Obsah (4)

§ 8§ 5§ 7§ 9

ROZPORZĄDZENIE MINISTRA ROLNICTWA I ROZWOJU WSI1) z dnia 21 października 2010 r. w sprawie wymagań weterynaryjnych przy produkcji mięsa przeznaczonego na użytek własny Na podstawie art. 11a ust. 2 ust

ust. 1 pkt 2,

1. c)gatunek i liczbę zwierząt poddawanych ubojowi,
2. d)numer identyfikacyjny zwierzęcia lub zwierząt poddawanych ubojowi, jeżeli z przepisów o systemie identyfikacji i rejestracji zwierząt wynika obowiązek oznakowania zwierzęcia,
3. e)miejsce i termin uboju,
4. f)imię i nazwisko oraz adres osoby uprawnionej do przeprowadzenia uboju,
5. g)inne dane mające na celu ułatwienie kontaktu z informującym, w szczególności numer telefonu informującego; 2) może zawierać zgłoszenie mięsa do badania poubojowego,

§ 8. 3.

W przypadku uboju cieląt do szóstego miesiąca życia, owiec lub kóz, informacja, o której mowa w ust. 1, przekazywana jest w formie pisemnego powiadomienia, zawierającego dodatkowo oświadcze- Dziennik Ustaw Nr 207 — 14807 — 1) ogłuszania, wykrwawiania i wytrzewiania zwierząt; w. rcl .go v.p l nie o zagospodarowaniu na własny koszt materiału szczególnego ryzyka zgodnie z rozporządzeniem Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 999/2001 z dnia 22 maja 2001 r. ustanawiającym zasady dotyczące zapobiegania, kontroli i zwalczania niektórych pasażowalnych gąbczastych encefalopatii (Dz. Urz. WE L 147 z 31.05.2001, str. 1, z późn. zm.; Dz. Urz. UE Polskie wydanie specjalne, rozdz. 3, t. 32, str. 289, z późn. zm.) i rozporządzeniem (WE) nr 1774/2002 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 3 października 2002 r. ustanawiającym przepisy sanitarne dotyczące produktów ubocznych pochodzenia zwierzęcego nieprzeznaczonych do spożycia przez ludzi (Dz. Urz. WE L 273 z 10.10.2002, str. 1, z późn. zm.; Dz. Urz. UE Polskie wydanie specjalne, rozdz. 3, t. 37, str. 92, z późn. zm.), zwanym dalej „rozporządzeniem nr 1774/2002”. Poz. 1370 2) przechowywania produktów ubocznych pochodzenia zwierzęcego, o których mowa w rozporządzeniu nr 1774/2002, w tym materiału szczególnego ryzyka, odpowiednio zabezpieczone przed dostępem osób postronnych oraz zwierząt.

1. Miejsce lub pomieszczenie, w których odbywa się wytrzewianie tusz, powinny: 1) być utrzymywane w czystości i zachowane w dobrym stanie; 2) zapewniać odpowiednią przestrzeń roboczą pozwalającą na przeprowadzanie wszelkich działań w sposób zapobiegający zanieczyszczeniu mięsa;
2. Wzór powiadomienia o zamiarze przeprowadzenia uboju cieląt do szóstego miesiąca życia, owiec lub kóz w celu produkcji mięsa przeznaczonego na użytek własny określa załącznik nr 1 do rozporządzenia. 3) mieć dostęp do bieżącej wody przeznaczonej do spożycia przez ludzi. §
4. Podmiot prowadzący gospodarstwo, w którym dokonywany jest ubój zwierząt pochodzących z innych gospodarstw w celu produkcji mięsa, zapewnia, że:
5. Produkty uboczne pochodzenia zwierzęcego, w tym materiał szczególnego ryzyka, o których mowa w ust. 1, przechowuje się: 1) zwierzęta są ubijane niezwłocznie po przybyciu do gospodarstwa; 1) w sposób gwarantujący, że jego jakość mikrobiologiczna nie ulegnie pogorszeniu; 2) ubój zwierząt odbywa się w warunkach zapobiegających zanieczyszczeniu mięsa. 2) w pojemnikach oznaczonych w sposób trwały, które każdorazowo po opróżnieniu poddaje się myciu, czyszczeniu i odkażaniu.
6. Podmiot prowadzący gospodarstwo, w którym dokonywany jest ubój zwierząt określony w ust. 1, prowadzi ewidencję przeprowadzonych w gospodarstwie ubojów oraz przechowuje ją przez okres trzech lat od daty dokonania uboju danego zwierzęcia.
7. Ewidencja, o której mowa w ust. 2, składa się z kolejno ponumerowanych stron zawierających: 1) imię i nazwisko, miejsce zamieszkania oraz adres posiadacza zwierząt poddanych ubojowi; 2) adres gospodarstwa, z którego pochodziły zwierzęta, jeżeli jest inny niż adres posiadacza zwierzęcia; 3) liczbę zwierząt poddanych ubojowi; ww 4) numer identyfikacyjny zwierząt poddanych ubojowi, jeżeli z przepisów o systemie identyfikacji i rejestracji zwierząt wynika obowiązek oznakowania zwierzęcia; 5) datę uboju; 6) imię i nazwisko, adres oraz podpis osoby uprawnionej do przeprowadzenia uboju; 7) podpis posiadacza zwierzęcia. §
9. W gospodarstwie, w którym dokonywany jest ubój zwierząt pochodzących z innych gospodarstw w celu produkcji mięsa, powinno być wyznaczone miejsce lub pomieszczenie przeznaczone do:
10. Jeżeli w gospodarstwie, w którym dokonywany jest ubój zwierząt pochodzących z innych gospodarstw w celu produkcji mięsa, utrzymywane są zwierzęta gospodarskie, to miejsce lub pomieszczenie,

ust. 1, powinno być odizolowane od pomieszczeń, w których utrzymywane są zwierzęta. §

2. Mięso świń i nutrii poddanych ubojowi oraz mięso dzików odstrzelonych, w celu produkcji mięsa, poddaje się badaniu na obecność włośni jedną z metod określoną w załączniku I do rozporządzenia Komisji (WE) nr 2075/2005 z dnia 5 grudnia 2005 r. ustanawiającego szczególne przepisy dotyczące urzędowych kontroli w odniesieniu do włosieni (Trichinella) w mięsie (Dz. Urz. UE L 338 z 22.12.2005, str. 60, z późn. zm.) na koszt: 1) posiadacza tego mięsa lub 2) podmiotu prowadzącego gospodarstwo, w którym dokonano uboju — w przypadku uboju zwierząt,

§ 5ust.

2. W przypadku gdy tusza podlega badaniu,

§ 8

, próbki do badania mięsa na obecność włośni pobiera i bada urzędowy lekarz weterynarii,

ustawie z dnia 29 stycznia 2004 r. o Inspekcji Weterynaryjnej (Dz. U. z 2010 r. Nr 112, poz. 744), zwany dalej „urzędowym lekarzem weterynarii”. Dziennik Ustaw Nr 207 — 14808 — 2) miejsce i termin uboju albo odstrzału; 3) datę przeprowadzenia badania; w. rcl .go v.p l 3. W przypadku gdy tusza nie podlega badaniu,

§ 8

, próbki do badania mięsa na obecność włośni pobiera i dostarcza do urzędowego lekarza weterynarii: Poz. 1370 1) posiadacz mięsa — w przypadku dzików oraz uboju zwierząt na terenie gospodarstwa, w którym zwierzęta były utrzymywane; 2) podmiot prowadzący gospodarstwo, w którym dokonywany jest ubój — w przypadku uboju zwierząt,

§ 5ust.

2. Sposób pobierania próbek do badania mięsa na obecność włośni oraz zasady dostarczania próbek do urzędowego lekarza weterynarii określa załącznik nr 2 do rozporządzenia.
3. Powiatowy lekarz weterynarii podaje do publicznej wiadomości, w sposób zwyczajowo przyjęty na danym terenie, nazwiska urzędowych lekarzy weterynarii wyznaczonych do badania,

ust. 1 i § 8, ich siedziby oraz obszar działania.

1. Mięso zbadane na obecność włośni metodą badania trichinoskopowego, określoną w rozdziale III załącznika I do rozporządzenia Komisji (WE) nr 2075/2005 z dnia 5 grudnia 2005 r. ustanawiającego szczególne przepisy dotyczące urzędowych kontroli w odniesieniu do włosieni (Trichinella) w mięsie: 1) przed spożyciem powinno zostać poddane obróbce cieplnej zapewniającej podgrzanie mięsa do temperatury wewnętrznej wynoszącej co najmniej 71 °C; 2) nie powinno być wykorzystywane do przygotowania potraw na grillu lub w kuchence mikrofalowej. §
2. Mięso zwierząt poddanych ubojowi oraz mięso zwierząt łownych odstrzelonych, w celu produkcji mięsa, poddaje się badaniu poubojowemu przeprowadzanemu przez urzędowego lekarza weterynarii, w sposób właściwy dla danego gatunku zwierząt, określony w sekcji IV załącznika I do rozporządzenia (WE) nr 854/2004 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 29 kwietnia 2004 r. ustanawiającego szczególne przepisy dotyczące organizacji urzędowych kontroli w odniesieniu do produktów pochodzenia zwierzęcego przeznaczonych do spożycia przez ludzi (Dz. Urz. UE L 139 z 30.04.2004, str. 206, z późn. zm.; Dz. Urz. UE Polskie wydanie specjalne, rozdz. 3, t. 45, str. 75), na wniosek i na koszt: ww 1) posiadacza tego mięsa lub 2) podmiotu prowadzącego gospodarstwo, w którym dokonano uboju — w przypadku uboju zwierząt,

§ 5ust.

1. §
3. Jeżeli w wyniku przeprowadzonego badania poubojowego,

§ 8

, oraz badania na obecność włośni,

§ 7ust.

2, w przypadku badania mięsa świń, nutrii i dzików, stwierdzono, że badane mięso zwierząt jest zdatne do spożycia przez ludzi, urzędowy lekarz weterynarii wystawia zaświadczenie o przeprowadzeniu badania poubojowego mięsa, które zawiera: 1) imię i nazwisko, miejsce zamieszkania oraz adres posiadacza mięsa; 4) gatunek zwierzęcia, z którego pozyskano mięso, oraz numer identyfikacyjny tego zwierzęcia, jeżeli z przepisów o systemie identyfikacji i rejestracji zwierząt wynika obowiązek oznakowania zwierzęcia; 5) wynik badania; 6) w przypadku badania mięsa świń, nutrii i dzików, informację o ograniczeniach w sposobie wykorzystania mięsa — jeżeli badanie na obecność włośni przeprowadzono przy zastosowaniu metody badania trichinoskopowego, o której mowa w § 7 ust. 6. 2. Jeżeli w wyniku badania na obecność włośni próbek mięsa świń, nutrii i dzików, pobranych i dostarczonych zgodnie z § 7 ust. 3: 1) nie stwierdzono włośni — urzędowy lekarz weterynarii wystawia zaświadczenie o przeprowadzeniu badania próbek mięsa, które zawiera:

1. a)imię i nazwisko, miejsce zamieszkania oraz adres posiadacza mięsa,
2. b)miejsce i termin uboju albo odstrzału,
3. c)datę przeprowadzenia badania,
4. d)gatunek zwierzęcia, z którego pochodziła badana próbka, i numer identyfikacyjny tego zwierzęcia, jeżeli z przepisów o systemie identyfikacji i rejestracji zwierząt wynika obowiązek oznakowania zwierzęcia,
5. e)wynik badania,
6. f)informację o ograniczeniach w sposobie wykorzystania mięsa — jeżeli badanie próbek na obecność włośni przeprowadzono przy zastosowaniu metody badania trichinoskopowego, o której mowa w § 7 ust. 6; 2) stwierdzono włośnie — powiatowy lekarz weterynarii wydaje decyzję administracyjną w sprawie uznania mięsa za niezdatne do spożycia przez ludzi, określając w niej sposób postępowania z tym mięsem. 3. Przed wydaniem decyzji, o której mowa w ust. 2 pkt 2, urzędowy lekarz weterynarii z urzędu pobiera próbki mięsa i przeprowadza badanie,

§ 7ust.

1 i § 8, na koszt posiadacza mięsa. §

2. Urzędowy lekarz weterynarii w przypadku stwierdzenia, po pobraniu próbek mięsa i przeprowadzeniu badania,

§ 7ust.

1, lub badania,

§ 8

, że mięso jest niezdatne do spożycia przez ludzi, znakuje tuszę znakiem weterynaryjnym w kształcie trójkąta równobocznego o długości boku 5 cm zawierającym: 1) w górnej części — litery „PL”; 2) w dolnej części — litery „IW”. Dziennik Ustaw Nr 207 — 14809 —

1. Znak weterynaryjny umieszcza się na: pującego po kwartale, którego dotyczy informacja lub w którym zostały wydane te decyzje. w. rcl .go v.p l 1) zewnętrznej powierzchni tuszy przez opieczętowanie jej znakiem przy użyciu tuszu lub przez znakowanie na gorąco lub Poz. 1370 2) zawieszce przymocowanej do tuszy. §
2. Urzędowy lekarz weterynarii, niebędący pracownikiem Inspekcji Weterynaryjnej, przeprowadzający badanie mięsa, przekazuje powiatowemu lekarzowi weterynarii: 1) informację o zaświadczeniach, o których mowa w § 9 ust. 1 lub ust. 2 pkt 1, 2) decyzje administracyjne o uznaniu mięsa za niezdatne do spożycia przez ludzi ww — które zostały wydane w danym kwartale, w terminie do
3. dnia pierwszego miesiąca kwartału nastę- §
4. Mięso świń i nutrii poddanych ubojowi oraz mięso dzików odstrzelonych nie może zostać spożyte ani przetworzone przed uzyskaniem zaświadczenia,

§ 9ust.

1 lub ust. 2 pkt

1. §
2. Traci moc rozporządzenie Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 9 lipca 2007 r. w sprawie wymagań weterynaryjnych przy produkcji mięsa przeznaczonego na użytek własny (Dz. U. Nr 132, poz. 919). §
3. Rozporządzenie wchodzi w życie po upływie 14 dni od dnia ogłoszenia. Minister Rolnictwa i Rozwoju Wsi: M. Sawicki Dziennik Ustaw Nr 207 — 14810 — Poz. 1370 w. rcl .go v.p l Załączniki do rozporządzenia Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 21 października 2010 r. (poz. 1370) Załącznik nr 1 WZÓR P o w ia dom ie nie o zam i arze p rzep ro wadze nia uboju cie lą t do szóst e go mie sią ca ży cia , o wi ec l u b k óz w c e lu p ro d u kcj i m i ęsa p rzezna czone go na uży t e k w ła sny I. Informacja o zamiarze przeprowadzenia uboju Imię i nazwisko, miejsce zamieszkania oraz adres posiadacza zwierzęcia: ..................................................................................................................................................................................... Imię i nazwisko, miejsce zamieszkania oraz adres podmiotu prowadzącego gospodarstwo:1) ..................................................................................................................................................................................... Gatunek zwierząt poddawanych ubojowi: ..................................................................................................................................................................................... Liczba zwierząt poddawanych ubojowi: ..................................................................................................................................................................................... Numer identyfikacyjny zwierzęcia lub zwierząt poddawanych ubojowi:2) ..................................................................................................................................................................................... Miejsce uboju: ..................................................................................................................................................................................... Termin uboju: ..................................................................................................................................................................................... Imię i nazwisko oraz adres osoby uprawnionej do przeprowadzenia uboju: ..................................................................................................................................................................................... Inne dane, w tym numer telefonu, przekazującego powiadomienie: ..................................................................................................................................................................................... II. Oświadczenie o zagospodarowaniu materiału szczególnego ryzyka ww Oświadczam, że pokryję koszty zagospodarowania materiału szczególnego ryzyka dokonanego zgodnie z rozporządzeniem Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 999/2001 z dnia 22 maja 2001 r. ustanawiającym zasady dotyczące zapobiegania, kontroli i zwalczania niektórych pasażowalnych gąbczastych encefalopatii (Dz. Urz. WE L 147 z 31.05.2001, str. 1, z późn. zm.; Dz. Urz. UE Polskie wydanie specjalne, rozdz. 3, t. 32, str. 289, z późn. zm.) i rozporządzeniem (WE) nr 1774/2002 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 3 października 2002 r. ustanawiającym przepisy sanitarne dotyczące produktów ubocznych pochodzenia zwierzęcego nieprzeznaczonych do spożycia przez ludzi (Dz. Urz. WE L 273 z 10.10.2002, str. 1, z późn. zm.; Dz. Urz. UE Polskie wydanie specjalne, rozdz. 3, t. 37, str. 92, z późn. zm.). III. Informacja o zgłoszeniu mięsa do badania poubojowego Zgłaszam do badania poubojowego mięso pozyskane / nie zgłaszam do badania poubojowego mięsa pozyskanego3) ze zwierząt poddanych ubojowi w celu produkcji mięsa na użytek własny. .................................................................. (data i podpis) 1) Dotyczy uboju zwierząt w gospodarstwie innym niż gospodarstwo, w którym zwierzęta były utrzymywane. 2) Dotyczy cieląt do szóstego miesiąca życia, owiec i kóz, jeżeli z przepisów o systemie identyfikacji i rejestracji zwierząt wy- nika obowiązek oznakowania zwierzęcia. 3) Niepotrzebne skreślić. Dziennik Ustaw Nr 207 — 14811 — Poz. 1370 Załącznik nr 2 w. rcl .go v.p l SPOSÓB POBIERANIA PRÓBEK DO BADANIA MIĘSA NA OBECNOŚĆ WŁOŚNI ORAZ ZASADY DOSTARCZANIA PRÓBEK DO URZĘDOWEGO LEKARZA WETERYNARII I. Sposób pobierania próbek mięsa
4. U świń domowych: 1) pobiera się kilka próbek mięsa, każda wielkości orzecha laskowego, z mięśni obu filarów przepony w przejściu do części ścięgnistej; 2) łączna masa pobranych próbek nie powinna być mniejsza niż 50 g.
5. U dzików: 1) pobiera się sześć próbek mięsa, każda wielkości orzecha laskowego, po jednej próbce z: a) mięśni każdego filaru przepony w przejściu do części ścięgnistej, b) mięśni żuchwowych, c) mięśni przedramienia, d) mięśni międzyżebrowych, e) mięśni języka; 2) jeżeli nie można pobrać próbek z niektórych mięśni określonych w pkt 1, wówczas pobiera się cztery próbki mięsa z mięśni, które są dostępne; 3) łączna masa pobranych próbek nie powinna być mniejsza niż 50 g.
6. U nutrii: 1) pobiera się dwie próbki mięsa, każda wielkości orzecha laskowego, z mięśni obu filarów przepony w przejściu do części ścięgnistej albo ww 2) pobiera się jedną próbkę mięsa wielkości dwóch orzechów laskowych z mięśnia jednego filaru przepony — w przypadku gdy drugi filar przepony jest niedostępny, albo 3) pobiera się dwie próbki mięsa każda wielkości orzecha laskowego z części żebrowej lub mostkowej przepony — w przypadku braku mięśni obu filarów przepony, albo 4) pobiera się dwie próbki mięsa, każda wielkości orzecha laskowego, z: a) mięśni języka, b) mięśni żuchwowych lub międzyżebrowych — w przypadku braku mięśni przepony. II. Zasady dostarczania próbek do urzędowego lekarza weterynarii
7. Próbki powinny być dostarczone do urzędowego lekarza weterynarii: 1) niezwłocznie po dokonaniu uboju, nie później niż 24 godziny od terminu uboju zwierzęcia, z którego tuszy próbki zostały pobrane; 2) niezwłocznie po dokonaniu odstrzału, nie później niż 48 godzin od dokonania odstrzału.
8. Próbki powinny być przechowywane i transportowane w warunkach zapobiegających rozkładowi gnilnemu mięsa, przy czym próbki nie mogą być mrożone.
9. Dostarczający próbki powinien poinformować urzędowego lekarza weterynarii o: 1) wieku zwierzęcia; 2) miejscu pochodzenia zwierzęcia; 3) części zwierzęcia, z której zostały pobrane próbki do badania.