Rozporządzenie Ministra Zdrowiaz dnia 6 lutego 2023 r.w sprawie standardu organizacyjnego leczenia bólu w warunkach ambulatoryjnych 1)Minister Zdrowia kieruje działem administracji rządowej - zdrowie,
na podstawie § 1 ust. 2 rozporządzenia Prezesa Rady Ministrów z dnia 27 sierpnia 2020 r. w sprawie szczegółowego zakresu działania Ministra Zdrowia (Dz. U. z 2021 r. poz. 932). Spis treści Treść rozporządzenia Załącznik - Skala oceny natężenia bólu (wzór) Treść rozporządzenia Na podstawie art. 22 ust. 5 ustawy z dnia 15 kwietnia 2011 r. o działalności leczniczej (Dz. U. z 2022 r. poz. 633, z późn. zm.2)Zmiany tekstu jednolitego wymienionej ustawy zostały ogłoszone w Dz. U. z 2022 r. poz. 655, 974, 1079, 2280, 2705 i 2770.) zarządza się, co następuje: § 1. Rozporządzenie określa standard organizacyjny leczenia bólu przewlekłego oraz bólu stanowiącego istotny problem kliniczny, w warunkach ambulatoryjnych. § 2. Użyte w rozporządzeniu określenia oznaczają: 1) ból:
- a)ból stanowiący istotny problem kliniczny - ból wymagający leczenia w opinii pacjenta i lekarza,
- b)ból przewlekły - ból bez oczywistej biologicznej wartości, który zwykle trwa dłużej niż 3 miesiące; 2) skala oceny bólu - skalę stosowaną do pomiaru natężenia bólu:
- a)skala numeryczna - (numerical rating scale - NRS) 11-punktowa skala od 0 do 10 punktów; kolejne cyfry są uszeregowane wzdłuż poziomej linii; punkt 0 położony na lewym końcu oznacza „brak bólu”, punkt 10 znajdujący się na prawym końcu określa stwierdzenie „najsilniejszy ból, możliwy do wyobrażenia”,
- b)skala obrazkowa - (faces pain scale - FPS) skala przedstawiająca kilka wyrazów twarzy, za pomocą których ocenia się stopień nasilenia bólu,
- c)skala słowna - (verbal rating scale - VRS) skala składająca się z kolejno ustawionych określeń stopnia nasilenia bólu: brak bólu, łagodny ból, umiarkowany ból, silny ból, bardzo silny ból,
- d)skala wzrokowo-analogowa - (visual analogue scale - VAS) skala w postaci linijki o długości 10 cm; pozwala na ocenę w skali: od „brak bólu” do „bardzo silny ból (najsilniejszy wyobrażalny ból)”. § 3. Ustala się standard organizacyjny leczenia bólu w warunkach ambulatoryjnych, zgodnie z którym: 1) dokonuje się oceny bólu na podstawie:
- a)badania podmiotowego, obejmującego w szczególności pozyskanie informacji o: - przyczynie bólu i jego umiejscowieniu, - natężeniu bólu, - charakterze bólu i okolicznościach związanych z jego występowaniem, - dotychczasowym leczeniu, - wpływie bólu na jakość życia pacjenta, - zdarzeniach lub okolicznościach, które mogą być związane z bólem lub innymi zgłaszanymi przez pacjenta dolegliwościami,
- b)badania przedmiotowego,
- c)badań pomocniczych obejmujących: - ocenę zaburzeń czucia, - badania obrazowe, - badania laboratoryjne,
- d)numerycznej skali oceny bólu, a w przypadku pacjentów, u których brak możliwości zastosowania skali numerycznej - w innej skali oceny natężenia bólu; w przypadku dziecka również odpowiedniej do wieku i stanu intelektualnego pacjenta; 2) monitoruje się skuteczność leczenia bólu przez ocenę:
- a)natężenia bólu - w spoczynku i w ruchu oraz średnie w ciągu ostatniego tygodnia,
- b)osiągniętej poprawy w wyniku zastosowanego leczenia,
- c)występowania działań niepożądanych po zastosowanym leczeniu,
- d)skuteczności leczenia działań niepożądanych,
- e)stopnia stosowania się pacjenta do zaleceń terapeutycznych,
- f)stopnia satysfakcji pacjenta z zastosowanego leczenia; 3) ocenę zmiany natężenia bólu prowadzi się z użyciem tej samej skali oceny bólu; 4) prowadzi się postępowanie terapeutyczne mające na celu uśmierzanie i leczenie bólu, w tym zmianę leczenia w przypadku wystąpienia działań niepożądanych; 5) prowadzi się edukację pacjenta w zakresie farmakoterapii i stosowanego leczenia, w szczególności informuje się o działaniach niepożądanych po zastosowanym leczeniu. § 4. 1. Ambulatoryjne świadczenia zdrowotne w zakresie leczenia bólu są udzielane w poradni leczenia bólu w przypadku: 1) wyczerpania możliwości diagnostycznych lub leczniczych dotyczących pacjenta z bólem lub 2) trudności w postawieniu właściwego rozpoznania zespołu bólowego, lub 3) niewielkiej skuteczności dotychczasowego leczenia i utrzymywania się natężenia bólu powyżej 5 w skali numerycznej albo odpowiednika tej wartości natężenia bólu w skalach, o których mowa w § 2 pkt 2 lit. b-d, lub 4) wskazań do zastosowania inwazyjnych metod leczenia lub trudności w opanowaniu działań niepożądanych po zastosowanym leczeniu. 2. W poradni leczenia bólu stosuje się metody terapeutyczne mające na celu uśmierzanie i leczenie bólu z wyłączeniem procedur medycznych możliwych wyłącznie do zastosowania w leczeniu szpitalnym. § 5. W przypadku udzielania świadczeń zdrowotnych w zakresie leczenia bólu, o których mowa w § 1, sporządza się kartę oceny natężenia bólu, której wzór określa załącznik do rozporządzenia. § 6. Kartę oceny natężenia bólu dołącza się do dokumentacji medycznej pacjenta. § 7. Podmioty wykonujące działalność leczniczą dostosują swoją działalność do wymagań określonych niniejszym rozporządzeniem w terminie 6 miesięcy od dnia wejścia w życie niniejszego rozporządzenia. § 8. Rozporządzenie wchodzi w życie po upływie 14 dni od dnia ogłoszenia. 1) Minister Zdrowia kieruje działem administracji rządowej - zdrowie, na podstawie § 1 ust. 2 rozporządzenia Prezesa Rady Ministrów z dnia 27 sierpnia 2020 r. w sprawie szczegółowego zakresu działania Ministra Zdrowia (Dz. U. z 2021 r. poz. 932). 2) Zmiany tekstu jednolitego wymienionej ustawy zostały ogłoszone w Dz. U. z 2022 r. poz. 655, 974, 1079, 2280, 2705 i 2770. Załącznik - Skala oceny natężenia bólu (wzór) patrz oryginał Pokaż całość