ust. 1 pkt 5 lit. b - 5 punktów edukacyjnych, z zastrzeżeniem że punkty zalicza się jeden raz, niezależnie od liczby posiedzeń, na których był wygłaszany referat; 6) udział w posiedzeniu naukowo-szkoleniowym, o którym mowa w ust. 1 pkt 5 lit. c - 2 punkty edukacyjne za każdy dzień, niezależnie od liczby referatów i wykładów uwzględnionych w programie posiedzenia, nie więcej jednak niż 10 punktów edukacyjnych; 7) przygotowanie i wygłoszenie referatu, wykładu lub przeprowadzenie ćwiczeń na kongresie, zjeździe, konferencji lub sympozjum naukowym - 10 punktów edukacyjnych oraz 2 punkty edukacyjne za każdy dzień udziału w kongresie, sympozjum, zjeździe lub konferencji, nie więcej jednak niż 10 punktów edukacyjnych; 8) każdy dzień udziału w kongresie, zjeździe, konferencji lub sympozjum naukowym - 2 punkty edukacyjne, nie więcej jednak niż 10 punktów edukacyjnych; 9) uzyskanie stopnia naukowego doktora, doktora habilitowanego - 75 punktów edukacyjnych; 10) uzyskanie tytułu profesora z obszaru nauk medycznych i nauk o zdrowiu - 100 punktów edukacyjnych; 11) opublikowanie jako autor lub współautor: a) książki naukowej - 50 punktów edukacyjnych, b) książki popularnonaukowej - 20 punktów edukacyjnych, c) artykułu naukowego oryginalnego - 15 punktów edukacyjnych, d) artykułu o charakterze poglądowym lub rozdziału w książce - 10 punktów edukacyjnych, e) artykułu popularnonaukowego, programu multimedialnego lub komunikatu z badań naukowych - 5 punktów edukacyjnych, f) tłumaczenia książki lub artykułu - 50% liczby punktów,
lit. a-e; 12) samokształcenie przygotowujące do właściwej realizacji zadań w ramach pełnienia funkcji kierownika specjalizacji, opiekuna stażu kierunkowego lub promotora pracy doktorskiej - 5 punktów edukacyjnych za każdy rok. § 4. Zrealizowanie ciągłego szkolenia polega na uzyskaniu w okresie edukacyjnym co najmniej 100 punktów edukacyjnych za udział w wybranych formach ciągłego szkolenia, w tym co najmniej 50 punktów edukacyjnych powinno być uzyskanych w ramach zakończonych testem lub kolokwium kursów,
1 pkt 1, lub kursów odbywanych w ramach szkolenia specjalizacyjnego,
1 pkt 3, lub ćwiczeń odbywanych w ramach kursów organizowanych przez towarzystwa naukowe lub KIDL,
1 pkt 5 lit. b, z wyłączeniem uzyskania stopnia naukowego doktora, doktora habilitowanego oraz tytułu profesora z obszaru nauk medycznych i nauk o zdrowiu. § 5. Ustala się następujące standardy ciągłego kształcenia diagnostów laboratoryjnych: 1) jednostka szkoląca, o której mowa w art. 30b ust. 1 ustawy z dnia 27 lipca 2001 r. o diagnostyce laboratoryjnej, zwana dalej „jednostką szkolącą”, zapewnia bazę dydaktyczną dostosowaną do liczby osób uczestniczących w formach szkolenia,
1 pkt 1-3; 2) jednostka szkoląca zapewnia kadrę dydaktyczną, posiadającą merytoryczną wiedzę i umiejętności praktyczne w zakresie wiedzy, o której mowa w § 2 ust. 1; 3) wybrane formy ciągłego szkolenia, organizowane poza strukturą jednostki szkolącej, odbywają się na podstawie pisemnej umowy zawartej pomiędzy jednostką szkolącą a podmiotem realizującym te szkolenia; 4) jednostka szkoląca ma obowiązek najpóźniej do dnia 15 listopada każdego roku podać do publicznej wiadomości, zamieszczając na swojej stronie internetowej, wstępny harmonogram kursów,
1 pkt 1, wraz z imionami i nazwiskami osób prowadzących kursy na następny rok; 5) jednostka szkoląca zapewnia sprawną organizację procesu dydaktycznego oraz prowadzi w sposób ciągły wewnętrzną ocenę jakości kształcenia; 6) jednostka szkoląca posiada opracowane w formie pisemnej szczegółowe programy kursów,
1 pkt 1, oraz dokumentację przebiegu szkoleń, uwzględniającą ewidencję uczestników szkoleń prowadzoną zgodnie z danymi zawartymi w kartach ciągłego szkolenia; 7) realizacja programu ciągłego szkolenia uwzględnia aktualną wiedzę, osiągnięcia teorii i praktyki oraz zweryfikowane wyniki badań naukowych; 8) program kursu, o którym mowa w § 3 ust. 1 pkt 1, jest realizowany z zastosowaniem nowoczesnych metod dydaktycznych, adekwatnych do przedmiotu i celu kursu, w szczególności z uwzględnieniem internetowych programów edukacyjnych; 9) kurs, o którym mowa w § 3 ust. 1 pkt 1, kończy się testem; 10) udział diagnosty laboratoryjnego w formach ciągłego szkolenia,
1 pkt 1-3, potwierdza wydane przez jednostkę szkolącą zaświadczenie, które określa temat, liczbę godzin szkolenia i liczbę punktów edukacyjnych; 11) udział diagnosty laboratoryjnego w formach ciągłego szkolenia,
1 pkt 5 lit. c i e, potwierdza certyfikat wydany przez organizatora kongresu, zjazdu, konferencji lub sympozjum naukowego; 12) przygotowanie i wygłoszenie przez diagnostę laboratoryjnego referatu, o którym mowa w § 3 ust. 1 pkt 5 lit. a, lub przygotowanie i wygłoszenie referatu, wykładu lub przeprowadzenie ćwiczeń na kongresie, zjeździe, konferencji lub sympozjum naukowym,
1 pkt 5 lit. d, potwierdza certyfikat wydany odpowiednio przez towarzystwa naukowe, KIDL albo organizatora kongresu, zjazdu, konferencji lub sympozjum naukowego; 13) przygotowanie i przeprowadzenie przez diagnostę laboratoryjnego ćwiczeń,
1 pkt 5 lit. b, potwierdza certyfikat wydany przez towarzystwa naukowe lub KIDL. §
, diagnosta laboratoryjny zgłasza się do KIDL w celu potwierdzenia dopełnienia obowiązku podnoszenia kwalifikacji zawodowych.
Wyjaśnienie AI na podstawie urzędowego tekstu ustawy. Orientacyjne, nie zastępuje porady prawnej.