M O 'NIT O R P .O L'S K I DZIENNIK uRZĘ DOWY POLSK·I EJ RZECZYPOSPOLITEJ LUDOWEJ Nr 55 Warszawa, dnia 18 sierpnia 1964 r. lRESC: Poz.: 260 - UCHWAŁY RADY MINISTROW: nr 224 z dnia 29 lipca \964 r. VI s

ust. l, dotyc z ą us połecznionych jednoste k organizacyjnych gospodarki narodow e j oraz organów administracyjnych pr o wad z ących lub nadzoruj ących d zi ałalność gospodarc z ą i odnoszą się w szc zególno~ci cło działalności paJlstwowych (kluczowyc h i ter e n owych) pr ze dsiębiorstw przemysłowy c h i budowlanych, rol nych i l eśnych (produkcyjnyc h, pomocniczo-produkcyjnych i uśługowych) oraz do ich organizacji gospodarczych (jednostek nadr zędnych) . §

2. Ministrowie nadzorujący branże wYm ienion e W § 1 ust. 2 mogą wydać zarządzenia dostosowujące w niezb ę dnym zakresie postanowienia wytycznych do potrze b i ' odrębnyc h warunk6w działania podległych branż, uw zg l ęd ­ niając kompleksowość r ozwiąza. ń organizacyjnych i metod ycznych resortu.
3. Ministrowie (kierowni cy c entralnych ur zę dó\v ) oraz prezydia wojewódzkich rad narodowych, nadzorujący branże oraz zakłady i instytucje prowadzące i nadzorujące dzią­ . łal ność gospodarczą, nie wymienione w § 1 ust. 2 (np. hand lowe, komunika cy jne. komunalNe, a dm inistracyjne itp.), wyda dzą w terminie 4 miesię cy od wejścia w życie u c hwały wytyczne regulujące probl emy wzmo że nia postępu ekono micznego i organi zacji Słu żh ekonoinicznych w podległym im resorc ie (zak.resie działania) oraz określą terminy ich realizacji. §
5. Służby (komórki) ekonomiczne (funkcje ekonomiczne) powinny być zorganizowane na zasadach ustalonych w y tyczn yc h,

§ 1

, w zainteresowanyc h jednostka ch organi zacyjnych w terminach ustalonych przez właściwego ministra, nie pó źn iej jednak ni ż w ciągu 6 mieSi ęcy od w e jścia w życie u c hwały. 2. Słu ż by ekonom ic zne z j e dnoczeń i przedsiębiorstw , ki er ując się ogólnymi wytyc zny mi kiero wników dan e j je dn os tki organizacyjnej i posiadanym doświad cze niem, przystąpią niezwłoczni e do przeprowad ze nia szczegółow e j anali.zy stanu e konomic znego . i aktualnie stosowanych metod d ziałalności swej jednostki macierzy stej i jednosle k podległy c h pod kątem zgodności z zasadami zawartymi w wytycznych ,

§ L

1. Analiza ta powinna w sz.czegó ln ości zm i erz ać do:. 1) nakreśl e nia obra zu aktualnej sytuacji gospodarczej danej jednostki organizacyjnej (organizacji gospodarczej) oraz do wykrycia przyczyn ewe ntualnych strat i wad w obecnym stanie ekonomicznym i w meto dach gospodarki przedsiębiorstwa (br anży) oraz w ra zie ich stwi erd zen ia do opra cowania i przedstawienia kierownikowi danej jednostki organizacyjnej wni osków zmierzających do natychmiastoweg o usunięcia szczegól ni e drastyc znych zjawisk niegospodarnośc i i marnotrawstwa; 2) opracowania na rok 1965 dora ź n ego pr09ramu popraw y ekonomiki okr eś lony c h odcinków d z iałalno śc i w świe­ tle obowiązującyc h wskaźników planowych, zmierzając do ich polepszenia oraz poprawy ogólnych wyników gospodarc zy ch danej jednostki organizacyjnej (branży) uw zg l ęd niając wyniki przedz.jazdowej dyskusji; ważni e j­ s ze zadania tego programu powinny być włączone d o planów gospodarczych (planów rozwoju techniki) odpowiedni ch okresów.
2. Zj ednoczenia, kierując się wytyc znymi uc hwały i w wyniku przeprowadzonej analizy opracują i przedstawią swe j jednostce nadrzędnej wnioski i projekty zmierzające do usuni ęc ia przyczyn wad w me todach gospodarki branży, których zjednoczenie samo nie jest w stanie wyeliminować (§ 4), ze s ~czególnym podkreśleniem specy ficznych w ar unków d zia- w ł a ln ości branży.
3. \"11a ś ciwi ministrowie przeds t awią Rad zie Ministrów w ter mini e 12 mi esięcy od powzięcia uchwały proj!>kty programów poprawy metod g' ospo d~rowania w podległych im __ 5_5___________________________________47o ~____________________________________________P_o_z_.,_2_G_O _~_10 n_it_o_r__ P_o_ls_k_'i__N_Tr__ zjednoq:eniach wiodą c ycp. oraz w zakresie podstawowych dla resortu zaCjudnień międ zybranżowyc h i międzyresorto­ wych, w których ministerstwo wykonuje funkcje wiodące, uwzględniając w programach także istotne dla resortu przedsi ęwzięc ia ekonomiczne, tec hni czne i organizacyjne, wynikające z innych aktów prawnych. Projekty- programów obejmujące okres lat 1965-1970 powinny być zaopiniowane. przez Komisję Planowania przy Radzie ~istrów, Komitet Nauki .i. Techniki oraz inne za interesowa ne ministerslwa (cen traln e ur zę dy). G. Dla zapewnienia optymalnej efektywności omawianych prac i wymiany doświadczeń służby ekonomiczne zainteresowanych jednOste k organizacyjnych, niezależnie od ich administracyjnego podporządkowania i szczebla organizacyjn ego (przedsiębiorstw i ich jednostek nadrzędnych). powią­ zanych ze sobą b ezpoś rednią współpracą gospodarczą, a w szczególności koop er ujących . lub zainteresowanych wymianą handlową towarów albo usług mają obowiązek współ­ dzialania ze sobą' przy analizowaniu i programowaniu prac kompleksowo wiążą c'ych się i różn y mi odcinkami ich współ ­ pracy gospodarczej.
4. Zgłoszone przez poszc zególne osoby lub •.opracowane przez zes'poły- pracownicze szczegó lnie efektywne i społecz­ nie przydatne pomysły ra c jonalizujące .. działalność gospodarczą lub poprawiające rozwiązania opracowywanę w trybie li St. 3 i 4 podlega.ią ' na~Jfadzaniu na zasadach ogólnych z funduszu postępu techniczno-ekonomic znego zainteresowanej jednostki ' organi zacyjnej (organizacji gospodarczej). 8.... Dla realiza cj i nie ujęty c h planami, pilnych, uzasadnionych przedsi(;wzięć postępu ekonomicznego, któryc h . ostatecznego wyniku gospodarczego nie da się przewidzieć, jedn ostk i organizacyjne upra wnione są podejmo\vać kroki zmierzające do ich wyko nania, w yko rzystując posiadane środki. §
6. Program, o którym mowa w § 3 ust. 5, powinien oprzeć się na prawidłowej analizie aktualneuo system u gospodarowania w skali ogólnokrajowej, regionalnej i międ zy­ narodowej, na programach opracowanych przez podległe zjednoczenia wiodą ce i bezpośrednio podlegle jednostki or[janizacyjne oraz zmierzać .do: . 1)' określenia zalet i. wad istni.ejących metod ' planowania, gospodarowania, zarządzania i współpracy gospodarczej w resorcie, ił w szczególności - wykrycia czynników i bodźców niewłaściwych oraz antybodżców utrudniających racjonalne gospodarowanie, zgodnie z interese m ogólnospołecznym. , , 2) wykrycia nie wykorzystanych dotychczas . rezerw wzrostu ekonomic znego oraz rezerw po zw alają cyc h na podniesienie poziomu życiowego obywateli, 3) wskazania żródeł i środków optymaln ~ j intensyfikacji efektów ekonomicznych przedsięwzięć gospodarczych, j' :t a zwłaszcza rekonstrukcyjnych, modernizacyjnych, inwestycyjnych, eksportowych, remóntowych, p'r odukcyjnych, organizacyjnych. pos.tępu technicznego itd ., 4.) określenia warunków i sposobów optymalizacji oraz wykorzystania me tod i wyników międzynarodow e j współ ­ łt , pracy gospodarczej pod~jmowanej w ramach Rady W l aI.' jemnej Pomocy Gospodarczej i organizacji gos pod arczych Organizacji Narodów Zj ednoczonych, 5) opracowania wniosków dotyczących eliminacji zauważonych wad systemu gospodarowania i stosowania naukowych metod, środkÓW i bodżców sprzyjających optymat lizacji metod planowania, zarządzania i gospodarowania j w skali ogólnokrajowej, regionalnej i międzynarodowej. t·· t:. I .
7. Znaczenie omawianych zagadnień' dla rozwoju gos po- . darki narodowej wymaga włączenia do p:-ac nad nImi wszystkich naczelnvch organów państwowych, W ty m celu ustala s.ię· następujący podział pracy; 1)' Komisja Pl anowania przy Radzie Ministrów opracowuje - lub inicjuje oruz koordynuje prace nad zd0adnieniami: - llleto-d badania potrzeb społ ecznych i podziału dochod u narodo-wego, uspraw nien ia metod planowańia i sprawozdawczości, kontroli oceny wykonaniu planów gospodarczych, z w Jas zcza przez zastoso wanie b o d źców eko nomicznych zwięks7.ający~ h zainteres owanie wynikami działalno śc i gospodarczej , kompleksowych analiz i prognoz ekonomicznych oraz metod ra GhllIlku ekonomicznego. zakładoweg o. bran~ żovvego i ogólnokrajowego. wykorzy~:tania re zerw produkcyjnych oraz optymalizacji e fe któw e k o nomiczno-s po łe c z n yc h inwestycji, produkcji, gospodarki środkami trw_ałymi, gospodarki materiałowej i obrotu towaroweqo;' 2) Komitet Nauki i Tec hniki: inicj uje i koordynuje prace badaw cze nad metodami optymalizacji efektów t ec ~niczno- eko n oJ1l ic z nych w produkcji przez zastos owanie w gospodarce narodowej os~ągn i ęć: naukowych i technicznyc h, inicjuje, proyram uje i koordynuje badania oraz prace () zasięgu międzynaro-clowym, zm ier z ające do ustalenia i u pows7.echnie nia nowoczesnych metod i środ­ k ów gromadzenia i przetwarzi;wia danych do celów na ukowo-bada wc zych, . projektowo-konstrukcyjnych i obrachunku, ze szczególnym uw zg l ędnieniem maszyn matematyc znych i szybkich środków łąC7.ności; 3) Urząd Rady Ministrów analizuje, opiniuje lub opracowu. je problemy optymalizacji efektów ekonomicznych w zakres ie: z ar ząd z ania i organizacji gospodarki narodowej, przedsiębiorst w, branż, resortów, me tod i organiza cji kierownictwa gospodarczego, współprac~ i koordynacji gospodarczej , projektowanych przez resorty zamierzeń i przedsię­ wzięć gospodarczych; 4) Komitet Pracy i Płac opracowuje problemy lub inicjuje oraz koordynuje prace związane z wprowadze niem sku. tecz nych zachęt materialnego zainteresowania pracowników jednostek gos;)odarki uspołecznionej wynikami ekonomicznymi ich działalności oraz podnos zeniem wydajności pracy; 5). Ministerstwo Handlu Zagranicznego opracowuje kompleksowe problemy aktywizacji eksportu i optymalizacji jego e fe któw ekonomicznych oraz eliminacji lub zmniej szen ia ihlportu; 6) Komitet Ws pó Łpracy Gospodarczej z Zagranicą opracowuje zag.adnienia lub inicjuje oraz koordynuje prace . nad optymali z acją wyników międzynarodowego podziału pracy, międzynarodowej specjalizacji ·i kooperacji produkcji. międzynarodowej wymiany towarowej, badaniem form i efektywności przedsięwzięć gospodarczych o charakterze międzynarodowym; 7) Ministerstwo Finansów przy pomocy podl eg łych organów fina nsowych oraz instytucji bankowych opracowuje prob lemy lub inicjuje i koordynuje prace nad: racjonalnym gos:Jodarowanien-i środkami obrotowymi i' budżeto wymi, . stosowaniem przedsięwzięć gospodarc zych zwiększa ­ jących wyniki finansowe obniżających koszty własne. jne toclami analizy kosztów własnych pod kątem wykrywania rezerw i polepszenia wyników finansowych, stosowaniem środków finansowo-kredytowych s przyj.ających rozwojowi i,nicjatywy i przedsiębiorczości w podejmo.w aniu rentownych zamierzeń polepszają­ cych za spokojenie potrzeb sjlołec z nych i zwiększają­ cych d{)chód narodowy, Monitor P·olski Nr 55 - 471 Poz. 260 --------------------------------------~--~----------------------------------------- - finansowaniem i kosztami inwestycji, analizą i kontrolą kształtowania się funduszu płac oraz efektywnością ekonomiczną kształtowania się bodźców zainteresowania materialnego itp., 8) Ministerstwo Handlu Wewnętrznego opracowuje zagadnienia metodyczne optymalizacji zaopatrzenia i obsługi rynku konsumpcyjnego i obywateli oraz poprawy wyników ekonomicznych działa.lności aparatu handlowego l Jego prawidłowej współpracy z przemysłem; 9) Komitet Drobnej Wytwórczości opracowuje problemy aktywizacji ośrodków opóźnionych w · rozwoju gospodarczym, rozwoju rzemiosła i usług dla ludności, metod ujawniania i wykorzystania rezerw produkcyjnych drobnej wytwórczości oraz poprawy wyników e'k onomicznych przedsięwzięć podejmowanych w drobnej wytwórczościi 10) Państwowa Komisja Cen opracowuje problemy stosowania odpowiedniej polityki elastycznych cen i opłat taryfowych przeciwdziałających marnotrawstwu środków i podejmowaniu produkcji wyrobów nie znajdujących zapotrzebowania społecznegq, a sprzyjających podejmowaniu produkcji wyrobów i usług o duźym popycie i rozwojowi eksportu; 11) właściwe ministerstwa (centralne urzędy) w ramach swe- go zakresu działania: llllCJUją i organizują przedsięwzięcia o znaczeniu ogólnokrajowym i międzybranźowym mające na celu lepsze zaspokojenie potrzeb społecznych, poprawę metod gospodarowania, wykorzystanie rezerw produkcyjnych, obniźenie kosztów własnych i polepszenie wyników gospodarczych, występują do właści­ wych organów z projektami, wnioskami o duźym, ogólnokrajowym znaczeniu, ustalają w powyźszym zakresie wytyczne zadania dla nadzorowanych branź, gałęzi gospodarki i bezpośrednio podległych jednostek organizacyjnych oraZ podejmują decyzje w sprawach wykraczających poza uprawnienia tych ostatnich, - wspierają przez pomoc organizacyjną i ekonomiezną zamierzenia i prz edsięwzięcia jednostek organizacyjnych resortu mające na celu poprawę wyników gos 'Jodarczych i wykorzystanie rezerw produkcyjnych, analizują i kontrolują sposób gospodarki środkami, wykorzystanie rezerw i realizację przedsięwzięć planowych przez nadzorowane branźe, gałęzie gospodarki i podległe bezpośrednio jednostki organizacyjne, 12) prezydia rad narodowych, przy pomocy swoich organów, podległych organizacji i przedsiębiorstw, mają w ramach swego zakresu działania obowiązek: planowania działalności gospodarczej (produkcll, usług, obrotu towarowego, inwestycji) kierując się kryteriami celowości społecznej ! ekonomicznej zadań oraz stO$ując metody rachunku ekonomicznego dla określenia opłacalności ekonomicznej waźniej­ szych przedsięwzięć, -:- badania miejscowych rezerw produkcyjnych I zasobów surowcowych w celu ich pełnego wykorzystania, - koordynacji projektowanych i realizowanych na danym terenie przedsięwzięć gospodarczych, w celu 'eliminacji wielotorowości i optymalizacji efektów ekonomicznych; " 13) zjednoc,z enia (równorzędne jednostki organizacyjne), w ramach swego zakresu działania i zawartych porozumień o współpracy i koordynacji gospodarczej, mają obowiązek: opraco·wywania projektów i wniosków w sprawach polepszenia metod planowania, gospodarowania i zarządzania działalnością w ' danej branźy, opiniowania projektów wytycznych jednostki naclrzt::d- nej i projektów planów jednostek podległych w kierunku ich przystosowania do potrzeb i moźliwości danej branży, pod kątem optymalnego wykorzystania rezerw produkcyjnych, usunięcia antybodźców i korekty wskaźników nie sprzyjających, osłabiających lub pogarszających metody gospodarowania, wyniki gospodarcze i zaopatrzenie rynku (odbiorców), "....... dokonywania podziału zadań planowych i koordynacji centralnie przydzielanych środków d z iałania dla przedsiębiorstw zgrupowanych i innych podległych jednostek organizacyjnych oraz uczestników porozumień w sposób zapewniający Osiągnięcie optymalnych wyników w zaopatrzeniu rynku i odbiorców oraz wyników ekonomiczno-finansowych działalności danej branźy, ' inicjowania, planowania i organizowania wspólnych dla branźy ' przedsięwzięć i akcji mających na celu lepsze wykorzystanieśroclków finansowych, materiałowych i technicznych jednostek organizacyjnych danej branźy, usprawnienie organizacji produkcji i zarządzania, zwiększenie wydajności pracy i uzyskanie w rezultacie lepszych ogólnobranżowych wy ników gospodarczych przy .moźliwie pełnym zaspo~(Qjeniu potrzeb społecznych w zakresie wyrobów i usług danej branży, podejmowania de·cyzji w sprawach wykraczających poza uprawnienia jednostek podległych, w sprawach oceny ekonomicznej celowości i opłacalności prwusięwzięć gospodarczych projektowanych przez jednostki organizacyjne branźy, wydawania wytycznych w sprawach podejmowania przedsięwzięć słuźących kilku przedsiębiorstwom lub ogólnobranźowych oraz zapowiadających szczególnie korzystne . wyniki gos;Jodarcze, analizy i kontroli gospodarki środkami trwałymi i obrotowymi w branży w celu uniknięcia strat i przeciwdziałania marnotrawstwu, udzielania lub organizowania pomocy na ukowo-technicznej, organizacyjnej i ekonomiczno·finansowej dla przedsiębiorstw i uczestników porozumienia w rea lizacji przedsięwzięć gospodarczych mających na celu poprawę metod gospodarowania i polepszenie wyników gospodarczych; 14) przedsiębiorstwa państwowe, stosownie do swego zakresu i przedmiotu działania, mają obowiązek: analizy i opiniowania projektów zadań, wskaźników i wytycznych planowych ustalanych dla przedsiębior­ stwa w kierunku wykorzystania swoich rezerw produkcyjnych, określenia celowości ekonomiczno·społecznej zadań produkcyjnych i inwestycyjnych, opła­ calności planowanej produkcji oraz zaspokojenia potrzeb odbiorców wytwarzanych wyrobów, w szczególności pod względem ilości, asortymentu, jakości, terminów dostaw i ceny, planowania, podejmowania i finansowania społecznie i ekonomicznie celowych przeds!ęwzięćgospodar­ czych, zwłaszcza poprawiających wyniki gospodarc~e, lub stawiania wniosków · dotyczących przedsięwzi ę ć wykraczających poza możliwości przedsiębiors tw a, organizowania i zarządzania działalnością .oraz gospodarowania posiadanymi środkami trwałymi i obrotowymi" w sposób .zapewniający moźliwie najlepsze wykon-anie zadań 1 osiągnięcie optymalnych wyników gospodarczych.
8. Główni (naczelni) ekonomiści w przedsiębiorstwach (zjednoczeniach) i pracownicy na analogicznych stanowiskach oraz odpowiedzialni pracownicy innych komórek., nrganizacvjnych słuźby ekonomicznej mają obowią ze k przeprowadzania rachunku-oekonomicznego· inicjowanych, planowa- ~1V.~10~1~li~t~o~r~P~o~l~s~k~i_N~1~r~5~5___________________________________ 47~2_______________________________________________P_o_z_._2_6__ 0 .nych przez nie lub realizowanych , ważniejszych przedsię­ wzięć gospodarczych. stosując metodę wlasciwą dla tego rodzaju przedsięwzięcia (uproszczoną. kompleksową. makroekonomiczną stosownie do zasad zawartych w wytycz-=. nych stanowiących załącznik do ue-hwały). Dokumentacja rachunkowa powinna być podpisana i dołączona do akt sprawy.
9. I~oynięcie przez kierownictwo jednostki organizacyjnej ważniejszej decyzji wykonawc zej niezgodnej z wynikiem rachunku · ekonomicznego albo podjęcie przedsięwzięcia angażującego większe środki rzeczowe i finansowe bez , uprzedniego udokumentowania rachunkiem ekonomicznym lub przedsięwzięcia nieoplacalnegQ wymaga zqody jednostki nadrzędne j. Właściwi ministrowie mogą określić kryteria rzeczowe i finansowe przedsięwzięć wymagających z zasady zgody jednostki nadrzędnej na , podjęcie pilnych , przeds:ę~ wzięć: nie udokumentowanych rachunkiem ekonomicznym lub nieopłacalnych z punktu widzenia branży (głównie ,rozpoczętych. którychni.edokończenie spowodO\"ałoby znacznie większą szkodę).
10. Koordynacja prac omawianych w ust. l i 2 wykonywana jest .przez Komitet , Ekonomiczny Rady Ministrów.
11. Zaleca się podejmowanie. \v miarę potrzeby. ekspery~ mentów związanych z wdrażaniem opracowań i przedsię­ wzięć.o 'których mowa w · ust.
12. I § 5.
13. Właściwi ministrowie (kierownicy urzędów centralnych) określą w drodze zarządzeń. w porozumieniu z Komitetem Pracy i Płac oraz wlasciwymi organami związków zawodowych. w podległych organizacjach gospodarczych i przedsiębiorstwach stanowiska. które powinny b yć obsadzone przez ekonomistów posiadających wyższe lub średnie wykształcenie ekonomiczne. Do stanowisk tych należy zaliczyć w szczególności: 'głównego (n~czelnego) ekonomistę. jego za stępcę. głównego księgowego. kierowników działów (wydzial"ów. sekcji): planowania • ..zatrudnienia i płac. finansów. księgowości. zaopatrzenia i zbytu.
14. Na itanowiskach, ·

ust.

1. mogą być również .zatrudnieni: l) pracownicy posiadający innY odpowiedni rodzaj studiów wyższych (lub średnich). · jeśli studia te dają zakres wiadomości i umiejętności wymaganych na odpowiednich stanowiskach służby ekonomicznej (np. studia techniczne. prawnicze, rolnicze. handlowe. studia z za kresu planowania. organizacji. statystyki i księgowości. uwzględ­ niające przedmioty ekonomiczne). 2) praktycy o wieloletnim stażu (co najmniej lO-letnim) zatrudnieni w służbie ekonomicznej. wykazujący dużą znajomość problematyki ekonomicznej wymaganą na ich -stanowisku. stosownie do zarządzeń przewidzianych w ust.
3. 'Pracownicy nie posiadający wykształcenia ekonomicznego lub warunków przewidzianych w ust. 2.8 zajmujący stanowiska zastrzeżone dla ekonomistów. powinni u zupełnić liwe wykształcenie wciągu 5 lat od wejścia w życie uchwąły.
4. W razie niemożności uzupełnienia wykształcenia w termintłch.

ust.

1. z przyczyn od pracownika niezależnych. pracownik może za zgodą jednostki nadrz~n~j uzyskać przedłużenie terminu pod warunkiem na leiytego wywiązywania się z obowiązków pełnionych w ' służ­ bie ekonomicznej,. ł tj.
2. Kierownicy przedsiębiorstw i organizacji gospodarczych przesuną na stanowiska · słuiby ekonomicznej pracowników posiadającychodpowlednie ' wykształcenie ,e konomicznei potrzebne na d,mym stanowisku wiadomości prak' tyczne. Ił dotychczasnienależycie wykorzystanych. :l. J.eśli liczba pracowników posiadających kwalifikacje ekonQmiczne nie wystarczy na obsad1tenie wszystkich5tano- wisk ,służby ekonomicznej. zaleca się skoncentrowanie ich w jednej komórce or;Janizacyjne j dla opracowvwania najważniejsąch dla danej jednostki organizacyjnej zagadnień z zakresu służby ekónol11icznej.
3. W jednostkach organizacyjnych nie posiadających , ekonomistów o odpowiednich kwalifikacjach. mogą być wykorzystywani w miarę potrzeby do czasu zatrudnienia stałego ekonomisty o odpowiednich kwalifikacjach tymczasowi doradcy ekonomiczni lub konsultanci w określonych pracach. na zasadach uregulowanych odrębnymi przepisami.
4. Zjednoczenia (inne jednostki równorzędne) zapewnią ponlOc metodologiczną i organizacyjną jednostkom podległym w zakresie służby ekonomicznej oraz zorganizują centralne. wzorcowe opracowywanie trudniejszych zagadnień na rzecz podległych jednostek organizacyjnych.
5. Własciwe ministerstwa (urzędy centralne) zorw porozumieniu z Koinitetem Pracy i Plac przy współpracy szkół wyższych. placówek naukowycł~ Polskiej Akademii Nauk. instytutów resortowych i organizacji naukowych oraz zawodowych odpowiednie formy szkolenia i przeprowadzą doskonalenie kadr kierowniczych przedsię­ biorstw państwowych i organizacji gospodarczych. dla których wymagane są. kwalifi,k acje ekonomiczne.
6. Formy szkolenia.

ust. l. powinny być dostosowane do istniejącego poziomu i kwalifikacji kadr i doprowadzić do osiągnięcia wiadom0ści teoretycznych i praktycznych wymaganych na danym stanowisku.

1. Szkolenie powinno być organizowane systematvcznie z wykorzystaniem najnowszvch osiągnięć nauki i praktyki. li u~,yskane wiadomoŚC'i potwiercizane świadectwem.
2. Szkolenie powinno obejmować zarówno: 1) specjalności ekonomiczne i pokrewne (np. z zakresu ekonomiki i organizacji zarządzania. planowania. programowania produkcji. ekonometrii. gospodarki materiałowej ! energetycznej. finansowania. informacji techniczno-ekon61uicznej. analizy ekonomicznej itd.), jak też 2) wiadomości ściśle związane z ekonomiką danej branży (np, organizacji produkcji. tećhnologii. rekonstrukcjiorganizacYjno-technicznej. koordynacji branzowej.oorotu towarowego itp,). §
3. ganizują
4. Programy i czas trwania oraz organizacja szkolenia powinny być ' zróżnicowane w zależności od pos iadanych kwalifikacji i rodzaju kwalifikacji wymaganych na danych stanowiskacb.
5. W celu systematycznego doskonalenia i bieżącego uzupełniania wiadomości zaleca się urządzanie okresowo dla kadr .kierowniczych seminariów po~więconych przedyskutowaniu aktualnych zagadnień i rozwiązań oraz najświf'ż­ szych osiągnięć l dziedziny metodyki i organizacji pracy ilużby ekonomicznej w kraju i za gramcą. '
6. , ~alecć1 się tworzenie zakładowych kół ekonomistó}.... dbających o poiiom fachowy i ułatwi-ających samokształce­ nie swych członków. Koła organizują biblioteki. prenumerują czasopisma fachowe. urządzają serninarla. dyskusje. konferencje. konkursy na najlepsze rozwiązania probtemów gospodarczych. przedsiębiorstw lub ich zgrupowań itp. Polskie Towarzystwo Ekonomiczne powinno stać się organizacjąspo. łeczn'ązr2<eszającą iZ'eroki aktyw ekonomistów działających na polu gospodarczym, teoretyczno-naukowym i dydaktycznym. Dyrektorzy jednostek gospodarki uspołecznionej powinc ni udzielić pomocy i otoczyć opieką działalność zakładowych kół ekonomistów. §
7. Komitet Pracy i Płac w terminie l roku od wejścia w żyde uchwa'ly opracuje w porozumieniu- z Ministrem Sz,k olnictwa Wyższego i właściwymi -ministrami - (kierownikami centralnych urzędów) wzorcowe programy doskonaleilia ludr kiercwniczych w dziedzinacbek.onomicz:nycn. i or- - ML. .•lltor Polski Nr 55 473 ganizacyjnych, przeprowadzi instruktaż , dydaktyczny i inetodologiczny wykładowców dla form szkolenia przewidzianych w § 7 oraz opracuje wzorcowe pom.oce naukowe. §
9. Ministrowie Szkolnictwa Wyższego i Oświaty, W porozumieniu z Komitetem Nauki i Techniki, dostosują nie póżniej ńiż do dnia 1 - października 1965 r. w podległych . im szkołach ekonomicznych j technicznych programy nauczania do pótrzeb gospodarki narodowej, uwzględniając wy~ tyczne uchwały j' przewidując w szczególności: .l) pogłębienie wiedzy studentów i uczniów studiująr:ych ekonomię, zwłaszcza w zakresie ekonometrii i stosowania rachunku ekonomicznego, programowania i obsługi maszyn matematycznych, przeprowadzania analiz, syntez i prognoz gospodarczych oraz ogólnej wiedzy technicznej potrzebnej dla pra widłowych opracowań ekonomicznych w zakresie dostosowanym do rodzaju i stopnia studiów (szkoły), · 2) przeszkolenie ekonomiczne studentów i uczniów studiujących przedmioty techniczne w zakresie, w jakim jest to niezbędne do opracowania i podejmowania racjonalnych, uzasadnionych ekonomicznie decyzji i projektów produkcyjnych, inwestycyjnych, konstruktorskich, technologiCznych itp.
10. Minister Szkolnictwa Wyższego zorganizuje w porozumieniu z zainteresowanymi resortami gospodarczymi podyplo~owe doskonalenie absolwentów szkół wyższych w za'kresie, o którym mowa w ust. 1 pkt 1 i 2, oraz studia eksternistyczne, wieczorowe i zaoczne dla pracowników służb ekonomicznych, nie posiadających studi6w wyższych.
11. Minister. Oświaty przedstawi w terminie 3 miesięcy od wejścia w życie uchwały projekt aktu prawnego porząd­ kującegotytuły ekonomistów ze średnim wykształceniem, zastrzeżone dla absolwentów określonych szkół. §
12. Właściwi ministrowie (kierownicy urzędów centralnych) zapewnią w budżecie i w planach ńa rok 1965 odpo'wiednie środki finansowe i techniczne niezbędne do re,alizilcji uchwały oraz w plartie wieloletnim na lata 1966-1970 wyposażenie jednostek organizacyjnych ' w odpowiednie nowoczesne urządzenia i sprzęt, niezbędne do ' prawidłowej działalności służb ekonomicznycl
13. §
14. PrezęsRady Ministrów określi: 1) ".akres, tryb, formy i częstotliwość informowania Komitetu Ekonomicznego Rady Ministrów o wynikach waŻ­ niejsżych analiz, syntez i prognoz ekonomicznych, o obserwowanych zjawiskach ekonomiczno-społecznych o dużYn1 znaczeniu pqlityczno-gospodarczym . oraz o skutkach i efektach ekonomicznych ważniejszych decyzji gospodarczych, - Poz. 260 2) tryb pOddawania ekspertyzie i uzasadniania kompleksowym rachunkiem ' ekonomicznym ważniejszych projektów uchwał Rz.ądu oraz wniosków, planów i projektów gospodarczych przedstawionych pod obrady, zwłaszcza angażujących większe środki państwowe lub rozstrzygających o kierunku rozwoju określonej gałęzi gospodarki albo region u, 3) zasady analizy ekonomicznej i kontroli przebiegu realizacji przedsięwzięć, o których mówa w pkt 2, oraz ich wyników końcowych, 4) warunki zapraszania na posiedzenia Rządu kierowników zainteresowanych organizacji gospodarczych oraz specjalistów dla wszechstronnego oświetlenia problematyki bę­ dącej przedmiotem obrad. Zaleca się właściwym centralnym organizacjom uregulowanie zagadnień postępu ekonomicznego i orfjanizacji służb ekOrl.omicznych w zrzeszonych spół­ dzielniach, związkach spółdzielni oraz w przedsiębiorstwach i zakładach własnych na zasadach zawartych w odpowiednich przepisach uchwały i w wytycznych,

§ 1. .

§ 12. spółdzielczym -§. 13. Wynikowe, kompl eksowe analizy ekonomicl.l1c jednostek gospodarczych, sporządzane na podstawie dotychczasowych przeplsow, powinny dodatkowo uwzględniać następujące zasady: 1) wnioski i decyzje podejmowane na ich podstawie wymagają uzupełnienia rachunkiem ekonomicznym przeprowadzonym według zasad przewidzianych w wytycznych stanowiących załącznik do uchwały, 2) analizy wynikowe' powinn.y być uzupełnione oceną sytuacji gospodarczej jednostki na tle sytuacji ogólnej. w aspekcie zgodności wyników działalności przoosię­ biorstwa z kompleksowym rachunkiem ekonomicznym ogólnogospodarczym oraz ewentualnymi wnioskami dotyczącymi eliminacji wpływu zauważonych antybodźców ' racjonalnego gospodarowania lub bodźcÓw skłaniających dCl'-dzrałalności sprzecznej z interesem ogólnospołecznym. działalności § 14. Wykonanie uchwały porucza się Prezesowi Rady _Ministrów, Przewodniczącemu Komisji Planowania przy Radzie Ministrów, Przewodniczącemu Komitetu Nauki i Techniki,Przewodniczącemu Komitetu Pracy i Płac, właściwym ministrom (kierownikom urzędów centralnvch) oraz prezy· diom wojewódzkich rad narodowych . (rad narodowych miast · wyłączonych z województw). § 15. Uchwała wchodzi w życie z. dniem ogłoszenia. Prezes Rady Miilistrów: w z. -P. ]oTOszewicz Załącznik do uchwały nr 224· R~d1 Ministrów z dnia 29 lipca 1964 r. (poz . 260). WYTYCZNE W SPRAWIE PRAC NAD POSTĘPEM EKONOMICZNYM W GOSPODARCE USPOŁECZNIONEJ darczych i organów administl;acyjnych, z uwzględnieniem · stopniowej realizacji w etapach umożliwiaJących ich praktyczne wykonanie. § 1. 1. Wytyczne dotyczą odpowiednio - jednostek gospodarki . uspołecznionej lub ich organizacji gospodarczych §2. Ilekroć vv wytycznych jest mowa o: Oraz . organów administracyjnych nadzorujących działalność . · 1) uchwale - nalezy przez to rozumieć uchwałę nr 224 Ra· gospod-arczą (przedsiębiorstw państwowych, instytutów, zjeddy Ministrów z dnia 29 lipca 1964 r. w sprawie postępu noczeń, prezydiów rad narodowych i ich organów, mini~ ekonomi,cznego w gospodarce uspołecznionej i organizasterstw, centralnych. urzędów) Oraz innych zakładów i jednocji służbekonQffiicznych(Monitor Polski Nr 55, poz. 260), stek budżetowych, zwanych w dalszym ciągu łącznie "jed2) wytycznych należy przez to rozumieć niniejsze wy.postkami organiza~yjnyri1i". . tyczne, stanowiące załącznik do . uchwały; l, Przepisy ogólne, 2. 'W ytyczne mają charakter ramowy i powinny być od· powiedn io do.stosowan,e do potrzeb i w.arunków poszc,:ze~JĆlI· nych jednostek organizacyjnych o~az ich. zgrupowań g.ospO· 3) postępie ekonomicznym ~ należy przez to rozUJplec Oqół społecznie uzasCldnionychprzedsięwzięćpodejmowflnych .' w · ramach plćHlÓW lub . ppza planem przez pos-zczęgólne MonUm Póls}!.i Nr-=.5.::..5_ _ _ __ _ _-,--_ _ _ _ _ _ __ 4_7_4_ _ _ _ _ _ _ _ _ _ _ _ _ _ _ _ _ _ _ _ __Poz. 260 "- jednostki organizacyjne lub ich zgrupowania gospodarcze albo organy admlnistracy jne w celu polepszenia mełod gospodarowania lub poprawy wyników ich działalno­ ~ci gospodarczej prz~z stosowanie środków i metod zapewniających osiągnięci-e możliwie optymalnych, najlepiej odpowiadających interesowi ogólnospołecznemu efektów gospo darczych ; 4) rachunku ekonomicznym - należy przez to rozumieć '~gół czynności obliczeniowych .i analitycznych (np. rachu.n kowych, ekonometrycznych , bilansowych, porów·DilWCZych, dotyc z ących kosztów, wyników, cen, okresów amor.tyza.cji itp.). zmierzających do określenia celowości _g -ospodarczej oraz -stopnia opłacalności zamierzonego przed-się\:v zięcia, w szczególności polegających na usta leniu i obliczeniu jego składników (wartościowych, ilo·ściowy.

1. ch)oraz porównywooiu przewidywanych nakła ­ dów (wydatków) i efektów, ustaleniu w miarę potrzeby '- różnych wariantów rozwiązania d~a tego samego przeds ięwzięcia i uzasadnieniu wyboru najkorzystniejszego (o ptymalnego), w danych warunkach, w . ''t'elu powzięcia . przez uprawniony do tego organ odpowiedniej decyzji; za wariant optymalny należy lfważać rozwkF;anie najbard ziej racjonalne, pozwalające na . 'osią'J ni-ęcie maksymalnej korzY$ci gospodarczej z . okr.e- . -śion ychśrodków 11tb określonej korzyści z minimalnych -środków przy zabezpi.e czeniu interesu ogólnospołecz nego i podpor zą dkowaniu mu interesów indywidualnych lub grupowych; -przez uproszczony rachunek ekonomiczelly należy rozumieć spra wd.zenie efektywności pr2iedsię­ wzięcia gospodarczego za pomocą prostych działań ary t.Jlletycznych przez porównanie efektów (np . finansowych) -{)kreślonego przeds ięwzięcia gDspDdarczego z jego kosz-tami (nakł-adami rzeczowym
2. i)oraz sprawdzenie jego potrze·by -s p ołecznej (np. stwie rdzenie istnienia ~apotrzebo­ wonia na produkcję wyrobów o określonej ja ko$ci, ilo- ś€i, asortymencie oraz cenie odpowiadającej wartości użytkowe j wyrobu); rachunek makroeko,n omiczny w ro,7cumieniu wytycznych oznacza szcz~gólny rodzaj komJ)leksowego rachunku ekonomicznego, dotyczący nie j'e dnego .przedsięwzięcia, lecz zespołu uzależnionych od si,e bł € przedsięwzięć gospodarczych po-dejmowanych 'w skali całego przedsiębiorstwa , regionu, br.anży, całej gospodarki narodowej . lub w rainach międzynarodowej '"'''Y"wiiany towarowej i współpracy gospodarczej, ' oraz obliczen~e ostatecznego wyniku (salda) zespołu tych przedsięwzięć i usta lenie stopnia opłacalności (efektywności) każdego z nich i ostatecznego rezultatu; , kompleksowy rachun Bk ekonomiczny w, rozumieniu wytycznych ozn"l.~za obj~cie czynnoscłilmi obliczeniowymi wszystkich :składników ~' artościowych (ilościowych) wszystkich, operacji składąjących się na 'dane przedsięwzięcie (np. w raz-ie projektow a nia ' nowej produkcji: inwestycyjnych, .produkcyjnych, surovv-cowych, amortyzacji maszyn, handlowych i transportowych); 5) przedsięwzięciach gospodarczych - należy przez to f{)" ..zumiec wsz'e lkiego rodzaju czynności (operacje) mające !TIR celu określony efekt gospodarczy (np. przedsięwzię­ cie produkcyjne, inwestycyjne, remontowe, techniczne, 'modernizacy jne, rekonslrukcy jne, naukowo-badawcze, '~oświadczaine, handlowe, transportowe, fiHansowe, komunalne, projektowe, konstrukcyjne., techno .logiczn~ itp.); '6} puedsięwzięciach społecznie uzasadnionych (ceJowych)należy przez to rozumieć przeusię~rzi·ęcilł gospodarcze opłacalne lub nieopłacalne dla danej jednostki {)rgani7iłcyjnej , służące zaspokojeniu potrzeb materialnych i k-ulturalnyeh obywateli, pode jhiówane dla 'realiz-acji '€ełów 'określonych w planach, wytycznych Rządu, o-rg.ooo'W administra.c ji państv.'-owej oraz przepisachprllwnych lub {}la zaheZpłEłcze-n-ia łll}legoiw.ażn. iJll'etes\l- społecznego (np. -rlla poprawy poziomu życiowego obywateli, zapewnienia wymaganych wanmków bezpi-ecz-eń­ -stwa i higieny pracy, higieny żywienia, slworz·enia podaży artykułów brakujących na rynku, poprawy warunków bytowych, zdrowotn:y'ch i kulturalnych itp.); 7) optymalnych efektach ekonomicznych lub optymalnej efektywności ekonomicznej przedsięwzięć gospodarczych - należy przez to rozumieć osi·ągnięcie maksymalnej w danych obiektywnych warunkach i możliwo ­ ściach , społecznie uzasadnionej korzyki gospodarczej zgodnie z zasadami określonymi w pkt . 4; 8) prognozach gGspodarc:zych należy przez to rozumieć wyobrażenie i określenie możliwie naj.bardziej dokład­ nego obrazu przys z łej sytuacji gospodarczej (ogólnej lub wycinkowej) lub tendencji rozwojowych, na tle obserwowanych prawidłowości rozwojowyc h i zjawisk społeczno-gospodarczych w okresach ubiegłych; 9) zabezpieczeniu' interesu og-ól nospolecznego na l eży przez to rozumieć czynności maJące 'na celu powzięcie decyzji i wykonanie przedsięwzięć gospodarczych, zapewniających efekt ekonomiczny najbardzie j odpowiadający obiektywnie stwierdzonym potrzebom ogółu lub większości społ e czeństwa, chociażby decyzje i" przedsję ­ wzięcia te nie były zgodne z interesem indywidualnym, . gnł-powym, regionalnym, branżo'.... ym, resortowym; 10) analizach ekonomicznych należy przez to rozumieć zespół czynności (operacji) koncepcyjnych, rachunkowych, porówn,awczych itd . mających na celu ze'b ra.nie .odpowiednich informa cji () stanie faktyc znym, jego przyczynach i zamierzeniach lub tendencjach, krytyczną ocenę istniejącego stanu i zamierzeń, tendencji itp., przeprowadzeńi·e rachunku ekonom.icznego, mo-żliwie ścis-łe ust.al e nie (wypośrodkowanie) skut.ków tego stanu lub -sl!:·utków prze w~ywanych, określenie i u za'sadnienie eko- . ~ nmnicznie naj.k:orzystniejsz:ego· rozv... i~ania w kilku mO " żliwych wariantach oraz pos.tawienie wniosków pGzwalających na· powzięcie prawidłowych decyzji gospoda-r czych, umożliwiają.cych osiągnięcie pożądanyc:h efek- t<!w; 11 ) racjonalnym gospodarowaniu nal€ży przez to rozumieć dysponowanie oraz użytkowanie, przerab,iani~ lub zużywanie środków działania (obrotowych, trwałych ) zgodnie z ich przeznaczeniem, przy zachowaniu zasad Hlchunku. ekonomicznego; 12) ko·r nórce ekonomicznej należy przez to rozumieć komórkę . organ .iiacyjną służby ekonomicznej (stanowis'ko pwcy, sekcjt;, dział, wydział, oddział, depar.tament itp.}, do której zakresu działania należy stałe wykonywanie funkc ji ekonomicznych; 13) służbach ekonomicznych nale.ży przez to Iozum-ie.ć pracowników zat~udnionych zarówno w komórkach ekGnomicznych. jak i w innych komórkach organi2acy jnych, wykonującyc h stale funkcje -w-ymagające kwa liIl ka-cj i ekonomicznych z zakresu: programowania i planowani.a gospodarczego, statystyczno--sprawozdawcz.e,anali.zy ekonomicżnej, rachunku ekonomicznego, ewidencji, kalkulacji kos ztów własnych i cen, opracowywania kosztorysów i taryf, zasad wynagradzania, taryfikatorów }}Iac, badania rynku, gospodarki materiałowej , gospodarki środkami trwałymi , gospodarki finansowej, ·obrotu towarow~go; reżimie ekonomicznynl Baloeiy przez to rozumieć sto1Y pr:iiepis · okre'Ślający zasady oszczędne'go iefektywnctg'o g·ospo{j.arczo przeprO"\'\iadzimia okre'!.lonego ~ Fodzaju typowtarzających się prze dsięwzięć ' (prllc), sLereguvpt'rilcji, dla których nie jes.t celo~()procowywłlJ:lje . wycinkowych rachunków ekono- micznycb; reżim ekonomiczny stanowi odpowiednik go.spoo..rciy i nzu,tSełnienie Ubnemion:e5toS&Wany.en :: pe-" powych llib złożonycb ;z Munitor P o lski Nr 55 475 Poz, 260 -,---- ,. ,_ . _---~------------------~------------=--=.....:.....WS I,ec hni e r eżimów techn ologicznych; reż im ekonomiczny składa siq z sz ereg u pr zepisów instrukcyjnych dla poszczególnych faz obróbki ' (pracy ) i stan owisk pra cy u czestn i czącyc h w rea lizac ji pro ces u produkcyjnego, określającyc h dla ka żde go stanowiska zasady lub n ormy ra cjonal negl), os zc zędnego i możliwie najbard zie j efektywnęgo p ostqpo wania z surowcami, ma teriała mi pomocnic zy mi, paliwami, smarami itd. (np. normy ich zużycia , norm y zapa su podręczn'e~Jo, tryb ich maga zyn owania i za bezpi ecze nia, p rzed zanieczyszczen iem, zbierania użytkowych odpadów produkcyjnych, ich pono,,~mego wykorzystania, os zczędnego i efektywnego gos pod a row ania siłą rob ocz ą, ener g ią, środkami tra nsportow y mi itd.); przepisy reżimu ekonomicznego powinny być opra cowywane i wprowadzane równocześnie z IJI l.episami r eż imu technoloyicznego jako normy instrukcyj.ne, równorzędnie obowiązujCfCe ich wykonawców. , II. Ogólne wytyczne racj.onalnego gospodarowania. § 4. 1. P rzedsię w zięcia gospodarcze pod e jmowane zarówno w ramach planów, jak i poza planem, powinny byĆ po przedzone ra chu nki em ekonomicznym (uproszczonym lUD kompleksowym ra chunkiem ekonomic znvm albo rachunk ie m makroekonom icznYln - w zależności ' od zasięgu i 'c harakte[U przeds i ęwzięcia). 2. Rachunkie m ekonomicznym (kompleksowym lub makroekonomicznym) przewidującym analizę r óżnyc h warianrtów rozwią z ar'l powinny b yć poprzed zo ne z reguly następu­ ją ce pr:zedsięwzięcia: 1) wskażniki, wytyczne i zadania zawarte w projektach perspektywicznych, wieloletnich i okresowych planów gospodarczy ch (przed siębi ors twa, branży, gospodarki narodow ej ), 2) przedsięwzięcia produkcy jne, rnw es tycy jne, 'modernizacyjne, r eko nstrukc yjne, handlowe , postępu techn icznego, remonty kapitalne, większe zmiany organizacyjne i inne przedsięwzięci a an ~:jaż ują ce powa ż ne środki obrotowe lub inw e s tycy jne albo w p ływające w sposó b istotny na przedmiot, za kres i metody d zi ałania lub zmieniające w poważnym stopniu slan środków trwały ch danej jednostki organizacyjnej lub organizacji g.ospodarc ze j. §.. 3. 1. Wszelkiego rod zaju działaln ość gospodarc za (produkcyjna, t ec hniczn'a, inwestycyjna, handl owa, usłu ~Jowa, remontowa itp .) posiada elementy ekonomiczne, wpł yw ające 3, Ra chun ek ekonomiczny przedsięJ'Vzięćwymienionych bezpo śre dnio zarówno na ogólne wyniki działalności gospowyż e j w ust. 2 pkt 1 i 2 powinien zawierać w szczególności darcze j te j je dnostki organizac yjne j, w której jest realizoanali zę sytuacji wyjściowej, wnioski wynikające z jej prowana, jak i pośrednio na wyniki cał e j gospodarki narodogn o~ rozw oj owyc h, proponowane warianty najbardziej racjowej. Z tych przyczyn każda jednostka organizacyjna (je d nos tka yospodarcza, organizacja gospodar cza , organ adminislra- nalny ch i społecznie uzasadnionych rozwią z ań oraz ocenę: 1) ich celowości, polrzeby i znaczenia z punktu widzenia cyjny itp.) obowiązana jes t przy planowaniu i w y konywan iu skutków ekonomicznych i społecznych w zakresie regiowszejkiego r od za ju przedsięwzięć gospqdarczych stosować n u, b ranży i przedsiębiorst wa; zagadnienia wykraczające ~asady rachunku ekonomicznego i ra ć j o naln ego gospodaropoza zak r es i możliwości oceny jednost ki organi zac yjne j wania w celu osiągnięcia optymalnych efektów ekonomiczp owinny b y ć przekonsultowane z jednost k ą naclrz c;dn ą nych i społ ecz ny ch. lub specjallstyczną placówką naukow o -baclawl: zą albo 2. W tym celu każda jednostka organizacyjna przeproinną fach ową jedn ostką organi z acyjną; wadza w ramach swego .zakresu działania, samodzi elnie lub 2) możliwości ich reali za c ji w dan yc h warunkach i okreprzy pomocy innych jednostek organizacyjnych i f~c howyc h sach czasu; instytucji, analizyekonomiczne. 3) wysokości potrzebnych nakładów oraz ich rodlaju i spo3. Kompleksowa analiza ekonomic zna, uwzględniają c., sobu u zyska nia ; cz.ynniki podane w § 2 pkt 10, powinna obejmować: 4) s podzi ew anego efektu gospodarczego; 1) obserwaCję zjawisk gospodarczych wpływających na sy- ' 5) okresu amorl yzacji nakładów; tuację i d z iałalność dane j jednostki organizacyjnej, zbie6) opłacalności każd ego r ozwa'Ż, an ego waTiantu przedsię­ ranie i opracowywanie rzetelnych informacji (materia w;?ięcia. łów statystycznych, sygnałów, sprawozdań, opinii itp. ) 4. Uproszczony rachunek ekonomiczny m o żnc:r stosowa-ć o jej potrzehiilch i możliwo ści ach oraz potrzebach sp ow zasa,dzie prz.y u stalaniu hlh podejmowaniu: ł ecznyc h i większych odbiorców wyrobów (usług) da1) bieżących zadar'l i z i ece ń planowych lub poz aplanowych nej jednostki; (produk cy jn ych, technIcznych, remontow ych, zakupu itd .,. 1) . 0b'iektywną ocenę istni ejącej sytuac ji gospodarczej jednie opartych na wzorcowych kalkula cjach lub k OSitorynostki organizacyjnej, stopnia wykonania przez , n ią zasach albo ty powych metodach i rozwią 7. anii;lCh o spraw(jar'! statutowych i planowych, a w szczególności zaspod zonych efektach ekonomicznyc h~ k o jenia w odpowiednim zakresie potr,zeb społecznych; 2) planowych przcclsięwliqć zW klzan yc h z wyclatkowaniern 2) analizę związ ku i wpływu d z iałalno ś ci gospodarcze j dawiqkszych sum ze środków obrotowych i inwestycy j)le j jednostki organizacyjnej na działalność innych ogniw nych; oryanizacyjnych i ich or~fanizacji gospodarczych oraz 3) przedsięwzięć dotyczącyc h ul epszen lub usprawni el1 techcałej gos poda rki narodowej ; nicznyc:h, ekonomicznych, organizacyjny ch lub meto4) wvkryeie tendenc ji rozwojowych lub prawidłowości go, dycznych nie powodujących większych zmian ' w istnies podarczych . wpływający ch na d z iałalnoŚć danej jedjących konstrukcja c h wyrobów, technologii, organizac ji n ostki organizacyjnej i organizacji gospodarczej przy produkcji, progrilmach produkcyjnych, zadania ch inw c zastosowaniu, w miarę możliwości, nowoczesnych mestycy jnych itp. tod i techniki informacyjnej ; 5) opracowywanie prognoz ro zwoju sytuacji gospodarczej 5. Rachunek ekonomiczny (makroekon om iczn y ) komwpływając e j na !?lanową działalność jednostki organiplek sowy lub uproszczony powinien być stosowan y : zacyjnej i jej organizacji gospodarczej; 1) w fa zie programowania zamierzonego ,przedsięwzięcia, 6) określenie najwlaściwszego w da'nych warunkach rozprzed · powzięciem ostatecznej decyz ji wykona wczej, n fJ. wiązania z ,kilku mo.żliwych wariantów rozwiązań ,gospoprzy włączaniu zamierzenia do projektów planów g()darczych, pot wi,e rd zo negorachunkiemekonDmicznym spodarczych (produkcyjn yc h, inw es tycy jnych; pośt'q p u ,(makro ekonomicznym); technicznego itp.) albo przy konkr e tyzacj i planu !Lib programu, przy składaniu lub aktept o waniu skllidariychza7) opracowanie wniosków wynikających z analizy, dotymówień itp.; óących podjęcia konkretnYth decyzji lub przedsięwzięĆ gospodarczych. 2) w czasie realizacji lub po zrealizowaniu ' pnedsięwzH~ci'ił . Monitor Polski Nr 55 476 - roż : 260 --------------~----~-------------------------------------------~--- (zadania, wska ź niki itp .) w celu kontroli wynikowej . je~ 4) przedstawienia wniosków co do projektu realizac ji nogo efektów społecznych i ek'onomicznych (badanie efe kwych zadań zastę pczy ch, zgodnych z aktualnym i potrzet yw ności ek o nomiczno-s iJ ołecznej). . bami odbiorców i zasadami ce lowej, ra cjonaln ej gospo6. W zasad zie nie podlega.ją analizie za pomocą rachundarki; · . ku ekonomicznego przedsięwzięcia gospodarc ze powtarzalne 5) przedstawieni a właściwym organ om · państwowym propoi typowe oparte na sprawdzonym re żimie (§ 10). wzorcu kalzycji zmiany met od i systemów d z iałania, jeśli obserwokulacyjnym lub kos ztorysie oraz proste czynności lub polewane ujemne zjawis ka i skut k i mają charakter pow ta cenia vvykonawcze zw iązane z r ea li z ac ją zad ań planow yc ą palny . lub innych przedsięwzięć , opartych na ra chun k u ekonomicz. "5" Właś c iwe jedn ostki or ganizacy jne obowiąz ane są n ym. Przedsięwzięcia te realizowane są jednak z zachowa- bez zw łoc z nie r'ozpatr zyć wnioski , propozyc je i opinie, o któniem zasad racjonalnego gospodarowania; ich wynik powi- rych mowa wyżej, w celu zapobieżenia powstawaniu strat ni en być analizowany za pomocą rachunku ekonomicznego. lub zbędnych kos ztów. i usun ięci a pr zyczyn nieracjona lnej 7. Kierownik jed nostki organizacyjn ej okre ś la zgodnie . dział a lno ści. ze sW J!.m zakres em działania, jaki rodzaj pr ze dsięwzię ć go§ 6. Bez poś redni inicjatorzy ro z wiązania ł epszeg o, nie .s po darczych wymaga ana-lizy za pomocą · rachunku ekono- stosowanego dotychczas, a przy nos ząc ego zna czne efekty miczn ego kom plekso wego, makroekonomicznego lub u jJrosz- ekonomic zne i s po ł ec zne, mogą otrzymać dodatkowe nagroczonego i jakie przedsięwzięcia mogą być zwolnione od tego dy z fundus zu postępu techniczno-ekonomiczneg o na zasarodzaju anali zy. Ustalenie wymagania zastosowania rachundach ogólnych. . . ku ekonomicznego nie ogranicza inicjaty wy służb ekono§ 7. 1. Zadania postępu ekonomicznego, o któ ryc h momicz·nych w stosowaniu innych metod anali zy ekonomic zn ej . . wa w § 3 ust. 3 i 5 u c h w ały, dot yczą w szczególności: 8. Jednostki nadrzędne (zjednoczenia, prezydia rad na 1) rac jonaliza cji gospo darki wewnątr z jednostki organizarodowych, ministe rstwa) okre~lają, jakie przedsięwzięcia gocyjnej, gałęzi gospodarki narodowej, resortu; s;Jodarcze w podl eg łych im jednostkach organizacyjnych 2) racjonali zac ji współ p racy gos podarc zej (obrotu, koopew y magają zbadania za pomocą rachunku ekonomiczneg o racji, za op'a tr.zenia·, zbytu, wymiany usług itp.) z innymi d .,g prawdzenia efektów ekonomicznych na zasadach okr eślo ­ jednostkami organizacyjny mi gospodarki us po ł ec znionej n yc h przez te je dn os tki nadr zędn e . w kraju, gałęziami gospodarki narodowe j, resortami; 9. Dokumentacja stwierd z ająca badanie z~ pomocą ra3) racjonalizacji międzynarodowej współpracy gospodarczej I chunku ekonomiczn ego powinna być przechowyw ana w ak4) pod ejmowania r esortowych, ogóJnobranżowych lub reIta ch uzasadniających . dec yzj ę gospodarczą prze z okres przegiona lnych pr7edsi ę w z ięć gos podarczych pol ep szających widziany przepisami ogólnymi dla tego rod za ju dokumenmetody gos podarowania i wyniki ekonomiczne d zi ałalno­ 1acji. ści lub przyspiesza jących tempo wzrostu ekonomicznego § 5. 1. Kierownik każdej jednostki i ko mórk i organigos podarki narod owej ; ~acyjn e j obowią z any jest stosować zasady racjonalnego go5) st osowania innych, właściwych dla danego rodzaju dzia~poda rowania i rachunku ekonomicznego na powierzonym łalno ś ci metod, organizacji i środków ekonomicznych mu odcinku pracy. d z iałania, z apewniają cyc h osiągnięcie wyników społecz­ 2. Służba ekonomiczna danej jednostki organizacyjnej no-gospodarczych o doniosłym znaczeniu. obowią za na jest zg łosi ć niezwło czni e po przeprowadzeniu 2. Jednos tki organizacyjne inogą podejmować, w ramach rachunku ekonomicznego opinię lub wniosek o rezygnację określonego ryzyka, uzasadnIone celowością społe czn ą przed!Z za mierzenia lub zaniechanie r ea lizowane go przedsięwzię- . sięwzięcia gospodarcze (np. badania naukowe, próby techcia gos?odarczego nie znajdują cego zapotrze bowania spo- . niczne, doświadczenia itp.),- których ostateczny e fekt ekoł ecz ne go , wyka z ującego ujemne wyniki ekonomiczne lub nomiczny nie daje się z góry pr z ewidzieć lub obliczyć . Mi\S przecznego z ·int erese m o gó lnospołecznym . Opinie i wnio- nistrowie określą dopus z czalną ' wysokość nakład ów lub inne ·s ki służby ekonomicznej powinny być ro zpatrywane przez kryteria uzasadnionego ryzy ka gospodarc zego, w rama ch któki erown ik a komórki organizacyjnej inicjującej zamierzenie. rych podległa jednostka organizacyjna mo że samodzie lnie. 3. Wnioski,

ust. 2, podlegają rozpa- w granicach posiadanyc h środków, podjąć się tego rodzaju t rze niu przez ki erownika danej jednostki organizacyjnej przeds ięwz ięcia na podstawie wstępnego, orientac y jnego ra,(d yre ktora pr zedsiębiorstwa, zj ednoc zenia), · przy ewentual- chunku ekonomicznego . .

1. Zal eca się podejmowanie kompleksowyc h ek spery': ,nym ud ziale rzeczoznawców z inny ch wła śc iwych instyt ucji h ib jedno stek nadr zędnyc h, jeśli ki erownik komórki inicju- · mentów ekonomicznych w skali mi ę d zyz akładow e j (regionalnej), zorganizowanych na r zecz kilku pr ze dsiębiorstw lub w ·j ące j zamierzenie podtrzymuje swą decyzję o r ealizacji przedskali ogólnobranżow e j . Eksperymenty w skali og ó lnobranżo­ sięw z i ęci a pomimo negatywnych rezultatów przeprowadzonewej i dotycz ące całe g o . regionu wymagają zatwierdzenia {JO rachunku ekonomicznego. Decyz ja po zy tywna kierowhiprzez Komite t Ekonomiczny Rady Ministrów. ·ka je dnostki organizacy jnej podlega wpis ow i do akt danej ·s prawy. 4: Oce na realizacji zadań, p rze dsi ę w z ięć i uzyskanych
2. Je śli by w toku opracowania projektów planów albo efektów ekonomic ż nyc h powinna b yć wykorzystana przy r ealiza cji zadań, limitów lub wskaźników planowych ra chuustalaniu pr emii i przyznawaniu na gród z fundus zu postępu n ek ekonomiczny' wykazał ni ecelow ośt lub nieefektywność technic zno-ek on omic znego ·dla rea liza torów.
3. Wa ż niejs
4. e pr ze dsięw z ięcia, zw łaszc z a wymagające · .projekt owanych .lub reali zow an yc h zadań (wskażnik ó w wsp ółdz i ałan ia kilku ko mó rek lub je'dnostek org anizacyj .1 . przedsięwzięć gospodarczych), służba ekof!omiczna ob 0:wiązana jest n i e7.włocznie p rzedstawić odpowiednie wnioski. ny ch, powin ny posiada ć harmonogram wykona wczy; w miakier ownikowi swe j jednostki organizacyjne j w celu: . rę możn·ości powinny one b yć u przec\nio zbadane dQświad­ 1) prze prowRd ze nia wyjaśni e ń i u z godni e ń z j e dnostką orczainie w wę ż szym zakresie . _
5. Bard ziej złożone pr zedsięwzięcia ekonomiczne, wyganizac yjną, która zadania te zleciła; 2) przeprowad zeni a odpowiednich zmian w planach dzia- magają ce większych nakładów finansow yc h, powinny być opra cowywa ne i realizowane przy pomocy właściwyc h instyłalności we własn y m za kr esie , j eśl i zmiany te nie przetutów naukowo-badawczych, u czelni wyższy ch lub c1orad~ kracza ją zak res u jego w ł aściwości ; 3) uzgoclnienia tych zmian z je dnostkami współd z iałaj ącym i ców i s pecjalistów z zewnątrz, po· konsultacji jednostki nacir·zędne j lub innych zainte res owanyc h j e d no st ek or ganrzacy j~ lub nadr zędnymi , j eś li zmi any te uzal eż nione są od ich d ecyz ji; nych (np. odbiorców). . - I \ . '/ Monitot; P ol ski Nr 55 477 - _ _ _ _- 2_ _ _ __ _ _ _ _ _ _ _ _ _ _ _ _ _ _ _ _ _ _ _ _ _ _ _ _ _ _ _ _ _ _ _ _ _ _ _ _ _ _ _ _ _ _ _ _ _ _ _ _ _ _ _ _ _ _ _ _ _ _ _ _ _ _ _ _ _ _ _ _ _ _ _ _ _ _ _ _ _ _ __ _ Poz.
6. Programy postępu ekonomicznego oraz projekty poszczególnych ważniejszych przedsięwzięć gospodarczy ch powinny być rozpatrywane kol.egialnie przez wła ~ ciwy do tego organ dan e j jednostki organizacyjn e j (or9an samorządu robotniczego pr ze dsiębiorstwa, kolegium lub radę technicznoekonomiczną zjednoczenia, kolegium ministers twa, prezydium rady narodowej). O w y borze formy kolegialnego rozpatrzenia analizy i trybie realizacji wniosków decyduj e kierpwnik danej je dnostki organizacyjnej, który , w ramach swych uprawnień podejmuje ostateczną decy z ję wykonawczą. jednostka organizacyjna obowiązana jest okresowe anali zy i oceny ekonomiczne swej działalności oraz działalności jednostek podporządkowanych w terminach ustalonych przez właściwe~Jo ministra (pr ezydium woj ewódzkiej rady narodow e j). Zaleca się przeprowadzan,i e tych analiz: 1) co mi es iąc, w rozmiar ze ograniczonym do najwa żniej­ szych dla badanej jednostki wskaźników techniczno-ekonomic znych, niezbędnym dla oceny działalności gospodarc zej (planowej i pozaplanow e j); wnioski w tej sprawie przedstawia kierownikowi danej jednostki organizacyjnej służba ekonomiczna; podlegają one omówieniu na posiedzeniu organu samorządu robotniczego; 2) co kwartał - szczegółowej analizy głównych elementów i wyników d zi ałalności gospodarc ze j, m. in. na podstawie s prawozdań finansowych, sprawozdall ogólnych i statys tyki; wnioski z anali zy przedstawia kierownikowi służ­ ba ekonomiczna na podstawie informacji i wniosków zainteresowanych komórek organizacyjnych; kierownik jednostki organ izacyjnej refer.uje najważnie jsze zagadni e nia na konferencji samorządu robotniczego (innych organów kolegialnych); 3) raz' w roku kompleksowej analizy i oceny sytuacji gospoda rcze j danej jednostki organizacyjnej (pr zeds ię­ bi orstwa, branży, regionu, resortu), pod kątem działal­ ności własn e j i jej zwią z ków z innymi .ogniwami gospodarczymi w zakresie realizacji podsta wo\:Vyc h 'jej zadań i. celów (np. produkcji na potrzeby kraju i na eksport); s ytuację' gospodarczą ocenia konferencja samorządu robotnicze qo z udziałem rady techniczno-ekonomicznej przedsiębiorstwa lub innych właściwych organów kolegialnych.
7. W / pracach nad programem postępu ekonomicznego oraz anali zą proj ektów przedsięw z ięć gospodarczych służby . ekonomic7.ne powinny wykorzystywać bi eżąco ws zelk iego 'r odzaju dane po zw alające na . ori e ntację w sytuacji ekono micznej, a zwłaszcza dane z ewidencji kosztów własnych. 3 . . Terminy posiedzeń w sprawach anali z wymienionych w ust. 1 powinny być skoordynowane z pracami nad pIanami następnego okresu , a kompleksowa analiza roczna (ust. 1 pkt 3) z pracami nad weryfikacją bilansów.
8. Posiedzenia w sprawie oceny dzialalności są . protokołowane, wn iosk i przekazywane do realizacji wykonawcom, a wykonanie ich kontrolowane pr zez służbę ekonomiczn". Protokoły posiedzeń, omawiających kompleksowe analizy wYlńienione w ust. 1 pkt 3 powinny być ' przekazywane jedn ostce nadr zędnej. §
10. Każda przeprowadzać §
12. Niezależnie od obowiązującej s pr,wozdawczości, je dnostka organizacy jna obowiązana jest z własnej iniCjatywy informować dorażnie właściwą jednostkę nadrzędną o sytuacji gospodarcze j, ważniejszych zjaw is kach gospodarczych i skutkach przedsięwzięć' ekonomicznych. każda
13. Na żądanie jednostki nadr zę dnej lub życzenie innej do tego u po ważnionej jednostki organiżacyjnej na l eży udost ępniać informacje i wyniki rachunku ekonomicznego niezbędne do prawidłowego opracowania, przez nie anali z ekonomicznych o szerszym zakresie. ·260
14. Analizy sytuacji ekonomicznej i prognozy gospodarc ze powinny mi e ć charakte r kompl e ksowy , uwzględniający wS lystkie elementy współ z al e żne . dotyczące p oszczegól nych' jed nost e k organizacy jnyc h, ich z9rupowań gospodarc zyc h i ca ł ej gospodarki narodowej, a w miarę potu:euy również ' ich związków z elemen ta mi międ zy narod.ow e j współpracy gospoda rc zE' j. . Jednostki organizacyjne zwią za ne stałą współr>racą z innymi jedn ostkami ornanizacy jnymi (np. w zakresie skupu, impo rtu, zaopatrze nia, koope racji, zb yt u. eksportu) pod'ejmują wspólne anali zy i kompleksowe rachunki ekonomiczne (makro eko nomi cz ne) dotyczące cało ści problemów w celu racjonalizacji współpracy' 90spodarc zej. Zaleca się organizowanie wspólnych przedsięwzięć i stosowanie zwią z anych z nimi zachęt materialnego zainteresowania organizacji współdziałają cyc h w y nikami realizowanych przedsięwzięć, np. związanyc h z końcowym efektem sprzedaży wyrobu finalnego (usługi), \.v yprod.ukowanego przy ud ziale kilku zakładów produkcyjnych; pod zia ł zysku po'między różnych uczestników obrotu · materiałowego, utrzymujących wspólny magazyn, podział kosztów i nadwyżek działalno ści obiektu produkcyjnego (np. narzęd ziow ni) na zasada ch uzgodnionych pom iędzy zainteresowanymi jednostkdmi organizacyjnymi uczestniczącymi w porozumieniach lub zrzeszeniach gospodarczych i dzial.ajątych na podstawie szczególnych przepisów.
15. Każda jednostka organizacyjna ma ob owi ązek wystę ­ pować z wnioskami o polepszenie form i metod współpracy gospodarczej z innymi jed nostkami współd zi ałającymi (np. o dostawy wł a ściwych typowymiarów, d~tali, półfabrykató w w ramach koop e ra cji lub d ostaw zaopatrzeniowych itp.) .. jeśli wyniki tej współpracy . są nic zadowa lają ce. 7 . . Zachęty materialne (nagrody, premie) z t ytułu r e alizacji u sprawnień ekonomicznych p ow:nny b yć przyznawane pracownikom realizujclcym b ez pośr e dnio te przedsięwzięci a. tj. za wykonanie konkretnych zada.J'! .
16. Pomysły,

ust.' 7, podl e gają wy nagradzaniu z fundus z u postępu technicżno-ekonomicznego na obowiązujących zasadach.

1. Komórka służby ekonomicznej wyznaczon a przez kierownika danej jednostki org ani zacyjnej prowadzi ewidencję zgłoszonyc h wniosków, dokumentację dotyczą c ą ich ocen y i realizacji oraz załatwia, formalności związane z przyznaniem przysługujących nagród .
2. gospodarczą 5: §
4. J e dnostki organizacyjn e prowadzące działalność a zwłaszcza produkcyjną i inwestycyjną, obowiązane są wprowadzić na podstawie zarządzeń lub inslruk- , cji swych kierowników stałe reżimy ekonomic zne (§ 2 pkt 14 ł dla złożo n ych pr zed sięwzięć gospodarczych określoneqo rodzaju, wymagających poważnych nakładów finansowych. Dot yczy to np. określonej serii produkc ji oraz całokształtu prac i środków tec hnicznych i organizacyjnych związanych z elaną prod uk cją lub przedsięwzięcia inwestycyjn ego i związ a­ nych z nim prac projektowo-kosztorysowych, p lanistyc Lnych. wykonawczych i nadzoru in westycyjnego.
5. Reżimy ekonomiczne mają na celu za pewni e ni e stosowanIa na odpowiednich stanowiska ch pracy zasad r<l e:i o nalnego gospodarowania i przestrzeg ania ' usta lonych norm. normatywów, limitów materiałowych, norm zużycia Hel . '
6. Reżim ekonomiczny dan ego pr ze dsi ęwz.ięcia (yru~y przedsięw z ięć) powinien uw zg lędnia ć w szc zegól ności 71Clsady: 1) pełnego, racjonalnego wykorzystania zdolności produkcyjnych maszyn i ur z ąd z eń; 2) naj e fektywniejszego wykorzystania roboc izny.; 3) oszczędnego zużycia surowców, materia-lów pom ocni czych, paliwa, energii, c zęś ci za.miennych, rlilrlf;cll.i itp.; 4) celowego wykorzystania lub innego sposobu zagospodagospodarczą, Monitor Polski Nr 55 - Poz. 2GO 478
7. Szqególowe zadania i podział pracy w · służbie ekorowania wszelkich powstających w toku procesu gospodarczego , odpadów i surowcÓw wtórnych; nomicznej oraz jej strukturę organizacyjną ustala kierownik danej jednostki organizacyjnej na zasadzie postanowień 5) uzyskania w ustalonym czasie ząplanowanych eLektów produ kcy jnych (realizacji dosŁa wy, przekazania obiektu . uchwały oraz w trybie obowiązujących przepisów. do użytku) i odpowiednich wyników ekonomicznych. §
9. W dużych przedsiębiorstwach państwowych oraz zjednoczeniach powinno istnieć stanowisko głównego 4.. W jednostkach gospodarczych, w których opracov,ry(na czelne q o) ekonomisty. wane są przepisy (reżimy) technologiczne i organizacyjne, reżim ekonomiczny powinien sten owić ich część składową.
10. Do zadań głównego (naczelnego) ekonomisty należy -' \"1 zależno~ci od charakteru działalności reżimy ekonomiczne ustalanie wytycznych metodologicznych do prac służby ekomogą być także opracowane dla calego przedsiębiorslwa lub nomicznej dan'e j jednostki organizacyjnej (branży), inicjowadla poszczególnych komórek or9anizacyjnych. nie ważniejszych prac ekonomicznych i przedsięwzięć mają­
11. Normy reżimu ekonomicznego powinny być w przecych na celu poleps zenie metod i wyników gospodarowania, widzianych okresach czasu kontrolowane i aktualizowane instruowanie pracowników służby ekonomicznej w tym zaw miarę realizowania usprawnień technicznych i organizacyjkresie, sprawdzanie przestrzegania wytycznych i zasad prą­ nych, wprowadzenia nowych surowców, urządzeń technicz-, widłowej gos,Jodarki oraz koordynacja ważniejszych przedOnych itp. sięwzięć i prac ekonomicznych w przeclsiębiorstw;e (zjedno
12. Reżim ekonomiczny oraz wydawane na jego podstaczeniu), ja k np. planistycznych, analitycznych, międzyzakła­ wiepolecenia są wiążące dla pracowników jednostki orgadowych itp. nizacyjnej,
13. Główny (naczelny) ekonomista je5it podstawowym or- ' ganem danej jednostki organizacyjnej inicjującym i wdraża­ III. Zasady organizacji służb ekonomicznych~ jącym zadania postępu eko,nomicznego oraz kierującym analizą celowości ekonomiczno-społecznej, badaniem efektyw§
15. Funkcje związane z ,opracowywaniem zagadnień ności ekonomicznej i zgodności planowania i gospodarowaekonomicznych, projektów i ana liz ekonomicznych, racjonania z ogólnymi zasadami rachunku ekonomicznego i racjolizacją metcd gospodarowania, stosowaniem rachunku e '(onalnej gosjJodarki. nomiczneqo, optymalizacją przedsięwzięć gospodarczych itp.
16. Glównemu (naczelnemu) ekonol11iście przysługuje prawykonywane są zarówno w ukbdzie kompleksowym, dotywo wglądu i opiniowania wsz e lkich projektowanych i realiczącym działalności gos;Joc1arczej całej jednostki organizazowanych przedsięwzięć: gos podarczych przedsiE)biorstwa cyjnej (branży, regionu itd,), jak i w układzie wycinkowym, (branży) oraz przedstawiania swemu zwierzchnikowi wnioobejmującym poszczególne rodzaje działalności lub komórki sków o za niechanieprzedsię~vzięć nieracjonaln ych. orqanizacyjne, niezależnie od ich zakresu działania oraz
17. Ministrowie na wniosek dyrektorów zjednoczeń okrekwa lifikacji zawodowych zatrudnionych w nic,h pracowniślają, w których przedsiębiorstwach 'powinny istnieć stano~ ków. wisk a głównego ekonomisty.
18. Funkcje,

ust. 1. wykonują kierow§ 14. 1. Głównemu (naczelnemu) ekonomiście podlega nicy jednostek i komórek organizacyjnych oraz pracownicy z re~uly bezpośrednio komórka ekonomiczna. służby ekonomiC7.nej. 2. Zaleca się be zp ośrednie podporządkowywanie głów­ 3. Służba ekonomiczna powinna być zorganizowana we nemu (naczelnemu) ekonomiście nadto następujących komówszy stkich jednostkach organizacyjnych w zakresie_ wymarek organizacyjnych (spra w): ganym ella clane90 rodzaju działalności, tj. bądź w formie 1) planowania gos ;)odarczego (perspektywicznego, wielowydzielonych komórek organizacyjnych i stanowisk _pracy, letniego i okre,sowego); bądź w formie funkcji wykonywanych przez przedmiotowo 2) zatrudnienia i plac; właściwe komórki organizacyjne i stanowiska pracy. 3) kosztów i cen; § 12. 1. Służba ekonomiczna może składać się: 4) sprawozdawczości i statystyki; 1) z zastępcy kierownika danej jednostki orqanizacyjnej do 5) fInansowania (z uwzglc;dnien iem przepisów uchwały nr 187, spraw ekonomicznych; w przedsięb'io rstwach i zjednoRady Ministrów z dnia 12 mćlja 1959 r. w sprawie rew~zji czeniach funkcje te sprawuje główny ekonomista, zafin anso wo- księg owe j pań st wowych jednostek 'organizastępca dyrektora przedsiębiorstwa (naczelny ekonomista, cy jnych - Monitor Polski Nr SS, poz. 278). zastępca dyrektora zjednoczenia); 3. Kierownik jednostki organizacyjnej może powoływać 2) z wydzielonej komórki organizacyjnej (ekonomicznej, dla określonych kompleksowych lub trudniejszych opracoekonomiki i, planowania, planowania gospodarczego), wań ekonomicznych c zasowe grupy robocze złożone z odpoobejmującej kompleksowo zagadnienia ekonomiczne dowiednich pracowników przedsiębiorstwa i fachowców zaprotyczące jednostki orqani.zacyjnej jako całości i jej szonych z zewnątrz. związków gospodarczych z innymi ' jednostkami organizacyjnymi, zwanej dalej "komórką ekonomiczną"; 3) pracowników posiadających kwalifikacje ekonomiczne, zatrudnionych w komórkach organizacyjnych o różnym przedmiocie działania, wykonujących, w ramach zakresu działania tej komórki i na jej potrzeby, funkcje służ­ by ekonomicznej. 2. W z,ależności od potrzeb , i rozmiarów problematyki służba ekonomiczna może składać się ze wszystkich lub tylko niektórych rodzajów komórek albo stanowisk wymienionychw ust. 1 pkt 1, 2 i 3. 3. Pracownicy służby ekonomicznej działający w ramach przedmiotowo właściwych komórek organizacyjnych opra c owują zacJadnienia ekonomiczne na zasadach metodologicznych ustalonych dla tej słu ż by i współdziałają w tym zakresie z ogólną komórką ekonomiczną lub zastępcą kierownika je dnostki organizacyjnej do spra\'- ekonomicznych. IV. Służby § 15. ekonomiczne zjednoczeń i specjalistycznych jednostek organizacyjnych przemysłu. 1. W biurach projektów technologicznych (brani resortowych) powinny istnieć stilnowiska główne­ go specjalisty do siJraw ekonomicznych wykonującego funkcje ekonomiczne przy opracowywaniu założeń inwestycyjnych, projektów i dokumentacji projektowo-kosztorysowej inwestycji i rekonstrukcji organizacyjno-technicznej przedsiębiorstw i branż. Główny ekonomista mo że mieć do pomocy pracownię ekonomiczno-organizacyjną. 2. Do obowiązków głównego specjalisty do spruw ekonomicznych biura projektów należy w szczególności przeprowadzanie rachunku ekonomiczne90 oraz ustalanie dla opracowywanej dokumentacji, we wszystkich je j faLach, wytycznych zalecających przyjęcie naj właściwszych z punktu wiżowych .. Monitor Polski Nr 55 479 - POL. 160 ------------------------------~~--- ·dzenia efektywności e k onomic zne j z ał ożeń tec hniczno-ekono - projektów, o ś rodki informacji tec hnic zno-eko nol aiczne j itd .) mi cznych, ud zielanie w tym zakres ie por ·d i pomocy pro- na obowiązujących zasadach. jektantom, sprawdzanie e fek ty . .vnośc i eko! o miczne j zastoso3. Do z a d ań naczelIreg o ekonomisty , z a~t ępcy d yrektor a wanych ro związ all ora z opracowywan;e lub udzi a ł w . o pr aco- do s praw ekon om icz nych i komórki e k on omic znej w zjednow ywa niu. k orMe rató w i opinii d la ra dy techniczne j biura czeni u, nale ż y w s zcze gólności inićj c wanie, organi 7.·owa nie pwjektów w dzie dzinie ekonomiki i efektywności ekono- i koordynac ja ogól n obranżowyc h z ami e rz eń, gospodarc zych miczne j oprac owywanej dokumentacji. i prac majqcych na cel u polepszenie me tod plańowania i go3. Dokumentacja projektowo~kosztorys o wa inwes ty cji s [lo dar owa nia oraz poprawę wynik,ó w d z iałalności gospodari pr o jek tó \V (e kons trukc ji org a nizacy jno-tec h nic zne j pow inna cze j bra nży w celu zapewnienia calej bran ży prawidłowego by ć kontrasygnow a ca przez głównego ~pecjalistę do spraw ro zwoju i zas ;Jokoje,ni a potrzeb społecznych w zakresie wyekonomic znych biura. Dokumenta cja e konom iczna zawierają ­ robów produkowanych prze z branżę, przy · m oż liwie najca rachunek e kon omicz ny e fekt ywn o ś ci proje ktowane j inweos z cz ę dn ie js zy m zaan g aż o waniu środków inwestycyjnych styc ji stan ow i ni eo dłą czną c z ęść składową d okumentacji proi obrotowych. jek towo- kosztor yso we j. § 18. 1. Nac ze lnemu ekonomiści e , zast ę pcy dyrektora 4. Rady technic zne (naukowo-techniczne ) biur proje k- do spraw ekonomicznych zjednoczen ia, powinny podlegać tów nal eży r ozsze rz yć o s'pecjalistów z dziedziny ekonomiki b e zpo ś rednio komórki organizacyjne (spra wy): od powiednich branz, wprowadzając do nich fach owcó w 1) pianowania ekonomicznego i sprawozdawczości ogólne], z w y żs zy m wyks z tałceni e m ekonomicznym w liczbie od poanalizy ekonomicznej; wia d ają ce j potrzeb om te j prob lem atyki. ' 2) zatrudnienia i płac; 3) programowania ro.zwoju branży i planowania inwestycji; 5. Przep is y ust. 1-4 odnoszą się odpowiednio do cen4) kos ztów i cen; . traln yc h biur konstrukc y jnyc h. 5) finansowania (z uw z gl ędnieniem prze pisów uchwały nr 187 § 16. 1. W instytuta ch nau ko wo-badawczych pracują­ Rady Ministrów z ania 12 maja 1959 r. w sprawie rewicych dla branż przemysłowych lub grup b r anż i innych gałę­ zji finansowo-księgowej państwowych jednostek organizi gospodarki na rodow ej nale ży rozszerzyć planową temazacyjnyc h - Monitor P olski Nr -.58, poz. 278). tyk ę prac naukowo-badawczy ch z dziedźiny ekonomiki bran2. D z iał (wydział) ekonomiczny (planowania i ekonomiż owe j, zgodnie z potrze bami i kierunkami ro zwojowymi tych branż . Dla zapewnienia kom p l eksowoś ci prac nauko wo-ba- . ki branży) spełnia zadania przewidziane w § 17 VI zakre.>ie ustalonym przez dyrek tora zje dnocze nia . da wczych nal eż y u z upełnić te maty z zakresu techniki i tech3. Inne · d z iały funk cjonalne zjednoczell o p racowują zanolog ii opracowaniami ekon omic znymi. 2. . Instytuty naukow o-badawcze, placówki naukowe Pol- gadnienia ekonomiczne wchodzące w zakres ich pr ze dmioski ej Akademii Nauk i zainter eso wane katedry s z kół w y ż- . towej właściw ości wedł ug zasad przew idzianych w lichwale, zgod nie z zarządzeniem dyrektora zjednocze nia. szych powinny brać aktywny 'ud zi ał w opracowywaniu za- § . 19. Zjednoc zenia (zje dnoczenia wiodąc e ) współdziała­ gadnień e konomic zno-technicz nych i eko nomic zno-organizacyjnyc h związanych z pra cami nad wie loletnimi i okresowy- jące lub koop e rujące z za granicznymi organizacjami gospodarczy mi w rama ch międzynarodowej współpracy gospodarmi planami gospodarczymi branż oraz programami ich komczej i w ymiany towarowe j opracowują wszechstronne anali-pleksowej rekonstrukcji organizacy jno-technic znej , opracozy efektywności tej współpracy, zamierzonej i · realizowa nej. wywać przy stoso wan e do potrzeb i warunków dan e j branży metody. analizy i rachunku ekonomiczneg.o oraz prohlemy § 20. 1. Zjednoczenie organizuje konsulta c je i informapost ę pu ekonomicznego, pr ze p ro wadzać badania ek onomiczcje dla potrzeb branży, wydaje biul e tyny, dostarcza niezbęd­ ne na terenie pr ze dsiębiorstw, służyć p or adą i pom ocą naunych materiałów i or ganizuje kursy doszkalające dla określonych s pec jalno śc i ek onomicznych bran ży. kową dla przedsiębiorstw, zje dnocze ń i mini sters tw ora z ini2. Zj ednocze nia wiodące obejmują swym zakrese m dziac jowa ć , organizować i re a l izow aćpr zeD.sięwz ię c ia do świ ad­ łania pr ob lemy optymalizacji efe któw ek onomicznych dziaczalne z zakr es u post ęp u e konomicznego. łalno ś ci c ał e j b r an ży , . nie zależ nie od organ iza cyjne go ·podpo3. Insty tu ty naukowo~badawc z e powinny, począwszy .od r z ądkowania pr ze d s i ębiorst w br anży . W mi-ilfę potrzeby zjed1965 r., ro z po cząć doskona len ie i s pec ja liza c j ę sw yc h prano cze nie m oże powierzyć opracowanie poszczególnych procownik ó w nauk o wo-bada wczych w dzi e dzina ch ekonomiki i orfJ ani z,acji prze my słu oraz - w z iąć ud zi ał w s zkole niu i do- bl e mów e konomicz nyc h bra n ży okreś lon e j jednostce organi'skonal eniu kadr kierowniczych i koncepcyjnych słu ż by eko- zacyjnej (n p. przed s ię biorstwu patronackiemu, instytutow i nOlhiczn e j na podstawie ogólnego, wi el oletni ego progra m u bran żowem u it p. ). 3. Zjednoczenie organizuje przedsięwzięcia postępu ek oo iHac owanego · przez Centra lny' O ś rodek Doskonalenia Kadr nomiczn eg o, d otyczące całej br a n ży, przez sw oje b iuro zby Kierownic zych przy Komitecie Pracy i Płac. tu, biuro pr oje któw, biur o k onstrukcyjne , bran żowy instytl.,!t § 17. 1. Zjednoc ze nia jako organiza cje g.ospodarcze grunauk ow o-badawczy, centralne labo ratorium ora z inne jedpuj ące przedsiębiorstwa okre ś lon e j bran ży (branż) spełniają n os tk i organizacyjne, wspó ł p rac uj ące z branż ą. przed e wszy stkim zadania mające na celu wzmoż e nie p os tę ­ 4. Kolegia, komisje ogóJnobraniowe i rady tec hn icznopu ekonomiczneQo, t echnic zn ego i organiza cy jn e go w da ne j ekon omi,cz ne zje dn o c ze ń pow inny w swoich [lrograma ch prac bran zy oraz w y konują ]:wiązane z tym funkcje k oordyna cj i w więks z ym stopniu uw zg l ędnia ć p r oblema t ykę eko nomi czi na dzor u. ną d otyc z ącą c a łe j branży i rozpatrywać za ;Jadnienia o du2. Ws zy~t ki e w azme Jsze przedsięwzięcia zj e dnoczeń, ż y m zna czeniu dla eko nomiki branży i go spodarki nar odo Z\vlaszc za w zakre s ie planowania gospodarczego, r eko nstrukcji or ganizac y jno-techn iczne j, inw estyc ji, postęp u te ch nicz- wej. 5. VV miarę po trze by zjednoczenie powinno o rgani zow a ć n egQ, ~ atrlldnienia, p ła c , org anizac ji, g ospodarki mat eria ł o ­ z e spo ł y opracowl1jące korilple ksowo a ktualne pr ob le my ekowej, zbytu, tra nsp ortu, m i ędzy na ro do we j wspó ł pr a cy gos podarcze j, kompleksowe j koord ynacji bran ży ja ko całości, im- n om i k i bran ż ow e j, ' wi ąż ą ce si ę z innymi gaJęziami gospod ark i (np. koo perac ji pro du kcj i, inw estycj i, rewnstrukcji orgap ort u i eksp or tu, powinny być podbudowane śc i słą analizą nizacy jn o-techniczne j, za o patrzenia materiidowo-te ch n icznei udokum en towane ra chunki em ekonomicznym. Do prac tyc h z jed nocze nie powinn o w ł ąc zy ć nie tylko własny a pa ra t, lec z g o, kompletacji d ostaw itd ,). odpowi edni e res or towe lub pozaresortowe, s pecj alistyczne § 21. 1. Program, o k tórym mowa w § 3 uchwa ly, spojedn ost ki organizac yjne (instytut y, u cze lnie wyższe , biura r zą d zo ny dla d a ne j branży , jako całości , p ow ini en objąć o I l ł Monitor P olski Nr 55 -- 4~0 Poz. 260 ,~--~--------------------------------~-------------------------------~----~--------- zj edn ocze nie wiodące i wszystkie jednostki organizacyjne danej branży. Prog,ram ppwinien dotyczyć w szczegó!ilOści: ' metod planowania gospodarczego i programowania produkcji zgcidnie z potrzebami rynku i odbiorców ora z warunkami techniczno-ekonomicznymi danej branzy, try bu przeprowadzania elastycznych zmian we wszystkich elementach planu, spowodowanych potrzebami operat y wnego dostosowania zadań produkcyjnych do zmi e niających się potrzeb rynku lub eksportu i do zmian w sytuacji gospodarc ze j branży (np. vire ment, ograniczenia lub rezygnacji z Ilmitów środków przy t yc h samych lub lepszych efe ktach ekonomicznych), stosowania wlaściwych bodźców ,ekonomicznych, uspra wnienia gospodarki materiałowej, a zwłaszcza ' kooperacji, zaopatr~enia, zbytu i gospodarki zapasami, systemu informacji techniczno-ekonomicznej, sprawozdawczości, analiz i prognoz gospodarczych, stosowania ra chunku ekonomicznego i makroekonomicznego oraz przekazywania dyspozycji związanych z oceną syt uacji gospodarczej i zaspokojeniem potrze b odbiorców, innych, ważnych dla danej branży odcinków działal­ no śc i i metod pracy. 2. Program, o którym mowa w ust. l, powinien objąć również tych uczestników poroz.umień branżowych zawartyc h w trybie odrębnych przepisów, których działalność g osp odar cza obj ę ta jest planami gospodarczymi zjednoczeń wiodących. § 22. Banki finansujące działalno ść gospodarczą (eks-ploa tacy jną i inwestycyjną) uspołeczniony c h jednostek organizacyjnych pod e jmują w swoim zakresie d z iałania prac e i przedsięwzięcia z mier z ające do popra wy metod gospodarowania i pole psze nia wyników finansowych oraz wsp~łdzia­ łają z właściw y mi organizacjami gospodarczym i i przedsię- biorstwami przy opracowywaniu i rozwią zy waniu trudniejs zy~ h zagadnień e konomiczno-finansowych z tej dziedziny. Dotyczy to np. opracowywania programów i realizacji zadań p os t ęp u ekonomicznego w zakresie ogólnych zadań banku, analizowania ważniejszych przedsięwzięć gospodarczych, poradnictwa finanl> owo-ekonomicznego w sprawach kredvtowania i finansowania przedsięwzięć', badania efektywności ważnieJs zyc h przedsięwzięć gospodarczyc h itp. V. - Funkcje ekonomiczne ministerstw gospodarczych. § 23. 1. Funkcje ministerstw gospodarczych mają we wszystkich oslcinkach działalności głć>wnie charakter ekonomiczny (ek onomiczno-techniczn y, ekonomiczno-organizacyjny, ekonomiczno-inwestycyjny it(l.). 2. Głównym zadaniem ministerstw w zakresie ekonomiki i nadzoru nad działa In ością gospodarczą pooległych jedn ostek organizacyjnych (zjednoczeń, przedsiębiorstw) powinno być: 1) wydawanie na podstawie zasad i kierunków ustalanych przez Partię ' i Rząd wytycznych i zarządzeń wykonawczych planowe j polityki gospodarczej oraz poprawy me tod planowania i gospodarowania dla po,dległych zjednocze t'! ..:.. w zakresie problematyki eko nomi cznej calvch branż (gałę z

1. i)przemysłowych, w sposób kompleksowy (produkcja. zatrudnienie i place, zaopatrzenie, zbyt, po stęp techniczny, inwestycje) z' uwzględnieniem wniosków i zadań mających znaC7enie ogólnokrajowe, międzybran­ żowe oraz międ zynarodowe; wytyczne planowe powinny być oparte na analizie potrzeb społec z nych i sytua cj i gos podarcze,j nadzorowanych gałęzi gospodarki narodowej w skali krajowej i międzynarodowej oraz na wnioskach i projektach opracowanyc'h przez podległe orga':. nizacje gospodarc ze; zagadnienia bardziej złożone powinny być' dodatkowo przeanalizo wane przez powołane, do tego zespoły problemowe lub powie rz,one instytuc jom naukowym i naukowo-badawczym; , " 2) bieżące studiowanie sytuacji gospodarcze j ogólnokraj,o wej i na jej tle sytuacji branż nadzorowa.nych w świ e1l 9 potrzeb ' gospoda rki narodowej; 3). opracowywanie analiz i syntez ekonomicznych , dotyczą­ cych cal e go r e sortu i całych gał ęz i gospodarki narodowej , wykrywanie tend e ncji ro zw ojowych sytuacji gospodarcze j oraz op-racowywanie odpowiednich prog no:& i wni osk ów dla Komisji Planowania przy Rad zie Ministrów oraz Komitetu Ekonomicznego Rady Ministrów; 4) opracowywanie wytycznych i orga ni zowanie opracowań ' kompl eksowych oraz opracowywanie resortowych programów p-ostępu 'ekonomicznego; , 5) analiza i włą cz anie do projektów planów wieloletnich' i roc znych , zadań postępu ekonomicznego oraz wysuwanie wniosków o dokonanie odpowiednich zmian i u 7. u~ pełnień wyn ikając ych z aktualnych potrzeb i sytuacji gospoda rcz ej oraz współ-pracy międzynarodowej; 6) opracowywanie resortowych wytycznych metodologicznych w zakresie programowania i realizowania przedsię­ w z ięć postęp u ekonomicznego oraz racjonalizacji metod gospodarowania; 7) stawianie wnio~ków w sprawach dokonania odpowiednich posunięć przez inne r e sorty i organy pozaresortowe w przedmiocie poprawy metod i wyników ekonomicznych współdziałania resortu z ty1ni organiza{'jami ,i organami. '3. \V zakre sie problematyki objętej właściwością , resor,. tu min isterstwo gospodarcze, jako ministerstwo wiodą c e, obejmuje swymi pracami i wytycznymi kompleksowo wszyst, kie branże i dziedziny gospodarki należ.ące do branż nad zorowanych przez ministra, Niezależnie od ich -a dininistracyjnego podporządkowania. 4. Realizując swoje funkcje ekonomiczne ministerstwa gospodarc ze powinny włączyć do prac nad programem postę­ pu ekonomicznego re sortu i jego r e ali:!:acją resortowe placówki naukowo-badawcze, biura projektów i inne specjali' styczne je dnostki organizacyjne resortu. \V pracach tych należy st o sować zasady i wytyczne współpracy ze szkołamI wyższymi, us talone w u ch}Vale nr 108 Rady Ministrów z dnia 10 marca 1963 r. w sprawie zasad współpracy pomiędzy szkołami wyższymi a jednostkami organizacyjnymi gospodarki uspołecznion e j (Monitór Polski Nr 32, poz. 163). 5. Ze względu na wielką ilość i różnorodność problemów gospodarczych i różny stopień ich ważno ś ci dla polityki gospodarczej Państwa należy poddać selekcji zagadnienia, funkcje i uprawnienia wykonywane dotychczas Przez ministerstwa pod kątem pozostawienia w nich tylko zagadnień i funkcji, od których wykonywania zależy osiągnięcie podstawowych dla kraju zadań" planów wieloletnich i roczn yc h oraz uprawnień koniecznych ze względu na umożliwienia koordynacji mięcjzybranżowej i międzygałęziowej, jak również wykonywanie nadzoru państwowego i kontroli. Pozostałe zagadnienia i funkcje należy przeka z a ć podległym organizacjom gospodarczym (zjednoczeniąm) powierzając im równlez uprawnienia do podejmowania w tych sprawac h ostateczn yc h decyzji, a tym samym obciążając je całkowitą odpowiedzialnością. Równocześnie należy wzmocnić syste matyczną analizę ekonomiczną i nadzór ora.z doraźną kontrolą węzłowych e lementów gospodarki branż przez ministerstwa i banki finansujące. Zmiany, o których wyżej mowa, powinny być zarejestrowane w statutach ministerstw i zjednoczeń . 6. W celu usprawnienia współdziałania państwowych organizacji gospodarczych, o rozszerzonych u prawnieniach, z na cze lnymi organami adminj~lracji państwowej i wykorzy- , stania ich fachowej wie dzy i doświadczenia w sprawach danej branży przy podejmowani u ważnych, ogólnokrajowych 4<; 1 Monitor· Polski Nr 55 ~.ecyzji gospodarczych, zaleca się .w łąc z enie d yre kto rów określonych z jedno cze ń wi odącyc h do kolegiów ministerstw, jako cz!onków stałych lub niestałxch. § 24. 1. Mirii sterstw a powinny: '1) prz ep rowadzać anali zę ekonomiczną celowości i efekty wno śc i projektów pla nów i wi ększyc h prz.edsięwi',ięć planowanyc h przez podl e~ le organizacje gosj-lodarcze, 2) sko or dyno wać w przekroju r eg ionalnym, międ zy bran żo­ w ym i międzyre .s orto wym branżowe plany i przedsię­ w z ięcia w celu uzys kania maksymalnych efek tów eko,nomiczny ch przy określonych środkach. , 2. Projekty planów gospodarczych i ważniejsze prze dprzedstawiane Komisji Planowania przy Ra dzie Ministrów do uzgodnienia oraz proje kty u c hwał w t yc h spra wac h, prze dsta wiane pod obrady Rządu , powinny być poparte danymi cyfrowymi i opisowymi, u z asad n iają cym i ekonomiczną celowość i e f ektywność w skali ogólnokrajow e j proj e kt o wan yc h pr ze ds~ęwzięć i pla nów, oraz prze widywać rozw iązania al te rnat yw ne w' bard zie j skomplikowanych wypadkach . 3. Wn iosk i przedstawiane pod obra dy R z ądu, angażuj ąc e więks ze środki państwow e i rozstr z ygające o kierunku rozw 'o ju określonej gałęzi gospodarki lub regionu, powinny być poddane p opr zedza jąc e j anali zie grona ekspertów lub in stytucji naukowych w celu opracowania i przedstawienia R z ą­ dowi odpowiednich koreferatów i wariantów rozwią za ń. 4. Analiza wy konania i uzyskania planowanych rezultatów i efektów powziętych decy zji gos podarczych i re alizowany ch prz e dsi ęwzięć powinna być w sposób zasadniczy w zmocniona i ud osk onalona. \Nszelkie istotne odchylenia w z ało że nia c h, e fekt ach i terminach realiza c ji (np . uruchomie nia now yc h obiektów inw estycy jnych) powinny być dokładni e anal izowane i nie z wło cz ni e sygnalizowan e organowi, który powziął wiążącą d e cy z ję . Organ ten powinien sięwzię ci a Poz. 260 i 261 przedsięwziąć odpowi e dnie kroki, ekonomicznie uzasadnion e , ujemn e skutki odchyl e ń, a tak że aktualizować inne zadania, środki i przedsięwzięcia, be zpośrednio lub po ś r ed n i o u za l e żnio ne od poprzednich. Przest rze ganie ty ch za sad postępowania pow in no być k ontrolowa ne prze? nacze lne or ~lany pod e jmujące ostateczne decyz je lub wykon ują ce nad zó r. pozwalające zrewidować § 25. 1. Zal eca się wyznacze nie w ministerstwach gospodarczyc h odrębnego podsek re tar za stanu do spraw ekonomic znych, jako koordynatora programów, planów i prze dsi ęw z ięć mających na celu realizację przepisów uchwa ły w !·esorcie. 2. Zakres dżialania departamentu ekonomiczn eg o (planowania lub inneg o o analogicznym zakresie d zi ałania) mi,ni sterstw gospodarczyc h powinien być dostosowany do za dań i metod pracy ustalony ch w uchwale, uwzględniając s zczegółne warunki d zia łalno ści resortu. 3. Zakres d z iałan,ia inn yc h depar'tamentów (biur) funkcjonalnych ministerstwa powini e n być dos tos owa ny do zadań ustalonych w uchwal e, odpowiednio do przedmiotu d zia łania tych departame ntów. Dotyc zy to w s zczegó lnoś c i departamentów techniki, inw es t yc ji, z atrudnieńia i pła c , finan!lÓW (bud żet owo-finansowe go ), zao patr zenia i zbytu. VI. Funkcje ekOl!Omiczne prezydiów rad narodowych. § 26. W y d zia ły prezydiów rad narodowyc h prowagospodarczą mogą posiada ć służbę ekonomiczną zorg ani zowa ną i działającą według zasad ogólny ch pr zew id zianych w §§ 2-14, dostosowany ch odpowiednio d o ich warunków i potrzeb. d zące lub 1. nad zo ruj ące d ział aln ość 2. Właściwi ministrowie (kierownicy centralnych ur zę ­ dó
2. w)wydadzą w tej spra'wie w y tyczne w zakresie nadzo rowan yc h przez nich dzieci zin d z iala.1noŚ c i rad narodowych. . 261 UCHWALA Nr 225 RADY MINISTROW z dnia 29 lipca 1964 r. w sprawie organizacyjno-technicznej rekonstrukcji branż l gałęzi gospodarki uspołecznionej ' oraz regionów. W celu s t wor ze nia podstaw do int e ns yw niejszego wzrostu ekonomic z no-s po łe cznego oraz racj onalneg o planowania r qzwoiu gospodarcze go branż, gałęz i gospodarki narodowej i regionów przez stosowa'n ie now oczesnych, wysok o wydajnych metod oraz form organizacji produkcji i za rzą d zan ia, a zwłas zcz a przez prawidło w ą koncentrację, s pec jali z a cję, modernizację, rejoni z ację i k oop era c ję produkcji i usług oraz k ojarzen ie w spół ;)facy gospodarczej mi ę d zyza kład owe j, mię­ d zy bran żo w e j lub międzynarodowej, pozwalając yc h na osią­ ganie znacznego wzrostu zdolności produkcyjnych i wy dajń ości pracy oraz na wszechstro nną poprawę innyc h efektów ekonomicznych w zas ad zie bez nakładów na nowe inw e stycje - Rada Ministrów uch w alai co następuj e : 1. 1. Ministe rstwa (centr alne ur zęd y ) nadzo rujące i gałęzie gospodarcze, zjednoczenia wiodące, pr ezyd ia woj e wódzkich ra d nar odowych oraz w yznaczone przedsiębiorstwa (lub zrzeszenia przedsiębiorstw) przystąpią do o praco wania programów; organizacyjno-technicznej rekons tr ukc ji na dzorowa nych bran ż i gał ęzi gospodarki narodowej lubregionó\v wed lug zasad uregul owanych uc hwalq, dostosowan ych do ich wa runków i potrze b, § branże dotyc zy glównie branż oraz gałęzi przemy i bud ow lanyc h. Programy re konstrukc ji branż resortów p rze mysłowy c h i budowlanych powinny być opra co wane w takich terminach, by za dania i efe kty gos podarcze zwi ąz ane ze s porz ądz en i e m inny ch części planu wieloletniego m ogły być włączone do planu S-l e tniego na lata 196fi-=1970. Prograh1y te powinny być opracowane nie pó ź niej niż do dnia 31 ma rc a 1965 r. Zakres bran ż , gałęzi gospodarczych i r egi on ów objętych obowiązkiem opracowaQ,ia programu r eko ns trukcji okr eś li dla poszczególnych r esortó w Prz ewodn iczący Kom ite t'u Nauki i Techniki w poro zumi en iu ż Pr z ewodniczącym Komisji Planowan ia przy Ra d zie Ministr ów oraz zainteresowanym i ministrami. 3. Ministrowie nadzorujący br a n że i gałęzie gos poda rcze nie wymie nione w u st. 2 (n p. komunikacyjne, transportowe, łą czności, rolnic ze , l eś n e , h a ndlowe, komuni1łne , g eo logi czne, gospodarki wodnej, żegluCJowe it,d.) wydad zą w terminie 3 m ięs i ęcyo d wydania w y tycznych, o których mow,a w . § 7 pkt 1, w p oroz umien iu z Prz e wodni cz ą c ym Komite t u Na.uki i Techniki, w y t yczne w s prawie m e tod , try bu i tenninów opr aco wania programu organizacyjno -techniczne j rekonstrukc ji podl e gły c h im gałę z i gos podarki. 2. U c hwała słow yc h