Druga Poprawkaprzyjęta w Cavtat dnia 4 czerwca 2004 r.do Konwencji o ocenach oddziaływania na środowisko w kontekście transgranicznym, sporządzonej w Espoo dnia 25 lutego 1991 r. Spis treści Treść Dodatek - Tekst Drugiej poprawki do Konwencji po angielsku Treść W imieniu Rzeczypospolitej Polskiej PREZYDENT RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ podaje do powszechnej wiadomości: Dnia 4 czerwca 2004 r. w Cavtat, podczas III Spotkania Stron Konwencji, Decyzją Ul/7, została przyjęta Druga poprawka do Konwencji o ocenach oddziaływania na środowisko w kontekście transgranicznym, sporządzonej w Espoo dnia 25 lutego 1991 r., w następującym brzmieniu: Przekład DECYZJA III/7 DRUGA POPRAWKA DO KONWENCJI Z ESPOO Spotkanie, odwołując się do swojej decyzji II/10 w sprawie przeglądu Konwencji oraz do ustępu 19 sofijskiej deklaracji ministerialnej, pragnąc zmienić Konwencję w celu dalszego wzmocnienia jej stosowania i poprawy synergii z innymi wielostronnymi umowami środowiskowymi, oceniając wysoko prace grupy zadaniowej ustanowionej podczas drugiego Spotkania Stron, małej grupy do spraw poprawek, a także samej Grupy Roboczej do spraw Ocen Oddziaływania na Środowisko, uwzględniając Konwencję o dostępie do informacji, udziale społeczeństwa w podejmowaniu decyzji oraz dostępie do sprawiedliwości w sprawach dotyczących środowiska, sporządzoną w Aarhus (Dania) dnia 25 czerwca 1998 roku oraz odwołując się do Protokołu w sprawie strategicznej oceny oddziaływania na środowisko, sporządzonego w Kijowie (Ukraina) dnia 21 maja 2003 roku, uwzględniając również odpowiednie instrumenty prawne Wspólnoty Europejskiej, takie jak dyrektywa 85/337/EWG z dnia 27 czerwca 1985 roku w sprawie oceny skutków wywieranych przez niektóre przedsięwzięcia publiczne i prywatne na środowisko naturalne, zmieniona dyrektywami 97/11/WE i 2003/35/WE, mając świadomość, że rozszerzenie Załącznika I zwiększy znaczenie ocen oddziaływania na środowisko w regionie, uznając korzyści wynikające z możliwie najwcześniejszej współpracy międzynarodowej w zakresie ocen oddziaływania na środowisko, wspierając prace Komitetu Implementacyjnego stanowiące użyteczne narzędzie do dalszego wdrażania i stosowania postanowień Konwencji, 1. Potwierdza, że ważność decyzji podjętych przed wejściem w życie Drugiej poprawki do Konwencji, w tym dotyczących przyjęcia protokołów, ustanowienia organów pomocniczych, przeglądu zgodności i działań podejmowanych przez Komitet Implementacyjny, nie zostanie uchylona na skutek przyjęcia i wejścia w życie niniejszej poprawki; 2. Potwierdza również, że każda Strona jest w dalszym ciągu uprawniona do uczestniczenia we wszystkich działaniach podejmowanych w ramach Konwencji, w tym do przygotowywania protokołów, ustanawiania organów pomocniczych i uczestnictwa w nich oraz do przeglądu zgodności, niezależnie od tego, czy Druga poprawka do Konwencji weszła w życie dla danej Strony, czy nie; 3. Przyjmuje następujące poprawki do Konwencji:
- a)w artykule 2 po ustępie 10 dodaje się nowy ustęp w brzmieniu: „ 11. Jeżeli Strona pochodzenia zamierza przeprowadzić procedurę w celu określenia zakresu dokumentacji oceny oddziaływania na środowisko, Strona narażona powinna mieć możliwość uczestniczenia w tej procedurze w odpowiednim zakresie. ”
- b)w artykule 8 po wyrazie „konwencji” dodaje się wyrazy: „ oraz z wszelkich jej protokołów, których są Stronami, ”
- c)w artykule 11 ustęp 2 nadaje się nowe brzmienie literze (c): „ (
- c)będą, w stosownych przypadkach, dążyć do tego, by korzystać z usług właściwych organów mających specjalistyczną wiedzę odpowiednią do osiągnięcia celów niniejszej konwencji oraz do współpracy z tymi organami; ”
- d)na końcu artykułu 11 dodaje się dwie nowe litery w brzmieniu: „ (
- g)będą przygotowywać, w stosownych przypadkach, protokoły do niniejszej konwencji; (
- h)ustanowią takie organy pomocnicze, jakie uznają za konieczne do wdrożenia niniejszej konwencji. ”
- e)w artykule 14 ustęp 4 drugie zdanie zastępuje się nowym zdaniem w brzmieniu: „ Poprawki wejdą w życie dla Stron, które je ratyfikowały, zatwierdziły lub przyjęły, dziewięćdziesiątego dnia od dnia otrzymania przez depozytariusza zawiadomienia o ich ratyfikacji, zatwierdzeniu lub przyjęciu przez co najmniej trzy czwarte liczby Stron w chwili ich przyjęcia. ”
- f)po artykule 14 dodaje się nowy artykuł w brzmieniu: „ Artykuł 14 bis Przegląd zgodności 1. Strony dokonują przeglądu zgodności z postanowieniami niniejszej konwencji na podstawie procedury zgodności w ramach przyjętej przez spotkanie Stron procedury niespornej i opartej na pomocy. Przegląd opiera się na regularnym składaniu sprawozdań przez Strony, ale nie jest do niego ograniczony. Decyzje o wymaganej przez Strony częstotliwości regularnego składania sprawozdań oraz o informacjach, jakie należy uwzględnić w tych sprawozdaniach, podejmuje spotkanie Stron. 2. Procedurę zgodności można stosować do każdego protokołu przyjętego w ramach niniejszej konwencji. ”
- g)Załącznik I do Konwencji zastępuje się Załącznikiem do niniejszej Decyzji;
- h)w Załączniku VI po ustępie 2 dodaje się nowy ustęp w brzmieniu: „ 3. Ustępy 1 i 2 mogą być stosowane, z uwzględnieniem niezbędnych zmian, do każdego protokołu do niniejszej konwencji. ” Załącznik ZESTAWIENIE RODZAJÓW DZIAŁALNOŚCI 1. Rafinerie ropy naftowej (z wyłączeniem instalacji wytwarzających jedynie smary z ropy naftowej) i instalacje do gazyfikacji i upłynniania węgla lub łupków bitumicznych o wydajności co najmniej 500 ton metrycznych na dobę. 2. (
- a)elektrociepłownie i inne instalacje do spalania o mocy cieplnej co najmniej 300 MW; oraz (
- b)elektrownie jądrowe i inne reaktory jądrowe, w tym demontaż lub likwidacja takich elektrowni bądź reaktorów1/ (z wyjątkiem instalacji badawczych do produkcji i konwersji materiałów rozszczepialnych i paliworodnych, o mocy nie przekraczającej 1 kilowata przy ciągłym obciążeniu termicznym). 3. (
- a)instalacje do przetwarzania wypalonego paliwa jądrowego; (
- b)instalacje przeznaczone: - do produkcji lub wzbogacania paliwa jądrowego; - do przetwarzania wypalonego paliwa jądrowego lub wysokoaktywnych odpadów radioaktywnych; - do ostatecznego składowania wypalonego paliwa jądrowego; - wyłącznie do ostatecznego składowania odpadów promieniotwórczych; lub - wyłącznie do przechowywania (planowanego na dłużej niż 10 lat) wypalonych paliw jądrowych lub odpadów promieniotwórczych w miejscu innym niż miejsce produkcji. 4. Duże instalacje do wstępnego wytopu żeliwa i stali oraz do produkcji metali nieżelaznych. 5. Instalacje do wydobywania azbestu oraz do przetwarzania i przekształcania azbestu i produktów zawierających azbest: w przypadku produktów azbestowo-cementowych -z roczną produkcją większą niż 20 000 ton metrycznych produktu końcowego, w przypadku materiałów ciernych - z roczną produkcja większą niż 50 ton metrycznych produktu końcowego oraz w przypadku innych zastosowań azbestu - w ilości większej niż 200 ton metrycznych rocznie. 6. Zintegrowane instalacje chemiczne. 7. (
- a)budowa autostrad, dróg szybkiego ruchu2/, tras dla dalekobieżnego ruchu kolejowego oraz lotnisk3/ o podstawowej długości pasa startowego wynoszącej co najmniej 2 100 metrów; (
- b)budowa nowej drogi o co najmniej czterech pasach ruchu bądź zmiana przebiegu i/lub poszerzenie istniejącej drogi złożonej z najwyżej dwóch pasów ruchu do co najmniej czterech pasów ruchu, w przypadku gdy taka nowa droga lub część drogi, która ma wyrównywany przebieg i/lub jest poszerzana, ma co najmniej 10 kilometrów długości w jednym odcinku. 8. Rurociągi o dużej średnicy do transportu ropy naftowej, gazu lub substancji chemicznych. 9. Porty handlowe oraz śródlądowe drogi wodne i porty śródlądowe, które pozwalają na ruch jednostek pływających o wyporności powyżej 1 350 ton metrycznych. 10. (
- a)instalacje do unieszkodliwiania odpadów za pomocą przekształcania termicznego, obróbki chemicznej lub składowania toksycznych i niebezpiecznych odpadów; (
- b)instalacje do unieszkodliwiania odpadów za pomocą przekształcania termicznego lub obróbki chemicznej odpadów innych niż niebezpieczne i mające wydajność przekraczającą 100 ton metrycznych na dobę. 11. Wielkie zapory i zbiorniki wodne. 12. Działania związane z poborem wód podziemnych lub systemy sztucznego zasilania wód podziemnych, w przypadku gdy roczna objętość pobieranej lub wykorzystywanej do zasilania wody wynosi co najmniej 10 milionów metrów sześciennych. 13. Wytwarzanie pulpy drzewnej, papieru i tektury w ilości co najmniej 200 ton metrycznych masy powietrznosuchej na dobę. 14. Duże kopalnie odkrywkowe, głębinowe, wydobycie i przerób na miejscu rud metali lub węgla. 15. Produkcja węglowodorów na obszarach morskich. Wydobywanie ropy naftowej i gazu ziemnego do celów handlowych, jeśli wydobyta ilość przekracza 500 ton metrycznych na dobę w przypadku ropy naftowej i 500 000 metrów sześciennych na dobę w przypadku gazu. 16. Duże urządzenia do magazynowania ropy naftowej, produktów petrochemicznych i chemicznych. 17. Wylesianie dużych obszarów. 18. (
- a)prace związane z przerzutem zasobów wodnych między dorzeczami, w przypadku gdy celem tego przerzutu jest zapobieganie potencjalnym brakom wody, a ilość wody, która jest przerzucana, przekracza 100 milionów metrów sześciennych rocznie; oraz (
- b)we wszystkich innych przypadkach prace związane z przerzutem zasobów wodnych między dorzeczami, w przypadku gdy wieloletni średni przepływ wody w dorzeczu, z którego pobierana jest woda, przekracza 2 miliardy metrów sześciennych rocznie, a ilość wody, która jest przerzucana, przekracza 5% tego przepływu. W obu przypadkach nie uwzględnia się przesyłu wody pitnej rurociągami. 19. Oczyszczalnie ścieków o wydajności przekraczającej 150 000 równoważnej liczby mieszkańców. 20. Instalacje do intensywnej hodowli drobiu lub świń o pojemności większej niż: - 85 000 stanowisk dla brojlerów; - 60 000 stanowisk dla kur; - 3 000 stanowisk dla tuczników (ponad 30
- kg)lub - 900 stanowisk dla macior. 21. Konstrukcja napowietrznych linii elektroenergetycznych o napięciu co najmniej 220 kV i długości powyżej 15 km. 22. Duże instalacje wykorzystujące energię wiatru do produkcji energii elektrycznej (farmy wiatrowe). 1/ Na użytek niniejszej konwencji elektrownie jądrowe i inne reaktory jądrowe przestają być takimi instalacjami, gdy całe paliwo jądrowe i inne radioaktywnie skażone elementy usunięto na stałe z miejsca instalacji. 2/ Na użytek niniejszej konwencji: - „austostrada” oznacza drogę specjalnie zaprojektowaną i zbudowaną dla ruchu pojazdów samochodowych, która nie służy graniczącym z nią posiadłościom i która: (
- a)z wyjątkiem specjalnych miejsc lub tymczasowych okoliczności, ma oddzielnie jezdnie dla obu kierunków ruchu, oddzielone od siebie pasem rozdzielającym nieprzeznaczonym dla ruchu lub - w wyjątkowych przypadkach - oddzielone od siebie w inny sposób; (
- b)nie krzyżuje się na tym samym poziomie z żadną inną drogą, torami kolejowymi lub tramwajowymi ani z drogą przeznaczoną dla pieszych; oraz (
- c)jest specjalnie oznakowana jako autostrada; - „droga szybkiego ruchu” oznacza drogę zarezerwowaną dla ruchu pojazdów samochodowych, dostępną tylko z węzłów drogowych lub ze skrzyżowań z regulacją ruchu, na której zabronione jest w szczególności zatrzymywanie się i parkowanie na jezdni(-ach). 3/ Na użytek niniejszej konwencji „lotnisko” oznacza lotnisko zgodnie z definicją zawartą w Konwencji chicagowskiej z 1944 r. ustanawiającej Organizację Międzynarodowego Lotnictwa Cywilnego (załącznik 14). Po zaznajomieniu się z powyższą drugą poprawką, w imieniu Rzeczypospolitej Polskiej oświadczam, że: - została ona uznana za słuszną zarówno w całości, jak i każde z postanowień w niej zawartych, - jest przyjęta, ratyfikowana i potwierdzona, - będzie niezmiennie zachowywana. Na dowód czego wydany został akt niniejszy, opatrzony pieczęcią Rzeczypospolitej Polskiej. Dano w Warszawie dnia 13 grudnia 2011 r. Dodatek - Tekst Drugiej poprawki do Konwencji po angielsku patrz oryginał Pokaż całość