← Polska

Zarządzenie Ministra Opieki Społecznej z dnia 21 marca 1938 r. w sprawie zatwierdzenia taryfy składek na ubezpieczenie od wypadków w zatrudnieniu i ch

--- - - - - - - - - - - Opłata Warszawa, Środa Nr

  1. pocztowa uiszczona ryczałtem. XXI. 6 kwietnia 1938 roku. MONITOR POLSKI DZIENNIK URZĘDOWY RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ• WYCHODZI CODZIENNIE Z • WYJĄTKIEM • SWIĄT• NIEDZIEL I Redakcja, Administracja i Ekspedycja: ul. Miodowa Nr
  2. Telefon Redakcji 11-44-
  3. Telefon Administracji 11-80-
  4. Telefon Ekspedycji 11-80-
  5. Ogłoszenia: ul. Królewska
  6. Kasa czynna od godz. 8 i pół do 1 po płd., w soboty do g. 12 w płd. Konto czekowe w P. K. O. -
  7. Oddziały "Monitora Polskiego": _ BYDGOSZCZ, Gdańska 22, tel. 15-74; GDANSK, Neugarłen 27, tel. 240-79; GDYNIA, Swiętojańska, Dom P. A. M., tel. 11-20; KATOWICE, 3 Maja 34, tel. 305-65 i 310-91: KRAKÓW, Rynek Główny 6, tel. 10!>-OO i 120-27; LWÓW, Akademicka 11, I p., te\. 200-20, 200-45; ŁóDl, Piotrkowska 125, tel. 101-11 i 115-24: POZNAN, Aleja Marsz. PiłsudskiegQ 24, tel. 28-57, 28-58 i 28-49; TORUN, Szeroka 41, tel. 263: WILNO, Mickiewicza 15 m. 5, tel. 674 i 17~
  8. fIREŚC DZIAŁU URZĘDOWEGO: ~arządzeni a ~ładz N a c'z e l n y cli: Poz.
  9. Zarządzenie Ministra Opieki Społecznej z dnia 21 marca 1938 r. w . sprawie zatwier- rządzenia Ministra Opieki Społecznej z dnia 31.
  10. 1938 r. (Dz. U. R. P. Nr 12, poz. 83), uchwalam taryfę składek za ubezpieczenie od wypadków w zatrudnieniu i chorób zawodowych, obowiązującą na okres od dnia 1 stycznia 1938 r. do 31 grudnia 1940 r. w brzmieniu następującym: Cłzenia taryfy składek za ubezpieczenie od wypad- ków w zatrudnieniu i chorób zawodowych. TARYFA SKLADEK za ubezpieczenie od wypadków w zatrudnieniu i chorób zawodowych obowiązuiąca DZIAŁ URZĘDOWY. od dnia 1 stycznia- 1938 r. do 31 grudnia 1940 r. Część Zarządzenia Władz Naczelnych Da okres I. PRZEPISY O ZALICZANIU ZAKLADÓW PRACY DO KATEGORYJ I KLAS NIEBEZPIECZENSTWA. §
  12. ZARZĄDZENIE MINISTRA OPIEKI SPOŁECZNEJ z dnia 21 marca 1938 r. w sprawie zatwierdzenia taryfy składek za ubezpieczenie ocł wypadków w zatrudnieniu i chor~b zawodowych. Wysokość składki za ubezpieczenie od wypadków w zatrudnieniu i chorób zawodowych pracowników zatrudnionych przez poszczególnych pracodawców ustala się według stopnia niebezpieczeństwa wypadku w zatrudniepiu i choroby zawodowe; istniejącego w zakładach pracy tego rodzaju, do którego ze względu na swój charakter należy zakład pracy prowadzony przez pracodawcę. Za zakłady pracy uważa się wszelkiego rodzaju przedsiębiorstwa, gospodarstwa i inne zatrudnianie osób podle,gających obowiązkowi ubezpieczenia od wypadków w zatrudnieniu i chorób zawodowych. Podział zakładów pracy na poszczególne rodzaje w obrębie grup i podgrup według gałęzi gospodarczych oraz miarę stopnia niebezpieczeństwa dla poszczególnych rodzajów zakładów wyrażoną w kategoriach niebezpieczeństwa zawiera część niniejszej taryfy. n §
  13. Na podstawie art. 221 ust.

(4)ustawy z dnia 28 marca 1933 r. o ubezpieczeniu społecznym (Dz. U. R. P. Nr 51, poz. 396) oraz stosownie do § 3 ust.
(2)rozporządzenia Ministra Opieki Społecz­ nej z dnia 31 stycznia 1938 r. o zasadach obliczania wysokości składek za ubezpieczenie od wypadków w zatrudnieniu i chorób zawodowych oraz o warunkach obniżania lub podwyższania tych składek (Dz. U. R. P. Nr 12, poz. 83)1 zatwierCham uchwałę Komisarza Zakładu Ubezpiec~eń Społecznych, działającego w zastępstwie Rady Zakładu Ubezpieczeń Społecznych z dnia 28 lutego 1938 r., wprowadzającą taryfę składek za ubezpieczenie od wypadków w zatrudnieniu i chorób zawodowych na okres od 1 stycznia 1938 r. do 31 grudnia 1940 r. Zarządzenie niniejsze wchodzi w życie z dniem ogłoszenia. Minister Opieki Społeczne1: J-) M. Zyndram-Kościalkowski. ZaląCZDik do zarządzenia Ministra Opieki Społecznej z dnia 21 marca 1938 r. (Mon. Pol. Nr 79, poz. 112 z dnia 6 kwietnia 1938 r.). Działając w charakterze Rady Zakładu Ubezpieczeń. Społecznych na zasadzie art. art. 56, 57 Każda kategoria niebezpieczeństwa obejmuje szer~g klas niebezpieczeństwa oznaczonych kolejnymi liczbami oraz klasę średnią w ten sposób, że liczby oznaczające klasę najniższą i najwyższą różnią się o 25% od liczby oznaczającej klasę średnią. Składkę procentową za ubezpieczenie od wypadków w zatrudnieniu i chorób zawodowych odpowiadającą danej klasie niebezpieczeństwa otrzymuje się mnożąc tę klasę niebezpieczeństwa przez obowiązującą jednostkę taryfową. Schemat kategoryj i klas niebezpieczeństwa oraz składki procentowe odpowiadające poszczególnym klasom niebezpieczeństwa przy obowiązującej jednostce taryfowej ustala się w załączniku do niniejszej taryfy. § 3. Składki ustalone niniejszą taryfą nie obejmują przewidzianych wart. 221 ust.
(2)ustawy o ubezpieczeniu społecz­ nym dodatków opłacanych przez każdego z pracodawców z wyjątkiem pracodawców rolnych w wysokości 0,3 % zarobków zatrudnionych u niego osób ubezpieczonych, przez pracodawców zaś rolnych - 0,2 %, a w odniesieniu do ścin­ ki i obróbki drewna - 0,3% tychże zarobków. §
  1. Poszczególne zakłady pracy zalicża się do właściwych im kategoryj niebezpieczeństwa według części n niniejszej taryfy zależnie od rodzaju zakładu pracy - (pozycyj taryfy), do którego należy dany zakład pracy. Ustalone w części II niniejszej taryfy kategorie niebezpieczeństwa odnoszą się do zakładów pracy (§ 1 ust. 2) o składzie normalnym, uwzględniają więc - o ile w czę ­ ści II inaczej nie zaznaczono wszystkie oddziały i czynności pomocnicze zakładu głównego, tj. wszelkiego rodzaju czynności administracyjne, biurowe, kancelaryjne, handlowe, nadzorcze, roboty związane z utrzymaniem porządku i oświetleniem. roboty manipulacyjne i transportowe, roboty w magazynach i ładowniach, konserwację budynków i urzą­ dzeń oraz tym podobne prace, dokonywane w normalnym zakresie we własnym zarządzie i dla własnych celów zakła­ du pracy na obszarze tej ubezpieczalni, w obrębie której zakład pracy jest położony . Określone w ustępie poprzednim oddziały i czynno'ści pomocnicze prowadzo-n e :na rachunek osoby trzecie; na obszarze te; samej ubezpieczelni społecznej co zakład główny zalicza się - o ile w części n inaczej nie określono - do tej samej kategorii, do której został zaliczony główny zakład pracy. ust. 1 pkt 1 i art. 221 ustawy z dnia 28 marca '1933 r. o ubezpieczeniu społecznym (Dz. U. R. P. Nr 51, poz. 396) w brzmieniu rozporządzenia Prezydenta Rzeczypospolitej z dnia 24 października 1934 r. (Dz. U. R. P. Nr 95, poz. 855), § 34 ust. 1 • pkt 8 statutu Zakładu Ubezpieczeń Społecznych 5 s. w brzmieniu ustalonym zarządzeniem Ministra Za zakłady pracy używające maszyn o napędzie meOpieki Społecznej z dnia 3.
  2. 1937 r. (Monitor (wytwórnie z napędem mechanicznym) w rozuPolski Nr 85, poz. 122) oraz zgodnie z § 3 rozpo- I chanicznym mieniu części II niniejszej taryfy uważa się takie zakłady pracy, które do napędu maszyn roboczych stosują przynajmniej jeden silnik parowy, wybuchowy, spalinowy, elek_tryczny, wodny, powietrzny lub kierat poruszany przez zwierzęta. Zakładów pracy używających wymienionych silników o łącznej mocy nie przekraczającej 0,25 KM nie uważa się za zakłady pracy o napędzie mechanicznym, o ile silniki te nie służą do napędu maszyn do obróbki drewna. Za zakłady pracy używające maszyn o napędzie mechanicznym uważa się równie;i te zakłady stosujące naczynia pod ciśnieniem, w których ciśnienie może przekroczyć 0,5 atmosfer nadciśnienia . §
  3. Jeżeli zakładu pracy złożonego z kiiku CZęSCI roznlą­ cych się wyraźnie między sobą z powodu braku w części II odpowiedniej pozycji nie można zaliczyć jako całości, lecz tylko według jego części składowych, należy taki zakład pracy zaliczyć jako mieszany według przepisów § 10 niniejszej taryfy. Jako "mieszane zakłady pracy" należy zaliczyć według przepisów § 10 również te zakłady pracy, których ze względu na zakres wykonywanych w nich prac nie można uważać za przedsiębiors,twa o składzie normaln-rm w rOZIlmieniu § 4, ponieważ posiadają one pewne części pomocnicze lub uboczne nie uwzględnione w odpowiedniej pozycji części n, i gdy tego nienormalnego ich składu nie można uwzględnić przez wybór odpowiedniej klasy niebezpi.-:czeń­ stwa w granicach kategorii niebezpieczeństwa przewidzianej dla zakładu głównego. §
  4. Zakłady pracy, dla których powyższe przepisy okażą się n iewystarczające do oznaczenia kategorii niebezpieczeń­ stwa, albo takie, których nie można podciągnąć pod jedną z pozycyj części n bez zrównania ich w ten sposób z przedsiębiorstwami zupełnie innego rodzaju i o istotnie różnym niebezpieczeństwie wypadku, należy zaliczać w każdym poszczególnym przypadku do kategorii niebezpieczeństwa odpowiadającej ich ro·dzajowi i niebertJPieczeństwu wypadku. §
  5. Zakładowi pracy należy wymierzyć składkę według średniej klasy niebezpieczeństwa tej kategorii niebezpieczeństwa, która jest przewidziana w niniejszej taryfie skła­ dek dla zakładów pracy danego rodzaju, a według klasy niebezpieczeństwa niższej lub wyższej wtedy, gdy niebezpieczeństwo, które ten zakład przedstawia, jest w stosunku do przeciętnego mniejsze lub większe. Za okoliczności zmniejszające niebezpieczeństwo uwaprzede wszystkim: _ l) prowadzenie przy pomocy służby bezpieczeństwa pracy utworzonej w obrębie i z personelu zakładu pracy systematycznej i dającej trwałe rezultatyak. cji zapobiegania wypadkom w zatrudnieniu i chorobom zawodowym, jeżeli akcja ta jest uznana przel Zakład Ubezpieczeń Społecznych; . 2) stosowanie specjalnych urządzeń ochronnych ponad wymagania ustalone przepisami: 3) zatrudnianie z pomiędzy pracowników zajętych przy maszynach roboczych więcej niż połowy przy maszynach o indywidualnym napędzie elekrycznym: 4) większy niż normalny zakres prac biurowych lub handlowych prowadzonych poza obrębem terytorialnym głównego zakładu pracy: 5) WIlorowe rO'Ziplanowanie zabudowań i ul'IZądzeń w zakładzie pracy oraz celowe rozplanowanie dróg komunikacyjnych i ratunkowych, ułatwiające transport i zmniejszające jego rozmiary: 6) przestronność pomieszczeń roboczych. ża się Za okoliczności zwiększające niebezpieczeństwo uwa- ża się przede wszystkim: 1) nie przestrzeganie przepisów bezpieczeństwa i higitmy pracy; 2) brak urządzeń ochronnych wymaganych przepisami: 3) niedostateczne lub wadliwe warunki oświetlenia., przewietrzania lub ogrzewania; 4) brak dbałości o utrzymanie stanu porządku pomieszczeń roboczych, jak i całego zakładu pracy: 5) wadliwe rozplanowanie zabudowań i urządzeń w zakładzie pracy oraz niecelowe rozplanowanie dróg komunikacyjnych i ratunkowych utrudniające transport i zwiększające jego rozmiary: 6) ciasnota pomieszczeń roboczych; 7) stosowanie generatora gazowego dla silnika na gaz ssany ustawionego w pomieszczeniu, w którym znajduje się silnik lub w pomieszczeniu połączonym bezpośrednio z pomieszczeniem silnika; 8) brak dbałości o utrzymanie w stanie sprawno'cl urządzeń technicznych i zabezpieczających; 9) niestosowanie środków ochrony_ indywidualnej, potrzebnych przy danej pracy (okulary, środki przeciwpyłowe . i przeciwgazowe, rękawice, obuwi. ochronne itp.); 10) zatrudnianie osób niefachowych przy pracach Wfmagai.ących specjalnych kwalifikacyj; 11) brak organizacji niesienia pierwszej pomocy w ri'< zie wypadku w żatrudnieniu. Oprócz wymienionych w ust. 2 i 3 okoliczności mniejszego lub większego niebezpieczeństwa mniejsze lub więk-

🔗 Do źródła urzędowego

Wyjaśnienie AI na podstawie urzędowego tekstu ustawy. Orientacyjne, nie zastępuje porady prawnej.