ROZPORZĄDZENIE MINISTRA OBRONY NARODOWEJ z dnia 30 kwietnia 2010 r. w sprawie mianowania na stopnie wojskowe Na podstawie art. 76 ust. 14 ustawy z dnia 21 listopada 1967 r. o powszechnym obowiązku obr

art. 76 ust. 3 i 7 pkt 3 ustawy z dnia 21 listopada 1967 r. o powszechnym obowiązku obrony Rzeczypospolitej Polskiej, zwanej dalej „ustawą”, a także wzór wniosku o mianowanie. § 2. Przepisy rozporządzenia stosuje się do: 1) żołnierzy:

1. b)odbywających przeszkolenie wojskowe,
2. c)okresowej służby wojskowej,
3. d)rezerwy, 1) posiadany stopień wojskowy (nr oraz data postanowienia lub decyzji o mianowaniu); 2) imię i nazwisko; 3) imię ojca; 4) datę i miejsce urodzenia; 5) numer ewidencyjny PESEL; 6) wykształcenie (nazwa szkoły oraz rok jej ukończenia, posiadany tytuł zawodowy, stopień lub tytuł naukowy); 7) informacje dodatkowe; 8) pisemne uzasadnienie wniosku. 4. W przypadku mianowania na stopnie wojskowe inne niż określone w ust. 2 stosuje się wzór wniosku o mianowanie określony w załączniku nr 2 do rozporządzenia. rcl
4. a)zasadniczej służby wojskowej, 3. We wniosku, o którym mowa w ust. 2, zamieszcza się następujące dane osobowe: 5. We wniosku, o którym mowa w ust. 4, zamieszcza się następujące dane osobowe: 1) nazwisko; 2) imię (imiona);
5. e)pełniących czynną służbę wojskową w razie ogłoszenia mobilizacji i w czasie wojny, 3) imię ojca;
6. f)pełniących służbę przygotowawczą; 4) numer ewidencyjny PESEL; ww w. 2) osób oraz żołnierzy rezerwy, podlegających mianowaniu w przypadkach,

art. 76 ust. 8 pkt 1—4 ustawy. § 3. Mianowanie w przypadkach,

art. 76 ust. 8 p pkt 1—4 ustawy, następuje p j z okazji j świąt: Święta Narodowego g Trzeciego g Maja, j Święta Wojska Polskiego i Narodowego Święta Niepodległości. §

2. Mianowanie na wyższy stopień wojskowy następuje na wniosek uprawnionego organu.
3. W przypadku mianowania na stopnie wojskowe,

art. 76 ust. 4 i 6 ustawy, stosuje się wzór wniosku o mianowanie określony w załączniku nr 1 do rozporządzenia. 1) Zmiany tekstu jednolitego wymienionej ustawy zostały ogłoszone w Dz. U. z 2004 r. Nr 277, poz. 2742, z 2005 r. Nr 180, poz. 1496, z 2006 r. Nr 104, poz. 708 i 711 i Nr 220, poz. 1600, z 2007 r. Nr 107, poz. 732 i Nr 176, poz. 1242, z 2008 r. Nr 171, poz. 1056, Nr 180, poz. 1109, Nr 206, poz. 1288, Nr 208, poz. 1308 i Nr 223, poz. 1458 oraz z 2009 r. Nr 22, poz. 120, Nr 97, poz. 801, Nr 161, poz. 1278, Nr 190, poz. 1474 i Nr 219, poz.

1. 5) nazwę stowarzyszenia; 6) miejsce pracy oraz zajmowane stanowisko; 7) wojskową komendę uzupełnień właściwą dla miejsca zamieszkania żołnierza rezerwy lub osoby niepodlegającej obowiązkowi służby wojskowej; 8) posiadany stopień wojskowy (nr i data decyzji, nazwa organu wydającego, tytuł mianowania); 9) okresy odbywania służby przygotowawczej, ćwiczeń wojskowych oraz okres służby wojskowej w posiadanym stopniu wojskowym (dokładna data i miejsce odbywania oraz łączna liczba dni, nr i data rozkazu); 10) wykształcenie — wykonywany zawód (nazwa szkoły/uczelni, data jej ukończenia, staż pracy w zawodzie); 11) tytuły i stopnie naukowe i zawodowe; 12) stopień etatowy i nazwę stanowiska, na które żołnierz rezerwy posiada przydział mobilizacyjny, pracowniczy przydział mobilizacyjny lub przydział organizacyjno-mobilizacyjny lub przewiduje się nadanie mu takiego przydziału (wraz z pełną nazwą jednostki wojskowej); Dziennik Ustaw Nr 87 — 7437 — stopnia pułkownika (komandora) — szef wojewódzkiego sztabu wojskowego lub żołnierz zawodowy upoważniony przez organ wojskowy uprawniony do mianowania; .go v.p l 13) wyszkolenie wojskowe (jakie, gdzie i kiedy ukończone); Poz. 561 14) ocenę ogólną z egzaminu na oficera albo podoficera; 15) poziom znajomości języków obcych; 2) attaché obrony (wojskowy, morski, lotniczy). 16) kategorię zdolności do czynnej służby wojskowej (data orzeczenia);
2. W przypadku śmierci osoby mianowanej akt ten wręcza się najbliższemu członkowi rodziny tej osoby. 17) opinię upoważnionych organów wojskowych;
3. Wręczenie aktu mianowania ma charakter uroczysty. 18) pisemne uzasadnienie wniosku. §
5. W przypadku ujawnienia, po złożeniu wniosku o mianowanie, okoliczności wykluczającej mianowanie organ wnioskujący niezwłocznie powiadamia o tej okoliczności organ uprawniony do mianowania.
6. Organ uprawniony do mianowania, po otrzymaniu zawiadomienia o zaistnieniu okoliczności wykluczającej mianowanie, odpowiednio: 1) umarza postępowanie w sprawie mianowania; 2) uchyla lub stwierdza nieważność decyzji o mianowaniu. §
8. Żołnierzowi mianowanemu na wyższy stopień wojskowy wręcza się akt mianowania. W przypadku śmierci tego żołnierza akt mianowania wręcza się najbliższemu członkowi jego rodziny.
9. W przypadku mianowania żołnierzy rezerwy na pierwszy i wyższy stopień wojskowy w korpusie oficerów wyciąg z decyzji o mianowaniu przesyłany jest do szefa komórki organizacyjnej Sztabu Generalnego Wojska Polskiego właściwej do spraw kadrowo-mobilizacyjnych.
10. W przypadku odmowy mianowania przez uprawniony organ żołnierzy rezerwy i osób,

art. 76 ust. 8 pkt 1—4 ustawy, dyrektor departamentu Ministerstwa Obrony Narodowej właściwego do spraw kadr informuje o podjętej decyzji podmioty,

§ 24ust.

1 pkt 2 lit. a i b, pkt 3 lit. b, pkt 4 lit. b, pkt 5 lit. b i c, § 31 oraz §

1. rcl
2. Akt mianowania sporządza organ, który mianował żołnierza. §
4. Dyrektor departamentu Ministerstwa Obrony Narodowej właściwego do spraw kadr, po podpisaniu decyzji o mianowaniu przez organ do tego uprawniony, niezwłocznie przesyła wyciąg z tej decyzji do podmiotów,

§ 24ust.

1 pkt 2 lit. a i b, pkt 3 lit. b, pkt 4 lit. b, pkt 5 lit. b i c, § 31 oraz § 32, jeżeli występowały one z wnioskiem o mianowanie.

1. W przypadku mianowania na stopień pułkownika (komandora) akt mianowania sporządza dyrektor departamentu Ministerstwa Obrony Narodowej właściwego do spraw kadr. ww w.
2. W przypadku mianowania żołnierza rezerwy na wyższy stopień wojskowy przez Ministra Obrony Narodowej akt mianowania sporządza szef wojewódzkiego sztabu wojskowego.
3. W przypadku, o którym mowa w ust. 3 i 4, akt mianowania wręcza żołnierzowi organ uprawniony do mianowania lub wojskowy komendant uzupełnień, szef wojewódzkiego sztabu wojskowego, attaché obrony (wojskowy, morski, lotniczy) albo żołnierz zawodowy upoważniony przez organ wojskowy do mianowania.
4. Żołnierzowi Narodowych Sił Rezerwowych akt mianowania wręcza dowódca jednostki wojskowej, do której żołnierz posiada nadany przydział kryzysowy. Rozdział 2 Mianowanie żołnierzy odbywających zasadniczą służbę wojskową §
6. Żołnierz odbywający zasadniczą służbę wojskową może być mianowany na stopień starszego szeregowego (starszego marynarza) z dniem zwolnienia z tej służby i przeniesienia do rezerwy.
7. Na stopień starszego szeregowego (starszego marynarza) można mianować szeregowego (marynarza), który: 1) posiada wykształcenie co najmniej gimnazjalne i przygotowanie zawodowe lub kwalifikacje (uprawnienia) niezbędne dla potrzeb Sił Zbrojnych Rzeczypospolitej Polskiej, zwanych dalej „Siłami Zbrojnymi”;
8. Wręczenie aktu mianowania ma charakter uroczysty. 2) w czasie służby wojskowej osiągnął co najmniej dobre wyniki w szkoleniu i wykonywaniu zadań służbowych oraz dyscyplinie wojskowej. §
10. Osobie niepodlegającej obowiązkowi służby wojskowej mianowanej na wyższy stopień wojskowy, inny niż określony w art. 76 ust. 4 i 6 ustawy, akt mianowania wręcza: §
12. Z wnioskiem o mianowanie na stopień starszego szeregowego (starszego marynarza) występuje przełożony żołnierza, od szczebla co najmniej dowódcy kompanii (równorzędnego). 1) wojskowy komendant uzupełnień, a w przypadku oficerów mianowanych na stopień wojskowy od stopnia porucznika (porucznika marynarki) do
13. Wniosek o mianowanie, o którym mowa w ust. 1, przedstawia się drogą służbową przełożonemu uprawnionemu do mianowania. Dziennik Ustaw Nr 87 — 7438 —
14. W przypadku gdy dowódca jednostki wojskowej, o którym mowa w ust. 1, nie posiada uprawnień do mianowania, właściwym do mianowania jest przełożony tego dowódcy posiadający te uprawnienia.
15. Mianowanie na stopień wojskowy starszego szeregowego (starszego marynarza) następuje decyzją przełożonego uprawnionego do mianowania na ten stopień. Rozdział 3
16. Mianowanie, o którym mowa w ust. 1, może nastąpić nie wcześniej niż po odbyciu trzech miesięcy okresowej służby wojskowej, z zastrzeżeniem ust. 3 i
17. .go v.p l §
19. Do mianowania na stopień wojskowy starszego szeregowego (starszego marynarza) jest uprawniony dowódca jednostki wojskowej, na ewidencji której znajduje się żołnierz, zajmujący stanowisko służbowe zaszeregowane do stopnia etatowego pułkownika. Poz. 561 Mianowanie żołnierzy odbywających przeszkolenie wojskowe §
21. Na stopień starszego szeregowego (starszego marynarza) może być mianowany żołnierz, który osiągnął bardzo dobre wyniki w wykonywaniu zadań służbowych oraz dyscyplinie wojskowej i zdał egzamin kończący pierwsze sześć tygodni przeszkolenia wojskowego.
22. Na stopień kaprala (mata) mianuje się żołnierza, który zdał egzamin końcowy z przeszkolenia wojskowego, z dniem ukończenia tego przeszkolenia.
23. Żołnierza można mianować na kolejny stopień wojskowy z dniem zwolnienia z okresowej służby wojskowej, niezależnie od mianowania w czasie tej służby, jeżeli w trakcie jej trwania wykonywał obowiązki na stanowisku poza granicami państwa nie krócej niż sześć miesięcy.
24. Mianowanie, o którym mowa w ust. 1—4, może nastąpić do stopnia nie wyższego niż stopień etatowy zajmowanego stanowiska służbowego. §
25. Organami właściwymi do mianowania na stopnie wojskowe starszego szeregowego (starszego marynarza) i w korpusie podoficerskim są: 1) Szef Sztabu Generalnego Wojska Polskiego, dowódca rodzaju Sił Zbrojnych (równorzędny), Komendant Główny Żandarmerii Wojskowej, Dowódca Garnizonu Warszawa, dowódca dywizji, flotylli lub brygady niewchodzącej w skład dywizji, komendant uczelni wojskowej oraz dowódca zajmujący równorzędne lub wyższe stanowisko służbowe — do stopnia starszego chorążego sztabowego (starszego chorążego sztabowego marynarki) włącznie w podległych jednostkach wojskowych; rcl
26. Przez egzamin, o którym mowa w ust. 2, należy rozumieć egzamin określony w art. 76 ust. 9 pkt 1 ustawy.
27. W przypadku powołania do służby okresowej w celu jej pełnienia w polskim kontyngencie wojskowym poza granicami państwa żołnierza można mianować na kolejny stopień wojskowy, jednak nie wyższy niż stopień etatowy stanowiska, na które został powołany.
28. Z wnioskiem o mianowanie na wyższy stopień wojskowy występuje przełożony żołnierza zajmujący stanowisko służbowe co najmniej dowódcy kompanii (równorzędne). ww w.
29. Wniosek o mianowanie, o którym mowa w ust. 4, przedstawia się drogą służbową przełożonemu uprawnionemu do mianowania na dany stopień wojskowy.
30. Mianowanie na wyższy stopień wojskowy następuje decyzją przełożonego uprawnionego do mianowania na dany stopień wojskowy. §
32. Do mianowania na stopień wojskowy starszego szeregowego (starszego marynarza) i kaprala (mata) jest uprawniony dowódca jednostki wojskowej, na ewidencji której znajduje się żołnierz, zajmujący stanowisko służbowe zaszeregowane do stopnia etatowego pułkownika.
33. W przypadku gdy dowódca jednostki wojskowej, o którym mowa w ust. 1, nie posiada uprawnień do mianowania, właściwym do mianowania jest przełożony tego dowódcy posiadający te uprawnienia. Rozdział 4 Mianowanie żołnierzy odbywających okresową służbę wojskową §
35. Żołnierz odbywający okresową służbę wojskową może być mianowany na wyższy stopień wojskowy. 2) dowódca brygady wchodzącej w skład dywizji oraz dowódca zajmujący stanowisko służbowe oznaczone stopniem etatowym pułkownika — do stopnia starszego sierżanta (starszego bosmana) włącznie w podległej jednostce wojskowej. §
36. Na stopień starszego szeregowego (starszego marynarza) można mianować szeregowego (marynarza), który: 1) posiada co najmniej wykształcenie gimnazjalne i przygotowanie zawodowe lub kwalifikacje (uprawnienia) przydatne dla Sił Zbrojnych; 2) w czasie odbywania okresowej służby wojskowej osiągnął bardzo dobre wyniki w szkoleniu i wykonywaniu zadań służbowych oraz dyscyplinie wojskowej. §
37. Na wyższy stopień wojskowy może być mianowany żołnierz, który spełnia warunki określone w art. 76 ust. 10 ustawy oraz gdy od jego poprzedniego mianowania upłynął co najmniej jeden rok. Mianowanie to może nastąpić na stopień nie wyższy niż stopień etatowy stanowiska służbowego. §
39. Z wnioskiem o mianowanie na wyższy stopień wojskowy występują: 1) na stopień starszego szeregowego (starszego marynarza) i stopnie wojskowe w korpusie podoficerskim — przełożony żołnierza zajmujący stanowisko służbowe co najmniej dowódcy kompanii (równorzędne); Dziennik Ustaw Nr 87 — 7439 — §
40. Na pierwszy stopień wojskowy w korpusie oficerów w przypadku, o którym mowa w art. 76 ust. 8 pkt 5 ustawy, może być mianowany żołnierz w stopniu wojskowym szeregowego lub podoficera, który spełnia warunki określone w art. 76 ust. 9 pkt 2 ustawy, odbył kurs oficerski lub pełnił służbę przygotowawczą i odbył ćwiczenia wojskowe w wymiarze co najmniej piętnastu dni. .go v.p l 2) na stopnie wojskowe w korpusie oficerskim — dowódca jednostki wojskowej, w której żołnierz odbywa okresową służbę wojskową. Poz. 561
41. Wniosek o mianowanie, o którym mowa w ust. 1, przedstawia się drogą służbową przełożonemu uprawnionemu do mianowania na dany stopień wojskowy.
42. Mianowanie na wyższy stopień wojskowy następuje decyzją przełożonego uprawnionego do mianowania na dany stopień wojskowy. §
44. Na wyższy stopień wojskowy w korpusie oficerów może być mianowany oficer: Mianowanie żołnierzy rezerwy 1) w przypadku, o którym mowa w art. 76 ust. 8 pkt 5 ustawy, jeżeli w posiadanym stopniu wojskowym odbył ćwiczenia wojskowe w łącznym wymiarze co najmniej piętnastu dni; §
45. Na stopień starszego szeregowego (starszego marynarza) można mianować szeregowego (marynarza), który: 2) w przypadku, o którym mowa w art. 76 ust. 8 pkt 6 ustawy, w korpusach osobowych: lotnictwa, Marynarki Wojennej, sprawiedliwości i obsługi prawnej, medycznym lub duszpasterstwa. Rozdział 5 1) posiada co najmniej wykształcenie gimnazjalne i przygotowanie zawodowe lub kwalifikacje (uprawnienia) przydatne dla Sił Zbrojnych; 2) w czasie odbywania ćwiczeń wojskowych osiągał bardzo dobre wyniki w szkoleniu i wykonywaniu zadań służbowych oraz dyscyplinie wojskowej. §
47. Z wnioskiem o mianowanie występują: 1) na stopień starszego szeregowego (starszego marynarza) oraz stopnie wojskowe w korpusie podoficerów w przypadkach,

art. 76 ust. 8 pkt 5 i 6 ustawy, przełożony żołnierza zajmujący stanowisko służbowe co najmniej dowódcy kompanii (równorzędny), komendant szkoły podoficerskiej, jeżeli nie jest organem właściwym do mianowania, lub wojskowy komendant uzupełnień właściwy ze względu na miejsce pobytu stałego (zamieszkania) lub pobytu czasowego żołnierza rezerwy, trwającego ponad trzy miesiące; rcl §

2. Na pierwszy stopień wojskowy w korpusie podoficerów może być mianowany żołnierz spełniający warunki określone w art. 76 ust. 9 pkt 1 ustawy, który:
3. Mianowanie, o którym mowa w ust. 1, może nastąpić do stopnia nie wyższego niż stopień etatowy zajmowanego stanowiska służbowego. 1) odbywał lub pełnił czynną służbę wojskową albo odbywał zajęcia wojskowe; 2) odbywa czynną służbę wojskową w ramach kursu oficerskiego, po odbyciu co najmniej siedmiu dni tego kursu, jeżeli pełnił służbę przygotowawczą w kilku okresach. ww w.
4. Na pierwszy stopień wojskowy w korpusie podoficerów mianuje się szeregowego (marynarza) i starszego szeregowego (starszego marynarza) po zdaniu egzaminu na podoficera, a w przypadku żołnierza pełniącego służbę przygotowawczą — po zdaniu egzaminu na podoficera i odbyciu ćwiczeń wojskowych w wymiarze co najmniej siedmiu dni. §
6. Na wyższy stopień wojskowy w korpusie podoficerów może być mianowany podoficer: 1) jeżeli spełnia warunki określone w art. 76 ust. 8 pkt 5 ustawy i w posiadanym stopniu wojskowym odbył łącznie ćwiczenia wojskowe w wymiarze co najmniej siedmiu dni; 2) w przypadku, o którym mowa w art. 76 ust. 8 pkt 6 ustawy, w korpusie osobowym medycznym.
7. W przypadkach,

ust. 1 pkt 1, mianowanie na wyższy stopień wojskowy może nastąpić nie wcześniej niż po upływie jednego roku od daty ostatniego mianowania. 3. Mianowanie, o którym mowa w ust. 1, może nastąpić do stopnia nie wyższego niż stopień etatowy zajmowanego stanowiska służbowego. 2) w przypadkach,

art. 76 ust. 8 pkt 1 ustawy:

1. a)attaché obrony (wojskowy, morski, lotniczy) w polskim przedstawicielstwie dyplomatycznym w stosunku do żołnierzy posiadających obywatelstwo polskie stale zamieszkujących za granicą w obszarze właściwości danego polskiego przedstawicielstwa dyplomatycznego,
2. b)władze naczelne stowarzyszeń zrzeszających żołnierzy, którzy brali udział w walkach o niepodległość państwa, wobec żołnierzy zrzeszonych w tych stowarzyszeniach,
3. c)wojskowy komendant uzupełnień właściwy ze względu na miejsce pobytu stałego (zamieszkania) lub pobytu czasowego żołnierza rezerwy, trwającego ponad trzy miesiące, jeżeli żołnierz rezerwy nie jest zatrudniony lub zrzeszony w podmiotach,

lit. b; 3) w przypadkach,

art. 76 ust. 8 pkt 2 ustawy:

1. a)attaché obrony (wojskowy, morski, lotniczy) w polskim przedstawicielstwie dyplomatycznym w stosunku do żołnierzy posiadających obywatelstwo polskie stale zamieszkujących za granicą w obszarze właściwości danego polskiego przedstawicielstwa dyplomatycznego, Dziennik Ustaw Nr 87 — 7440 — Poz. 561 2. W przypadku, o którym mowa w ust. 1 pkt 1, wniosek o mianowanie przedstawia się drogą służbową przełożonemu uprawnionemu do mianowania na dany stopień wojskowy.
2. c)wojskowy komendant uzupełnień właściwy ze względu na miejsce pobytu stałego (zamieszkania) lub pobytu czasowego żołnierza rezerwy, trwającego ponad trzy miesiące, jeżeli żołnierz rezerwy nie jest zatrudniony lub zrzeszony w podmiotach,

lit. b; 3. Wniosek o mianowanie żołnierza rezerwy attaché obrony (wojskowy, morski, lotniczy) w polskim przedstawicielstwie dyplomatycznym przesyła do Wojskowego j g Komendanta Uzupełnień p Warszawa-Śródmieście, który przesyła go do szefa komórki organizacyjnej Sztabu Generalnego Wojska Polskiego właściwego do spraw kadrowo-mobilizacyjnych, za pośrednictwem szefa wojewódzkiego sztabu wojskowego. .go v.p l b) władze naczelne stowarzyszeń zrzeszających żołnierzy mających szczególne zasługi z tytułu działalności na rzecz suwerennej i demokratycznej Rzeczypospolitej Polskiej, 4) w przypadkach,

art. 76 ust. 8 pkt 3 ustawy:

1. a)attaché obrony (wojskowy, morski, lotniczy) w polskim przedstawicielstwie dyplomatycznym w stosunku do żołnierzy posiadających obywatelstwo polskie stale zamieszkujących za granicą w obszarze właściwości danego polskiego przedstawicielstwa dyplomatycznego,
2. c)wojskowy komendant uzupełnień właściwy ze względu na miejsce pobytu stałego (zamieszkania) lub pobytu czasowego żołnierza rezerwy, trwającego ponad trzy miesiące, jeżeli żołnierz rezerwy nie jest zatrudniony lub zrzeszony w podmiotach,

lit. b; 5. Wniosek o mianowanie żołnierza rezerwy wojskowy komendant uzupełnień przesyła do szefa komórki organizacyjnej Sztabu Generalnego Wojska Polskiego właściwego do spraw kadrowo-mobilizacyjnych, za pośrednictwem szefa wojewódzkiego sztabu wojskowego. 5) w przypadkach,

art. 76 ust. 8 pkt 4 ustawy:

1. Szef komórki organizacyjnej Sztabu Generalnego Wojska Polskiego właściwej do spraw kadrowo-mobilizacyjnych po zaopiniowaniu wniosku przesyła go do dyrektora departamentu Ministerstwa Obrony Narodowej właściwego do spraw kadr. rcl b) władze naczelne stowarzyszeń zrzeszających żołnierzy, którzy brali udział w misjach pokojowych, wobec osób zrzeszonych w tych stowarzyszeniach,
2. Wniosek o mianowanie żołnierza rezerwy podmioty,

ust. 1 pkt 2—6, przesyłają do wojskowego komendanta uzupełnień właściwego ze względu na miejsce pobytu stałego (zamieszkania) lub pobytu czasowego, trwającego ponad trzy miesiące, który przesyła go do szefa komórki organizacyjnej Sztabu Generalnego Wojska Polskiego właściwego do spraw kadrowo-mobilizacyjnych, za pośrednictwem szefa wojewódzkiego sztabu wojskowego.

1. a)attaché obrony (wojskowy, morski, lotniczy) w polskim przedstawicielstwie dyplomatycznym w stosunku do żołnierzy posiadających obywatelstwo polskie stale zamieszkujących za granicą w obszarze właściwości danego polskiego przedstawicielstwa dyplomatycznego, ww w.
2. b)organy władzy publicznej albo podmioty posiadające osobowość prawną zatrudniające żołnierzy zasłużonych z tytułu wykonywania prac lub zadań na rzecz obronności państwa,
3. c)władze naczelne organizacji pozarządowych wykonujących działania o charakterze obronnym, edukacyjno-wychowawczym lub w zakresie bezpieczeństwa publicznego, w których działały lub działają te osoby,
4. d)wojskowy komendant uzupełnień właściwy ze względu na miejsce pobytu stałego (zamieszkania) lub pobytu czasowego żołnierza rezerwy, trwającego ponad trzy miesiące, jeżeli żołnierz rezerwy nie jest zatrudniony lub zrzeszony w podmiotach,

lit. b i c; 6) w przypadkach,

art. 76 ust. 8 pkt 5 i 6 ustawy:

1. a)dowódca jednostki wojskowej, do której żołnierz posiada przydział mobilizacyjny lub w której pełnił okresową służbę wojskową, odbywał ćwiczenia wojskowe albo posiada nadany przydział kryzysowy,
2. b)wojskowy komendant uzupełnień właściwy ze względu na miejsce pobytu stałego (zamieszkania) lub pobytu czasowego żołnierza rezerwy, trwającego ponad trzy miesiące. 7. Dyrektor departamentu Ministerstwa Obrony Narodowej właściwego do spraw kadr przesyła wniosek dotyczący żołnierza rezerwy, o którym mowa w art. 76 ust. 8 pkt 1 i 2 ustawy, do Urzędu do Spraw Kombatantów i Osób Represjonowanych w celu wyrażenia opinii, a następnie przedstawia go Ministrowi Obrony Narodowej. 8. Mianowanie na wyższy stopień wojskowy następuje odpowiednio decyzją przełożonego uprawnionego do mianowania na dany stopień wojskowy lub postanowieniem Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej. § 25. 1. Organem właściwym do mianowania na stopnie wojskowe starszego szeregowego (starszego marynarza) i w korpusie podoficerskim jest Minister Obrony Narodowej. 2. W przypadkach,

art. 76 ust. 8 pkt 5 i 6 ustawy, organami właściwymi do mianowania na stopnie wojskowe starszego szeregowego (starszego marynarza) i w korpusie podoficerskim są: 1) Szef Sztabu Generalnego Wojska Polskiego, dowódca rodzaju Sił Zbrojnych (równorzędny), Komendant Główny Żandarmerii Wojskowej, Dowódca Garnizonu Warszawa, dowódca dywizji, flotylli lub brygady niewchodzącej w skład dywizji, komendant uczelni wojskowej oraz dowódca zajmujący równorzędne lub wyższe stanowisko służbowe — do stopnia starszego chorążego sztabowego Dziennik Ustaw Nr 87 — 7441 — 2) dowódca brygady wchodzącej w skład dywizji, dowódca pułku oraz dowódca zajmujący równorzędne stanowisko służbowe — do stopnia starszego sierżanta (starszego bosmana) włącznie w podległej jednostce wojskowej, oraz wojskowy komendant uzupełnień właściwy ze względu na miejsce pobytu stałego (zamieszkania) lub pobytu czasowego żołnierza rezerwy, trwającego ponad trzy miesiące. Rozdział 6 2) na stopień wojskowy w korpusie oficerów: a) dowódca jednostki wojskowej, w której żołnierz pełni czynną służbę wojskową, .go v.p l (starszego chorążego sztabowego marynarki) włącznie w podległych jednostkach wojskowych, oraz szef wojewódzkiego sztabu wojskowego; Poz. 561 Mianowanie żołnierzy pełniących czynną służbę wojskową w razie ogłoszenia mobilizacji i w czasie wojny § 26. W razie ogłoszenia mobilizacji i w czasie wojny organami właściwymi do mianowania na wyższy stopień wojskowy żołnierzy pełniących czynną służbę wojskową są organy,

art. 76 ust. 7 pkt 1 i 2 ustawy, oraz: 1) Minister Obrony Narodowej lub Naczelny Dowódca Sił Zbrojnych — do stopnia pułkownika (komandora) włącznie;

1. Wniosek o mianowanie, o którym mowa w ust. 1, przedstawia się drogą służbową przełożonemu uprawnionemu do mianowania na dany stopień wojskowy.
2. Mianowanie na wyższy stopień wojskowy następuje decyzją przełożonego uprawnionego do mianowania na dany stopień wojskowy. §
4. Warunkiem mianowania żołnierza na pierwszy stopień wojskowy w razie ogłoszenia mobilizacji i w czasie wojny jest: 1) w korpusie podoficerów — posiadanie przez niego wykształcenia co najmniej na poziomie szkoły ponadgimnazjalnej i zdanie egzaminu na podoficera; 2) w korpusie oficerskim — posiadanie przez niego wykształcenia wyższego i zdanie egzaminu na oficera.
5. Mianowanie na wyższy stopień wojskowy może nastąpić w przypadku, gdy żołnierz spełnia łącznie następujące warunki: 1) otrzymał pozytywną opinię służbową; rcl 2) Szef Sztabu Generalnego Wojska Polskiego, dowódca rodzaju Sił Zbrojnych (równorzędny), Szef Służby Kontrwywiadu Wojskowego, Szef Służby Wywiadu Wojskowego, Komendant Główny Żandarmerii Wojskowej, Dowódca Garnizonu Warszawa, dowódca dywizji, flotylli lub brygady niewchodzącej w skład dywizji, komendant wyższej szkoły oficerskiej oraz dowódca zajmujący równorzędne lub wyższe stanowisko służbowe — do stopnia starszego chorążego sztabowego (starszego chorążego sztabowego marynarki) włącznie w podległych jednostkach wojskowych, oraz szef wojewódzkiego sztabu wojskowego; b) wojskowy komendant uzupełnień właściwy ze względu na miejsce pobytu stałego (zamieszkania) lub pobytu czasowego żołnierza, trwającego ponad trzy miesiące. ww w. 3) dowódca brygady wchodzącej w skład dywizji, dowódca pułku oraz dowódca zajmujący równorzędne stanowisko służbowe — do stopnia starszego sierżanta (starszego bosmana) włącznie w podległej jednostce wojskowej, oraz wojskowy komendant uzupełnień właściwy ze względu na miejsce pobytu stałego (zamieszkania) lub pobytu czasowego żołnierza rezerwy, trwającego ponad trzy miesiące; 4) dowódca jednostki wojskowej, oddziału lub pododdziału zajmujący stanowisko służbowe od szczebla co najmniej dowódcy kompanii (równorzędny) — do stopnia kaprala (mata) włącznie w podległej jednostce wojskowej, oddziale lub pododdziale. §
7. Z wnioskiem o mianowanie na wyższy stopień wojskowy występuje: 1) na stopień starszego szeregowego (starszego marynarza) oraz stopnie w korpusie podoficerów — przełożony żołnierza zajmujący stanowisko służbowe co najmniej dowódcy kompanii oraz wojskowy komendant uzupełnień właściwy ze względu na miejsce pobytu stałego (zamieszkania) lub pobytu czasowego żołnierza, trwającego ponad trzy miesiące; 2) jest zdyscyplinowany; 3) posiada kwalifikacje wojskowe wymagane na danym stanowisku; 4) pełni czynną służbę wojskową przez okres co najmniej sześciu miesięcy, a od ostatniego mianowania upłynął co najmniej jeden rok.
8. Mianowanie może nastąpić na stopień wojskowy nie wyższy niż stopień etatowy zajmowanego stanowiska służbowego. Rozdział 7 Mianowanie żołnierzy pełniących służbę przygotowawczą §
10. Na zakończenie służby przygotowawczej komendant szkoły wojskowej lub ośrodka szkolenia, w którym żołnierz był szkolony na potrzeby korpusu oficerów albo podoficerów i zdał egzamin na: 1) oficera, mianuje na stopień kaprala (mata), z jednoczesnym przeznaczeniem żołnierza do mianowania na stopień oficerski, po odbyciu ćwiczeń wojskowych w wymiarze, o którym mowa w § 22; 2) podoficera, mianuje na stopień starszego szeregowego (starszego marynarza), z jednoczesnym przeznaczeniem żołnierza do mianowania na stopień podoficerski, po odbyciu ćwiczeń wojskowych w wymiarze, o którym mowa w § 20 ust.
12. Egzamin, o którym mowa w ust. 1 pkt 1, jest równoznaczny z egzaminem, o którym mowa w ust. 1 pkt
13. Dziennik Ustaw Nr 87 — 7442 — §
14. Do mianowania, o którym mowa w § 29, uprawniony jest komendant szkoły wojskowej (ośrodka szkolenia) zajmujący stanowisko służbowe zaszeregowane do stopnia etatowego co najmniej pułkownika (komandora), a w przypadku gdy stopień etatowy zajmowanego stanowiska służbowego jest niższy — jego przełożeni posiadający takie uprawnienia. Rozdział 8 5) wojskowy komendant uzupełnień właściwy ze względu na miejsce pobytu stałego (zamieszkania) lub pobytu czasowego osoby, trwającego ponad trzy miesiące, jeżeli osoba ta nie jest zatrudniona lub zrzeszona w podmiotach,

pkt 2—

1. .go v.p l
2. Żołnierz pełniący służbę przygotowawczą w ramach kształcenia na potrzeby korpusu oficerów może być mianowany na stopień starszego szeregowego (starszego marynarza) przez komendanta szkoły wojskowej lub ośrodka szkolenia, nie wcześniej niż po upływie połowy okresu służby przygotowawczej, za uzyskiwanie pozytywnych wyników w szkoleniu i dyscyplinie. Poz. 561 Mianowanie osób niepodlegających obowiązkowi czynnej służby wojskowej §
3. Z wnioskiem o mianowanie na pierwszy stopień wojskowy w korpusie oficerów osób,

art. 76 ust. 8 pkt 1 i 2 ustawy, występują: 1) attaché obrony (wojskowy, morski, lotniczy) w polskim przedstawicielstwie dyplomatycznym w stosunku do osób posiadających obywatelstwo polskie stale zamieszkujących za granicą w obszarze właściwości danego polskiego przedstawicielstwa dyplomatycznego; § 34. Stowarzyszenia oraz organizacje,

§ 31

pkt 2 i 3 oraz § 32 pkt 2—4, przesyłają wnioski o mianowanie na wyższy stopień wojskowy do dyrektora departamentu Ministerstwa Obrony Narodowej właściwego do spraw kadr. §

1. Wojskowy komendant uzupełnień wnioski o mianowanie przesyła do dyrektora departamentu Ministerstwa Obrony Narodowej właściwego do spraw kadr. §
3. Dyrektor departamentu Ministerstwa Obrony Narodowej właściwego do spraw kadr przedstawia Ministrowi Obrony Narodowej projekt wniosku do Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej o mianowanie osób,

art. 76 ust. 8 pkt 1—4 ustawy, na pierwszy stopień oficerski podporucznika (podporucznika marynarki) lub na stopnie oficerskie generałów (admirałów). rcl 2) władze naczelne stowarzyszeń zrzeszających osoby, które brały udział w walkach o niepodległość państwa, wobec osób zrzeszonych w tych stowarzyszeniach; § 33. Attaché obrony (wojskowy, morski, lotniczy) w polskim przedstawicielstwie dyplomatycznym przesyła wnioski o mianowanie na wyższy stopień wojskowy osób,

art. 76 ust. 8 pkt 1—4 ustawy, do Wojskowego Komendanta Uzupełnień Warszawa-Śródmieście, który przesyła je do dyrektora departamentu Ministerstwa Obrony Narodowej właściwego do spraw kadr. 3) władze naczelne stowarzyszeń zrzeszających osoby mające szczególne zasługi z tytułu działalności na rzecz suwerennej i demokratycznej Rzeczypospolitej Polskiej; ww w. 4) wojskowy komendant uzupełnień właściwy ze względu na miejsce pobytu stałego (zamieszkania) lub pobytu czasowego osoby, trwającego ponad trzy miesiące, jeżeli osoba ta nie jest zrzeszona w podmiotach,

pkt 2 i

1. §
2. Z wnioskiem o mianowanie na kolejny wyższy stopień wojskowy osób,

art. 76 ust. 8 pkt 3 i 4 ustawy, występują: 1) attaché obrony (wojskowy, morski, lotniczy) w polskim przedstawicielstwie dyplomatycznym w stosunku do osób posiadających obywatelstwo polskie stale zamieszkujących za granicą w obszarze właściwości danego polskiego przedstawicielstwa dyplomatycznego; 2) władze naczelne stowarzyszeń zrzeszających osoby, które brały udział w misjach pokojowych, wobec osób zrzeszonych w tych stowarzyszeniach; 3) organy władzy publicznej albo podmioty posiadające osobowość prawną, zatrudniające osoby mające zasługi w pracach lub zadaniach na rzecz obronności państwa; 4) władze naczelne organizacji pozarządowych wykonujących działania o charakterze obronnym, edukacyjno-wychowawczym lub w zakresie bezpieczeństwa publicznego, w których działały lub działają te osoby; 2. Dyrektor departamentu Ministerstwa Obrony Narodowej właściwego do spraw kadr przed przedstawieniem wniosku dotyczącego osób, o którym mowa w art. 76 ust. 8 pkt 1 i 2 ustawy, przesyła ten wniosek do Urzędu do Spraw Kombatantów i Osób Represjonowanych w celu wyrażenia opinii. 3. Dyrektor departamentu Ministerstwa Obrony Narodowej właściwego do spraw kadr przedstawia Ministrowi Obrony Narodowej projekt decyzji o mianowaniu na wyższy stopień wojskowy inny niż określony w ust. 1 osób,

art. 76 ust. 8 pkt 1—4 ustawy. Rozdział 9 Mianowanie żołnierzy, którzy ponieśli śmierć w czasie pełnienia czynnej służby wojskowej mającą związek z tą służbą §

2. Z wnioskiem o mianowanie na wyższy stopień wojskowy żołnierza w razie jego śmierci w czynnej służbie wojskowej, mającej związek z tą służbą, może wystąpić: 1) dowódca jednostki wojskowej, w której żołnierz pełnił czynną służbę wojskową; 2) wojskowy komendant uzupełnień właściwy ze względu na miejsce pobytu stałego (zamieszkania) lub pobytu czasowego żołnierza, trwającego ponad trzy miesiące, w dniu śmierci żołnierza. Dziennik Ustaw Nr 87 — 7443 —
3. Wniosek o mianowanie, o którym mowa w ust. 1, przedstawia się drogą służbową Ministrowi Obrony Narodowej, a w przypadku wniosku na pierwszy stopień oficerski (podporucznika) oraz na stopnie oficerskie generałów i admirałów — Prezydentowi Rzeczypospolitej Polskiej.
4. Mianowanie następuje odpowiednio decyzją Ministra Obrony Narodowej lub postanowieniem Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej. Rozdział 10 służby kontraktowej, mianowani są z uwzględnieniem przepisów obowiązujących w dniu 31 grudnia 2009 r. .go v.p l
5. W szczególnie uzasadnionych przypadkach z wnioskiem o mianowanie może wystąpić Szef Sztabu Generalnego Wojska Polskiego lub dowódca rodzaju Sił Zbrojnych (równorzędny). Poz. 561 Przepisy przejściowe i końcowe §
6. Traci moc rozporządzenie Ministra Obrony Narodowej z dnia 16 kwietnia 2009 r. w sprawie mianowania na stopnie wojskowe (Dz. U. Nr 65, poz. 548). §
7. Rozporządzenie wchodzi w życie po upływie 14 dni od dnia ogłoszenia. Minister Obrony Narodowej: B. Klich ww w. rcl §
8. Żołnierze nadterminowej zasadniczej służby wojskowej, jeżeli nie zawarli kontraktu na pełnienie §
9. Żołnierz rezerwy, który ukończył przeszkolenie wojskowe przed dniem 1 stycznia 2004 r., może być mianowany na pierwszy stopień wojskowy w korpusie oficerów, jeśli spełnił warunki określone w art. 76 ust. 9 pkt 2 ustawy oraz odbył ćwiczenia wojskowe o łącznym wymiarze co najmniej pięciu dni. — 7444 — Poz. 561 .go v.p l Załączniki do rozporządzenia Ministra Obrony Narodowej z dnia 30 kwietnia 2010 r. (poz. 561) Załącznik nr 1 rcl WZÓR ww w. Dziennik Ustaw Nr 87 — 7445 — Poz. 561 .go v.p l Załącznik nr 2 rcl WZÓR ww w. Dziennik Ustaw Nr 87 Poz. 561 rcl .go v.p l — 7446 — ww w. Dziennik Ustaw Nr 87