Monitor Polski Nr 30 300 Poz. 14.'l 143 INSTRUKCJA MINISTR.'\ F1NANSOW . " ' :. : • z "onla 9 marca 1960 r. w sprawie doprowadzania do porównywalności ·wyników gospodarczych paÓStwo\vych przedsiębiorstw przemysłowYlc:h (obliczanie bazty), wsk~źników dyrektywnych oraz obliczania dodatk.o wego funduszu . W z wjązku . z przepisami Jozporządzen,ia Rady_Ministrów . Ę X ; z dnia 31 grudnia 1959 r. w sprawie funduszu zakl"adowego DP ; w p aństwowyc h przedsiębiorstwach p rzemysłowych- (Dz, U, ; z 1900 (Nr 4, poz. 24) ustala się, co n astępuje: . I. Przepisy ogólne .. § 1. Ilekroć w instrukcji jest mowa o:
- l)"ustawie" należy , przez to rozumieć llsta,;'ę z dnia 28 marca 1958 r. o fundu~zu zakładowym w prz edsię-: biorstwach państwowych (Dz. U. z 1960 r. Nr 13, poz. 78); 2) "rozporządzeniu" - n ależy przez to rozumieć rozporzą dzenie Rady Mi-nistrów z dnia 31 grudnia 1959 r. w .spra~ wie funduszu ' zakładowego w paIlstwo wych przedsiębior stwach przemysłowych (Dz. U. z 1960 r. Nr 4, poz. 24); 3) "roku bie żącym" należy przez to rozuniieć rok, za któ ry przedsiębiorstwo ma utworz yć fundusz zakład owy; 4) "roku ubiegiym" nale ży przez to rozumieć rok p oprze{)zający rok, za który przedsiębiorstwo Ula utworzyć fundusz zakładowy; " 5) "bazie" - nil leży przez to rozumieć wynik roku ubieglego aoprowadzony do porównywalności z wynikiem -roku bieżącego; 6) "wyniku gospodarczym", - nal eży przez to rozumieć wy. nik bilansowy , (zysk - strata) lub akumulację finan sową (zysk lub stra ta odpowiednio skorygowane o poda-' tek obrotowy i różnice budż e to we ). zakładowego •. w. = kośzty bazowe, zało żone W: planie ńa rok bieżący: . '1) wynik działalności - pozaoperacyjnej, : 2) w ynik ze sprzedaży materiałów, wynik ze sp'rze,daży ' w.yrobów i tówa~ów w sklepach fhbryci·n ych, ' " ':3) inne zyski i straty nadzwyczajne , (z wyjątkiem zyskąw f strat ż likwidacji środków trwałych). 2. V\'artosć sprzedaży wyro.bć,'{, i usług w roku ubiegłym w cenach sprzedaży planowanych na rok bieżący (SI) można obliczać tak że przez skorygowanie rzeczywistej wartości sprzedaży roku ubiegłego, wynikającej ze zweryfikowanego =sprawozda ni a fin ansowego , o różnice wypływające ze zmian cen sprzedaży poszczególnych asortymentów produkcji, obowiązują cyc h w roku ubiegłym, a przyj ętyc h do ' planu na rok bieżący. O ogólną sumę ty ch różnic nale.3y PO" większyć bądź zmniejszyć rzeczywis.tą wartość sprzedaży r6ku ubiegłego. 3. Przez zmiany cen' sprzedaży rozumie się urzędowe zmiany cen sprzedawanych wyrobów· i usług (art. 6 ust. l ' ustawy) ora7. urzędowe zmiany wysokości (procentów) rabatów udzielanych z tytułu niższej gatunkowości . 4. Koszt własny planowanych do sprzeda~:y wyrobów i usług (K) , według jednostkowych kosztów własnych roku' , ubiegłego, doprowadzonych do poró w nywainości 'z planen~. : oblicza się w sposób następujący:
- l)przemnaża się i!ościplanowariych do sprzedaży w roku II. Obliczenie bal.y. bieżącym wyrobów i usług zaliczonych do produkcji "porównywalnej przez odpowiadające im koszty ' jed.nostko§ 2. l . Eazę obl icz a się w przypadkl1ch, gdy za chodzą we , roku ubiegłego, skorygowane . zgodnie ,z warunkami · islotne ·- zmiany pomi~dzy warunkami działalności przedsi~ produkCJi założonymi w planie roku b ież ącego, i sumu, . biorstwa założonymi w planie narok bieżąCy a warunkami je się uzy skane iloczyny . Skorygow ane . koszty jeJnost- , roku ubieglego w zakresie: kowe produkcji porównywalnej ustala się , w spósób
- l)urzędowych cen sprzedaży produkcji i usług, przyj ę ty przy planowaniuobniżenja kosztów wła~nych, 2) urzędowych cen zużywa:)ych środków produkcji, taryf 2) przemnaża się ilości planowanych do sprzedaźy w roku u$l ug, jak również wysokości marż, stawek plaC, sklab i e żącym wyrobów i usług zali czony c h do produk cji niedek na ubezpiecienia pal1s twoWo:! i społeczne, st.awek poporównywalnej oraz mlug ni eprzemy słowych przez od- ' datkowych, stopy p rocento we j oraz zasad i norm amorpowiada j ące iin koszty jedn'ostkowe założone w planie tyzacji, na rok bieżący i snmuje się uzyskane iloczyny, 3) struktury a.;orty'mentowej produkcji. 3) dodaje się koszt własny produk cji porównywalnej, nie2. ' Przez zwiany struktury asortymentowej produkcji naporówny walnej i us lug nieprzemyslowych, ustalony w leży rozumieć zarówno zmiany proporcji w iloś c iach p oszcz esposób określony w pkt 1 i 2. gólnych wyro bów (usług). jak też wprowadzenie do produk5 JeŻeli w planowaniu i sprawozdaw czośc i w zakresie cji nowych asortymentów i zaprzestanie prodL1kcji asortymenkosztów występują grupy kalkulacyjne - obliczenia, o któtów wytwarzanych uprzednio. ry ch mo wa w ust 4, powinny byc oparte na śl~dnich kosz3. B azę oblicza się w przypadku , gdy za chodzi jedna lub tach jednostkowych , ustalonych dla poszczególnych grup. więcej zmian w wilrunkach działalności przedsil~biorslwa, 6. W · przedsiębiorstwach o szerokim asortymencie prowymienionych w nst. J. dukowanych wyrobów i uslug symbo l "K" można obliczać § 3. ). Jeżeli zachod z ą JeanoczesnJe wszystk ie zm iany w warunkach dZ!illalnosci przedsiębiorstwa, o któ rych mo- o w sposób uproszczony, jeże li kosz l własny produkcji i us ług wa w § 2 ust. l. ba~ę oblicza s i ę według nast ępującego' wzoru:' plilQ.owilnych do wytwPJzenia nie , 9dbip.ga więc e j aniżeli o 2°/u (w gorę lub w dół) od kosztu własnego wyrobów i usług planowanych do sprzedaży. Uproszczone obliczenie B = S. - (I( >~ W) ± OP, w którym: symbolu ,X' polega na: ' B'= baza,
- l)przyjęciu za podstawę obliczeń kosztu własnego wyroS. = wartość sprze daży wyrobóvv i u sług w roku ubiegłym bów i usług planowanych do wytworzenia, stanowiące w cEn.ach sprzedaży planov,'anych' na rok bieżą c y, go łą czną sumę: K = koszt v, lasny pianowanych do sprzedaży wy robów i USłllg~
- a)sum il oczynów wynikających z przemnożenia planowedług jednostkowy c h kos;:tów własnych roku ubiegłewanych do wytworzen ia wyrobów i usług produkcji , go doprowadzonych do porównywalności z pl anEm, ,. porównywalnej przez skorygowane koszty jednostkoW = wskaźnik zmiany wartości sprzedanych wylOOÓW i uslug, we roku u bieglE:go oraz - Monitor Polski Nr 30 301 ~) zało:Ż\mej w planie sumy kosztów własnych plimowanych do wytworzenia wyrobów i usług produkcji nieporównywalnej oraz usług nieprzemy słowych, 2) po'mnożeniu łącżnej sumy kosztów, 'o k tórej mowa w .pkt 1. przez współczynnik zmiany remanentów, który oblicza się jako s tosunek' kosztu własnego . wyrobów i usług planowanyc h do sprzedaży - do kosztu wlasne. go wyrobów i usług planowanych do wytworzenia (koszt własny wyrobów i uslug planowanych do sprzedaży należy przyjąć z planu" rentown ośc i operacyjne j przedsiębiorstwa) . . 7. " 'Wskaźnik zm'iany wartości sprzedanych wyrobów usług (\V) oblicza się jako stosunek procentowy: SI' 100 w= - -S2w którym : SI . wartość sprzedaży wyrobó", i usług w roku ubiegłym w cenac h planowanych na rok bieżący, S2 wartość planowanej na rok bie ż ący sprzedaży wyrobów i usług . H. W przypadku gdy zgodnie z zarządzeniem właściwe go ministra za wynik g.ospodarczy przyjmuje się zysk bądź stratę a nie akumulację, a dane przedsiębiorstwo obowiąza ne jest do oplaonia _podatku obrotowego (podatku od operacji nietowarowych) i rozliczania różnic budżetowych, wówczas do obliczania war t ości sprzedaży (SI i S2) należy przyjmować ceny sprzedaży, skorygowane odpowiednio o podatek obrotowy (podatek od operaCji nietowarowych) i różnice budżetowe. § 4. 1. J eże li w roku ubieglym przedsi ębiorstwo nie uty. sk;iłouprawnień do p e łnego zasadniczego funduszu zakłado wego, ba za obliczona zgodnie z przepisami ' § 3 uleg a podwyższeniu . przypadku gdy zasadniczy fund'usz zakładowy w roku ubiegłym za osiągnięcie wyniku planowanego - baze podwyższa się o tyle procent, o ile procent wyn ik rzeczywisty byl gorszy od wyniku planowanego. 3.' W przypadku gdy zasadniczy fundusz zRUadowy . przysługiwał w roku ubiegłym za osiągni~cie wyniku równego wynikowi roku ' poprzedzającego r.ok ubiegły _ . bazę poJ ~ yższa się o tyle procent, o ile procent wynik rzeczywisty roku ubiegłego był gorszy od wyniku uprawniającego do pehle~o odpi$u zasadniczego. §; 5 . W przedsiębiorstwa c h zwolnionych od obowiązku obliczcmia bazy (§ 3 ust. 5 pkt 1 rozporz ądzenia), a które . w roku ubiegłym nie uzyskały uprawnień 'd o pełnego zasadniczego ' fUlll~US Z Il zakładowego. przyj ;nu je się zamiast wyniku ,roku ubieulego wylllk vi wysoko,~ci uP9'wniaj,,?cej w roku ubiegłym do pełnego zasadniczego fund uszu zakla. , dowego. III. Wskaźniki dyrektywne. . 2. W przys'ług iwa ł / § 6. 1. Opierając się na zatwierdzonych przez Rad ę Ministrów dla poszczególnych ministerstw dyrektywnych wskażnikacch funduszu zakładowego, ministerstwa ustala ją wskaźn i ki dyrektywne dla zjednoczeń; ' wskaźniki te stanow i ą podstawę do ustalenia f).lnduszu zakładowego dla przedsiębiorstw wc hodzących w skład zj edn oc zeń. 2. Łączne kwoty funduszu zakładowego za zadania wynikające z narodowego planu gospodarczego w przeds ię biorstwach nie mogą przekraczać wskażnikóvv dyrektywnych. ustalonych dla zjednoczeń. 3. Dyrektywne wskaźniki funduszu zakładowego obejmują: ' , 1) kwotę , planowanego wyniku działalności przedsiębio'l'st wa (akumulacja, zysk - strata), wynikającą z za da ń narodowego planu gospodarczego, ,2) ł ącz ną kwotę zasadniczego : i dodatkowego funduszu zakładowego przypadają c ą przedsiębiorstwu w przypadku Poz. 143 ------~------~--------------------- wykonania w pkt l, zadania· planowanego, o którym mowa ,' 3) wskażnik wyrażający stosunek pwcentowy, w jakiln pozostaJe k wota fundu szu zakładowego " pkt 2) do rlanowanego na dany rok o'sobowego Jun~usźu plc'tc przedsiębiorstw·a . . § . 7. 1. W 'c elu dok o nania pocolzialu wsk aź ników dyrektywnych m i~ dzy prze'dsiębiorstwa -zjednoczenie usta ia: 1) łączną kwotę planow c.l1cgo osobowego funduszu plac przedsiębiorstw, którym pr;lysluguje fundusz zakładowy, 2) kwotę 'zasa dniczego funduszu zak ładow ego , pl zy paci ają cą tym przedsiębiorstwom w wysokoś ci równej 2"ió planowanego osoboweg'o funduszu plac, . 3) kwotę dodatkowego funduszu zakładowego przypadają cego ' prz e dsiębiorstv.. om planują c ym popr awę wyniku (różnica pomiędzy kwotą łą c znego funduszu 1.akładowe go zjednoczenia a kwotą zasadniczego funduszu zakła dowego, ustaloną zgodnie z pkt 2), 4) wskażnik dodatkowego funduszu zakladowea o w rro,enłach planowanego osobowego funduszu r lae (stosunek procentowy , w jakim pozostaje kwota do.latkowf'f)o funduśzu zakładowego (pkt 3) do sumy pl ':l l:owanego osobowego fundu!:'zu pła.c przedsiębiorstw p lan.ujących poprawę wyniku). 2. Łącznie z podziałem zadań w zakresi e akumulacji (zysku-straty) zjednocze n ie przekazuje przeds i~:hi or<;twom . wskaźnik dyrektywny . funduszu zakłaoowego (zast1 dnic'lyfl1ndusz zakładowy i dodatkowy fundusz zakładowy; . \Vskażn i k dyrektywny dodatkowego funduszu zakładowego przek.C\;::':lj e się przedsiębiorstwom planującym poprawę' wyniku. vVsJ- aznik ten ustała się dla poszczególnych przedsiębiorstw podstawie wskaźnika dodatkowego lund.u szu zilkładowt>go. obliczonego zgodnie z ust. l pkt 3 i 4.' Przy .ewentlmlnym rozlllcowaniu tego wskaźnika należy uwzględnić stopień trudnoś ci , osiągnięcia zalożonej w planie poprawy wyniku przez przedsiębiorstwo oraz możliwość os·iąg nięcia wyniku wyższego od planowanego. na IV. ,!"ilbela . obliczeń dodalkowego- funduszu zakładowpgo . . § 8. L Podstawę do obliczenia dodatkowego fundusz.u zakładowego w przedsiębiorstwach, " w ktl'lTych wilrunkiem uzyskania dodatkowego funduszu zakład owego jest zapla.nowanie i osiągnięcie ·w danym roku pop rawy wyn:ku w porównaniu do wyniku roku ubiegł eg o (lub bazy ), stanO\vi -tabela obliczeń dodatkowego funduszu zak ladowego.· z wana dalej tabelą. 2. Tabelę sporządza przedsiębiorstwo dwukrotnie:
- l)w okresie ustalan ia planu techniczno-ekonomicznego sporządza się tabelę wstępną , opierając ą s ię na przewidywanym wyniku roku ubieglego, przewidY'wanych kosztac h roku ubiegłego i wskaźnikach dyrektywnych otrzymanych od jednostki nadrz ę dnej , 2) po sporządzeniu pla nu techni czno-ekonomicznego i spra. wozdania finansowego za rok ubiegly sporządza się tabelę ostateczną opierającą się na zweryfikowanym wyn iku bilansowym za rok ubiegły (lub b 3zie ) oraz wskaź nikach dyrektywnych funduszu zakładowego przekazanych przez j ed nostkę nadrzędną . 3. Tabelę w~tępną sporządza przedsi ęb i orstwo w celu przybliżonego określenia sumy dodatkowego funduszu z akła dowego w zależności od wielkości zaplanowanej p oprawy wyniku. 4. Tabela ostateczna stanowi dla przedsi ę biorstwa podsta wę obliczenia dodatkowego fundusz u z a kładowego. Tabe· la ta podlega za twierdzer:tiu przez jednostkę nadrz ęd ną· § 9. L Tabela składa s ię z dwóch części: 1) z części pierwszej (lewa . stron a tabeli), w której nal eź y ustalić w każdym przedsiębiorstwie w kolejnych prze. działkach - poprawę rentowności określoną w procen-, tach, I Monitor Polski Nr 30 - 302 Poz. 14,1 ~~~-------------------------------------------------------------------------------- " 2) ' z części drugiej (prawa strona ta1:Jeli), która jest jedna.- .\ kowa dlo wszystkich przedsi~biórslw objętych rozporzą dzenięm i wynika z "Tabeli obliczeń dudatkowego tunduszu zakladqwego" stanowiąrej zaląrznik dą rozporzą~ (henia; okreśia ona w procentarh plilnowanego osobov!ego ' fundusżu płac dodittkowy fundusz zitkł·adowy. 2. Do wypełnienia ,:zęści pierwszej tabeli (lewa '. strona tabe-
- li)konieczne są następujące dane: 1) dyrektywna ' akumulacja (zysk-stritta), 2) ws~ainik dyrektywny dodatkowego funduszu zak.łarlo wego (w procentach . planowanego osobowego funduszu płac). . 3) wynik roku ubiegłego lub baza (symbol B we wzorze podanym w § 3 ust. r'}. 4} koszty własne sprzedaży wyrobów i usług 'li! rok uhiegły lub koszty biłZowe (sylLl·bol K X W we wzorzt!o podanym w § 3 ust. l}. 3. Na podstawie dyrpktywnego wskaźn.ka akumulacji (zysku-straty), wyniku roku ubiegłego (bazy) przedsięhłor stwo oblicza poprawę wyniku. tj. różnicę między dyrektywną akumulacją, (zyskiem-stratą) a wynikiem roku ubiegłego (bazą), 4. Usta!.0!lą zgodn~e z ust 3 kwotę poprawy wyniku przelicza si'ę na wskaźnik poprawy ren t('J\v ności wyrażony w procentach, tj. slosunek pro("entowy. w jak~m pozostaje kwota popFdwy wyniku do kosztów własnych sprzerlanyrh wyrobów l usł.ug \II roku lIhieg.lym w przypadkll. gdv p.odstawą obliczeń poprawy wyniku był wynik roku ubipglego. lub do kosztów b<lzO\vych I\lst 2 pkt 4). Wskażnik popIawy rentowności należy obliczyć z dokładnością do dwóch miejsc po przecinku. § 10. I. \Vskaź nik poprawy fpnlownośri IlstAlony zgorł- . nie z § 9 ust. 4 zamieszcza się w cz ęści p i erws~ej tabeli (lewa strona tabeli) jako korirowy wyraz teqo pIZ t~ dZi(llu , w którym w cirugiej cz!:;ści talwii !prawa .s tronil tah~'
- li)znajduje się procent ciodrtLkowego funduszu zakładowego w v'ysokosci wskaźnika dyrekly'\Vne~lo rlorlatkow ego fumlusZl1 zakładowego. ustulonc,.;;o przez jednostkę nadrzędną dla . przed· s iębio rstwa ·. 2. Z drugiej czę~ci- tobeli (praw o strona tnh E'
- li)orlczyluj e siG ilo ść prz edziałów w granicarh 00 p ierwszego przeclzia1u do pr zedz inh l okre ś laj ąceg o pror e nt plano\N cmego osobowego fundu sz u plac, wyznoC"zony dylf'kf.ywnYIl1 wski17.nikiem poprawy renloVlmo ś c-i (u s t. 1). i przez podzielenie WSkoiZ j' nika poprawy rentown ośc i prz ez od r zylilną i:ość- przpd ziałów otrzymuje' się li czbę określaj '1c ą koniec pierwsz ego przedziału. .' 3. Li rzhę okrf'~laj<1ra pOCZ'1t e k pierwszego przerJ z.ialu stanowi Zilw sze linha 001 . 4. Lic zhę 0k reślfl iącC) poC'ZC)tek k a 'żdegc ni1st.ępnpgo przedziału w ta be l.i prz p osiębiorstwil slilnnwi lin:hil określ"i iV'a koniec ka: :l ego poprzedniego prz edz iału pow iększona o liczbę 0.01. S. Liczbę określoiarą koni pr kA 7r)p '1 0 naS1f)pnego p rzedziału (poza pierwszym) stnnowi li czha okre~l a· j ą("a koniec. każdego popr:wdnieno przedz ial11 p0większona o liczbę ok.reMającą koniec pierwszea,o prze:iz ifl lll . V. Ohllczanie dudatkowego iunduSltJl. lakladnwf'gn. A. Obliczanie pIanolv anego dDd'1tlwwega funduszu zaXla10weyo. . § I t. I. Pl a n owa n y dOr. iltkowy fundusz zakladowy przedo b li C"Z1'1 na porlslawie tabeli opierając się na ll:lstępujących danych wyjściowych: 1) płanowflny wyn fk, 2) plitnowitny osobowy fnn,rll1sz plaC', 3) wynik T0kll Ill .iegleqo Hij[łi bilza (BL 4) kosz tv slIrzen Anpj p r n , ł'1kcji i usług roku ubiegłego bądź ... koszty bazowe (K X Wj. si ębiors two 2. Na podstawie danych wymienionych w ust. l przed- o ustala: 1) płanowaną poprawę wynikli (różnka pomiędzy plcmowanym wynikiem: a wyniKiem roku' uhiegłe'go IlIh hilląl. ~ 2) plilnowany prorent poprilwy rentownośCi I§ 9 liSt. 4). Po ustalenil1 plilnowaneyo procentlI poprnwy rentownoSCI odnajdl1j.e się w lewej czę.ści tilnelf plzedzittł, w którym figuruje procent poprawy rentow'ności odpowiarlili'lcy pr-ocentowi planowanemu i odczytuje sit: w tym sillllym prze-dzialepco("ent oopisu d()datkowego. jaki przysługuje za. plił"" nowany procent poprawy rentowności. Przemnożenie ~ak. ustalonego procentu PfZPZ piilllowan·y osobowy fumflIsz pła~ daJ.e sumę planowanego d\.ldalltawego luncltts'lU zrlkJadoweuo. . słGbiorst wo H.Obliczanie Tzeclywl.slego dodalkowego funduszu . ztf-:Mac/owego. § \2. 1. Rzeczywisty dodatkowy f.mdusz ziłkhtrlowy obł; cza si~ w zależności od st06\1nku-. w ta:kim tJłt'Z'JI:>l~je tzen)!wisla poprawa wyniku do wynłku plałw,wdnegu. przy .LZy'" tru)żtiwe są trzy altematywy:
- l)rzeczywisto ptlpolilwa wyniku Jest I'ówna Ził(}łanowanej poprawre. 2} rze.:zywisla poprawa wyniku j,e sl. większa od Zilphmowił nej poprawy. 3) rze("zyw~sla popra .va vyniku jest mniejsza od zaplaoowi'l-ne.i poJHawy . 2. Je"ŻPli rzer:?ywi<;ta poprawa wynikI! jest równił zi1·planowanej poprawie 1(I.~t. 1 pkt II - rzeczywisty rloriiłlkowy ilJnrll1sz zf1kl ,ldowy jest równy planowanemu (IJndllszowi cI'o dillkl~.wemll. . 3 . Jp7pli rzer7.ywi!',ta poprilwa wynikll jest wy7sza od zapl il now rlllej IIIsilpkt 2). w rpll1 ol.tiC"Zpnia r2ierzvwistr.~10 dorl a tkowego flJncłuszll zilklarłowpgo ustillit się stosunf>k proc en lowy. w jakim pozostaje kwota planowllne90 dodittkowego hlOdllsZ\l z i'łk łariowefło do kwoty planowanej poprawy wynik11 Istopn prorf'ntowa). Kwotę rzeczywistego dodatkowego funduszu zakladowego oblicza się wedlug wzoru: x= S X W, w którym: x = kwota dodat!;ow ego funduszu zakladoweg·o. S = slopa prorentowa, VV = rzerzywi s ta kwotil popra wy wyniku. 4 . Jeżeli rzeczywi"lll kwola poprawy wyniku jest ni isza On Bplanowanej lust I pkt 3) - rlorl atkowy fundusz zakła, d ow y oblina się w sposób nitstępująry:
- l)I.lslilla się rz eczyw isty procent poprawy rentownOś.ri (stoslInek proc entowy rzeczyw istej popr awy r entowności do. kos zt"'w . bilzowvC"h bądż kosztów sprzedanych wyrobów i II S hlq roku lIhiegleąoL 2) odna jduje się w lewej części tabeli przedzial, w którym znajduje sie procent poprawy rentowności. odpowiadajary procentowi poprawy rentowności ustalonemu w pkt I. 3) cofa się w taheli o 10 miejsc (przerlzialów) w stosunku 00 miejsril odnalezionego zgodnie z przepisem pl1n'k hl p0[lrzedniego i odczytuje się w tok ustalonym ' przenziale w prawej części till pli prorent funduszu płac przezna.cZfmy na fundusz dodatkowy, 4) przemnilża się \1stitlony w pkt 3 p.rocent przez pT~now~ ny osobowy fundusz plac przedsiębiorstwa i ustala w ten sposób kwotę dodatkowego funduszu zakłarlowe!1'O. 5 Jpźeli dziesi"le miejsre wykracziI poza pierwszy p r7.*'dzia l tabeli - dod a tkowy fundusz zC1klildowy ohlkza się j i' k Zil osiaąnięcie poprawy rentowności. określonej cłla ' pierwszego p'rzeoziahl, tzn. w wysokości 0,05% planowanego osohoweqo funnllsZIl ph(". Minister Finansów; T. DietIidi