Obsah (8)

§ 96§ 282§ 213§ 219§ 218§ 214§ 246§ 249

Elektronicznie podpisany przez Grzegorz Paczowski Data: 2009.04.07 16:29:36 +02'00' Dziennik Ustaw Nr 56 — 4944 — Poz. 461 461 ROZPORZÑDZENIE MINISTRA INFRASTRUKTURY1) z dnia 12 marca 2009 r. zmieniaj

ust. 3 pkt 4. 7. Odleg∏oÊci od granicy z sàsiednià dzia∏kà budowlanà do podziemnej cz´Êci budynku, a tak˝e budowli podziemnej spe∏niajàcej funkcje u˝ytkowe budynku, znajdujàcych si´ ca∏kowicie poni˝ej poziomu otaczajàcego terenu, nie ustala si´.”; Dziennik Ustaw Nr 56 — 4946 — Poz. 461 7) § 56 otrzymuje brzmienie: 5) w § 19:

1. a)w ust. 1 pkt 1 otrzymuje brzmienie: „1) 7 m — w przypadku do 4 stanowisk w∏àcznie,”, „§ 56. Budynek mieszkalny wielorodzinny, budynek zamieszkania zbiorowego i budynek u˝ytecznoÊci publicznej powinien byç wyposa˝ony w instalacj´ telekomunikacyjnà, a w miar´ potrzeby równie˝ w inne instalacje, takie jak: telewizji przemys∏owej, sygnalizacji dzwonkowej lub domofonowej, w sposób umo˝liwiajàcy zapewnienie ochrony instalacji przed dost´pem osób nieuprawnionych.”;
2. b)w ust. 2 pkt 1 otrzymuje brzmienie: „1) 3 m — w przypadku do 4 stanowisk w∏àcznie,”; 6) w § 54 ust. 1 otrzymuje brzmienie: „1. Budynek u˝ytecznoÊci publicznej, budynek mieszkalny wielorodzinny, budynek zamieszkania zbiorowego nieb´dàcy budynkiem koszarowym oraz ka˝dy inny budynek majàcy najwy˝szà kondygnacj´ z pomieszczeniami przeznaczonymi na pobyt wi´cej ni˝ 50 osób, w których ró˝nica poziomów posadzek pomi´dzy pierwszà i najwy˝szà kondygnacjà nadziemnà, niestanowiàcà drugiego poziomu w mieszkaniu dwupoziomowym, przekracza 9,5 m, a tak˝e majàcy dwie lub wi´cej kondygnacji nadziemnych budynek opieki zdrowotnej i budynek opieki spo∏ecznej nale˝y wyposa˝yç w dêwig osobowy.”; 8) w § 59 ust. 1 otrzymuje brzmienie: „1. Pomieszczenia przeznaczone na pobyt ludzi oraz do ruchu ogólnego (komunikacji) powinny mieç zapewnione oÊwietlenie Êwiat∏em sztucznym odpowiednio do potrzeb u˝ytkowych.”; 9) w § 68 ust. 1 otrzymuje brzmienie: „1. Graniczne wymiary schodów sta∏ych w budynkach o ró˝nym przeznaczeniu okreÊla tabela: *) W przypadku tych budynków szerokoÊç u˝ytkowà biegu schodowego i spocznika nale˝y przyjmowaç z uwzgl´dnieniem wymagaƒ okreÊlonych w ust. 2.”; 10) w § 85 w ust. 2 pkt 3 otrzymuje brzmienie: „3) drzwi do kabin ust´powych otwierane na zewnàtrz, o szerokoÊci co najmniej 0,8 m, a do kabin przystosowanych dla potrzeb osób niepe∏nosprawnych, co najmniej 0,9 m,”; 11) w § 96 ust. 1 otrzymuje brzmienie: „1. Pomieszczenie techniczne, w którym sà zainstalowane urzàdzenia emitujàce ha∏asy lub drgania, mo˝e byç sytuowane w bezpoÊrednim sàsiedztwie pomieszczeƒ przeznaczonych Dziennik Ustaw Nr 56 — 4947 — na sta∏y pobyt ludzi, pod warunkiem zastosowania rozwiàzaƒ konstrukcyjno-materia∏owych, zapewniajàcych ochron´ sàsiednich pomieszczeƒ przed ucià˝liwym oddzia∏ywaniem tych urzàdzeƒ, zgodnie z wymaganiami § 323 ust. 2 pkt 2 i § 327 oraz Polskich Norm dotyczàcych dopuszczalnych wartoÊci poziomu dêwi´ku w pomieszczeniach oraz oceny wp∏ywu drgaƒ na budynki i na ludzi w budynkach.”; 12) w § 97 ust. 5 otrzymuje brzmienie: „5. Pomieszczenia techniczne przeznaczone do uk∏adania kabli w budynku (tunele i pomieszczenia kablowe) powinny spe∏niaç wymagania wynikajàce z normy Stowarzyszenia Elektryków Polskich nr N SEP-E-004:2003 Elektroenergetyczne i sygnalizacyjne linie kablowe. Projektowanie i budowa.”; 13) w § 108 w ust. 1 dodaje si´ pkt 4 w brzmieniu: „4) mechanicznà, sterowanà czujkami niedopuszczalnego poziomu st´˝enia gazu propan-butan — w gara˝ach, w których dopuszcza si´ parkowanie samochodów zasilanych gazem propan-butan i w których poziom pod∏ogi znajduje si´ poni˝ej poziomu terenu.”; 14) uchyla si´ § 111; 15) w § 113:
3. a)dodaje si´ ust. 3a w brzmieniu: „3a. Instalacja wodociàgowa ciep∏ej wody przygotowywanej: 1) centralnie — rozpoczyna si´ bezpoÊrednio za armaturà odcinajàcà t´ instalacj´ od indywidualnego w´z∏a ciep∏owniczego, od grupowego w´z∏a ciep∏owniczego lub od kot∏owni, a koƒczy punktami czerpalnymi, 2) miejscowo — rozpoczyna si´ bezpoÊrednio za armaturà odcinajàcà na przewodzie zasilajàcym zimnà wodà urzàdzenia do przygotowywania ciep∏ej wody, a koƒczy punktami czerpalnymi.”,
4. b)ust. 5—7 otrzymujà brzmienie: „5. Instalacja wodociàgowa zimnej wody powinna spe∏niaç wymagania okreÊlone w przepisach odr´bnych dotyczàcych ochrony przeciwpo˝arowej. 6. Wyroby zastosowane w instalacji wodociàgowej powinny byç dobrane z uwzgl´dnieniem korozyjnoÊci wody, tak aby nie nast´powa∏o pogarszanie jej jakoÊci oraz trwa∏oÊci instalacji, a tak˝e aby takich skutków nie wywo∏ywa∏o wzajemne oddzia∏ywanie materia∏ów, z których wykonano te wyroby. 7. Instalacja wodociàgowa powinna mieç zabezpieczenia uniemo˝liwiajàce wtórne zanieczyszczenie wody, zgodnie z wymaganiami dla przep∏ywów zwrotnych, okreÊlonymi w Polskiej Normie dotyczàcej zabezpieczenia przed przep∏ywem zwrotnym.”,
5. c)uchyla si´ ust. 8; Poz. 461 16) w § 120:
6. a)ust. 2 otrzymuje brzmienie: „2. Instalacja wodociàgowa ciep∏ej wody powinna umo˝liwiaç uzyskanie w punktach czerpalnych wody o temperaturze nie ni˝szej ni˝ 55 °C i nie wy˝szej ni˝ 60 °C.”,
7. b)dodaje si´ ust. 2a w brzmieniu: „2a. Instalacja wodociàgowa ciep∏ej wody powinna umo˝liwiaç przeprowadzanie ciàg∏ej lub okresowej dezynfekcji metodà chemicznà lub fizycznà (w tym okresowe stosowanie metody dezynfekcji cieplnej), bez obni˝ania trwa∏oÊci instalacji i zastosowanych w niej wyrobów. Do przeprowadzenia dezynfekcji cieplnej niezb´dne jest zapewnienie uzyskania w punktach czerpalnych temperatury wody nie ni˝szej ni˝ 70 °C i nie wy˝szej ni˝ 80 °C.”; 17) w § 122 uchyla si´ ust. 3; 18) § 124 otrzymuje brzmienie: „§ 124. Instalacja kanalizacyjna grawitacyjna w pomieszczeniach budynku, z których krótkotrwale nie jest mo˝liwy grawitacyjny sp∏yw Êcieków, mo˝e byç wykonana pod warunkiem zainstalowania zabezpieczenia przed przep∏ywem zwrotnym Êcieków z sieci kanalizacyjnej przez zastosowanie przepompowni Êcieków, zgodnie z wymaganiami Polskiej Normy dotyczàcej projektowania przepompowni Êcieków w kanalizacji grawitacyjnej wewnàtrz budynków lub urzàdzenia przeciwzalewowego zgodnie z wymaganiami Polskiej Normy dotyczàcej urzàdzeƒ przeciwzalewowych w budynkach.”; 19) w § 125:
8. a)ust. 1 otrzymuje brzmienie: „1. Przewody spustowe (piony) grawitacyjnej instalacji kanalizacyjnej powinny byç wyprowadzone jako przewody wentylujàce ponad dach, a tak˝e powy˝ej górnej kraw´dzi okien i drzwi znajdujàcych si´ w odleg∏oÊci poziomej mniejszej ni˝ 4 m od wylotów tych przewodów.”,
9. b)dodaje si´ ust. 4 w brzmieniu: „4. W przypadku gdy wysokoÊç przewodu spustowego (pionu) grawitacyjnej instalacji kanalizacyjnej przekracza 10 m, pod∏àczenia podejÊç na najni˝szej kondygnacji powinny spe∏niaç wymagania Polskiej Normy dotyczàcej projektowania instalacji kanalizacyjnych.”; 20) w § 133:
10. a)ust. 4 otrzymuje brzmienie: „4. Wyroby zastosowane w instalacji ogrzewczej wodnej powinny byç dobrane z uwzgl´dnieniem wymagaƒ Polskiej Normy dotyczàcej jakoÊci wody w instalacjach ogrzewania oraz z uwzgl´dnieniem korozyjnoÊci wody i mo˝liwoÊci zastosowania ochrony przed korozjà.”, Dziennik Ustaw Nr 56 — 4948 —
11. b)ust. 7 otrzymuje brzmienie: „7. Zabrania si´ stosowania kot∏a na paliwo sta∏e do zasilania instalacji ogrzewczej wodnej systemu zamkni´tego, wyposa˝onej w przeponowe naczynie wzbiorcze, z wyjàtkiem kot∏a na paliwo sta∏e o mocy nominalnej do 300 kW, wyposa˝onego w urzàdzenia do odprowadzania nadmiaru ciep∏a.”; 21) w § 135 uchyla si´ ust. 6; 22) w § 136:
12. a)ust. 1 i 2 otrzymujà brzmienie: „1. Pomieszczenia przeznaczone do instalowania kot∏ów na paliwo sta∏e i pomieszczenia sk∏adu paliwa i ˝u˝lowni oraz pomieszczenia przeznaczone do instalowania kot∏ów na olej opa∏owy i pomieszczenia magazynu oleju opa∏owego powinny odpowiadaç przepisom rozporzàdzenia, w tym okreÊlonym w § 220 ust. 1. 2. Kot∏y na paliwo sta∏e o mocy cieplnej nominalnej do 25 kW powinny byç instalowane w wydzielonych pomieszczeniach technicznych zlokalizowanych na kondygnacji podziemnej, na poziomie ogrzewanych pomieszczeƒ lub w innych pomieszczeniach, w których mogà byç instalowane kot∏y o wi´kszych mocach cieplnych nominalnych. Sk∏ad paliwa powinien byç umieszczony w wydzielonym pomieszczeniu technicznym w pobli˝u kot∏a lub w pomieszczeniu, w którym znajduje si´ kocio∏. Pomieszczenia, w których instalowane sà kot∏y, oraz pomieszczenia sk∏adu paliwa powinny odpowiadaç wymaganiom okreÊlonym w Polskiej Normie dotyczàcej kot∏owni wbudowanych na paliwo sta∏e.”,
13. b)dodaje si´ ust. 2a w brzmieniu: „2a. Kot∏y na paliwo sta∏e o mocy cieplnej nominalnej do 10 kW mogà byç instalowane w budynkach, o których mowa w § 132 ust. 3, na poziomie ogrzewanych pomieszczeƒ, w pomieszczeniach nieb´dàcych pomieszczeniami mieszkalnymi: 1) o kubaturze wynikajàcej ze wskaênika 4 m3/kW nominalnej mocy cieplnej kot∏a, lecz nie mniej ni˝ 30 m3, 2) spe∏niajàcych wymagania dotyczàce wentylacji, o których mowa w § 150 ust. 9, 3) posiadajàcych przewody kominowe okreÊlone w § 140 ust. 1 i 2 oraz § 145 ust. 1, 4) zapewniajàcych dop∏yw powietrza do spalania w iloÊci co najmniej 10 m3/h na 1 kW nominalnej mocy cieplnej kot∏a — odpowiadajàcych wymaganiom okreÊlonym w Polskiej Normie dotyczàcej kot∏owni wbudowanych na paliwo sta∏e.”,
14. c)ust. 3 otrzymuje brzmienie: „3. Kot∏y na paliwo sta∏e o ∏àcznej mocy cieplnej nominalnej powy˝ej 25 kW do 2000 kW powinny byç instalowane w wydzielonych pomieszczeniach technicznych zlokalizowanych na kondygnacji podziemnej lub na po- Poz. 461 ziomie terenu. Sk∏ad paliwa i ˝u˝lownia powinny byç umieszczone w oddzielnych pomieszczeniach technicznych znajdujàcych si´ bezpoÊrednio obok pomieszczenia kot∏ów, a tak˝e mieç zapewniony dojazd dla dostawy paliwa oraz usuwania ˝u˝la i popio∏u. Pomieszczenia, w których instalowane sà kot∏y, oraz pomieszczenia sk∏adu paliwa powinny odpowiadaç wymaganiom okreÊlonym w Polskiej Normie dotyczàcej kot∏owni wbudowanych na paliwo sta∏e.”,
15. d)ust. 12 otrzymuje brzmienie: „12. Odprowadzenie spalin z kot∏ów na olej opa∏owy powinno spe∏niaç wymagania dla urzàdzeƒ gazowych okreÊlone w § 174 ust. 1, 2, 5, 6, 8 i 9.”; 23) w § 140 uchyla si´ ust. 3; 24) § 153 otrzymuje brzmienie: „§ 153 1. Przewody i urzàdzenia wentylacji mechanicznej i klimatyzacji powinny byç zaprojektowane i wykonane w taki sposób, aby zminimalizowaç odk∏adanie si´ zanieczyszczeƒ na ich powierzchniach wewn´trznych kontaktujàcych si´ z powietrzem wentylacyjnym. 2. Przewody powinny mieç przekrój poprzeczny w∏aÊciwy dla przewidywanych przep∏ywów powietrza oraz konstrukcj´ przystosowanà do maksymalnego ciÊnienia i wymaganej szczelnoÊci instalacji, z uwzgl´dnieniem Polskich Norm dotyczàcych wytrzyma∏oÊci i szczelnoÊci przewodów. 3. W∏aÊciwoÊci materia∏ów przewodów lub sposób zabezpieczania ich powierzchni powinny byç dobrane odpowiednio do parametrów przep∏ywajàcego powietrza oraz do warunków wyst´pujàcych w miejscu ich zamontowania. 4. Przewody instalowane w miejscach, w których mogà byç nara˝one na uszkodzenia mechaniczne, powinny byç zabezpieczone przed tymi uszkodzeniami. 5. Przewody powinny byç wyposa˝one w otwory rewizyjne spe∏niajàce wymagania Polskiej Normy dotyczàcej elementów przewodów u∏atwiajàcych konserwacj´, umo˝liwiajàce oczyszczenie wn´trza tych przewodów, a tak˝e innych urzàdzeƒ i elementów instalacji, o ile ich konstrukcja nie pozwala na czyszczenie w inny sposób ni˝ poprzez te otwory, przy czym nie nale˝y ich sytuowaç w pomieszczeniach o podwy˝szonych wymaganiach higienicznych. 6. Przewody prowadzone przez pomieszczenia lub przestrzenie nieogrzewane powinny mieç izolacj´ cieplnà, z uwzgl´dnieniem wymagaƒ okreÊlonych w § 267 ust. 1. 7. Przewody instalacji klimatyzacji, przewody stosowane do recyrkulacji powietrza oraz prowadzàce do urzàdzeƒ do odzyskiwania ciep∏a, a tak˝e przewody prowadzàce powietrze zewn´trzne przez Dziennik Ustaw Nr 56 — 4949 — ogrzewane pomieszczenia, powinny mieç izolacj´ cieplnà i przeciwwilgociowà.”; 25) w § 154 ust. 9 otrzymuje brzmienie: „9. Instalacje wentylacji mechanicznej i klimatyzacji powinny byç wyposa˝one w przepustnice zlokalizowane w miejscach umo˝liwiajàcych regulacj´ instalacji, a tak˝e odci´cie dop∏ywu powietrza zewn´trznego i wyp∏ywu powietrza wewn´trznego. Wymaganie to nie dotyczy instalacji mechanicznej wywiewnej, przewidzianej do okresowej pracy jako wentylacja grawitacyjna.”; 26) w § 156:
16. a)ust. 3 otrzymuje brzmienie: „3. Instalacj´ gazowà zasilanà gazem p∏ynnym ze sta∏ych zbiorników lub baterii butli, znajdujàcych si´ na dzia∏ce budowlanej na zewnàtrz budynku, stanowi uk∏ad przewodów za g∏ównym zaworem odcinajàcym instalacj´ zbiornikowà, butle lub kolektor butli prowadzonych na zewnàtrz lub wewnàtrz budynku, wraz z armaturà, kszta∏tkami i innym wyposa˝

, a tak˝e urzàdzenia do pomiaru zu˝ycia gazu, urzàdzenia gazowe z wyposa˝

oraz przewody spalinowe lub powietrzno-spalinowe odprowadzajàce spaliny bezpoÊrednio poza budynek lub do przewodów w Êcianach.”,

1. b)dodaje si´ ust. 5 i 6 w brzmieniu: „5. Instalacj´ zbiornikowà gazu p∏ynnego stanowi zespó∏ urzàdzeƒ sk∏adajàcy si´ ze zbiornika albo grupy zbiorników z armaturà i osprz´tem oraz z przy∏àcza gazowego z g∏ównym zaworem odcinajàcym. 6. Wymagania dla instalacji gazowych, o których mowa w rozporzàdzeniu, nie dotyczà instalacji przeznaczonych dla celów rolniczych i produkcyjno-przemys∏owych (technologicznych).”; 27) w § 158 ust. 7 otrzymuje brzmienie: „7. Instalacja gazowa przy∏àczona do sieci gazowej wykonanej z przewodów metalowych powinna byç zabezpieczona przed wp∏ywem pràdów b∏àdzàcych przez zainstalowanie wstawki izolacyjnej na wprowadzeniu metalowej rury gazowej do budynku.”; 28) w § 163:
2. a)dodaje si´ ust. 1a w brzmieniu: „1a. Przewody instalacji gazowej powinny byç wykonane w sposób zapewniajàcy spe∏nienie wymagaƒ szczelnoÊci i trwa∏oÊci okreÊlonych w Polskiej Normie dotyczàcej przewodów gazowych dla budynków.”,
3. b)ust. 4 otrzymuje brzmienie: „4. W budynkach mieszkalnych jednorodzinnych, budynkach w zabudowie zagrodowej i budynkach rekreacji indywidualnej przewody instalacji gazowej, a w pozosta∏ych budynkach tylko przewody za gazomierzami Poz. 461 lub odga∏´zieniami prowadzàcymi do odr´bnych mieszkaƒ lub lokali u˝ytkowych, powinny byç wykonane z rur, o których mowa w ust. 2, ∏àczonych równie˝ z zastosowaniem po∏àczeƒ gwintowanych lub z rur miedzianych ∏àczonych przez lutowanie lutem twardym. Dopuszcza si´ stosowanie innych sposobów ∏àczenia rur, je˝eli spe∏niajà one wymagania szczelnoÊci i trwa∏oÊci okreÊlone w Polskiej Normie dotyczàcej przewodów gazowych dla budynków.”; 29) w § 164 ust. 2 otrzymuje brzmienie: „2. Zabrania si´ prowadzenia przez pomieszczenia mieszkalne przewodów instalacji gazowej z zastosowaniem po∏àczeƒ gwintowanych, a tak˝e z zastosowaniem innych sposobów ∏àczenia rur, je˝eli mogà one stanowiç zagro˝enie dla bezpieczeƒstwa mieszkaƒców.”; 30) w § 166 ust. 1 otrzymuje brzmienie: „1. Urzàdzenia pomiarowe zu˝ycia gazu, zwane dalej „gazomierzami”, spe∏niajàce wymagania okreÊlone w Polskiej Normie dotyczàcej gazomierzy, powinny byç zainstalowane oddzielnie dla ka˝dego z odbiorców i zabezpieczone przed dost´pem osób nieupowa˝nionych.”; 31) w § 174:
4. a)ust. 1 otrzymuje brzmienie: „1. Grzewcze urzàdzenia gazowe, takie jak: kot∏y ogrzewcze, grzejniki wody przep∏ywowej, niezale˝nie od ich obcià˝eƒ cieplnych, powinny byç pod∏àczone na sta∏e z indywidualnymi kana∏ami spalinowymi, z uwzgl´dnieniem instrukcji technicznej producenta urzàdzenia, o której mowa w przepisach dotyczàcych zasadniczych wymagaƒ dla urzàdzeƒ spalajàcych paliwa gazowe.”,
5. b)ust. 6 otrzymuje brzmienie: „6. Przewody i kana∏y spalinowe, odprowadzajàce spaliny od grzewczych urzàdzeƒ gazowych, powinny byç dostosowane do warunków pracy danego typu urzàdzenia.”; 32) w § 175 ust. 2 i 3 otrzymujà brzmienie: „2. Wyloty przewodów, o których mowa w ust. 1 pkt 2, powinny znajdowaç si´ wy˝ej ni˝ 2,5 m ponad poziomem terenu. Dopuszcza si´ sytuowanie tych wylotów poni˝ej 2,5 m, lecz nie mniej ni˝ 0,5 m ponad poziomem terenu, je˝eli w odleg∏oÊci do 8 m nie znajduje si´ plac zabaw dla dzieci lub inne miejsca rekreacyjne. 3. Odleg∏oÊç mi´dzy wylotami przewodów, o których mowa w ust. 1, powinna byç nie mniejsza ni˝ 3 m, a odleg∏oÊç tych wylotów od najbli˝szej kraw´dzi okien otwieranych i ryzalitów przes∏aniajàcych nie mniejsza ni˝ 0,5 m.”; 33) § 179 otrzymuje brzmienie: „§ 179. 1. Instalacje gazowe w budynku lub w zespole budynków mogà byç zasilane z jednego zbiornika z gazem p∏ynnym lub grupy takich zbiorników. Dziennik Ustaw Nr 56 — 4950 — Poz. 461 2. Liczba zbiorników naziemnych w grupie nie powinna przekraczaç 6 sztuk, a ich ∏àczna pojemnoÊç 100 m3. Odleg∏oÊç pomi´dzy grupami zbiorników naziemnych powinna wynosiç: 3. Zbiorniki gazu p∏ynnego nie mogà byç sytuowane w zag∏´bieniach terenu, w miejscach podmok∏ych oraz w odleg∏oÊci mniejszej ni˝ 5 m od rowów, studzienek lub wpustów kanalizacyjnych. 1) 7,5 m — w przypadku, gdy ∏àczna pojemnoÊç zbiorników w grupie nie przekracza 30 m3, 4. Dopuszczalnà odleg∏oÊç zbiorników z gazem p∏ynnym od budynków mieszkalnych, budynków zamieszkania zbiorowego oraz budynków u˝ytecznoÊci publicznej, a tak˝e mi´dzy zbiornikami, okreÊla poni˝sza tabela: 2) 15 m — w przypadku, gdy ∏àczna pojemnoÊç zbiorników w grupie przekracza 30 m3. 5. Dopuszczalna odleg∏oÊç zbiorników z gazem p∏ynnym od budynków produkcyjnych i magazynowych powinna wynosiç dla zbiorników o pojemnoÊci: 1) do 10 m3 — nie mniej ni˝ odleg∏oÊç okreÊlona w tabeli w ust. 4 w kolumnach 2 i 3, 2) powy˝ej 10 m3 — nie mniej ni˝ po∏owa odleg∏oÊci okreÊlonej w tabeli w ust. 4 w kolumnach 2 i 3. 6. Odleg∏oÊç zbiorników z gazem p∏ynnym od granicy z sàsiednià dzia∏kà budowlanà powinna byç nie mniejsza ni˝ po∏owa odleg∏oÊci okreÊlonej w tabeli w ust. 4 w kolumnach 2 i 3, przy zachowaniu wymaganej odleg∏oÊci od budynku danego rodzaju. 7. Odleg∏oÊci okreÊlone w tabeli w ust. 4 w kolumnie 2 mogà byç zmniejszone do 50 % w przypadku zastosowania wolno stojàcej Êciany oddzielenia przeciwpo˝arowego o klasie odpornoÊci ogniowej co najmniej R E I 120, usytuowanej pomi´dzy zbiornikiem z gazem p∏ynnym a budynkiem. Wymiary wolno stojàcej Êciany oraz jej odleg∏oÊç od zbiornika powinny byç tak dobrane, aby os∏oniç zbiornik od tej cz´Êci budynku, która znajduje si´ w odleg∏oÊci mniejszej ni˝ okreÊlona w tabeli w ust. 4 w kolumnie 2 od dowolnego punktu zbiornika. 8. Dla zbiornika z gazem p∏ynnym o pojemnoÊci do 10 m3 zmniejszenie jego odleg∏oÊci od budynku, o której mowa w ust. 7, mo˝e mieç miejsce równie˝ wówczas, gdy pionowy pas Êciany tego budynku o szerokoÊci co najmniej równej rzutowi równoleg∏emu zbiornika, powi´kszonej po 2 m z obu jego stron, oraz o wysokoÊci równej wysokoÊci budynku b´dzie mia∏ klas´ odpornoÊci ogniowej co najmniej R E I 120 i w tym pasie Êciany nie b´dà znajdowa∏y si´ otwory okienne i drzwiowe. 9. Odleg∏oÊç zbiornika z gazem p∏ynnym od rzutu poziomego skrajnego przewodu elektroenergetycznej linii napowietrznej, a tak˝e od szyny zelektryfikowanej linii kolejowej lub tramwajowej powinna wynosiç co najmniej: 1) 3 m — przy napi´ciu linii elektroenergetycznej lub sieci trakcyjnej do 1 kV, 2) 15 m — przy napi´ciu linii elektroenergetycznej lub sieci trakcyjnej równym lub wi´kszym od 1 kV.”; Dziennik Ustaw Nr 56 — 4951 — 34) § 181 otrzymuje brzmienie: „§ 181. 1. Budynek, w którym zanik napi´cia w elektroenergetycznej sieci zasilajàcej mo˝e spowodowaç zagro˝enie ˝ycia lub zdrowia ludzi, powa˝ne zagro˝enie Êrodowiska, a tak˝e znaczne straty materialne, nale˝y zasilaç co najmniej z dwóch niezale˝nych, samoczynnie za∏àczajàcych si´ êróde∏ energii elektrycznej oraz wyposa˝aç w samoczynnie za∏àczajàce si´ oÊwietlenie awaryjne (zapasowe lub ewakuacyjne). W budynku wysokoÊciowym jednym ze êróde∏ zasilania powinien byç zespó∏ pràdotwórczy. 2. Awaryjne oÊwietlenie zapasowe nale˝y stosowaç w pomieszczeniach, w których po zaniku oÊwietlenia podstawowego istnieje koniecznoÊç kontynuowania czynnoÊci w niezmieniony sposób lub ich bezpiecznego zakoƒczenia, przy czym czas dzia∏ania tego oÊwietlenia powinien byç dostosowany do uwarunkowaƒ wynikajàcych z wykonywanych czynnoÊci oraz warunków wyst´pujàcych w pomieszczeniu. 3. Awaryjne oÊwietlenie ewakuacyjne nale˝y stosowaç: 1) w pomieszczeniach: Poz. 461 6. W pomieszczeniu, które jest u˝ytkowane przy wy∏àczonym oÊwietleniu podstawowym, nale˝y stosowaç oÊwietlenie dodatkowe, zasilane napi´ciem nieprzekraczajàcym napi´cia dotykowego dopuszczalnego d∏ugotrwale, s∏u˝àce uwidocznieniu przeszkód wynikajàcych z uk∏adu budynku, dróg komunikacji ogólnej lub sposobu jego u˝ytkowania, a tak˝e podÊwietlane znaki wskazujàce kierunki ewakuacji. 7. OÊwietlenie awaryjne nale˝y wykonywaç zgodnie z Polskimi Normami dotyczàcymi wymagaƒ w tym zakresie.”; 35) w § 183:
6. a)w ust. 1 pkt 3 otrzymuje brzmienie: „3) urzàdzenia ochronne ró˝nicowopràdowe uzupe∏niajàce podstawowà ochron´ przeciwpora˝eniowà i ochron´ przed powstaniem po˝aru, powodujàce w warunkach uszkodzenia samoczynne wy∏àczenie zasilania;”,
7. b)dodaje si´ ust. 1a w brzmieniu: „1a. Po∏àczeniami wyrównawczymi, o których mowa w ust. 1 pkt 7, nale˝y objàç: 1) instalacj´ wodociàgowà z przewodów metalowych, wykonanà
8. a)widowni kin, teatrów i filharmonii oraz innych sal widowiskowych, 2) metalowe elementy instalacji kanalizacyjnej,
9. b)audytoriów, sal konferencyjnych, czytelni, lokali rozrywkowych oraz sal sportowych, przeznaczonych dla ponad 200 osób, 3) instalacj´ ogrzewczà wodnà wykonanà z przewodów metalowych,
10. c)wystawowych w muzeach,
11. d)o powierzchni netto ponad 1000 m2 w gara˝ach oÊwietlonych wy∏àcznie Êwiat∏em sztucznym,
12. e)o powierzchni netto ponad 2000 m2 w budynkach u˝ytecznoÊci publicznej, budynkach zamieszkania zbiorowego oraz w budynkach produkcyjnych i magazynowych, 2) na drogach ewakuacyjnych: 4) metalowe elementy instalacji gazowej, 5) metalowe elementy szybów i maszynowni dêwigów, 6) metalowe elementy przewodów i wk∏adów kominowych, 7) metalowe elementy przewodów i urzàdzeƒ do wentylacji i klimatyzacji, 8) metalowe elementy obudowy urzàdzeƒ instalacji telekomunikacyjnej.”;
13. a)z pomieszczeƒ wymienionych w pkt 1,
14. b)oÊwietlonych wy∏àcznie Êwiat∏em sztucznym,
15. c)w szpitalach i innych budynkach przeznaczonych przede wszystkim do u˝ytku osób o ograniczonej zdolnoÊci poruszania si´,
16. d)w wysokich i wysokoÊciowych budynkach u˝ytecznoÊci publicznej i zamieszkania zbiorowego. 4. Awaryjne oÊwietlenie ewakuacyjne nie jest wymagane w pomieszczeniach, w których awaryjne oÊwietlenie zapasowe spe∏nia warunek okreÊlony w ust. 5 dla awaryjnego oÊwietlenia ewakuacyjnego. 5. Awaryjne oÊwietlenie ewakuacyjne powinno dzia∏aç przez co najmniej 1 godzin´ od zaniku oÊwietlenia podstawowego. 36) w § 184 ust. 3 otrzymuje brzmienie: „3. Instalacja piorunochronna, o której mowa w § 53 ust. 2, powinna byç wykonana zgodnie z wymaganiami Polskich Norm dotyczàcych ochrony odgromowej obiektów budowlanych.”; 37) w § 186 ust. 2 otrzymuje brzmienie: „2. G∏ówne ciàgi instalacji elektrycznej w budynku mieszkalnym wielorodzinnym, budynku zamieszkania zbiorowego i budynku u˝ytecznoÊci publicznej nale˝y prowadziç poza mieszkaniami i pomieszczeniami przeznaczonymi na pobyt ludzi, w wydzielonych kana∏ach lub szybach instalacyjnych, zgodnie z Polskà Normà dotyczàcà wymagaƒ w tym zakresie.”; Dziennik Ustaw Nr 56 — 4952 — 38) w § 187:
17. a)ust. 3 i 4 otrzymujà brzmienie: Poz. 461 (prze∏àcznica kablowa) lub od urzàdzenia systemu radiowego do gniazda abonenckiego. „3. Przewody i kable elektryczne oraz Êwiat∏owodowe wraz z ich zamocowaniami, zwane dalej „zespo∏ami kablowymi”, stosowane w systemach zasilania i sterowania urzàdzeniami s∏u˝àcymi ochronie przeciwpo˝arowej, powinny zapewniaç ciàg∏oÊç dostawy energii elektrycznej lub przekazu sygna∏u przez czas wymagany do uruchomienia i dzia∏ania urzàdzenia, z zastrze˝

ust.

1. Ocena zespo∏ów kablowych w zakresie ciàg∏oÊci dostawy energii elektrycznej lub przekazu sygna∏u, z uwzgl´dnieniem rodzaju pod∏o˝a i przewidywanego sposobu mocowania do niego, powinna byç wykonana zgodnie z warunkami okreÊlonymi w Polskiej Normie dotyczàcej badania odpornoÊci ogniowej.
2. Po∏àczenie sieci telekomunikacyjnej z instalacjà telekomunikacyjnà budynku powinno byç usytuowane na pierwszej podziemnej lub pierwszej nadziemnej kondygnacji budynku, a w przypadku systemu radiowego — na jego najwy˝szej kondygnacji, w odr´bnym pomieszczeniu lub szafce.
3. Zespo∏y kablowe umieszczone w pomieszczeniach chronionych sta∏ymi wodnymi urzàdzeniami gaÊniczymi powinny byç odporne na oddzia∏ywanie wody. Je˝eli przewody i kable u∏o˝one sà w ognioochronnych kana∏ach kablowych, to wówczas wymaganie odpornoÊci na dzia∏anie wody uznaje si´ za spe∏nione.”,
4. Prowadzenie instalacji telekomunikacyjnej i rozmieszczenie urzàdzeƒ telekomunikacyjnych w budynku powinno zapewniaç bezkolizyjnoÊç z innymi instalacjami w zakresie ich wzajemnego usytuowania i bezpieczeƒstwo osób korzystajàcych z cz´Êci wspólnych budynku. b) dodaje si´ ust. 5—7 w brzmieniu: „
5. Przewody i kable elektryczne w obwodach urzàdzeƒ alarmu po˝aru, oÊwietlenia awaryjnego i ∏àcznoÊci powinny mieç klas´ PH odpowiednià do czasu wymaganego do dzia∏ania tych urzàdzeƒ, zgodnie z wymaganiami Polskiej Normy dotyczàcej metody badaƒ palnoÊci cienkich przewodów i kabli bez ochrony specjalnej stosowanych w obwodach zabezpieczajàcych.
6. Zespo∏y kablowe powinny byç tak zaprojektowane i wykonane, aby w wymaganym czasie, o którym mowa w ust. 3 i 5, nie nastàpi∏a przerwa w dostawie energii elektrycznej lub przekazie sygna∏u spowodowana oddzia∏ywaniami elementów budynku lub wyposa˝enia.
7. Czas zapewnienia ciàg∏oÊci dostawy energii elektrycznej lub sygna∏u do urzàdzeƒ, o których mowa w ust. 3, mo˝e byç ograniczony do 30 minut, o ile zespo∏y kablowe znajdujà si´ w obr´bie przestrzeni chronionych sta∏ymi samoczynnymi urzàdzeniami gaÊniczymi wodnymi.”; 39) § 192 otrzymuje brzmienie: „§
9. Instalacj´ telekomunikacyjnà budynku, o której mowa w § 56, stanowià elementy infrastruktury telekomunikacyjnej, w szczególnoÊci kable i przewody wraz z osprz´tem instalacyjnym i urzàdzeniami telekomunikacyjnymi, poczàwszy od punktu po∏àczenia z publicznà siecià telekomunikacyjnà
10. G∏ówne ciàgi instalacji telekomunikacyjnej powinny byç prowadzone w wydzielonych kana∏ach lub szybach instalacyjnych poza mieszkaniami i lokalami u˝ytkowymi oraz innymi pomieszczeniami, których sposób u˝ytkowania mo˝e powodowaç przerwy lub zak∏ócenia przekazywanego sygna∏u.
11. Miejsce lub pomieszczenie przeznaczone na osprz´t i urzàdzenia instalacyjne powinno byç ∏atwo dost´pne dla obs∏ugi technicznej i oznakowane w sposób jednoznacznie okreÊlajàcy operatora sieci telekomunikacyjnej.
12. W instalacji telekomunikacyjnej nale˝y zastosowaç urzàdzenia ochrony przeciwprzepi´ciowej, a elementy instalacji wyprowadzone ponad dach po∏àczyç z instalacjà piorunochronnà, o której mowa w § 184 ust. 3, lub bezpoÊrednio uziemiç w przypadku braku instalacji piorunochronnej.”; 40) w § 196 ust. 2 i 3 otrzymujà brzmienie: „
13. W budynkach, o których mowa w ust. 1, dopuszcza si´ instalowanie dêwigów z nap´dem elektrycznym bez wykonywania dylatacji szybów dêwigowych, pod warunkiem ich oddzielenia od pomieszczeƒ mieszkalnych pomieszczeniami nieprzeznaczonymi na sta∏y pobyt ludzi oraz zastosowania w nieoddylatowanym szybie dêwigowym zabezpieczeƒ przed przenoszeniem drgaƒ z prowadnic jezdnych na konstrukcj´ budynku, tak aby poziomy ha∏asu i drgaƒ przenikajàcych do pomieszczeƒ mieszkalnych nie przekracza∏y wartoÊci okreÊlonych w Polskich Normach dotyczàcych dopuszczalnych wartoÊci poziomu dêwi´ku w pomieszczeniach oraz oceny wp∏ywu drgaƒ na ludzi w budynkach.
14. Wymaganie, o którym mowa w ust. 1, nie dotyczy dêwigów z nap´dem hydraulicznym, dêwigów towarowych ma∏ych, dêwigów z ma- Dziennik Ustaw Nr 56 — 4953 — szynownià dolnà lub bocznà oraz dêwigów z wciàgarkami bezreduktorowymi, z zastrze˝

§ 96ust. 1, w szczególno

Êci zastosowania w nieoddylatowanym szybie dêwigowym zabezpieczeƒ przed przenoszeniem drgaƒ z prowadnic jezdnych na konstrukcj´ budynku, tak aby poziomy ha∏asu i drgaƒ przenikajàcych do pomieszczeƒ mieszkalnych nie przekracza∏y wartoÊci okreÊlonych w Polskich Normach, o których mowa w ust. 2.”; Poz. 461 powiadajà klasy reakcji na ogieƒ zgodnie z za∏àcznikiem nr 3 do rozporzàdzenia. 2. Elementy budynku okreÊlone w rozporzàdzeniu jako nierozprzestrzeniajàce ognia, s∏abo rozprzestrzeniajàce ogieƒ lub silnie rozprzestrzeniajàce ogieƒ powinny spe∏niaç, z zastrze˝

ust. 3, wymagania zgodnie z za∏àcznikiem nr 3 do rozporzàdzenia. 41) w § 198 uchyla si´ ust. 3; 42) w § 204 dodaje si´ ust. 7 w brzmieniu: „7. Budynki u˝ytecznoÊci publicznej z pomieszczeniami przeznaczonymi do przebywania znacznej liczby osób, takie jak: hale widowiskowe, sportowe, wystawowe, targowe, handlowe, dworcowe powinny byç wyposa˝one, w zale˝noÊci od potrzeb, w urzàdzenia do sta∏ej kontroli parametrów istotnych dla bezpieczeƒstwa konstrukcji, takich jak: przemieszczenia, odkszta∏cenia i napr´˝enia w konstrukcji.”; 43) w § 207 ust. 2 otrzymuje brzmienie: „2. Przepisy rozporzàdzenia dotyczàce bezpieczeƒstwa po˝arowego, wymiarów schodów, o których mowa w § 68 ust. 1 i 2, a tak˝e oÊwietlenia awaryjnego, o którym mowa w § 181, stosuje si´, z uwzgl´dnieniem § 2 ust. 2 i 3a, równie˝ do u˝ytkowanych budynków istniejàcych, które na podstawie przepisów odr´bnych uznaje si´ za zagra˝ajàce ˝yciu ludzi.”; 44) w § 208 w ust. 2 pkt 2 otrzymuje brzmienie: „2) wymagaƒ Polskich Norm i warunków okreÊlonych w za∏àczniku nr 3 do rozporzàdzenia, dotyczàcych w szczególnoÊci zasad ustalania:

1. a)g´stoÊci obcià˝enia ogniowego pomieszczeƒ i stref po˝arowych,
2. b)klas odpornoÊci ogniowej elementów budynku,
3. c)klas dymoszczelnoÊci zamkni´ç otworów,
4. d)w∏aÊciwoÊci funkcjonalnych urzàdzeƒ s∏u˝àcych do wentylacji po˝arowej,
5. e)stopnia rozprzestrzeniania ognia przez elementy budynku,
6. f)reakcji na ogieƒ wyrobów (materia∏ów) budowlanych,
7. g)toksycznoÊci produktów rozk∏adu spalania materia∏ów.”; 45) dodaje si´ § 208a w brzmieniu: „§ 208a. 1. OkreÊleniom u˝ytym w rozporzàdzeniu: niepalny, niezapalny, trudno zapalny, ∏atwo zapalny, niekapiàcy, samogasnàcy, intensywnie dymiàcy od- 3. W przypadku Êcian zewn´trznych budynku, w tym z ociepleniem i ok∏adzinà zewn´trznà lub tylko z ok∏adzinà zewn´trznà, przez elementy budynku: 1) nierozprzestrzeniajàce ognia — rozumie si´ elementy budynku nierozprzestrzeniajàce ognia zarówno przy dzia∏aniu ognia wewnàtrz, jak i od zewnàtrz budynku, 2) s∏abo rozprzestrzeniajàce ogieƒ — rozumie si´ elementy budynku, które z jednej strony sà s∏abo rozprzestrzeniajàce ogieƒ, natomiast przy dzia∏aniu ognia z drugiej strony sà s∏abo rozprzestrzeniajàce ogieƒ lub nierozprzestrzeniajàce ognia, 3) silnie rozprzestrzeniajàce ogieƒ — rozumie si´ elementy budynku, które przy dzia∏aniu ognia z jednej strony sklasyfikowane sà jako silnie rozprzestrzeniajàce ogieƒ, niezale˝nie od klasyfikacji uzyskanej przy dzia∏aniu ognia z drugiej strony — dla których wymagania przy dzia∏aniu ognia wewnàtrz budynku okreÊla si´ zgodnie z za∏àcznikiem nr 3 do rozporzàdzenia, a przy dzia∏aniu ognia od zewnàtrz budynku okreÊla si´ zgodnie z Polskà Normà dotyczàcà metody badania stopnia rozprzestrzeniania ognia przez Êciany. 4. Wyst´pujàca w rozporzàdzeniu klasa E I odpornoÊci ogniowej drzwi lub innych zamkni´ç otworów oznacza klas´ E I1 lub E I2 zgodnie z Polskà Normà dotyczàcà klasyfikacji ogniowej ustalanej na podstawie badaƒ odpornoÊci ogniowej, z wy∏àczeniem instalacji wentylacyjnej; dla drzwi przystankowych do dêwigu dopuszcza si´ okreÊlenie odpornoÊci ogniowej zgodnie z Polskà Normà dotyczàcà wykonywania próby odpornoÊci ogniowej drzwi przystankowych. 5. DymoszczelnoÊç drzwi oznacza klas´ dymoszczelnoÊci Sm ustalonà zgodnie z Polskà Normà dotyczàcà klasyfikacji ogniowej ustalanej na podstawie badaƒ odpornoÊci ogniowej, z wy∏àczeniem instalacji wentylacyjnej.”; Dziennik Ustaw Nr 56 — 4954 — Poz. 461 46) w § 212 ust. 3 i 4 otrzymujà brzmienie: „3. Dopuszcza si´ obni˝enie wymaganej klasy odpornoÊci po˝arowej w budynkach wymienionych w poni˝szej tabeli do poziomu w niej okreÊlonego. *) Gdy poziom stropu nad pierwszà kondygnacjà nadziemnà jest na wysokoÊci nie wi´kszej ni˝ 9 m nad poziomem terenu. 4. Wymaganà klas´ odpornoÊci po˝arowej dla budynku PM oraz IN, z zastrze˝

§ 282, okre

Êla poni˝sza tabela: ✶ — Zgodnie z § 228 ust. 1 nie mogà wyst´powaç takie budynki.”; 47) § 214 otrzymuje brzmienie: „§

1. W budynkach wyposa˝onych w sta∏e samoczynne urzàdzenia gaÊnicze wodne, z wyjàtkiem budynków ZL II oraz wielokondygnacyjnych budynków wysokich (W) i wysokoÊciowych (WW), dopuszcza si´: 1) obni˝enie klasy odpornoÊci po˝arowej budynku o jednà w stosunku do wynikajàcej z § 212, 2) przyj´cie klasy „E” odpornoÊci po˝arowej dla budynku jednokondygnacyjnego.”; Dziennik Ustaw Nr 56 — 4955 — 48) § 216 otrzymuje brzmienie: „§
3. Elementy budynku, odpowiednio do jego klasy odpornoÊci po˝arowej, powin- Poz. 461 ny spe∏niaç, z zastrze˝

§ 213oraz § 237 ust. 9, co najmniej wymagania okre

Êlone w poni˝szej tabeli: *) Z zastrze˝

§ 219ust. 1. Oznaczenia w tabeli: R — no

ÊnoÊç ogniowa (w minutach), okreÊlona zgodnie z Polskà Normà dotyczàcà zasad ustalania klas odpornoÊci ogniowej elementów budynku, E — szczelnoÊç ogniowa (w minutach), okreÊlona jw., I — izolacyjnoÊç ogniowa (w minutach), okreÊlona jw., (—) — nie stawia si´ wymagaƒ. 1) Je˝eli przegroda jest cz´Êcià g∏ównej konstrukcji noÊnej, powinna spe∏niaç tak˝e kryteria noÊnoÊci ogniowej (R) odpowiednio do wymagaƒ zawartych w kol. 2 i 3 dla danej klasy odpornoÊci po˝arowej budynku. 2) Klasa odpornoÊci ogniowej dotyczy pasa mi´dzykondygnacyjnego wraz z po∏àczeniem ze stropem. 3) Wymagania nie dotyczà naÊwietli dachowych, Êwietlików, lukarn i okien po∏aciowych (z zastrze˝

§ 218), je

Êli otwory w po∏aci dachowej nie zajmujà wi´cej ni˝ 20 % jej powierzchni; nie dotyczà tak˝e budynku, w którym nad najwy˝szà kondygnacjà znajduje si´ strop albo inna przegroda, spe∏niajàca kryteria okreÊlone w kol.

1. 4) Dla Êcian komór zsypu wymaga si´ klasy E I 60, a dla drzwi komór zsypu klasy E I
2. 5) Klasa odpornoÊci ogniowej dotyczy elementów wraz z uszczelnieniami z∏àczy i dylatacjami.
3. Elementy budynku, o których mowa w ust. 1, powinny byç nierozprzestrzeniajàce ognia, przy czym dopuszcza si´ zastosowanie s∏abo rozprzestrzeniajàcych ogieƒ: 1) elementów budynku o jednej kondygnacji nadziemnej ZL IV oraz PM, o maksymalnej g´stoÊci obcià˝enia ogniowego strefy po˝arowej do 500 MJ/m2, 2) Êcian wewn´trznych i zewn´trznych oraz elementów konstrukcji dachu i jego przekrycia w budynku PM niskim o maksymalnej g´stoÊci obcià- ˝enia ogniowego strefy po˝arowej do 1000 MJ/m2, 3) Êcian zewn´trznych w budynku niskim ZL IV.
4. Dopuszcza si´ stosowanie w budynku PM Êcian zewn´trznych klasy D z rdzeniem klasy E z uwagi na reakcj´ na ogieƒ, je˝eli ok∏adzina wewn´trzna jest niepalna, a Êciana jest nierozprzestrzeniajàca ognia przy dzia∏aniu ognia od strony elewacji.
5. Dopuszcza si´ stosowanie w budynku PM Êcian wewn´trznych klasy D z uwagi na reakcj´ na ogieƒ. Dziennik Ustaw Nr 56 — 4956 —
6. W Êcianach zewn´trznych budynku ZL II dopuszcza si´, z zastrze˝

ust. 8, zastosowanie izolacji cieplnej palnej, je˝eli os∏aniajàca jà od wewnàtrz ok∏adzina jest niepalna i ma klas´ odpornoÊci ogniowej co najmniej: 1) w budynku klasy odpornoÊci po˝arowej „B” — E I 60, 2) w budynku klasy odpornoÊci po˝arowej „C” i „D” — E I

2. Dopuszcza si´ stosowanie klap dymowych z materia∏ów ∏atwo zapalnych w dachach i stropodachach.
3. Strop tworzàcy w pomieszczeniu dodatkowy poziom — antresol´, przeznaczonà do u˝ytku dla wi´cej ni˝ 10 osób, a tak˝e jej konstrukcja noÊna, powinny odpowiadaç wymaganiom wynikajàcym z klasy odpornoÊci po˝arowej budynku, lecz nie mniejszym ni˝ dla klasy „D”, z zastrze˝

§ 214. 8. W budynku, na wysoko

Êci powy˝ej 25 m od poziomu terenu, ok∏adzina elewacyjna i jej zamocowanie mechaniczne, a tak˝e izolacja cieplna Êciany zewn´trznej, powinny byç wykonane z materia∏ów niepalnych.

1. Dopuszcza si´ ocieplenie Êciany zewn´trznej budynku mieszkalnego, wzniesionego przed dniem 1 kwietnia 1995 r., o wysokoÊci do 11 kondygnacji w∏àcz- Poz. 461 nie, z u˝yciem samogasnàcego polistyrenu spienionego, w sposób zapewniajàcy nierozprzestrzenianie ognia.”; 49) w § 218 ust. 1 otrzymuje brzmienie: „
2. Przekrycie dachu budynku ni˝szego, usytuowanego bli˝ej ni˝ 8 m lub przyleg∏ego do Êciany z otworami budynku wy˝szego, z wyjàtkiem przypadków wymienionych w § 273 ust. 1, w pasie o szerokoÊci 8 m od tej Êciany powinno byç nierozprzestrzeniajàce ognia oraz w pasie tym: 1) konstrukcja dachu powinna mieç klas´ odpornoÊci ogniowej co najmniej R 30, 2) przekrycie dachu powinno mieç klas´ odpornoÊci ogniowej co najmniej R E 30.”; 50) w § 219 ust. 1 otrzymuje brzmienie: „
3. Przekrycie dachu o powierzchni wi´kszej ni˝ 1000 m2 powinno byç nierozprzestrzeniajàce ognia, a palna izolacja cieplna przekrycia powinna byç oddzielona od wn´trza budynku przegrodà o klasie odpornoÊci ogniowej nie ni˝szej ni˝ R E 15.”; 51) w § 220 ust. 1 otrzymuje brzmienie: „
4. Âciany wewn´trzne i stropy wydzielajàce kot∏ownie, sk∏ady paliwa sta∏ego, ˝u˝lownie i magazyny oleju opa∏owego, a tak˝e zamkni´cia otworów w tych elementach, powinny mieç klas´ odpornoÊci ogniowej nie mniejszà ni˝ okreÊlona w tabeli: *) Wymaganie nie dotyczy budynków mieszkalnych jednorodzinnych, budynków mieszkalnych w zabudowie zagrodowej oraz budynków rekreacji indywidualnej.”; 52) w § 227 ust. 4 otrzymuje brzmienie: „
5. Dopuszcza si´ powi´kszenie powierzchni stref po˝arowych, o których mowa w ust. 1, z wyjàtkiem stref po˝arowych w wielokondygnacyj- nych budynkach wysokich (W) i wysokoÊciowych (WW), pod warunkiem zastosowania: 1) sta∏ych urzàdzeƒ gaÊniczych tryskaczowych — o 100 %, Dziennik Ustaw Nr 56 — 4957 — 2) samoczynnych urzàdzeƒ oddymiajàcych uruchamianych za pomocà systemu wykrywania dymu — o 100 %. Przy jednoczesnym stosowaniu urzàdzeƒ wymienionych w pkt 1 i 2 dopuszcza si´ powi´kszenie powierzchni stref po˝arowych o 200 %.”; 53) § 229 otrzymuje brzmienie: „§
7. Dopuszcza si´ powi´kszenie powierzchni stref po˝arowych, o których mowa w § 228, pod warunkiem ich ochrony: 1) sta∏ymi samoczynnymi urzàdzeniami gaÊniczymi wodnymi — o 100 %, 2) samoczynnymi urzàdzeniami oddymiajàcymi — o 50 %.
8. Przy jednoczesnym stosowaniu urzàdzeƒ wymienionych w ust. 1 dopuszcza si´ powi´kszenie stref po˝arowych o 150 %.”; 54) w § 230 ust. 2 otrzymuje brzmienie: „
9. W budynku jednokondygnacyjnym wielkoÊci stref po˝arowych PM, z wyjàtkiem gara˝u, nie ogranicza si´, pod warunkiem zastosowania sta∏ych samoczynnych urzàdzeƒ gaÊniczych wodnych i samoczynnych urzàdzeƒ oddymiajàcych.”; 55) w § 232: a) ust. 3 otrzymuje brzmienie: „
10. Przedsionek przeciwpo˝arowy powinien mieç wymiary rzutu poziomego nie mniejsze ni˝ 1,4x1,4 m, Êciany i strop, a tak˝e os∏ony lub obudowy przewodów i kabli elektrycznych z wyjàtkiem wykorzystywanych w przedsionku — o klasie odpornoÊci ogniowej co najmniej E I 60 wykonane z materia∏ów niepalnych oraz byç zamykany drzwiami i wentylowany co najmniej grawitacyjnie, z zastrze˝

§ 246ust.

2 i 3.”,

1. b)ust. 7 otrzymuje brzmienie: „7. Dopuszcza si´ stosowanie w strefach po˝arowych PM otworu w Êcianie oddzielenia przeciwpo˝arowego, s∏u˝àcego przeprowadzeniu urzàdzeƒ technologicznych, chronionego w sposób równowa˝ny wymaganym dla tej Êciany drzwiom przeciwpo˝arowym pod wzgl´dem mo˝liwoÊci przeniesienia si´ przez ten otwór ognia lub dymu, w przypadku po˝aru.”; 56) w § 234 ust. 3 otrzymuje brzmienie: „3. Przepusty instalacyjne o Êrednicy wi´kszej ni˝ 0,04 m w Êcianach i stropach pomieszczenia zamkni´tego, dla których wymagana klasa odpornoÊci ogniowej jest nie ni˝sza ni˝ E I 60 lub R E I 60, a nieb´dàcych elementami oddzielenia przeciwpo˝arowego, powinny mieç klas´ odpornoÊci ogniowej (E I) Êcian i stropów tego pomieszczenia.”; 57) w § 235 ust. 3 otrzymuje brzmienie: „3. W budynku z przekryciem dachu rozprzestrzeniajàcym ogieƒ Êciany oddzielenia przeciw- Poz. 461 po˝arowego nale˝y wyprowadziç ponad pokrycie dachu na wysokoÊç co najmniej 0,3 m lub zastosowaç wzd∏u˝ Êciany pas z materia∏u niepalnego o szerokoÊci co najmniej 1 m i klasie odpornoÊci ogniowej E I 60, bezpoÊrednio pod pokryciem; przekrycie na tej szerokoÊci powinno byç nierozprzestrzeniajàce ognia.”; 58) w § 236 ust. 6 otrzymuje brzmienie: „6. OkreÊlajàc wymaganà szerokoÊç i liczb´ przejÊç, wyjÊç oraz dróg ewakuacyjnych w budynku, w którym z przeznaczenia i sposobu zagospodarowania pomieszczeƒ nie wynika jednoznacznie maksymalna liczba ich u˝ytkowników, liczb´ t´ nale˝y przyjmowaç w odniesieniu do powierzchni tych pomieszczeƒ, dla: 1) sal konferencyjnych, lokali gastronomiczno-rozrywkowych, poczekalni, holi, Êwietlic itp. — 1 m2/osob´, 2) pomieszczeƒ 4 m2/osob´, handlowo-us∏ugowych — 3) pomieszczeƒ administracyjno-biurowych — 5 m2/osob´, 4) archiwów, bibliotek itp. — 7 m2/osob´, 5) magazynów — 30 m2/osob´.”; 59) w § 237 w ust. 6 pkt 1 otrzymuje brzmienie: „1) sta∏ych samoczynnych urzàdzeƒ gaÊniczych wodnych — o 50 %,”; 60) w § 240 ust. 4 otrzymuje brzmienie: „4. Drzwi rozsuwane mogà stanowiç wyjÊcia na drogi ewakuacyjne, a tak˝e byç stosowane na drogach ewakuacyjnych, je˝eli sà przeznaczone nie tylko do celów ewakuacji, a ich konstrukcja zapewnia: 1) otwieranie automatyczne i r´czne bez mo˝liwoÊci ich blokowania, 2) samoczynne ich rozsuni´cie i pozostanie w pozycji otwartej w wyniku zasygnalizowania po˝aru przez system wykrywania dymu chroniàcy stref´ po˝arowà, do ewakuacji z której te drzwi sà przeznaczone, a tak˝e w przypadku awarii drzwi.”; 61) w § 246 ust. 2 i 3 otrzymujà brzmienie: „2. Klatki schodowe i przedsionki przeciwpo˝arowe, stanowiàce drog´ ewakuacyjnà w budynku wysokim (W) dla stref po˝arowych innych ni˝ ZL IV i PM oraz w budynku wysokoÊciowym (WW), powinny byç wyposa˝one w urzàdzenia zapobiegajàce ich zadymieniu. 3. Klatki schodowe i przedsionki przeciwpo˝arowe, stanowiàce drog´ ewakuacyjnà w budynku wysokim (W) dla strefy po˝arowej PM, powinny byç wyposa˝one w urzàdzenia zapobiegajàce zadymieniu lub samoczynne urzàdzenia oddymiajàce uruchamiane za pomocà systemu wykrywania dymu.”; 62) § 253 otrzymuje brzmienie: „§ 253. 1. W budynku ZL I, ZL II, ZL III lub ZL V, majàcym kondygnacj´ z posadzkà na Dziennik Ustaw Nr 56 — 4958 — wysokoÊci powy˝ej 25 m ponad poziomem terenu przy najni˝ej po∏o˝onym wejÊciu do budynku oraz w budynku wysokoÊciowym (WW) ZL IV, przynajmniej jeden dêwig w ka˝dej strefie po˝arowej powinien byç przystosowany do potrzeb ekip ratowniczych, spe∏niajàc wymagania Polskiej Normy dotyczàcej dêwigów dla stra˝y po˝arnej. 2. DojÊcie do dêwigu dla ekip ratowniczych powinno prowadziç przez przedsionek przeciwpo˝arowy spe∏niajàcy wymagania okreÊlone w § 232. 3. Âciany i stropy szybu dêwigu dla ekip ratowniczych powinny mieç klas´ odpornoÊci ogniowej wymaganà jak dla stropów budynku, zgodnie z § 216. 4. Szyb dêwigu dla ekip ratowniczych powinien byç wyposa˝ony w urzàdzenia zapobiegajàce zadymieniu.”; 63) uchyla si´ § 254 i 255; 64) w § 256 w ust. 4 pkt 1 otrzymuje brzmienie: „1) strefy po˝arowej sta∏ymi samoczynnymi urzàdzeniami gaÊniczymi wodnymi — o 50 %,”; 65) w § 258:
2. a)ust. 1 otrzymuje brzmienie: „1. W strefach po˝arowych ZL I, ZL II, ZL III i ZL V stosowanie do wykoƒczenia wn´trz materia∏ów i wyrobów ∏atwo zapalnych, których produkty rozk∏adu termicznego sà bardzo toksyczne lub intensywnie dymiàce, jest zabronione.”,
3. b)dodaje si´ ust. 1a w brzmieniu: „1a. W przypadku stosowania materia∏ów wykoƒczeniowych luêno zwisajàcych, w szczególnoÊci w kurtynach, zas∏onach, draperiach, kotarach oraz ˝aluzjach, za ∏atwo zapalne uwa˝a si´ materia∏y, których w∏aÊciwoÊci okreÊlone w badaniach zgodnych z Polskimi Normami odnoszàcymi si´ do zapalnoÊci i rozprzestrzeniania p∏omienia przez wyroby w∏ókiennicze nie spe∏niajà co najmniej jednego z kryteriów: 1) ti ≥ 4 s, 2) ts ≤ 30 s, 3) nie nast´puje przepalenie trzeciej nitki, 4) nie wyst´pujà p∏onàce krople.”; 66) w § 259 ust. 2 otrzymuje brzmienie: „2. Przewody i kable elektryczne oraz inne instalacje wykonane z materia∏ów palnych, prowadzone w przestrzeni podpod∏ogowej pod∏ogi podniesionej i w przestrzeni ponad sufitami podwieszonymi, wykorzystywanej do wentylacji lub ogrzewania pomieszczenia, powinny mieç os∏on´ lub obudow´ o klasie odpornoÊci ogniowej co najmniej E I 30, a w budynku wysokoÊciowym (WW) lub w budynkach ze strefà po˝arowà o g´stoÊci obcià˝enia ogniowego ponad 4000 MJ/m2 — co najmniej E I 60.”; Poz. 461 67) w § 261 pkt 1 otrzymuje brzmienie: „1) fotele i inne siedzenia trudno zapalne oraz niewydzielajàce produktów rozk∏adu i spalania, okreÊlonych jako bardzo toksyczne, zgodnie z Polskà Normà dotyczàcà badaƒ wydzielania produktów toksycznych; okreÊlenie trudno zapalny przypisuje si´ fotelom i innym siedzeniom, które nie ulegajà post´pujàcemu tleniu i spalaniu p∏omieniowemu w warunkach okreÊlonych Polskà Normà dotyczàcà badania zapalnoÊci mebli tapicerowanych,”; 68) w § 266 ust. 1 otrzymuje brzmienie: „1. Przewody spalinowe i dymowe powinny byç wykonane z wyrobów niepalnych.”; 69) w § 268:
4. a)ust. 2 otrzymuje brzmienie: „2. Dopuszcza si´ instalowanie w przewodzie wentylacyjnym nagrzewnic elektrycznych oraz nagrzewnic na paliwo ciek∏e lub gazowe, których temperatura powierzchni grzewczych przekracza 160 °C, pod warunkiem zastosowania ogranicznika temperatury, automatycznie wy∏àczajàcego ogrzewanie po osiàgni´ciu temperatury powietrza 110 °C oraz zabezpieczenia uniemo˝liwiajàcego prac´ nagrzewnicy bez przep∏ywu powietrza.”,
5. b)ust. 4 i 5 otrzymujà brzmienie: „4. Przewody wentylacyjne i klimatyzacyjne w miejscu przejÊcia przez elementy oddzielenia przeciwpo˝arowego powinny byç wyposa˝one w przeciwpo˝arowe klapy odcinajàce o klasie odpornoÊci ogniowej równej klasie odpornoÊci ogniowej elementu oddzielenia przeciwpo˝arowego z uwagi na szczelnoÊç ogniowà, izolacyjnoÊç ogniowà i dymoszczelnoÊç (E I S), z zastrze˝

ust.

2. Przewody wentylacyjne i klimatyzacyjne samodzielne lub obudowane prowadzone przez stref´ po˝arowà, której nie obs∏ugujà, powinny mieç klas´ odpornoÊci ogniowej wymaganà dla elementów oddzielenia przeciwpo˝arowego tych stref po˝arowych z uwagi na szczelnoÊç ogniowà, izolacyjnoÊç ogniowà i dymoszczelnoÊç (E I S) lub powinny byç wyposa˝one w przeciwpo˝arowe klapy odcinajàce zgodnie z ust. 4.”; 70) § 270 otrzymuje brzmienie: „§
4. Instalacja wentylacji oddymiajàcej powinna: 1) usuwaç dym z intensywnoÊcià zapewniajàcà, ˝e w czasie potrzebnym do ewakuacji ludzi na chronionych przejÊciach i drogach ewakuacyjnych nie wystàpi zadymienie lub temperatura uniemo˝liwiajàce bezpiecznà ewakuacj´, 2) mieç sta∏y dop∏yw powietrza zewn´trznego uzupe∏niajàcego braki tego powietrza w wyniku jego wyp∏ywu wraz z dymem. Dziennik Ustaw Nr 56 — 4959 —
5. Przewody wentylacji oddymiajàcej, obs∏ugujàce: 1) wy∏àcznie jednà stref´ po˝arowà, powinny mieç klas´ odpornoÊci ogniowej z uwagi na szczelnoÊç ogniowà i dymoszczelnoÊç — E600 S, co najmniej takà jak klasa odpornoÊci ogniowej stropu okreÊlona w § 216, przy czym dopuszcza si´ stosowanie klasy E300 S, je˝eli wynikajàca z obliczeƒ temperatura dymu powstajàcego w czasie po˝aru nie przekracza 300 °C, 2) wi´cej ni˝ jednà stref´ po˝arowà, powinny mieç klas´ odpornoÊci ogniowej E I S, co najmniej takà jak klasa odpornoÊci ogniowej stropu okreÊlona w §
7. Klapy odcinajàce do przewodów wentylacji oddymiajàcej, obs∏ugujàce: 1) wy∏àcznie jednà stref´ po˝arowà, powinny byç uruchamiane automatycznie i mieç klas´ odpornoÊci ogniowej z uwagi na szczelnoÊç ogniowà i dymoszczelnoÊç — E600 S AA, co najmniej takà jak klasa odpornoÊci ogniowej stropu okreÊlona w § 216, przy czym dopuszcza si´ stosowanie klasy E300 S AA, je˝eli wynikajàca z obliczeƒ temperatura dymu powstajàcego w czasie po˝aru nie przekracza 300 °C, 2) wi´cej ni˝ jednà stref´ po˝arowà, powinny byç uruchamiane automatycznie i mieç klas´ odpornoÊci ogniowej E I S AA, co najmniej takà jak klasa odpornoÊci ogniowej stropu okreÊlona w §
9. Wentylatory mieç klas´: oddymiajàce powinny 1) F600 60, je˝eli przewidywana temperatura dymu przekracza 400 °C, 2) F400 120 w pozosta∏ych przypadkach, przy czym dopuszcza si´ inne klasy, je˝eli z analizy obliczeniowej temperatury dymu oraz zapewnienia bezpieczeƒstwa ekip ratowniczych wynika taka mo˝liwoÊç.
10. Klapy dymowe w grawitacyjnej wentylacji oddymiajàcej powinny mieç klas´: 1) B300 30 — dla klap otwieranych automatycznie, 2) B600 30 — dla klap otwieranych wy∏àcznie w sposób r´czny.”; 71) w § 271 ust. 9 otrzymuje brzmienie: „
11. Odleg∏oÊci, o których mowa w ust. 1, dla budynków wymienionych w § 213, bez pomieszczeƒ zagro˝onych wybuchem, mo˝na zmniejszyç o 25 %, je˝eli sà zwrócone do siebie Êcianami i dachami z przekryciami nierozprzestrzeniajàcymi ognia, niemajàcymi otworów.”; Poz. 461 72) w § 272 ust. 2 otrzymuje brzmienie: „
12. Budynki mieszkalne jednorodzinne, rekreacji indywidualnej oraz budynki mieszkalne zagrodowe i gospodarcze, ze Êcianami i dachami z przekryciami nierozprzestrzeniajàcymi ognia, powinny byç sytuowane w odleg∏oÊci nie mniejszej od granicy sàsiedniej, niezabudowanej dzia∏ki, ni˝ jest to okreÊlone w § 12.”; 73) § 273 otrzymuje brzmienie: „§
14. Odleg∏oÊci mi´dzy Êcianami zewn´trznymi budynków po∏o˝onych na jednej dzia∏ce budowlanej nie ustala si´, z zastrze˝

§ 249ust.

6, je˝eli ∏àczna powierzchnia wewn´trzna tych budynków nie przekracza najmniejszej dopuszczalnej powierzchni strefy po˝arowej wymaganej dla ka˝dego ze znajdujàcych si´ na tej dzia∏ce rodzajów budynków. 2. Odleg∏oÊç zbiornika naziemnego oleju opa∏owego zasilajàcego kot∏owni´ od budynku ZL powinna wynosiç co najmniej 10 m. 3. Dopuszcza si´ zmniejszenie odleg∏oÊci, o których mowa w ust. 2, do 3 m, pod warunkiem wykonania Êciany zewn´trznej budynku od strony zbiornika jako Êciany oddzielenia przeciwpo˝arowego o klasie odpornoÊci ogniowej co najmniej R E I 120 lub wykonania takiej Êciany pomi´dzy budynkiem a zbiornikiem. 4. Zbiorniki, o których mowa w ust. 3, powinny byç wykonane jako stalowe dwup∏aszczowe lub byç lokalizowane na terenie ukszta∏towanym w formie niecki, o pojemnoÊci wi´kszej od pojemnoÊci zbiornika, z izolacjà uniemo˝liwiajàcà przedostawanie si´ oleju do gruntu. 5. Odleg∏oÊç budynku ZL od zbiornika podziemnego oleju opa∏owego, przykrytego warstwà ziemi o gruboÊci nie mniejszej ni˝ 0,5 m, powinna wynosiç co najmniej 3 m, a od urzàdzenia spustowego, oddechowego i pomiarowego tego zbiornika — co najmniej 10 m. 6. Odleg∏oÊci budynków PM i IN wykonanych z materia∏ów niepalnych od zbiorników i ich urzàdzeƒ, o których mowa w ust. 5, powinny wynosiç co najmniej 3 m.”; 74) w § 274 ust. 3 otrzymuje brzmienie: „3. Jednokondygnacyjny, nadziemny gara˝ otwarty, majàcy form´ zadaszenia miejsc postojowych z odkrytymi drogami manewrowymi, powinien mieç elementy konstrukcji i przekrycia dachu niekapiàce pod wp∏ywem wysokiej temperatury.”; Dziennik Ustaw Nr 56 — 4960 — 75) § 277 otrzymuje brzmienie: „§ 277. 1. Powierzchnia strefy po˝arowej w nadziemnym lub podziemnym gara˝u zamkni´tym nie powinna przekraczaç 5 000 m2. 2. Powierzchnia, o której mowa w ust. 1, mo˝e byç powi´kszona o 100 %, je˝eli jest spe∏niony jeden z poni˝szych warunków: 1) zastosowano ochron´ strefy po˝arowej sta∏ymi samoczynnymi urzàdzeniami gaÊniczymi wodnymi, 2) wykonano, oddzielajàce od siebie nie wi´cej ni˝ po 2 stanowiska postojowe, Êciany o klasie odpornoÊci ogniowej, w cz´Êci pe∏nej co najmniej E I 30, od posadzki do poziomu zapewniajàcego pozostawienie przeÊwitu pod stropem o wysokoÊci 0,1 do 0,5 m na ca∏ej ich d∏ugoÊci. 3. W gara˝u zamkni´tym strefa po˝arowa obejmujàca wi´cej ni˝ jednà kondygnacj´ podziemnà powinna spe∏niaç jeden z warunków okreÊlonych w ust. 2. 4. W gara˝u zamkni´tym o powierzchni ca∏kowitej przekraczajàcej 1 500 m2 nale˝y stosowaç samoczynne urzàdzenia oddymiajàce. 5. W przypadku zastosowania rozwiàzania, o którym mowa w ust. 2 pkt 1, klasa odpornoÊci ogniowej przewodów wentylacji oddymiajàcej powinna odpowiadaç wymaganiom okreÊlonym w § 270 ust. 2 — jedynie z uwagi na kryterium szczelnoÊci ogniowej (E).”; 76) w § 278 ust. 1 otrzymuje brzmienie: „1. Na ka˝dej kondygnacji gara˝u, której powierzchnia ca∏kowita przekracza 1 500 m2, powinny znajdowaç si´ co najmniej dwa wyjÊcia ewakuacyjne, przy czym jednym z tych wyjÊç mo˝e byç wjazd lub wyjazd. D∏ugoÊç przejÊcia do najbli˝szego wyjÊcia ewakuacyjnego nie mo˝e przekraczaç: 1) w gara˝u zamkni´tym — 40 m, 2) w gara˝u otwartym — 60 m.”; 77) w § 287 pkt 5 otrzymuje brzmienie: „5) ma oÊwietlenie awaryjne,”; 78) w § 288 pkt 6 otrzymuje brzmienie: „6) wyposa˝enia w oÊwietlenie awaryjne,”; 79) w § 293 ust. 6 otrzymuje brzmienie: „6. Urzàdzenia oÊwietleniowe, w tym reklamy, umieszczone na zewnàtrz budynku lub w jego otoczeniu nie mogà powodowaç ucià˝liwoÊci dla jego u˝ytkowników ani te˝ przechodniów i kierowców. Je˝eli Êwiat∏o skierowane jest na elewacj´ budynku zawierajàcà okna, nat´˝enie oÊwietlenia na tej elewacji nie mo˝e przekra- Poz. 461 czaç 5 luksów w przypadku Êwiat∏a bia∏ego i 3 luksów w przypadku Êwiat∏a kolorowego lub Êwiat∏a o zmieniajàcym si´ nat´˝eniu, b∏yskowego, ewentualnie pulsujàcego.”; 80) w § 298 ust. 1 otrzymuje brzmienie: „1. Balustrady przy schodach, pochylniach, portfenetrach, balkonach i loggiach nie powinny mieç ostro zakoƒczonych elementów, a ich konstrukcja powinna zapewniaç przeniesienie si∏ poziomych, okreÊlonych w Polskiej Normie dotyczàcej podstawowych obcià˝eƒ technologicznych i monta˝owych. WysokoÊç i wype∏nienie p∏aszczyzn pionowych powinny zapewniaç skutecznà ochron´ przed wypadni´ciem osób. Szklane elementy balustrad powinny byç wykonane ze szk∏a o podwy˝szonej wytrzyma∏oÊci na uderzenia, t∏ukàcego si´ na drobne, nieostre od∏amki.”; 81) w § 302 dodaje si´ ust. 4 w brzmieniu: „4. W budynkach przeznaczonych na zbiorowy pobyt dzieci i osób niepe∏nosprawnych, w instalacji wody ciep∏ej powinny byç stosowane termostatyczne zawory mieszajàce z ograniczeniem maksymalnej temperatury do 43 °C, a w instalacjach prysznicowych do 38 °C, zapobiegajàce poparzeniu.”; 82) w § 323 w ust. 2 dodaje si´ pkt 4 w brzmieniu: „4) pog∏osowym, powstajàcym w wyniku odbiç fal dêwi´kowych od przegród ograniczajàcych dane pomieszczenie.”; 83) § 324 otrzymuje brzmienie: „§ 324. Budynek, w którym ze wzgl´du na prowadzonà w nim dzia∏alnoÊç lub sposób eksploatacji mogà powstawaç ucià˝liwe dla otoczenia ha∏asy lub drgania, nale˝y kszta∏towaç i zabezpieczaç tak, aby poziom ha∏asów i drgaƒ przenikajàcych do otoczenia z pomieszczeƒ tego budynku nie przekracza∏ wartoÊci dopuszczalnych okreÊlonych w odr´bnych przepisach dotyczàcych ochrony Êrodowiska, a tak˝e nie powodowa∏ przekroczenia dopuszczalnego poziomu ha∏asu i drgaƒ w pomieszczeniach innych budynków podlegajàcych ochronie przeciwha∏asowej i przeciwdrganiowej okreÊlonego w Polskich Normach dotyczàcych dopuszczalnych wartoÊci poziomu dêwi´ku w pomieszczeniach oraz oceny wp∏ywu drgaƒ na budynki i na ludzi w budynkach.”; 84) § 325 otrzymuje brzmienie: „§ 325. 1. Budynki mieszkalne, budynki zamieszkania zbiorowego i budynki u˝ytecznoÊci publicznej nale˝y sytuowaç w miejscach najmniej nara˝onych na wyst´powanie ha∏asu i drgaƒ, a je˝eli one wyst´pujà i ich poziomy b´dà powodowaç w pomieszczeniach tych budynków przekroczenie dopuszczalnego poziomu ha∏asu i drgaƒ, okreÊlonych w Polskich Dziennik Ustaw Nr 56 — 4961 — Normach dotyczàcych dopuszczalnych wartoÊci poziomu dêwi´ku w pomieszczeniach oraz oceny wp∏ywu drgaƒ na budynki i na ludzi w budynkach, nale˝y stosowaç skuteczne zabezpieczenia. 2. Budynki z pomieszczeniami wymagajàcymi ochrony przed zewn´trznym ha∏asem i drganiami nale˝y chroniç przed tymi ucià˝liwoÊciami poprzez zachowanie odpowiednich odleg∏oÊci od ich êróde∏, usytuowanie i ukszta∏towanie budynku, stosowanie elementów amortyzujàcych drgania oraz os∏aniajàcych i ekranujàcych przed ha∏asem, a tak˝e racjonalne rozmieszczenie pomieszczeƒ w budynku oraz zapewnienie izolacyjnoÊci akustycznej przegród zewn´trznych okreÊlonej w Polskiej Normie dotyczàcej wymaganej izolacyjnoÊci akustycznej przegród w budynkach oraz izolacyjnoÊci akustycznej elementów budowlanych.”; 85) § 326 otrzymuje brzmienie: „§ 326. 1. Poziom ha∏asu oraz drgaƒ przenikajàcych do pomieszczeƒ w budynkach mieszkalnych, budynkach zamieszkania zbiorowego i budynkach u˝ytecznoÊci publicznej, z wy∏àczeniem budynków, dla których jest konieczne spe∏nienie szczególnych wymagaƒ ochrony przed ha∏asem, nie mo˝e przekraczaç wartoÊci dopuszczalnych, okreÊlonych w Polskich Normach dotyczàcych ochrony przed ha∏asem pomieszczeƒ w budynkach oraz oceny wp∏ywu drgaƒ na ludzi w budynkach, wyznaczonych zgodnie z Polskimi Normami dotyczàcymi metody pomiaru poziomu dêwi´ku A w pomieszczeniach oraz oceny wp∏ywu drgaƒ na ludzi w budynkach. 2. W budynkach, o których mowa w ust. 1, przegrody zewn´trzne i wewn´trzne oraz ich elementy powinny mieç izolacyjnoÊç akustycznà nie mniejszà od podanej w Polskiej Normie dotyczàcej wymaganej izolacyjnoÊci akustycznej przegród w budynkach oraz izolacyjnoÊci akustycznej elementów budowlanych, wyznaczonej zgodnie z Polskimi Normami okreÊlajàcymi metody pomiaru izolacyjnoÊci akustycznej elementów budowlanych i izolacyjnoÊci akustycznej w budynkach. Wymagania odnoszà si´ do izolacyjnoÊci: 1) Êcian zewn´trznych, stropodachów, Êcian wewn´trznych, okien w przegrodach zewn´trznych i wewn´trznych oraz drzwi w przegrodach wewn´trznych — od dêwi´ków powietrznych, 2) stropów i pod∏óg — od dêwi´ków powietrznych i uderzeniowych, 3) podestów i biegów klatek schodowych w obr´bie lokali mieszkalnych — od dêwi´ków uderzeniowych. Poz. 461 3. Prowadzone w budynku przewody i kana∏y instalacyjne (w tym kana∏y wentylacyjne) nie mogà powodowaç pogorszenia izolacyjnoÊci akustycznej mi´dzy pomieszczeniami poni˝ej wartoÊci wynikajàcych z wymagaƒ zawartych w Polskiej Normie dotyczàcej izolacyjnoÊci akustycznej przegród w budynkach oraz izolacyjnoÊci akustycznej elementów budowlanych. 4. W budynku mieszkalnym wielorodzinnym: 1) izolacja akustyczna stropów mi´dzymieszkaniowych powinna zapewniaç zachowanie przez te stropy w∏aÊciwoÊci akustycznych, o których mowa w ust. 2 pkt 2, bez wzgl´du na rodzaj zastosowanej nawierzchni pod∏ogowej, 2) nale˝y unikaç takich uk∏adów funkcjonalnych, przy których pomieszczenia sanitarne jednego mieszkania przylegajà do pokoju sàsiedniego mieszkania; je˝eli to wymaganie nie zostanie spe∏nione, Êciana mi´dzymieszkaniowa oddzielajàca pokój jednego mieszkania od pomieszczenia sanitarnego i kuchni sàsiedniego mieszkania, do której sà mocowane przewody i urzàdzenia instalacyjne, musi mieç konstrukcj´ zapewniajàcà ograniczenie przenoszenia przez Êcian´ dêwi´ków materia∏owych, co w szczególnoÊci mo˝na uzyskaç przy zastosowaniu Êciany o masie powierzchniowej nie mniejszej ni˝ 300 kg/m2, 3) przy mocowaniu urzàdzeƒ i przewodów instalacyjnych wewnàtrz mieszkania, stanowiàcych jego wyposa˝enie techniczne, nale˝y stosowaç zabezpieczenia przeciwdrganiowe niezale˝nie od konstrukcji i usytuowania przegrody, do której sà mocowane, 4) w uzasadnionych przypadkach dopuszcza si´ lokalizowanie:

1. a)urzàdzeƒ obs∏ugujàcych inne budynki — w pomieszczeniach technicznych,
2. b)zak∏adów us∏ugowych wyposa˝onych w ha∏aÊliwe maszyny i urzàdzenia,
3. c)zak∏adów gastronomicznych i innych prowadzàcych dzia∏alnoÊç rozrywkowà — pod warunkiem zastosowania specjalnych zabezpieczeƒ przeciwdêwi´kowych i przeciwdrganiowych, tak aby w najniekorzystniejszych warunkach ich u˝ytkowania poziomy ha∏asu i drgaƒ przenikajàcych do pomieszczeƒ chronionych nie przekracza∏y wartoÊci dopuszczalnych okreÊlonych w Polskiej Normie dotyczàcej dopuszczalnego poziomu dêwi´ku Dziennik Ustaw Nr 56 — 4962 — w pomieszczeniach, zmierzonych zgodnie z Polskà Normà dotyczàcà metody pomiaru poziomu dêwi´ku w pomieszczeniach, oraz okreÊlonych w Polskiej Normie dotyczàcej oceny wp∏ywu drgaƒ na ludzi w budynkach. 5. W pomieszczeniach budynków u˝ytecznoÊci publicznej, których funkcja zwiàzana jest z odbiorem mowy lub innych po˝àdanych sygna∏ów akustycznych, nale˝y stosowaç takie rozwiàzania budowlane oraz dodatkowe adaptacje akustyczne, które zapewnià uzyskanie w pomieszczeniach odpowiednich warunków okreÊlonych odr´bnymi przepisami. Adaptacje akustyczne nale˝y wykonywaç z materia∏ów o potwierdzonych w∏asnoÊciach poch∏aniania dêwi´ku wyznaczonych zgodnie z Polskà Normà okreÊlajàcà metod´ pomiaru poch∏aniania dêwi´ku przez elementy budowlane.”; 86) za∏àcznik nr 1 do rozporzàdzenia „Wykaz Polskich Norm przywo∏anych w rozporzàdzeniu” otrzymuje brzmienie okreÊlone w za∏àczniku nr 1 do niniejszego rozporzàdzenia; Poz. 461 87) dodaje si´ za∏àcznik nr 3 do rozporzàdzenia „Stosowane w rozporzàdzeniu okreÊlenia dotyczàce palnoÊci i rozprzestrzeniania ognia oraz odpowiadajàce im europejskie klasy reakcji na ogieƒ i klasy odpornoÊci dachów na ogieƒ zewn´trzny” w brzmieniu okreÊlonym w za∏àczniku nr 2 do niniejszego rozporzàdzenia. § 2. Przepisów rozporzàdzenia nie stosuje si´, je˝eli przed dniem jego wejÊcia w ˝ycie: 1) zosta∏ z∏o˝ony wniosek o pozwolenie na budow´ lub odr´bny wniosek o zatwierdzenie projektu budowlanego i wnioski te zosta∏y opracowane na podstawie dotychczasowych przepisów; 2) zosta∏o dokonane zg∏oszenie budowy lub wykonania robót budowlanych w przypadku, gdy nie jest wymagane uzyskanie decyzji o pozwoleniu na budow´. § 3. Rozporzàdzenie wchodzi w ˝ycie po up∏ywie 3 miesi´cy od dnia og∏oszenia, z wyjàtkiem § 1 pkt 33, który wchodzi w ˝ycie z dniem og∏oszenia. Minister Infrastruktury: C. Grabarczyk Dziennik Ustaw Nr 56 — 4963 — Poz. 461 Za∏àczniki do rozporzàdzenia Ministra Infrastruktury z dnia 12 marca 2009 r. (poz. 461) Za∏àcznik nr 1 WYKAZ POLSKICH NORM POWO¸ANYCH W ROZPORZÑDZENIU Dziennik Ustaw Nr 56 — 4964 — Poz. 461 Dziennik Ustaw Nr 56 — 4965 — Poz. 461 Dziennik Ustaw Nr 56 — 4966 — Poz. 461 Dziennik Ustaw Nr 56 — 4967 — Poz. 461 Dziennik Ustaw Nr 56 — 4968 — Poz. 461 Dziennik Ustaw Nr 56 — 4969 — Poz. 461 Dziennik Ustaw Nr 56 — 4970 — Poz. 461 Dziennik Ustaw Nr 56 — 4971 — Poz. 461 Dziennik Ustaw Nr 56 — 4972 — Poz. 461 Dziennik Ustaw Nr 56 — 4973 — Poz. 461 Dziennik Ustaw Nr 56 — 4974 — Poz. 461 Dziennik Ustaw Nr 56 — 4975 — Poz. 461 Dziennik Ustaw Nr 56 — 4976 — Poz. 461 Dziennik Ustaw Nr 56 — 4977 — Poz. 461 Dziennik Ustaw Nr 56 — 4978 — Poz. 461 Dziennik Ustaw Nr 56 — 4979 — *) Polskie Normy projektowania wprowadzajàce europejskie normy projektowania konstrukcji — Euroko- dy, zatwierdzone i opublikowane w j´zyku polskim, mogà byç stosowane do projektowania konstrukcji, je˝eli obejmujà one wszystkie niezb´dne aspekty zwiàzane z zaprojektowaniem tej konstrukcji (stanowià kompletny zestaw norm umo˝liwiajàcy projektowanie). Projektowanie ka˝dego rodzaju konstrukcji wymaga stosowania PN-EN 1990 i PN-EN 1991. Poz. 461 Dziennik Ustaw Nr 56 — 4980 — Poz. 461 Za∏àcznik nr 2 STOSOWANE W ROZPORZÑDZENIU OKREÂLENIA DOTYCZÑCE PALNOÂCI I ROZPRZESTRZENIANIA OGNIA ORAZ ODPOWIADAJÑCE IM EUROPEJSKIE KLASY REAKCJI NA OGIE¡ I KLASY ODPORNOÂCI DACHÓW NA OGIE¡ ZEWN¢TRZNY 1. PalnoÊç wyrobów (materia∏ów) budowlanych 1.1. Stosowanym w rozporzàdzeniu okreÊleniom: niepalny, niezapalny, trudno zapalny, ∏atwo zapalny, niekapiàcy, samogasnàcy, intensywnie dymiàcy (z wy∏àczeniem posadzek — w tym wyk∏adzin pod∏ogowych) odpowiadajà klasy reakcji na ogieƒ, zgodnie z Polskà Normà PN-EN 13501-1:2008 „Klasyfikacja ogniowa wyrobów budowlanych i elementów budynków — Cz´Êç 1: Klasyfikacja na podstawie badaƒ reakcji na ogieƒ”, podane w kolumnie 2 tabeli 1. Tabela 1 Dziennik Ustaw Nr 56 — 4981 — Poz. 461 1.2. Stosowanym w rozporzàdzeniu okreÊleniom: niepalny, niezapalny, trudno zapalny, intensywnie dymiàcy dotyczàcym posadzek (w tym wyk∏adzin pod∏ogowych) odpowiadajà klasy reakcji na ogieƒ, zgodnie z Polskà Normà PN-EN 13501-1:2008 „Klasyfikacja ogniowa wyrobów budowlanych i elementów budynków — Cz´Êç 1: Klasyfikacja na podstawie badaƒ reakcji na ogieƒ”, podane w kolumnie 2 tabeli 2. Tabela 2 Uwaga: Stosowane w pkt 1.1. i 1.2. okreÊlenia odnoszà si´ tak˝e do wyrobów (materia∏ów) budowlanych uznanych za spe∏niajàce wymagania w zakresie reakcji na ogieƒ, bez potrzeby prowadzenia badaƒ, których wykazy zawarte sà w decyzjach Komisji Europejskiej publikowanych w Dzienniku Urz´dowym Unii Europejskiej. 2. Rozprzestrzenianie ognia przez elementy budynku z wy∏àczeniem Êcian zewn´trznych przy dzia∏aniu ognia z zewnàtrz budynku 2.1. Nierozprzestrzeniajàcym ognia elementom budynku odpowiadajà elementy: — wykonane z wyrobów klasy reakcji na ogieƒ: A1; A2-s1,d0 A2-s2,d0; A2-s3,d0; B-s1,d0; Bs-2,d0 oraz Bs-3,d0; — stanowiàce wyrób o klasie reakcji na ogieƒ: A1; A2-s1,d0; A2-s2,d0; A2-s3,d0; B-s1,d0; B-s2,d0 oraz B-s3,d0, przy czym warstwa izolacyjna elementów warstwowych powinna mieç klas´ reakcji na ogieƒ co najmniej E; 2.2. S∏abo rozprzestrzeniajàcym ogieƒ elementom budynku odpowiadajà elementy: — wykonane z wyrobów klasy reakcji na ogieƒ: C-s1,d0; C-s2,d0; C-s3,d0 oraz D-s1,d0; — stanowiàce wyrób o klasie reakcji na ogieƒ: C-s1,d0; C-s2,d0; C-s3, d0 oraz D-s1,d0, przy czym warstwa izolacyjna elementów warstwowych powinna mieç klas´ reakcji na ogieƒ co najmniej E. 3. Rozprzestrzenianie ognia przez przewody i izolacje cieplne przewodów instalacyjnych stosowanych wewnàtrz budynku Nierozprzestrzeniajàcym ognia przewodom wentylacyjnym, wodociàgowym, kanalizacyjnym i grzewczym oraz ich izolacjom cieplnym odpowiadajà: — przewody i izolacje wykonane z wyrobów klasy reakcji na ogieƒ: A1L; A2L-s1,d0; A2L-s2,d0; A2L-s3,d0; BL-s1,d0; BL-s2,d0 oraz BL-s3,d0; — przewody i izolacje stanowiàce wyrób o klasie reakcji na ogieƒ wg PN-EN 13501-1:2008: A1L; A2L-s1,d0; A2L-s2,d0; A2L-s3,d0; BL-s1,d0; BL-s2,d0 oraz BL-s3,d0, przy czym warstwa izolacyjna elementów warstwowych powinna mieç klas´ reakcji na ogieƒ co najmniej E. 4. Rozprzestrzenianie ognia przez przekrycia dachów 4.1. Nierozprzestrzeniajàcym ognia przekryciom dachów odpowiadajà przekrycia: 1) klasy BROOF (t1) badane zgodnie z Polskà Normà PN-ENV 1187:2004 „Metody badaƒ oddzia∏ywania ognia zewn´trznego na dachy”; badanie 1. 2) klasy BROOF, uznane za spe∏niajàce wymagania w zakresie odpornoÊci wyrobów na dzia∏anie ognia zewn´trznego, bez potrzeby przeprowadzenia badaƒ, których wykazy zawarte sà w decyzjach Komisji Europejskiej publikowanych w Dzienniku Urz´dowym Unii Europejskiej. Warunki i kryteria techniczne dla przekryç klasy BROOF (t1), o których mowa w pkt 1, podano w tabeli 3. Dziennik Ustaw Nr 56 — 4982 — Poz. 461 Tabela 3 4.2. Przekrycia dachów spe∏niajàce kryteria grupy b i niespe∏niajàce jednego lub wi´cej kryteriów grupy a klasyfikuje si´ jako s∏abo rozprzestrzeniajàce ogieƒ. 4.3. Przekrycia dachów klasy FROOF(t1) klasyfikuje si´ jako przekrycia silnie rozprzestrzeniajàce ogieƒ.