Monitor Polski Nr A-31 -- 365 42. · Dom Zdrowia Państwowego Przedsiębiorstwa Budowlanego "Bekm-Stal" · w Świdrze, ul. Wiosenna, pow. warszawski, . 43. Prewentor ium Centralnego Zarządu Przemysł u Elektrotechnicznego w J ózefov,,-i e, ul. Parkowa 14, pow. - ł :Z' -( Poz. 389 i 390 -: :x z:" - warszawski, woj. zielonogórskie: ') 44. Prewentorium Centralnego Zarządu Energetyki w Zagórzu, pow. strzelecki. 390 ZAI!ZĄDZENt:E PRZE~:JODNICZc\CEGO PA~S'TWOWEJ KOMISJI PLANOWANIA GOSPODARCZEGO ' z dnia 30 maroa 1951 r . w sprawie projektowania i budGwy sieci cieplnej zdalaczynnej i instalacyj cieplnych w budynhach. W wykonaniu uchwały Prezydium Rządu z dnia 8 listopada 1950 r. w sprawie oszczędności węgla w gospodarce narodowej (1\1onitor Polski Nr A-123, poz. 1526) zarządza się, co następuje: § 1. Przy projektowaniu i budowie centralnych ogrzewań nal ~ży stosować wytyczne zawarte: 1) w "Instrukcji w sprawie projektowania sieci oiieplny~h zdalaczynnych", stanowiącej załączni k Nr 1 do niniejszego zarządzenia; . 2) w "Instrukcj( w sprawie projektowania i budowy instalacji cieplnych w budynkach", stanowiącej załącznik Nr 2 do niniejszego zarządzenia. Za rządz enie wchodzi w życie z dniem ogłosze- § 2. n'a. Prz ewodnicząc y Państ wow ej Komisji Planowania Gos- podarczego: w z. E. SZyI Załącznik Nr 1 do zarządzenia Przewodniczącego PaństwQwej Ko- m iSJ i Planowania Gospodarczego z dnia 30 marca 1!)51 r. (poz. 390). INSTRUKCJA W SPRAWIE PROJEKTOWANIA SIECI CIEPLNYCH ZDALACZYNNYCH § 1. Instrukcja niniejsza d otyczy zasad projektowania miejskiej s ieci cieplnej oraz sposobów przyłą czania jnstalacji cieplnych wewnątl'z budynków do tej sieci w przypadkach ' pobierania czynnika niosącego ciepło 2: centralnych c~ep łowni. 1. Jako czynnik niosący ciepło z elektrociepłowni (elektrowni) lub c:eplovmi (centralnych kotłowni) do odbiorców stosować należy: . 1) wodę o wysokiej tem~ra turze - z reguły do oelów ogrzewnictwa, wentylacji oraz do ogrzewania wody używanej do potrzeb gospodarczych, 2) parę do celów technologicznych (przemysł) oraz w mniejszym stopniu do ogrzewn:Ctwa. 2. Z uwagi na zalety systemów wodnych, jak: 1) prostota wykonania i obsługi, 2) łahvcść r egulacji t emperatury czynnika grzejnego, : 3) duży zasięg sieci przy stosunkowo nis!c\!,ch stratach § 2. ciepła, I ' systemy te powinny mlec pi erws zeństwo przed systemami parowymi, stosowanymi vvyłączni e w przypadkaó . uzasadnionych potrzebami technologicznymi lub rodzajem zastosowanych odbiorników ciepła, jak kuchnie pa;rowe, pralnie mechaniczne, dezynfektory itp. § 3. Przy projektowaniu sieci cieplnej wcdnej lub parowej należy ka ż dorazowo przeanalizować jej zasięg z punktu w idzenia największej ekonomii rozwiązania b iorąc pod uwagę koszty inwestycyjne, eksploatacyjne il · ezawodność działani a. § 4. 1. Przy zastosowaniu systemów wodnych wody w magistr[ili zasilającej u wYJsc1a Z elektrociepłowni lub ciepłowni przy: mować należ y przy zewnętrznej temperaturze obl;czeniowej . 20 0 C i niższ ej: 1) przy elektro",rniach adaptowa'1ych -I · l30~ C, 2) przy nowych elektrociepłownbch 1500 C, 3) przy ciepłownia ch lokalnych do 150 0 C w zależ ności od waruIlk6w. 2. Tempe raturę wody w magistrali powrotnej w w8.mnkach okre ślonych · w ust. 1 pkt 3 przy jmuje si ę 70° C. temperaturę + + .+. 3. Podane w ust. 1 i 2 tem peratury w sieci zmienią.ją się w funk cji prostolinicwej (regulacja j akościowa) w zależności od temperatury zewnętrznej i wynoszą w punkcie wyjściowym: _ 1) przy parametrze 130" C w prz!':wodzie zadają cym + 70· C, powr otnym 45" C i przy temperaturze zewnętrznej 2° C i vlyŻ.:3Zej, 2) przy t emperaturze 150· C w przewcdzie zasilającym 70~ C, powrotnym + 42" C i przy t emperaturze zewnętrznej + 5° C i wyższej, nie ulegając dalszemu obniżeniu zarówno w sezonie opałowym jak i w okresie letn 'm (regulacja iloteiowa). + + + + + § 5. Program budowy s:eci cieplnych, ich .zasięg oraz maksymalnych temp!!ratur i ciśnień w poszczególnych odcinkach sieci pod 3.wać będ z;e zainteresowan ym biurom projektowym Państwowe B iuro Projektów "Energoprojek t" lub miejzcowe zakł ady sprzedaży roz kład ciepła. § 6. Cen trale cieplne p rc:y z :,.kładach przemysło wych mogą - w przypadk~1ch u zasadn ionych techniczn :e i ekonomiczn;e - przesył ać na odleg!o sć do ogrzewania budynków lub do celów gospodarczych ' zamiast wody o wysokiej tem 1)cr:\turze - parę. przede wszystl::m odpadkową, · u2upełn i ając ewentualny jej niedobór w okresach szczytowego zap8trzebowClilia świeżą parą bezpośredn io z kotłów. § 7. N ależy dą żyć, aby cen';rale cieplne przy zakładach prz e mysłowych pokrywały zapotrz 2bowanie c : epła nie tylko do celów technologicznych i ogrzewania budynków fabrycznych, ale - w mian; m:>żn o ści równi eż do ogrzewania przyfabrycznych csiedli pracowniczych. Przyjęb koncepcja musi b ~'ć jednak dostatecznie uzasadniona i poparta przybliżonym obl'czeniem· kosztów inwestycyjnych i eksf-:oatacyjl1ych oraz akceptow ana przez inwes tC'Ta centralneio. § 8. 1. wykon ywać Sieć cieplną wodną lub zape~'7l1la_ący parową n al eż y ITIlnlnmm strat cIeplnych, n iezawodno$ ć fucha, p· y:totą i ninimalnv koszt konserwacji oraz d ostateczne zahezpieczenie przed korozją. w sposób Monitor Polski Nr A-3! 2. analizę - Przy projektowaniu sieci należy przeprowadzić ekonomiczną rodzaju i grubości izolacji prze- 'Wodów. Wykonywane w okresie przejściowym lokalne § 9. kotłownie i , rozdZlieln :,e w butlynkc:ch, leżących w zasęgu przyszłej miejskiej sieci cieplnej, proj ektować należy w sposób umożliwiający przyłączenie ich w przyszłości do tej sieci przy jak naj niższych kosztach inwe- :;tycyjnych. § 10. 1. Poz. 39Ó 3@6 Instalacje cieplne wewnątrz budynków do m i e~skiej sieci cieplnej w sposób przyłączać należy następuj ący:
- l)centralne ogrzewanie w budynkach przemysłowych oraz ' wszelkie urządzeni a wentylacyjne i cieplne, mogące pracować przy wysokich parametrach czynnika grzejnego, łączyć należy z magistralą cieplną bezpośrednio. Ciśnienie i temperatura wewnątrz • tych urządzeń są tego samego rzędu, co ciśnienie . ' i temperatura w magistrali - w punkcie przyłą ~ czenia; 2) centralne ogrzewanie wodne pompowe, w którym . temperatura czynnika grzejnego nie przekracza ,. -f- 90° C i które wytrzymuje ciśnienie próbne 8 at., łączyć należy z siec l ą cieplną przez hydroele~ watory. Podane ciśnienie próbne odnosi się do in"i stalacji zasilanych z sieci miejskiej przy parame~ trze 150" C. Przy parametrze --l' 130" C ciśnienie -: próbne w instalacjach wewnętrznych powinno wy, nosić 6,5 at.; ' 3) centralne ogrzewanie wodne grawitacyjne łączyć , należy z siecią przez wymiennik ciepła. Ciśnienie <: statyczne panujące w zładzie umożliwlla prawile we wszystkich przypadkach stosowanie części składo wych lekkiego typu; ~.) centralne ogrzewanie wodne przez promieniowanie, pracujące przy temperaturze czynnika grzejnego nie • przekraczaj ącej 60° C, łączyć należy z siecią cieplną przez wymienniki ciepła; ~5) urządzenia służące do przygotowania wody ciepłej do kąpieli lub potrZ!eb gospodarozych należy łączyć rl siecią przez wymiennik oiepła, przy czym pow;erzchnię ogrzewalną wężownicy określać należy przyjmując temperaturę wody grzejnej w mi'e jskiej ma: gistrali zasilającej 70° C (naj!l1'iJższa temperatura i w .okres:1e z'irmowy~ 9. letnim). W oeolu uniknięcia nad\ rruernego zagrz9,l1la wody w podgrzewaczach przy ! wyższych temperaturach wody z sieci magistralnej ' należy stosować samoczynne mi,a rkown'jk'i temperatury lub inne urządzenia zabezpieczające. Przy dużym + + ) + i nieregularnym zapotrzebowaniu wody ciepłej po. żądane jest stosowanie zasobników wodnych o odpowiedniej pojemno ści. 2. W celu wykorzystania ciepła z sieci miej skiej w ciągu całego roku pożądane jest stosowanie w budynkach, znajdują cy ch się na obszarach objętych ciepłownictwem urządz eń celltralnych przygotowania wody ciepłej, z wyjątkiem obiektów o minimalnym zapotrzebowaniu wody ciep ł ej , w których do t ego celu stosow ać nal eż y p odgrzewacze gazowe. ' § 11. Obliczenia wielkośoi pow1erzchn'i grzejn~:j aparatów i urządzeIi ogrzewniczych dokonywać należy w oparciu o podane w § 4 parametry m iejskiej sieci cieplnej. § 12. We'wnętrzne instal acje ogrzewan ia ''lodą, które maj ą być przyłączo ne do sieci cieplnej przy pomocy hydroelewatora, obliczać należy w ten spos6b, aby suma oporów miejscowych i tarcia w sieci nie przekraczała 1500 mm słupa wody . § 13. Ciśnienie próbne w instalacjach, przyłączo nych dó sieci przy pomocy hydroelewatora, powinno być o 3 at. wyższe od ciśnienia w instalacji za hydroelewatorem. CiśnieIllie próbne w ilnStalacjach przyłą czo nych do sieci. bezpośrednio (§ 10 u st.
- l)powinno być o 3 at. wyższe od ciśnienia w sieci miejskiej - w punkcie przyłączenia. Wysokość c iśn ienia próbnego mierzyć należy w przewodach rozprowadzających w naj niżej położonej kondygnacji. § 14. Sieć cieplną zewnętrzną w osiedlach, znajdujących si ę na obszarach objętych ciepłownictwem, projektować ' należy jako fra gment ogólnej miejskiej sieci cieplnej. § 15. Urządzenia specjalne, jak: kuchnie parowe, pralnie mechaniczne, dezynfektory itp., ogrzewać należy parą niskiego ciśnienia z kotłowni lokalnych. Urządzen' a tego rodzaju mogą być w przyszłości przyłączone do sieci 'cieplnej, o ile czynnikiem grzejnym w tak'ej sieci będzie para. ' § 16. Przy projektowaniu lokalnych kotłowni centralnych ogrzewań, obsługujących większe budynki lub grupy budynków, stosować należy w miarę możnoś ci kotły przystosowane do opalania mi ałem węglowym, zaopatrzone w paleńiska zmechanizowane. § 17. Kotłownie lokalne, budowane na obszarach objętyc h Ciiep łownictwem, których czas użytkowania obliczany jest na okres nie dłuższy niż 3 lata, wykonywać należy w sposób prowizoryczny, dający najwięk szą ekonomię pod wzgl ędem budowlanym i wyposaże n la technicznego przy umożliwieniu dołączenia ,instalacji do sieci cieplnej. Załącznik Nr 2 do zarządzenia Przewodniczącego Państwowej Ko- mISJI Planowania Gospodarczego z dnia 30 marca 1951 r. (poz. 390). INSTRUKCJA W SPRAWIE PROJEKTOWANIA I BUDOWY INSTALACJI CIEPLNYCH W BUDYNKACH § 1. 1. Instrukcja niniejsza dotyczy sposobu projektowania wewnętrznych instalacji cieplnych w budownictwie ogólnym i przemysłowym przy uwzględnieniu największej ekonomii rozwiązania architektonicznego i instalacyjnego oraz najmniej szych kosztów inwestycyjnych i eksploatacyjnych. 2. Przez wewnętrzne instalacje cieplne należy rozumieć następujące urządzenia: 1) centralne ogrzewanie budynków, i 2) przygotowanie wody ciepłej do potrzeb gospodarI czych, ~ 3) przewietrzanie i klimatyzację, 4) kuchnie, pralnie, dezynfektory hp. § 2. 1. Należy dążyć do projektowania budynkćw w kształcie możliwie zwartej bryły, o jak najkorzystniejszym stosunku powierzchni zewnętrznej do kuba .. tury w celu osiągnięcia poważnego zmniejszenia zapo-. trzebowania ciepła do ogrzania budynku, niezależnit od zmnie;szonych kosztów jego budowy. 2. Nal e ży unik3ć nie uzasadl1iionych rezerw powierzchni i urządze ń instalacyjnych z myślą o przyszłym wzrościo potrzeb. 3. Przy projektowaniu budynków unikać należy; nie uzasadnioo.egQ przeszklenia: i stosowanrua, 9SZ1kloorla 1VI __0_n_it_o_r_P __ ol_s_k_i_N_r__A_-_3_1_____________________-- 367 pojedynczego, powodujących znaczny wzrost zapotrzebowania ciepła budynku w warunkach z:mowych oraz nadmIerny wpływ nasłonecznien i a w warunkach letnich. § 3. 1. Projektant architektoniczno - budowlany obowiązany jest zav,Tczasu omówić i uzgodnić z projekUmtem centralnego ogrzewan:a szczegóły konstrukcyjne ustrojów budowlanych, mających wpływ na przenikanie ciepła, jak również inne szczególy budowlane związane z funkcjonowaniem i budową instalacji. 2. Konsultacje architekta z instalatorem powinny być u względn i one w harmonogramie prac biura projektowego. § 4. 1. Przy kształtowaniu przestrzennym budynków należy dążyć do możliwie największych oszczęd ności icn obj ętości oraz stosować układy wysokościowe · zamiast płaskich, nmiej oszcu;dnych ze względu na dachy,' posadowienie i zwiększone zapotrzebowanie ciepła do ich ogrzania. 2. Nie należy stos:)W2.Ć oziębiających wnętr~ prz.eświtów, nadwieszeń itp. § 5. Ściany zewnętrzne, zimne stropy oraz stropodachy powinny m 'eć taką konstrukcję, aby współ czynnik przenikania ciepła K nie przekraczał 1,0. Konstrukcje mniej ,korzystne . należy ocieplić. § 6. Konstrukcję zewnętrznych ścian, stropów, stropodachów oraz wielkość zewnętrznych płaszczyzn szklanych należy tak zaprojektować, aby średnie straty ciepła budynku na 1 m 3 jego kubatury nie przekraczały 15-16 Kcal/h. § 7. Ro.związania architektoniczne powinny umoż liwiać stosowanie w budynkach biurowych, szkolnych i szpitalnych wentylacji naturalnej. § 8. 1. W założen i ach osiedli należy przyjmować, że ogrzewanie centralne ma być zdalaczynne i nie stosować kotłowni ill1:dywidualnych W każdym budynku; to samo dotyczyć pewinno budynków niemieszkalnych wZll'OS'ZOnych obok siebie. 2. W przypadku przewidzianej w przyszłości rozbudowy kotłownie należy projektować tak, aby możliwe było ich powięk szen i e. § 9. Projektowane lokalne kotłownie centralnego ogrz.e wanila powinny być uml,eszczane możliwie w środ ku obiektu i odpowiadać warun!wm, ustalonym przez Polski Komitet Normalizacyjny. Kominy dla kotIown i centralnego ogrzewania należy umieszczać jak najbliżej kotłów unikaj ąc nadmiernie dług i ch czopuchów lub stosowania urządzeń do sztucznego ciągu. § 10. 1. Pojemność składów opału w budynkach o kubaturze do 6000 m 3 powinna wystarczyć do zmfga"zynowania paliwa na cały sezon opałowy. W budynkach do 40.000 m 3 pojemność ta nie powinna przekraczać zapasu, wystarczającego na okres 3 mies : ęcy, w większych budynkach - na 2 miesiące. Nie dotyczy to składów opalu przy kotłowniach prowizorycznych na obszaracn ob jętych o'epłown:i ctwem. 2. Wszelki·e instalacje cieplne, jak: kuchnie parowe, pralnie mechaniczne, natryski i inne odbiorniki wody p ochodzącej z instalacji cieplnych lub pary, powinny być usytuowane jak najbliżej źródła ciepła, z którego korzystają. § 11. Powierzchnia ogrzewalna kotłów powinna obliczona jedynie na pokrycie istotnego zapotrzebowania ciepła. Kotłów zapasowych lub większych ni ż to wynika z obliczeń stosować nie należy. § 12. Nie należy malować grzejników farbami metalicznymi powodującymi zmniejszenie wydajności grzej.ników, a tym samym konieczność zwiększania powierzchni. grz~jnej. być ~ Poz. 390 § 13. Rury odpowietrzające w dolnym rozdziale · należy zmniejszyĆ do 10 mm, z wyjątkiem zbiorczych rur z kilku kierunków, które mogą być większej śr(;d n:cy. § 14. W budynkach biurowych, szkolnych i szpitalnych stosować należy wentylację naturalną - w celu zmnie;szenia zużycia blachy. Jeśli zajdzie k onieczność stosowania wentylacji sztucznej, najeży to odpowiedn;o uzasadnić. § 15. W budynkach do 2 kondygnacji nie należy projektować zaworów wydzielczych na pionach centralnego ogrzewania stosując je natomiast w więks zy:; h budynkach na ciąg ach głó".mych. § 16. Zbiorniki rozszerzalne umi eszczać należy w miarę możnoś ci YV pomieszczeniach ogrzewanych. Sieć odpowietrzającą prowadzić należy powyżej zbiornika. Przy takim rozwiązaniu zawory wydzielcze na pionach odpowi etrzaj ąc ych są zbędne. § 17. W budynkach mieszkalnych , biurowych, szkolnych, koszarowych, bursach, laboratoriach, sanatoriach, szpitalach, domach dziecka, muzeach itp. stosować ~ale~y ogrzewanle wodne. § 18. 1. W budynkach fabrycznych, warsztatowych, hangarach, garażach, magazynach itp. stosować można ogrzewanie parą nasyconą niskiego lub wysokiego c : śnienia, ogrzewanie parowo-powietrzne lub wodą' o wysokiej temperaturze, dając pierwszeństwo specjalnie ze względów oszczędnościowych systemowi wody o wysokiej temperaturze. 2. W zakładach przemysłowych, w których wysoka temperatura ośrodka grzejnego byłaby niewskazana ze względu na charakter produkcji, mOżna stoso'N ać inny rodzaj ogrzewania. § 19. 1. Ogrzewanie wodne grawitacyjne z górnym lub dolnym rozdziałem należy stosować, jeżeli: 1) pozioma rozciągłość zładu, mierzona od kotł ovml( do naj dalszego pionu, nie przekracza 50 mb; 2) poziome przewody rozprowad:: ające nie są zasytvnowane; 3) pionowa odległość między środkiem kotła a środ kiem najniżej położone g o grzejnika zapewnia uzyskanie cyrkulacji grawitacyjnej . 2. Ogrzewanie wodne pompowe nale ży stosować przy rozciągłośc 'ach zładu . pow yżej 50 mb. oraz wszęd z ie tam, gdzie warunki lokalne nie pozwalają na urz ądzenie ogrzewania grawitacyj nego lub jeśli · zespół mniejszych budynków ogrzewany j est ze wspólnej centrali cieplnej. § 20. Dla centralnych og rzewań parowych, w których wysoka temperatura grzejników jest n'ezmienna w każdych warunkach , a temperatury w ewnęt rz;ne pomieszczeń ogrzewanych nie są niższe od 10° C, moż,"3 za podstawę do obliczel1. strat ci epł a przyjm o wać temperaturę zewnętrzną o 3° C wyższą od przyjt;t2j dla wła ś ciwej strefy. .. § 21. Grzejniki i rurociągi centralnego ogr zewan 'a wodą w instalacjach pompowych lub grawitaCYJnych należy obliczać przyjmując temperaturę szczytową wody -1- 90 0 C i ochłodzenie + 20~ C. W obliczen' ach rurociągów centralnego ogrzewania wodnego nie najeży dodawać 10 Q/o do ciepł ost ek jako rezerwy w rurociągach. § 22. W ogrzewaniach pompowych należy w miarę możności unikać z.a syfonowywania wszystkkh główn ych ciągów zasilających, aby w razie unieruchomlenia por;1p można było uzyskać choćby częściowo cyrkulację gra- + witacyjną. § 23. Wysokość ciśnienia roboczego pary w ogrzewaniach parowych niskoprężnych należy ograniczyć do - Monitor Polski Nr A-3l Poz. 390,391 363 ' - koniecznego minimum, unikając w miarę mozno';ci przepompowywania kondensatu. Szybkość pary niskoprężnej W przewodach nie może prz2kraczać 10 m isek. przy kotłach i 22 m isek. w sieci. Rurociągi parowe p ,n iome z dolnym rozdziałem, otulone, należy odwadniać w odf;tępach 25~30 mb., nie otulone co 15-20 mb. roci ągów i tylko brak pokrycia strat ciepła 392 uzupeł nić grzejnikami. Zasada ta dotyczy również pomieszczen, przez które prowadzone są kominy centralnego ogrzewania. Z '1 m" ściany komlllowej, przyjętej w świetle otworu komina, przyjmować można " 120 Kcal/h. § 27. Wszystkie ruro<;:iągi parowe lub z wodą go§ 24. Dla ustrojów budowlanych złożonych należy rącą, prowadzone w piwnkach gospodarczych, naleŻY dla uniknięcia przegrzewapja {}tul! ć. dokonać obliczenia współczynników pr~eni:kania ciepła § 28. Przy doborze §rednic rur "kotłowych należy K z podaniem szkicu ustroju. § 25. 1. Nie należy ogrzewać pomieszczeń usytuo- operować asortymentem rur produkowanych prtcz huty. .§ 29. 1. Przewodów nie posiadających stałej cyr... wanych pcm:iędzy pomieszczeniami ogrzewanymi, a mia-. kulacji, jak rury bezpieczeństwa lub ' odpowietrzaj ące, nowicie:
- l)przedpokojów bez lub z n ieznacznyrni stratami nie należy un'lieszczac na · n :e ogrzewanych poddaszach. Dążyć należy ró ,irnież do umieszczania n3.czynia zbiorciepła; czego w pomieszczeniu ogrzewanym na wysokości, za' 2) korytarzy bez lub z nieznacznymi stratami ciepła; dotyczy to również korytarzy połączonych z ogrze- pewnia ~ ącej ca"tkowite napełnieni e oraz samoczynne i niezawc·dne odpov,ietrzanic zakładu. waną klatką schodową; 2. Urządzenia bezpiecze6.stwa muszą być z.a projek, 3) innych pomieszczeń bez lub z nieznacznymi stratami ciepła, o ile utrzymanie pewn:cj okrd.lonej towane zgodnie z obDwiązującymi przepisami.. < temperatury nie jest konieczne ze względu na prze§ 30. N e należy powiększać grzejników na ogrzeznaczenie pomieszczenia lub charakter budynku. wan;e powietrza do w entylacji naturalnej w granicach 2. Ograniczenie to nie dotyczy dużych wysokich do 1,5-krotnej w~'miany i do O· C temperatury na su bez lub z niezna~znymi sh'atami ciepła, wymaga~ zewną trz b\ldynku. jących w zal2żności od ich przeznaczenia rozwiąza.>i § 31. W obliczeniach należy podawać kubaturę specjalnych. budynku, ogólne zapotrzebowanie ciepła na potrzeby 3. ' Przez nieznaczne straty ciep:a nal'eży rozUlóeć centralnego ogrzewania oraz zapotrz€bowanie c ' epła na takie straty, które powodują minimalną, nie dającą s:ę 1 m 3 budynku w Kcal/h. wyraźnie odczuć zniżkę temperatury. § 32. Przy sporząaz<'łniu kosztorysów instalacji § 26. W bilansie cieplnym pomieszczeń ogrzewa- cieplnych należy ściśle stosować się do ohowiązujących nych, w których prowadzone są ruroci:;gi centr~łlrtcgo przepisów oszczędnościowych tak co do użycia materiaogrzewania, należy odliczyć wydajność cieplną tych ru- łów jak robocizny. + 391 ZARZĄDZENIE r,łJNISTRÓW GOSl'ODlillKI KOMUNALNEJ I P~·ZEMYSLU LEI{{{lEGO z dnia 30 marca 1951 r. 'W sprawie przekazania PrzedsięiJinrstwu Eksploatacji Zużla W':elkoi!iecow~go i Kotłc'wego eęści Wojewódzkiego Przedsiębiorstwa Rcbót DrogGwych w Katowicach. Na podstawie § 3 uchwały Prezydium Komitetu Ekonomicznego Rady Ministrów z dn;a 5 kwietnia 1950 r. w sprawie pl"Z"C'kazywauia prz~dsięhiorstw, zakła.dów lub ich części między państwowymi jednostkami gospodarczymi (Monitor Polski Nr A-47, poz. 532) zarządza się, co następuje: § 1. WDjewódzkie Przedsiębi{)rstwo Robót Dr{)gv.wych w Katowicach, ul. Kościi.lSzki 47, przekaże, a PrzlCdsiębi{)rstwo Eksploatacji Żużla Wtlielkopi,ecowego i Kotłowego, Przeds' ębiorstwo Państw cwe w Kato'wi' 'each, przejmie z dniem 1 kwietnia 1951 r. Dzi ał EksploatacjJ. Żużla z hałd hutniczych wraz ze sprzętem technicznym, urządzeni:lmi pomocniczymi, lokalami faktycznie zajmowanymi i ob;adą p?rs:onalną. § 2. P L'zekar:anie nast4pi w trybie i na warunkach, przew'idzianych w §§ 4 i 9 uchwały P .i.' ezyd,;um Komitetu EKoncmic.znego Rady Ministrów z dnia 5 kwietn.' a 1950 r. (l\hn"tor Po]sl:i Nr A-47, poz. 532). § 3. Koszty, związ.ane z przekazaniem, ponosi Pr1ledsięb:orstwo Eksploatacji Żużla Wielkopiecowego i I\:otłowego, Przedsięb ' orstwo Państwowe w Katowicach. Mini.ster Gospodarki Komunalnej: K. MijaJ Ministe r Przemysłu Lekkiego: w z. J. Grzyntek · 392 ZARZĄDZENIE MIN!:STRA HANDLU WEWNĘTilZNEGO z dnia 6 iuteg~ 19;H r. w sprawie ustalen~a typów i kategorii uSpt;>łecZDlonych z4Id~d.ów gastroncmicznyelt. ' Na pOOstaw~e § 2 rozporządzenia Rady Ministrów , 19 lutego 1949 r. w sprawie zakresu działania Ministra Handlu l,Vewnętrznego (Dz.. U. R. P . Nr 10, poz. 62) zarząd:!!:! s i~, co następt:je: § 1. Wgospoda;:ce uspołecznionej ustala się nastę pujące typy ~akładów gastronomicznych: restauracje, 2: dnia a'
- b)jadłooajnie,
- c)go:;pcdy.
- d)bary, ej bał'y mleczne,
- f)kawiarnie,
- g)cuki.ernie,
- h)bufety. § 2. 1. Rastauracją jest zakbd gastro!l.omiczny. wydający śniadania, obiady i kobc;e, bądź tylko obiady