Rozporządzenie Ministra Zdrowiaz dnia 8 kwietnia 2014 r.w sprawie zajęć rehabilitacyjnych organizowanych w szpitalach psychiatrycznych Treść rozporządzenia Na podstawie art. 15 ust. 2 ustawy z dnia 19

sierpnia 1994 r. o ochronie zdrowia psychicznego (Dz. U. z 2011 r. Nr 231, poz. 1375) zarządza się, co następuje: § 1. Rozporządzenie określa: 1) cele, rodzaje, zakres programowy i wymiar czasu zajęć rehabilitacyjnych, organizowanych w szpitalach psychiatrycznych, zwanych dalej „zajęciami rehabilitacyjnymi”; 2) sposób prowadzenia i dokumentowania zajęć rehabilitacyjnych; 3) sposób nagradzania uczestników zajęć rehabilitacyjnych. § 2. Celem zajęć rehabilitacyjnych jest: 1) zmniejszenie nasilenia objawów chorobowych i przeciwdziałanie ich nawrotom; 2) nauka aktywnego udziału we własnym leczeniu; 3) nauka i doskonalenie umiejętności:

1. a)społecznych,
2. b)praktycznych, w tym samoobsługi; 4) poszukiwanie odpowiednich form rozwoju osobistego i wspieranie rozwoju osobistego; 5) integracja społeczna; 6) wsparcie i edukacja rodzin. § 3. Określa się następujące rodzaje zajęć rehabilitacyjnych: 1) sesje pomocy psychologicznej, w szczególności w postaci psychoterapii indywidualnej, grupowej lub rodzinnej; 2) edukacja i psychoedukacja; 3) terapia zajęciowa; 4) trening umiejętności społecznych; 5) arteterapia; 6) terapia ruchowa. § 4. Zakres programowy zajęć rehabilitacyjnych obejmuje w przypadku: 1) sesji pomocy psychologicznej - przygotowanie do rozwiązywania problemów emocjonalnych, interpersonalnych, do postępowania w sytuacjach kryzysowych, także z udziałem rodzin pacjentów; 2) edukacji i psychoedukacji - przedstawienie pacjentowi podstawowej wiedzy na temat jego choroby; 3) terapii zajęciowej - dostosowane do potrzeb i możliwości pacjentów ćwiczenie umiejętności koncentracji, ćwiczenie umiejętności organizacji wykonywania kolejnych czynności prowadzących do realizacji określonego zadania; 4) treningu umiejętności społecznych - dostosowane do potrzeb i możliwości pacjentów nabywanie i ćwiczenie umiejętności o charakterze samoobsługowym, umiejętności rozwiązywania problemów społecznych, komunikacyjnych oraz umiejętności radzenia sobie z problemami wynikającymi z procesu leczenia; 5) arteterapii - poznawanie i doskonalenie zróżnicowanych form i technik sztuki pomocnych we wzmacnianiu rozwoju osobistego pacjenta; 6) terapii ruchowej - zajęcia sportowe, turystykę i rekreację. § 5. 1. Zajęcia rehabilitacyjne są prowadzone zgodnie z indywidualnym planem rehabilitacji, opracowanym przez lekarza specjalistę w dziedzinie psychiatrii i psychologa lub terapeutę zajęciowego, we współdziałaniu z pacjentem. 2. W indywidualnym planie rehabilitacji uwzględnia się takie rodzaje zajęć rehabilitacyjnych, aby stanowiły system skoordynowanych oddziaływań, mających prowadzić do umożliwienia pacjentowi samodzielnej egzystencji, integracji społecznej, podjęcia aktywności zawodowej i nabycia umiejętności zapewniających możliwie największą niezależność. 3. W indywidualnym planie rehabilitacji określa się indywidualny rodzaj i wymiar czasu zajęć rehabilitacyjnych dla danego pacjenta z uwzględnieniem przebiegu choroby, nasilenia jej objawów oraz oczekiwań i możliwości tego pacjenta. § 6. 1. Zajęcia rehabilitacyjne są prowadzone 5 razy w tygodniu w wymiarze od 2 do 5 godzin dziennie, w tym co najmniej 2 razy w tygodniu w godzinach popołudniowych. 2. W godzinach popołudniowych i w dni wolne od pracy pacjentom zapewnia się również dostęp do zorganizowanych form aktywności usprawniających ich adaptację społeczną. § 7. 1. Dokumentacja zajęć rehabilitacyjnych jest prowadzona w historii choroby, stanowiącej część dokumentacji medycznej. 2. W historii choroby zamieszcza się informacje o przebiegu udziału pacjenta w zajęciach rehabilitacyjnych dotyczące: 1) zmian w zakresie zdolności ruchowych; 2) napędu - aktywności niekierowanej (własnej); 3) koncentracji uwagi (podczas aktywności spontanicznej, w czasie zabawy, wykonywania zadań; czas koncentracji); 4) współdziałania (w różnych sytuacjach; czas współdziałania); 5) opanowywania nowych umiejętności (tempo, trwałość, stopień trudności), także w zakresie kontroli zachowań, zdolności proszenia o pomoc, budowania poprawnych relacji interpersonalnych, kształtowania asertywności; 6) dominującego nastroju i emocji; 7) gotowości do kontaktów (rodzaje, kierunek); 8) umiejętności w zakresie samoobsługi; 9) zachowań trudnych (opis tych zachowań oraz sytuacji, w których występują). § 8. 1. Pacjenci aktywnie uczestniczący w zajęciach rehabilitacyjnych mogą otrzymywać nagrody rzeczowe. 2. Wniosek o przyznanie nagrody rzeczowej sporządza osoba opracowująca indywidualny plan rehabilitacji, o której mowa w § 5 ust. 1. 3. Wniosek o przyznanie nagrody rzeczowej zawiera: imię i nazwisko pacjenta, imię i nazwisko osoby wnioskującej oraz propozycję nagrody rzeczowej wraz z uzasadnieniem. 4. Kierownik szpitala psychiatrycznego zatwierdza wniosek o przyznanie nagrody rzeczowej i określa jej wartość. § 9. Rozporządzenie wchodzi w życie z dniem następującym po dniu ogłoszenia.2)Niniejsze rozporządzenie było poprzedzone rozporządzeniem Ministra Zdrowia i Opieki Społecznej z dnia 20 października 1995 r. w sprawie organizowania zajęć rehabilitacyjnych w szpitalach psychiatrycznych i nagradzania uczestników tych zajęć (Dz. U. Nr 127, poz. 614), które utraciło moc z dniem 12 lutego 2013 r. na podstawie art. 3 pkt 1 ustawy z dnia 3 grudnia 2010 r. o zmianie ustawy o ochronie zdrowia psychicznego (Dz. U. z 2011 r. Nr 6, poz. 19). 2) Niniejsze rozporządzenie było poprzedzone rozporządzeniem Ministra Zdrowia i Opieki Społecznej z dnia 20 października 1995 r. w sprawie organizowania zajęć rehabilitacyjnych w szpitalach psychiatrycznych i nagradzania uczestników tych zajęć (Dz. U. Nr 127, poz. 614), które utraciło moc z dniem 12 lutego 2013 r. na podstawie art. 3 pkt 1 ustawy z dnia 3 grudnia 2010 r. o zmianie ustawy o ochronie zdrowia psychicznego (Dz. U. z 2011 r. Nr 6, poz. 19). Pokaż całość