ustawa służy stosowaniu rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/1191 z dnia 6 lipca 2016 r. w sprawie promowania swobodnego przepływu obywateli poprzez uproszczenie wymogów dotyczącyc

h przedkładania określonych dokumentów urzędowych w Unii Europejskiej i zmieniającego rozporządzenie (UE) nr 1024/2012 (Dz. Urz. UE L 200 z 26.07.2016, str. 1). Treść ustawy Art. 1. Ustawa określa: 1) dokumenty urzędowe, do których stosuje się rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/1191 z dnia 6 lipca 2016 r. w sprawie promowania swobodnego przepływu obywateli poprzez uproszczenie wymogów dotyczących przedkładania określonych dokumentów urzędowych w Unii Europejskiej i zmieniające rozporządzenie (UE) nr 1024/2012 (Dz. Urz. UE L 200 z 26.07.2016, str. 1), zwane dalej „rozporządzeniem 2016/1191”; 2) sposób składania wniosków o wydanie wielojęzycznego standardowego formularza, o którym mowa w art. 7 ust. 1 rozporządzenia 2016/1191, zwanego dalej „wielojęzycznym formularzem”; 3) zasady wydawania wielojęzycznych formularzy; 4) wysokość opłat za wydawanie wielojęzycznych formularzy oraz sposób ich wnoszenia; 5) organy właściwe w zakresie realizacji zadań wynikających z rozporządzenia 2016/1191. Art. 2. Dokumentami urzędowymi, do których stosuje się przepisy rozporządzenia 2016/1191, wydawanymi zgodnie z ustawą z dnia 25 lutego 1964 r. - Kodeks rodzinny i opiekuńczy (Dz. U. z 2017 r. poz. 682, z 2018 r. poz. 950 oraz z 2019 r. poz. 303), ustawą z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny (Dz. U. z 2018 r. poz. 1025, 1104, 1629, 2073 i 2244 oraz z 2019 r. poz. 80), ustawą z dnia 14 lutego 1991 r. - Prawo o notariacie (Dz. U. z 2019 r. poz. 540 i 730), ustawą z dnia 24 maja 2000 r. o Krajowym Rejestrze Karnym (Dz. U. z 2018 r. poz. 1218 i 1544 oraz z 2019 r. poz. 60 i 730), ustawą z dnia 9 listopada 2000 r. o repatriacji (Dz. U. z 2018 r. poz. 609 i 1669), ustawą z dnia 17 października 2008 r. o zmianie imienia i nazwiska (Dz. U. z 2016 r. poz. 10 oraz z 2019 r. poz. 730), ustawą z dnia 2 kwietnia 2009 r. o obywatelstwie polskim (Dz. U. z 2018 r. poz. 1829 oraz z 2019 r. poz. 730), ustawą z dnia 24 września 2010 r. o ewidencji ludności (Dz. U. z 2018 r. poz. 1382 i 1544 oraz z 2019 r. poz. 60 i 730), ustawą z dnia 5 stycznia 2011 r. - Kodeks wyborczy (Dz. U. z 2019 r. poz. 684) oraz ustawą z dnia 28 listopada 2014 r. - Prawo o aktach stanu cywilnego (Dz. U. z 2018 r. poz. 2224 oraz z 2019 r. poz. 730), są: 1) odpis skrócony aktu urodzenia; 2) odpis zupełny aktu urodzenia; 3) orzeczenie sądu o ustaleniu treści aktu stanu cywilnego; 4) poświadczenie pozostawania osoby przy życiu; 5) odpis skrócony aktu zgonu; 6) odpis zupełny aktu zgonu; 7) orzeczenie sądu o uznaniu za zmarłego; 8) orzeczenie sądu o uchyleniu postanowienia o uznaniu za zmarłego; 9) orzeczenie sądu o stwierdzeniu zgonu; 10) orzeczenie sądu o uchyleniu postanowienia o stwierdzeniu zgonu; 11) decyzja kierownika urzędu stanu cywilnego o zmianie imienia lub nazwiska; 12) odpis skrócony aktu małżeństwa; 13) odpis zupełny aktu małżeństwa; 14) zaświadczenie o stanie cywilnym; 15) zaświadczenie stwierdzające, że zgodnie z prawem polskim można zawrzeć małżeństwo; 16) orzeczenie sądu o zezwoleniu na zawarcie małżeństwa kobiecie niemającej ukończonych lat osiemnastu; 17) orzeczenie sądu o zezwoleniu na zawarcie małżeństwa osobie dotkniętej chorobą psychiczną albo niedorozwojem umysłowym oraz osobom powinowatym w linii prostej; 18) orzeczenie sądu o ustaleniu istnienia małżeństwa; 19) orzeczenie sądu o ustaleniu nieistnienia małżeństwa; 20) orzeczenie sądu o rozwodzie; 21) orzeczenie sądu o separacji; 22) orzeczenie sądu o zniesieniu separacji; 23) orzeczenie sądu o unieważnieniu małżeństwa; 24) orzeczenie sądu o przysposobieniu; 25) orzeczenie sądu o rozwiązaniu przysposobienia; 26) orzeczenie sądu o ustaleniu ojcostwa; 27) orzeczenie sądu o ustaleniu macierzyństwa; 28) orzeczenie sądu o zaprzeczeniu ojcostwa; 29) orzeczenie sądu o zaprzeczeniu macierzyństwa; 30) orzeczenie sądu o ustaleniu bezskuteczności uznania dziecka; 31) orzeczenie sądu o unieważnieniu uznania dziecka; 32) zaświadczenie o zameldowaniu na pobyt stały; 33) zaświadczenie o zameldowaniu na pobyt czasowy; 34) poświadczenie pozostawania osoby w określonym miejscu; 35) decyzja w sprawie o uznanie za obywatela polskiego; 36) decyzja w sprawie o przywrócenie obywatelstwa polskiego; 37) decyzja w sprawie potwierdzenia posiadania obywatelstwa polskiego; 38) decyzja w sprawie o uznanie za repatrianta; 39) zaświadczenie o niekaralności osoby, wydane z Krajowego Rejestru Karnego na wniosek tej osoby; 40) zaświadczenie wydawane przez gminę obywatelowi polskiemu mającemu miejsce zamieszkania w innym państwie członkowskim Unii Europejskiej, który wyraził wolę głosowania lub kandydowania w wyborach do Parlamentu Europejskiego lub w wyborach lokalnych w państwie członkowskim, w którym ma miejsce zamieszkania. Art. 3. 1. Wielojęzyczny formularz wydaje się na wniosek osoby uprawnionej do otrzymania: 1) odpisu skróconego aktu urodzenia, 2) odpisu skróconego aktu małżeństwa, 3) odpisu skróconego aktu zgonu, 4) zaświadczenia o stanie cywilnym, 5) zaświadczenia stwierdzającego, że zgodnie z prawem polskim można zawrzeć małżeństwo, 6) zaświadczenia o zameldowaniu na pobyt stały, 7) zaświadczenia o zameldowaniu na pobyt czasowy, 8) poświadczenia pozostawania osoby w określonym miejscu, 9) poświadczenia pozostawania osoby przy życiu, 10) zaświadczenia o niekaralności osoby, wydanego z Krajowego Rejestru Karnego na wniosek tej osoby - celem załączenia do tych dokumentów urzędowych. 2. W przypadku dokumentów urzędowych, o których mowa w ust. 1 pkt 1-3, wielojęzyczny formularz załącza się do dokumentów urzędowych wydanych z rejestru stanu cywilnego po dniu 1 marca 2015 r. Art. 4. Wniosek o wydanie wielojęzycznego formularza można złożyć: 1) jednocześnie z wnioskiem o wydanie dokumentu urzędowego, do którego ma być załączony wielojęzyczny formularz; 2) po wydaniu dokumentu urzędowego, do którego ma być załączony wielojęzyczny formularz. Art. 5. 1. Wniosek o wydanie wielojęzycznego formularza składa się w postaci odpowiedniej do postaci wniosku o wydanie dokumentu urzędowego, do którego ma być załączony wielojęzyczny formularz. Wniosek o wydanie wielojęzycznego formularza składany w postaci elektronicznej opatruje się kwalifikowanym podpisem elektronicznym, podpisem zaufanym albo podpisem osobistym. 2. Wniosek o wydanie wielojęzycznego formularza składa się do organu, o którym mowa w art. 3 pkt 2 rozporządzenia 2016/1191, wydającego dokument urzędowy, do którego ma być załączony wielojęzyczny formularz. Art. 6. 1. Wniosek o wydanie wielojęzycznego formularza zawiera: 1) imię i nazwisko osoby składającej wniosek; 2) numer PESEL, a jeżeli nie został nadany - datę urodzenia osoby składającej wniosek; 3) wskazanie języka urzędowego Unii Europejskiej, w jakim, obok języka polskiego, ma być sporządzony wielojęzyczny formularz; 4) opcjonalnie adres do korespondencji osoby składającej wniosek. 2. Wniosek o wydanie wielojęzycznego formularza w przypadku, o którym mowa w art. 4 pkt 1, oprócz danych, o których mowa w ust. 1, zawiera określenie nazwy lub rodzaju dokumentu urzędowego oraz imię i nazwisko osoby, której dotyczy dokument urzędowy, do którego ma być załączony wielojęzyczny formularz. 3. Wniosek o wydanie wielojęzycznego formularza w przypadku, o którym mowa w art. 4 pkt 2, oprócz danych, o których mowa w ust. 1, zawiera numer i datę sporządzenia dokumentu urzędowego, do którego ma być załączony wielojęzyczny formularz. Art. 7. 1. Do wniosku o wydanie wielojęzycznego formularza załącza się dowód wniesienia opłaty za wydanie wielojęzycznego formularza. 2. W przypadku, o którym mowa w art. 4 pkt 2, do wniosku o wydanie wielojęzycznego formularza do dokumentów urzędowych, o których mowa w art. 3 ust. 1 pkt 4-10, załącza się oryginał dokumentu urzędowego, do którego ma być załączony wielojęzyczny formularz. Art. 8. 1. Za wydanie wielojęzycznego formularza wnosi się opłatę w wysokości 17 zł. 2. Za wydanie wielojęzycznego formularza przez konsula wnosi się opłatę konsularną w wysokości równowartości 30 euro. 3. Opłata, o której mowa w: 1) ust. 1, stanowi dochód:

1. a)organu wydającego wielojęzyczny formularz - w przypadkach, o których mowa w art. 3 ust. 1 pkt 1-9,
2. b)budżetu państwa - w przypadku, o którym mowa w art. 3 ust. 1 pkt 10; 2) ust. 2, stanowi dochód budżetu państwa. 4. Opłatę, o której mowa w ust. 1, wnosi się na konto organu wydającego wielojęzyczny formularz. 5. Opłatę, o której mowa w ust. 2, wnosi się zgodnie z przepisami wydanymi na podstawie art. 118 ustawy z dnia 25 czerwca 2015 r. - Prawo konsularne (Dz. U. z 2018 r. poz. 2141 oraz z 2019 r. poz. 60). 6. Na realizację czynności, o których mowa w art. 3, nie przyznaje się dotacji celowej z budżetu państwa. Art. 9. 1. W przypadku, o którym mowa w art. 4 pkt 1, wielojęzyczny formularz wydaje się jednocześnie z dokumentem urzędowym, do którego jest załączany wielojęzyczny formularz. 2. W przypadku, o którym mowa w art. 4 pkt 2, wielojęzyczny formularz wydaje się bez zbędnej zwłoki, nie później jednak niż w terminie 7 dni od dnia złożenia wniosku o jego wydanie. 3. Oryginał dokumentu urzędowego złożony wraz z wnioskiem o wydanie wielojęzycznego formularza w przypadku, o którym mowa w art. 4 pkt 2, organ wydający wielojęzyczny formularz zwraca wnioskodawcy wraz z wydaniem wielojęzycznego formularza. Art. 10. Wnioski o udzielenie informacji w przypadku uzasadnionych wątpliwości co do autentyczności dokumentu urzędowego lub jego kopii poświadczonej za zgodność z oryginałem, o których mowa w art. 14 ust. 1 lit. b rozporządzenia 2016/1191, rozpatruje organ, o którym mowa w art. 3 pkt 2 rozporządzenia 2016/1191, który wydał dokument urzędowy objęty tym wnioskiem. Art. 11. W przypadku gdy brak jest odpowiedzi na wniosek o udzielenie informacji w terminach określonych w art. 14 ust. 5 rozporządzenia 2016/1191 albo gdy w odpowiedzi na wniosek o udzielenie informacji autentyczność przedłożonego dokumentu urzędowego lub jego kopii poświadczonej za zgodność z oryginałem nie zostanie potwierdzona, organ, o którym mowa w art. 3 pkt 2 rozporządzenia 2016/1191, który wystąpił z wnioskiem o udzielenie informacji, pozostawia sprawę bez rozpoznania i zawiadamia o tym osobę, która przedłożyła dokument urzędowy lub jego kopię poświadczoną za zgodność z oryginałem. Art. 12. 1. Minister kierujący działem administracji rządowej obejmującym sprawy wydawania dokumentów urzędowych, o których mowa w art. 2, oraz sprawy, w których może być wymagane przedstawienie dokumentów urzędowych, o których mowa w art. 2 rozporządzenia 2016/1191, jest organem centralnym, o którym mowa w art. 15 ust. 1 rozporządzenia 2016/1191, zwanym dalej „organem centralnym”. 2. Minister właściwy do spraw wewnętrznych jest organem centralnym koordynującym w rozumieniu art. 15 ust. 2 rozporządzenia 2016/1191. 3. Minister kierujący działem administracji rządowej, do którego właściwości należą sprawy, w których przyjmowane lub wydawane są dokumenty urzędowe objęte zakresem rozporządzenia 2016/1191, do realizacji zadań, które wykonuje na podstawie rozporządzenia 2016/1191, może, w drodze rozporządzenia, wyznaczyć koordynatora delegowanego oraz określić zakres zadań przekazanych mu do realizacji spośród zadań, które wykonuje jako organ centralny. 4. Wydając rozporządzenie, o którym mowa w ust. 3, uwzględnia się konieczność usprawnienia współpracy organów w sprawach prowadzonych w ramach danego działu administracji rządowej oraz zapewnienia koordynacji rejestracji użytkowników w udostępnionym przez Komisję Europejską teleinformatycznym Systemie Wymiany Informacji na Rynku Wewnętrznym (IMI), ustanowionym w rozporządzeniu Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1024/2012 z dnia 25 października 2012 r. w sprawie współpracy administracyjnej za pośrednictwem systemu wymiany informacji na rynku wewnętrznym i uchylającym decyzję Komisji 2008/49/WE („rozporządzenie w sprawie IMI”) (Dz. Urz. UE L 316 z 14.11.2012, str. 1, z późn. zm.)2)Zmiany wymienionego rozporządzenia zostały ogłoszone w Dz. Urz. UE L 354 z 28.12.2013, str. 132, Dz. Urz. UE L 159 z 28.05.2014, str. 1 i 11, Dz. Urz. UE L 200 z 26.07.2016, str. 1, Dz. Urz. UE L 252 z 16.09.2016, str. 53 i Dz. Urz. UE L 295 z 21.11.2018, str. 1.. 5. Koordynatora delegowanego wyznacza się spośród organów, jednostek organizacyjnych, samorządów zawodowych posiadających wynikające z odrębnych przepisów kompetencje o charakterze kontrolnym lub nadzorczym wobec organów wydających dokumenty urzędowe, o których mowa w art. 2, lub przyjmujących dokumenty urzędowe, o których mowa w art. 2 rozporządzenia 2016/1191. 6. Koordynator delegowany realizuje zadania przekazane mu do realizacji przez organ centralny. Art. 13. 1. Organy centralne, na żądanie ministra właściwego do spraw wewnętrznych lub z własnej inicjatywy, przekazują ministrowi właściwemu do spraw wewnętrznych wszelkie informacje niezbędne do realizacji zadań informacyjnych wynikających z art. 22 i art. 24 rozporządzenia 2016/1191. 2. Minister właściwy do spraw wewnętrznych odpowiada za realizację zadań informacyjnych wynikających z art. 22 i art. 24 rozporządzenia 2016/1191. Art. 14. Ustawa wchodzi w życie po upływie 14 dni od dnia ogłoszenia. 1) Niniejsza ustawa służy stosowaniu rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/1191 z dnia 6 lipca 2016 r. w sprawie promowania swobodnego przepływu obywateli poprzez uproszczenie wymogów dotyczących przedkładania określonych dokumentów urzędowych w Unii Europejskiej i zmieniającego rozporządzenie (UE) nr 1024/2012 (Dz. Urz. UE L 200 z 26.07.2016, str. 1). 2) Zmiany wymienionego rozporządzenia zostały ogłoszone w Dz. Urz. UE L 354 z 28.12.2013, str. 132, Dz. Urz. UE L 159 z 28.05.2014, str. 1 i 11, Dz. Urz. UE L 200 z 26.07.2016, str. 1, Dz. Urz. UE L 252 z 16.09.2016, str. 53 i Dz. Urz. UE L 295 z 21.11.2018, str. 1. Pokaż całość