszczalny dzienny wymiar czasu pracy skazanych, mając na względzie konieczność zapewnienia warunków do sprawnego wykonywania kary ograniczenia wolności i pracy społecznie użytecznej. ” ; 9) w art. 65 § 1 otrzymuje brzmienie: „ §
pełnione w związku z zaburzeniami preferencji seksualnych obejmuje się, za jego zgodą, odpowiednim leczeniem i rehabilitacją; w razie braku zgody o stosowaniu leczenia lub rehabilitacji orzeka sąd penitencjarny. ” ; 12) w art. 196a § 2 otrzymuje brzmienie: „ § 2. Instytucje, fundacje, stowarzyszenia lub organizacje społeczne, które w wyniku wykonania prawomocnie orzeczonego środka karnego w
staci nawiązki określonej w art. 47 Kodeksu karnego lub świadczenia pieniężnego określonego w art. 49 Kodeksu karnego otrzymały środki finansowe, są obowiązane do sporządzania i przekazywania Ministrowi Sprawiedliwości rocznych sprawozdań dotyczących wykorzystania tych środków, w terminie do dnia 20 lutego roku następującego
roku, w którym je otrzymały, oraz do wyodrębnienia tych środków w ewidencji księgowej. ” ; 13) w art. 200: a)
Zakłady psychiatryczne wykonujące środek zabezpieczający przewidziany w art. 95a Kodeksu karnego w
staci umieszczenia w zakładzie zamkniętym, organizowane są jako zakłady dysponujące warunkami wzmocnionego zabezpieczenia. § 3b. Środek zabezpieczający przewidziany w art. 95a Kodeksu karnego w
staci skierowania na leczenie ambulatoryjne, wykonuje się w zakładach ambulatoryjnych. ” , b) uchyla się § 4; 14) w art. 201: a)
Wykonując orzeczenie o zastosowaniu środka zabezpieczającego określonego w art. 95a Kodeksu karnego, sąd,
zasięgnięciu opinii odpowiedniej w sprawach seksuologii sądowej jednostki organizacyjnej utworzonej lub nadzorowanej przez ministra właściwego do spraw zdrowia, wskazuje zakład, o którym mowa w art. 200 § 3a albo 3b, i przesyła odpis orzeczenia, wraz z
leceniem doprowadzenia sprawcy, właściwej jednostce
licji lub właściwemu organowi wojskowemu, a odpis orzeczenia i
lecenie przyjęcia - kierownikowi właściwego zakładu zamkniętego. § 2b. W wypadku skierowania sprawcy na leczenie ambulatoryjne odpis orzeczenia, o którym mowa w § 2a, sąd przesyła właściwej jednostce
licji lub właściwemu organowi wojskowemu i kierownikowi zakładu ambulatoryjnego. § 2c. W wypadku uchylania się sprawcy od leczenia, w szczególności w razie niestawiennictwa sprawcy w zakładzie ambulatoryjnym w wyznaczonym terminie, kierownik zakładu niezwłocznie zawiadamia o tym właściwą jednostkę
licji lub właściwy organ wojskowy.
licja lub właściwy organ wojskowy zatrzymuje sprawcę i w ciągu 48 godzin od chwili zatrzymania przekazuje go do dyspozycji sądu. Od zatrzymania można odstąpić, jeżeli niestawiennictwo nastąpiło z przyczyn losowych, niezależnych od sprawcy. Zatrzymanego należy zwolnić, jeżeli w ciągu 24 godzin od przekazania go do dyspozycji sądu nie doręczono mu
stanowienia o umieszczeniu w zakładzie zamkniętym. ” , b) dodaje się § 5 i 6 w brzmieniu: „ § 5. Minister właściwy do spraw zdrowia, w
rozumieniu z Ministrem Sprawiedliwości, określi, w drodze rozporządzenia, wykaz zakładów ambulatoryjnych przeznaczonych do wykonywania środków zabezpieczających określonych w art. 95a Kodeksu karnego, tryb i sposób zawiadamiania
licji lub organu wojskowego o uchylaniu się sprawcy od leczenia oraz warunki wystąpienia do sądu o zmianę sposobu wykonywania środka zabezpieczającego, o którym mowa w art. 95a Kodeksu karnego, mając na uwadze w szczególności
ddanie sprawcy właściwemu leczeniu lub terapii, przeciwdziałanie zachowaniom sprawcy zagrażającym życiu i zdrowiu innych osób lub
wodującym niszczenie przedmiotów znacznej wartości oraz zapewnienie sprawnego wykonywania orzeczonego środka. § 6. Minister właściwy do spraw zdrowia, w
rozumieniu 2 Ministrem Sprawiedliwości, określi, w drodze rozporządzenia, wykaz zakładów zamkniętych przeznaczonych do wykonywania środków zabezpieczających orzeczonych wobec skazanych za przestępstwa skierowane przeciwko wolności seksualnej, a także ich
jemność i warunki zabezpieczenia oraz warunki wystąpienia do sądu o zmianę sposobu wykonywania środka zabezpieczającego, o którym mowa w art. 95a Kodeksu karnego, mając na uwadze w szczególności
ddanie sprawcy umieszczonego w zamkniętym zakładzie właściwemu leczeniu lub terapii, przeciwdziałanie zachowaniom sprawcy zagrażającym życiu i zdrowiu innych osób lub
wodującym niszczenie przedmiotów znacznej wartości oraz zapobieżenie samowolnemu oddaleniu się sprawcy stwarzającego zagrożenie
za zakładem. ” . 15) w art. 217
Tymczasowo aresztowany, z zastrzeżeniem § 1b, ma prawo do co najmniej jednego widzenia w miesiącu z osobą należącą do kręgu osób najbliższych. § 1b. Odmowa wyrażenia zgody na widzenie, o którym mowa w § 1a, może nastąpić wyłącznie wtedy, gdy zachodzi uzasadniona obawa, że widzenie zostanie wykorzystane: 1) w celu bezprawnego utrudnienia
stępowania karnego, 2) do
pełnienia przestępstwa, w szczególności
dżegania do przestępstwa. § 1c. Na zarządzenie o odmowie wyrażenia zgody na widzenie tymczasowo aresztowanego z osobą najbliższą, tymczasowo aresztowanemu oraz ubiegającej się o widzenie osobie dla niego najbliższej przysługuje zażalenie do sądu, do którego dyspozycji
zostaje tymczasowo aresztowany. Zażalenie na zarządzenie prokuratora rozpoznaje prokurator nadrzędny. § 1d. W razie utrzymania w mocy zaskarżonego zarządzenia o odmowie wyrażenia zgody na widzenie, wniesienie zażalenia na zarządzenie o odmowie wyrażenia zgody na widzenie tymczasowo aresztowanego z tą samą osobą, wydane w ciągu trzech miesięcy od wydania utrzymanego w mocy zarządzenia, jest niedopuszczalne. § 1e. Małoletni może uzyskać zgodę na widzenie z tymczasowo aresztowanym na wniosek przedstawiciela ustawowego. § 1f. Małoletni do lat 15 korzysta z widzenia z tymczasowo aresztowanym
d opieką
zostającego na wolności przedstawiciela ustawowego lub pełnoletniej osoby najbliższej, a w razie gdy uprawniony do opieki nad małoletnim
dczas widzenia nie uzyskał zgody na widzenie, nie chce lub nie może z niego skorzystać -
d opieką funkcjonariusza lub pracownika aresztu śledczego wyznaczonego przez dyrektora aresztu śledczego. ” . Art. 4. W ustawie z dnia 10 września 1999 r. - Kodeks karny skarbowy (Dz. U. z 2007 r. Nr 111,
z. 765, z późn. zm.5)Zmiany tekstu jednolitego wymienionej ustawy zostały ogłoszone w Dz. U. z 2007 r. Nr 112,
z. 766, z 2008 r. Nr 66,
z. 410, Nr 215,
z. 1355 i Nr 237,
z. 1651 oraz z 2009 r. Nr 3,
z. 11, Nr 8,
z. 39, Nr 157,
z. 1241, Nr 168,
z. 1323 i Nr 201,
z. 1540.) wprowadza się następujące zmiany: 1) w art. 20 § 2 otrzymuje brzmienie: „ §
zbawienia wolności; karę ograniczenia wolności wymierza się w miesiącach i latach. ” ; 3) w art. 39 § 1 otrzymuje brzmienie: „ § 1. Sąd wymierza karę łączną w granicach od najwyższej z kar wymierzonych za
szczególne przestępstwa skarbowe do ich sumy, nie przekraczając jednak 1 080 stawek dziennych grzywny, 2 lat ograniczenia wolności albo 15 lat
zbawienia wolności; karę ograniczenia wolności wymierza się w miesiącach i latach. ” ; 4) w art. 42 § 1 i 2 otrzymują brzmienie: „ § 1. Jeżeli sprawca skazany za umyślne przestępstwo skarbowe na karę
zbawienia wolności
pełnił w ciągu 5 lat
odbyciu co najmniej roku tej kary umyślnie przestępstwo skarbowe tego samego rodzaju, sąd może go warunkowo zwolnić
odbyciu dwóch trzecich kary. § 2. Skazanego określonego w art. 37 § 1 pkt 2 i 5 można warunkowo zwolnić
odbyciu trzech czwartych kary. ” ; 5) w art. 128 § 1 otrzymuje brzmienie: „ § 1. Do interwenienta oraz jego pełnomocnika stosuje się odpowiednio przepisy art. 232 § 3, art. 305 § 4, art. 315 § 1, art. 316 § 1, art. 318, 321, 323 § 2, art. 334 § 2, art. 338 § 1, art. 343 § 5, art. 475, 482 § 1 zdanie pierwsze, art. 540 § 2, art. 549 oraz 550 § 2 Kodeksu
stępowania karnego. ” . Art. 5. W ustawie z dnia 20 maja 1971 r. - Kodeks wykroczeń (Dz. U. z 2007 r. Nr 109,
z. 756, z 2008 r. Nr 141,
z. 888 oraz z 2009 r. Nr 190,
z. 1474) wprowadza się następujące zmiany: 1) w art. 20 § 2 otrzymuje brzmienie: „ § 2. W czasie odbywania kary ograniczenia wolności ukarany: 1) nie może bez zgody sądu zmieniać miejsca stałego
bytu; 2) jest obowiązany do wykonywania nieodpłatnej kontrolowanej pracy na cele społeczne; 3) ma obowiązek udzielania wyjaśnień dotyczących przebiegu odbywania kary. ” ; 2) w art. 21 uchyla się § 3; 3) art. 52a otrzymuje brzmienie: „ Art. 52a. Kto: 1) publicznie nawołuje do
pełnienia przestępstwa lub przestępstwa skarbowego, 2) publicznie nawołuje do przeciwdziałania przemocą aktowi stanowiącemu źródło
wszechnie obowiązującego prawa Rzeczypospolitej
lskiej, 3) publicznie
chwala
pełnienie przestępstwa, jeżeli zasięg czynu albo jego skutki nie były znaczne -
dlega karze aresztu, ograniczenia wolności albo grzywny. ” ; 4) art. 82 otrzymuje brzmienie: „ Art. 82 § 1. Kto dokonuje czynności, które mogą spowodować
żar, jego rozprzestrzenianie się, utrudnienie prowadzenia działania ratowniczego lub ewakuacji,
legających na: 1) niedozwolonym używaniu otwartego ognia, paleniu tytoniu i stosowaniu innych czynników mogących zainicjować zapłon materiałów palnych, 2) wykonywaniu prac niebezpiecznych
d względem
żarowym bez ich wymaganego zabezpieczenia, 3) używaniu instalacji, urządzeń i narzędzi niepoddanych wymaganej kontroli lub niesprawnych technicznie albo użytkowaniu ich w sposób niezgodny z przeznaczeniem lub warunkami określonymi przez producenta, jeżeli może się to przyczynić do
wstania
żaru, wybuchu lub rozprzestrzeniania ognia, 4) napełnianiu gazem płynnym butli na stacjach paliw, stacjach gazu płynnego i w innych obiektach nieprzeznaczonych do tego celu, 5) nieprzestrzeganiu zasad bezpieczeństwa przy używaniu lub przechowywaniu materiałów niebezpiecznych
żarowo, w tym gazu płynnego w butlach, 6) garażowaniu
jazdu silnikowego w obiektach i
mieszczeniach nieprzeznaczonych do tego celu z nieopróżnionym zbiornikiem paliwa i nieodłączonym na stałe zasilaniem akumulatorowym, 7) składowaniu materiałów palnych na drogach komunikacji ogólnej służących ewakuacji lub umieszczaniu przedmiotów na tych drogach w sposób zmniejszający ich szerokość albo wysokość
niżej wymaganych wartości, 8) składowaniu materiałów palnych na nieużytkowych
ddaszach lub na drogach komunikacji ogólnej w piwnicach, 9) składowaniu materiałów palnych
d ścianami obiektu bądź przy granicy działki, w sposób naruszający zasady bezpieczeństwa
żarowego, 10) uniemożliwianiu lub ograniczaniu dostępu do urządzeń przeciwpożarowych, gaśnic, urządzeń uruchamiających instalacje gaśnicze i sterujących takimi instalacjami oraz innymi instalacjami wpływającymi na stan bezpieczeństwa
żarowego obiektu, wyłączników i tablic rozdzielczych prądu elektrycznego, kurków głównej instalacji gazowej, a także wyjść ewakuacyjnych oraz okien dla ekip ratowniczych, 11) uniemożliwianiu lub ograniczaniu dostępu do źródeł wody do celów przeciwpożarowych,
dlega karze aresztu, grzywny albo karze nagany. § 2. Kto, będąc obowiązany na
dstawie przepisów o ochronie przeciwpożarowej do zapewnienia warunków ochrony przeciwpożarowej obiektu lub terenu, nie dopełnia obowiązków
legających na: 1) zapewnieniu osobom przebywającym w obiekcie lub na terenie odpowiednich warunków ewakuacji, 2) wyposażaniu obiektu lub terenu w urządzenia przeciwpożarowe i gaśnice, 3) utrzymywaniu urządzeń przeciwpożarowych i gaśnic w stanie pełnej sprawności technicznej i funkcjonalnej, 4) umieszczeniu w widocznych miejscach instrukcji
stępowania na wypadek
żaru wraz z wykazem telefonów alarmowych oraz wymaganych informacji, 5) oznakowaniu obiektu odpowiednimi znakami bezpieczeństwa, 6) utrzymywaniu dróg
żarowych w stanie umożliwiającym wykorzystanie tych dróg przez
jazdy jednostek ochrony przeciwpożarowej, 7) zapewnieniu usuwania zanieczyszczeń z przewodów dymowych i spalinowych, 8) zachowaniu pasa ochronnego o szerokości minimum 2 m i nawierzchni z materiałów niepalnych lub gruntowej oczyszczonej, wokół placów składowych, składowisk przy obiektach oraz przy obiektach tymczasowych o konstrukcji palnej, 9) przestrzeganiu zasad zabezpieczenia przeciwpożarowego
dczas zbioru, transportu lub składowania palnych płodów rolnych, 10) zapobieganiu
wstawaniu i rozprzestrzenianiu się
żarów w lesie
przez wykonywanie wymaganych zabiegów ochronnych,
dlega karze aresztu, grzywny albo karze nagany. § 3. Kto na terenie lasu, na terenach śródleśnych, na obszarze łąk, torfowisk i wrzosowisk, jak również w odległości do 100 m od nich roznieca ogień
za miejscami wyznaczonymi do tego celu albo pali tytoń, z wyjątkiem miejsc na drogach utwardzonych i miejsc wyznaczonych do
bytu ludzi,
dlega karze aresztu, grzywny albo karze nagany. § 4. Kto wypala trawy, słomę lub
zostałości roślinne na
lach w odległości mniejszej niż 100 m od zabudowań, lasów, zboża na pniu i miejsc ustawienia stert lub stogów bądź w sposób
wodujący zakłócenia w ruchu drogowym, a także bez zapewnienia stałego nadzoru miejsca wypalania,
dlega karze aresztu, grzywny albo karze nagany. § 5. Kto w inny sposób nieostrożnie obchodzi się z ogniem,
dlega karze aresztu, grzywny albo karze nagany. § 6. Kto zostawia małoletniego do lat 7 w okolicznościach, w których istnieje prawdopodobieństwo wzniecenia przez niego
żaru,
dlega karze grzywny albo karze nagany. ” ; 5)
art. 82 dodaje się art. 82a w brzmieniu: „ Art. 82a. § 1. Kto w razie
wstania
żaru nie dopełnia obowiązku określonego w przepisach o ochronie przeciwpożarowej oraz Państwowej Straży
żarnej w
staci: 1) niezwłocznego zawiadomienia osób znajdujących się w strefie zagrożenia oraz: centrum
wiadamiania ratunkowego lub jednostki ochrony przeciwpożarowej albo
licji bądź wójta albo sołtysa, 2)
dporządkowania się zarządzeniu kierującego działaniem ratowniczym, 3) udzielenia niezbędnej
mocy kierującemu działaniem ratowniczym, na jego żądanie,
dlega karze aresztu, grzywny albo karze nagany. § 2. Tej samej karze
dlega, kto utrudnia prowadzenie działań ratowniczych, a w szczególności utrudnia dojazd do obiektów zagrożonych jednostkom ochrony przeciwpożarowej, prowadzącym działania ratownicze. § 3. Kto uniemożliwia lub utrudnia przeprowadzenie czynności kontrolno-rozpoznawczych z zakresu ochrony przeciwpożarowej przez uprawnionego strażaka Państwowej Straży
żarnej,
dlega karze aresztu, ograniczenia wolności albo grzywny. ” ; 6) w art. 99 w § 1 uchyla się pkt 1 i 4; 7) art. 109 otrzymuje brzmienie: „ Art. 109 § 1. Kto: 1) zanieczyszcza wodę przeznaczoną do spożycia przez ludzi, lub 2) dostarcza wodę przeznaczoną do spożycia przez ludzi, nie spełniając wymagań określonych w przepisach o zbiorowym zaopatrzeniu w wodę i zbiorowym odprowadzaniu ścieków, lub 3) nie będąc do tego uprawnionym, dostarcza wodę przeznaczoną do spożycia przez ludzi w myśl przepisów o zbiorowym zaopatrzeniu w wodę i zbiorowym odprowadzaniu ścieków,
dlega karze grzywny albo karze nagany. § 2. Kto zanieczyszcza wodę służącą do
jenia zwierząt, znajdującą się
za urządzeniami przeznaczonymi do zaopatrywania ludności w wodę,
dlega karze grzywny do 1 500 złotych albo karze nagany. § 3. Tej samej karze
dlega, kto umyślnie zanieczyszcza wodę w pływalni, kąpielisku lub w innym obiekcie o
dobnym przeznaczeniu lub dostarcza do tych obiektów wodę niespełniającą wymagań określonych w przepisach o zbiorowym zaopatrzeniu w wodę i zbiorowym odprowadzaniu ścieków. ” ; 8) art. 117 otrzymuje brzmienie: „ Art. 117 § 1. Kto, mając obowiązek utrzymania czystości i
rządku w obrębie nieruchomości, nie wykonuje swoich obowiązków lub nie stosuje się do wskazań i nakazów wydanych przez właściwe organy w celu zabezpieczenia należytego stanu sanitarnego i zwalczania chorób zakaźnych,
dlega karze grzywny do 1 500 złotych albo karze nagany. § 2. Tej samej karze
dlega przewoźnik obowiązany do zapewnienia
dróżnym odpowiednich warunków higieny, który nie utrzymuje środka transportu we właściwym stanie sanitarnym. ” . Art. 6. W ustawie z dnia 6 kwietnia 1990 r. o
licji (Dz. U. z 2007 r. Nr 43,
z. 277, z późn. zm.6)Zmiany tekstu jednolitego wymienionej ustawy zostały ogłoszone w Dz. U. z 2007 r. Nr 57,
z. 390, Nr 120,
z. 818, Nr 140,
z. 981 i Nr 165,
z. 1170, z 2008 r. Nr 86,
z. 521, Nr 171,
z. 1065 i Nr 237,
z. 1651 oraz z 2009 r. Nr 22,
z. 120, Nr 62,
z. 504, Nr 85,
z. 716, Nr 97,
z. 803, Nr 98,
z. 817, Nr 115,
z. 959, Nr 157,
z. 1241, Nr 168,
z. 1323, Nr 195,
z. 1502 i Nr 201,
z. 1540.) w art. 19 w ust. 1 pkt 2 otrzymuje brzmienie: „ 2) określonych w art. 134, art. 135 § 1, art. 136 § 1, art. 156 § 1 i 3, art. 163 § 1 i 3, art. 164 § 1, art. 165 § 1 i 3, art. 166, art. 167, art. 173 § 1 i 3, art. 189, art. 200, art. 200a, art. 204 § 4, art. 223, art. 228 § 1 i 3-5, art. 229 § 1 i 3-5, art. 230 § 1, art. 230a § 1, art. 231 § 2, art. 232, art. 245, art. 246, art. 252 § 1-3, art. 253, art. 258, art. 269, art. 280-282, art. 285 § 1, art. 286 § 1, art. 296 § 1-3, art. 296a § 1, 2 i 4, art. 296b § 1 i 2, art. 299 § 1-6 oraz w art. 310 § 1, 2 i 4 Kodeksu karnego, ” . Art. 7. W ustawie z dnia 6 czerwca 1997 r. - Przepisy wprowadzające Kodeks karny (Dz. U. Nr 88,
z. 554 i Nr 160,
z. 1083, z 1998 r. Nr 113,
z. 715 oraz z 2009 r. Nr 141,
z. 1149) w art. 11 dodaje się § 3 i 4 w brzmieniu: „ §
stępowania w sprawach o wykroczenia (Dz. U. z 2008 r. Nr 133,
z. 848, z późn. zm.7)Zmiany tekstu jednolitego wymienionej ustawy zostały ogłoszone w Dz. U. z 2008 r. Nr 214,
z. 1344 i Nr 237,
z. 1651 oraz z 2009 r. Nr 178,
z. 1375 i Nr 190,
z. 1474.) wprowadza się następujące zmiany: 1) w art. 42 § 2 otrzymuje brzmienie: „ § 2. W razie uzasadnionych wątpliwości co do stanu zdrowia psychicznego obwinionego sąd lub prokurator działający na
dstawie art. 56 § 1
wołuje biegłego psychiatrę. Przepis art. 202 § 5 Kodeksu
stępowania karnego stosuje się odpowiednio. ” ; 2) w art. 90 § 3 otrzymuje brzmienie: „ § 3.
stępowanie przyspieszone stosuje się także wobec sprawców wykroczeń
pełnionych w związku z imprezą masową, określoną w przepisach o bezpieczeństwie imprez masowych: 1) przeciwko
rządkowi i spokojowi publicznemu, określonych w art. 50, 51 i 52a Kodeksu wykroczeń; 2) przeciwko mieniu i urządzeniom użytku publicznego, określonych w art. 124 i 143 Kodeksu wykroczeń. ” ; 3) art. 112 otrzymuje brzmienie: „ Art. 112. W
stępowaniu w przedmiocie kasacji stosuje się odpowiednio przepisy działu X niniejszego kodeksu oraz art. 522, 526 § 1, art. 529, 530 § 2 i 3, art. 531 § 1, art. 532 § 1, art. 534 § 2, art. 535-537, 538 § 1 i 3 oraz art. 539 Kodeksu
stępowania karnego. ” . Art. 9. W ustawie z dnia 29 lipca 2005 r. o przeciwdziałaniu przemocy w rodzinie (Dz. U. Nr 180,
z. 1493) uchyla się art.
stępowania w danej instancji według przepisów dotychczasowych, jednakże w razie zawieszenia
stępowania, odroczenia rozprawy lub
nownego rozpoznania sprawy albo
zapadnięciu prawomocnego orzeczenia
stępowanie toczy się według przepisów tej ustawy. Art.
dstawie art. 517j ustawy, o której mowa w art. 2, oraz art. 58 § 4 ustawy, o której mowa w art. 3, zachowują moc do czasu wejścia w życie przepisów wykonawczych wydanych na
dstawie art. 517j § 2 ustawy, o której mowa w art. 2, oraz art. 58 § 3 ustawy, o której mowa w art. 3, w brzmieniu nadanym niniejszą ustawą, jednak nie dłużej niż przez okres 6 miesięcy od dnia wejścia w życie niniejszej ustawy. Art. 14. Ustawa wchodzi w życie
upływie 6 miesięcy od dnia ogłoszenia. 1) Niniejszą ustawą zmienia się także ustawy: ustawę z dnia 20 maja 1971 r. - Kodeks wykroczeń, ustawę z dnia 6 kwietnia 1990 r. o
licji, ustawę z dnia 6 czerwca 1997 r. - Przepisy wprowadzające Kodeks karny, ustawę z dnia 24 sierpnia 2001 r. - Kodeks
stępowania w sprawach o wykroczenia oraz ustawę z dnia 29 lipca 2005 r. o przeciwdziałaniu przemocy w rodzinie. 2) Zmiany wymienionej ustawy zostały ogłoszone w Dz. U. z 1997 r. Nr 128,
z. 840, z 1999 r. Nr 64,
z. 729 i Nr 83,
z. 931, z 2000 r. Nr 48,
z. 548, Nr 93,
z. 1027 i Nr 116,
z. 1216, z 2001 r. Nr 98,
z. 1071, z 2003 r. Nr 111,
z. 1061, Nr 121,
z. 1142, Nr 179,
z. 1750, Nr 199,
z. 1935 i Nr 228,
z. 2255, z 2004 r. Nr 25,
z. 219, Nr 69,
z. 626, Nr 93,
z. 889 i Nr 243,
z. 2426, z 2005 r. Nr 86,
z. 732, Nr 90,
z. 757, Nr 132,
z. 1109, Nr 163,
z. 1363, Nr 178,
z. 1479 i Nr 180,
z. 1493, z 2006 r. Nr 190,
z. 1409, Nr 218,
z. 1592 i Nr 226,
z. 1648, z 2007 r. Nr 89,
z. 589, Nr 123,
z. 850, Nr 124,
z. 859 i Nr 192,
z. 1378, z 2008 r. Nr 90,
z. 560, Nr 122,
z. 782, Nr 171,
z. 1056, Nr 173,
z. 1080 i Nr 214,
z. 1344 oraz z 2009 r. Nr 62,
z. 504, Nr 63,
z. 533, Nr 166,
z. 1317, Nr 168,
z. 1323, Nr 190,
z. 1474 i Nr 201,
z. 1540. 3) Zmiany wymienionej ustawy zostały ogłoszone w Dz. U. z 1999 r. Nr 83,
z. 931, z 2000 r. Nr 50,
z. 580, Nr 62,
z. 717, Nr 73,
z. 852 i Nr 93,
z. 1027, z 2001 r. Nr 98,
z. 1071 i Nr 106,
z. 1149, z 2002 r. Nr 74,
z. 676, z 2003 r. Nr 17,
z. 155, Nr 111,
z. 1061 i Nr 130,
z. 1188, z 2004 r. Nr 51,
z. 514, Nr 69,
z. 626, Nr 93,
z. 889, Nr 240,
z. 2405 i Nr 264,
z. 2641, z 2005 r. Nr 10,
z. 70, Nr 48,
z. 461, Nr 77,
z. 680, Nr 96,
z. 821, Nr 141,
z. 1181, Nr 143,
z. 1203, Nr 163,
z. 1363, Nr 169,
z. 1416 i Nr 178,
z. 1479, z 2006 r. Nr 15,
z. 118, Nr 66,
z. 467, Nr 95,
z. 659, Nr 104,
z. 708 i 711, Nr 141,
z. 1009 i 1013, Nr 167,
z. 1192 i Nr 226,
z. 1647 i 1648, z 2007 r. Nr 20,
z. 116, Nr 64,
z. 432, Nr 80,
z. 539, Nr 89,
z. 589, Nr 99,
z. 664, Nr 112,
z. 766, Nr 123,
z. 849 i Nr 128,
z. 903, z 2008 r. Nr 27,
z. 62, Nr 100,
z. 648, Nr 107,
z. 686, Nr 123,
z. 802, Nr 182,
z. 1133, Nr 208,
z. 1308, Nr 214,
z. 1344, Nr 225,
z. 1485, Nr 234,
z. 1571 i Nr 237,
z. 1651 oraz z 2009 r. Nr 8,
z. 39, Nr 20,
z. 104, Nr 28,
z. 171, Nr 68,
z. 585, Nr 85,
z. 716, Nr 127,
z. 1051, Nr 144,
z. 1178, Nr 168,
z. 1323, Nr 178,
z. 1375 i Nr 190,
z. 1474. 4) Zmiany wymienionej ustawy zostały ogłoszone w Dz. U. z 1997 r. Nr 160,
z. 1083, z 1999 r. Nr 83,
z. 931, z 2000 r. Nr 60,
z. 701 i Nr 120,
z. 1268, z 2001 r. Nr 98,
z. 1071 i Nr 111,
z. 1194, z 2002 r. Nr 74,
z. 676 i Nr 200,
z. 1679, z 2003 r. Nr 111,
z. 1061, Nr 142,
z. 1380 i Nr 179,
z. 1750, z 2004 r. Nr 93,
z. 889, Nr 210,
z. 2135, Nr 240,
z. 2405, Nr 243,
z. 2426 i Nr 273,
z. 2703, z 2005 r. Nr 163,
z. 1363 i Nr 178,
z. 1479, z 2006 r. Nr 104,
z. 708 i Nr 226,
z. 1648, z 2007 r. Nr 123,
z. 849, z 2008 r. Nr 96,
z. 620 i Nr 214,
z. 1344 oraz z 2009 r. Nr 8,
z. 39, Nr 22,
z. 119, Nr 62,
z. 504, Nr 98,
z. 817, Nr 108,
z. 911, Nr 115,
z. 963, Nr 190,
z. 1475 i Nr 201,
z. 1540. 5) Zmiany tekstu jednolitego wymienionej ustawy zostały ogłoszone w Dz. U. z 2007 r. Nr 112,
z. 766, z 2008 r. Nr 66,
z. 410, Nr 215,
z. 1355 i Nr 237,
z. 1651 oraz z 2009 r. Nr 3,
z. 11, Nr 8,
z. 39, Nr 157,
z. 1241, Nr 168,
z. 1323 i Nr 201,
z. 1540. 6) Zmiany tekstu jednolitego wymienionej ustawy zostały ogłoszone w Dz. U. z 2007 r. Nr 57,
z. 390, Nr 120,
z. 818, Nr 140,
z. 981 i Nr 165,
z. 1170, z 2008 r. Nr 86,
z. 521, Nr 171,
z. 1065 i Nr 237,
z. 1651 oraz z 2009 r. Nr 22,
z. 120, Nr 62,
z. 504, Nr 85,
z. 716, Nr 97,
z. 803, Nr 98,
z. 817, Nr 115,
z. 959, Nr 157,
z. 1241, Nr 168,
z. 1323, Nr 195,
z. 1502 i Nr 201,
z. 1540. 7) Zmiany tekstu jednolitego wymienionej ustawy zostały ogłoszone w Dz. U. z 2008 r. Nr 214,
z. 1344 i Nr 237,
z. 1651 oraz z 2009 r. Nr 178,
z. 1375 i Nr 190,
z. 1474.
każ całość
Wyjaśnienie AI na podstawie urzędowego tekstu ustawy. Orientacyjne, nie zastępuje porady prawnej.