Rozporządzenie Ministra Obrony Narodowej z dnia 2 kwietnia 2010 r. w sprawie dyscyplinarnych środków zapobiegawczych

Dziennik Ustaw Nr 65 — 5614 — Elektronicznie podpisany przez Grzegorz Paczowski Data: 2010.04.21 18:40:10 +02'00' Poz. 415 .go v.p l 415 ROZPORZĄDZENIE MINISTRA OBRONY NARODOWEJ z dnia 2 kwietnia 2010 r. w sprawie dyscyplinarnych środków zapobiegawczych Na podstawie art. 42 ustawy z dnia 9 października 2009 r. o dyscyplinie wojskowej (Dz. U. Nr 190, poz. 1474) zarządza się, co następuje: Rozdział 1 Przepisy ogólne §

1. Rozporządzenie określa: 1) szczegółowy tryb postępowania w sprawach stosowania dyscyplinarnych środków zapobiegawczych; 2) warunki osadzania żołnierza w izbie zatrzymań oraz organizację osadzania żołnierzy w izbach zatrzymań; 1) czy istnieją przesłanki i warunki do przeprowadzenia badań żołnierza poprzedzających zastosowanie dyscyplinarnego środka zapobiegawczego; 2) ile i jakie rodzaje badań powinny być przeprowadzone przed zastosowaniem dyscyplinarnego środka zapobiegawczego; 3) czy okoliczności wskazują na potrzebę niezwłocznego przeprowadzenia badań lub zastosowania dyscyplinarnego środka zapobiegawczego niedopuszczenia do czynności lub osadzenia; 4) ile i jakie dyscyplinarne środki zapobiegawcze należy zastosować.
2. Jeżeli stan żołnierza na to pozwala, przed przeprowadzeniem badań należy zapytać tego żołnierza o rodzaj i ilość spożywanego alkoholu lub używanych narkotyków. rcl 3) rodzaje, zakres, przypadki, warunki i sposób dokonywania badań, w celu zapewnienia prawidłowości ich przeprowadzania, sposób postępowania w przypadku odmowy poddania się badaniu przez żołnierza, procedurę składania i rozpatrywania zażaleń w tych sprawach. §
4. Przed wydaniem polecenia poddania żołnierza badaniom lub postanowienia o zastosowaniu dyscyplinarnego środka zapobiegawczego wydający je organ jest obowiązany do ustalenia: §
5. Ilekroć w rozporządzeniu jest mowa o: 1) ustawie — należy przez to rozumieć ustawę z dnia 9 października 2009 r. o dyscyplinie wojskowej; 2) niedopuszczeniu do czynności — należy przez to rozumieć dyscyplinarny środek zapobiegawczy niedopuszczenia żołnierza do wykonywania czynności służbowych; w. 3) osadzeniu — należy przez to rozumieć dyscyplinarny środek zapobiegawczy osadzenia w izbie zatrzymań żołnierza będącego w stanie nietrzeźwości lub odurzenia; 4) zawieszeniu w czynnościach — należy przez to rozumieć dyscyplinarny środek zapobiegawczy zawieszenia żołnierza w czynnościach służbowych; ww 5) organie — należy przez to rozumieć przełożonego dyscyplinarnego albo żołnierza Żandarmerii Wojskowej, albo żołnierza wojskowego organu porządkowego, wydającego polecenie przeprowadzenia badań, zlecającego przeprowadzenie badań albo osobiście przeprowadzającego badania lub wydającego postanowienie o zastosowaniu dyscyplinarnego środka zapobiegawczego; 6) badaniach — należy przez to rozumieć badania konieczne do ustalenia zawartości alkoholu lub narkotyku w organizmie żołnierza, w tym zabieg pobrania krwi; 7) konwojowaniu — należy przez to rozumieć doprowadzenie wykonywane na zasadach określonych w przepisach postępowania karnego oraz konwojowanie określone w przepisach o służbie konwojowej. §
7. Polecenie poddania żołnierza badaniom i postanowienie o zastosowaniu dyscyplinarnego środka zapobiegawczego podlegają natychmiastowemu wykonaniu.
8. Przeprowadzając badania, organ może przywołać inną osobę na świadka lub do sporządzenia protokołu tych badań.
9. W razie odmowy poddania się przez żołnierza badaniom lub braku możliwości przeprowadzenia badań organ przeprowadza lub zleca przeprowadzenie innych dowodów w celu udokumentowania przyczyny uzasadniającej niedopuszczenie do czynności lub osadzenia.
10. Jeżeli po wydaniu postanowienia o zastosowaniu dyscyplinarnego środka zapobiegawczego nie jest możliwe natychmiastowe jego wykonanie, organ sporządza adnotację na oryginale postanowienia, w której podaje przyczynę stanowiącą przeszkodę jego wykonania. §
12. Wyciąg, z rozkazu lub decyzji zawierających polecenie poddania żołnierza badaniom, odpis postanowienia o zastosowaniu dyscyplinarnego środka zapobiegawczego, kopię protokołu badań lub protokołu o braku możliwości przeprowadzenia badań — doręcza się za pokwitowaniem niezwłocznie, nie później jednak niż w terminie trzech dni od dnia ich wydania: 1) żołnierzowi, którego polecenie lub postanowienie dotyczy; 2) obsłudze izby zatrzymań, w przypadku wydania postanowienia o osadzeniu; Dziennik Ustaw Nr 65 — 5615 —
13. Na postanowienie organu odwoławczego zażalenie nie przysługuje. .go v.p l 3) dowódcy jednostki wojskowej albo kierownikowi instytucji cywilnej, w której żołnierz pełni czynną służbę wojskową; Poz. 415 4) właściwym organom ścigania i ochrony porządku prawnego — jeżeli okoliczności sprawy wskazują na możliwość popełnienia przez żołnierza czynu zabronionego, za który grozi odpowiedzialność karna.
14. Odpis postanowienia o zastosowaniu dyscyplinarnego środka zapobiegawczego doręcza się za pokwitowaniem również organowi kadrowemu oraz organowi finansowemu uprawnionym do dokonywania potrąceń z należności finansowych żołnierza. §
15. Zażalenie na zastosowanie dyscyplinarnych środków zapobiegawczych lub zażalenie na polecenie poddania badaniom, lub warunki i sposób przeprowadzenia badań wnosi się pisemnie do organu odwoławczego za pośrednictwem organu, który zastosował środek zapobiegawczy lub polecił poddanie badaniom. §
17. Organ odwoławczy rozpatruje zażalenie w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia mu zażalenia. 1) rozkaz albo decyzję zawierające polecenie poddania żołnierza badaniom, 2) postanowienie o zastosowaniu dyscyplinarnego środka zapobiegawczego — może je w każdym czasie uchylić albo zmienić.
18. W przypadku uchylenia rozkazu lub decyzji albo postanowienia organ wstrzymuje czynności wykonywane na ich podstawie. §
19. Czynności określone w rozporządzeniu, których nie wykonano ze względu na to, że żołnierz znajdował się w stanie wyłączającym świadomość, wykonuje się po ustaniu tego stanu, chyba że ich wykonanie byłoby bezprzedmiotowe. §
21. Postanowienie o zastosowaniu dyscyplinarnego środka zapobiegawczego, odpowiednio do rodzaju zastosowanego środka, zawiera: 1) stopień wojskowy, imię, nazwisko oraz stanowisko służbowe lub funkcję organu wydającego postanowienie; 2) nazwę komórki lub jednostki organizacyjnej, w której przełożony dyscyplinarny, żołnierz Żandarmerii Wojskowej lub żołnierz wojskowego organu porządkowego, wydający polecenie przeprowadzenia badań, zlecający przeprowadzenie badań albo osobiście przeprowadzający badania lub wydający postanowienie o zastosowaniu dyscyplinarnego środka zapobiegawczego, pełni czynną służbę wojskową lub jest zatrudniony; rcl
22. Przed rozstrzygnięciem zażalenia organ odwoławczy może wysłuchać żołnierza, którego ma dotyczyć rozstrzygnięcie, lub zażądać od właściwego organu przekazania innych materiałów sprawy niezbędnych do rozpatrzenia zażalenia. §
24. Organ wydający:
25. Przed rozstrzygnięciem zażalenia wnoszący zażalenie może je wycofać.
26. Zażalenie złożone po terminie lub przez osobę nieuprawnioną, wycofane przez składającego go żołnierza albo niedopuszczalne z mocy ustawy, nie podlega rozpatrzeniu. w.
27. Jeżeli organ odwoławczy nie otrzymał wyników badań niezbędnych do rozstrzygnięcia zażalenia, może on przedłużyć termin rozpatrzenia zażalenia do czasu uzyskania wyników badań. O przedłużeniu terminu rozpatrzenia zażalenia organ odwoławczy zawiadamia żołnierza składającego zażalenie. ww §
29. Rozpatrując zażalenie, organ odwoławczy może rozkaz albo decyzję zawierające polecenie poddania żołnierza badaniom oraz postanowienie o zastosowaniu dyscyplinarnego środka zapobiegawczego: 1) utrzymać w mocy albo 2) zmienić, albo 3) uchylić. 3) datę i miejsce wydania postanowienia; 4) podstawę prawną wydania postanowienia; 5) wskazanie przyczyny, z powodu której zastosowano dyscyplinarny środek zapobiegawczy; 6) stopień wojskowy, imię i nazwisko oraz stanowisko służbowe lub funkcję żołnierza, wobec którego zastosowano dyscyplinarny środek zapobiegawczy; 7) określenie rodzaju i liczby zastosowanych dyscyplinarnych środków zapobiegawczych; 8) okres stosowania oraz datę i godzinę, od której liczy się ten okres; 9) wskazanie izby zatrzymań, w której nietrzeźwy lub odurzony żołnierz ma zostać osadzony, albo zakładu opieki zdrowotnej, do którego ma zostać skierowany;
30. Organ odwoławczy może zmienić lub uchylić rozkaz lub decyzję, lub postanowienie, na które żołnierz wniósł zażalenie, tylko wtedy gdy były wydane z naruszeniem przepisów ustawy. 10) zadania i miejsce wykonywania zadań, jakie żołnierz zawieszony w czynnościach ma wykonywać w okresie tego zawieszenia;
31. Po rozpatrzeniu zażalenia organ odwoławczy wydaje postanowienie wraz z uzasadnieniem, które przekazuje osobom i organom określonym w §
32. 11) wykaz odebranych żołnierzowi i przekazanych lub złożonych do depozytu przedmiotów, środków, substancji lub dokumentów; Dziennik Ustaw Nr 65 — 5616 — 13) czytelny podpis organu wydającego postanowienie; 14) czytelny podpis żołnierza objętego dyscyplinarnym środkiem zapobiegawczym, wraz z datą jego złożenia; w razie odmowy złożenia podpisu lub niemożności złożenia czytelnego podpisu przez tego żołnierza sporządza się o tym fakcie adnotację na postanowieniu.
33. Do postanowienia o uchyleniu albo zmianie dyscyplinarnego środka zapobiegawczego przepis ust. 1 stosuje się odpowiednio. Rozdział 2 Badania zawartości alkoholu lub narkotyków §
34. Badania mogą obejmować: 1) badanie wydychanego powietrza; 2) badanie śliny; 4) badanie moczu; 5) badanie wydzielin organizmu; 6) badania włosów. §
36. Badanie krwi polega na przeprowadzeniu analizy laboratoryjnej krwi pobranej z żyły badanego żołnierza metodą chromatografii gazowej połączonej ze spektrometrią masową lub inną metodą instrumentalną, w tym: wysokosprawną chromatografią cieczową, wysokosprawną chromatografią cieczową połączoną ze spektrometrią masową lub metodą enzymatyczną albo mikrometodą Widmarka, albo inną metodą zgodną z aktualną wiedzą medyczną.
37. Krew do badania pobiera się w objętości około 5 cm3 z zachowaniem następujących warunków: 1) do pobrania krwi należy używać jedynie sprzętu jednorazowego użytku; 2) do pojemnika, do którego pobiera się krew, nie wolno dodawać innych substancji; 3) do pobrania krwi używa się pojemnika jednorazowego użytku uniemożliwiającego zamianę, rozcieńczenie lub dodanie do niego innych substancji po jego zamknięciu; 4) do dezynfekcji skóry należy używać jedynie środków odkażających niezawierających alkoholu.
38. W pobranej krwi oznacza się zawartość alkoholu oraz innych środków lub substancji powodujących stan nietrzeźwości lub odurzenia. rcl 3) badanie krwi;
39. W miarę możliwości badanie śliny powinno być przeprowadzone przed innymi badaniami w celu ustalenia zawartości narkotyków w organizmie. .go v.p l 12) pouczenie żołnierza o prawie do złożenia i terminie złożenia zażalenia, prawie do cofnięcia wniesionego zażalenia, prawie do powiadomienia wskazanej przez niego osoby o zastosowaniu wobec niego dyscyplinarnego środka zapobiegawczego oraz wskazanie organu odwoławczego rozpatrującego zażalenie; Poz. 415 §
40. Badania nielaboratoryjne i zabiegi niezbędne do ich wykonania, w tym w szczególności badanie wydychanego powietrza, może przeprowadzać organ lub, na jego polecenie albo zlecenie, inna osoba. w. §
42. Do badań powinny być używane urządzenia i materiały z ważnym świadectwem dopuszczenia do użytku lub wzorcowania.
43. Do badań mogą być wykorzystywane zarówno urządzenia stacjonarne, jak i podręczne. §
45. Badanie wydychanego powietrza przeprowadza się za pomocą urządzenia do określania zawartości alkoholu w wydychanym powietrzu. ww
46. W miarę możliwości badanie wydychanego powietrza powinno być przeprowadzone przed innymi badaniami w celu ustalenia zawartości alkoholu w organizmie.
47. W przypadku pozytywnego wyniku, potwierdzającego obecność alkoholu w organizmie, stwierdzonego w trakcie pierwszego badania należy, po wymaganym w instrukcji urządzenia okresie, przeprowadzić drugie i ewentualnie kolejne badanie. §
49. Badanie śliny polega na pobraniu, bez dodawania jakichkolwiek substancji, próbek śliny i ich umieszczeniu w urządzeniu do oznaczania alkoholu lub narkotyków metodą immunologiczną, zgodnie z instrukcją obsługi tego urządzenia.
50. W razie powzięcia uzasadnionego podejrzenia, że pobranie krwi może stanowić zagrożenie dla życia lub zdrowia badanego, decyzję o dokonaniu tego badania albo jego nieprzeprowadzeniu podejmuje lekarz, dokumentując tę decyzję na piśmie; odpis tego dokumentu doręcza organowi. §
52. Badanie moczu polega na analizie moczu żołnierza poddanego badaniu metodami wymienionymi w § 17 ust.
54. Mocz do badania nielaboratoryjnego pobiera się do pojemnika, w objętości co najmniej 5 cm3 z zachowaniem następujących warunków: 1) do pobrania moczu używa się pojemnika jednorazowego użytku; 2) do pojemnika, do którego pobiera się mocz, nie wolno dodawać innych substancji.
55. Mocz do badania laboratoryjnego pobiera się do dwóch pojemników, w objętości co najmniej po 5 cm3 z zachowaniem następujących warunków: 1) do pobrania moczu używa się pojemnika jednorazowego użytku uniemożliwiającego zamianę, rozcieńczenie lub dodanie do niego innych substancji po jego zamknięciu; 2) do pojemnika, do którego pobiera się mocz, nie wolno dodawać innych substancji.
56. W pobranym moczu oznacza się zawartość alkoholu oraz innych środków lub substancji powodujących stan nietrzeźwości lub odurzenia. Dziennik Ustaw Nr 65 — 5617 — 2) pozbawia się przedmiotów, środków i substancji stwarzających niebezpieczeństwo dla życia lub zdrowia, a w szczególności broni, amunicji, materiałów radioaktywnych, wybuchowych lub łatwopalnych, substancji trujących, duszących lub parzących oraz tych, których posiadanie jest zabronione, jak również przedmiotów, środków i substancji mogących stanowić materiał dowodowy lub podlegać przepadkowi albo których posiadanie wymaga zezwolenia; .go v.p l
57. Badanie moczu w celu ustalenia zawartości w organizmie alkoholu lub narkotyków polega na wykonaniu odpowiedniego testu do wykrywania tych środków lub substancji. Poz. 415 §
58. Badanie włosów polega na pobraniu jednego włosa do analizy, która ma na celu określenie obecności środków lub substancji powodujących stan odurzenia. §
59. Badanie wydzielin organizmu, a w szczególności potu, polega na pobraniu wydzielin organizmu do analizy, która ma na celu określenie obecności środków lub substancji powodujących stan nietrzeźwości lub odurzenia. 3) pozbawia się tych przedmiotów i dokumentów służbowych, których posiadanie przez żołnierza w okresie stosowania dyscyplinarnego środka zapobiegawczego nie jest zasadne. §
61. Pobrane do badań laboratoryjnych próbki zostają niezwłocznie przekazane do najbliższej placówki, o której mowa w § 22 ust.
62. §
64. Rzeczy odebrane żołnierzowi, wobec którego zastosowano dyscyplinarny środek zapobiegawczy, deponuje i zwraca organ.
65. Dostarczenie krwi lub moczu do właściwej placówki zapewnia dowódca jednostki wojskowej (kierownik instytucji cywilnej), w której przełożony dyscyplinarny, żołnierz Żandarmerii Wojskowej lub żołnierz wojskowego organu porządkowego, wydający polecenie przeprowadzenia badań, zlecający przeprowadzenie badań albo osobiście przeprowadzający badania lub wydający postanowienie o zastosowaniu dyscyplinarnego środka zapobiegawczego, pełni czynną służbę wojskową lub jest zatrudniony.
66. Zwrotowi nie podlegają przedmioty, środki i substancje, których posiadanie jest zabronione. §
67. Żołnierza zawiesza w czynnościach przełożony dyscyplinarny, który prowadzi postępowanie dyscyplinarne. rcl
68. Naczynia zawierające krew lub mocz do badań oznacza się, umieszczając na nich informacje o stopniu wojskowym, imieniu i nazwisku oraz dacie urodzenia żołnierza, od którego zostały pobrane. Naczynia zabezpiecza się w sposób uniemożliwiający zmianę ich zawartości w czasie przesyłki.
69. O posiadaniu przez żołnierza przedmiotów, środków i substancji, których posiadanie jest zabronione, organ zawiadamia właściwe organa ścigania, w trybie i na zasadach określonych w odrębnych przepisach.
70. Do czasu rozpoczęcia badań pobrane krew i mocz należy przechowywać w temperaturze od 0 °C do 6 °C. w. §
72. Oznaczanie zawartości alkoholu lub narkotyków w próbkach pobranych do badań laboratoryjnych wykonują: 1) policyjne laboratoria kryminalistyczne; 2) laboratoria (pracownie, zakłady) analityczne; ww 3) zakłady medycyny sądowej i zakłady akademii medycznych lub inne jednostki — na podstawie umowy zawartej z organami ścigania, wymiaru sprawiedliwości lub dowódcą jednostki wojskowej.
73. Wyniki badań niezwłocznie przekazuje się organowi. Rozdział 3 Szczegółowy tryb postępowania w sprawach stosowania dyscyplinarnych środków zapobiegawczych §
74. Żołnierza, wobec którego zastosowano dyscyplinarny środek zapobiegawczy: 1) odsuwa się od wykonywania dotychczasowych czynności służbowych na czas stosowania tego środka; §
76. Organ określający zadania, które ma wykonywać żołnierz w okresie zawieszenia w czynnościach, powinien uwzględniać kwalifikacje zawieszonego w czynnościach żołnierza. Zadania te nie mogą być poniżające lub bardziej uciążliwe fizycznie od wykonywanych przed zawieszeniem w czynnościach.
77. Nadzór nad pełnieniem służby przez żołnierza w okresie jego zawieszenia w czynnościach wykonuje przełożony dyscyplinarny, który go zawiesił w czynnościach, lub na jego polecenie inny przełożony zawieszonego w czynnościach żołnierza.
78. Jeżeli przełożonemu dyscyplinarnemu, który zawiesił w czynnościach żołnierza, podlega więcej niż jedna jednostka wojskowa (jednostka organizacyjna instytucji cywilnej), może on na okres zawieszenia w czynnościach skierować żołnierza do pełnienia służby w innej niż macierzysta jednostce wojskowej (jednostce organizacyjnej instytucji cywilnej). §
79. Przełożony dyscyplinarny, który wydał prawomocne orzeczenie dyscyplinarne w sprawie przewinienia dyscyplinarnego, które stanowiło przyczynę zawieszenia w czynnościach, niezwłocznie przekazuje odpis tego orzeczenia organowi, który zawiesił w czynnościach żołnierza, jeżeli sam nie jest tym organem. §
81. Organ wydaje postanowienie o osadzeniu żołnierza po uzyskaniu zaświadczenia lekarskiego stwierdzającego brak przeciwwskazań zdrowotnych do osadzenia. Dziennik Ustaw Nr 65 — 5618 — §
83. Zorganizowanie konwojowania osadzanego do izby zatrzymań zapewnia organ, który wydał postanowienie o osadzeniu.
84. Organ może konwojować żołnierza do izby zatrzymań albo zwrócić się o jego konwojowanie do przełożonego dyscyplinarnego albo jednostki organizacyjnej Żandarmerii Wojskowej, albo wojskowego organu porządkowego.
85. Jeżeli organ, o którym mowa w ust. 1, nie jest upoważniony do wyznaczenia konwoju albo nie ma możliwości konwojowania, występuje on z wnioskiem o wyznaczenie konwoju, pisemnie lub ustnie, do właściwego: 1) dowódcy jednostki wojskowej; 2) oficera dyżurnego jednostki wojskowej; 3) oficera dyżurnego jednostki organizacyjnej Żandarmerii Wojskowej; 4) oficera inspekcyjnego garnizonu. §
87. Konwojujący osadzanego żołnierza powinni posiadać następujące dokumenty: .go v.p l
88. W celu uzyskania zaświadczenia lekarskiego o braku, lub istnieniu, przeciwwskazań zdrowotnych do osadzenia organ konwojuje żołnierza na badania lekarskie albo zwraca się o jego konwojowanie do innego uprawnionego organu. Poz. 415 2) postanowienie o zastosowaniu dyscyplinarnego środka zapobiegawczego; 3) zaświadczenie lekarskie stwierdzające brak przeciwwskazań zdrowotnych do osadzenia.
89. Podstawę umieszczenia osadzanego żołnierza w izbie zatrzymań stanowią dokumenty, o których mowa w ust.
90. §
91. Przyjmując osadzonego żołnierza do izby zatrzymań, obsługa izby zatrzymań: 1) kontroluje stan nietrzeźwości osadzonego, a w przypadku stwierdzenia u niego wystąpienia istotnych zakłóceń funkcji zdrowotnych organizmu natychmiast powiadamia właściwe służby ratowniczo-medyczne; 2) niezwłocznie zawiadamia: a) komendanta właściwej terytorialnie jednostki organizacyjnej Żandarmerii Wojskowej lub prokuratora wojskowego o każdym przypadku popełnienia przez żołnierza przestępstwa ściganego z urzędu albo wykroczenia, rcl
92. Osoba, do której wystąpiono z wnioskiem, o którym mowa w ust. 3, jest obowiązana do natychmiastowego zorganizowania konwoju żołnierza do izby zatrzymań. 1) protokół badań osadzonego potwierdzający, że znajduje się on w stanie wymagającym jego osadzenia, albo protokół o braku możliwości ich przeprowadzenia;
93. Organ dokumentuje przebieg konwojowania, sporządzając meldunek, o którym mowa w rozporządzeniu Ministra Obrony Narodowej z dnia 14 grudnia 2001 r. w sprawie szczegółowego sposobu wykonywania niektórych uprawnień przez żołnierzy Żandarmerii Wojskowej (Dz. U. Nr 157, poz. 1851 oraz z 2008 r. Nr 182, poz. 1129). w. §
95. Przed rozpoczęciem konwojowania osoba konwojująca żołnierza: 1) podaje żołnierzowi swój stopień wojskowy, imię i nazwisko oraz pełnioną funkcję; 2) podaje żołnierzowi podstawę prawną oraz przyczynę konwojowania; 3) sprawdza, czy konwojowany żołnierz posiada przy sobie: b) dowódcę jednostki wojskowej, w której żołnierz pełnił służbę wojskową przed osadzeniem, o każdym przypadku popełnienia przez żołnierza wykroczenia lub przewinienia dyscyplinarnego; 3) zapewnia pomoc przedmedyczną lub organizuje pomoc lekarską, jeżeli zachodzi uzasadniona obawa, że osadzony znajduje się w stanie zagrażającym życiu lub zdrowiu, a w szczególności gdy: a) ma widoczne obrażenia ciała lub utracił przytomność, b) oświadczy, że cierpi na schorzenia wymagające stałego lub okresowego leczenia, c) z posiadanych informacji wynika, że może być chory zakaźnie. §
97. W przypadku odmowy przyjęcia żołnierza do izby zatrzymań: b) wojskowy dokument tożsamości albo — w razie jego utraty lub zniszczenia — inny dokument, na podstawie którego można ustalić tożsamość tego żołnierza 1) ze względu na niemożność udzielenia niezbędnych świadczeń medycznych — żołnierza umieszcza się w najbliższym zakładzie opieki zdrowotnej; ww a) przedmioty, środki, substancje lub dokumenty, o których mowa w § 23 pkt 2 i 3, — oraz odbiera je żołnierzowi.
98. Wobec braku dokumentów, o których mowa w ust. 1 pkt 3 lit. b, lub ich uszkodzenia w stopniu uniemożliwiającym zapoznanie się z ich treścią dowódca jednostki wojskowej lub organ ochrony porządku prawnego albo wymiaru sprawiedliwości potwierdza pisemnie tożsamość osadzanego. 2) z powodu braku wolnych miejsc we właściwej izbie zatrzymań — żołnierza umieszcza się w najbliższej izbie zatrzymań; 3) z powodu braku dokumentów, o których mowa w § 30 ust. 1 pkt 3 lit. b, lub braku potwierdzenia tożsamości, o którym mowa w § 30 ust. 2, albo ich uszkodzenia w stopniu uniemożliwiającym zapoznanie się z ich treścią — żołnierza zwalnia się. Dziennik Ustaw Nr 65 — 5619 — §
99. W przypadku wniesienia przez osadzonego żołnierza zażalenia na postanowienie o zastosowaniu dyscyplinarnego środka zapobiegawczego osadzenia w izbie zatrzymań, zażalenie na to postanowienie oraz kopię dokumentacji związanej z osadzeniem przekazuje się niezwłocznie do wojskowego sądu garnizonowego właściwego ze względu na miejsce osadzenia żołnierza. Rozdział 4 Przepisy szczególne mi”, nie stosuje się ograniczeń, terminów oraz warunków określonych w przepisach § 5—7, § 21 ust. 1 i 2 oraz 4, § 22, 26, oraz § 28—31 rozporządzenia, jeżeli jest to niemożliwe lub szczególnie utrudnione. .go v.p l
100. W przypadkach określonych w ust. 1, przed opuszczeniem izby zatrzymań, w razie konieczności, udziela się żołnierzowi niezbędnej pomocy medycznej. Poz. 415 §
101. W warunkach szczególnych pobrane do badań laboratoryjnych próbki przekazuje się do najbliższej jednostki medycznej posiadającej właściwe kwalifikacje i sprzęt do przeprowadzenia badań laboratoryjnych, o których mowa w rozporządzeniu. Rozdział 5 Przepis końcowy §
102. Rozporządzenie wchodzi w życie z dniem ogłoszenia. Minister Obrony Narodowej: B. Klich ww w. rcl §
103. W czasie pełnienia czynnej służby wojskowej po ogłoszeniu mobilizacji, w stanach nadzwyczajnych, w czasie wojny, a także podczas wykonywania zadań służbowych w strefie działań wojennych oraz w przypadku użycia Sił Zbrojnych Rzeczypospolitej Polskiej poza granicami państwa, jak również udziału w akcjach humanitarnych, poszukiwawczych lub ratowniczych, zwanych dalej „warunkami szczególny- §
104. W warunkach szczególnych zażalenia w sprawach dotyczących stosowania dyscyplinarnych środków zapobiegawczych oraz przeprowadzania badań można wnosić ustnie i bezpośrednio do organu odwoławczego.