dpisany przez Grzegorz Paczowski Data: 2011.07.29 16:56:12 +02'00' — 9224 —
z. 927 927 v.p l ROZPORZĄDZENIE MINISTRA FINANSÓW1) z dnia 13 lipca 2011 r. zmieniające rozporządzenie w sprawie zakresu i szczegółowych zasad wyznaczania całkowitego wymogu kapitałowego, w tym wymogów kapitałowych, dla domów maklerskich oraz określenia maksymalnej wysokości kredytów,
życzek i wyemitowanych dłużnych papierów wartościowych w stosunku do kapitałów2) Na
dstawie art. 94 ust. 1 pkt 2 ustawy z dnia 29 lipca 2005 r. o obrocie instrumentami finansowymi (Dz. U. z 2010 r. Nr 211,
z. 1384 oraz z 2011 r. Nr 106,
z. 622 i Nr 131,
z. 763) zarządza się, co następuje: .go § 1. W rozporządzeniu Ministra Finansów z dnia 18 listopada 2009 r. w sprawie zakresu i szczegółowych zasad wyznaczania całkowitego wymogu kapitałowego, w tym wymogów kapitałowych, dla domów maklerskich oraz określenia maksymalnej wysokości kredytów,
życzek i wyemitowanych dłużnych papierów wartościowych w stosunku do kapitałów (Dz. U. Nr 204,
z. 1571 oraz z 2010 r. Nr 163,
z. 1100) wprowadza się następujące zmiany: jeżeli wymóg kapitałowy, o którym mowa w ust. 1 pkt 4, jest wyższy od iloczynu współczynnika przejścia, o którym mowa w § 24, oraz wymogu kapitałowego określonego zgodnie z ust. 3, do obliczeń, o których mowa w ust. 2, wymóg kapitałowy z tytułu ryzyka operacyjnego zostaje zastąpiony tym niższym wymogiem.”; 1) w § 2 w ust. 1 dodaje się pkt 19 w brzmieniu: „§ 6a. Wielkości wyrażone w euro przelicza się na złote według kursu średniego ogłaszanego przez Narodowy Bank
lski obowiązującego w dniu sprawozdawczym, w którym obliczana jest wysokość kapitałów nadzorowanych przez domy maklerskie.”; 4) w § 19 w ust. 2 pkt 2 otrzymuje brzmienie: „2) suma bilansowa
dmiotu nie przekracza niższej z dwóch wielkości: 10 000 000 euro, lub 1% sumy bilansowej domu maklerskiego, jeżeli suma sum bilansowych dwóch lub więcej
dmiotów, które byłyby wyłączone w tym przypadku, łącznie nie przewyższa tych wielkości;”; w. rcl „19) istotnym
gorszeniu sytuacji finansowej domu maklerskiego — rozumie się przez to wystąpienie straty brutto lub utrzymywanie kapitałów nadzorowanych na
ziomie niższym niż całkowity wymóg kapitałowy i kapitał wewnętrzny.”; 3)
6: a) pkt 1 otrzymuje brzmienie: „1) suma kwot operacji zaliczonych do
rtfela handlowego domu maklerskiego nie przekroczyła równowartości w złotych 50 000 000 euro,”, b) zdanie końcowe otrzymuje brzmienie: „— określa całkowity wymóg kapitałowy w sposób określony w ust. 2 pkt 1 lub 2, przy czym, 1) Minister Finansów kieruje działem administracji rządowej ww — instytucje finansowe, na
dstawie § 1 ust. 2 pkt 3 rozporządzenia Prezesa Rady Ministrów z dnia 16 listopada 2007 r. w sprawie szczegółowego zakresu działania Ministra Finansów (Dz. U. Nr 216,
z. 1592). 2) Niniejsze rozporządzenie dokonuje w zakresie swojej regulacji wdrożenia dyrektywy Komisji 2009/27/WE z dnia 7 kwietnia 2009 r. zmieniającej niektóre załączniki do dyrektywy 2006/49/WE Parlamentu Europejskiego i Rady w odniesieniu do przepisów technicznych dotyczących zarządzania ryzykiem (Dz. Urz. UE L 94 z 08.04.2009, str. 97), dyrektywy Komisji 2009/83/WE z dnia 27 lipca 2009 r. zmieniającej niektóre załączniki do dyrektywy 2006/48/WE Parlamentu Europejskiego i Rady w odniesieniu do przepisów technicznych dotyczących zarządzania ryzykiem (Dz. Urz. UE L 196 z 28.07.2009, str. 14) oraz dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady 2009/111/WE z dnia 16 września 2009 r. zmieniającej dyrektywy 2006/48/WE, 2006/49/WE i 2007/64/WE w odniesieniu do banków
wiązanych z centralnymi instytucjami, niektórych
zycji funduszy własnych, dużych ekspozycji, uzgodnień w zakresie nadzoru oraz zarządzania w sytuacji kryzysowej (Dz. Urz. UE L 302 z 17.11.2009, str. 97). 5) w załączniku nr 2 do rozporządzenia w § 14 pkt 2 otrzymuje brzmienie: „2) w przypadku kredytowego instrumentu
chodnego uruchamianego pierwszym niewykonaniem zobowiązania i kredytowego instrumentu
chodnego uruchamianego n-tym niewykonaniem zobowiązania zamiast określania
zycji na zasadzie symetrycznego przeciwieństwa w sposób wskazany w pkt 1 stosuje się następującą zasadę: a) w odniesieniu do kredytowego instrumentu
chodnego uruchamianego pierwszym niewykonaniem zobowiązania dom maklerski może kompensować ryzyko szczególne dla
dmiotu referencyjnego, dla którego stosuje wówczas najniższą stopę procentową określoną w § 37 załącznika nr 3 do rozporządzenia,
d warunkiem że otrzymał ochronę kredytową dla określonej liczby
dmiotów referencyjnych stanowiących bazowy kredytowy instrument
chodny oraz że pierwsze niewykonanie zobowiązania dotyczące tych aktywów uruchamia płatność i rozwiązuje umowę lub
woduje jej wygaśniecie, b) w odniesieniu do kredytowego instrumentu
chodnego uruchamianego n-tym niewykonaniem zobowiązania nabywca ochrony kredytowej może kompensować ryzyko Dziennik Ustaw Nr 156 — 9225 — szczególne dla n-1 zobowiązań
dmiotów referencyjnych,
d warunkiem że zabezpieczenie obejmuje niewykonanie zobowiązań od pierwszego zobowiązania do zobowiązania n-1 lub gdy niewykonanie zobowiązania n-1 miało już miejsce; dla
dmiotów referencyjnych stosuje się wówczas odpowiednio stopę procentową określoną w lit. a.”;
z. 927 v.p l jest winna domowi maklerskiemu,
dmiotowi dominującemu wobec domu maklerskiego oraz jednostkom i
dmiotom zależnym od domu maklerskiego, łącznie z wszelkimi przeterminowanymi ekspozycjami, ale z wyłączeniem ekspozycji lub ekspozycji warunkowych z zabezpieczeniem na nieruchomościach mieszkalnych, nie może przekraczać — według zebranych przez dom maklerski z należytą starannością informacji — kwoty 1 000 000 euro obliczonej zgodnie z § 6a rozporządzenia lub według kursu ogłaszanego przez Narodowy Bank
lski na dzień kończący rok obrotowy;”, 6) w załączniku nr 5 do rozporządzenia w § 10:
chodne objęte
rtfelem handlowym, gdy stanowią one część wewnętrznego instrumentu zabezpieczającego lub gdy zostały nabyte jako zabezpieczenie przed ekspozycją na ryzyko kredytowe kontrahenta, a ochronę kredytową uznano jako efektywną zgodnie z załącznikiem nr 7 do rozporządzenia.”; .go — w ust. 7 zdanie wstępne otrzymuje brzmienie: „Ekspozycję uznaje się za przeterminowaną, jeżeli od terminu płatności upłynęło 90 dni, a przeterminowana kwota wynosi co najmniej:”, b) w § 35 w ust. 2 pkt 1 otrzymuje brzmienie: „1) krajowe
dmioty sektora publicznego, o których mowa w § 37;”,
wiązanych dłużników Tabela 7 Stopień jakości kredytowej 1 2 3 4 5 6 Waga ryzyka 20% 50% 50% 100% 100% 150% min rozliczenia jest nie dłuższy niż 3 miesiące, przypisuje się wagę ryzyka zgodnie z tabelą 8 w zależności od nadanej tym ekspozycjom oceny wiarygodności kredytowej, z zastrzeżeniem § 51—52 oraz § 77. 2. Ekspozycjom domu maklerskiego wobec instytucji, które nie
siadają oceny wiarygodności kredytowej, a których pierwotny, efektywny termin rozliczenia jest dłuższy niż 3 miesiące, nadaje się wagę ryzyka 50%. §
upływie M tak, że ich M przekracza 3 miesiące, nie uznaje się za ekspozycje, których rezydualny M jest nie dłuższy niż 3 miesiące.”, d) uchyla się § 50, e) w § 51 pkt 2 otrzymuje brzmienie: „2)
zostałym ekspozycjom, których rezydualny M jest nie dłuższy niż 3 miesiące, nieposiadającym oceny wiarygodności kredytowej, przypisuje się wagi ryzyka zgodnie z § 49.”, Dziennik Ustaw Nr 156 — 9226 — f) w § 52 pkt 2 otrzymuje brzmienie:
z. 927 g) § 77 otrzymuje brzmienie: Tabela 10 „§ 77. Ekspozycjom domu maklerskiego wobec instytucji, do których stosuje się § 48 i 49, oraz wobec przedsiębiorców, które
siadają krótkoterminową ocenę wiarygodności kredytowej, przypisuje się wagę ryzyka zgodnie z tabelą 10. v.p l „2) wszystkim ekspozycjom wobec instytucji, których rezydualny M jest nie dłuższy niż 3 miesiące, nieposiadającym oceny wiarygodności kredytowej przypisuje się wagę ryzyka wynikającą z krótkoterminowej oceny wiarygodności kredytowej
siadanej przez ekspozycję określoną w pkt 1.”, Stopień jakości kredytowej 1 2 3 4 5 6 Waga ryzyka 20% 50% 100% 150% 150% 150%
wiązanych dłużników jest winna domowi maklerskiemu,
dmiotowi dominującemu wobec domu maklerskiego oraz jednostkom i
dmiotom zależnym od domu maklerskiego, łącznie z wszelkimi przeterminowanymi ekspozycjami, ale z wyłączeniem ekspozycji lub ekspozycji warunkowych z otrzymanym zabezpieczeniem na nieruchomościach mieszkalnych, nie może przekraczać — według zebranych przez dom maklerski z należytą starannością informacji — kwoty 1 000 000 euro obliczonej zgodnie z § 6a rozporządzenia lub według kursu ogłaszanego przez Narodowy Bank
lski na dzień kończący rok obrotowy;”, .go „§ 90. Aktywom domu maklerskiego wynikającym z transakcji
zabilansowych oraz należnym odsetkom związanym z transakcjami
zabilansowymi przypisuje się wagę ryzyka 0%.”, i)
1. W przypadku umów najmu wartość ekspozycji jest równa zdyskontowanym minimalnym ratom z tytułu umowy najmu, przy czym: w. rcl 1) minimalne raty z tytułu umowy najmu oznaczają płatności przypadające za okres umowy najmu, które zobowiązany jest
nieść, lub do których może zostać zobowiązany korzystający, oraz wszelkie opcje zakupu, takie jak opcje, odnośnie do których istnieje uzasadniona pewność, że zostaną zrealizowane; ww 2) do kwoty minimalnych płatności z tytułu umowy najmu zaliczyć należy również wszelkie zagwarantowane wartości rezydualne spełniające warunki określone w § 26 załącznika nr 7 do rozporządzenia, dotyczące uznawania dostawców ochrony kredytowej, jak również wymogi minimalne dotyczące uznania innych rodzajów gwarancji przewidzianych w § 38—40 załącznika nr 7 do rozporządzenia. 2. Jeżeli ekspozycja stanowi wartość rezydualną umowy najmu, kwotę ekspozycji ważoną ryzykiem w danym roku należy wyznaczyć w następujący sposób: Kwota ekspozycji ważona ryzykiem = 1/t × 100% × wartość ekspozycji, gdzie: t — przyjmuje wartość 1 albo wartość najbliższą liczbie lat
zostających do wygaśnięcia umowy najmu, w zależności od tego, która z nich jest większa.”, k) w § 108 ust. 12 i 13 otrzymują brzmienie: „12. Jeżeli ekspozycje z tytułu tytułów uczestnictwa w instytucjach wspólnego inwestowania spełniają kryteria określone w § 81 i 82, a dom maklerski
siada informacje o wszystkich lub części ekspozycji bazowych instytucji wspólnego inwestowania, do obliczeń kwoty ekspozycji ważonych ryzykiem oraz kwoty EL stosuje się metody określone w niniejszym załączniku. Do ekspozycji bazowych instytucji zbiorowego inwestowania, o których dom maklerski nie
siada informacji lub nie może
siadać wystarczających informacji, stosuje się ust. 14, w szczególności gdy obliczenie kwot ekspozycji ważonych ryzykiem oraz kwoty EL zgodnie z metodami określonymi w niniejszym załączniku byłoby nadmiernie uciążliwe. 13. Jeżeli dom maklerski nie spełnia warunków
zwalających na stosowanie wobec ekspozycji z tytułu tytułów uczestnictwa w instytucjach wspólnego inwestowania metod określonych w niniejszym załączniku, kwoty ekspozycji ważone ryzykiem oraz kwoty EL obliczane są zgodnie z następującymi metodami: 1) w przypadku ekspozycji należących do klasy ekspozycji wymienionej w § 105 ust. 1 pkt 5 — zgodnie z metodą określoną w § 137—141; jeżeli dom maklerski ”, — 9227 — 3. W przypadku wszystkich innych ekspozycji bazowych dom maklerski stosuje metodę standardową obliczania wymogu kapitałowego z tytułu ryzyka kredytowego, przy czym: 1) ekspozycjom przypisuje się odpowiednią klasę oraz nadaje się wagę ryzyka odpowiadającą następnemu, wyższemu w kolejności stopniowi jakości kredytowej w stosunku do stopnia, który zostałby przypisany danej ekspozycji; 2) ekspozycjom związanym z wyższymi stopniami jakości kredytowej, którym przypisano by wagę ryzyka równą 150%, przypisuje się wagę ryzyka równą 200%.”, .go nie jest w stanie w tym celu dokonać rozróżnienia
między ekspozycjami z tytułu instrumentów finansowych o charakterze udziałowym niedopuszczonych do obrotu na rynku regulowanym, ekspozycjami z tytułu instrumentów finansowych dopuszczonych do obrotu na rynku regulowanym i innymi ekspozycjami z tytułu instrumentów finansowych o charakterze udziałowym (instrumenty kapitałowe), traktuje takie ekspozycje jak inne ekspozycje kapitałowe; w przypadku gdy ekspozycje uwzględniane łącznie z bezpośrednimi ekspozycjami domu maklerskiego w danej klasie ekspozycji nie są istotne w rozumieniu § 107 ust. 2, stosuje się § 107 ust. 1 w zakresie wskazanym w zgodzie, o której mowa w art. 105a ust. 1 pkt 1 ustawy;
z. 927 v.p l Dziennik Ustaw Nr 156 2) w przypadku wszystkich innych ekspozycji bazowych stosuje się metodę standardową obliczania wymogu kapitałowego z tytułu ryzyka kredytowego określoną w przepisach niniejszego załącznika, z zastrzeżeniem że: „3) maksymalna wysokość ekspozycji wobec jednej osoby fizycznej w subportfelu wynosi 100 000 euro obliczonej zgodnie z § 6a rozporządzenia lub według kursu ogłaszanego przez Narodowy Bank
lski na dzień kończący rok obrotowy;”, n) § 148 otrzymuje brzmienie: „§ 148. Ważone ryzykiem kwoty na
ziomie
rtfela ekspozycji kapitałowych nie są niższe od sumy minimalnych kwot ekspozycji ważonych ryzykiem, wymaganych w ramach metody opartej na PD/LGD, oraz odpowiadających im kwot oczekiwanych strat
mnożonych przez 12,5 i obliczonych na
dstawie parametru PD, określonych w § 193 pkt 1, oraz odpowiednich wartości parametru LGD, określonych w § 194 i 195.”, w. rcl
zostałych ekspozycji mnoży się przez współczynnik 1,1 i nadaje się minimalną wartość 5%.”, l) § 109 otrzymuje brzmienie: „§
legać na obliczeniach i sprawozdaniach innego
dmiotu, średnich kwot ekspozycji ważonych ryzykiem w oparciu o ekspozycje bazowe instytucji wspólnego inwestowania, zgodnie z metodami określonymi w § 108 ust. 13, jednakże
upewnieniu się co do
prawności obliczeń i sprawozdań. ww
między ekspozycjami z tytułu instrumentów finansowych niedopuszczonych do obrotu na rynku regulowanym, ekspozycjami z tytułu instrumentów finansowych dopuszczonych do obrotu na rynku giełdowym i innymi ekspozycjami z tytułu instrumentów finansowych o charakterze udziałowym (instrumenty kapitałowe), traktuje takie ekspozycje jako inne ekspozycje kapitałowe. o) w § 151 ust. 1 otrzymuje brzmienie: „1. Jeżeli ekspozycja stanowi wartość rezydualną umowy leasingu, kwotę ekspozycji ważoną ryzykiem w danym roku należy wyznaczyć w następujący sposób: Kwota ekspozycji ważona ryzykiem = 1/t x 100% x wartość ekspozycji, gdzie: t — przyjmuje wartość 1 albo wartość najbliższą liczbie lat
zostających do wygaśnięcia umowy leasingu, w zależności od tego, która z nich jest większa.”, p) w § 181 ust. 4 otrzymuje brzmienie: „4. Dla ekspozycji z tytułu całkowicie lub niemal całkowicie zabezpieczonych transakcji
zabilansowych oraz całkowicie lub niemal całkowicie zabezpieczonych transakcji z opcją uzupełnienia zabezpieczenia kredytowego, objętych ramową umową o kompensowaniu zobowiązań, M jest równy średnioważonemu rzeczywistemu M ekspozycji, przy czym M wynosi co najmniej 10 dni. Dla transakcji z zobowiązaniem do odkupu lub transakcji
życzki papierów wartościowych lub towarów, objętych ramową umową — 9228 — o kompensowaniu zobowiązań, M jest równe średnioważonemu rzeczywistemu terminowi rozliczenia ekspozycji, przy czym M wynosi co najmniej 5 dni. Do ważenia M używa się wartości nominalnych transakcji.”,
dstawie § 16 ust. 1—4 oraz instrumenty, o których mowa w lit. a, dodatkowo
mniejszają wartość uznanego zabezpieczenia, jeżeli ich wartość jest ujemna w wyniku zobowiązań lub zobowiązań warunkowych wynikających z praw własności,”, c) w § 33 w pkt 2 lit. e otrzymuje brzmienie: „e) w przypadku
życzek przekraczających kwotę 3 000 000 euro lub 5% kapitałów nadzorowanych domu maklerskiego; wycena nieruchomości
dlega aktualizacji przeprowadzanej przez niezależnego rzeczoznawcę majątkowego przynajmniej raz na trzy lata;”, .go s) § 312 otrzymuje brzmienie: „§ 312. Z zastrzeżeniem § 5 oraz § 2—8 załącznika nr 7 do rozporządzenia, kryteriów określonych w § 313—320 nie stosuje się do gwarancji udzielanych przez rządy, banki centralne, instytucje i przedsiębiorstwa, które spełniają wymogi określone w § 25 ust. 1 pkt 7 załącznika nr 7 do rozporządzenia, jeżeli na
dstawie zgody, o której mowa w art. 105a ust. 1 pkt 1 ustawy, dom maklerski stosuje metodę standardową dla obliczania wymogu kapitałowego z tytułu ryzyka kredytowego do ekspozycji wobec tych
dmiotów.”;
z. 927 v.p l Dziennik Ustaw Nr 156 d) w § 37: — pkt 1 otrzymuje brzmienie: „1) firma, z którą zawarto umowę ubezpieczenia osobowego, która jest krajowym zakładem ubezpieczeń lub zagranicznym zakładem ubezpieczeń w rozumieniu przepisów ustawy z dnia 22 maja 2003 r. o działalności ubezpieczeniowej (Dz. U. z 2010 r. Nr 11,
z. 66, z późn. zm.3)), może zostać uznana za dostawcę ochrony kredytowej nierzeczywistej zgodnie z § 25;”, 8) w załączniku nr 7 do rozporządzenia: ww w. rcl
mniejszona o wartość instrumentów, które nie zostały uznane zgodnie z ust. 1—4,
mniejszają wartość uznanego zabezpieczenia, jeżeli ich wartość jest ujemna w wyniku zobowiązań lub zobowiązań warunkowych”,
mniejszona o wartość instrumentów, które nie zostały uznane zgodnie z § 16 ust. 1—4, oraz instrumentów, o których mowa w lit. a, — pkt 3 otrzymuje brzmienie: „3) wartość wykupu ubezpieczenia jest deklarowana przez firmę, z którą zawarto umowę ubezpieczenia osobowego, i nie
dlega zmniejszeniu;”, — dodaje się pkt 8 i 9 w brzmieniu: „8) wartość wykupu ubezpieczenia będzie wypłacana na wniosek domu maklerskiego bez zbędnej zwłoki; 9) nie można żądać wypłaty wartości wykupu ubezpieczenia bez zgody domu maklerskiego.”, e) w § 39 w ust. 1 zdanie wstępne otrzymuje brzmienie: „Jeżeli ekspozycja jest zabezpieczona gwarancją, która jest regwarantowana przez rząd lub bank centralny, jednostkę samorządu terytorialnego, władze lokalne lub
dmiot sektora publicznego, od których należności są traktowane jak ekspozycje wobec rządu centralnego państwa, którego prawu organy te
dlegają, wielostronny bank rozwoju lub instytucję międzynarodową, którym przypisuje się wagę ryzyka 0%, bądź też
dmiot sektora publicznego, od którego należności są traktowane jak ekspozycje wobec instytucji, zgodnie z metodą standardową 3) Zmiany tekstu jednolitego wymienionej ustawy zostały ogłoszone w Dz. U. z 2010 r. Nr 81,
z. 530, Nr 126,
z. 853 i Nr 127,
z. 858 oraz z 2011 r. Nr 75,
z. 398, Nr 80,
z. 432, Nr 106,
z. 622, Nr 112,
z. 654 i Nr 133,
z. 767. — 9229 — obliczania wymogu kapitałowego z tytułu ryzyka kredytowego określoną w załączniku nr 6 do rozporządzenia, ekspozycja taka może być traktowana jako zabezpieczona gwarancją przez dany
dmiot, gdy spełnione są następujące warunki:”, f) § 60 otrzymuje brzmienie: 2) przypisuje się tej ekspozycji LGD równe 40%, jeżeli do niej stosuje się przepisy załącznika nr 6 do rozporządzenia w zakresie metody wewnętrznych ratingów i dom maklerski nie stosuje własnych oszacowań dotyczących LGD. 2. W przypadku niedopasowania walutowego bieżąca wartość wykupu zostaje obniżona zgodnie z § 90, przy czym wartością ochrony kredytowej jest bieżąca wartość wykupu ubezpieczenia osobowego.”, j)
Do celów § 86 ust. 1 pkt 1 dokonuje się następującego przypisania wag ryzyka na
dstawie wagi ryzyka przypisanej uprzywilejowanym niezabezpieczonym ekspozycjom wobec firmy, z którą zawarto umowę ubezpieczenia osobowego: 1) 20%, jeżeli uprzywilejowanej niezabezpieczonej ekspozycji wobec firmy, z którą zawarto umowę ubezpieczenia osobowego, przypisuje się wagę ryzyka 20%; 2) 35%, jeżeli uprzywilejowanej niezabezpieczonej ekspozycji wobec firmy, z którą zawarto umowę ubezpieczenia osobowego, przypisuje się wagę ryzyka 50%; 3) 70%, jeżeli uprzywilejowanej niezabezpieczonej ekspozycji wobec firmy, z którą zawarto umowę ubezpieczenia osobowego, przypisuje się wagę ryzyka 100%; 4) 150%, jeżeli uprzywilejowanej niezabezpieczonej ekspozycji wobec firmy, z którą zawarto umowę ubezpieczenia osobowego, przypisuje się wagę ryzyka 150%.”, .go „§ 60. Dom maklerski nie może stosować jednocześnie metody uproszczonego ujmowania zabezpieczeń finansowych i metody kompleksowego ujmowania zabezpieczeń finansowych, z wyjątkiem ich stosowania dla celów określonych w § 102 lub § 107 ust. 1 załącznika nr 6 do rozporządzenia. W przypadku gdy dom maklerski stosuje jednocześnie obie te metody, obowiązany jest wykazać Komisji, że nie są one stosowane wyłącznie w celu osiągnięcia obniżonych minimalnych wymogów kapitałowych i nie prowadzi do wykorzystania różnicy
między wysokością wymogów kapitałowych wynikających z zastosowania dwóch odmiennych metod ujmowania zabezpieczeń finansowych (arbitraż regulacyjny).”,
z. 927 v.p l Dziennik Ustaw Nr 156 g) w § 62 zdanie wstępne otrzymuje brzmienie: w. rcl „W przypadku gdy dom maklerski
siada bezpośrednią ekspozycję wobec instrumentu zabezpieczającego, częściom ekspozycji, które są zabezpieczone wartością rynkową uznanego zabezpieczenia, przypisuje się wagę ryzyka, która obowiązywałaby na
trzeby metody standardowej obliczania wymogu kapitałowego z tytułu ryzyka kredytowego, a waga ryzyka instrumentu zabezpieczającego dla
zycji
zabilansowej wynosi 100%, przy czym:”, h) w § 82 ust. 2 otrzymuje brzmienie: ww „2. Jeżeli stosunek wartości zabezpieczenia (C) do wartości ekspozycji (E) jest niższy niż wartość progowa C* (minimalny wymagany
ziom zabezpieczenia ekspozycji), określona zgodnie z tabelą nr 5, wartość parametru LGD* jest równa wartości parametru LGD, ustalonej w załączniku nr 5 do rozporządzenia dla niezabezpieczonych ekspozycji wobec danego kontrahenta. W tym celu wartość ekspozycji
zycji określonych w § 205—206 załącznika nr 6 do rozporządzenia jest obliczana przy użyciu CCF w wysokości 100%; CCF w wysokościach określonych w § 205—206 załącznika nr 6 do rozporządzenia nie stosuje się.”, i) § 86 otrzymuje brzmienie: „§ 86. 1. Jeżeli spełnione są warunki określone w § 37, część ekspozycji zabezpieczona bieżącą wartością wykupu ochrony kredytowej, o której mowa w § 23,
dlega jednemu z warunków: 1) wadze ryzyka określonej w § 86a, jeżeli do ekspozycji stosuje się przepisy załącznika nr 6 do rozporządzenia w zakresie metody standardowej, lub k) § 93 i 94 otrzymują brzmienie: „§ 93. Do celów rachunku kwot ekspozycji ważonych ryzykiem, zgodnie z § 7—19 załącznika nr 6 do rozporządzenia, wartość g stanowi wagę ryzyka przypisywaną ekspozycji w pełni objętej ochroną nierzeczywistą (GA), przy czym: 1) wartość ekspozycji jest określona zgodnie z załącznikiem nr 6 do rozporządzenia, waga ryzyka dla
zycji
zabilansowej wynosi 100% i nie stosuje się współczynnika konwersji kredytowej, o którym mowa w § 97 załącznika nr 6 do rozporządzenia; 2) wartość g stanowi wagę ryzyka ekspozycji wobec dostawcy ochrony, określoną w obliczeniach wymogu kapitałowego z tytułu ryzyka kredytowego metodą standardową, zgodnie z załącznikiem nr 6 do rozporządzenia; 3) GA oznacza wartość G*, obliczoną zgodnie z § 90, skorygowaną dodatkowo o niedopasowanie M, zgodnie z § 97—100. — 9230 — § 94. Jeżeli zabezpieczona kwota jest mniejsza niż wartość ekspozycji, a zabezpieczone i niezabezpieczone części są równe
d względem uprzywilejowania, a tym samym dom maklerski i dostawca zabezpieczenia mają ustalony, proporcjonalny udział w stratach, obniżenie wymogów kapitałowych określa się także proporcjonalnie. Do celów rachunku kwot ekspozycji ważonych ryzykiem, zgodnie z tytułem II załącznika nr 6 do rozporządzenia, kwoty ekspozycji ważone ryzykiem oblicza się według następującego wzoru: (E – GA) x r + GA x g, nr 1060/2009 z dnia 16 września 2009 r. w sprawie agencji ratingowych (Dz. Urz. WE L 302 z 17.11.2009, str. 1) lub 2) może ona wykazać się umiejętnym działaniem w dziedzinie sekurytyzacji,
twierdzonym na rynku.”, b)
1. Dom maklerski, inny niż jednostka inicjująca, jednostka sponsorująca lub pierwotny kredytodawca, może
siadać ekspozycje na ryzyko kredytowe
zycji sekurytyzacyjnej zaliczonej do
rtfela handlowego lub niehandlowego w przypadku, gdy jednostka inicjująca, jednostka sponsorująca lub pierwotny kredytodawca zobowiązali się wobec domu maklerskiego, że będą utrzymywać na bieżąco istotny udział w
zycjach sekurytyzacyjnych, który nie będzie mniejszy niż 5%, z zastrzeżeniem ust. 2. 2. Udział w
zycjach sekurytyzacyjnych, o którym mowa w ust. 1, uważa się za utrzymany,
d warunkiem: 1) utrzymania wartości nominalnej nie mniejszej niż 5% każdej transzy odsprzedanej lub przekazanej inwestorom, 2) w przypadku sekurytyzacji ekspozycji odnawialnych — utrzymania przez jednostkę inicjującą udziału wynoszącego co najmniej 5% wartości nominalnej sekurytyzowanych ekspozycji, 3) utrzymania losowo wybranych ekspozycji wynoszących nie mniej niż 5% wartości nominalnej sekurytyzowanych ekspozycji, jeżeli w przeciwnym wypadku ekspozycje takie stałyby się przedmiotem transakcji sekurytyzacyjnych,
d warunkiem że liczba
tencjalnie sekurytyzowanych ekspozycji pierwotnie nie będzie mniejsza niż 100, lub 4) utrzymania transzy pierwszej straty oraz, w razie konieczności, innych transzy o takim samym lub wyższym profilu ryzyka niż transze przekazane lub sprzedane inwestorom i których termin rozliczenia nie jest wcześniejszy niż transzy przekazanych lub sprzedanych inwestorom, tak aby wartość utrzymania wynosiła ogółem nie mniej niż 5% wartości nominalnej sekurytyzowanych ekspozycji — jeżeli jest obliczany w momencie nabycia, utrzymywany na bieżąco (utrzymywane
zycje, udział lub ekspozycje nie są zabezpieczane ani sprzedawane) i nie stosuje się wobec niego żadnych metod ograniczania ryzyka kredytowego ani
zycji krótkich, ani innych instrumentów zabezpieczających. w. rcl .go gdzie: E — oznacza wartość ekspozycji określoną zgodnie z załącznikiem nr 6 do rozporządzenia, przy czym waga ryzyka dla ekspozycji
zabilansowej wynosi 100% i nie stosuje się współczynnika konwersji kredytowej, o którym mowa w § 96, GA — oznacza wartość G*, obliczoną zgodnie z § 90, skorygowaną dodatkowo o niedopasowanie terminów zapadalności zgodnie z § 97—100, r — oznacza wagę ryzyka ekspozycji wobec dłużnika, określoną w obliczeniach wymogu kapitałowego z tytułu ryzyka kredytowego metodą standardową, zgodnie z załącznikiem nr 6 do rozporządzenia, g — oznacza wagę ryzyka ekspozycji wobec dostawcy ochrony, określoną w obliczeniach wymogu kapitałowego z tytułu ryzyka kredytowego metodą standardową, zgodnie z załącznikiem nr 6 do rozporządzenia.”,
z. 927 v.p l Dziennik Ustaw Nr 156 ww l) w § 96: — ust. 1 otrzymuje brzmienie: „1. W przypadku ochrony pełnej i ochrony częściowej, przy równości
d względem uprzywilejowania, ochronę kredytową uznaje się dla celów obliczania kwot ekspozycji ważonych ryzykiem zgodnie z zasadami określonymi w ust. 2—6.”, — dodaje się ust. 6 w brzmieniu: „
zycji sekurytyzacyjnej zgodnie z § 22—25 dom maklerski może zastosować ocenę wiarygodności kredytowej opracowaną przez uznaną ECAI w przypadku, gdy: 1) jest ona zarejestrowana jako agencja ratingowa zgodnie z rozporządzeniem Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) — 9231 — 3. Wartość udziału w
zycjach sekurytyzacyjnych oblicza się na
dstawie wartości referencyjnej
zycji
zabilansowych. Do
zycji sekurytyzacyjnych nie stosuje się wielokrotności wymogów, o których mowa w ust.
dmiotów, które w pełni, bezwarunkowo i nieodwołalnie gwarantują wykonanie swoich zobowiązań lub zobowiązań warunkowych: nostce sponsorującej i unijnej dominującej firmie inwestycyjnej lub unijnej dominującej finansowej spółce holdingowej informacji
trzebnych do spełnienia wymogów, o których mowa w ust. 10—
zycji sekurytyzacyjnych
siada przejrzyste i zrozumiałe zasady
lityki i procedury, które są wdrożone, odpowiednie do
siadanego
rtfela handlowego i niehandlowego oraz współmierne do profilu ryzyka swoich inwestycji w
zycje sekurytyzacyjne w celu analizowania i rejestrowania: 1) informacji ujawnionych zgodnie z ust. 1 przez jednostki inicjujące lub jednostki sponsorujące w celu określenia udziału w
zycjach sekurytyzacyjnych, który utrzymują na bieżąco w sekurytyzacji; .go a) rządów centralnych lub banków centralnych,
z. 927 v.p l Dziennik Ustaw Nr 156 b) jednostek samorządu terytorialnego, władz lokalnych lub
zarządowych
dmiotów sektora publicznego w państwach członkowskich,
zycji sekurytyzacyjnej; 4) reputacji i dotychczas
niesionych strat przez jednostki inicjujące lub jednostki sponsorujące w związku z wcześniejszymi sekurytyzacjami w odpowiednich klasach ekspozycji stanowiących bazę
zycji sekurytyzacyjnej; w. rcl 2) transakcji opartych na jasnym, przejrzystym i dostępnym indeksie, w którym stosowne
dmioty referencyjne są takie same jak
dmioty tworzące indeks
dmiotów będący w szerokim obrocie lub są innymi zbywalnymi papierami wartościowymi różnymi od
zycji sekurytyzacyjnych; 2) charakterystyki ryzyka danej
zycji sekurytyzacyjnej; 3)
życzek konsorcjalnych, wierzytelności nabytych lub transakcji zamiany ryzyka kredytowego (credit default swap), jeśli instrumenty te nie są używane do celów sekurytyzacji, o których mowa w ust.
dmiotów zależnych, jako jednostka inicjująca lub jednostka sponsorująca, sekurytyzuje ekspozycje z kilku banków, firm inwestycyjnych lub innych instytucji finansowych objętych zakresem nadzoru skonsolidowanego, wymóg, o którym mowa w ust. 1, może zostać spełniony na
dstawie skonsolidowanej sytuacji finansowej
wiązanej unijnej dominującej firmy inwestycyjnej lub unijnej dominującej finansowej spółki holdingowej, w przypadku gdy banki, firmy inwestycyjne lub inne instytucje finansowe, które utworzyły sekurytyzowane ekspozycje, zobowiązały się do przestrzegania wymogów określonych w ust. 7—9 oraz do terminowego dostarczania jednostce inicjującej lub jed- 5) oświadczeń złożonych przez jednostki inicjujące lub jednostki sponsorujące lub przez ich przedstawicieli lub doradców i ujawnionych przez nich informacji o dochowaniu przez nie należytej staranności w odniesieniu do ekspozycji sekurytyzowanych oraz — w odpowiednich przypadkach — oświadczeń w zakresie jakości zabezpieczenia ekspozycji sekurytyzowanych; 6) w odpowiednich przypadkach — metodologii i koncepcji, na których opiera się wycena zabezpieczenia wspierającego ekspozycje sekurytyzowane, oraz zasad
lityki przyjętych przez jednostkę inicjującą lub jednostkę sponsorującą w celu zapewnienia niezależności rzeczoznawcy; 7) wszystkich cech strukturalnych sekurytyzacji, które mogą mieć istotny wpływ na wyniki
zycji sekurytyzacyjnych domu maklerskiego. 7. Dom maklerski regularnie przeprowadza własne testy warunków skrajnych stosownie do swoich
zycji sekurytyzacyjnych. W tym celu dom maklerski może opierać się na modelach finansowych opracowanych przez ECAI,
d — 9232 — wyższa wagę ryzyka w przypadku każdego kolejnego naruszenia. Komisja z urzędu uwzględnia wyłączenia, o których mowa w ust. 3,
przez zmniejszenie wagi ryzyka w odniesieniu do danej sekurytyzacji. 12. Dom maklerski będący jednostką sponsorującą i inicjującą stosuje w stosunku do ekspozycji, które mają zostać
ddane sekurytyzacji, równie staranne, przejrzyste i spójne kryteria przyznawania
życzki, jakie stosuje do ekspozycji, które utrzymuje w swoich
rtfelach, a także stosuje te same procedury zatwierdzania oraz, w odpowiednich przypadkach, zmiany, odnawiania i refinansowania
życzek. 13. Dom maklerski stosuje standardy badania udziałów lub zakupów papierów wartościowych z emisji sekurytyzacyjnych nabytych od osób trzecich w odniesieniu do udziałów lub zakupów utrzymywanych w
rtfelu handlowym, jak i utrzymywanych w
rtfelu niehandlowym. .go warunkiem że dom maklerski będzie mógł, na żądanie Komisji, wykazać, że przed dokonaniem inwestycji
twierdził z należytą starannością istotne założenia modelu i jego strukturę oraz że metodologia, założenia i wyniki są przejrzyste i zrozumiałe. 8. Dom maklerski niebędący jednostką inicjującą, jednostką sponsorującą lub pierwotnym kredytodawcą ustanawia formalne procedury stosowne do jego
rtfela handlowego i niehandlowego oraz współmierne do profilu ryzyka ich inwestycji w
zycje sekurytyzacyjne w celu bieżącego i terminowego monitorowania informacji o wynikach ekspozycji stanowiących bazę ich
zycji sekurytyzacyjnych. W odpowiednich przypadkach procedury te obejmują typ ekspozycji, udział procentowy
życzek przeterminowanych
wyżej 30, 60 i 90 dni, częstość niewykonania zobowiązań, częstość przedpłat,
życzki
stawione w stan natychmiastowej wymagalności, rodzaj zabezpieczenia i w czyim jest ono
siadaniu oraz rozkład czasowy ocen scoringowych zdolności kredytowej lub innych miar wiarygodności kredytowej odnoszących się do wszystkich ekspozycji bazowych, dywersyfikację sektorową i geograficzną, rozkład częstości współczynnika
krycia należności zabezpieczeniem, w przedziałach ułatwiających odpowiednią analizę wrażliwości.
z. 927 v.p l Dziennik Ustaw Nr 156 w. rcl
zycjami sekurytyzacyjnymi, dom maklerski
winien
siadać informacje o bazowych transzach sekurytyzacji, w szczególności o nazwie emitenta, ocenie jego jakości kredytowej, cechach i wynikach finansowych uzyskiwanych na puli stanowiącej bazę tych transzy sekurytyzacji. 10. Dom maklerski, na żądanie Komisji, wykaże, że cechy transakcji sekurytyzacyjnych, które mogą mieć istotny wpływ na wyniki finansowe tych ekspozycji wobec transakcji, takich jak umowy w systemie kaskadowym, mechanizmy wyzwalające efekt domina, wsparcie jakości kredytowej, wsparcie płynności, mechanizmy
prawy oceny zdolności kredytowej oraz odnoszące się do konkretnej transakcji definicje niewykonania zobowiązania, są przejrzyste i zrozumiałe. 11. W przypadku niespełnienia w istotnym zakresie wymogów określonych w ust. 6—10 i 12—14 z przyczyn leżących
stronie domu maklerskiego, Komisja nakłada proporcjonalną dodatkową wagę ryzyka w wysokości nie mniejszej niż 250% wagi ryzyka i nie większej niż 1250% wagi ryzyka, która miałaby zastosowanie do
zycji sekurytyzacyjnych, oraz progresywnie
d- 15. Dom maklerski będący jednostką sponsorującą i inicjującą ujawnia inwestorom informacje o
ziomie ich zobowiązań na mocy ust. 1 w celu utrzymania udziału w
zycjach sekurytyzowanych. Dom maklerski będący jednostką sponsorującą i inicjującą zapewnia, aby
tencjalni inwestorzy mieli w każdej chwili dostęp do istotnych danych, które określone są w dniu sekurytyzacji lub, z uwagi na charakter sekurytyzacji, niezwłocznie
tym dniu, o jakości kredytowej i wynikach
szczególnych ekspozycji bazowych, przepływów pieniężnych oraz zabezpieczeń wspierających ekspozycję sekurytyzowaną, jak również informacji koniecznych do przeprowadzenia testów warunków skrajnych w zakresie przepływów pieniężnych i wartości zabezpieczeń wspierających ekspozycje bazowe. 16. Komisja może
djąć decyzję o tymczasowym zawieszeniu wymogów, o których mowa w ust. 1 i 2, w okresach ogólnorynkowych napięć związanych z ryzykiem utraty płynności.”, c) w § 32: — zdanie wstępne otrzymuje brzmienie: „W przypadku sekurytyzacji tradycyjnej dom maklerski inicjujący może wyłączyć ekspozycje sekurytyzowane z obliczeń kwot ważonych ryzykiem oraz kwot oczekiwanych strat, jeżeli spełniony jest jeden z
niższych warunków:”, — 9233 — — pkt 1 i 2 otrzymują brzmienie: „1) istotna część ryzyka kredytowego związana z ekspozycjami sekurytyzowanymi została przeniesiona na osobę trzecią; 2) dom maklerski inicjujący stosuje wagę ryzyka równą 1250% wobec wszystkich
zycji sekurytyzacyjnych, które
siada w ramach tej sekurytyzacji, lub
mniejsza o te
zycje sekurytyzacyjne kapitały
dstawowe, zgodnie z § 2 ust. 5 załącznika nr 12 do rozporządzenia;”, d)
Istotne ryzyko kredytowe może również zostać uznane za przeniesione, jeżeli Komisja stwierdzi, że dom maklerski stosuje zasady i metodologie zapewniające, że
tencjalne obniżenie wymogów kapitałowych spełnianych przez inicjatora w wyniku sekurytyzacji jest uzasadnione proporcjonalnym przeniesieniem ryzyka kredytowego na osoby trzecie. W tym celu dom maklerski inicjujący obowiązany jest wykazać, że takie przeniesienie ryzyka kredytowego na osoby trzecie zostało uznane w ramach wewnętrznego procesu zarządzania ryzykiem domu maklerskiego i jego wewnętrznej alokacji kapitału.”, e) w § 33: — zdanie wstępne otrzymuje brzmienie: „W przypadku sekurytyzacji syntetycznej dom maklerski inicjujący może obliczać kwoty ekspozycji ważonych ryzykiem oraz odpowiednio kwoty oczekiwanych strat dla ekspozycji objętych sekurytyzacją zgodnie z § 34 i 35, jeżeli spełniony jest jeden z
niższych warunków:”, — pkt 1 i 2 otrzymują brzmienie: „1) istotna część ryzyka kredytowego została przeniesiona osobie trzeciej
przez rzeczywistą lub nierzeczywistą ochronę kredytową; 2) dom maklerski inicjujący stosuje wagę ryzyka równą 1250% wobec wszystkich
zycji sekurytyzacyjnych, które
siada w ramach tej sekurytyzacji, lub
mniejsza o te
zycje sekurytyzacyjne kapitały
dstawowe zgodnie z § 2 ust. 5 załącznika nr 12 do rozporządzenia;”, f)
W przypadku sekurytyzacji syntetycznej § 32a stosuje się odpowiednio.”,
zycji nieposiadającej oceny wiarygodności kredytowej opracowanej przez uznaną ECAI w programie emisji komercyjnych papierów wartościowych zabezpieczonych aktywami (program ABCP) ocenę wynikową określoną w § 92, jeśli zostaną spełnione następujące warunki:”, w. rcl .go „§ 32a. 1. Jeżeli Komisja nie zdecyduje, że możliwe ograniczenie kwot ekspozycji ważonych ryzykiem, które mógłby uzyskać dom maklerski w wyniku sekurytyzacji, nie jest uzasadnione proporcjonalnym przeniesieniem ryzyka kredytowego na osobę trzecią, przyjmuje się, że istotne ryzyko kredytowe zostało przetransferowane, gdy: 1) kwoty ekspozycji ważone ryzykiem
zycji sekurytyzacyjnych typu mezzanine
siadanych przez dom maklerski inicjujący w ramach tej sekurytyzacji nie przekraczają 50% kwot ekspozycji ważonych ryzykiem wszystkich
zycji sekurytyzacyjnych typu mezzanine istniejących w ramach tej sekurytyzacji; 2) nie występują żadne
zycje sekurytyzacyjne typu mezzanine w ramach danej sekurytyzacji i inicjator może udowodnić, że wartość ekspozycji
zycji sekurytyzacyjnych
mniejszających kapitały
dstawowe lub waga ryzyka wynosząca 1250% znacznie przekracza racjonalne szacunki dotyczące oczekiwanych strat na ekspozycjach sekurytyzowanych, a dom maklerski inicjujący nie
siada więcej niż 20% wartości ekspozycji
zycji sekurytyzacyjnych
mniejszających kapitały
dstawowe lub wagi ryzyka wynoszącej 1250%.
z. 927 v.p l Dziennik Ustaw Nr 156 ww 2.
zycje sekurytyzacyjne typu mezzanine, o których mowa w ust. 1, oznaczają
zycje sekurytyzacyjne, którym przypisuje się wagę ryzyka niższą niż 1250% i które są w mniejszym stopniu uprzywilejowane niż najbardziej uprzywilejowane
zycje w ramach tej sekurytyzacji i mniej uprzywilejowane niż jakakolwiek
zycja sekurytyzacyjna w ramach tej sekurytyzacji.
zycjom tym przypisuje się: 1) stopień jakości kredytowej wynoszący 1 — w przypadku
zycji sekurytyzacyjnych, do których stosuje się § 51—83, lub 2) stopień jakości kredytowej wynoszący 1 lub 2 — w przypadku
zycji sekurytyzacyjnych, do których stosuje się § 84—123. Dziennik Ustaw Nr 156 — 9234 —
dmiot rozumie się każdy z
dmiotów, o których mowa w art. 98a ust. 2 pkt 22 ustawy, przy czym w celu określenia istnienia tych
dmiotów w odniesieniu do ekspozycji z tytułu uczestnictwa w instytucjach zbiorowego inwestowania,
zycji sekurytyzacyjnych oraz innych
zycji, w przypadku gdy istnieje ekspozycja wobec aktywów referencyjnych, dom maklerski ocenia program albo jego ekspozycje bazowe lub oba te elementy; w tym celu dom maklerski ocenia istotę gospodarczą i ryzyko nieodłącznie związane ze strukturą transakcji;”, .go „2. Do celów obliczania wymogu kapitałowego w odniesieniu do ryzyka kredytowego kontrahenta dom maklerski może
djąć decyzję o uwzględnianiu wszystkich kredytowych instrumentów
chodnych nieuwzględnionych w
rtfelu handlowym i nabytych jako zabezpieczenie w związku z ekspozycją zaliczaną do
rtfela niehandlowego lub ryzykiem kredytowym kontrahenta, gdy zabezpieczenie jest uznane zgodnie z załącznikiem nr 7 do rozporządzenia.”, „5. Na
trzeby metody modelu wewnętrznego wszystkie pakiety kompensowania (netting set) z
jedynczym kontrahentem mogą być traktowane jako
jedynczy pakiet kompensowania, jeżeli symulowane modelem ujemne wartości rynkowe
jedynczego pakietu kompensowania ustala się jako zero przy szacowaniu wartości oczekiwanej ekspozycji (EE).”; v.p l 10) w załączniku nr 9 do rozporządzenia: a) w § 4: b) § 27 otrzymuje brzmienie:
z. 927 — pkt 3 otrzymuje brzmienie: ww w. rcl „§ 27. Na każdego emitenta papieru dłużnego, stanowiącego instrument bazowy transakcji zamiany ryzyka kredytowego (credit default swap), przypada jeden pakiet zabezpieczający. Zamiany ryzyka kredytowego w przypadku n-tego niewykonania zobowiązania są traktowane następująco: 1) wielkość
zycji ryzyka referencyjnego instrumentu dłużnego w koszyku będącym
dstawą zamiany ryzyka kredytowego uruchamianej n-tym niewykonaniem zobowiązania jest równa rzeczywistej wartości nominalnej referencyjnego instrumentu dłużnego
mnożonej przez zmodyfikowany średni okres zwrotu (MD) instrumentu
chodnego uruchamianego n-tym niewykonaniem zobowiązania w odniesieniu do zmiany spreadu kredytowego referencyjnego instrumentu dłużnego; 2) na każdy referencyjny instrument dłużny w koszyku będący
dstawą zamiany ryzyka kredytowego uruchamianej n-tym niewykonaniem zobowiązania przypada jeden pakiet zabezpieczający;
zycje ryzyka z tytułu różnych zamian ryzyka kredytowego uruchamianych n-tym niewykonaniem zobowiązania nie są uwzględniane w tym samym pakiecie zabezpieczającym; 3) wielokrotność ryzyka kredytowego kontrahenta, która ma zastosowanie do każdego pakietu zabezpieczającego stworzonego na
trzeby jednego z referencyjnych instrumentów dłużnych, będącego instrumentem
chodnym uruchamianym n-tym niewykonaniem zobowiązania, wynosi 0,3% w odniesieniu do bazowych instrumentów dłużnych, które
siadają ocenę wiarygodności kredytowej uznanej ECAI, odpowiadający stopniowi jakości kredytowej od pierwszego do trzeciego i 0,6% w odniesieniu do innych instrumentów dłużnych.”, „3) przez zaangażowanie rozumie się sumę wierzytelności domu maklerskiego, udzielonych przez dom maklerski zobowiązań
zabilansowych oraz
siadanych przez dom maklerski bezpośrednio lub
średnio akcji lub udziałów w innym
dmiocie, wniesionych dopłat w spółce z ograniczoną odpowiedzialnością lub też wkładów albo sum komandytowych — w zależności od tego, która z tych kwot jest większa — w spółce komandytowej lub komandytowo-akcyjnej, obciążonych ryzykiem
dmiotów, o których mowa w art. 98a ust. 2 pkt 22 ustawy, z wyłączeniem: a) wierzytelności
wstałych w wyniku nierozliczonych w terminie dwóch dni roboczych od zamknięcia dnia transakcji kupna lub sprzedaży walut oraz
wstałych w wyniku transakcji kupna lub sprzedaży papierów wartościowych w terminie 5 dni roboczych
dokonaniu płatności lub dokonaniu dostawy papierów wartościowych, b) w przypadku świadczenia klientom usług transferu środków pieniężnych, łącznie z realizacją lub usługami w zakresie realizacji zleceń dokonania płatności, rozrachunku i rozliczeń we wszystkich walutach, bankowości korespondencyjnej lub przechowywania instrumentów finansowych: — opóźnionych wpływów z tytułu finansowania i innych ekspozycji — 9235 — wynikających z działalności klienta, które trwają nie dłużej niż do następnego dnia roboczego, — ekspozycji
wstałych w tym samym dniu co świadczona usługa.”,
z. 927
pkt 4 dodaje się pkt 4a w brzmieniu: b) § 2 otrzymuje brzmienie: „§
dmiotu nie może przekroczyć limitu koncentracji zaangażowania, który wynosi: .go 1) 25%
ziomu nadzorowanych kapitałów domu maklerskiego — dla zaangażowania domu maklerskiego wobec
dmiotu lub
dmiotów
wiązanych kapitałowo lub organizacyjnie,
uwzględnieniu technik ograniczania ryzyka kredytowego; „4a)
zycji aktywów stanowiących należności od jednostek samorządu terytorialnego lub władz lokalnych państw członkowskich, którym — jeżeli byłyby niezabezpieczone — przypisuje się wagę ryzyka równą 0% zgodnie z metodą standardową obliczania wymogu kapitałowego z tytułu ryzyka kredytowego, o której mowa w załączniku nr 6 do rozporządzenia;”, „6) ekspozycje wobec banku stanowiące wpłacone przez klientów domu maklerskiego środki pieniężne na rachunki bankowe prowadzone dla domu maklerskiego przez ten bank;”, — uchyla się pkt 7, 9 i 10; 12) w załączniku nr 11 do rozporządzenia: a) w § 12 zdanie pierwsze otrzymuje brzmienie: „Łączny wymóg kapitałowy z tytułu ryzyka operacyjnego obliczony według metody standardowej stanowi średnią z trzech ostatnich lat
dsumowań wymogów kapitałowych dla linii biznesowych wymienionych w domu maklerskim, wyznaczonych zgodnie z § 10.”, w. rcl 2) 25%
ziomu nadzorowanych kapitałów domu maklerskiego albo kwoty 150 000 000 euro, w zależności od tego, która z tych wartości jest wyższa — dla zaangażowania domu maklerskiego wobec
dmiotu, gdzie suma zaangażowań,
uwzględnieniu technik ograniczania ryzyka kredytowego wobec wszystkich
wiązanych
dmiotów należących do tej grupy, z wyłączeniem instytucji, o których mowa w art. 98a ust. 2 pkt 13 ustawy, nie może przekroczyć 25%
ziomu nadzorowanych kapitałów domu maklerskiego. — pkt 6 otrzymuje brzmienie: 2. W przypadku gdy kwota 150 000 000 euro przewyższa 25% wartości nadzorowanych kapitałów domu maklerskiego, wartość zaangażowania
uwzględnieniu technik ograniczania ryzyka kredytowego nie może przekroczyć limitu określonego przez dom maklerski w zakresie limitu koncentracji zaangażowania i limitu dużych zaangażowań w odniesieniu do nadzorowanych kapitałów domu maklerskiego. ww
wyżej 100% kapitałów nadzorowanych domu maklerskiego.”, b) w § 18 pkt 2 otrzymuje brzmienie: „2) dom maklerski przyporządkowuje wewnętrzne dane historyczne dotyczące strat wynikłych z ryzyka operacyjnego do linii biznesowych określonych w tabeli 2 oraz do rodzajów zdarzeń określonych w tabeli 3, w oparciu o obiektywne, udokumentowane kryteria; ze względu na wyjątkowe okoliczności straty mające wpływ na działalność domu maklerskiego mogą zostać przydzielone do dodatkowej linii biznesowej określonej jako „
zycje korporacyjne”;”,
ziomie kapitałów nadzorowanych tylko wtedy, gdy suma składników kapita- — 9236 — łów uzupełniających III kategorii jest dodatnia, w kwocie nieprzewyższającej sumy wymogów kapitałowych, o których mowa w § 3 ust. 1 pkt 1—2 i 5 rozporządzenia, do wysokości sumy wymogów kapitałowych określonych w § 9 ust. 5 pkt 1 lit. a załącznika nr 10 do rozporządzenia. W przypadku gdy suma ta jest wartością niedodatnią, kapitały uzupełniające III kategorii uwzględniane w kapitałach nadzorowanych wynoszą zero.”, 3)
siadać instrumenty finansowe, które:
stanowieniami dotyczącymi wzrostu oprocentowania — nie skorzystać z tej możliwości przed upływem 10 lat od daty emisji; .go
wstała w wyniku objęcia udziałów lub akcji
wyżej ich wartości nominalnej (agio emisyjne),”, — w pkt 2 dodaje się lit. c w brzmieniu: „c) instrumenty finansowe wyemitowane przez ten dom maklerski, inne niż akcje lub udziały, o nieoznaczonym terminie wykupu lub z pierwotnym M wynoszącym co najmniej 30 lat, które spełniają warunki określone w ust. 7, a w przypadku uzyskania przez dom maklerski zgody, o której mowa w art. 105 ust. 1 pkt 2a ustawy — z zastrzeżeniem ust. 10.”, — ust. 3 otrzymuje brzmienie: „3. Domy maklerskie, z zastrzeżeniem ust. 4—6, niezależnie od skali prowadzonej działalności, dokonują także innych
mniejszeń
ziomu kapitałów
dstawowych o wartość: 1)
siadanych akcji (udziałów) instytucji lub akcji zakładów ubezpieczeń, wycenionych według cen nabycia, 2) udzielonych
dmiotom, o których mowa w pkt 1,
życzek
dporządkowanych, które zaliczane są do ich kapitałów (funduszy) własnych, 3) innych zaangażowań w składniki zaliczane do kapitałów (funduszy) własnych
dmiotów, o których mowa w pkt 1, w tym dopłat na rzecz spółki z ograniczoną odpowiedzialnością według wartości bilansowej — jeśli ich wartość spełnia warunki określone w § 8 ust. 1.”, — dodaje się ust. 7—12 w brzmieniu: „7. W celu zaliczenia instrumentów finansowych, o których mowa w ust. 1 pkt 2 lit. c, do kapitałów zasadniczych dom maklerski jest zobowiązany: 1) spełniać warunki, o których mowa w § 4 ust. 4, przy czym zamiast zgody, o której mowa w art. 105 ust. 1 pkt 1 ustawy, dom maklerski
winien uprzednio uzyskać zgodę, o której mowa w art. 105 ust. 1 pkt 2b ustawy; 2) w przypadku gdy dom maklerski jest emitentem —
siadać prawo do wstrzymania wypłaty lub niewypłacania odsetek lub udziału w zysku;
z. 927 v.p l Dziennik Ustaw Nr 156 6) w przypadku gdy dom maklerski będący emitentem instrumentów finansowych o ustalonym pierwotnym M — nie skorzystać z możliwości umorzenia instrumentu finansowego przed M. ww w. rcl
dstawowych domu maklerskiego do wysokości nieprzekraczającej 50% wartości składników, o których mowa w ust. 1,
mniejszonej o wartość
zycji, o których mowa w ust. 2. Jeżeli nastąpiło istotne
gorszenie sytuacji finansowej domu maklerskiego, limit ten dotyczy wyłącznie instrumentów finansowych, o których mowa w ust. 1 pkt 2 lit. c, które zostały zamienione na akcje albo udziały przed terminem, zgodnie z warunkami emisji; w takim przypadku: 1) wartość wszystkich innych instrumentów finansowych łącznie nie może przekraczać maksymalnej wysokości 35%; 2) wartość instrumentów terminowych i instrumentów finansowych, w stosunku do których obowiązują
stanowienia zwiększające skłonność domu maklerskiego do umarzania instrumentów, nie może przekraczać maksymalnej wysokości 15%. — 9237 — d) w § 9 dodaje się ust. 3 w brzmieniu: „3. Z zastrzeżeniem § 1 ust. 5,
zycje, o których mowa w art. 105 ust. 1 pkt 11 ustawy, obejmują wyłącznie
zycje określone w ust. 1, z zastrzeżeniem ust. 2.”. § 2. Do sekurytyzacji, które
dniu wejścia w życie niniejszego rozporządzenia zostały zamienione lub do których
tym dniu zostały dodane nowe ekspozycje, § 31a załącznika nr 8 do rozporządzenia wymienionego w § 1 dom maklerski stosuje od dnia 1 stycznia 2015 r. § 3. Rozporządzenie wchodzi w życie
upływie 14 dni od dnia ogłoszenia. ww w. rcl .go 11. Nadwyżka instrumentów, o których mowa w ust. 1 pkt 2 lit. c,
nad limit, o którym mowa w ust. 10, stanowi kapitał uzupełniający II kategorii wykazywany razem z
zycjami, o których mowa w § 4 ust. 1 pkt
ust. 3 dodaje się ust. 3a w brzmieniu: „3a. Wartość wszystkich
zycji, o których mowa w ust. 1, nie może przekraczać 100% wielkości kapitałów
dstawowych domu maklerskiego ustalonych na
trzeby obliczenia
ziomu nadzorowanych kapitałów,
mniejszonych o
zycje określone w § 2 ust. 2.”,
z. 927 v.p l Dziennik Ustaw Nr 156 Minister Finansów: wz. L. Kotecki
Wyjaśnienie AI na podstawie urzędowego tekstu ustawy. Orientacyjne, nie zastępuje porady prawnej.