← Polska

Instrukcja Ministra Rolnictwa z dnia 10 lipca 1953 r. w sprawie techników weterynarii i sanitariuszy weterynarii zatrudnionych w państwowych zakładach

Monitor Polski Nr A-81 . 1225 Poz. 967 i 968 kową opakowania z wyjątkiem p'rzypadku, gdy zaginię­ . ewentual~e braki w formie protokołu, sporządzonego cie lub zniszczenie nie było skutkiem działania lub za- przy udZIale przedstawiciela dostawcy. niechania odbiorcy. 2. Jeźeli doslilwa została dokonana obcymi środk"mi 2. Kopia powiadomienia, o którym mowa w ust. 1, tr.~sp.~rtu, ~dbiorca powinien niezwłocznie. lecz nie póź­ powinna ' być przesłana Centralnemu Zarządowi PrzemVDleJ DlZW ciągu 7 dni od dnia odbioru. zbadać opakowasłu Graficznego. . nia i w razie stwierdzenia braków lub wad sporządzić § 11. 1. Koszty naprawy uszkodzeń i usunięcia protokół przy udziale czynnika społecznego. braków zawinionych przez odbiorcę obciążają odbiorcę. 3. O miejscu i czasie zamierzonego sporządzenia 2. Koszty remontu opakowań wynikłe z normalnego protokołu odbiorca powiadomi dostawcę w takim termizużycia obciążają dostawcę. nie, by mógł on delegować swego przedstawfciela. Niestawienie się przedstawiciela dostawcy nie wstrzymuje § 12. 1. Opakowanie należy starannie zabezpiesporządzenia protokołu. czyć przed kradzieżą, uszkodzeniami, ógniem, szkodli4. W przypadku różnicy zdań między przedstawiwymi warunkami atmosferycznymi itp. cielami odbiorcy i dostawcy co do stanu opakowań od2. Kierownictwo każdego zakładu odbiorcy wyznabiorca może wezwać biegłego. . czy kryte miejsce lub pomieszczenie na przechowywanie 5. W przypadku potwierdzenia przez biegłego zaopróżnionych opakowań. . strzeżeń odbiorcy koszt ekspertyzy ponosi dostawca. w 3. Opakowania nie mogą być używa~e prze7. odprzeciwnym razie odbiorca. biorcę do przechowywania lub przewożenia inne;Jo towa6. W przypadku nieobecności przedstawiciela doru, a w szczególności farby graficznej innej barwy niż stawcy przy sporządzaniu protokołu 'odbiorca powiadomi t~. do której jest przeznaczone opakowanie. dostawcę o stwierdzonych protokolarnie wadach i bra§ 13. 1. Koszt transportu przy zwrocie opakowań kach w terminie określonym w ust. 2 pod rygorem utraty do zakładu dostawcy ponosi odbiorca. W przypadku gdy roszczenia z tego tytułu. . opakowania wysłane są publicznymi środ.kami transl;or§ 16. W przypadku gdy braki lub wady były tego tu. odbiorca ponosi koszty transportu tylko do stacjł lub ro~zaj.u, ź~ nawet przy należytej staranności qie mogły portu miejsca przeznaczenia. byc U]aWDlOne przy odbiorze (wydaniu) opakowań (wadv 2. Opakowani.a nale~y przesłać najtańszym środ­ ukryte). sporządzenie protokołu i powiadomienie d~­ kiem transportu. Przy transporcie kolejowym na li'; ci e stawcy o brakach i Wadach powinno nastąpić w ciągu przewozowym należy zaznaczyć, że przedmiotem prze7 dni od dnia ich wykrycia. nie później jedllilk niż w tersyłki są opakowania używane (taryfa towarowa PKP, minie przewidzianym dla zwrotu opakowania. poz. 1867). § 17. Przy odbiorze i ustaleniu braków i wad opa~. Wysyłający zobowiązany jest do zabezpieczenia kowal1 przez dostawcę stosuje się odpowiednio przepisy opakowań przy transporcie zgodnie z wymaganiami prze§§ 15 i 16. pisów przewożnika. § 14. Odbiorca obowiązany jest najpóźniej nastę?­ nego dnia po nadaniu opakowań do prźewozu wysłać ·dostawcy zawiadomienie, podając datę nadania, środek przewozu. wagę. ilość i rodzaj opakowania. § 15. 1. Jeżeli towar w opakowaniu został odebrany ze składu lub zakładu dostawcy lub dostarczony przez niego własnymi środkami transportu. odbiorca powinien zbadać niezwłocznie opakowania i stwierdzić § 18. Opakowania nie nadające się do dalszego użytku ani też do remontu traktować należy jako od- padki. § 19. Zarządzenie wchodzi w życie z dniem ogło­ szenia. Prezes Centralnego Urzędu Wydawnictw, Przemysłu Graficznego i Księgarstwa: K. KUlyluk 968 INSTRUKCJA MINISTRA ROLNICTWA z dniaj O lipca 1953 r. w sprawie techników weterynańi i sanitańuszy weteryn arii zatrudnionych w państwowych czych dla zwierząt. W celu unormowania sprawy kwalifikacji osób zatrudnionych w państwowych zakładach leczniczych dla zwierząt (P. Z. L. Z.) na stanowiskach techników weterynarii i sanitariuszy weterynarii oraz określenia zakresu ich czynności i obowiązków ustala się, co następuje: § 1. Technikami weterynarii w rozumieniu niniejszej instrukcji są osoby, które: 1) ukończyły dwu- lub czteroletnie technika weterynaryjne albo kursy korespondencyjne w zakresie technikum weterynaryjnego i otrzymały świadectwo . z tytułem technika weterynarii; - -- -~ zakładach leczni- 2) posiadają tytuł felczera weterynarii, uzyskany na zasadzie przepisów obowiązujących w dawnym pań­ stwie rosyjskim do dnia 27 lIstopada 1917 r. oraz po tym czasie w Związku Socjalistycznych Republik Radzieckich; 3) posiadają zaliczone wszystkie lata studiów weterynaryjnych w polskich szkołach wyższych, lecz na skutek niedopełnienia niektórych warunków nle uzyskały dyplomu lekarza weterynarii po wykazaniu się przed komisją, powołaną przez Ministra Rolnictwa. niezbędnymi wiadomościami w zakresie umiejętności technika weterynarii; 4) posiadają świadectwo ukończenia oficerskiej' sz.k.oły wojskowej felczerów weterynaryjnych. Monitor Polski Nr A-Bt 1226 5) zostaly uznane przez komisj~, powo!ani} przez Mini- slra Rolnictwa, za zdoine do wykonywania, czynno-, sci technika weterynarii z uwagi na: (

  1. a)co najmniej osmioletniq prac~ w zawodzie weterynaryjnym.
  2. b)wyrozniajqcq si~ prac~ zawodowi} i spolecznq oraz
  3. c)wykazanie si~ niezb~dnymi wiadomosciami ·w zakresie umiejE:tnosci technika weterynarii oraz wiadomosciami ogolnymi w zakresie co najmniej , 7 klas szkoly podstawowej. § 2. 1. Technicy weterynarii, zatrudnieni w PZ ,L.Z., uprawnieni Sq do samodzielnego wykonywania czynnosci z zakresu weterynarii, z wyjqtkiem: 1) wykonywania skomplikowanych zabiegow chirurgicznych, jak operacje klatki piersiowej, jamy brzusznej. glowy i konezyn, trzebienie wn~trow itp .; 2) wykonywania zabiegow chirurgieznych na jajnikach i maciey; 3) odbierania ciE:zkich porodow; 4) dokonywania injekcji i punkeji dordzeniowych; 5) samodzielnego stosowania trueizn, srodkow silnie dzialajqcych i odurzajqcych; 6) samodzielnego dokonywania badan diagnostycznych (tu berkulinizacj a, maleinizacj a); 7) wykonywania ezynnosci, zastrzezonyeh przepisami o zwalczaniu zarazliwych chorob zwierz~eych dla Iekarzy weterynarii, chyba ze chodzi 0 zwalczanie rozyey swiil, w ktorych to przypadkach uprawnieni sq do zastosowania odpowiednieh zabieg6w !ecznic zych i zapobiegawczych oraz do wydawania tymc zasowyeh zarzqdzen, zgodnie z obowiqzujqcymi w tym zakresie instrukejami; 8) samodzielnego wykonywania sekeji i stawiania diagnozy sekcyjnej; 9) wystawiania swiadectw 'wete rynaryjn y ch w zakresie spraw wynikajqcych z· pkl 1-8 oraz ze szczeg6lnych przepisow; 10) innych czynnosci zastrzeiony~h przez Ministra RoInictwa do wykonania przez Iekarzy wete rynarii. 2. W speejalnie uzasadnionych przypadkach, gdy nie rna moinosci wykonania przez lekarza weteryna rii zabiegu. do ktorego techn i ~ weterynarii w mysl ust. 1 nie jest uprawniony, a iyciu zwierzE:cia grozi powaine niebezpieczenstwo, technik weterynarii moie go dokonac pod warunkiem zloienia kierownikowi P. Z. L. Z., a w razie jego nieobecnosci - kierow nikowi powiato liego za rz<'\du weterynarii pisemnego oswiadezenia, stw ierdzajqeego i uzasadniajqcego koniecznosc dokonania zabiegu. Poz. 968 2. W przypadku podejrzenia lub stwierdzenia rozycy swiil obawiqzkiem teehnika weterynarii jest zast050wac odpowiednie zabiegi i wydac tymczasowe zarzqdzenia zgodnie z § 2 Ust. 1 pkt 7 oraz zawiadomic swego przelozonego-Iekarza weterynarii lub wlasciwy powia- ' towy zarzqd weterynarii a przypadku zachorowania. 3. Ponadto do zakresu obowiqzkow technika wete-' rynarii naIezq czynnosci zlecone przez kierownika P.Z.L.:z.. w ramach uprawnieil okreslonych w §§ 2 i 3 oraz prowadzenie magazynu lekow i instrumentow P. Z. L. Z., biblioteki fachowej , ksiqzki materialowej, inwentarzowej i dziennego rozchodu lekow. § 5. Sanitariuszami weterynarii w rozumieniu niniejszej instrukcji Sq osoby, ktore: 1) ukonezyly podstawowe szkoly sanitarno-weterynaryjne lub rownorz~dne i otrzymaly swiadectwo z tytulem sanitariusza weterynarii Jub mlodszego technika weterynarii. oraz osoby, kt6re ukonezyly 12-mi.esir:czny kurs wojskowy podofieerow weterynaryjnych i posiadajq ponadto co najmniej 2 lata praktyki w zawodzie weterynaryjnym; 2) ukonezyly inne zawodowe kursy weterY!laryjne trwajqce co najmniej 1 rok przynajrnniej od 5 Iat praeuj q w zawodzie weterynaryjnym i zostaly przez komisj.r:, powolanq przez dyrektora wlasciwego wojewodzkiego zarzqdu weterynarii, uznane za zdolne do wykonywania czynnosci sanitariuszy weterynarii; 3) zostaly uznane przez komisi!~, powolanq' przez Ministra Rolnictwa, za zdolne do wykonywama czynnasci sanitariuszy weterynarii z uwagi na:
  4. a)eo najmniej trzyletniq prac~ w zawodzie weterynaryjnym,
  5. b)wyroiniajqcq si~ prac~ zawodowq i spoleeznq oraz
  6. c)ukonczenie specjalnych kursow doszkalajqcych alba wykazanie si~ niezb~dnymi wiadoffiosciami teoretycznymi w zakres ie podstawowej szkoly sani tarno-weterynaryjnej. § 6. 1. Sanitariusze weterynarii zatrudnieni w P. Z. L. Z. Sq uprawnieni do: 1) udzielania pierwszej pomoey w naglych wypadkach (zran ieniaeh, z!amaniach, wzdE:ciach, morzyskach itp.); 2) udzielania pierwszej POffiOCY przy porodach; 3) poskra'm iania i kladzenia zwierzqt; 4) ' przygotowania poia operaeyjnego do zabieg6w; 5) udzielania pomoc y Iekarzowi lub lee hnikowi weterynarii przy diagnozowaniu i zabiegaeh leczfllezych: 6) udzielania poInoey lekarzowi weterynarii przy se kejaeh; § 3. 1. Techniey weterynarii mogq zap isywac na 7) pieI~gnacji zwierzqt b~dq('yeh w leezeniu s taejonarreeeptach srodki farmaeeutyczne dia zwierzqt, z wyjqtnym; kiem trucizn, srodkow silnie dzialajqcych i odurzajqeych. , 8) mierzenia temperatury ciala, zaklad a nia opatrunk6w, 2. Na reeeptach teehnicy weterynarii obowiqzani wykonywania rnasaiy, robienia kompre56w, oktaSq uwidocznic, oprocz innych wymaganych d a nych, takdow i lewatyw, zastrzyk6w podskomych i domlE:sze swoj t y tul sluibowy "teehnik welerynarii". ' niowych oraz innych prostych zabiegow; 9) zadaw a n ia lekow wedlug wskazan; § 4. 1. W przypadku podejrzenia a zaraZliwq cbo10) dokon ywa n ' a szezepien oehronnyeh w przypaclkilch robE: zwierzE:cq, eo do ktorej istnieje obowiqzek zgtaszaokres[onych szczeg61nymi zarzqdzeniami Mitlistra nia, teehnik weterynarii powinien pou ezyc pos 'adacza Rolnictw3; zwierzE:cia a sposobie post ~p owania ze zwierz~Clem do 11) przeprowadzania dezynfekcji i dezynsekcji ; czasu przyjazdu lekarza weterynarii, zawiadomic sw eg o 12) nadzorowania nieszkodliwego .usuwama zwlok zwieprzeloionego - lekarza weterynarii lub wlasciwy POWlarZE;c yc h; towy zarzqd weterynarii 0 przypadku zach orowania oraz 13) dopilnowywania wykonania zarzqdzen lekarza welewykonac czynnosci, zleeone mu przez lekarza wel~;y­ rynarii lub technika weterynaril; narii, t-Wnitor Polski Nr A-8t 1221 14) innych czynności, zleconych im ' specjalnymi przepi- wych, nadzorowanie utrzymania zwierząt przebywają­ cych w leczeniu oraz utrzymywanie czystości w pomIeszczeniach zakładu w przypadku braku personelu -pecjalnie wyznaczonego do tych czynności, jak również wykonywanie innych czynności zleconych przez kierownika zakładu, do których wykonania sanitariusz jest uprawniony. sami. 2. W skład czynności, zleconych sanitariuszom weterynaryjnym, nie może wchodzić prowadzenie aptek ani wykonywanie w nich czynności fachowych. 3. W specjalnie uzasadnionych przypadkach, gdy nie ma możności wykonania przez lekarza lub technika weterynarii zabiegu, do którego sanitariusz weterynarii w myśl ust. 1 nie jest uprawniony a życiu zwierzęcia grozi poważne niebezpieczeństwo, sanitariusz weterynarii może go dokonać pod warunkiem złożenia kierownikowi zakładu, a w razie jego n ie obecności - kierowńi­ kowi powiatowego zarządu weterynarii pisemnego oświadczenia, stwierdzającego uzasadnIającego konieczność dokonania zabiegu. W przypadku podejrzenia o zarażliwą choco do której istnieje obowiązek Igłosze­ nia, sanitariusz weterynarii powinien pouczyć posiad'!cza zwierzęcia o sposobie post ępowania ze zwierzęciem do czasu przyjazdu leka,r za weterynarii, zawiadomić swe- , go przełożonego - lekarza we terynarii lub właściwy powiatowy zarząd weterynarii o przypadku zachorowania oraz wykonać czynności zlecone mu przez lekarza weterynarii. § 7. t. robę zwierzęcą, W przypadku podejrzenia o różycę świń obosanitariusza weterynarii jest zastosować zabiegi w ramach przysługujących' mu uprawnień oraz o wypadku zachorowania zawiadomić swego przełożonego lekarza weterynarii lub właściwy powiatowy zarząd weterynarii. W miarę możności sanitariuszweterymuii powinien uzgodnić sposób leczenia z lekarzem weterynarii - kierownikiem P. Z. L. Z. 2. wiązkiem 3. Ponadto do zakresu obowiązków sanitariusza weterynarii należy czyszczenie, wyjaławianie i konserwacja instrumentarium, sterylizacja materiałów opatrunko- Poz. 968 i 969 § 8. t. Kierownik P. Z. L. Z. powodujący lub dopuszczaj ący do przekroczenia uprawnień techników we- terynarii i sanitariuszy weterynarii poza przypadkami przewidzianymi w niniejszej instrukcji odpowiedzialny j est cywilnie i ~Jużbowo za mogące stąd wyn i knąć skutki. 2. Techników weterynarii i sanitariuszy weterynarii przekraczających przysługujące im uprawnienia lub nie wykonujących obowiązków, wynikających z ninlejszej instrukcji, należy pociągnąć do odpowied.zidlnoś~i służbowej . § 9. I. Osoby, nie odpowiadające w zakresie kwalifikacji fachowycb wymaganiom nInIejszej instrukcji, nIe mogą być zatrudnione w państwowej służbie weterynaryjnej na stanowiskach techników weterynarii lub sa nitariuszy weterynarii. 2. Pracowników P. Z. L. Z., pełniących funkcję techników weterynarii lub sanitariuszy weterynarii, nie odpowiadających wymaganiom niniejszej- instrukcji, należy w miarę napływania nowych kadr zwalniać.' zgodme z .obowiązującymi przepisami, za 3-miesięcznym wypoWIedzeniem, lub zatrudniać na innych stanowiskach zgodnie z ich kwalifikacjami (np. na stanowisku stajennegodozorcy). 3. Przepisy ust. 2 nie dotyczą pracowników będą­ cych w toku szkolenia zawodowego. § 10. Instrukcja wchodzi ,w ż y cie z dniem ogłosze­ nia z mocą od dnia 1 kwietnTa 1953 r. Minister Rolnictwa: w z. M. Czaja 969 / ORZECIEME Nr l MINISTRA PRZEMYSŁU MIĘSl'.'EGO I MLECZARSKIEGO z dnia 31 lipca 1953 r . D przejściu przedsiębiorstwa Na podstawie art. 2 ust. 1 i 7 i art. 6 ust. 1 ustawy z dnia 3 styczni a 1946 r . o przejęciu na w ła snoś ć państwa J:::>dstawowy ch gał ę zi g.ospodarki narodowej (Dz. U. Nr 3, poz. 17) oraz § 65 u st. 1 lit.
  7. c)rozporządz e nia Rady Ministrów z dnia 3lJ stycznia 1947 r. w sprawie try bu post ęp owania przy rrzejmowaniu prz e dsiębiorstw na wł as n o ść państwa (Dz. U. z 1047 r. Nr 16. p oz. 62, z 1948 r. Nr 25, poz. 170 i z 1949 r. Nr 29, poz. 212) orzeka się : na wł asnoś ć państwa prze chodzi prz e dsi ę biorstwo: Zrzeszenie W ędliniarzy sp. z o . o. w Łodzi, ul. Napió rkowski eg o 36. P rz eds lęblO,rstwo to zostało zam.i eszczo ne w wykazie prz e dsi ęb iorstw, ogłoszonym w Dzie nniku U rzędowym m. Ło­ ozi z 1946 r. nr 6. wykaz nr 1, lp. 86. ' W sto sunku do teqo przed s i ę b io rstwa po przepro wadz eniu post ępowa n ia określonego w powoł a nym rozoorz "Idzeniu Rady Minist rów z dnia 30 stycznia 1947 r. zap a dło postanowien .e Zespołu Odwo ła wczego Glówn ej Komisji do Sp raw Upanstwowienia Prze dsiębiorstw w 'vVarszawie z dnia 23 kwietllla na własność ' paJ\stw... .. 1953 r. nr rep. I-A-l /52 o zmianie postanowienia Główn ej Komisji z dnia 9 września 1952 r. i przedstawieniu Ministrowi Prz e mysłu Mię snego i Mleczarski eq o wnio sku o wydanie orzecz e nia na podstawie art. 2 ustawy z dn;a 3 stYCZllld 1946 r. Wymienione przed s iębiorstwo przechodzi na wl asn<'sć państwa bez odszkodowania w cał0ści, ' wraz z meruchom ym i ruchonlym ma ją tkiem oraz wsielklIni prawami. wolne od obciąż e ń i zobowiązań, z wyjątk, iem zobowlązan () charak t e rze publiczno-prawnym, zohowi ą zan na rzecz p o lskich ')sób prawnych pra wa publiczneqo , zobowiąz ~ n na rzecz osob ora wny<. h stanowi ących własność polskIch osob pra wnych prawa publi czn ego , służ e bnOŚCI qruntowych oraz zo'bowiąZdr'l ma jącv c h swe źr ódło w stosunku najmu p rac y lub odpowiedZIa lności za czvny niedozwolcne. N ie ma ią znaczenia pr~wneCJo ni e d o kładności w określe ­ niu n a zwy lub przedmiotu prz eds i ębio rs twa jeż e li z orz ecz ~ n ia wynika , o jakie przedsiębiorstwo chodzi. Orzeczenie to jest , ostateczne i prawomocne. Ministe r Przemysłu Mi ę sn e go i Ml eczarskleqo: w z. W. Zawadz/d

🔗 Do źródła urzędowego

Wyjaśnienie AI na podstawie urzędowego tekstu ustawy. Orientacyjne, nie zastępuje porady prawnej.