Ustawaz dnia 4 kwietnia 2019 r.o zmianie ustawy o wymianie informacji podatkowych z innymi państwami oraz niektórych innych ustaw 1)Niniejszą ustawą zmienia się ustawy: ustawę z dnia 29 sierpnia 1997

po § 3 dodaje się § 3a i 3b w brzmieniu: „ § 3a. W przypadku gdy przedstawiony we wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe obejmuje transakcję, zespół transakcji lub inne zdarzenia: 1) z udziałem osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej niemającej osobowości prawnej:

1. a)które mają miejsce zamieszkania, siedzibę lub zarząd poza terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, lub
2. b)które prowadzą działalność gospodarczą poza terytorium Rzeczypospolitej Polskiej za pośrednictwem zagranicznego zakładu, a transakcja, zespół transakcji lub inne zdarzenia stanowią część lub całość działalności gospodarczej zagranicznego zakładu, lub
3. c)będących stronami transakcji, zespołu transakcji lub uczestnikami zdarzenia mającymi miejsce zamieszkania, siedzibę lub zarząd w więcej niż jednym państwie lub terytorium, lub 2) mające skutki transgraniczne - składający wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej jest obowiązany również do wskazania odpowiednio państwa lub terytorium miejsca zamieszkania tej osoby fizycznej, danych identyfikujących tę osobę prawną lub jednostkę organizacyjną niemającą osobowości prawnej, w tym państwa lub terytorium ich siedziby, zarządu lub położenia tego zagranicznego zakładu, lub państwa lub terytorium, w których te skutki transgraniczne wystąpiły lub mogą wystąpić. § 3b. Obowiązek, o którym mowa w § 3a, nie obejmuje wniosków o wydanie interpretacji indywidualnej: 1) dotyczących wyłącznie indywidualnej sprawy osoby fizycznej; 2) w zakresie podatku akcyzowego oraz podatku od towarów i usług. ” ; 2) w art. 14g § 1 otrzymuje brzmienie: „ § 1. Wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej niespełniający wymogów określonych w art.

§ 3

lub 3a lub innych wymogów określonych przepisami prawa pozostawia się bez rozpatrzenia. ” ; 3) po art. 14na dodaje się art. 14nb w brzmieniu: „ Art. 14nb. W przypadku, o którym mowa w art.

§ 3a, przepisy art.

14k-14n stosuje się do transakcji, zespołu transakcji lub innego zdarzenia w zakresie, w jakim we wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej zgodnie z art.

§ 3azostały wskazane państwa, terytoria i dane, o których mowa w tym przepisie.

” ; 4) w art. 82:

1. a)uchyla się § 2,
2. b)uchyla się § 2c,
3. c)uchyla się § 7 i 8; 5) w art. 296 w § 1 w pkt 1 skreśla się wyrazy „, z wyłączeniem informacji, o których mowa w art. 82 § 2,”. Art. 3. W ustawie z dnia 10 września 1999 r. - Kodeks karny skarbowy (Dz. U. z 2018 r. poz. 1958, 2192, 2193, 2227 i 2354) wprowadza się następujące zmiany: 1) w art. 80c dotychczasową treść oznacza się jako § 1 i dodaje się § 2 w brzmieniu: „ § 2. W wypadku mniejszej wagi, sprawca czynu zabronionego określonego w § 1 podlega karze grzywny za wykroczenie skarbowe. ” ; 2) w art. 80d dotychczasową treść oznacza się jako § 1 i dodaje się § 2 w brzmieniu: „ § 2. W wypadku mniejszej wagi, sprawca czynu zabronionego określonego w § 1 podlega karze grzywny za wykroczenie skarbowe. ” . 1540, 1544, 1629, 1693, 2126, 2193, 2244 i 2354 oraz z 2019 r. poz. 60 i 492. Art. 4. W ustawie z dnia 9 października 2015 r. o wykonywaniu Umowy między Rządem Rzeczypospolitej Polskiej a Rządem Stanów Zjednoczonych Ameryki w sprawie poprawy wypełniania międzynarodowych obowiązków podatkowych oraz wdrożenia ustawodawstwa FATCA (Dz. U. z 2017 r. poz. 1858) wprowadza się następujące zmiany: 1) w art. 17 w ust. 2 wyrazy „2014-2016” zastępuje się wyrazami „2014-2019”; 2) w art. 19 w ust. 5 dodaje się zdania drugie do czwartego w brzmieniu: „ Oświadczenia te są składane pod rygorem odpowiedzialności karnej za składanie fałszywych oświadczeń i zawierają klauzulę o następującej treści: „Jestem świadomy odpowiedzialności karnej za złożenie fałszywego oświadczenia.”. Klauzula ta zastępuje pouczenie o odpowiedzialności karnej za składanie fałszywych oświadczeń. Wymóg pouczenia o odpowiedzialności karnej za składanie fałszywych oświadczeń uważa się za spełniony także w przypadku oświadczeń o odpowiedzialności za składanie fałszywych oświadczeń składanych na formularzach W-8 i W-9, o których mowa w Umowie FATCA oraz załączniku I do tej umowy. ” . Art. 5. W ustawie z dnia 5 lipca 2018 r. o zmianie ustawy - Ordynacja podatkowa oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. poz. 1499) wprowadza się następujące zmiany: 1) w art. 12:
4. a)ust. 1 otrzymuje brzmienie: „ 1. Przekazywanie informacji, o których mowa w art. 119zp § 1 pkt 1 ustawy zmienianej w art. 1, dotyczących rachunków lokaty terminowej podmiotu kwalifikowanego rozpoczyna się nie później niż z dniem: 1) 1 lipca 2019 r. - w przypadku banków w rozumieniu art. 119zg pkt 1 ustawy zmienianej w art. 1, z wyjątkiem banków spółdzielczych; 2) 1 stycznia 2020 r. - w przypadku banków spółdzielczych oraz spółdzielczych kas oszczędnościowo-kredytowych. ” ,
5. b)w ust. 3 wyrazy „1 lipca 2019 r.” zastępuje się wyrazami „1 maja 2019 r.”; 2) po art. 16 dodaje się art. 16a w brzmieniu: „ Art. 16a. Do dnia 31 grudnia 2019 r. przy ustalaniu opłaty, o której mowa w art. 119zo § 10 ustawy zmienianej w art. 1, nie uwzględnia się rachunków lokaty terminowej podmiotu kwalifikowanego. ” ; 3) w art. 19:
6. a)po pkt 2 dodaje się pkt 2a w brzmieniu: „ 2a) art. 1 pkt 1 lit. b w zakresie art. 119zg pkt 5 lit. b, pkt 6 lit. a, art. 12 oraz art. 16a, które wchodzą w życie z dniem 1 maja 2019 r.; ” ,
7. b)pkt 3 otrzymuje brzmienie: „ 3) art. 1 pkt 6 lit. b oraz c w zakresie art. 119zr § 3 pkt 7 i 8, pkt 7 oraz pkt 9 lit. b w zakresie art. 119zv § 4b-4d, które wchodzą w życie z dniem 1 lipca 2019 r. ” . Art. 6. 1. W przypadku prowadzenia na dzień wejścia w życie niniejszej ustawy nowego rachunku w rozumieniu art. 24 ust. 1 pkt 15 ustawy zmienianej w art. 1, otwartego w okresie od dnia 1 stycznia 2016 r. do dnia 30 kwietnia 2017 r., raportująca instytucja finansowa w rozumieniu art. 24 ust. 1 pkt 44 ustawy zmienianej w art. 1 jest obowiązana wystąpić, w terminie do dnia 16 września 2019 r., do posiadacza rachunku w rozumieniu art. 24 ust. 1 pkt 33 ustawy zmienianej w art. 1, z żądaniem złożenia oświadczenia o rezydencji podatkowej, o którym mowa w art. 43 ustawy zmienianej w art. 1: 1) w brzmieniu dotychczasowym - w przypadku oświadczeń składanych przed dniem 1 września 2019 r., 2) w brzmieniu nadanym niniejszą ustawą - w przypadku oświadczeń składanych po dniu 31 sierpnia 2019 r. - zawierającego dane aktualne na dzień otwarcia tego rachunku. 2. W przypadku nieuzyskania oświadczenia o rezydencji podatkowej na podstawie ust. 1 raportująca instytucja finansowa w rozumieniu art. 24 ust. 1 pkt 44 ustawy zmienianej w art. 1 w celu uzyskania tego oświadczenia kontynuuje rzeczywiste działania zmierzające do nawiązania kontaktu z posiadaczem rachunku w rozumieniu art. 24 ust. 1 pkt 33 ustawy zmienianej w art. 1, w formie pisemnej, telefonicznie, osobiście lub za pomocą środków komunikacji elektronicznej. 3. Do dnia uzyskania oświadczenia na podstawie ust. 1 lub 2 raportująca instytucja finansowa traktuje posiadacza rachunku w rozumieniu art. 24 ust. 1 pkt 33 ustawy zmienianej w art. 1 lub osobę kontrolującą w rozumieniu art. 24 ust. 1 pkt 20 ustawy zmienianej w art. 1 jako rezydenta do celów podatkowych zgodnie z dotychczasową identyfikacją dokonaną na podstawie przepisów ustawy zmienianej w art. 1. 4. Do oświadczenia złożonego na podstawie ust. 1 przepisy działu III rozdziału 4 ustawy zmienianej w art. 1 stosuje się odpowiednio. Art. 7. 1. W przypadku gdy identyfikacja posiadacza rachunku w rozumieniu art. 24 ust. 1 pkt 33 ustawy zmienianej w art. 1 została dokonana na podstawie art. 50 ust. 2 ustawy zmienianej w art. 1, w brzmieniu dotychczasowym, raportująca instytucja finansowa w rozumieniu art. 24 ust. 1 pkt 44 ustawy zmienianej w art. 1 jest obowiązana do ponownego ustalenia, w terminie do dnia 31 grudnia 2019 r., rezydencji do celów podatkowych tego posiadacza w państwie uczestniczącym w rozumieniu art. 24 ust. 1 pkt 25 ustawy zmienianej w art. 1 lub państwie trzecim w rozumieniu art. 24 ust. 1 pkt 24 ustawy zmienianej w art. 1, w oparciu o wyszukanie elektroniczne posiadanych danych. 2. Przepisu ust. 1 nie stosuje się, jeżeli raportująca instytucja finansowa w rozumieniu art. 24 ust. 1 pkt 44 ustawy zmienianej w art. 1 dokonała przed dniem wejścia w życie niniejszej ustawy wyszukania elektronicznego posiadanych danych z uwzględnieniem przesłanki rezydencji posiadacza rachunku w rozumieniu art. 24 ust. 1 pkt 33 ustawy zmienianej w art. 1 lub potwierdziła rezydencję podatkową tego posiadacza na podstawie oświadczenia o rezydencji podatkowej, o którym mowa w art. 43 ustawy zmienianej w art. 1, w brzmieniu dotychczasowym. Art. 8. 1. W okresie od dnia 1 stycznia 2020 r. do dnia 31 marca 2020 r. raportująca instytucja finansowa w rozumieniu art. 24 ust. 1 pkt 44 ustawy zmienianej w art. 1 przekazuje Szefowi Krajowej Administracji Skarbowej za okres roku kalendarzowego: 1) informację o rachunkach raportowanych:
8. a)zidentyfikowanych na podstawie art. 6 ust. 1, chyba że w wyniku ponownej identyfikacji posiadacza rachunku w rozumieniu art. 24 ust. 1 pkt 33 ustawy zmienianej w art. 1 na podstawie art. 6 ust. 1 jego rezydencja do celów podatkowych nie uległa zmianie i nie ustalono nieznanej dotychczas rezydencji podatkowej,
9. b)zidentyfikowanych na podstawie art. 7 ust. 1, chyba że w wyniku ponownej identyfikacji posiadacza rachunku w rozumieniu art. 24 ust. 1 pkt 33 ustawy zmienianej w art. 1 dokonanej na podstawie art. 7 ust. 1 rezydencja do celów podatkowych tego posiadacza nie uległa zmianie i nie ustalono nieznanej dotychczas rezydencji podatkowej,
10. c)w przypadku gdy podmiot inwestujący regulowany przepisami ustawy z dnia 27 maja 2004 r. o funduszach inwestycyjnych i zarządzaniu alternatywnymi funduszami inwestycyjnymi (Dz. U. z 2018 r. poz. 1355, 2215, 2243 i 2244) utracił status zwolnionego przedsiębiorstwa zbiorowego inwestowania zgodnie z art. 32 ust. 7 zdanie drugie ustawy zmienianej w art. 1, w brzmieniu nadanym niniejszą ustawą, i nie przekazał za rok 2016 lub 2017 informacji o rachunkach raportowanych, o której mowa w art. 33 ust. 1 ustawy zmienianej w art. 1, w brzmieniu dotychczasowym; 2) informację o rachunkach niezidentyfikowanych na podstawie art. 6 ust. 1. 2. Informacje, o których mowa w ust. 1, są przekazywane: 1) na podstawie wzoru dokumentu elektronicznego zamieszczonego w Biuletynie Informacji Publicznej na stronie podmiotowej urzędu obsługującego ministra właściwego do spraw finansów publicznych; 2) za pomocą oprogramowania interfejsowego, o którym mowa w art. 3 pkt 11 ustawy z dnia 17 lutego 2005 r. o informatyzacji działalności podmiotów realizujących zadania publiczne (Dz. U. z 2017 r. poz. 570, z 2018 r. poz. 1000, 1544 i 1669 oraz z 2019 r. poz. 60 i 534), którego adres jest zamieszczony w Biuletynie Informacji Publicznej na stronie podmiotowej urzędu obsługującego ministra właściwego do spraw finansów publicznych. 3. Do przekazywania informacji, o których mowa w ust. 1: 1) pkt 1 - przepisy art. 34, art. 99 ust. 2 i 3 oraz art. 99a ust. 1 i 3 ustawy zmienianej w art. 1, 2) pkt 2 - przepis art. 36 ust. 2 ustawy zmienianej w art. 1 - stosuje się odpowiednio. Art. 9. 1. Szef Krajowej Administracji Skarbowej przekazuje właściwemu organowi państwa uczestniczącego w rozumieniu art. 24 ust. 1 pkt 25 ustawy zmienianej w art. 1, w terminie do dnia 30 września 2020 r., informacje o rachunkach raportowanych posiadanych przez rezydentów tego państwa, uzyskane na podstawie art. 8. 2. Przepisy art. 75 ustawy zmienianej w art. 1 stosuje się odpowiednio. Art. 10. 1. Do przekazywania informacji o rachunkach raportowanych za lata 2018 i 2019 stosuje się przepisy ustawy zmienianej w art. 1, w brzmieniu nadanym niniejszą ustawą. 2. Listę państw i terytoriów objętych obowiązkiem raportowania, o której mowa w art. 33 ust. 5 ustawy zmienianej w art. 1, za rok 2018, minister właściwy do spraw finansów publicznych ogłasza w terminie 14 dni od dnia wejścia w życie niniejszego przepisu. 3. W przypadku przekazania informacji o rachunkach raportowanych za rok 2018 przed dniem wejścia w życie niniejszej ustawy raportująca instytucja finansowa, o której mowa w art. 24 ust. 1 pkt 44 ustawy zmienianej w art. 1, przekazuje zgodnie z przepisami ustawy zmienianej w art. 1, w brzmieniu nadanym niniejszą ustawą, informację o rachunkach raportowanych za rok 2018 obejmującą rachunki posiadane przez osoby z państw i terytoriów objętych obowiązkiem raportowania za ten rok, zamieszczonych na liście, o której mowa w art. 33 ust. 5 ustawy zmienianej w art. 1, z wyjątkiem informacji o tych rachunkach, które zostały objęte informacją o rachunkach raportowanych za rok 2018 złożoną zgodnie z przepisami dotychczasowymi. Art. 11. Przepis art. 82 ust. 2 ustawy zmienianej w art. 1 stosuje się do sprawozdawczego roku obrotowego, o którym mowa w art. 82 ust. 1 pkt 8 ustawy zmienianej w art. 1, w brzmieniu nadanym niniejszą ustawą, rozpoczynającego się po dniu 31 grudnia 2017 r. Art. 12. Przepis art. 84 ust. 2 pkt 2 lit. a ustawy zmienianej w art. 1, w brzmieniu nadanym niniejszą ustawą, stosuje się do sprawozdawczego roku obrotowego, o którym mowa w art. 82 ust. 1 pkt 8 ustawy zmienianej w art. 1, w brzmieniu nadanym niniejszą ustawą, rozpoczynającego się po dniu 31 grudnia 2016 r. Art. 13. Pełnomocnictwo do podpisywania deklaracji składanej za pomocą środków komunikacji elektronicznej, o którym mowa w przepisach działu III rozdziału 9a ustawy zmienianej w art. 2, udzielone przed dniem wejścia w życie niniejszej ustawy obejmuje również upoważnienie do podpisywania informacji o grupie podmiotów w rozumieniu art. 82 ust. 1 pkt 2 ustawy zmienianej w art. 1, w brzmieniu nadanym niniejszą ustawą, i powiadomień, o których mowa w art. 86 ust. 1 ustawy zmienianej w art. 1, w brzmieniu nadanym niniejszą ustawą. Art. 14. Brak informacji o amerykańskim NIP w informacji, o której mowa w art. 4 ust. 1 pkt 2 ustawy zmienianej w art. 4, przekazanej za rok 2017, nie stanowi podstawy do uznania tej informacji za nieprawidłową. Art. 15. Ustawa wchodzi w życie po upływie 14 dni od dnia ogłoszenia, z wyjątkiem: 1) art. 10 ust. 2, który wchodzi w życie z dniem ogłoszenia; 2) art. 5, który wchodzi w życie z dniem 1 maja 2019 r.; 3) art. 1 pkt 9 i art. 4 pkt 2, które wchodzą w życie z dniem 1 września 2019 r. 1) Niniejszą ustawą zmienia się ustawy: ustawę z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa, ustawę z dnia 10 września 1999 r. - Kodeks karny skarbowy, ustawę z dnia 9 października 2015 r. o wykonywaniu Umowy między Rządem Rzeczypospolitej Polskiej a Rządem Stanów Zjednoczonych Ameryki w sprawie poprawy wypełniania międzynarodowych obowiązków podatkowych oraz wdrożenia ustawodawstwa FATCA oraz ustawę z dnia 5 lipca 2018 r. o zmianie ustawy - Ordynacja podatkowa oraz niektórych innych ustaw. 2) Zmiany tekstu jednolitego wymienionej ustawy zostały ogłoszone w Dz. U. z 2018 r. poz. 650, 723, 771, 1000, 1039, 1075, 1499, Pokaż całość