Dziennik Ustaw Nr 30 — 2646 — Poz. 198 198 ROZPORZÑDZENIE MINISTRA ROLNICTWA I ROZWOJU WSI1) z dnia 6 lutego 2009 r. w sprawie zwalczania chorób zakaênych zwierzàt akwakultury2) Na podstawie art. 61 u

pkt 4 lit. a i b oraz okreÊlone w ust.

2. Nadzór ukierunkowany, o którym mowa w ust. 1 pkt 4, obejmuje bie˝àcà inspekcj´ przeprowadzanà przez powiatowego lekarza weterynarii, pobieranie próbek zwierzàt wodnych do badaƒ diagnostycznych oraz obowiàzek niezw∏ocznego powiadamiania o wystàpieniu lub podejrzeniu wystàpienia choroby zakaênej zwierzàt akwakultury podlegajàcej obowiàzkowi zwalczania lub o podwy˝szonej ÊmiertelnoÊci.
3. System wczesnego wykrywania, o którym mowa w ust. 1 pkt 4 lit. a tiret drugie, obejmuje w szczególnoÊci: Dziennik Ustaw Nr 30 — 2650 — 1) przygotowanie osób zatrudnionych w sektorze akwakultury lub prowadzàcych dzia∏alnoÊç w zakresie przetwarzania zwierzàt akwakultury do rozpoznawania objawów klinicznych wskazujàcych na wystàpienie choroby zakaênej zwierzàt akwakultury oraz przeszkolenie lekarzy weterynarii lub innych osób zajmujàcych si´ zdrowiem zwierzàt wodnych w zakresie rozpoznawania i powiadamiania o podejrzeniu wystàpienia choroby zakaênej zwierzàt akwakultury oraz wykrywania i powiadamiania o nietypowych przypadkach wystàpienia takiej choroby; 2) dost´p organów Inspekcji Weterynaryjnej do laboratoriów, o których mowa w art. 23 ust. 3 lub 4 ustawy z dnia 29 stycznia 2004 r. o Inspekcji Weterynaryjnej, wyposa˝onych w urzàdzenia do diagnozowania i rozró˝niania chorób zakaênych zwierzàt akwakultury i nowo rozpoznanych powa˝nych chorób zwierzàt akwakultury.
4. Je˝eli na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej wyst´pujà obszary, na których liczba gospodarstw lub obszarów hodowli mi´czaków obj´tych nadzorem ukierunkowanym jest ograniczona, a dane epizootyczne zebrane w czasie sprawowania nadzoru ukierunkowanego sà niewystarczajàce, nadzorem ukierunkowanym obejmuje si´ tak˝e populacje dzikich zwierzàt wodnych z gatunków wra˝liwych na nieegzotycznà chorob´ zakaênà zwierzàt akwakultury wyst´pujàce na tych obszarach. §
6. Stref´ po∏o˝onà na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej uznaje si´ za wolnà od nieegzotycznej choroby zakaênej zwierzàt akwakultury, je˝eli: 1) w strefie tej oraz w êród∏ach wodnych znajdujàcych si´ na jej obszarze nie wyst´pujà zwierz´ta wodne z gatunków wra˝liwych na t´ chorob´ lub 2) warunki panujàce w tej strefie oraz w êród∏ach wodnych znajdujàcych si´ na jej obszarze uniemo˝liwiajà przetrwanie czynnika chorobotwórczego wywo∏ujàcego t´ chorob´, lub 3) nie zosta∏ stwierdzony w tej strefie ˝aden kliniczny przypadek wystàpienia tej choroby w okresie 10 lat poprzedzajàcych dzieƒ z∏o˝enia wniosku o uznanie tej strefy za wolnà od tej choroby lub gdy status tej strefy by∏ nieznany przed wprowadzeniem nadzoru ukierunkowanego, w szczególnoÊci z powodu braku warunków sprzyjajàcych wystàpieniu klinicznej postaci tej choroby oraz pod warunkiem, ˝e sà spe∏

§ 15ust. 1 pkt 4 lit. a i b oraz okre

Êlone w § 15 ust. 4, lub 4) mimo wyst´powania w tej strefie zwierzàt akwakultury z gatunków wra˝liwych na t´ chorob´ oraz warunków sprzyjajàcych wystàpieniu jej klinicznej postaci, w okresie 10 lat poprzedzajàcych dzieƒ z∏o˝enia wniosku o uznanie tej strefy za wolnà od tej choroby nie zaobserwowano przypadków wystàpienia tej choroby oraz pod warunkiem, ˝e sà spe∏

§ 15ust. 1 pkt 4 lit. a i b oraz okre

Êlone w § 15 ust.

2. W przypadku gdy strefa obejmuje obszar wi´kszy ni˝ terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, mo˝e ona zostaç uznana za wolnà od nieegzotycznej choro- Poz. 198 by zakaênej zwierzàt akwakultury, je˝eli na ca∏ym obszarze tej strefy zosta∏y spe∏nione wymagania okreÊlone w ust. 1 pkt 3 lub 4 oraz w ust.
3. Wniosek o uznanie tej strefy za wolnà od nieegzotycznej choroby zakaênej zwierzàt akwakultury w zakresie cz´Êci strefy, która znajduje si´ na terytorium danego paƒstwa, sk∏ada to paƒstwo.
4. W przypadku ustanowienia strefy buforowej, w której jest realizowany program monitorowania nieegzotycznej choroby zakaênej zwierzàt akwakultury, granice tej strefy wyznacza si´ w taki sposób, aby zapobiec biernemu wprowadzeniu tej choroby do strefy uznanej za wolnà od tej choroby.
5. Do oÊwiadczenia lub wniosku o uznanie strefy za wolnà od nieegzotycznej choroby zakaênej zwierzàt akwakultury do∏àcza si´ map´ z wyraênie zaznaczonymi granicami tej strefy. §
7. Enklaw´ po∏o˝onà na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, obejmujàcà jedno lub wi´cej gospodarstw, lub obszarów hodowli mi´czaków, której status epizootyczny w odniesieniu do danej nieegzotycznej choroby zakaênej zwierzàt akwakultury jest uzale˝niony od statusu epizootycznego otaczajàcych jà wód naturalnych, uznaje si´ za wolnà od nieegzotycznej choroby zakaênej zwierzàt akwakultury, je˝eli: 1) w enklawie tej oraz w êród∏ach wodnych znajdujàcych si´ na jej obszarze nie wyst´pujà zwierz´ta wodne z gatunków wra˝liwych na t´ chorob´ lub 2) warunki panujàce w tej enklawie oraz w êród∏ach wodnych znajdujàcych si´ na jej obszarze uniemo˝liwiajà przetrwanie czynnika chorobotwórczego wywo∏ujàcego t´ chorob´, lub 3) w celu ochrony przed wprowadzeniem tej choroby do gospodarstwa po∏o˝onego w enklawie sà stosowane dodatkowe Êrodki zapobiegajàce przedostaniu si´ do tej enklawy, w szczególnoÊci wektorów lub zwierzàt wodnych z gatunków wra˝liwych na t´ chorob´, niewykazujàcych objawów klinicznych tej choroby, w których organizmie bytujà i rozmna˝ajà si´ czynniki chorobotwórcze, stanowiàce potencjalne êród∏o zaka˝enia dla wra˝liwych na t´ chorob´ zwierzàt akwakultury, oraz 4) nie zosta∏ stwierdzony w tej enklawie ˝aden kliniczny przypadek wystàpienia tej choroby w okresie 10 lat poprzedzajàcych dzieƒ z∏o˝enia wniosku o uznanie tej enklawy za wolnà od tej choroby lub gdy status tej enklawy lub wód jà otaczajàcych by∏ nieznany przed wprowadzeniem nadzoru ukierunkowanego, w szczególnoÊci z powodu braku warunków sprzyjajàcych wystàpieniu klinicznej postaci tej choroby oraz pod warunkiem, ˝e sà spe∏

§ 15ust. 1 pkt 4 lit. a i b oraz okre

Êlone w § 15 ust. 4, lub 5) mimo wyst´powania w tej enklawie zwierzàt akwakultury z gatunków wra˝liwych na t´ chorob´ oraz warunków sprzyjajàcych wystàpieniu jej klinicznej postaci, w okresie 10 lat poprzedzajàcych dzieƒ z∏o˝enia wniosku o uznanie tej enklawy za wolnà od tej choroby, nie zaobserwowano przypadków wystàpienia tej choroby oraz pod warunkiem, ˝e sà spe∏

§ 15ust. 1 pkt 4 lit. a i b oraz okre

Êlone w § 15 ust. 4. Dziennik Ustaw Nr 30 — 2651 — 2. Enklaw´ po∏o˝onà na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, obejmujàcà jedno lub wi´cej gospodarstw, których status epizootyczny w odniesieniu do danej nieegzotycznej choroby zakaênej zwierzàt akwakultury nie jest uzale˝niony od statusu epizootycznego otaczajàcych je wód naturalnych, uznaje si´ za wolnà od nieegzotycznej choroby zakaênej zwierzàt akwakultury, je˝eli: 1) sà spe∏nione warunki okreÊlone w ust. 1 pkt 1 lub 2, lub 2) enklawa ta ma zapewnione dostawy wody:

1. a)z zak∏adu oczyszczajàcego wod´ w celu zmniejszenia ryzyka wprowadzenia czynników chorobotwórczych do enklawy lub
2. b)bezpoÊrednio ze studni, hydrogeologicznego otworu eksploatacyjnego lub êród∏a, przy czym je˝eli êród∏o dostaw wody znajduje si´ poza obszarem gospodarstwa, to woda jest dostarczana do tego gospodarstwa za pomocà rurociàgu; 3) istniejà naturalne lub sztuczne bariery uniemo˝liwiajàce zwierz´tom wodnym przedostanie si´ z otaczajàcych jà cieków wodnych do gospodarstw po∏o˝onych w tej enklawie; 4) jest zabezpieczona przed zalaniem lub przenikaniem do niej wody z otaczajàcych jà cieków wodnych — je˝eli jest to konieczne; 5) jest spe∏niony warunek, o którym mowa w ust. 1 pkt 3; 6) zosta∏y spe∏

§ 15ust. 1 pkt 4 lit. a i b oraz okre

Êlone w § 15 ust.

2. Do oÊwiadczenia lub wniosku o uznanie enklawy za wolnà od nieegzotycznej choroby zakaênej zwierzàt akwakultury do∏àcza si´ map´ z wyraênie zaznaczonymi granicami tej enklawy. §
4. Gospodarstwo stanowiàce jednà jednostk´ epizootycznà, którego status epizootyczny w odniesieniu do nieegzotycznej choroby zakaênej zwierzàt akwakultury nie jest uzale˝niony od statusu epizootycznego wód otaczajàcych to gospodarstwo, w którym podejmuje si´ po raz pierwszy dzia∏alnoÊç w zakresie prowadzenia chowu lub hodowli zwierzàt akwakultury w enklawie uznanej za wolnà od tej choroby, spe∏niajàce wymagania okreÊlone w § 17 ust. 2, mo˝e zostaç uznane za wolne od tej choroby bez pobierania próbek do badaƒ diagnostycznych wymaganych do uzyskania statusu wolnego od tej choroby.
5. Gospodarstwo stanowiàce jednà jednostk´ epizootycznà, którego status epizootyczny w odniesieniu do nieegzotycznej choroby zakaênej zwierzàt akwakultury nie jest uzale˝niony od statusu epizootycznego wód otaczajàcych to gospodarstwo, w którym wznawia si´ dzia∏alnoÊç w zakresie prowadzenia chowu lub hodowli zwierzàt akwakultury w enklawie uznanej za wolnà od tej choroby, spe∏niajàce wymagania okreÊlone w § 17 ust. 2, mo˝e zostaç uznane za wolne od tej choroby bez pobierania próbek do badaƒ diagnostycznych wymaganych do uzyskania statusu wolnego od tej choroby, je˝eli: Poz. 198 1) sà znane dane dotyczàce statusu epizootycznego tego gospodarstwa w okresie ostatnich 4 lat prowadzenia w nim dzia∏alnoÊci w zakresie prowadzenia chowu lub hodowli zwierzàt akwakultury, a je˝eli ta dzia∏alnoÊç jest prowadzona przez okres krótszy ni˝ 4 lata — dane z ca∏ego okresu prowadzenia tej dzia∏alnoÊci; 2) w gospodarstwie tym nie by∏y stosowane Êrodki zwalczania nieegzotycznych chorób zakaênych zwierzàt akwakultury i nie stwierdzono w nim przypadków wystàpienia tych chorób; 3) gospodarstwo to zosta∏o oczyszczone i odka˝one przed wprowadzeniem zwierzàt akwakultury, jaj lub gamet do gospodarstwa, a nast´pnie, je˝eli jest to konieczne, poddane od∏ogowaniu. §
6. Szczegó∏owe wymagania dotyczàce nadzoru ukierunkowanego, stref buforowych, pobierania próbek do badaƒ diagnostycznych i sposobu przeprowadzania tych badaƒ, niezb´dne do uznania terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, strefy lub enklawy po∏o˝onych na tym terytorium za wolne od nieegzotycznej choroby zakaênej zwierzàt akwakultury, sà okreÊlone w przepisach Komisji Europejskiej wydanych zgodnie z art. 62 ust. 2 dyrektywy Rady 2006/88/WE z dnia 24 paêdziernika 2006 r. w sprawie wymogów w zakresie zdrowia zwierzàt akwakultury i produktów akwakultury oraz zapobiegania niektórym chorobom zwierzàt wodnych i zwalczania tych chorób (Dz. Urz. UE L 328 z 24.11.2006, str. 14, z póên. zm.). §
7. G∏ówny Lekarz Weterynarii sporzàdza, umieszcza na stronie internetowej administrowanej przez G∏ówny Inspektorat Weterynarii i aktualizuje wykaz stref i enklaw, które zosta∏y uznane za wolne od nieegzotycznej choroby zakaênej zwierzàt akwakultury, z wy∏àczeniem stref lub enklaw stanowiàcych ponad 75 % terytorium Rzeczypospolitej Polskiej lub obejmujàcych obszary zlewni, które sà wykorzystywane wspólnie z innymi paƒstwami cz∏onkowskimi Unii Europejskiej lub paƒstwami trzecimi, których wykaz og∏asza Komisja Europejska. §
9. Strefa lub enklawa uznane za wolne od nieegzotycznej choroby zakaênej zwierzàt akwakultury, po∏o˝one na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej nieuznanym za wolne od tej choroby, utrzymujà to uznanie, je˝eli: 1) sà obj´te nadzorem ukierunkowanym, który jest prowadzony z uwzgl´dnieniem poziomu ryzyka; 2) w tej strefie lub enklawie nie podejrzewa si´ wystàpienia tej choroby.
10. Terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, strefa lub enklawa po∏o˝one na tym terytorium, uznane za wolne od nieegzotycznej choroby zakaênej zwierzàt akwakultury, utrzymujà to uznanie, je˝eli: 1) sà obj´te nadzorem ukierunkowanym, który jest prowadzony z uwzgl´dnieniem poziomu ryzyka — w przypadku gdy warunki panujàce na tym terytorium nie sprzyjajà wystàpieniu objawów klinicznych tej choroby; 2) na tym terytorium nie podejrzewa si´ wystàpienia tej choroby. Dziennik Ustaw Nr 30 — 2652 —
11. Terytorium Rzeczypospolitej Polskiej uznane za wolne od nieegzotycznej choroby zakaênej zwierzàt akwakultury utrzymuje to uznanie, mimo nieobj´cia nadzorem ukierunkowanym, je˝eli warunki panujàce na tym terytorium sprzyjajà wystàpieniu objawów klinicznych tej choroby. §
13. Uznanie terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, strefy lub enklawy po∏o˝onych na tym terytorium za wolne od nieegzotycznej choroby zakaênej zwierzàt akwakultury zawiesza si´, je˝eli podejrzewa si´, ˝e na tym terytorium, w tej strefie lub enklawie zosta∏y naruszone odpowiednie warunki utrzymania tego uznania okreÊlone w §
15. W przypadku zawieszenia uznania terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, strefy lub enklawy po∏o˝onych na tym terytorium za wolne od nieegzotycznej choroby zakaênej zwierzàt akwakultury, powiatowy lekarz weterynarii stosuje Êrodki okreÊlone w § 4 i 5 oraz § 12 i
16. §
17. Zawieszenie uznania terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, strefy lub enklawy po∏o˝onych na tym terytorium za wolne od nieegzotycznej choroby zakaênej zwierzàt akwakultury uchyla si´, je˝eli w wyniku przeprowadzonego dochodzenia epizootycznego nie stwierdzono naruszenia warunków zachowania tego uznania okreÊlonych w §
18. §
19. Uznanie terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, strefy lub enklawy po∏o˝onych na tym terytorium za wolne od nieegzotycznej choroby zakaênej zwierzàt akwakultury cofa si´, je˝eli w wyniku przeprowadzonego dochodzenia epizootycznego stwierdzono wystàpienie tej choroby. §
20. Terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, stref´ lub enklaw´ po∏o˝one na tym terytorium, uznane za wolne od nieegzotycznej choroby zakaênej zwierzàt akwakultury, w stosunku do których cofni´to to uznanie, ponownie uznaje si´ za wolne od tej choroby, je˝eli zosta∏y spe∏nione warunki okreÊlone odpowiednio w § 15—
21. §
22. Zawieszenia, cofni´cia oraz ponownego uznania terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, strefy lub enklawy po∏o˝onych na tym terytorium za wolne od nieegzotycznej choroby zakaênej zwierzàt akwakultury dokonuje si´ w trybie okreÊlonym dla uznania te- Poz. 198 go terytorium, strefy lub enklawy po∏o˝onych na tym terytorium za wolne od tej choroby, zgodnie z art. 60a ustawy. §
23. Przepisów § 15—26 nie stosuje si´ do ozdobnych zwierzàt wodnych utrzymywanych w akwariach komercyjnych, sklepach zoologicznych, sklepach ogrodniczych, stawach ogrodowych lub hurtowniach, je˝eli obiekty te: 1) nie majà bezpoÊredniego kontaktu z wodami naturalnymi lub 2) sà wyposa˝one w system oczyszczania Êcieków ograniczajàcy do dopuszczalnego poziomu ryzyko przeniesienia chorób zakaênych tych zwierzàt do wód naturalnych. §
24. Do wykonywania szczepieƒ przeciwko chorobom zakaênym zwierzàt akwakultury stosuje si´ szczepionki dopuszczone do obrotu zgodnie z przepisami Prawa farmaceutycznego i rozporzàdzenia (WE) nr 726/2004 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 31 marca 2004 r. ustanawiajàcego wspólnotowe procedury wydawania pozwoleƒ dla produktów leczniczych stosowanych u ludzi i do celów weterynaryjnych i nadzoru nad nimi oraz ustanawiajàcego Europejskà Agencj´ Leków (Dz. Urz. UE L 136 z 30.04.2004, str. 1, z póên. zm.; Dz. Urz. UE Polskie wydanie specjalne, rozdz. 13, t. 34, str. 229). §
25. Tracà moc: 1) rozporzàdzenie Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 15 lipca 2005 r. w sprawie szczegó∏owych wymagaƒ weterynaryjnych dla umieszczania na rynku zwierzàt i produktów akwakultury (Dz. U. Nr 138, poz. 1158); 2) rozporzàdzenie Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 29 marca 2005 r. w sprawie zwalczania chorób zakaênych ryb (Dz. U. Nr 60, poz. 528 i Nr 138, poz. 1159); 3) rozporzàdzenie Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 12 kwietnia 2006 r. w sprawie zwalczania niektórych chorób zakaênych mi´czaków (Dz. U. Nr 73, poz. 512 oraz z 2007 r. Nr 44, poz. 282). §
26. Rozporzàdzenie wchodzi w ˝ycie po up∏ywie 14 dni od dnia og∏oszenia. Minister Rolnictwa i Rozwoju Wsi: M. Sawicki Dziennik Ustaw Nr 30 — 2653 — Poz. 198 Za∏àcznik do rozporzàdzenia Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 6 lutego 2009 r. (poz. 198) WYKAZ CHORÓB ZAKAèNYCH ZWIERZÑT AKWAKULTURY I. Egzotyczne choroby zakaêne zwierzàt akwakultury 1) epizootyczna martwica uk∏adu krwiotwórczego (Epizootic haematopoietic necrosis — EHN); 2) zakaêny zespó∏ owrzodzenia (Epizootic ulcerative syndrome — EUS); 3) bonamioza (Bonamia exitiosa); 4) perkinsoza (Perkinsus marinus); 5) mikrocytoza (Microcytos mackini); 6) zespó∏ Taura (Taura syndrome); 7) choroba ˝ó∏tej g∏owy (Yellowhead disease). II. Nieegzotyczne choroby zakaêne zwierzàt akwakultury 1) wirusowa posocznica krwotoczna (Viral haemorrhagic septicaemia — VHS); 2) zakaêna martwica uk∏adu krwiotwórczego ryb ∏ososiowatych (Infectious haematopoietic necrosis — IHN); 3) zaka˝enie herpeswirusem koi (Koi herpes virus — KHV); 4) zakaêna anemia ∏ososi (Infectious salmon anaemia — ISA); 5) marteilioza (Marteilia refringens); 6) bonamioza (Bonamia ostreae); 7) zespó∏ WSS (White Spot Syndrome).