Instrukcja Ministra Żeglugi z dnia 17 lipca 1962 r. w sprawie trybu postępowania w związku z wypadkami żeglugowymi na śródlądowych drogach wodnych żeg

ł>-f oni!or P oz. 233 Pol,ki Nr S9 28. Wyjaśnienia: Kartę z bi Grczą p rowadzi s ł użba inwestycyjna . Karta o b 2jmllj e K o l. I. K o l. 2. K ol. 3. K ą!. 4. Data dokonania .' zapis'J na karcie zb iorczej. Pochodze nie kwot zapisywanych w kol. 4-7. Nan~a i cl ata tIoku ll1entu. Odse tk i naliczane prze z inwe:>tora z kOlicem kwa:' tal u i ewentuaLnie oclS2t.ki naliczone przez ban!c d ane dotyczące calego obiektu inwe·stycyjnego. KeI. 5. Kwoty prLekazane n a rach un e k bu dżetu. Kol. 6. Bo nifikaty u zys kane od bank u. Kol. 7. R óżn i c a ± mi ędzy koL 4a ,koL 6. u w a·g cil: Da ne wkol. 5 i 6 Z i!p i suje się Ha pod,la wie not n1 8 l!1oriatowych otrzy manyc h z k s i~go\\'ości . · 23-& . INSTRUKCJA·· MiNISTRA 'l dn ~a wspł'lłwie 17 lipc a \'962 r. trybuposh;p<twduia -w ' ZWiąZKUZ w y padkamiżegl ufJO\vymi na .śródłą<łowych drogachwodoycb · ~1:Q\vny('h i spławnych . \ V c el u .ur e gu!oW<łRt a . t r ybu zawi ad omie ń i przeprowa d zani a d oc h odze rl w sj)rawie wyp adk ów ż~glugciwyc h na śródl ą d owy ch elr ogac h w odnych ż e glownych i spławnych nd ' podstaw ie art. 12 ust. I pkt 3 ustawy z dnia 1 ma rc a 1950 r. 07.cgJuelze i spła \v ie Ha śródlądowyc h drogach wod n yc h (D z. U . z 1952 r. N r 26, poz . 182il 19fiG r. Nr 29, pal, \ 63) zarlą dz a się, co nŁl5 l,~p uje; Rozd zi ał i. Postanowienia ogólne. § l. Z a \vypa-ciki w rOZumi eniu n i.nie jizej instrukcji UW iJia si€;:

1. l)zd erze n ie sta t k lhl! międ-zy s ohą, 2) za to nięcie statk u. 3) wY!hlch kot la parowego l ub innf'go zhic.rnika p '3d cina statku, śnicni2tl1 zn ajdu ją ce go się 4) p oż ar na s ta tku, 5) utonięcie pasaże ra l ub czl o nka za ł ogi statku. 6) u s zkod ; e nie krly-ż ujących bu dowli wodnych, m o stów lub przewCKIów się ŻEGLUGI l d r !) ;)ą wodną, 7) naj ec hani e> statku ria mielizn ę. budowlę wodną, przes zko - d y podwodne lub nadwodne, j eś l i s powod o w"lło to u sz ko d zen ie s t a tk u albo zatar.a sowanie szlaku ż eg lownego, 8) zg u bienie k otwic lub in nych przedmiotów ' powodującyc h po'.vstaw an ie ni r; hezpiec zE'l1stw3 dla przeplywająq"c h s tatków. § 2. l . Za s tate k w rozumie n iu nln ie jsze j instrukc ji uwa ż a się obi e kt p ływa.jący ll ż~'w dny na śródlądo w ych dr o gac h w o dnych do pfl.e w o'lu lud zi. r wie rząt , towarów i pocztv. do h o lowania lub pchania. clo r obót tec hnicznych, do u'praw ia nia rybo lówstwa i sp ort u hądź też służący ja'ko zakł ad ką pielo wy, p rzysta tl iJ1ywi.'lj ąc a, koszarka lub świetl i cd. 2. Za tratwę uważa . ;fi ę k! Q<:e drewna od;lO wi ed-n io powią z ane i połącz one wzd łuż: i ws ze rz w celu spławu . § 3. P ostanowi0ni a d otyczą c e stat ku st o s u je się w nin ie js Le j in strukcj i odpo wi e dnio do tratw. Rozdział P 03 t ęp owani e n. w r a~de wypa~u. § 4. t. J e ż e li stJte k ul e9nie wypildKowi zagniają·:e rnu . ż yc iu osób zna j d ują c ych się na nim, kierownik statku pow i- n ie n Wili: \\·';7. ei.kimi r ozpof7 ą d z aln vllli środkami llilj picfW- 'falC)- . pasaż e rów. ·a nast ę~nie załogę. . 2 . J eże l i statek, kt óre mu grozi 'n ieb ezjJ ie-czetlstw(}, w~~ wa pO~l;oi: y ( syg nał em d ż w i \~ kowym n r 14). ki erownicy sLłt~ ków znajdującyc h s ię w pobl iż u obowiąza ni są nie z w loczrRe p os,:Jieszyć ' z !)o mocą. 3. Stu te\..:, kt óry n a · .~\..: lIt(' k u traty 7.dol n oś c i clo manewrowan ia za tarasowa ł s ~l a k żeg l owny, daje o tyn~ z nać ZMł­ żujący m s ię sta t kom syg nal e m d żwiękowy m lu b przez 130w.s zanie w d z i eł\ czerw o ną fla 9 ą. · w nocv zaś czerw onym świa­ tłem (znak żeglugo'wy nr 15c ). Ki e r o wn i.k s ta t ku powini~I"ł"" w miarę możności powiad·omić najbliższy 'organ ac1min isbfacji wód śródlądowych o za tarasowaniu szlak u Ż-C'9Iow nego . Statek, które mu g rozi za t onięcie lub który utr.acit manewrowan ia, · powinien być usun i ęty ze szla ku "Żeglownego n a pł yt kie i b ezp ieczn e m;ej~ce . 4. zdo!nf)śr: S. J eżeli s z lak żeglowny został za t::lras'o wany przez za". toni ęcie statku lub pezez najechanie sta tku na m ie l iznę. ki~­ r o wnik statku pow i ni e n po wiado mić: ilie zwlocl.n ie o wY!ła d­ ku n:ljbli iszy organ a dminis tracji że9luqowej oraz acłmini­ str"lcji ,vód śró d lądowych, wystawi ć z nak żeglugowy . nr15b i w mia rę możnoś c i starać się u pue d z ać inne c1b ie k ty ply •. wają ce <) powstał ej prze s z ko dzie Vi ruc hu. 6 . J eże li wypadki w ymienione w liSt. 3-5 Zilszlypozii sz lakie m żeg lu 90 wy m , tak że obo k s tatku m ożliwy j es t. p rzejazd innych statków, wówczas ki e rown icy statk ów lub tralw p o winni niezw!ocznie us t awić ;~mak ż e glugo wy nr 12b. 7 . \V razie wYP:ldku okr e ś!oneqo w § t kiero wnik statku obowiązany je st dokonać zapisu w d z ie nniku lu b d<'l kumencie podr ó ży. Z :lp is powinien zawi '!r ać:
2. l)d atę i miejsce dokonan i iJ zapisu, 2) oznaczenie rodzaju wypadku, 3) da tę w yp ad ku - rok, mie5iąc, c1 ;~ i e ń i, god7.in~, 4) szczegóiowy' op ii wypadku i m iej sca wy [. Jadku (staR w ody ), S) okoli czności, które popr~edził y w yp adek, a w s lCl.egól~ noki w ar unki atmos fe ryczne w c hwili wVfndkll, 6) zar ząd z e nia "IN k olejnym po rządku, w y dan e b e z pośred­ nio przed wypadk Le m, w czasie i po wypad.ku, a W s zczególnośc i po·~!a ne sygnały . clilyięk'Jwe i w zrokowe,. Okr f' 5iające VI mid[(.~ m c.ż nD śd , n a jakie j o :lIeg l ośc i o eJ mi e jsca w Y;Ja dku i n-l jaki cza s pr zect wYlJaclk ie m z.o~ . sta ly poda ne. . Monitor Polski Nr 59 - 495 7) in ne okolicznosci, które mogą służ yć do wyjaśnienia przyczyn wypadku, . 8) wskazanie przyczyn wypadku, 9) s zc zegółowe wymienienie następ stw wypadku,
3. to)opis przebiegu akcji ratunkowe j, l!) nazwiska, imiona i stanowiska osób pełniących służ­ bę na statku oraz wykaz osób, kt6re b y ły świadkami wypadku, 12) podpis dok on u jącego zapis. l eźeli wypadek spowodował ciężkie uszkodzen ie lub śm i erć człowi e ka, znaczne szkody materialne albo . zatarasowanie szlaku żeglownego , uszkodzenie budowli wodn ych , mostów, kabli lub innych urząd ze l1, kierownik statku ob ow i ązany j es t z awiadomić ni ezwłocznie o tym organ ad-o minis trac ji żeglugowej (inspe ktorat żeglugi śródlądowej) wła­ ściwy dla miejsc a _wyp adku oraz armatora. , Poz. 284 3. Dochodzenie w sprawie wypadków statków nal eż ą. cych do administracji żeglugowej przeprowadza przed sta wiciel Ministerstwa ZEl9lugi. 4. Przy dochodzeniac h dotyczących uszkodz enia budowli wodnych, mostów, ·k abli lub innych urządze11 może b yć obec. ny przedstawiciel wód śródlądowych. 5. przy dochodzeniach w sprawie wypadk ów żegl u g o. wych może być obecny przedstawiciel zainteresowaneg o ar. matora. § 11. · Przedstawiciel organu administracji _żeglugowej, § 5. 1. ciała 2. W ra zie us zkod ze nia budowli wodnych, mostów, kabli lub innych urządzeń kierownik statku obowiązany jest zawiadom ić także najbliższy organ admin islrac ji wód śródlądo wyc h. . prowadzący dochodzenie, przesłuchuje świadków, wyjaśnia wypadku, ustala przyczyny i nastę pstw a wypadku oraz ewentualnych winnych, określa, na c zym polega wina ·oraz czy i jakie przepisy zostały przekroczone. okoliczności § 12. 1. Z przeprowadzonych który powinien zawierać: protokół, dochod ze ń s p orządza się 1) datę i miejsce sporządzenia, 2) datę wypadku, rok, miesiąc, dzień i godzinę, 3) oznaczenie rodzaju wypadku, , 3. We wszy stkich .in nych przypadkach nie przewid zia- n yc h w ust. l i 2 kierownik statku obowiązany jest przesłać do in spektoratu w łaściw ego dla miejsca wypadku zawiadomienie () wypadku. Zawiadomienie o wypadku k ierownik statku obowiązany jest przesłać równi eż w . przypadk ach wSimienionych w ust. I, jeśli inspektorat nie przeprowadził na mi:ejscu dochod z eń w tym samy m dniu lub następnym. "§ 6. Organy -administracji wód śródlądowych, a zwłasz­ cza pracownicy liniowi administracji wódśródlądowychobo­ wiązani są zawiadamiać właściwy dla danego terenu inspektorat żeglugi śródlądowej o każdym zauważonym wypadku żegl ugowym. ciężkie uszkoalbo t e ż wybuch kotła - paro',vego, pożar na statku lub .jego zatonięcie, kierownik sta tku <obowiązany jest niezależnie od czynno ści przewid zi aonych w §4 i w § 5 zawiadomić nie zw łocznie organ Milicji .Oby wate lskiej l ub prokuratora. § 7. dze nię leż e li dała lub wskutek wypadku śmierć nastą pił o człcj'wieka § 8. leż eli kierownik statku ma techniczne trudności zawiadomieniu o wypadku jednostek określonych w ' . H 5 i 7, komunikuje o ty m jednostce, z którą nawiązał łącz­ ność,a .jednostka ta obowią z ana jest zawiadomić o wypadku inne Jednostki. - w J 9. Posta nowienia nmle]Szego rozd zi ału nie naruszają przepi só w obowiązujących w razie wypadku przy pracy. R o z d z i a ł III. Dochodzenie wypadk.owe. •§. 10. 1. Dochodzenie w sprawach wyp adkó w żeglugo­ wych przeprowadza organ administracji żeglugowej (inspe ktorat żeglugi śródlądowej) właściwy dla miejsca wypadku. 2. Ins pe ktorat żeglugi śródlądowej niezwłocznie po otrzy·maniu zawiadomienia o \'''Ypadku podejmuje d ecyzję o delegowaniu swego przedstawiciela na miejs ce wypadku - c elem przeprowadze nia dochod zenia· bądź też wyzna cza termi n i mi ej sce , gdzie przeproWadzone będzi e dochod ze nie. O podj.ę­ t-efdecyzji inspe ktorat ż e glugi śródlądowej zawiadamia kierownika statku i arma tora oraz w miarę potrzeby adrr;inisti/lcjE': wÓd. śródlądowych. 4) szczegółowy opis wypadku i miejsce wypadku, ·5) -szczegółowy opis okoliczności, jakie poprzedziły wypadek, w szczególności nal eży podać warunki atmosferycz. ne w c::hwiliwypadku, zarząd z enia ' w kolejnym porząd. ku wydane przez k ierowników statków, których wypadek dotyczył, wyszczególnienie podanych sygnałów dżwiękowych i wzrokowych, określając w miarę moż­ ności, w jakiej odległości od miejsca wypadku i na jaki c zas przed wypadkiem zostały podane; podczas mgły ; śnieżycy lub burzy należy ustalić, czy były wystawione znaki i światła sygnałowe, czy dawano przepisowe sygnały dżwi ękow e oraz przytoczyć wszys tkie inne Q,koliczności, które mogą służyć do wyjaśnienia przyczy n powstania wypadku, 6) opisanie następstw wypadku, jak zatarasowanie szlaku przerwa w ruchu statków, poranienia lub śmierć osób, -zatonięcie lub utkn ięcie statku na mieliżnie, szc ze gółowy opis uszkodzeń powstałych na s ta tkach, budowlach wodnych, mostach itp .~ żeglownego, 7) opis przebiegu akcji ratown iczej, 8) imiona, nazwiska, stanowiska i adresy osób· winnych, określenie, na czym ich wina polega, Oraz imiona, nazw iska, stanowiska i adresy świadków, 9) podpis prowadzącego dochodze nie. 2. Do powyższeg o protokołu należy załączyć: 1) protokół pr ze słuc hania świadków wypadku -j ewentualne " oświadczenia innych osób, jeżeli mogą one podać wy • . ja ś ni enia w sprawie wypadku, 2) dokładny szk ic miejsca wypadku ze wskazaniem, jeżeli chodzi o awa ri ę na szlaku wodnym, kierunku nurtu, jego głębokości na szlaku że glo wnym i pr zybl iżo n € j szerokości ro zmie szczenia bud owli wodnych, znaków wytyczenia szlaku żeg lowne go , po! oz~ nia wszystkich statków, które znajdowały się na szlaku żeglownym i mogły wywierać wpływ na p ołozen ie obiektów, które ul eg ły wy· padkowi, wreszcie położenie obiektów uszkodzonych, be zpośred nio prze d i po "wy padku. § 13. Wyciągi z protokOłów i załączników należy wydawa ć na żądanie os obom . zainter«sow anym(osobom, k tóre w wypadku, właśc icielom lub posiadaczom statków, które 'zatoh(~lylu b ~z:ost(lly tlszkodzonc, osobom, kt óre ·u c i erpiały 495 ponoszą odpowied zi alno ść za w yp adek; itp.), o ile ucl owodnfą, że wyciągi z ty c h dukument ów s-ą im : rri ezbędne d la do- chodzeni a ic h praw lub olfrony in te resów. § 14 . 1. J eże li dochodzenie w y każe na rus 7:e hie obowią­ zującyc h przepisów z zakresu be !.p i eczeństwa żeglugi, inspek: t nrat za 5to suje sankcje p;'lewid zi ane w obowią z ując ych przep isac h w rama c h własn y ch uprawn ie ń lub też ski e ruj e sprawę na drogę Pos tępow.an ia karn o-ad min i~rracy jnego. 2. Jeżeli prl cstęps twa, wyniki dochodzeń wskazują na popełni e nie inspektorat obowią z any jes t zCiwiadomić o tym Raz d l (ił I TV. ' P~3lanowienia końcowe. § 15., In 5pE'ktoratyże gllrgi śródlądowej pr owa drą reie~ stry wy padkó w że~llly owyc h na śródlądowych drog ac h W 9 d .. , 11 yc h. § i6. T riJc i mo c in struk c ja Mini s tra L eg !lI ~li z dnid 7 grudnia 1952 r. w sp f3wie tr y bu po s t ępowa n i a w zwi ązku z wypadkami na śród l ą d owyc h d rogilc h wodn ych (Monitor Polski Nr 'A-l06, POI,: 1