ROZPORZĄDZENIE MINISTRA ROLNICTWA I ROZWOJU WSI1) z dnia 31 marca 2011 r. w sprawie wymagań, po spełnieniu których ziemniaki pochodzące z Arabskiej Republiki Egiptu mogą być wprowadzane na terytorium

lit. d, po zapakowaniu ziemniaków przeprowadzono urzędową kontrolę, do której pobrano 30 sztuk ziemniaków z każdego z 2% worków z każdej przesyłki, i na podstawie tej kontroli ziemniaki zostały uznane za wolne od występowania objawów śluzaka,

1. j)partie przygotowywano w taki sposób, aby zawierały wyłącznie ziemniaki pochodzące z jednej jednostki albo strefy,
2. k)podmiot wyprowadzający ziemniaki z terytorium Arabskiej Republiki Egiptu został zarejestrowany przez urzędową służbę ochrony roślin Arabskiej Republiki Egiptu,
3. l)na przesyłce ziemniaków umieszczono nazwę lub znak handlowy podmiotu wyprowadzającego ziemniaki z terytorium Arabskiej Republiki Egiptu,
4. m)na każdym opakowaniu jednostkowym ziemniaków umieszczono, pod nadzorem urzędowej służby ochrony roślin Arabskiej Republiki Egiptu, w sposób wyraźny i trwały, indywidualny numer kodu jednostki albo strefy, z której ziemniaki te pochodzą, nadawany przez tę służbę, oraz numer partii,
5. n)w świadectwie fitosanitarnym, w które są zaopatrzone ziemniaki, zamieszczono w pozycjach: — „cechy towaru” — numer partii, nadawany przez urzędową służbę ochrony roślin Arabskiej Republiki Egiptu indywidualny numer kodu jednostki albo strefy, z której ziemniaki te pochodzą, — „deklaracja dodatkowa” — numer partii, z której zostały pobrane próby ziemniaków do urzędowego badania,

lit. g, oraz informację o przeprowadzeniu badania; — 4994 — 3) w czasie przeprowadzania urzędowej kontroli lub badania, o których mowa w pkt 2 lit. b—g, gdy zostały zauważone objawy wskazujące na porażenie ziemniaków przez bakterię Ralstonia solanacearum lub na prawdopodobieństwo ich porażenia przez tę bakterię, podjęto następujące działania: a) wyznaczono niezwłocznie strefę buforową obejmującą jednostkę, z której pochodziły ziemniaki podejrzane o porażenie, i obszar wokół niej, jeżeli wokół tej jednostki nie występowały bariery naturalne zapewniające nierozprzestrzenianie się bakterii Ralstonia solanacearum, przy czym wielkość obszaru, jaki obejmowała strefa buforowa, uniemożliwiała rozprzestrzenianie się bakterii Ralstonia solanacearum na inne obszary wolne od tej bakterii, 2) pozostałe partie tej przesyłki oraz partie pochodzące z tej samej jednostki lub strefy pozostają pod nadzorem wojewódzkiego inspektora do czasu potwierdzenia lub wykluczenia porażenia tych ziemniaków przez bakterię Ralstonia solanacearum. § 5. Niezależnie od badania laboratoryjnego,

§ 4ust.

2 pkt 1, badaniu laboratoryjnemu na obecność form latentnych bakterii Ralstonia solanacearum poddaje się co najmniej jedną partię pochodzącą z każdej jednostki i strefy, z której pobiera się 200 sztuk ziemniaków. § 6. Jeżeli w wyniku badania laboratoryjnego,

§ 4ust.

2 pkt 1, zostanie potwierdzone, że ziemniaki pobrane do badań są porażone przez bakterię Ralstonia solanacearum, wojewódzki inspektor właściwy dla punktu wwozu postępuje z partią, z której zostały pobrane ziemniaki, w sposób określony w art. 27 ust. 4 pkt 1 albo pkt 2 lit. b, albo lit. d ustawy z dnia 18 grudnia 2003 r. o ochronie roślin, a w stosunku do pozostałych partii tej przesyłki pochodzących z tej samej jednostki albo strefy podejmuje działania określone w § 5. .go b) wprowadzono zakaz eksportowania ziemniaków ze strefy buforowej, o której mowa w lit. a, do czasu uznania, że nie występuje w niej bakteria Ralstonia solanacearum. Poz. 446 v.p l Dziennik Ustaw Nr 81 § 7. Jeżeli w wyniku badania laboratoryjnego,

§ 5

, zostanie potwierdzone, że ziemniaki pobrane do badań są porażone przez bakterię Ralstonia solanacearum, wojewódzki inspektor właściwy dla punktu wwozu postępuje z partią, z której zostały pobrane ziemniaki, w sposób określony w art. 27 ust. 4 pkt 1 albo pkt 2 lit. b, albo lit. d ustawy z dnia 18 grudnia 2003 r. o ochronie roślin. w. rcl § 3. 1. W ramach obowiązku,

art. 23 ust. 1 ustawy z dnia 18 grudnia 2003 r. o ochronie roślin, podmiot wprowadzający ziemniaki na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej powiadamia wojewódzkiego inspektora ochrony roślin i nasiennictwa, zwanego dalej „wojewódzkim inspektorem”, właściwego dla punktu wwozu, o planowanym terminie ich wprowadzenia oraz o ilości wprowadzanych ziemniaków i liczbie wprowadzanych partii. 2. Wojewódzki inspektor przeprowadzając graniczną kontrolę fitosanitarną, sprawdza, czy: 1) podmiot wyprowadzający ziemniaki z terytorium Arabskiej Republiki Egiptu został zarejestrowany przez urzędową służbę ochrony roślin Arabskiej Republiki Egiptu; 2) na przesyłce ziemniaków umieszczono nazwę lub znak handlowy podmiotu,

pkt 1. § 4. 1. W punkcie wwozu, w czasie kontroli zdrowotności, jest przeprowadzana ocena makroskopowa przekrojonych ziemniaków, do której pobiera się co najmniej 200 sztuk ziemniaków z każdej partii o wadze do 25 ton, a jeżeli waga partii przekracza 25 ton, z każdych następnych 25 ton pobiera się co najmniej 200 sztuk ziemniaków. ww 2. Jeżeli w czasie przeprowadzania oceny makroskopowej, o której mowa w ust. 1, w pobranej z partii próbie zostaną zauważone objawy wskazujące na porażenie ziemniaków przez bakterię Ralstonia solanacearum lub wskazujące na prawdopodobieństwo porażenia przez tę bakterię: 1) przeprowadza się badanie laboratoryjne zgodnie z rozporządzeniem Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 2 kwietnia 2007 r. w sprawie szczegółowych sposobów postępowania przy zwalczaniu i zapobieganiu rozprzestrzeniania się bakterii Ralstonia solanacearum (Dz. U. Nr 65, poz. 436), w celu potwierdzenia lub wykluczenia porażenia tych ziemniaków przez bakterię Ralstonia solanacearum; § 8. 1. Po wprowadzeniu ziemniaków na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej podmiot zajmujący się ich obrotem niezwłocznie unieszkodliwia resztki powstałe w czasie sortowania, pakowania lub przetwarzania tych ziemniaków, w sposób gwarantujący wyeliminowanie ryzyka rozprzestrzeniania się bakterii Ralstonia solanacearum, pod nadzorem wojewódzkiego inspektora właściwego dla miejsca unieszkodliwiania, w terminie i w sposób z nim uzgodniony. 2. Sposób unieszkodliwiania resztek, o których mowa w ust. 1, obejmuje: 1) w przypadku resztek stałych:

1. a)umieszczenie na składowisku odpadów, jeżeli wojewódzki inspektor stwierdzi, że nie istnieje ryzyko rozprzestrzeniania się bakterii Ralstonia solanacearum, w szczególności przeniknięcia jej do obszarów rolniczych lub źródeł wody, która może zostać użyta do nawadniania obszarów rolniczych, przy czym resztki powinny zostać dostarczone na składowisko odpadów w sposób wykluczający ryzyko ich rozniesienia się, lub
2. b)spalenie, lub
3. c)zużycie lub unieszkodliwienie w sposób inny niż określony w lit. a i b, jeżeli wojewódzki inspektor stwierdzi, że nie istnieje ryzyko rozprzestrzeniania się bakterii Ralstonia solanacearum; — 4995 — 2) w przypadku resztek płynnych:
4. a)poddanie filtrowaniu lub procesowi osiadania w celu usunięcia resztek stałych, a następnie podgrzanie co najmniej przez 30 minut do temperatury wynoszącej nie mniej niż 60°C, lub ści przeniknięcia jej do obszarów rolniczych lub źródeł wody, która może zostać użyta do nawadniania obszarów rolniczych. § 9. Rozporządzenie wchodzi w życie po upływie 7 dni od dnia ogłoszenia. Minister Rolnictwa i Rozwoju Wsi: M. Sawicki ww w. rcl .go
5. b)unieszkodliwienie w sposób inny niż wymieniony w lit. a, jeżeli wojewódzki inspektor stwierdzi, że nie istnieje ryzyko rozprzestrzeniania się bakterii Ralstonia solanacearum, w szczególno- Poz. 446 v.p l Dziennik Ustaw Nr 81