ustawa wdraża dyrektywę Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2019/692 z dnia 17 kwietnia 2019 r. zmieniającą dyrektywę 2009/73/WE dotyczącą wspólnych zasad rynku wewnętrznego gazu ziemnego (Dz. Urz. U

E L 117 z 03.05.2019, str. 1). Treść ustawy Art. 1. W ustawie z dnia 10 kwietnia 1997 r. - Prawo energetyczne (Dz. U. z 2020 r. poz. 833) wprowadza się następujące zmiany: 1) w art. 3 pkt 11d otrzymuje brzmienie: „ 11d) gazociąg międzysystemowy - gazociąg przesyłowy przebiegający przez granicę Rzeczypospolitej Polskiej:

1. a)mający na celu połączenie systemów przesyłowych państw członkowskich Unii Europejskiej lub państw członkowskich Europejskiego Porozumienia o Wolnym Handlu (EFTA) - stron umowy o Europejskim Obszarze Gospodarczym lub
2. b)łączący system przesyłowy z infrastrukturą gazową państwa innego niż określone w lit. a; ” ; 2) w art. 4i:
3. a)w ust. 2 pkt 5 otrzymuje brzmienie: „ 5) zwolnienie, o którym mowa w ust. 1, nie będzie wywierać szkodliwego wpływu na konkurencję na rynkach, na które nowa infrastruktura może mieć wpływ, na skuteczne funkcjonowanie rynku gazu ziemnego w Unii Europejskiej lub odpowiednich systemów gazowych, ani nie wpłynie negatywnie na bezpieczeństwo dostaw gazu ziemnego w Unii Europejskiej. ” ,
4. b)po ust. 4 dodaje się ust. 4a i 4b w brzmieniu: „ 4a. W przypadku innym niż określony w ust. 5, Prezes Urzędu Regulacji Energetyki, przed wydaniem decyzji, o której mowa w ust. 1, konsultuje się z: 1) organami regulacyjnymi państw członkowskich Unii Europejskiej lub państw członkowskich Europejskiego Porozumienia o Wolnym Handlu (EFTA) - stron umowy o Europejskim Obszarze Gospodarczym, na których rynki nowa infrastruktura lub infrastruktura, o której mowa w ust. 3, może wywierać wpływ, oraz 2) w przypadku gdy zwolnienie dotyczy nowej infrastruktury lub infrastruktury, o której mowa w ust. 3, łączącej system przesyłowy z infrastrukturą gazową państwa innego niż państwo członkowskie Unii Europejskiej lub państwo członkowskie Europejskiego Porozumienia o Wolnym Handlu (EFTA) - strony umowy o Europejskim Obszarze Gospodarczym - odpowiednimi organami do spraw regulacji gospodarki paliwami i energią tego państwa. 4b. Niezajęcie stanowiska przez konsultowane organy, o których mowa w ust. 4a, w wyznaczonym terminie, nieprzekraczającym trzech miesięcy, liczonym od dnia otrzymania wystąpienia Prezesa Urzędu Regulacji Energetyki w sprawie konsultacji, nie stanowi przeszkody do wydania decyzji, o której mowa w ust. 1. W przypadku gdy Prezes Urzędu Regulacji Energetyki wystąpił do danego państwa o wskazanie organu właściwego w sprawie konsultacji, termin, o którym mowa w zdaniu pierwszym, liczy się od dnia otrzymania takiego wystąpienia przez to państwo. ” ,
5. c)ust. 5a otrzymuje brzmienie: „ 5a. W przypadku nieuzgodnienia stanowiska, o którym mowa w ust. 5, w terminie 6 miesięcy od dnia otrzymania wniosku przez ostatni z właściwych organów zainteresowanych państw członkowskich Unii Europejskiej lub w przypadku uzgodnienia z tymi organami przekazania wniosku do Agencji w celu jego rozpatrzenia, Prezes Urzędu Regulacji Energetyki przekazuje ten wniosek Agencji. ” ; 3) w art. 9c dodaje się ust. 13 i 14 w brzmieniu: „ 13. Operator systemu przesyłowego gazowego albo operator systemu połączonego gazowego może zawrzeć umowę dotyczącą eksploatacji gazociągu międzysystemowego, o którym mowa w art. 3 pkt 11d lit. b, w zakresie, w jakim umowa ta jest zgodna z przepisami niniejszej ustawy i decyzjami Prezesa Urzędu Regulacji Energetyki wydanymi w stosunku do tego operatora. 14. Operator systemu przesyłowego gazowego albo operator systemu połączonego gazowego przekazuje Prezesowi Urzędu Regulacji Energetyki informację o zawarciu i każdorazowej zmianie umowy, o której mowa w ust. 13, oraz kopię tej umowy lub jej każdorazowej zmiany, w terminie 14 dni od dnia zawarcia tej umowy lub dokonania jej zmiany. ” ; 4) w art. 15f dodaje się ust. 3 i 4 w brzmieniu: „ 3. Prezes Urzędu Regulacji Energetyki, w sprawach dotyczących gazociągu międzysystemowego, o którym mowa w art. 3 pkt 11d lit. b, w tym eksploatacji tego gazociągu, może współpracować z organami do spraw regulacji gospodarki paliwami i energią lub innymi właściwymi organami państwa innego niż państwo członkowskie Unii Europejskiej lub państwo członkowskie Europejskiego Porozumienia o Wolnym Handlu (EFTA) - strona umowy o Europejskim Obszarze Gospodarczym, których infrastruktura gazowa jest połączona tym gazociągiem z systemem przesyłowym, w celu zapewnienia spójnego stosowania prawa Unii Europejskiej i zapobieżenia zakłóceniom konkurencji na wewnętrznym rynku gazu ziemnego oraz negatywnemu wpływowi tego gazociągu na bezpieczeństwo dostaw gazu ziemnego w Unii Europejskiej. 4. Przed podjęciem współpracy, o której mowa w ust. 3, dotyczącej gazociągu międzysystemowego, o którym mowa w art. 3 pkt 11d lit. b, który znajduje się na terytorium innego państwa członkowskiego Unii Europejskiej lub państwa członkowskiego Europejskiego Porozumienia o Wolnym Handlu (EFTA) - strony umowy o Europejskim Obszarze Gospodarczym, Prezes Urzędu Regulacji Energetyki konsultuje się z organami regulacyjnymi tego państwa. ” ; 5) po art. 15g dodaje się art. 15h w brzmieniu: „ Art. 15h. 1. Minister właściwy do spraw energii przed rozpoczęciem negocjacji umowy międzynarodowej w sprawie eksploatacji gazociągu międzysystemowego, o którym mowa w art. 3 pkt 11d lit. b, w zakresie, w jakim umowa ta dotyczy rynku wewnętrznego gazu ziemnego Unii Europejskiej, powiadamia o tym pisemnie Komisję Europejską nie później niż pięć miesięcy przed planowanym rozpoczęciem negocjacji. 2. Powiadomienie, o którym mowa w ust. 1, zawiera informacje o celach i zakresie negocjacji oraz informacje niezbędne do oceny ich: 1) zgodności z prawem Unii Europejskiej; 2) wpływu na:
6. a)funkcjonowanie rynku wewnętrznego gazu ziemnego Unii Europejskiej,
7. b)bezpieczeństwo dostaw paliw gazowych w Rzeczypospolitej Polskiej i gazu ziemnego w Unii Europejskiej,
8. c)konkurencję w Unii Europejskiej, w tym w Rzeczypospolitej Polskiej. 3. Minister właściwy do spraw energii przekazuje Komisji Europejskiej: 1) informacje o postępach i wynikach negocjacji, o których mowa w ust. 1 - na bieżąco; 2) przyjęty tekst umowy, o której mowa w ust. 1 - przed jej podpisaniem; 3) informacje o zawarciu, zmianie mocy obowiązującej i zmianie zakresu obowiązywania umowy, o której mowa w ust. 1 - niezwłocznie. ” ; 6) w art. 23 w ust. 2 w pkt 14b po wyrazach „na poziomie regionalnym” dodaje się wyrazy „oraz w celu spójnego stosowania prawa Unii Europejskiej w odniesieniu do gazociągów międzysystemowych”; 7) w art. 56 w ust. 1 pkt 1c otrzymuje brzmienie: „ 1c) nie przedstawia informacji, o których mowa w art. 7 ust. 8l, art. 9c ust. 3 pkt 9a lit. f, ust. 9-9b i 14, art. 9d ust. 8, art. 11c ust. 3, art. 11e ust. 5 i art. 16 ust. 21 i 22, lub nie przekazuje kopii umowy, o której mowa w art. 9c ust. 13, lub jej każdorazowej zmiany; ” . Art. 2. W ustawie z dnia 14 grudnia 2018 r. o promowaniu energii elektrycznej z wysokosprawnej kogeneracji (Dz. U. z 2020 r. poz. 250) wprowadza się następujące zmiany: 1) w art. 18 w ust. 4 w pkt 1 w lit. d średnik zastępuje się przecinkiem i dodaje się lit. e i f w brzmieniu: „
9. e)w przypadku jednostki kogeneracji opalanej paliwem, o którym mowa w art. 15 ust. 7 pkt 1 - wydanie warunków przyłączenia jednostki kogeneracji do sieci przesyłowej gazowej lub sieci dystrybucyjnej gazowej - jeżeli zostały wydane albo
10. f)w przypadku jednostki kogeneracji opalanej paliwem, o którym mowa w art. 15 ust. 7 pkt 1 - zawarcie umowy o przyłączenie jednostki kogeneracji do sieci przesyłowej gazowej lub sieci dystrybucyjnej gazowej - jeżeli została zawarta; ” ; 2) w art. 44 w ust. 4 w pkt 1 w lit. d średnik zastępuje się przecinkiem i dodaje się lit. e i f w brzmieniu: „
11. e)w przypadku jednostki kogeneracji opalanej paliwem, o którym mowa w art. 15 ust. 7 pkt 1 - wydanie warunków przyłączenia jednostki kogeneracji do sieci przesyłowej gazowej lub sieci dystrybucyjnej gazowej - jeżeli zostały wydane albo
12. f)w przypadku jednostki kogeneracji opalanej paliwem, o którym mowa w art. 15 ust. 7 pkt 1 - zawarcie umowy o przyłączenie jednostki kogeneracji do sieci przesyłowej gazowej lub sieci dystrybucyjnej gazowej - jeżeli została zawarta; ” . Art. 3. 1. W przypadku gazociągu międzysystemowego, o którym mowa w art. 3 pkt 11d lit. b ustawy zmienianej w art. 1, w brzmieniu nadanym niniejszą ustawą, którego pierwszy punkt połączenia znajduje się na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej oraz którego budowę ukończono do dnia 23 maja 2019 r. i do którego przed dniem wejścia w życie niniejszej ustawy: 1) nie miały zastosowania przepisy prawa Unii Europejskiej, 2) nie stosowało się obowiązków:
13. a)świadczenia usług, o których mowa w art. 4 ust. 2 ustawy zmienianej w art. 1,
14. b)przedkładania taryf do zatwierdzenia, o którym mowa w art. 47 ust. 1 ustawy zmienianej w art. 1,
15. c)spełniania kryteriów niezależności, o których mowa w art. 9d ust. 1a ustawy zmienianej w art. 1,
16. d)o których mowa w art. 9h-9h2 ustawy zmienianej w art. 1 - Prezes Urzędu Regulacji Energetyki, na uzasadniony wniosek przedsiębiorstwa energetycznego, po uzyskaniu opinii ministra właściwego do spraw energii, może zwolnić to przedsiębiorstwo z wykonywania obowiązków, o których mowa w pkt 2. 2. Zwolnienia, o którym mowa w ust. 1, można udzielić na czas określony, nie dłuższy niż 20 lat, jeżeli są spełnione łącznie następujące warunki: 1) nie będzie miało ono szkodliwego wpływu na konkurencję na rynku wewnętrznym gazu ziemnego Unii Europejskiej oraz na krajowym rynku paliw gazowych; 2) nie będzie miało ono szkodliwego wpływu na skuteczne funkcjonowanie rynku wewnętrznego gazu ziemnego Unii Europejskiej oraz krajowego rynku paliw gazowych; 3) nie będzie miało ono szkodliwego wpływu na efektywne funkcjonowanie systemów gazowych Unii Europejskiej; 4) nie wpłynie ono negatywnie na bezpieczeństwo dostaw gazu ziemnego w Unii Europejskiej i paliw gazowych w Rzeczypospolitej Polskiej; 5) bez jego udzielenia nie jest możliwe odzyskanie nakładów inwestycyjnych poniesionych na budowę gazociągu międzysystemowego, którego dotyczy wniosek, o którym mowa w ust. 1. 3. Zwolnienia, o którym mowa w ust. 1, nie udziela się w stosunku do gazociągu międzysystemowego, o którym mowa w art. 3 pkt 11d lit. b ustawy zmienianej w art. 1, w brzmieniu nadanym niniejszą ustawą, w przypadku gdy państwo inne niż państwo członkowskie Unii Europejskiej lub państwo członkowskie Europejskiego Porozumienia o Wolnym Handlu (EFTA) - strona umowy o Europejskim Obszarze Gospodarczym, którego infrastruktura gazowa jest połączona tym gazociągiem z systemem przesyłowym, o którym mowa w ustawie zmienianej w art. 1, ma obowiązek stosowania zasad, których dotyczy zwolnienie, na mocy umowy, której stronami są Unia Europejska i to państwo. 4. W przypadku gdy gazociąg międzysystemowy, którego dotyczy wniosek, o którym mowa w ust. 1, znajduje się na terytorium więcej niż jednego państwa członkowskiego Unii Europejskiej, Prezes Urzędu Regulacji Energetyki wydaje decyzję w sprawie zwolnienia, o którym mowa w ust. 1, w odniesieniu do tego gazociągu po konsultacji z właściwymi organami tych państw członkowskich Unii Europejskiej. Niezajęcie stanowiska przez konsultowane organy w wyznaczonym terminie nie stanowi przeszkody do wydania decyzji przez Prezesa Urzędu Regulacji Energetyki. 5. Wniosek w sprawie zwolnienia, o którym mowa w ust. 1, składa się w terminie 7 dni od dnia wejścia w życie niniejszej ustawy, pod rygorem pozostawienia tego wniosku bez rozpatrzenia. 6. Decyzja w sprawie zwolnienia, o którym mowa w ust. 1, nie może być wydana po dniu 24 maja 2020 r. 7. Prezes Urzędu Regulacji Energetyki powiadamia Komisję Europejską o wydaniu decyzji w sprawie zwolnienia, o którym mowa w ust. 1, i publikuje tę decyzję w Biuletynie Urzędu Regulacji Energetyki. 8. Zwolnienie, o którym mowa w ust. 1, może być w uzasadnionym przypadku udzielone ponownie. Przepisy ust. 1-4 i 7 stosuje się odpowiednio. 9. Prezes Urzędu Regulacji Energetyki może zwrócić się z wnioskiem do Komisji Europejskiej o jej przystąpienie w charakterze obserwatora do konsultacji prowadzonych między państwem członkowskim Unii Europejskiej, na którego terytorium znajduje się pierwszy punkt połączenia gazociągu przesyłowego, a państwem innym niż państwo członkowskie Unii Europejskiej lub państwo członkowskie Europejskiego Porozumienia o Wolnym Handlu (EFTA) - strona umowy o Europejskim Obszarze Gospodarczym. Art. 4. Kopie umów, o których mowa w art. 9c ust. 13 ustawy zmienianej w art. 1, i ich zmian, zawartych przed dniem wejścia w życie niniejszej ustawy, operator systemu przesyłowego gazowego albo operator systemu połączonego gazowego przekazuje Prezesowi Urzędu Regulacji Energetyki w terminie 14 dni od dnia wejścia w życie niniejszej ustawy. Art. 5. 1. Limit wydatków z budżetu państwa przeznaczonych na wykonywanie zadań Prezesa Urzędu Regulacji Energetyki wynikających z niniejszej ustawy wynosi w: 1) 2020 r. - 0 zł; 2) 2021 r. - 207 625 zł; 3) 2022 r. - 212 816 zł; 4) 2023 r. - 218 136 zł; 5) 2024 r. - 228 117 zł; 6) 2025 r. - 229 179 zł; 7) 2026 r. - 234 909 zł; 8) 2027 r. - 240 781 zł; 9) 2028 r. - 253 801 zł; 10) 2029 r. - 252 971 zł. 2. Prezes Urzędu Regulacji Energetyki monitoruje wykorzystanie limitu wydatków, o którym mowa w ust. 1, oraz wdraża mechanizmy korygujące, o których mowa w ust. 3. 3. W przypadku gdy wielkość wydatków po pierwszym półroczu danego roku budżetowego wyniesie więcej niż 65% limitu wydatków przewidzianych na dany rok, dysponent środków obniża wielkość środków przeznaczonych na wydatki w drugim półroczu o kwotę stanowiącą różnicę między wielkością tego limitu a kwotą przekroczenia wydatków. 4. W przypadku gdy wielkość wydatków w poszczególnych miesiącach jest zgodna z planem finansowym, przepisu ust. 3 nie stosuje się. Art. 6. Ustawa wchodzi w życie z dniem następującym po dniu ogłoszenia. 1) Niniejsza ustawa wdraża dyrektywę Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2019/692 z dnia 17 kwietnia 2019 r. zmieniającą dyrektywę 2009/73/WE dotyczącą wspólnych zasad rynku wewnętrznego gazu ziemnego (Dz. Urz. UE L 117 z 03.05.2019, str. 1). Pokaż całość