-I Monitor P olski Nr 83 - 694 --------------------------------------------------------------
- Zakład Or ga niza c ji i Techniki Pracy Biurowe j jes t uprawni o ny do: J w y st ę pn wa n i a do zaintereso\ anych instytuc ji i jednos tek organizacyjnych w sprawĘl c h d o tycząc y c h n ormali zac ji, 2) zbierania materiał ó w i informacji nie z będn ych do realiza cji zaela ń , ,- 3) zg ł as zania wnioskó w o wpr owad 7.en ie do p'lanów pracy innych ośrodków okre ś lon yc h zadań , 4) anali zowania wykonania plan ów innyc h ośrodków rl:'aliwjąc yc h zadilllia d o t yczą ce pr o b leTnatyki organiZdcji i te chp iki pracy· biurow e j, środków organiza cy jnych pracy biurowe j i przedmiotów wyposaz e nia bi u L 1) samodzie ln ego . §
- Zadania Zakładu O rga nizacji i T ec hn ik i Prac y Biur o w e j jako centra lne'g o ośrodka nOIlilal izacyjrie g o wykonuje k omórka norllla !izac y jna Zakladu, podległ a bezpośred nio dyr e kt o rowi Za kla du.
- K omórka normal iliKy jna w yko nu je zadani a w zakresie planowania, koordyna c ji oraz ",kontr o li rzeczowej 1 fo rmalnej prac n o rmali za Lyjn yc h. . Poz. 402, 403 i 40 4
- Szczeg ó!owe zada nia oraz · o r g a nizację pracy k omó rki normalizac yjn e j (ust. l) okre śl i dyrektor Zakladu Orgnni zac ji i Techn iki Pracy Biur owej . §
- Organ e m opini odawczym i d or ad czym Zakładu Organiza c ji i T echnik.i Pracy Biur o we j w zakr e sie pra c n ormalizacy jnych jest Kom isja No rmali zacyjn a. utw o rzona odręb nym Zilrządzeniem . §
- Za sady finans owania dzialalności n o rmalizacyjne j Ministra F inansów z dn ia w s prawie źr ó deł i sposobu finans owania prac normalizacy jnyc h or az zasad wynagradzania za te p race (Monitor Polski N r 56, poz. 267) . . r eg ulu ją przepisy 2~ c ze r wca 1962 r. §
- z ar z ądzenia Traci moc zarządzenie nr 103 Ministra Finnnsów ' powi e ~ ze nja funkcji o środka norma !izac y jn-ego Zakladowi Organizacji Techniki Pracy Biurow e j. z dnia 22 czerwca 1959 ' r. w sprll \-v ie §
- Zarząd ze nie wchodzi w życi e z dniem ogl osz€ :1 ia. Ministe r Finansów : J. Albrecht 403 ZARZĄDZENIE MINISTRA ROLNICTW A z dn ia 2 1 października 1963 r. w sprawie lokalizacji Iltacji Na podstawie § 11 lK hw a ły nr 399 Rady Ministrów dn ia 16 czerwca 1954 r. w sprawie organizacji gospDdark i na.s ienn.ej i zabezpiecze nia rolnic twa w kwalifikowany ma :!I:€lial siew ny zarz<lu za · s i ~ . eo nastę!,uje: _ Z §
- Ustal a się lokaliza c ję nowej stacji doświadczalnej oceny odmiąn typu rolni C'l€ 90 w Pallstwowym Gospodarstwie Rolnym D uk la , pocz ta Dukla, powiat kro5nieński, woj e wód ztwo rzeszowskie. §
- Likwiduje się sta c ję 'doświadczalną oce ny oamian typu. rolninego w Państwowym Gospoda.rs twie Rolnym Cli- doświadczalnej oceny odmian. n ik ' Ma r iampol sk i, poczta Glinik Mari a m po isk i, pewia t gOJ lic ki, województwo r7:esz,9w s kie, z.Jok a lizowaną zar z ądzp nie m Ministra Roln ic t w a z' dnia 8 grudn ia 1952 r. w spraw ie lokalizacji s tacji doswiaucz.alnyc h oceny odmian (Mo nitor Polski Nr A-104, poz. 1620) . §
- Zarządzenit.l wch od zi w życie z dni e m 15 lis topada .1963 r. Minister Rolnictwa: w z. SI. Gucwa 40 .. OBW1ES1.CZENIE PIERWSZEGO PREZESA SĄDU NAJWV2,SZEGO 2 dn ia 23 paźd z iernika 1963 r. o wytycznych wymiaru sprawiedliwości i praktyki sądowej w 's prawie slosowania przepisów Olrt. 78, 82-85 i 90 prilwa rzeczowego. Na podstaw!p. art. 28 ust. 3 u stawy z dnia 15 lutego . 19.62 i. o Sadzi e Najwyższym (Dz. U; Nr 11, p oz. 54) i § 6 : urhwllly Ra ~ly Pańśtwa z dnia 22 maja lQ62 r.' w sprawie śnia 1963 T. ustafającą w ytyczne wymJaru ~prawiedliw o ś d i praktyki sąd owej w spraw ie stosowania prze pisów art. 78, 82-85 i 90 prawa rzeczowego. : r.eg ulaminu Sądu N a jwy ższeqo fMonitor Polski Nr 45, poz. 210) oqlas'/ am uchwdę pCHi jf: I,'ł przez Sąd Najw y żs zy na posie d ze niu p e Jnego skla d u Izb y Cywilnej w d ni u 28 wrze- Pierwszy Prezes S'ldu Na j wyżs z ego: J . WasiJkowski M onitor P ol s1·; i Nr 83 - €QS - Poz. 404 Z<l!ącznik do obw ieszczenia Pierw~zego Pre zesa Sądu Najwyżs ze go
- . dni,l 23 pażdziernika 1963 r. lpoz. 404). WYTYCZNE WYMIARU SPRAWIEDLIWOSCI I PRAKTYKI SĄDOWej w SPRAWIE STOSOWANIA PRZEPISOW ART. 78, 82-85 i 90 PRAWA RZECZOVI/EGO Sijd Najwyższy na posiedzeniu p e łn ego składu Izby Cy~ wilnej w dniu 18 września 1963 r. w składzie: przewodnic z ący: .Prezes Z. Resich, Pierws'l Y Preze s Sądu Najwyżs z ego J. Wasilkowski, sędziowie Sądu Na jwyi:szego : F. Bła hu ta, W. BryI, H. Dąbrowski, S. Gr oss , H. Gorazdowski, M. Grud ziliski, J. 19na- . t owicz wspólsprawo 7.daw~, Z. Kalita, S. Kalalllajski , J. Krajewski, B. Łub k owski, Z. Maslowski, J. Majorowiez sprawozdawca, . J. Pietrzyk o wski, Z. Wiszniewski, Z. Trybulsk i, z m17.ia ł em protokolanta : J. Nanysowej, czlonka Biura Orzecznictwa Sądu Najwyż. s z ego , w obp.cnosc i podsekretarza stanu w Ministe rstwie Sprawie dliwo ści , Jana Pawlaka, oraz zast ę pcy Prokuratora Gene r alm'go PRL, Ka zimierza Swi t ał y , . na wniose k Mini s tra S p rawi e dliwo śc i z. dnia 24 pażdzier . nika 1962 r. NS. I 273/62 uchwalił w trybie art. 28 ust. 1 i 2 ustawy z dnia 15 lutego 1962 r. o Sąd z ie Najwy żs zy m (Dz. U. Nr II, poz. 54) nasU:; p u jące w y tyczne w sprawie stos owania przepisów art. 78, H2--H5 i 90 prawa rzeczo"v ego: I. Za\Jadnienie,w jaki sposób współwła ścic i el, który z jakic hk olwiek przyczyn nie jest w posiadani'u rzeczy s ta nowiąet'j przedmiot wspól~" łasnoś<:i, mO'l e r e ali z ować s\ve uprawni e ni'-'l do wspólnego jej posiadania , nie b y ło w praktyce s ądów niższ yc h instanc ji, jak również w orzecznictwie Sądu Najwyższego ro zstrzygane jedn o licie'. VV dotychc zasowym -orzecznictwie zarysowały się dwie r o zbi eżne tende ncje. WedłtlU jedne j z nich wspóiwłaś c iciel , który nie wszedł w pos;ad a ~ie fl·eezy wspólnej lub je utrac ił, mO'le domagać się dopuszc zenia go do posiadania r zeczy jako całości , a więc lilkim 'z akresie, k tóry nie wył ącza takiegoż posiadania rzeczy p.rzez innych wsp,ółwłaścicie li. "Vedług drugiej tencencji uprawnienie wspó/wiaściciela do współposiadania Ee czy wspóln e j jest rea lizowa ne pr zez wydzielenie temu wsp ó ł wlaś:icielowl czp,ści ['leczy do ' wyłl\c
- nego użytku (podział quo ad u<;um ). "Vięks7.0ŚĆ sądów uzn awa ła przy tym, ż e za·r ów<lo jedno, jak i drugie roszo.en ie współwłaśc ici ela może by ć dochod.zone w drodze powództwa. II. W świetle art. 78 oraz 90 prawa rzeczowego każdy w~ półwlascicie l jest z mocy lls ta wy uprawniony do w s pół p esiadaDia rzeczy wspólnej w takim zakresie, który nie wyłącz a lakit>UD samego posiadania innych współwła ścicie li, d wif>C do posiadania wespół 't. ni mi. Jeżeli przeto wspólwła tdciel ni e wszedł w posiadanie rzeczy współnej lub je u t ra~ił, przysługuje mu w zasad zie roszczenie o dopuszczenie go do wspólposiad<luia: Jędnakże ros zc 7,enie' takie można reali7, Qwilć tylko wtedy, gdy ze ' względu na charakter ' .... spół ·p osiadania sąd moż;e skonkrety:wwać w wyroku, na cz ym . m .. ją poleqać obowiązki po z wan~go, których wykonanie za pewni po wodowi współposiadanie, a wię c gdy wyrok Dada je się do ey:.:ekuc ji. Nie oyloby natom iast do puszczalne, jak o nie nadające się do t:gzekllcj i, ogólniko we przyznanie współwla ~jCicielow i współposiadania b ez okreś lenia, na czym konkretnie to współposiadllnie ma polegać. \V konsekwen cji uznać należy, ż e współwJa śc icie l m o że si<; domagać dopus zcze nia ,go do w<;półposiadania w wypadkach, gdy chod zi o wspóln-e kOl zy s tanie z takich obiektów, jak wspólna studnii! , wspó lna droga, \-~s p ólne pastwisko itD. , a więc g'dy każdy ze wsp ó łwla-ici cie l i korzyst.a w prawdzie z całej rzeczy wspólnej, a le nipzale7;n ie od takiegoż k Of?ystania przez pozos t ałych współWła śc ici e li. Nie byl oby t;alo'miast z. wymienionych przyczyn 'mo ż liwe dopuszczenie do w współposiadania w sytuacji, gdy wspólne posiadanie m o że 7,e wzg l ęd u na .charakt.er i przeznaczenie rzeczy, w y konywane tylko p rzy zgodnym współd z iałaniu wszystkich zainteresowanych. Takie z~jodne współd z iał an ie jest koniec zne przede wszystkim w wypadku wspólnego korzystania z gospodarstwa rolnego. Dlatego przyznaai'e wspólw ła ścici~ lowi współposiadania takiego gospodarstwa b yło b y nie wykonahle. TrZE ba d o d ać , że przyzn ając współwłaścicie low i wspó ł posiadanie bez fizyczn ego podzialu rzec zy quo ad usum sąd nie mo ż e się ograniczyć do ogólnikowego stwierdzenia w wyroku, że wydaje taką d e cyzję , leCz powinien ściśle określić , clo jakich świadcz.eń zobowią z uj e pozwanego. Z reguły ch o d z ić będzie w takim wy padku o włożenie na pozwan eg o obowią z ku nieczynienia (Bp. niestawiania przeszk.ód przy w p ędzaniu b ydła na wspólne pa stwisko), niekie dy jednak sąd nakaż e r ówn i e ż świadcz e nie po zy tywne (n p. fJZebra:1ie pł o tu, któ ry zagrad za drogę. do wspólne j studni). Legit y mac ję cz ynną w takim proc e sie ma współwł a ś c iciel, który domaga się . dopus zczenia do. w spólposi"adania , bi erną zaś ten ze współwłaścicie li, który uniemożliwia lub u trudnia powodowi korzys tanie z rzeczy wspólne j. III. Je.że li ch(){lzi o drugi kierunek orzecznictwa, to nal e ży przede wszystk im wyjaśnić , że wiele nieporozumi e ń wywołuje sama terminologia, rozpowszechniana w prak ty ce . Mianowide wb rew rq zpow:lzech :J.ionemu określen i u nie cho dzi w takic h wypaclk c h o i,d opuszcze nie do współposia d a nia przez wydzielenie żądi!jącemu części rzec zy wspólne j do wyłącznego u żytku" , takie baw i.e m korzystanie z rzec zy wspólnej jest . zapr zeczeniem współposiadania przewid zianego wart-. 90 prawa rzeczowego. "V rzeczywistości decy zja taka ks z tałt uje s p osób kOT1.ystania z rzeczy ' wspólnej ina c zej, aniż e li to wy nika be z pośred ni o z. usta\vy . Wymaga przeto rozważe nia, czy sąd może wydać taką decy z ję, albo ści s lej, czy współwłaściciełowi przysługuje ros zcze nie o wydzielenie mu części r zeczy wspó ln ej do wył ączneg· o u żytl;: li, Jak już zaznacz on.o, ta,kie roszczenie nie wynika be'zpośre dni o z LIstawy, która jako zas ad ę przyjmuje wspólne korzys tanje przez wszystkich współwłiiScicieli z ca ł ej rzeczy. Niewątpliwie, jednak każdy ze współwłaścicieli może żądać, aż.e by wszyscy ws:wlwłasciciele podję li w .ramach zarządu r zeczą wspó łną decyzj~ co do odmiennego, lIn iżel i to przewidu je ustawa, sposobu korzystania z rzeczy ws.pÓJnej, . przy u wzg l ędnien iu uza sadn ionyc h inter esów żą dającego i pOZJstalych współuprawnionych. Taka decy zja może m. fn. polegać właś n ie na wydzieleniu wszystkim lub ni e którym współwłaścicielom części rzeczy do wyłączne go użytku. W razie odmowy podjęcia takiej decyzji lub podję cia decyzji krzywdzącej, sąd może wydać odpowiednie orzeczenie Iła podstaw ie przepisów art' 8 2~S prawa p .cezowego. Zgod nie z art. 2 i naslępnymi dekr etu o poslępowaniu niespornym z zakre su prawa rzeczow ego postępowanie mające na celu wydanie takiegD orzeczenia toczy się w trybie niespornym, li więc z udziałem wszystkich wspólwłaś c ic ie li . Jpżełi chod zi () rzec zy, któryc h' właściwo ści albo sp oleo' ne lub gospodarcze pn:eznac zc ijie nie pozwalćlją na wspó lne korzy stan ie (np. elom mies zkalny, budynki gospoda rcze, o fF 6d e lĆ p[7,yclomowyl , 11 wi ęc gąy te właściwo ści rzeczy sa me przez się · ro z strzygają o rozdzielnym korzys taniu z niej., i gdy poza . tym rzecz jpst w 'i~tar c zająco du i.a, aby mO fJli z niej k (lT7.ysla<': w t·e n s posób ws zy sc y ws pólwła ~ ciciele, I,ozslr z Y911ięcie prz.ez nich o takim sposobie ko- ·być, 696 Monitor Polski . Nr 83 " rzystania jest cąnnosclą zwykłego zarządu. Chodzi bowiem nie o ro z strzygni ęcie co do zasa dy, lecz jedynie o skonkretyzowanie, jak takie rozdzielne korzystanie ma by ć realizo wane. J es t to przy lym rozstrzygnięcie, które m oże być zmieniane i które moż e uw zględniać w sposób je:dnakowy inleresy wszystkich wspólujJrawnionyc h. Ma to takie praktyczne znaczenie, że o rozstrzygnięcie maże się zwrócić do sądu ka ·żdy ze wspólwłaś c i c i e li (art. 83 § 2 prawa rzeczowego), a nie tylko ich większość (art. 82 prawa n;eczowego). Trzeba jeszcze dodać, że z wnioskiem Q taJNe rozs trzyunięcie może wystąpić do sądu zarówno współwłaściciel b ę dą cy w posiadaniu rzeczy wspólnej, jak i współwłaściciel pozbil\viony posiadania . Posiadanie bowiem lub · brak pnsiadania jest z punktu widzenia funkcjonowania zarządu r zeczą wSt)ólną okolicznością obojętną. Jednak ie wydając powolaną decyzję, sąd obowiązany jest i to z urzędu zobowiązać współwłaściciela (współwłaścicieli) częścią władającego rzeczy, która w wyniku takiej decyzji przypada · inn em u współwłaścicielowi (najczęściej temu, który je st pozbawiony posiadania), aby· wydał tę część rzeczy uprawnionemu. D z ięki temu orzeczenie sądu, o którym mowa, może być t ytu ł em egzekucyjnym. Za taką wykładnią pr ze mawiają te same argumenty, którymi Sąd Najwyższy u z asadnił w 'uchwale całej Izby Cywilnej z dnia 4 grudnia 1957 r. nr 1 CO. 16/57 (OSN 1959 poz. 1) konieczność zamieszczania 'analogicznych postanowień w ·o rzeczeniach (Ldalowych i w orzec zeniach o zniesieniu współwłasności. IV. Wyjaśniema zawarte w ustępie poprzednim nie dotyczą jednak gospodarstw rolnych. Ze względu na to, że w prawidłowym uks z tałtowaniu gospodarstw rolnych jest zaangażowany ogólny interes spo~ łec z no-gospodarczy, ustawodawsLwo nasze poddaje pod zi ał t yc h gospodarstw określonym ograniczeniom. W szczególności konieczność przestrzeg ania przy podziale inter~ su s ~b ł etz no-gospodarczeqo nakazują przepisy: art. 95 § ~ prawa rze<::wwego oraz art. 35 § 1 dekretu o postępowaniu niesporrtym z zak resu prawa rzeczowego i art. 147 § 1 dekret n o po'" stępowaniu spadkowym. Ostatnim za<ś wyrazem polityki Pań stwa w tym zakresie są przepisy ustawy z dnia 29 czerwca 1963 r. o ograniczeniu podziału gospodarstw rolnych (Dz. U. Nr 23 , poz. 168). Aqkolwiek cytowane przepisy stosują się bezpośrednio do zniesienia współwłasności i do działu spadku, to jednak nie mogą one pozostać ' bez wpływu na kwestię dopuszczalności podziału gospodarstw rolnych quo ad usum, gdyż Vi drod ze takiego podziału pl,wstają także nowe jednostki ' go- Poz. 404 - spodarcze ; z pUI/ktu wiclr.enia ekonomicw euo z aś a ten punkt jest \IV danym wypa d ku ro zstrzyg ają cy nie .ma istotnego znaczen ia, na jakiej podstawie prawnej następuje utworz e nie no wego gospodarstwa roln ego. Inna wykładnia prowadziłaby w sposób oczywisty do obchodzenia przepisów o ograniczeniu podziału gospodarstw rolnych. Co wi ęce j, ,w wypadku pod z iału gospodarstwa rolnego quo ad usum inler es s po łe cz no- ;jospod ar czy wyraża się uia tylko w przestrzeganiu powołanych wyżej"przepisów. Z punktu wid zen ia polityki rolnej Państwa ma zn acze nie także to, że w wyniku podziału quo ad usum powstaje stan tymczasow y, który ni e sprzyja prawidiowej gospodarce. Stan taki uniem ożliwia korzystanie z pomocy inwestycy jnej Państwa . oraz powstrzymuje rolników od dokonywania inwestycji za środków własnych. a jeże li inwestycje te zostaną dokonane, naraża zainteresowane osoby na utratę wynikających z nIch korzyści. . Wynika to stąd, że podział ostateczny może wypaść inac ze j aniż e li pod z iał tymczasowy, co jest tym więcej prawdopodobne, że warunki tego podziału (np. inny areał ziemi posiadanej 'przez współwłaścicieli) mogą tymczasem ulec zm ianie. Dlate qo przec:wdziałanie tylnczasowy m padliałom odpowiada nie tylko ogó lnemu interesowi społeczno. gospodarczemu, lecz także indywidualnemu interesowi poe s zczególnyc h rolników. Powyższe przesłanki prowadzą do wniosku, że ze wzglę" · du na interes społeczno-gospodarczy podział gospodarstwa . rolnego quo ad usum w drodze umowy współwłaścicieli niEt jest dopuszczalny, choćby nawet były przy takim podziale zachowane normy ,obszarowe i inne wymagania, które dotyczą podziału ostaLeczn~go. Umowa współwłaścicieli o podziale gospodarstwa rolnego quo ad usum byłaby przeto nieważna z m o.::: y art. 41 § 1 przepisów . oqófnych prawa· cywilnego. Rzecz cczywista, że to samo dotyczy sądowego podziału quo ad USllffi na podstaw~ przepisów o zarządzie rzeczą . wspólną, PrzeCiwko dopuszczalności takiego podziału w drodze· sądowej pl\zemawia ponadto istotny arg1:lment formalny •. Podejmowanie decyzji c·o do sposobu korzystania z rZer:.z'f wspólnej należy bowiem w myśl tych przepisów do samych współwłaścicieli, sąd zaś jest powołany jedynie. dci wyda.wania de~yzji zastępczych w braku ro z strzygnięcia prze1: zainteresowanych. Wynika z tego, że sąd może orzec jedynie takie r ,JZstrzygnięcie, · jakie mogą podjąć san1i współwłaści ciele. Decy'Zja o pod ziale gospodarstwa rolnego quo ad usum do takich rozstrzygnięć nic należy. . Heklamacje z powodu · niedoręczenia poszczególnych numerów wnosić · należy · do Administracji ·Wydawnictw Ur zę du Rady Ministrów (vVars zaw a, ul. Kr akowskie Pr z edmieście 50) · w tenninie 10 do 15 dni po otrzymaniu następnego kolejnego numeru. Oplata za prenumeratę Monitora Polskiego wynosi: roc zn ie 75,- zł, -----------------------tylko na okres roc zny (od ·1.1) lub na okres Prenumer-tllę można zgłas 7ać półrocznie 45,- zl. półroczny ((Id I.I i od I.VIT). ODlata p owinna być uiszczona co najmniej na miesiąc przed okresem prenumeraty, a więc za okres ro czny lub Z;l I półrocze ~ do dnid 30 li stopada, za II półrocze - do dnia 3 1 maja. ·Do abonentów, którzy Qplacą· prenumeratę pJ tych terminach, wysyłka pierws?:vch numerów dQkon ana zostanie z opóźnieniem. Jednostki na rozrachunku g05 !,od ar czym i inni abonenci powinni dokonać wpłat za prenumeratę na konto Narodowego Ranku Polskiego, Oddział IV Miejski, Warszawa, nr 1528-91-903, cz. 3, dz. 7, rozdz.
- Hac hunków Z:l prenumeratę nie wystawia s ię . Na odcinku wpł ity naleźy podać dokładną na z wę inst y tucji (bez skrótów). nazwę i numer dorę cza jącego urzędu pocztowego (j ak vVarszawa 10, Poznań 3 itp.), powiat, 1llicę, nr domu, nr skrytki poozt ówej oraz ilość zamawianych egze mplarzy Monitora Polsklego. Pojedyncze egzemplarze Monitora Polskiego lli\hywać można w punktach sprzedaźy w vVarszawie: Al. I Armii Wojska Polskiego 2/ 4, "Dom Książki" - Księg~rnia Prawno-Ekonomiczna - ul. Nowy Swjat 1, kiosk "Domu Książki" w qmachu sądów - al. Gen. Swierczewskiego 127, w kas ŁIc h Sądów W'ojewódzkich w: Bialymstoku, Katowica ch, Kielcach, Koszalinie, Łod z i, Olsztynie, Opolu, Rzeszowie, \Vrocławiu i Zjelone~ Górze oraz w kasach Sądów Powi·a towych w: Bydgoszczy, Bytomiu, Cjeszynie, Częstochowie, Gda.ń sku, Gdyni, Gliwicach, Gnieźnie, Jeleniej Górze, Kaliszu, Kmkowie, Lublinie, Nowym Sączu, Ostrowie Wllcp., Poznaniu, Przemyślu, Raciborzu, Radomiu, Szczecinie, Tarnowie, Toruniu i Zamościu. R'!d i1 kcja: ·Urząd Rady Ministrów - BiuroPrawne, Warszawa, al. Ujazdowskie 1/
- Administracja: Administracja Wyda w nictw: Urzędu Ra(ly Ministrów, . WarsZil.wa, ul. Krakowskie Przedmieście
- Tlo"Clono z polecenia Prezesa Rady Ministrów w · Zakładach Graficznych "Tamka"; vVarszawa, ul. Tamka
- Zum: 2003 Cena 0,80 zł
🔗 Do źródła urzędowego
Wyjaśnienie AI na podstawie urzędowego tekstu ustawy. Orientacyjne, nie zastępuje porady prawnej.