Zmiany do załącznika I do Konwencji w sprawie transgranicznych skutków awarii przemysłowych, sporządzonej w Helsinkach dnia 17 marca 1992 r., przyjęte

Zmianyz dnia 3 grudnia 2014 r.do załącznika I do Konwencji w sprawie transgranicznych skutków awarii przemysłowych, sporządzonej w Helsinkach dnia 17 marca 1992 r. Spis treści Treść Dodatek - Tekst Zmian w języku angielskim Treść W imieniu Rzeczypospolitej Polskiej PREZYDENT RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ podaje do powszechnej wiadomości: W dniach 3-5 grudnia 2014 r. w Genewie zostały przyjęte Zmiany do załącznika I do Konwencji w sprawie transgranicznych skutków awarii przemysłowych, sporządzonej w Helsinkach dnia 17 marca 1992 r., w następującym brzmieniu: Przekład Decyzja 2014/2 Konferencji Stron Konwencji zmieniająca załącznik I do Konwencji Konferencja Stron, Rozpoznając potrzebę zaktualizowania kategorii substancji i mieszanin oraz substancji nazwanych i ich ilości progowych, zawartych w załączniku I do Konwencji w sprawie transgranicznych skutków awarii przemysłowych, dla celów wprowadzenia kryteriów Globalnie Zharmonizowanego Systemu Klasyfikacji i Oznakowania Chemikaliów Organizacji Narodów Zjednoczonych (ST/SG /AC.10/30/Rev.4) oraz utrzymania zgodności z odpowiednim prawodawstwem Unii Europejskiej, Mając na względzie swoją decyzję o przeprowadzeniu przeglądu substancji niebezpiecznych i ich ilości zawartych w załączniku I oraz swoją decyzję 2004/4 o utworzeniu Grupy Roboczej ds. Rozwoju Konwencji, Uznając propozycję zmian do załącznika I przygotowaną przez Grupę Roboczą na podstawie gruntownego przeglądu, Dokonuje zmian załącznika I do Konwencji dotyczącego substancji niebezpiecznych dla celów określenia niebezpiecznych działalności poprzez zastąpienie go tekstem znajdującym się w załączniku do niniejszej decyzji. Załącznik Substancje niebezpieczne służące ustaleniu niebezpiecznych rodzajów działalności1 W przypadku, gdy substancja lub mieszanina wymieniona w Części II należy także do jednej lub kilku kategorii w Części I, zastosowanie ma ilość progowa podana w Części II. Przy ustalaniu niebezpiecznych rodzajów działalności Strony winny brać pod uwagę faktyczne i przewidywane niebezpieczne właściwości i/lub ilości wszystkich występujących substancji niebezpiecznych lub substancji niebezpiecznych, które, jak racjonalnie można przewidzieć, mogą powstać w sytuacji utraty kontroli nad działalnością, w tym rodzajami działalności związanymi z magazynowaniem, podejmowaną w ramach niebezpiecznej działalności. Część I.Kategorie substancji i mieszanin niewymienione w Części II Kategoria zgodna z Globalnie Zharmonizowanym Systemem Klasyfikacji i Oznakowania Chemikaliów (GHS) Organizacji Narodów Zjednoczonych (ONZ) Ilość progowa (w tonach metrycznych) 1. Toksyczność ostra, Kategoria 1, wszystkie drogi narażenia2 20 2. Toksyczność ostra:Kategoria 2, wszystkie drogi narażenia3Kategoria 3, droga narażenia przez drogi oddechowe4 200 3. Działanie toksyczne na narządy docelowe (STOT) - Narażenie jednorazowe (SE) STOT, Kategoria I5 200 4. Materiały wybuchowe - niestabilne materiały wybuchowe lub materiały wybuchowe, gdzie substancja, mieszanina bądź wyrób należy do Podklasy 1.1, 1.2,1.3,1.5 lub 1.6 Rozdziału 2.1.2 kryteriów GHS lub substancje bądź mieszaniny o właściwościach wybuchowych określonych badaniami serii 2 części I Zaleceń ONZ dotyczących transportu towarów niebezpiecznych: Podręcznik Badań i Kryteriów (Podręcznik Badań i Kryteriów) nienależące do klas zagrożenia wywoływanego przez nadtlenki organiczne lub substancje i mieszaniny samoreaktywne6,7 50 5. Materiały wybuchowe, gdzie substancja, mieszanina bądź wyrób należy do Podklasy 1.4 Rozdziału 2.1.2 kryteriów GHS7,8 200 6. Gazy łatwopalne. Kategoria 1 lub 29 50 7. Aerozole1”, Kategoria 1 lub 2, zawierające gazy łatwopalne Kategorii 1 lub 2 bądź ciecze łatwopalne Kategorii 1 500 (netto) 8. Aerozole10, Kategoria 1 lub 2, niezawierające gazów łatwopalnych Kategorii 1 lub 2 ani cieczy łatwopalnych Kategorii 111 50 000 (netto) 9. Gazy utleniające, Kategoria 112 200 10. Ciecze łatwopalne:Ciecze łatwopalne, Kategoria 1, lubCiecze łatwopalne, Kategoria 2 lub 3, utrzymywane w temperaturze powyżej ich temperatury wrzenia13, lubPozostałe ciecze o temperaturze zapłonu ≤ 60 şC, utrzymywane w temperaturze powyżej ich temperatury wrzenia14 50 11. Ciecze łatwopalne:Ciecze łatwopalne, Kategoria 2 lub 3, w przypadku których szczególne warunki procesu, takie jak wysokie ciśnienie lub wysoka temperatura, mogą stanowić zagrożenie awariami przemysłowymi 15, lubPozostałe ciecze o temperaturze zapłonu ≤ 60 şC, w przypadku których szczególne warunki procesu, takie jak wysokie ciśnienie lub wysoka temperatura, mogą stanowić zagrożenie awariami przemysłowymi14 200 12. Ciecze łatwopalne, Kategoria 2 lub 3, nieobjęte 10 i 1116 50 000 13. Substancje i mieszaniny samoreaktywne oraz nadtlenki organiczne:Substancje i mieszaniny samoreaktywne, Typ A lub B, lubNadtlenki organiczne, Typ A lub B17 50 14. Substancje i mieszaniny samoreaktywne oraz nadtlenki organiczne:Substancje i mieszaniny samoreaktywne, Typ C, D, E lub F, lubNadtlenki organiczne, Typ C, D, E lub F18 200 15. Piroforyczne substancje ciekłe i stałe, Kategoria 1 200 16. Utleniające substancje ciekłe i stałe, Kategoria 1,2 lub 3 200 17. Niebezpieczne dla środowiska wodnego, Kategoria ostre 1 lub przewlekłe 119 200 18. Niebezpieczne dla środowiska wodnego, Kategoria przewlekłe 220 500 19. Substancje i mieszaniny, które reagują gwałtownie z wodą, takie jak chlorek acetylu, czterochlorek tytanu 500 20. Substancje i mieszaniny, które w kontakcie z wodą wydzielają gazy łatwopalne, Kategoria I21 500 21. Substancje i mieszaniny, które w kontakcie z wodą uwalniają toksyczne gazy (substancje i mieszaniny, które w kontakcie z wodą lub wilgotnym powietrzem uwalniają gazy zaklasyfikowane ze względu na ostrą toksyczność w kategorii 1,2 lub 3, takie jak fosforek glinu, pięciosiarczek fosforu) 200 Część II.Substancje chemiczne Substancja Ilość progowa(w tonach metrycznych) la. Azotan amonu 22 10000 1b. Azotan amonu 23 5000 1c. Azotan amonu24 2 500 1d. Azotan amonu 25 50 2a. Azotan potasu26 10 000 2b. Azotan potasu27 5000 3. Pentatlenek arsenu, kwas arsenowy (V) i/lub jego sole 2 4. Tritlenek arsenu, kwas arsenowy (III) i/lub jego sole 0,1 5. Brom 100 6. Chlor 25 7. Związki niklu w formie wdychalnego pyłu: tlenek niklu, ditlenek niklu, siarczek niklu, disiarczek triniklu, tritlenek diniklu 1 8. Etylenoimina 20 9. Fluor 20 10. Formaldehyd (o stężeniu ≥ 90 %) 50 11. Wodór 50 12. Chlorowodór (gaz ciekły) 250 13. Alkile ołowiu 50 14. Łatwopalne gazy ciekłe, kategoria 1 lub 2 (w tym gaz płynny LPG) i gaz ziemny28 200 15. Acetylen 50 16. Tlenek etylenu 50 17. Tlenek propylenu 50 18. Metanol 5 000 19. 4,4-metylenobis (2-chloranilina) i/lub sole w formie sproszkowanej 0,01 20. Izocyjanian metylu 0,15 21. Tlen 2000 22. Diiozocyjanian toluilenu (2,4- diizocyjanian toluilenu i 2,6- diizocyjanian toluilenu) 100 23. Dichlorek karbonylu (fosgen) 0,75 24. Arsyna (arsenowodór) 1 25. Fosforowodór (triwodorek fosforu) 1 26. Dichlorek siarki 1 27. Tritlenek siarki 75 28. Polichlorowane dibenzofurany i polichlorowane dibenzodioksyny (w tym tetrachlorodibenzodioksyna TCDD), obliczone jako ekwiwalent TCDD29 0,001 29. Następujące substancje rakotwórcze lub mieszaniny zawierające następujące substancje rakotwórcze w stężeniach przekraczających 5% wagowych:4-aminobifenyl i/lub jego sole, chlorek benzylidenu, benzydyna i/lub jej sole, eter bis (chlorometylowy), eter chlorometylometylowy, 1,2-dibromoetan, siarczan dietylu, siarczan dimetylu, chlorek dimetylokarbamoilowy, 1,2- dibromo-3-chloropropan, 1,2-dimetylohydrazyna, dimetylonitrozoamina, heksametylofosforotriamid, hydrazyna, 2- naftyloamina i/lub sole, 4-nitrobifenyl i 1,3-propanosullon 2 30. Produkty ropopochodne i paliwa alternatywne:(

1. a)Benzyny i benzyny ciężkie;(
2. b)Nafty (w tym paliwa do silników odrzutowych);(
3. c)Oleje gazowe (w tym paliwo do silników wysokoprężnych, oleje opałowe i mieszaniny olejów gazowych);(
4. d)Ciężki olej opałowy;(
5. e)Paliwa alternatywne mające takie samo zastosowanie i posiadające podobne właściwości pod względem palności oraz zagrożeń dla środowiska jak produkty, o których mowa w literach od (
6. a)do (
7. d)25 000 31. Amoniak bezwodny 200 32. Tri fluorek boru 20 33. Siarkowodór 20 34. Piperdyna 200 35. Bis-(2-dimetyloaminoetylo)- metyloamina 200 36. 3-(2-etyloheksyloksy)propyloamina 200 37. Mieszaniny podchlorynu sodu zaklasyfikowane ze względu na toksyczność ostrą dla środowiska wodnego, kategoria 1 [H400] zawierające mniej niż 5% aktywnego chloru i niezaklasyfikowane do żadnej innej kategorii zagrożenia w Części 1 załącznika I.30 500 38. Propyloamina31 2 000 39. Akrylan tert-butylu31 500 40. 2-metylo-3-butenonitryl31 2 000 41. Tetrahydro-3,5-dimetylo-1,2,3,5-tiadiazyno-2-tion (Dazomet)31 200 42. Akrylan metylu 31 2 000 43. 3-metylopirydyna31 2 000 44. 1 -bromo-3-chIoropropan31 2000 Przypisy: 1 Kryteria zgodne z Globalnie Zharmonizowanym Systemem Klasyfikacji i Oznakowania Chemikaliów (GHS) Organizacji Narodów Zjednoczonych (ONZ) (ST/SG/AC.10/30/Rev.4). Strony winny stosować powyższe kryteria na potrzeby klasyfikacji substancji i mieszanin dla celów Części I niniejszego załącznika, chyba że w ustawodawstwie krajowym przyjęte zostały inne prawnie wiążące kryteria. Mieszaniny winny być traktowane tak samo jak substancje czyste, jeśli ich stężenie mieści się w granicach ustalonych z uwzględnieniem ich właściwości zgodnie z GHS, chyba że wyraźnie określono ich skład procentowy lub inną konkretną charakterystykę. 2 Zgodnie z kryteriami zawartymi w rozdziałach 3.1.2 i 3.1.3 GHS. 3 Zgodnie z kryteriami zawartymi w rozdziałach 3.1.2 i 3.1.3 GHS. 4 Substancje niebezpieczne będące ostro toksyczne Kategorii 3 drogą pokarmową należą do pozycji 2 ostro toksyczne w przypadkach, gdy nie można ich zaklasyfikować ani ze względu na ostrą toksyczność drogą inhalacyjną, ani ze względu na ostrą toksyczność drogą skórną, przykładowo z uwagi na brak decydujących danych na temat ich toksyczności drogą inhalacyjną lub skórną. 5 Substancje, które spowodowały znaczną toksyczność u ludzi lub takie które, w oparciu o dowody z badań z udziałem zwierząt doświadczalnych, można uznać za mogące skutkować znaczną toksycznością u ludzi w następstwie jednorazowego narażenia. Dalsze wskazówki znaleźć można na rysunku 3.8.1 i tabeli 3.8.1 w części 3 GHS. 6 Badanie właściwości wybuchowych substancji i mieszanin jest niezbędne tylko w przypadku, gdy procedura kwalifikacyjna zgodna z aneksem 6 częścią 3 Podręcznika badań i kryteriów pozwala stwierdzić, że substancja lub mieszanina potencjalnie posiada właściwości wybuchowe. 7 Klasa zagrożeń Materiały wybuchowe obejmuje wyroby pirotechniczne. Jeżeli ilość substancji lub mieszaniny wybuchowej zawarta w wyrobie jest znana, winna być brana pod uwagę na potrzeby niniejszej Konwencji. Jeżeli ilość substancji lub mieszaniny wybuchowej zawarta w wyrobie nie jest znana, wówczas na potrzeby niniejszej Konwencji cały wyrób traktowany jest jak materiał wybuchowy. 8 Jeśli Materiały wybuchowe z Podklasy 1.4 są rozpakowywane lub przepakowywane, przypisuje się je do pozycji 4 (Materiały wybuchowe), o ile nie wykaże się, że zagrożenie nadal odpowiada Podklasie 1.4, zgodnie z GHS. 9 Zgodnie z kryteriami zawartymi w rozdziale 2.2.2 GHS. 10 Aerozole są klasyfikowane zgodnie z kryteriami zawartymi w Rozdziale 2.3 GHS i Podręcznikiem Badań i Kryteriów, Część III, sekcja 31. 11 Aby zastosować tę pozycję, należy udokumentować, że dozownik aerozolu nie zawiera łatwopalnego gazu kategorii 1 lub 2 ani łatwopalnej cieczy kategorii 1. 12 Zgodnie z kryteriami zawartymi w rozdziale 2.4.2 GHS. 13 Zgodnie z kryteriami zawartymi w rozdziale 2.6.2 GHS. 14 Ciecze o temperaturze zapłonu przekraczającej 35 şC mogą być traktowane jak ciecze niepalne dla niektórych celów regulacyjnych (np. w transporcie) w przypadku uzyskania negatywnych wyników w badaniu na podtrzymanie palenia L.2, w części III, sekcji 32 Podręcznika badań i kryteriów. Nie ma to jednak zastosowania w warunkach podwyższonej temperatury lub ciśnienia, w związku z tym takie ciecze są włączone do tej pozycji. 15 Zgodnie z kryteriami zawartymi w rozdziale 2.6.2 GHS. 16 Zgodnie z kryteriami zawartymi w rozdziale 2.6.2 GHS. 17 Zgodnie z kryteriami zawartymi w rozdziałach 2.8.2 i 2.15.2.2 GHS. 18 Zgodnie z kryteriami zawartymi w rozdziałach 2.8.2 i 2.15.2.2 GHS. 19 Zgodnie z kryteriami zawartymi w rozdziale 4.1.2 GHS. 20 Zgodnie z kryteriami zawartymi w rozdziale 4.1.2 GHS. 21 Zgodnie z kryteriami zawartymi w rozdziale 2.12.2 GHS. 22 Azotan amonu (10 000): nawozy zdolne do samopodtrzymującego się rozkładu. Niniejsza uwaga ma zastosowanie do nawozów wieloskładnikowych/złożonych opartych na azotanie amonu (nawozy wieloskładnikowe/złożone zawierają azotan amonu z fosforanem i/lub potażem), zdolnych do samopodtrzymującego się rozkładu zgodnie z testem nieckowym (zob. Podręcznik badań i kryteriów część III pkt 38.2), i w których zawartość azotu pochodząca z azotanu amonu wynosi: (
8. a)od 15,75% do 24,5% wagowych (15,75% i 24,5% zawartości wagowej azotu pochodzącej z azotanu amonu odpowiada odpowiednio 45% i 70% azotanu amonu) i które albo nie zawierają łącznie więcej niż 0,4% materiałów palnych/organicznych lub spełniają wymagania odpowiedniego testu odporności na detonację (np. testu 4-calowych rur stalowych); (
9. b)15,75% wagowych lub mniej oraz obejmuje nieograniczoną ilość substancji palnych. 23 Azotan amonu (5 000): stosowany jako nawóz. Ma to zastosowanie do prostych nawozów sztucznych opartych na azotanie amonu oraz do wieloskładnikowych/złożonych nawozów sztucznych opartych na azotanie amonu, w których zawartość azotu pochodząca z azotanu amonu: (
10. a)przekracza 24,5% wagowych, z wyjątkiem mieszanin prostych nawozów sztucznych opartych na azotanie amonu z dolomitem, kamieniem wapiennym i/lub węglanem wapnia o czystości co najmniej 90%; (
11. b)przekracza 15,75% wagowych w mieszaninach azotanu amonu i siarczanu amonu; (
12. c)przekracza 28% wagowych (28% zawartości wagowej azotu pochodzącej z azotanu amonu odpowiada 80% azotanu amonu) dla mieszanin prostych nawozów sztucznych opartych na azotanie amonu z dolomitem, kamieniem wapiennym i/lub węglanem wapnia o czystości co najmniej 90 %; i które spełniają także wymagania odpowiedniego testu odporności na detonację (np. testu 4-calowych rur stalowych). 24 Azotan amonu (2 500): techniczny. Ma to zastosowanie do: (
13. a)Azotanu amonu i mieszanin azotanu amonu, w których zawartość azotu pochodząca z azotanu amonu wynosi: (
14. i)od 24,5% do 28% wagowych i które nie zawierają więcej niż 0,4% substancji palnych; (
15. ii)ponad 28% wagowych i które nie zawierają więcej niż 0,2% substancji palnych; (
16. b)Wodnych roztworów azotanu amonu, w których zawartość azotanu amonu wynosi ponad 80% wagowych. 25 Azotan amonu