Zarządzenie Naczelnego Dyrektora Głównego Urzędu Kontroli Prasy, Publikacyj i Widowisk z dnia 28 maja 1952 r. w sprawie rejestracji zakładów wytwarzaj

. Monitor Polski Nr A-47 , - 6~ Zmiana kluby na wale łączącym kierat

1. Zmiana kompletnego łożyska XI. Naprawa siewnika 11-13
8. B. Zmiana szpica redlicowego Zmiana -buksa koła przedniego Zmiana buksa koła tylnego Zmiana piasty koła przedniego Zmiana piasty koła tylnego Zmiana osi przodka Zmiana osi tylnej Zmiana lejka wysiewnego 810 - zł 15,00 " 10,00 15 zębowego. zł 1,85 5,00 10,00 10,00 15,00 4,10 4,10 2,00
15. Poz. 649 i 650 Zmiana całego rzędu Zmiana aparatu wysiewnego Zmiana wałka wysiewnego Zmiana trybu różnicowego wysiewu Zmiana koła przedniego Zmiana koła tylnego Oczyszczenie, konserwacja siewnika zł 2,00 " 30,50 61,00 2,00 " 2,00 4,10 " 11,00 u wag a: W razie konieczności wykonania pracy PQza naprawczym dolicza się należność za czas zużyty na dojście i powrót według stawki godzinowej dla mechanika 6,45 zł, dla kowala 5,35 zł, dla pomocnika 3,70 zł. zakładem 650 ZARZĄDZENIE NACZELNEGO DYREKTORA GŁÓWNEGO URZĘDU KONTROLI PRASY, PUBLIKACY J I WIDOWISK._ z dnia 28 maja 1952 r. w sprawie rejestracji zakładów wytwarzających pieczęcie oraz odbitki druków i ilustracji, aparatów do powielania i wyświetlania oraz w sprawie ewidencji zakładów wytwarzających i sprzedających te aparaty. Na podstawie art. 3a dekretu z dnia 5 lipca 1946 r. o utworzeniu Głównego Urzędu Kontroli Prasy, Publikacyj i Widowisk (Dz. U. R. P. z 1946 r. Nr 34, poz. 210, z 1948r. Nr 36, poz. 257 i z 1952 r. Nr 19, poz. 114) oraz § 3 ust. 2 rozporządzenia Prezesa Rady Ministrów z dnia 22 kwietnia 1952 r. w sprawie rejestracji niektórych zakładów wytwarzających druki i ilustracje oraz kontroli niektórych publikacyj (Dz. U. R. P. Nr 19, poz. 124) zarządza się, co następuje: §
17. Rejestrację zakładów wytwarzających pieczątki (stemple), powielarni oraz zakładów wytwarzają­ cych odbitki tekstów lub ilustracji sposobem światłoczu­ łym prowadzą terenowe (wojewódzkie i grodzkie) urzędy kontroli prasy, publikacyj i widowisk oraz jako pełno­ mocnicy tych urzędów - kierownicy referatów społecz­ no-adwinistracyjnych ' prezydiów powiatowych rad narodowych - według miejsca siedziby zakładów (powielarni).
18. Obowiązek rejestracji dotyczy właścicieli lub odpowiedzialnych kierowników zakładów (powielarni).
19. Rejestracji podlega utworzenie, nabycie, zbycie lub przekazanie w innej formie zakładu (powielarni). §
21. Rejestrację aparatów do powielania oraz aparatów do wyświetlania na papierze światłoczułym prowadzą terenowe (wojewódzkie i grodzkie) urzędy kontroli prasy, publikacyj' i widowisk oraz jako pełnomoc- nicy tych urzędów - kierownicy referatów społeczno­ administracyjnych prezydiów powiatowych rad narodowych - według miejsca siedziby (zamieszkania) osób lub instytucji, w których posiadaniu te aparaty się znajdują.
22. Obowiązek rejestracji dotyczy osób zainteresowanych oraz właścicieli lub odpowiedzialnych kierowników instytucji, w której posiadaniu aparat się znajduje. Obowiązek ten dotyczy również zakładów zajmujących się wytwarzaniem lub ~przedażą aparatów.
23. Rejestracji podlega nabycie, wytworzenie, zbycie lub przekazanie w innej formie aparatu. §
25. Obowiązek rejestracji dokonuje się przez wypełnienie odpowiedniego formularza w terminie 14 dni od daty utworzenia (zbycia, przekazania) zakładu (powielarni) lub od daty nabycia (wytworzenia, zbycia, przekazania) aparatu.
26. Dokonujący rejestracji otrzymuje potwierdzenie wykonania obowiązku rejestracji według ustalonego wzoru (dowód rejestracyjny).
27. Dokonujący rejestracji nabycia lub posiadania aparatu zakłada książkę kontroli według niżej ustalonego wzoru, przeznaczoną do dokonywania w niej wpisów wszystkich wykonanych na aparacie tekstów i ilustracji. W przypadku zgłoszenia do rejestracji zbycia aparatu lub przekazania go w innej formie, książkę kontroli należy zdać do urzędu, w · którym dokonano rejestracji. Wzór książki kontroli. Lp. Data Określenie lreści Autor J zajmujące się wytwarzaniem lub aparatów do powielania oraz aparatów do wyświetlania na papierze światłoczułym prowadzą ewi- §
28. sprz edażą Zakłady Ilość Format Wgkonawca , stron \ U ID 8 g ł I dencję sprzedanych aparatów oraz matryc do zarejestrowanych aparatów, według następującego wzoru; ,." Monitor Polski Nr A-47 1) dla aparatów Data Lp. do śprzedażIJ - powielania 811 do wyświetlania na Poz. 650 i 651 papierze światłoczułym' aparatu (np. powip.lacz hpir!Jtusow!J, rotaprint itp.) Okreś!p.nie Nabywca Adres nabIJwcIJ U walI i 2) dla matryc: Lp. Data S?I zeda7!J Określenie (rodzaj Illatryc/I) Ilość Ndbywca Adres Nr dowodu reje-tracIJjnego aparatu U wag i . §
29. Zakłady," instytucje l mne osoby, wytwalub odbitki tekstów i ilustracji przez powielanie lub sposobem światłoczułym albo posiadające aparaty do powielania lub wyświetlania, obowiązane są udostępnić upoważnionym organom urzędów kontroli prasy, publikacyj i widowisk przeprowadzenie kontroli wykonywania postanowień niniejszego zarządzenia i innych przepisów o kontr.oli prasy, publikacyj i widowisk. 2, Wymienione w ust. 1 zakłady, instytucje i osoby prawne wyznaczą osobę, sprawującą nadzór nad aparatami do powielania i wyświetlania, odpowiedzialną za przestrzeganie postanowiel1 niniejszego zarządzenia i innych przepisów o kontroli prasy, publikacyj i widowisk. §
30. Wszystkie: 1) istniejące w dniu wejścia vi życie niniejszego zarzą­ dzenia zakłady wytwarzające pieczęcie (stemple),
31. powielarnie oraz zakłady wytwarzające odbitki tekstów lub ilustracji sposobem światłoczułym, rzające pieczątki 2) osoby i instytucje, posiadające w dniu wejścia w ży­ cie niniejszego zarządzenia aparaty do powielania oraz aparaty do wyświetlania na papierze światło­ czułym obowiązane są dokonać rejestracji w terminie do dnia 15 czerwca 1952 r. §
32. Zarządzenie wchodzi w życie z dniem ogłosze- nia. Naczelny Dyrektor Głównego Urzędu Kontroli Prasy. Publikacyj i Widowisk: p. o. M. Miko/ajczyk 651 OKOLNIK Nr 104 PREZESA RADY MINISTROW z dnia 10 maja 1952 r. w sprawie podróży służbowych i wezwań pracowników administracji państwowej. W celu timożliwienia administracji państwowej nawiązania łączności pomiędzy różIlymi ogniwami aparatu, zwłaszcza zaś łączności z szerokimi masami pracujących, przeznacza Państwo rok rocznie poważne kredyty na zadania, które z powodzeniem mógłby wykonać jedel\ pracownik. Swiadczyto o złej organizacji pracy we wła­ dzach przełożonych, powódującej w konsekwencji marnotrawstwo środków i czasu wizytowanych i wizytu- podróże służbowe. jących. Osobisty kontakt pracowników organów centralnych i prezydiów rad narodowych z terenem uznać należy za właściwy styl pracy, albowiem pozwala na bezpośredni, a dzięki temu ' wnikliwy, wgląd w sprawy, na ominięcie długich i nieraz biurokratycznych dróg krążenia papierów, przede wszystkim zaś na wiązanie się z masami i uczenie się od inas. Jednakowoż analiza dotychczas odbywanych podróży służbowych wykazuje, że istnieje w tym względzie marnotrawstwo środków i czasu pracy oraz że popełnia się liczne błędy, które wypaczają często sens tych podróży. W szczególności:
33. W wielu jedn "Jstkach poszczególne komórki nie układają w ogóle planów podróży służbowych, należycie skoordynowaJlych z planami podróży innych komórek. Z tego powodu do jednego i tego samego . miejsca przybywa równocześnie lub w stosunkowo krótkim okresie czasu kilku pracowników, wykonujących i Kierownicy niektórych jednostek nie zadają sobie trudu dokładnego zbadania konieczności podróży służbowej i odrywają swych pracowników od normalnej pracy nawet wtedy, gdy dany cel możnaby z łatwością osiągnąć przy 1= omocy pisma, tel =fonu lub też wyręcza­ jąc się organem podl egłym , dzial ającym na danym terenie. Wskutek te-go zdarzają się c ~ęsto podróże służbowe, dokonywane dla spraw zupełnie nieistotnych. Miały miejsce nawet przypadki wystawiania delegacji służbo­ wych dla pracowników wyjeżdżających w sprawach prywatnych. .
34. Stwierdzić dalej należy, że pewne jednostki służ­ bowe nie zwracają należytej uwagi na dobór ludzi wysyłanych w teren. Pamiętać należy, ż.e pracownicy niedostatecznie uświadomieni politycznie i nie przygotowani fachowo mogą udzielać w terenie mylnych informacji czy wskazówek, a dla swoich przełożonych zebrać fałszy­ we materiały, powodujące póżniej niewłaściwe decyzje.