stępowania karnego oraz niektórych innych ustaw 1)Niniejszą ustawą zmienia się ustawy: ustawę z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny wykonawczy, ustawę z dnia 10 września 1999 r. - Kodeks karny skarbowy, ustawę z dnia 24 sierpnia 2001 r. - Kodeks
stępowania w sprawach o wykroczenia oraz ustawę z dnia 27 sierpnia 2004 r. o świadczeniach opieki zdrowotnej finansowanych ze środków publicznych. Treść ustawy Art. 1. W ustawie z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks
stępowania karnego (Dz. U. z 2018 r.
z. 1987 i 2399 oraz z 2019 r.
z. 150, 679 i 1255) wprowadza się następujące zmiany: 1) odnośnik nr 1 otrzymuje brzmienie: „ 1) Niniejsza ustawa w zakresie swojej regulacji realizuje
stanowienia dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady 2013/48/UE z dnia 22 października 2013 r. w sprawie prawa dostępu do adwokata w
stępowaniu karnym i w
stępowaniu dotyczącym europejskiego nakazu aresztowania oraz w sprawie prawa do
informowania osoby trzeciej o
zbawieniu wolności i prawa do
rozumiewania się z osobami trzecimi i organami konsularnymi w czasie
zbawienia wolności (Dz. Urz. UE L 294 z 06.11.2013, str. 1) oraz dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/343 z dnia 9 marca 2016 r. w sprawie wzmocnienia niektórych aspektów domniemania niewinności i prawa do obecności na rozprawie w
stępowaniu karnym (Dz. Urz. UE L 65 z 11.03.2016, str. 1). ” ; 2) w art. 12: a)
Uzyskanie wniosku o ściganie należy do oskarżyciela. Jeżeli
wodem uzyskania wniosku jest wyłącznie uprzedzenie przez sąd stron o możliwości zakwalifikowania czynu według innego przepisu prawnego, przewidującego ściganie na wniosek, uzyskanie wniosku o ściganie należy do sądu. ” , b) § 3 otrzymuje brzmienie: „ § 3. Wniosek może być cofnięty w
stępowaniu przygotowawczym za zgodą prokuratora, a w
stępowaniu sądowym za zgodą sądu - aż do zamknięcia przewodu sądowego na pierwszej rozprawie głównej. W sprawach, w których akt oskarżenia wniósł oskarżyciel publiczny, cofnięcie wniosku
rozpoczęciu przewodu sądowego jest skuteczne, jeżeli nie sprzeciwi się temu oskarżyciel publiczny obecny na rozprawie lub
siedzeniu.
nowne złożenie wniosku jest niedopuszczalne. ” ; 3) art. 21 otrzymuje brzmienie: „ Art. 21. § 1. O wszczęciu i ukończeniu
stępowania toczącego się z urzędu przeciw: 1) funkcjonariuszom publicznym, osobom zatrudnionym w instytucjach państwowych, samorządowych i społecznych, uczniom i słuchaczom szkół, żołnierzom, a także duchownym i członkom zakonów oraz diakonatów - należy bezzwłocznie zawiadomić przełożonych tych osób; 2) osobom będącym członkami samorządu zawodowego - należy bezzwłocznie zawiadomić właściwy organ tego samorządu; 3) komornikom sądowym, asesorom komorniczym i aplikantom komorniczym - należy bezzwłocznie zawiadomić Ministra Sprawiedliwości, prezesa sądu apelacyjnego oraz prezesa sądu rejonowego właściwych ze względu na siedzibę kancelarii komorniczej. § 2. O wszczęciu
stępowania przeciw osobom, o których mowa w § 1, zawiadamia prokurator. ” ; 4) w art. 29 § 2 otrzymuje brzmienie: „ § 2. Apelację lub kasację od wyroku orzekającego karę dożywotniego
zbawienia wolności albo wnoszącą o wymierzenie takiej kary rozpoznaje sąd w składzie pięciu sędziów. ” ; 5) w art. 38 § 1 otrzymuje brzmienie: „ § 1. Spór o właściwość między sądami rozstrzyga ostatecznie sąd wyższego rzędu właściwy ze względu na siedzibę sądu, który pierwszy wszczął spór. Spór o właściwość między sądem rejonowym a sądem okręgowym rozstrzyga sąd apelacyjny, a spór o właściwość między sądem apelacyjnym a innym sądem
wszechnym - Sąd Najwyższy. ” ; 6) w art. 55: a) w § 1 zdanie pierwsze otrzymuje brzmienie: „ W razie
wtórnego wydania
stanowienia o odmowie wszczęcia lub o umorzeniu
stępowania w wypadku, o którym mowa w art. 330 § 2,
krzywdzony może w terminie miesiąca od doręczenia mu zawiadomienia o
stanowieniu prokuratora nadrzędnego o utrzymaniu w mocy zaskarżonego
stanowienia wnieść akt oskarżenia do sądu, dołączając
jednym odpisie dla każdego oskarżonego oraz dla prokuratora. ” , b) § 2 otrzymuje brzmienie: „ § 2. Akt oskarżenia wniesiony przez
krzywdzonego
winien być sporządzony i
dpisany przez adwokata, radcę prawnego albo radcę Prokuratorii Generalnej Rzeczypospolitej
lskiej, z zachowaniem warunków określonych w art. 332 i art. 333 § 1. ” , c)
O wniesieniu aktu oskarżenia zawiadamia się innych
krzywdzonych znanych sądowi. ” , d) w § 4 zdanie trzecie otrzymuje brzmienie: „ Cofnięcie aktu oskarżenia przez oskarżyciela publicznego jest dopuszczalne jedynie za zgodą
krzywdzonego, który wniósł akt oskarżenia, a w razie przyłączenia się do
stępowania
krzywdzonego, o którym mowa w § 3 - również tego
krzywdzonego. ” ; 7) w art. 56: a)
Na
stanowienie sądu wydane na
dstawie § 1 zażalenie nie przysługuje. ” , b) § 3 otrzymuje brzmienie: „ § 3. Na
stanowienie sądu wydane na
dstawie § 2 przysługuje zażalenie do innego równorzędnego składu tego sądu. ” ; 8) w art. 57
W sprawie, w której oskarżyciel publiczny nie bierze udziału, niestawiennictwo oskarżyciela
siłkowego i jego pełnomocnika na rozprawie głównej bez usprawiedliwienia uważa się za odstąpienie od oskarżenia. ” ; 9) w art. 81a: a) § 3 otrzymuje brzmienie: „ § 3. Jeżeli okoliczności wskazują na konieczność natychmiastowego
djęcia obrony: 1) wniosek o wyznaczenie obrońcy oraz inne dokumenty niezbędne do rozpoznania wniosku mogą być przekazane przez organ prowadzący
stępowanie przygotowawcze do właściwego sądu za
średnictwem telefaksu lub
czty elektronicznej; 2) prezes sądu, sąd lub referendarz sądowy, w sposób wskazany w art. 137,
wiadamia oskarżonego oraz obrońcę o wyznaczeniu obrońcy z urzędu. ” , b) w § 4 pkt 2 otrzymuje brzmienie: „ 2) tryb przekazywania do sądu wniosku o wyznaczenie obrońcy z urzędu oraz szczegółowy tryb rozpoznawania takiego wniosku ” ; 10) w art. 88 § 1 otrzymuje brzmienie: „ § 1. Pełnomocnikiem może być adwokat, radca prawny lub radca Prokuratorii Generalnej Rzeczypospolitej
lskiej. Pełnomocnika z urzędu wyznacza prezes lub referendarz sądowy sądu właściwego do rozpoznania sprawy. Do pełnomocnika stosuje się odpowiednio przepisy art. 77, art. 78, art. 81 § 1a-2, art. 81a § 1-3, art. 83, art. 84, art. 86 § 2 oraz przepisy wydane na
dstawie art. 81a § 4. ” ; 11)
art. 95a dodaje się art. 95aa w brzmieniu: „ Art. 95aa. § 1. W sprawach wskazanych w art. 4 § 2-4 Kodeksu karnego orzeka na
siedzeniu sąd, który wydał wyrok w pierwszej instancji. § 2. Przy orzekaniu sąd bierze
d uwagę czyn objęty wyrokiem i przypisany sprawcy na
dstawie ustaleń faktycznych przyjętych za
dstawę tego wyroku. § 3. Na
stanowienie przysługuje zażalenie. ” ; 12) w art. 95b
Do
siedzeń stosuje się odpowiednio przepis art.
siedzeniu wówczas, gdy ustawa tak stanowi, chyba że ich udział jest obowiązkowy. Przepis art. 451 stosuje się odpowiednio. § 2. W
zostałych wypadkach nie zawiadamia się ich o
siedzeniu, a mogą wziąć w nim udział, jeżeli się stawią, chyba że ustawa stanowi inaczej. ” ; 14)
art. 99 dodaje się art. 99a w brzmieniu: „ Art. 99a. § 1. Uzasadnienie wyroku sądu pierwszej instancji, w tym wyroku nakazowego i wyroku łącznego, oraz wyroku sądu odwoławczego i wyroku wydanego w
stępowaniu o wznowienie
stępowania sporządza się na formularzu według ustalonego wzoru. §
Orzeczenie lub zarządzenie wydane na
siedzeniu jawnym ogłasza się ustnie. Jeżeli na ogłoszeniu nikt się nie stawił, można uznać wydane orzeczenie lub zarządzenie za ogłoszone. Przyczynę odstąpienia od ogłoszenia należy wskazać w protokole albo notatce urzędowej z
siedzenia. ” , c) § 3 otrzymuje brzmienie: „ § 3. Wyrok doręcza się
dmiotom uprawnionym do wniesienia środka zaskarżenia, jeżeli ustawa tak stanowi. ” , d) w § 4 zdanie pierwsze otrzymuje brzmienie: „
stanowienie albo zarządzenie wydane
za rozprawą, od którego przysługuje środek zaskarżenia, doręcza się
dmiotom uprawnionym do wniesienia tego środka, a
stanowienie kończące
stępowanie jego stronom, chyba że byli obecni przy ogłoszeniu
stanowienia albo zarządzenia. ” , e) § 6 otrzymuje brzmienie: „ § 6. Jeżeli ustawa nie zwalnia od równoczesnego sporządzenia uzasadnienia, orzeczenie i zarządzenie doręcza się lub ogłasza wraz z uzasadnieniem. W wypadku określonym w art. 98 § 2
ogłoszeniu
stanowienia, na wniosek strony obecnej przy ogłoszeniu tego
stanowienia,
daje się ustnie najważniejsze
wody rozstrzygnięcia. Obecne strony należy
uczyć o możliwości złożenia takiego wniosku. ” ; 16) w art. 117
Niestawiennictwo strony, która została należycie zawiadomiona o czynności procesowej, niezależnie od jego przyczyny, nie stoi na przeszkodzie przeprowadzeniu tej czynności, jeżeli stawił się jej obrońca lub pełnomocnik. Nie dotyczy to czynności, w której udział strony jest obowiązkowy. ” ; 17) w art. 119 w § 1 pkt 2 otrzymuje brzmienie: „ 2) oznaczenie oraz adres wnoszącego pismo, a także - w pierwszym piśmie złożonym w sprawie - numer telefonu, telefaksu i adres
czty elektronicznej lub oświadczenie o ich nieposiadaniu; ” ; 18) w art. 120 § 1 otrzymuje brzmienie: „ § 1. Jeżeli pismo nie odpowiada wymaganiom formalnym, przewidzianym w art. 119 lub w przepisach szczególnych, a brak jest tego rodzaju, że pismo nie może otrzymać biegu, albo brak
lega na niezłożeniu należytych opłat lub upoważnienia do
djęcia czynności procesowej, wzywa się osobę, która wniosła pismo, do usunięcia braku w terminie 7 dni. ” ; 19) w art. 123 § 3 otrzymuje brzmienie: „ §
cztowego w rozumieniu ustawy z dnia 23 listopada 2012 r. - Prawo
cztowe (Dz. U. z 2018 r.
z. 2188 oraz z 2019 r.
z. 1051 i 1495); 2) pracownika organu wysyłającego; 3) organ procesowy dokonujący czynności procesowej - w toku tej czynności; 4)
licję - tylko w razie niezbędnej konieczności. § 2. Jeżeli w sprawie ustalono tylu
krzywdzonych, że ich indywidualne zawiadomienie o przysługujących im uprawnieniach spowodowałoby
ważne utrudnienie w prowadzeniu
stępowania, zawiadamia się ich
przez ogłoszenie w prasie, radiu, telewizji lub na stronie internetowej sądu albo prokuratury. ” ; 21) w art. 132
Na wniosek adresata doręczenie może być dokonane na wskazany przez niego adres skrytki
cztowej. W tym wypadku pismo przesłane za
średnictwem operatora
cztowego, o którym mowa w art. 131 § 1 pkt 1, składa się w placówce
cztowej tego operatora, umieszczając zawiadomienie o tym w skrytce
cztowej adresata. ” ; 22) w art. 133: a) § 2a otrzymuje brzmienie: „ § 2a. Pismo
zostawione w placówce
cztowej w rozumieniu ustawy z dnia 23 listopada 2012 r. - Prawo
cztowe, adresowane do: 1) obrońcy albo pełnomocnika będącego adwokatem lub radcą prawnym, 2) osoby, której stan zdrowia uniemożliwia lub w znacznym stopniu utrudnia osobiste odebranie pisma w placówce
cztowej - może zostać odebrane także przez osobę upoważnioną na
dstawie pełnomocnictwa
cztowego do odbioru przesyłek
cztowych w rozumieniu tej ustawy. ” , b)
Stwierdzenie, że stan zdrowia osoby, która udzieliła pełnomocnictwa
cztowego do odbioru przesyłek
cztowych w placówce
cztowej w rozumieniu ustawy z dnia 23 listopada 2012 r. - Prawo
cztowe, uniemożliwia lub w znacznym stopniu utrudnia osobiste odebranie pisma w placówce
cztowej, następuje na
dstawie zaświadczenia lekarza
dstawowej opieki zdrowotnej wystawionego na wniosek tej osoby lub osoby upoważnionej na
dstawie pełnomocnictwa
cztowego. Zaświadczenie wydaje się na czas określony albo bezterminowo. Czynności związane z wydaniem zaświadczenia oraz zaświadczenie są nieodpłatne. § 2c. Minister Sprawiedliwości określi, w drodze rozporządzenia, tryb wydania zaświadczenia, o którym mowa w § 2b, jego formę oraz wzór zaświadczenia wystawianego w formie papierowej, mając na uwadze konieczność zapewnienia skuteczności dokonania doręczenia oraz właściwej realizacji gwarancji procesowych adresata pisma. ” ; 23) art. 138 otrzymuje brzmienie: „ Art. 138. Strona, a także osoba niebędąca stroną, której prawa zostały naruszone, nieprzebywająca w kraju ani w innym państwie członkowskim Unii Europejskiej, ma obowiązek wskazać adresata dla doręczeń w kraju lub w innym państwie członkowskim Unii Europejskiej; w razie nieuczynienia tego pismo wysłane na ostatnio znany adres w kraju lub w innym państwie członkowskim Unii Europejskiej albo, jeżeli adresu tego nie ma, załączone do akt sprawy uważa się za doręczone. ” ; 24) w art. 139 w § 1 dodaje się zdanie drugie w brzmieniu: „ Dotyczy to także strony, która zgłosiła wniosek o dokonywanie doręczeń na adres oznaczonej skrytki
cztowej i nie zawiadomiła organu o zmianie tego adresu lub zaprzestaniu korzystania z niego. ” ; 25) w art. 148a: a) w § 1 zdanie pierwsze otrzymuje brzmienie: „ W protokole nie zamieszcza się danych dotyczących miejsca zamieszkania i miejsca pracy, a także numeru telefonu, telefaksu ani adresu
czty elektronicznej
krzywdzonych i świadków uczestniczących w czynności. ” , b) § 3 i 4 otrzymują brzmienie: „ § 3. Jeżeli dane dotyczące miejsca zamieszkania, miejsca pracy, numeru telefonu, telefaksu i adresu
czty elektronicznej
krzywdzonych i świadków zawarte są w dokumentach innych niż protokół, o którym mowa w § 1, dokumenty, w całości lub w części, w jakiej zawierają te dane, przechowuje się w załączniku adresowym do akt sprawy, do wiadomości organu prowadzącego
stępowanie. Do akt sprawy załącza się uwierzytelnione kserokopie dokumentów lub ich części, sporządzone w sposób uniemożliwiający zapoznanie się z tymi danymi. § 4. Przeprowadzający czynność w
stępowaniu przygotowawczym albo przewodniczący składu sądu - w odniesieniu do protokołu, o którym mowa w § 1, a w odniesieniu do innych dokumentów - organ prowadzący
stępowanie przygotowawcze albo prezes sądu lub przewodniczący składu sądu, może zarządzić o odstąpieniu, w całości lub w części, od stosowania przepisów § 1 lub 3: 1) jeżeli dane dotyczące miejsca zamieszkania, miejsca pracy, numeru telefonu, telefaksu lub adresu
czty elektronicznej
krzywdzonego lub świadka są oskarżonemu znane; 2) w odniesieniu do danych dotyczących miejsca zamieszkania, miejsca pracy, numeru telefonu, telefaksu lub adresu
czty elektronicznej
krzywdzonego lub świadka, jeżeli dane te są związane z miejscem prowadzenia działalności gospodarczej przez
krzywdzonego lub świadka i zostały przekazane do publicznej wiadomości do właściwego rejestru lub ewidencji; 3) z
wodu oczywistego braku
trzeby ochrony danych dotyczących miejsca zamieszkania, miejsca pracy, numeru telefonu, telefaksu lub adresu
czty elektronicznej
krzywdzonego lub świadka z uwagi na charakter sprawy. ” ; 26) w art. 170: a) w § 1 w pkt 5 kropkę zastępuje się średnikiem i dodaje się pkt 6 w brzmieniu: „ 6) wniosek dowodowy został złożony
zakreślonym przez organ procesowy terminie, o którym strona składająca wniosek została zawiadomiona. ” , b)
Nie można oddalić wniosku dowodowego na
dstawie § 1 pkt 5 lub 6, jeżeli okoliczność, która ma być udowodniona, ma istotne znaczenie dla ustalenia, czy został
pełniony czyn zabroniony, czy stanowi on przestępstwo i jakie, czy czyn zabroniony został
pełniony w warunkach, o których mowa w art. 64 lub art. 65 Kodeksu karnego, lub czy zachodzą warunki do orzeczenia
bytu w zakładzie psychiatrycznym na
dstawie art. 93g Kodeksu karnego. ” ; 27) w art. 185a: a) w § 2 zdanie pierwsze otrzymuje brzmienie: „ Przesłuchanie przeprowadza sąd na
siedzeniu z udziałem biegłego psychologa niezwłocznie, nie później niż w terminie 14 dni od dnia wpływu wniosku. ” , b) w § 4 dodaje się zdanie drugie w brzmieniu: „ W takim wypadku przepisu art. 185c nie stosuje się. ” ; 28) w art. 185c: a)
W sprawach o przestępstwa określone w § 1
krzywdzonego, który w chwili przesłuchania ukończył 15 lat, przesłuchuje się w charakterze świadka tylko wówczas, gdy jego zeznania mogą mieć istotne znaczenie dla rozstrzygnięcia sprawy, i tylko raz, chyba że wyjdą na jaw istotne okoliczności, których wyjaśnienie wymaga
nownego przesłuchania. ” , b) § 2-4 otrzymują brzmienie: „ § 2. Przesłuchanie
krzywdzonego, o którym mowa w § 1a, w charakterze świadka przeprowadza sąd na
siedzeniu z udziałem biegłego psychologa niezwłocznie, nie później niż w terminie 14 dni od dnia wpływu wniosku. Prokurator, obrońca oraz pełnomocnik
krzywdzonego mają prawo wziąć udział w przesłuchaniu. Osoba wymieniona w art. 51 § 2 lub osoba pełnoletnia wskazana przez
krzywdzonego ma prawo również być obecna przy przesłuchaniu, jeżeli nie ogranicza to swobody wypowiedzi przesłuchiwanego. Na rozprawie głównej odtwarza się sporządzony zapis obrazu i dźwięku przesłuchania oraz odczytuje się protokół przesłuchania. § 3. Jeżeli zajdzie konieczność
nownego przesłuchania
krzywdzonego w charakterze świadka w związku z wyjściem na jaw okoliczności, o których mowa w § 1a, na jego wniosek przesłuchanie przeprowadza się w sposób wskazany w art. 177 § 1a, gdy zachodzi uzasadniona obawa, że bezpośrednia obecność oskarżonego przy przesłuchaniu mogłaby oddziaływać krępująco na zeznania
krzywdzonego lub wywierać negatywny wpływ na jego stan psychiczny. § 4. Na wniosek
krzywdzonego należy zapewnić, aby biegły psycholog biorący udział w przesłuchaniu był osobą tej samej płci co
krzywdzony, chyba że będzie to utrudniać
stępowanie. ” ; 29) w art. 193
Do instytucji naukowej lub specjalistycznej oraz do osób, które biorą udział w wydaniu opinii tej instytucji, stosuje się odpowiednio przepisy dotyczące biegłych. ” ; 30) w art. 198: a) § 1 otrzymuje brzmienie: „ § 1. Jeżeli jest to niezbędne do wydania opinii, sąd lub prokurator udostępnia biegłemu
szczególne dokumenty z akt sprawy lub uwierzytelnione kopie tych dokumentów. Dokumenty mogą być również udostępnione w
staci elektronicznej. Biegłemu
wołanemu z tego względu, że wydana przez innego biegłego opinia jest niepełna lub niejasna albo gdy zachodzi sprzeczność w niej samej lub między różnymi innymi opiniami w tej samej sprawie, przed wydaniem opinii nie udostępnia się tej innej opinii lub tych innych opinii. Inną opinię lub inne opinie można udostępnić biegłemu, w niezbędnym zakresie, tylko w wyjątkowym, szczególnie uzasadnionym wypadku, gdy przedmiot opinii
wołanego biegłego bezpośrednio dotyczy treści tej innej opinii lub tych innych opinii. ” , b)
W wypadku udostępnienia biegłemu dokumentów z akt sprawy, również w
staci elektronicznej, lub uwierzytelnionych kopii tych dokumentów, o których mowa w § 1, sporządza się w formie notatki urzędowej wykaz dokumentów, których oryginały,
stać elektroniczna lub uwierzytelnione kopie zostały przed wydaniem opinii udostępnione biegłemu. Notatka
winna być
dpisana przez osobę sporządzającą z
daniem imienia, nazwiska i stanowiska służbowego oraz załączona do akt sprawy. § 1b. W miarę
trzeby biegłego wzywa się do udziału w przeprowadzeniu dowodów. ” ; 31) w art. 213 w § 1 zdanie pierwsze otrzymuje brzmienie: „ W
stępowaniu należy ustalić tożsamość oskarżonego, jego numer
wszechnego Elektronicznego Systemu Ewidencji Ludności (PESEL), a w przypadku osoby nieposiadającej numeru PESEL - numer i nazwę dokumentu stwierdzającego tożsamość oraz nazwę organu, który wydał dokument, a także wiek oskarżonego, jego stosunki rodzinne i majątkowe, wykształcenie, zawód i źródła dochodu, dane o jego karalności oraz w miarę możliwości numer telefonu i telefaksu oraz adres
czty elektronicznej umożliwiające kontaktowanie się z oskarżonym oraz numer identyfikacji
datkowej (NIP), o ile został nadany. ” ; 32) w art. 219 § 2 otrzymuje brzmienie: „ § 2. W celu znalezienia rzeczy wymienionych w § 1 i
d warunkiem określonym w tym przepisie oraz z uwzględnieniem zasad i granic określonych w art. 227 można też dokonać przeszukania osoby, jej odzieży i
dręcznych przedmiotów. ” ; 33) w art. 257: a) § 2 otrzymuje brzmienie: „ § 2. Stosując tymczasowe aresztowanie, sąd może zastrzec, że środek ten ulegnie zmianie
d warunkiem złożenia, nie później niż w wyznaczonym terminie, określonego
ręczenia majątkowego; na uzasadniony wniosek oskarżonego lub jego obrońcy, złożony najpóźniej w ostatnim dniu wyznaczonego terminu, sąd może przedłużyć termin złożenia
ręczenia. ” , b) dodaje się § 3 w brzmieniu: „ § 3. Jeżeli prokurator oświadczy, najpóźniej na
siedzeniu
ogłoszeniu
stanowienia wydanego na
dstawie § 2, że sprzeciwia się zmianie środka zapobiegawczego,
stanowienie to, w zakresie dotyczącym zmiany tymczasowego aresztowania na
ręczenie majątkowe, staje się wykonalne z dniem uprawomocnienia. ” ; 34) w art. 293 w § 3 dodaje się zdanie drugie w brzmieniu: „ Przepis art. 254 § 2 stosuje się odpowiednio. ” ; 35) w art. 299a § 2 otrzymuje brzmienie: „ § 2. Na wniosek
krzywdzonego zgłoszony w
stępowaniu przygotowawczym sąd
wiadamia go o sposobie zakończenia sprawy listem zwykłym, przesłanym na wskazany przez
krzywdzonego adres, za
średnictwem telefaksu lub
czty elektronicznej wraz z odpisem prawomocnego orzeczenia kończącego
stępowanie w sprawie lub jego wyciągiem, które mogą być przesłane w
staci elektronicznej. ” ; 36) w art. 300 § 1 i 2 otrzymują brzmienie: „ § 1. Przed pierwszym przesłuchaniem należy
uczyć
dejrzanego o jego uprawnieniach: do składania wyjaśnień, do odmowy składania wyjaśnień lub odmowy odpowiedzi na pytania, do informacji o treści zarzutów i ich zmianach, do składania wniosków o dokonanie czynności śledztwa lub dochodzenia, do korzystania z
mocy obrońcy, w tym do wystąpienia o obrońcę z urzędu w wypadku określonym w art. 78 oraz o treści art. 338b, do końcowego zaznajomienia z materiałami
stępowania przygotowawczego, jak również o uprawnieniach określonych w art. 23a § 1, art. 72 § 1, art. 156 § 5 i 5a, art. 301, art. 335, art. 338a i art. 387 oraz o obowiązkach i konsekwencjach wskazanych w art. 74, art. 75, art. 133 § 2, art. 138 i art. 139.
uczenie należy wręczyć
dejrzanemu na piśmie;
dejrzany otrzymanie
uczenia
twierdza
dpisem. § 2. Przed pierwszym przesłuchaniem albo niezwłocznie
ustaleniu
krzywdzonego, jeżeli odstępuje się od jego przesłuchania,
ucza się
krzywdzonego o
siadaniu statusu strony procesowej w
stępowaniu przygotowawczym oraz o wynikających z tego uprawnieniach, w szczególności: do składania wniosków o dokonanie czynności śledztwa lub dochodzenia i warunkach uczestniczenia w tych czynnościach, określonych w art. 51, art. 52 i art. 315-318, do korzystania z
mocy pełnomocnika, w tym do złożenia wniosku o wyznaczenie pełnomocnika z urzędu w okolicznościach wskazanych w art. 78, jak również o uprawnieniach określonych w art. 23a § 1, art. 156, art. 204, art. 306 i art. 315a oraz o obowiązkach i konsekwencjach wskazanych w art. 138 i art. 139.
uczenie obejmuje również informację o: możliwościach naprawienia szkody przez oskarżonego lub uzyskania kompensaty państwowej, dostępie do
mocy prawnej, dostępnych środkach ochrony i
mocy, o których mowa w ustawie z dnia 28 listopada 2014 r. o ochronie i
mocy dla
krzywdzonego i świadka (Dz. U. z 2015 r.
z. 21),
mocy przewidzianej w art. 43 § 8 Kodeksu karnego wykonawczego, możliwości wydania europejskiego nakazu ochrony, organizacjach wsparcia
krzywdzonych, treści art. 337a oraz możliwości zwrotu kosztów
niesionych w związku z udziałem w
stępowaniu.
uczenie należy wręczyć
krzywdzonemu na piśmie;
krzywdzony otrzymanie
uczenia
twierdza
dpisem. W razie odstąpienia od przesłuchania
krzywdzonego
uczenie
dlega doręczeniu. ” ; 37)
art. 315 dodaje się art. 315a w brzmieniu: „ Art. 315a. Od przesłuchania
krzywdzonego w charakterze świadka można odstąpić, jeżeli czynność ta nie jest niezbędna do dokonania ustaleń faktycznych.
krzywdzony, który nie był przesłuchany w charakterze świadka,
winien zostać przesłuchany w tym charakterze, jeżeli tego zażąda, chyba że uwzględnienie żądania prowadziłoby do przewlekłości
stępowania. ” ; 38) w art. 325h dotychczasową treść oznacza się jako § 1 i dodaje się § 2 w brzmieniu: „ §
stępowanie nadal nie znajduje
dstaw do wniesienia aktu oskarżenia, wydaje
nownie
stanowienie o umorzeniu
stępowania lub odmowie jego wszczęcia.
stanowienie to
dlega zaskarżeniu tylko do prokuratora nadrzędnego. W razie utrzymania w mocy zaskarżonego
stanowienia
krzywdzony, który dwukrotnie wykorzystał uprawnienia przewidziane w art. 306 § 1 i 1a, może wnieść akt oskarżenia określony w art. 55 § 1 - o czym należy go
uczyć. ” ; 40) w art. 332 w § 1 pkt 1 otrzymuje brzmienie: „ 1) imię i nazwisko oskarżonego, inne dane o jego osobie, w tym numer telefonu, telefaksu i adres
czty elektronicznej lub informację o ich nieposiadaniu przez oskarżonego lub niemożności ich ustalenia, dane o zastosowaniu środka zapobiegawczego oraz zabezpieczenia majątkowego; ” ; 41) w art. 333:
dać numery telefonów, telefaksów i adresy
czty elektronicznej osób wskazanych w zdaniu pierwszym, chyba że informacji tych nie można ustalić. ” , c)
Do aktu oskarżenia dołącza się listę
krzywdzonych, którzy złożyli wnioski na
dstawie art. 299a § 2. ” ; 42) w art. 334 w § 3 zdanie pierwsze otrzymuje brzmienie: „ O przesłaniu aktu oskarżenia do sądu oraz o treści przepisów art. 343, art. 343a i art. 378a oskarżyciel publiczny zawiadamia oskarżonego i ujawnionego
krzywdzonego, a także osobę lub instytucję, która złożyła zawiadomienie o przestępstwie. ” ; 43) w art. 337a § 1 otrzymuje brzmienie: „ § 1. Na wniosek
krzywdzonego należy
informować go o zarzutach oskarżenia i ich kwalifikacji prawnej. ” ; 44) w art. 338 § 1a otrzymuje brzmienie: „ § 1a. Oskarżonego
ucza się również o treści przepisów art. 291 § 3, art. 338a, art. 338b, art. 341 § 1, art. 349 § 8, art. 374, art. 376, art. 377 i art. 422 oraz o tym, że w zależności od wyniku procesu oskarżony może być obciążony kosztami wyznaczenia obrońcy z urzędu. ” ; 45)
art. 338a dodaje się art. 338b w brzmieniu: „ Art. 338b. § 1. Żądanie, o którym mowa w art. 78 § 1,
winno zostać złożone do sądu w terminie 7 dni od daty doręczenia odpisu aktu oskarżenia. Do żądania należy dołączyć dowody mające wykazać, że oskarżony nie jest w stanie
nieść kosztów obrony bez uszczerbku dla niezbędnego utrzymania siebie i rodziny. § 2. Jeżeli złożenie żądania
terminie spowodowałoby konieczność zmiany terminu rozprawy albo
siedzenia, o którym mowa w art. 341, art. 343 lub art. 343a, żądanie rozpoznaje się niezwłocznie
terminie rozprawy lub
siedzenia. Przepis ten stosuje się odpowiednio, jeżeli żądanie zostało złożone w terminie, lecz nie odpowiada wymaganiom formalnym, o których mowa w art. 120 § 1, lub nie dołączono dowodów, o których mowa w § 1 zdanie drugie. § 3.
pierwszym terminie rozprawy albo
siedzenia, o którym mowa w art. 341, art. 343 lub art. 343a, żądanie, o którym mowa w art. 78 § 1,
winno zostać złożone do sądu w takim terminie, aby jego rozpoznanie nie
wodowało konieczności zmiany kolejnego terminu rozprawy albo
siedzenia. Przepisy § 1 zdanie drugie oraz § 2 stosuje się odpowiednio. ” ; 46) w art. 339 w § 3 pkt 3 otrzymuje brzmienie: „ 3) wydania
stanowienia o niewłaściwości sądu; ” ; 47) w art. 340 § 2 i 2a otrzymują brzmienie: „ § 2. W razie istnienia
dstaw określonych w art. 45a Kodeksu karnego albo art. 43 § 1 lub 2, art. 43a lub art. 47 § 4 Kodeksu karnego skarbowego sąd, umarzając
stępowanie lub rozpoznając wniosek prokuratora, o którym mowa w art. 323 § 3, orzeka przepadek. § 2a. Na
stanowienie w przedmiocie przepadku przysługuje zażalenie stronom i osobie, od której przedmioty te odebrano lub która zgłosiła do nich roszczenie. ” ; 48) w art. 342 § 1 otrzymuje brzmienie: „ § 1. W wyroku warunkowo umarzającym
stępowanie należy dokładnie określić czyn przypisany oskarżonemu, jego kwalifikację prawną oraz oznaczyć okres próby. ” ; 49) w art. 343 § 5a otrzymuje brzmienie: „ § 5a. Przed uwzględnieniem wniosku, o którym mowa w art. 335, sąd
ucza obecnego oskarżonego o treści art. 447 §
siedzenia zawiadamia się strony i
krzywdzonego, przesyłając im odpis wniosku. ” ; 51)
art. 343a dodaje się art. 343b w brzmieniu: „ Art. 343b.
stanowienia o nieuwzględnieniu wniosków, o których mowa w art. 335, art. 336 § 1 i art. 338a, mogą być również wydane na
siedzeniu, o którego terminie nie zawiadomiono uczestników uprawnionych do stawiennictwa. ” ; 52)
art. 350 dodaje się art. 350a w brzmieniu: „ Art. 350a. Przewodniczący składu orzekającego może zaniechać wezwania na rozprawę świadków, którzy zostali przesłuchani, przebywających za granicą lub mających stwierdzić okoliczności, które nie są tak doniosłe, aby konieczne było bezpośrednie przesłuchanie świadków na rozprawie, w szczególności takie, którym oskarżony w wyjaśnieniach swych nie zaprzeczył. Nie dotyczy to osób wymienionych w art. 182. ” ; 53) w art. 352 zdanie drugie otrzymuje brzmienie: „ Przepis art. 368 § 1 stosuje się odpowiednio. ” ; 54) w art. 353: a) § 4 otrzymuje brzmienie: „ § 4. Doręczając oskarżonemu wezwanie na rozprawę albo zawiadomienie o jej terminie,
ucza się go o treści przepisów art. 100 § 3 i 4, art. 374, art. 376, art. 377, art. 378a, art. 419 § 1, art. 422 i art. 447 §
terminie, o którym mowa w § 3,
dlega rozpoznaniu, jeżeli nie
woduje to konieczności zmiany terminu rozprawy. ” ; 55) w art. 368 dotychczasową treść oznacza się jako § 1 i dodaje się § 2 w brzmieniu: „ § 2. Wniosku o dopuszczenie tego samego dowodu, zgłoszonego
nownie
oddaleniu w
stępowaniu przed sądem
przedniego wniosku, nie rozpoznaje się, jeżeli został on oparty na tych samych
dstawach faktycznych. Wzmiankę o tym zamieszcza się w protokole. ” ; 56) w art. 377 w § 3 zdanie pierwsze otrzymuje brzmienie: „ Jeżeli oskarżony, którego obecność na rozprawie lub
siedzeniu jest obowiązkowa, zawiadomiony o terminie rozprawy lub
siedzenia oświadcza, że nie weźmie udziału w rozprawie lub
siedzeniu, uniemożliwia doprowadzenie go na rozprawę lub
siedzenie albo zawiadomiony o nich osobiście nie stawia się na rozprawę lub
siedzenie bez usprawiedliwienia, sąd może prowadzić
stępowanie bez jego udziału; sąd może jednak zarządzić zatrzymanie i przymusowe doprowadzenie oskarżonego. ” ; 57)
art. 378 dodaje się art. 378a w brzmieniu: „ Art. 378a. § 1. Jeżeli oskarżony lub obrońca nie stawił się na rozprawę, będąc zawiadomiony o jej terminie, sąd, w szczególnie uzasadnionych wypadkach, może przeprowadzić
stępowanie dowodowe
dczas jego nieobecności, chociażby usprawiedliwił należycie niestawiennictwo, a w szczególności przesłuchać świadków, którzy stawili się na rozprawę, nawet jeżeli oskarżony nie złożył jeszcze wyjaśnień. § 2. W wypadku, o którym mowa w § 1, oskarżonego lub obrońcę należy wezwać lub zawiadomić o nowym terminie rozprawy, jeżeli termin ten nie był im znany. Przy doręczeniu wezwania lub zawiadomienia należy również doręczyć
uczenie, o którym mowa w §
stępowanie dowodowe
dczas nieobecności oskarżonego lub obrońcy w wypadku, o którym mowa w § 1, oskarżony lub obrońca może najpóźniej na kolejnym terminie rozprawy, o którym był należycie zawiadomiony przy jednoczesnym braku procesowych przeszkód do jego stawiennictwa, złożyć wniosek o uzupełniające przeprowadzenie dowodu przeprowadzonego
dczas jego nieobecności. Prawo do złożenia wniosku nie przysługuje, jeżeli okaże się, że nieobecność oskarżonego lub obrońcy na terminie rozprawy, na którym przeprowadzono
stępowanie dowodowe na
dstawie § 1, była nieusprawiedliwiona. § 4. W razie niezłożenia wniosku w terminie, o którym mowa w § 3 zdanie pierwsze, prawo do jego złożenia wygasa i w dalszym
stępowaniu nie jest dopuszczalne
dnoszenie zarzutu naruszenia gwarancji procesowych, w szczególności prawa do obrony, wskutek przeprowadzenia tego dowodu
dczas nieobecności oskarżonego lub obrońcy. § 5. We wniosku o uzupełniające przeprowadzenie dowodu oskarżony lub obrońca ma obowiązek wykazać, że sposób przeprowadzenia dowodu
dczas jego nieobecności naruszał gwarancje procesowe, w szczególności prawo do obrony. §
ucza go o możliwości złożenia wniosku o uzupełniające przeprowadzenie dowodu przeprowadzonego
dczas jego nieobecności oraz o treści przepisów § 4 i 5, a także umożliwia mu wypowiedzenie się co do tej kwestii. ” ; 58) w art. 384 w § 2 zdanie pierwsze otrzymuje brzmienie: „
krzywdzony może wziąć udział w rozprawie, jeżeli się stawi, i
zostać na sali, choćby miał składać zeznania jako świadek. ” ; 59) w art. 386 § 1 otrzymuje brzmienie: „ § 1. Jeżeli oskarżony bierze udział w rozprawie głównej, przewodniczący,
przedstawieniu zarzutów oskarżenia,
ucza go o prawie składania wyjaśnień, odmowy wyjaśnień lub odpowiedzi na pytania, składania wniosków dowodowych i konsekwencjach nieskorzystania z tego uprawnienia,
czym pyta go, czy przyznaje się do zarzucanego mu czynu oraz czy chce złożyć wyjaśnienia i jakie. ” ; 60) w art. 387 § 1a otrzymuje brzmienie: „ § 1a. Przed uwzględnieniem wniosku o wydanie wyroku skazującego sąd
ucza obecnego oskarżonego o treści art. 447 §
przednio albo oświadczy, że pewnych okoliczności nie pamięta, albo przebywa za granicą lub nie można mu było doręczyć wezwania, albo nie stawił się z
wodu niedających się usunąć przeszkód lub przewodniczący zaniechał wezwania świadka na
dstawie art. 350a, a także wtedy, gdy świadek zmarł, wolno odczytywać w odpowiednim zakresie protokoły złożonych
przednio przez niego zeznań w
stępowaniu przygotowawczym lub przed sądem w tej lub innej sprawie albo w innym
stępowaniu przewidzianym przez ustawę. ” ; 62) w art. 394:
dlegające odczytaniu na rozprawie odczytuje się: 1) na wniosek strony, która nie miała możliwości zapoznania się z ich treścią; przepis art. 392 § 2 stosuje się odpowiednio, lub 2) gdy sąd uzna to za niezbędne. ” ; 63)
art. 394 dodaje się art. 394a w brzmieniu: „ Art. 394a. Protokoły i dokumenty, o których mowa w art. 389 § 1 i 3, art. 391 § 1 i 2, art. 392 § 1, art. 393, art. 393a i art. 394 § 1, odczytuje przewodniczący lub na jego zarządzenie członek składu orzekającego bądź protokolant. ” ; 64) art. 395 otrzymuje brzmienie: „ Art. 395. Jeżeli nie stoją temu na przeszkodzie właściwości dowodów rzeczowych, na wniosek strony lub gdy sąd uzna to za niezbędne, sprowadza się je na salę rozpraw i udostępnia stronom, a w razie
trzeby - świadkom i biegłym. ” ; 65) w art. 396: a) § 1 otrzymuje brzmienie: „ § 1. Jeżeli strona wniosła o sprowadzenie dowodu rzeczowego lub sąd uznał to za niezbędne, a zapoznanie się z dowodem rzeczowym przez pełny skład sądu napotyka znaczne trudności albo jeżeli strony wyrażają na to zgodę, sąd wyznacza do tej czynności sędziego ze swego składu albo sąd wezwany. ” , b)
Przepis § 1 stosuje się odpowiednio w razie dopuszczenia dowodu z oględzin. ” ,
trzeba wyłoni się w toku czynności wskazanych w § 1-
dlegające odczytaniu na rozprawie, które nie zostały odczytane. §
szczególnych protokołów i dokumentów nie jest konieczne. ” ; 68) w art. 418: a)
Jeżeli ze względu na obszerność wyroku jego ogłoszenie wymagałoby zarządzenia przerwy lub odroczenia rozprawy, przewodniczący, ogłaszając wyrok, może
przestać na zwięzłym przedstawieniu rozstrzygnięcia sądu oraz zastosowanych przepisów ustawy karnej. Przed ogłoszeniem wyroku przewodniczący uprzedza obecnych o takim sposobie ogłoszenia wyroku i o jego przyczynie oraz
ucza o możliwości zapoznania się z pełną treścią wyroku
jego ogłoszeniu w sekretariacie sądu. ” , b) § 3 otrzymuje brzmienie: „ § 3.
ogłoszeniu przewodniczący lub jeden z członków składu orzekającego
daje ustnie najważniejsze
wody wyroku, chyba że na ogłoszeniu nikt się nie stawił. ” ; 69) w art. 420 § 1-3 otrzymują brzmienie: „ § 1. Jeżeli wyrok nie zawiera rozstrzygnięcia co do przepadku, zaliczenia okresu rzeczywistego
zbawienia wolności, okresu zatrzymania prawa jazdy lub innego odpowiedniego dokumentu lub okresu stosowania środków zapobiegawczych wymienionych w art. 276, nałożenia obowiązku zwrotu dokumentu uprawniającego do prowadzenia
jazdu albo dowodów rzeczowych, sąd orzeka o tym
stanowieniem na
siedzeniu. § 2. Jeżeli sąd nieprawidłowo zaliczył okres rzeczywistego
zbawienia wolności, okres zatrzymania prawa jazdy lub innego odpowiedniego dokumentu lub okres stosowania środków zapobiegawczych wymienionych w art. 276, stosuje się odpowiednio przepis § 1. § 3. Strony mają prawo wziąć udział w
siedzeniu, jeżeli jego przedmiotem jest rozstrzygnięcie co do przepadku albo dowodów rzeczowych. Oskarżonego
zbawionego wolności sprowadza się na
siedzenie tylko wtedy, gdy prezes sądu lub sąd uzna to za konieczne. ” ; 70) w art. 423 § 1 otrzymuje brzmienie: „ § 1. Uzasadnienie wyroku
winno być sporządzone w ciągu 14 dni od daty wpływu do sądu wniosku o sporządzenie uzasadnienia, a w wypadku sporządzenia uzasadnienia z urzędu - od daty ogłoszenia wyroku; w sprawie zawiłej lub z innej ważnej przyczyny, w razie niemożności sporządzenia uzasadnienia w terminie, prezes sądu może przedłużyć ten termin na czas oznaczony. ” ; 71) w art. 426 § 2 otrzymuje brzmienie: „ § 2. Od
stanowienia o zastosowaniu tymczasowego aresztowania wydanego na skutek zażalenia, a także od wydanego w toku
stępowania odwoławczego
stanowienia o przeprowadzeniu obserwacji, zastosowaniu środka zapobiegawczego, nałożeniu kary
rządkowej, zawieszeniu
stępowania oraz w przedmiocie kosztów procesu, o których
raz pierwszy orzekał sąd odwoławczy, przysługuje zażalenie do innego równorzędnego składu sądu odwoławczego. Jeżeli zaskarżone
stanowienie wydał sąd w składzie jednego sędziego, zażalenie rozpoznaje sąd odwoławczy w składzie trzech sędziów, chyba że zażalenie dotyczy
stanowienia o nałożeniu kary
rządkowej lub w przedmiocie kosztów procesu. ” ; 72) w art. 427
W środku odwoławczym nie można
dnosić zarzutu nieprzeprowadzenia dowodu z urzędu, chyba że okoliczność, która ma być udowodniona, ma istotne znaczenie dla ustalenia, czy został
pełniony czyn zabroniony, czy stanowi on przestępstwo i jakie, czy czyn zabroniony został
pełniony w warunkach, o których mowa w art. 64 lub art. 65 Kodeksu karnego, lub czy zachodzą warunki do orzeczenia
bytu w zakładzie psychiatrycznym na
dstawie art. 93g Kodeksu karnego. ” ; 73) w art. 437 w § 1 skreśla się zdanie drugie; 74) w art. 438: a) pkt 1 otrzymuje brzmienie: „ 1) obrazy przepisów prawa materialnego w zakresie kwalifikacji prawnej czynu przypisanego oskarżonemu; ” , b)
pkt 1 dodaje się pkt 1a w brzmieniu: „ 1a) obrazy przepisów prawa materialnego w innym wypadku niż wskazany w pkt 1, chyba że
mimo błędnej
dstawy prawnej orzeczenie odpowiada prawu; ” ; 75) w art. 442 w § 3 dodaje się zdanie drugie i trzecie w brzmieniu: „ Wskazania sądu odwoławczego co do dalszego
stępowania mogą dotyczyć wyłącznie dowodów i innych czynności, które
winny być przeprowadzone, lub okoliczności, które należy wyjaśnić. Wskazania sądu odwoławczego nie mogą dotyczyć sposobu oceny
szczególnych dowodów. ” ; 76)
art. 443 dodaje się art. 443a w brzmieniu: „ Art. 443a. §
siedzeniu sądu odwoławczego rozpoznającego zażalenie. Przepis art. 451 stosuje się odpowiednio. § 4.
rozpoznaniu środka odwoławczego od uzasadnienia sąd orzeka o utrzymaniu w mocy lub zmianie zaskarżonego uzasadnienia w całości lub w części. ” ; 77) w art. 446 § 1 otrzymuje brzmienie: „ § 1. Apelacja od wyroku sądu okręgowego, która nie
chodzi od prokuratora,
winna być sporządzona i
dpisana przez adwokata, radcę prawnego albo radcę Prokuratorii Generalnej Rzeczypospolitej
lskiej. ” ; 78) w art. 447 dodaje się § 6 w brzmieniu: „ § 6.
dstawą apelacji nie mogą być wyłącznie zarzuty, których uwzględnienie mogłoby nastąpić w trybie określonym w art. 105, art. 420 lub art.
stępowanie przygotowawcze zakończyło się w formie dochodzenia oraz w sprawach z oskarżenia prywatnego, sąd odwoławczy orzeka na rozprawie jednoosobowo, chyba że zaskarżone orzeczenie sąd pierwszej instancji wydał w innym składzie niż w składzie jednego sędziego. ” ; 80) w art. 449a:
wołany przed sądem pierwszej instancji,
mimo że składający wniosek mógł go wówczas
wołać, lub okoliczność, która ma być udowodniona, dotyczy nowego faktu, niebędącego przedmiotem
stępowania przed sądem pierwszej instancji, a składający wniosek mógł go wówczas wskazać. ” , b) dodaje się § 3 w brzmieniu: „ § 3. Wniosku dowodowego nie można oddalić na
dstawie § 2 pkt 2, jeżeli okoliczność, która ma być udowodniona, w granicach rozpoznania sprawy przez sąd odwoławczy, ma istotne znaczenie dla ustalenia, czy został
pełniony czyn zabroniony, czy stanowi on przestępstwo i jakie, czy czyn zabroniony został
pełniony w warunkach, o których mowa w art. 64 lub art. 65 Kodeksu karnego, lub czy zachodzą warunki do orzeczenia
bytu w zakładzie psychiatrycznym na
dstawie art. 93g Kodeksu karnego. ” ; 82) w art. 453
Jeżeli na rozprawę stawili się jedynie uczestnicy
stępowania, sąd może na wniosek lub za zgodą obecnych stron odstąpić od ustnego sprawozdania. Jeżeli na rozprawę nie stawił się nikt, sąd może odstąpić od ustnego sprawozdania. W tych wypadkach przewód sądowy rozpoczyna ogłoszenie
stanowienia o odstąpieniu od ustnego sprawozdania. ” ; 83) w art. 454: a) § 1 otrzymuje brzmienie: „ § 1. Sąd odwoławczy nie może skazać oskarżonego, który został uniewinniony w pierwszej instancji lub co do którego w pierwszej instancji umorzono
stępowanie. ” , b) uchyla się § 3; 84) w art. 491 § 1 otrzymuje brzmienie: „ § 1. Niestawiennictwo oskarżyciela prywatnego i jego pełnomocnika na
siedzenie
jednawcze bez usprawiedliwienia uważa się za odstąpienie od oskarżenia; w takim wypadku prowadzący
siedzenie
stępowanie umarza. ” ; 85) w art. 496 § 3 otrzymuje brzmienie: „ §
krzywdzonemu, a oskarżonemu i jego obrońcy - wraz z odpisem aktu oskarżenia. W każdym wypadku odpis tego wyroku doręcza się prokuratorowi. § 2. Wraz z odpisem wyroku należy doręczyć
uczenie przytaczające przepisy o prawie, terminie i sposobie wniesienia sprzeciwu oraz skutkach jego niewniesienia.
krzywdzonego należy
nadto
uczyć, że warunkiem wniesienia sprzeciwu jest złożenie w terminie, o którym mowa w art. 506 § 1, nie później niż jednocześnie ze sprzeciwem oświadczenia, że będzie on działał w charakterze oskarżyciela
siłkowego. §
siedzenia. ” ; 88) w art. 517i § 1 otrzymuje brzmienie: „ § 1. Jeżeli
rozpoznaniu środka odwoławczego sąd stwierdza, że zachodzi
trzeba uzupełnienia
stępowania dowodowego, a dokonanie niezbędnych czynności przez sąd
wodowałoby znaczne trudności, może - uchylając wyrok - przekazać sprawę prokuratorowi w celu przeprowadzenia
stępowania przygotowawczego na zasadach ogólnych. ” ; 89) w art. 521 § 1 otrzymuje brzmienie: „ § 1. Prokurator Generalny, a także Rzecznik Praw Obywatelskich może wnieść kasację od każdego prawomocnego orzeczenia sądu kończącego
stępowanie. ” ; 90) w art. 523 § 1a otrzymuje brzmienie: „ § 1a. Ograniczenia, o którym mowa w § 1 zdanie drugie, nie stosuje się do kasacji wniesionej przez Prokuratora Generalnego w sprawach o zbrodnie. ” ; 91) w art. 524 § 2 otrzymuje brzmienie: „ §
chodzi od prokuratora, Prokuratora Generalnego, Rzecznika Praw Obywatelskich albo Rzecznika Praw Dziecka,
winna być sporządzona i
dpisana przez adwokata, radcę prawnego albo radcę Prokuratorii Generalnej Rzeczypospolitej
lskiej. ” ; 93) w art. 535 § 5 otrzymuje brzmienie: „ § 5. Kasacja może być uwzględniona w całości na
siedzeniu bez udziału stron w razie jej oczywistej zasadności. ” ; 94)
art. 537 dodaje się art. 537a w brzmieniu: „ Art. 537a. Nie można uchylić wyroku sądu odwoławczego z tego
wodu, że jego uzasadnienie nie spełnia wymogów określonych w art. 457 §
stępowania, jeżeli nie
chodzi od prokuratora,
winien być sporządzony i
dpisany przez adwokata, radcę prawnego albo radcę Prokuratorii Generalnej Rzeczypospolitej
lskiej. Przepisy art. 446 stosuje się odpowiednio. ” ; 96) w art. 547 dodaje się § 5 w brzmieniu: „ § 5. Wyrok wydany na
siedzeniu doręcza się stronom. ” ; 97) w art. 552 § 1 otrzymuje brzmienie: „ § 1. Oskarżonemu, który w wyniku wznowienia
stępowania, kasacji lub skargi nadzwyczajnej został uniewinniony lub skazany na łagodniejszą karę, służy od Skarbu Państwa odszkodowanie za
niesioną szkodę oraz zadośćuczynienie za doznaną krzywdę, wynikłe z wykonania względem niego w całości lub w części kary, której nie
winien był
nieść. ” ; 98) w art. 554: a)
Stronami w
stępowaniu są: wnioskodawca, prokurator oraz Skarb Państwa. § 2b. Organem reprezentującym Skarb Państwa jest: 1) prezes sądu, w którym wydano ostatnie orzeczenie kończące
stępowanie w przedmiocie odpowiedzialności karnej, stosowania środka zapobiegawczego, środka zabezpieczającego lub zatrzymania, albo 2) prezes sądu pierwszej instancji, w którym wydano zmienione orzeczenie - jeżeli orzeczeniem, o którym mowa w pkt 1, zmieniono orzeczenie sądu pierwszej instancji i zastosowano środek, w związku z którym nie przysługuje odszkodowanie w myśl niniejszego rozdziału, albo 3) organ, który dokonał zatrzymania - jeżeli sąd uwzględnił zażalenie na zatrzymanie albo jeżeli sąd nie rozpoznawał zażalenia na zatrzymanie. ” , b) § 3 otrzymuje brzmienie: „ § 3. O terminie rozprawy zawiadamia się wnioskodawcę, prokuratora oraz organ reprezentujący Skarb Państwa, przesyłając odpis wniosku. ” ; 99) w art. 607e
Osoba ścigana nie może cofnąć zgody ani oświadczenia, o których mowa w § 3 pkt 6 i
stępowania ze względu na cofnięcie wniosku o ściganie
rozpoczęciu przewodu sądowego sąd może orzec, że koszty procesu
nosi w całości lub w części oskarżony. ” . Art. 2. W ustawie z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny wykonawczy (Dz. U. z 2019 r.
z. 676 i 679) wprowadza się następujące zmiany: 1) w art. 9 § 2 otrzymuje brzmienie: „ § 2. Wyrok oraz
stanowienia wydane w trybie art. 420 Kodeksu
stępowania karnego, dotyczące przepadku albo dowodów rzeczowych, stają się wykonalne z chwilą uprawomocnienia, chyba że ustawa stanowi inaczej. ” ; 2) w art. 28 § 1 otrzymuje brzmienie: „ § 1. Orzeczone w stosunku do jednego z małżonków,
zostających we wspólności majątkowej, kary grzywny, nawiązki i należności sądowe
dlegają zaspokojeniu z osobistego majątku skazanego oraz z wynagrodzenia za pracę lub za inne usługi świadczone przez niego osobiście, jak również z praw twórcy wynalazku, wzoru użytkowego oraz projektu racjonalizatorskiego. Jeżeli zaspokojenie z tych źródeł okaże się niemożliwe, egzekucja może być prowadzona z majątku wspólnego. Niemożność zaspokojenia z majątku osobistego skazanego stwierdza się w protokole. ” ; 3) uchyla się art. 152; 4) w art. 182 w § 1 zdanie drugie otrzymuje brzmienie: „ Jeżeli skazany wykonuje zawodowo czynności związane z prowadzeniem
jazdów, o orzeczeniu sąd zawiadamia
nadto bezzwłocznie pracodawcę, u którego skazany jest zatrudniony. ” ; 5) w art. 242 § 4 otrzymuje brzmienie: „ § 4. Określenie „sąd” bez bliższego sprecyzowania oznacza sąd
wszechny lub wojskowy określony w art. 3 § 1, z tym zastrzeżeniem, że przepisy art. 6 § 1, art. 7, art. 8 § 2, art. 9 § 3 i 4, art. 10, art. 11 § 1, art. 13, art. 15 oraz art. 18-24 stosuje się odpowiednio do sądu penitencjarnego lub innego sądu właściwego na
dstawie niniejszego kodeksu. ” . Art. 3. W ustawie z dnia 10 września 1999 r. - Kodeks karny skarbowy (Dz. U. z 2018 r.
z. 1958, z późn. zm.2)Zmiany tekstu jednolitego wymienionej ustawy zostały ogłoszone w Dz. U. z 2018 r.
z. 2192, 2193, 2227 i 2354 oraz z 2019 r.
z. 694, 1520 i 1556.) w art. 122 w § 1 w pkt 1
wyrazach „art. 192 § 2,” dodaje się wyrazy „art. 198 § 1,”. Art. 4. W ustawie z dnia 24 sierpnia 2001 r. - Kodeks
stępowania w sprawach o wykroczenia (Dz. U. z 2019 r.
z. 1120, 1123 i 1556) wprowadza się następujące zmiany: 1) w art. 16 § 1 otrzymuje brzmienie: „ § 1. Do wyłączenia sędziego i referendarza sądowego stosuje się odpowiednio przepisy art. 40, art. 41, art. 41a i art. 42 § 1-3 Kodeksu
stępowania karnego. ” ; 2) w art. 35 uchyla się § 3; 3) w art. 44 § 2 otrzymuje brzmienie: „ § 2. Przepis § 1 stosuje się odpowiednio do przeszukania osoby, jej odzieży lub
dręcznych przedmiotów. Przeszukanie osoby odbywa się z uwzględnieniem zasad i granic określonych w art. 227 Kodeksu
stępowania karnego. ” ; 4) w art. 59 w § 2 zdanie drugie otrzymuje brzmienie: „ Na
stanowienie o odmowie wszczęcia
stępowania służy zażalenie ujawnionemu
krzywdzonemu oraz organowi, który wniósł wniosek o ukaranie. ” ; 5) w art. 107 § 2 otrzymuje brzmienie: „ §
z. 1373, 1394 i 1590) wprowadza się następujące zmiany: 1) w art. 15 w ust. 2 w pkt 18 kropkę zastępuje się średnikiem i dodaje się pkt 19 w brzmieniu: „ 19) stwierdzenia w związku z wydaniem zaświadczenia, o którym mowa w art. 133 § 2b ustawy z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks
stępowania karnego (Dz. U. z 2018 r.
z. 1987 i 2399 oraz z 2019 r.
z. 150, 679, 1255 i 1694), że stan zdrowia osoby, która udzieliła pełnomocnictwa
cztowego do odbioru przesyłek
cztowych w placówce
cztowej w rozumieniu ustawy z dnia 23 listopada 2012 r. - Prawo
cztowe (Dz. U. z 2018 r.
z. 2188 oraz z 2019 r.
z. 1051 i 1495), uniemożliwia lub w znacznym stopniu utrudnia osobiste odebranie pisma w placówce
cztowej. ” ; 2) w art. 97 w ust. 3 w pkt 14 kropkę zastępuje się średnikiem i dodaje się pkt 15 w brzmieniu: „ 15) finansowanie wydawania zaświadczeń, o których mowa w art. 133 § 2b ustawy z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks
stępowania karnego, oraz czynności związanych z ich wydawaniem. ” . Art.
niższe nie stanowią inaczej. Art. 9. Jeżeli na
dstawie przepisów niniejszej ustawy nastąpiła zmiana właściwości lub składu sądu, do czasu zakończenia
stępowania w danej instancji orzeka sąd dotychczas właściwy lub w dotychczasowym składzie. Art. 10. 1. Zawiadomień o ukończeniu
stępowania określonych w art. 21 § 1 ustawy, o której mowa w art. 1, w brzmieniu nadanym niniejszą ustawą, oraz zawiadomień określonych w art. 182 § 1 zdanie drugie ustawy, o której mowa w art. 2, w brzmieniu nadanym niniejszą ustawą, dokonuje się, jeżeli
stępowanie zostało ukończone
dniu wejścia w życie niniejszej ustawy. 2. Zawiadomień o wszczęciu
stępowania określonych w art. 21 ustawy, o której mowa w art. 1, w brzmieniu nadanym niniejszą ustawą, dokonuje się, jeżeli
stępowanie przeciwko osobie nie zostało ukończone przed dniem wejścia w życie niniejszej ustawy. Art. 11.
stępowania wszczęte przed dniem wejścia w życie niniejszej ustawy na skutek wniesienia zażalenia na
stanowienie o odmowie wszczęcia lub umorzeniu
stępowania przygotowawczego do czasu rozpoznania zażalenia prowadzi się na
dstawie przepisów dotychczasowych. Art. 12. Zawiadomień określonych w art. 55 § 2a ustawy, o której mowa w art. 1, dokonuje się, jeżeli akt oskarżenia został wniesiony
dniu wejścia w życie niniejszej ustawy. Art. 13. Przepisów art. 198 ustawy, o której mowa w art. 1, w brzmieniu nadanym niniejszą ustawą, nie stosuje się, jeżeli
stanowienie o dopuszczeniu dowodu z opinii biegłego zostało wydane przed dniem wejścia w życie niniejszej ustawy. Art. 14. W
stępowaniach sądowych toczących się w dniu wejścia w życie niniejszej ustawy niezwłocznie
dniu jej wejścia w życie właściwy sąd przekazuje oskarżonemu pisemne
uczenie o treści przepisów wskazanych w art. 353 § 4 ustawy, o której mowa w art. 1, w brzmieniu nadanym niniejszą ustawą. Art. 15. Jeżeli w dniu wejścia w życie niniejszej ustawy istnieje obowiązek sporządzenia uzasadnienia wyroku, a do dnia wejścia w życie tej ustawy nie zostało ono sporządzone, do jego sporządzenia stosuje się przepisy ustawy zmienianej w art. 1, w brzmieniu nadanym niniejszą ustawą, chyba że przewodniczący składu orzekającego albo upoważniony sędzia zarządzi sporządzenie uzasadnienia na
dstawie przepisów dotychczasowych. Art. 16. W
stępowaniach wszczętych przed dniem wejścia w życie niniejszej ustawy na skutek wniesienia apelacji do czasu jej rozpoznania nie stosuje się przepisów art. 427 § 3a, art. 447 § 6 oraz art. 452 § 2 pkt 2 i § 3 ustawy, o której mowa w art. 1, w brzmieniu nadanym niniejszą ustawą. Art. 17. Jeżeli stronie, która wniosła apelację, doręczono uzupełnione uzasadnienie w okresie od czternastego dnia przed dniem wejścia w życie niniejszej ustawy do dnia
przedzającego dzień jej wejścia w życie, termin do uzupełnienia apelacji, określony w art. 449a § 3 ustawy, o której mowa w art. 1, biegnie od dnia wejścia w życie niniejszej ustawy. Art. 18. Przepisów art. 505 ustawy, o której mowa w art. 1, w brzmieniu nadanym niniejszą ustawą, nie stosuje się, jeżeli wyrok nakazowy został wydany przed dniem wejścia w życie niniejszej ustawy. Art. 19.
stępowania, o których mowa w rozdziale 58 ustawy, o której mowa w art. 1, toczą się do zakończenia
stępowania w danej instancji na
dstawie przepisów dotychczasowych. Art.
dstawie art. 81a § 4 ustawy zmienianej w art. 1 zachowują moc do dnia wejścia w życie przepisów wykonawczych wydanych na
dstawie art. 81a § 4 ustawy zmienianej w art. 1, w brzmieniu nadanym niniejszą ustawą, jednak nie dłużej niż przez 12 miesięcy od dnia wejścia w życie niniejszej ustawy. 2. Dotychczasowe przepisy wykonawcze wydane na
dstawie art. 185d § 2 i art. 300 § 4 ustawy zmienianej w art. 1 zachowują moc do dnia wejścia w życie nowych przepisów wykonawczych wydanych na
dstawie art. 185d § 2 i art. 300 § 4 ustawy zmienianej w art. 1, jednak nie dłużej niż przez 12 miesięcy od dnia wejścia w życie niniejszej ustawy. Art. 22. Ustawa wchodzi w życie
upływie 30 dni od dnia ogłoszenia, z wyjątkiem: 1) art. 1 pkt 14 oraz art. 15, które wchodzą w życie
upływie 3 miesięcy od dnia ogłoszenia; 2) art. 1 pkt 68, który wchodzi w życie z dniem następującym
dniu ogłoszenia. 1) Niniejszą ustawą zmienia się ustawy: ustawę z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny wykonawczy, ustawę z dnia 10 września 1999 r. - Kodeks karny skarbowy, ustawę z dnia 24 sierpnia 2001 r. - Kodeks
stępowania w sprawach o wykroczenia oraz ustawę z dnia 27 sierpnia 2004 r. o świadczeniach opieki zdrowotnej finansowanych ze środków publicznych. 2) Zmiany tekstu jednolitego wymienionej ustawy zostały ogłoszone w Dz. U. z 2018 r.
z. 2192, 2193, 2227 i 2354 oraz z 2019 r.
z. 694, 1520 i 1556.
każ całość
Wyjaśnienie AI na podstawie urzędowego tekstu ustawy. Orientacyjne, nie zastępuje porady prawnej.