← Polska

Zarządzenie Ministra Komunikacji z dnia 12 marca 1968 r. w sprawie używania pojazdów samochodowych do celów służbowych.

łv1 0nitor Polski Nr 12 ~ 17~2~____________________________________~P~0~ z_._ 7_7~i~78 3) wykorzystanie limitu finansowego za poszczególne lata, poczynając od roku 1968, ustalone w jed nostkach działa

§ 18. 2.

Przy przejazdach służbowych należy korzystać przede wszystkim z naj tańszych środków komunikacji (tramwaj, autobus, kolej), a w wypadkach uzasadnionych· również z taksówek za zwrotem kosztów rzeczywistych. Służbowy samochód osobowy może być uzyty, jeżeli nie ma możliwości skorzystania z publicznego środka komunikacji lub jeżeli pilność sprawy uzasadnia użycie tego samochodu. Przejazd powinien odbywać się najkrótszą drogą.

  1. Samochody osobowe administracyjne mogą być uży­ wane na obszarze województwa właŚciwego według siedziby jednostki i na obszarze województw sąsiednich.
  2. Ustalony obszar wpisuje do dowodu rejestracyjnego organ rejestrujący samochód.
  3. W wyjątkowych wypadkach służbowy samochód osobowy może być używany do przewożenia do pracy i z pracy na terenie jedne j miejscowości kierownika jednostki i jego zastępców za zezwoleniem właściwego -ministra (kierownika urzędu centralnego, przewodniczącego prezydium wojewódzkiej rady narodowej), jeżeli w danej miejscowości nie ma publicznych środków komunikacji, z tym że może to dotyczyć tylko dużych jednostek organizacyjnych i nie może stanowić podstawy do oceny potrzeb jednostki w zakresie ilości etatów samochodowych ani też powodować przekroczenia limitu godzin nadliczbowych kierowcy.
  4. Przewóz pracowników do pracy i z pracy autobusami przeznaczonymi do przewozu nie więcej niż 15 osób łącznie z kierowcą (§ 3 ust. 2 pkt 4) może się· odbywać na tych samych zasadach, co przewóz pracowników autobusami przeznaczonymi do przewozu więcej niż 15 osób (§ 3 ust. 3). §
  5. Zabrania przewozów: się używania pojazdów służbowych do 1) przekraczających cel lub zadania służbowe zlecone do wykonania pracownikowi użytkującemu pojazd służ­ bowy, 2) między miastami wojewódzkimi, gdzie istnieją dogodne' połączenia środkami komunikacji publicznej, 3) do pracy i z pracy: a) samochodami osobowymi z

§ 11ust.

5, b) samochodami ciężarowymi określonymi w §3 ust. 2 pkt 3 nie dostosowanymi do przewozów pracowniczych, 4) zarobkowych, 5) poza obszarem, ustalonym dla danego pojazdu (§ 11 ust. 3), 6) niezgodnych z przeznaczeniem pojazdu, 7) bez kart drogowych odpowiednio wypełnionych, 8) bez sprawnie działających i zaplombowanych liczników kilometrów. §

  1. j
  2. Pojazd służbowy może być prowadzony przez pracownika posiadającego odpowiednie prawo jazdy zatrudnionego na innym stanowisku niż stanowisko kierowcy, pod warunkiem zniesienia etatu kierowcy, zapewnienia przez jednostkę ubezpieczenia (autocasco) oraz pisemnego zezwolenia wydanego: 1) w odniesieniu do pojazdów jednostek wymienionych w § 4 ust. 3 - przez właściwego ministra (kierownikaurzę­ du centralnego, centralnej instytucji) lub odpowiednio przewodniczącego prezydium wojewódzkiej rady narodowej, 2) w odniesieniu do pojazdów innych jednostek prU!z kierownika jednostki nadrzędnej na wniosek kierownika jednostki, z wyjątkiem pojazdów wymienionych -w § 3 ust. 2 pkt 2 i 3, w odniesieniu do którychzezwolenie wydaje kierownik jednostki.
  3. Zezwolenie (ust. 1) wydaje się w zasadzie na rok 'kalendarzowy; po tym okresie może być ono przedłużone.
  4. W uzasadnionych wypadkach może być wydane także zezwolenie na okres krótszy niż 1 rok, a także zezwole" nie bez likwidacji etatu kierowcy, jeżeli przyniesie to jednostce określone korzyści.
  5. Pracownikowi, któremu powierzono prowadzenie służ~ bowego samochodu, może być przyznany dodatek do uposażenia z tytułu prowadzenia pojazdu i wykonywania dodatkowych czynności związanych z obsługą codzienną i eksploatacją. Zasady przyznawania dodatku i jego wysokość -określają odrębne przepisy. MoIiitor Polski Nr 12 • -! 175 §
  6. Pojazdy służbowe powinny mieć stałe miejsce postoju w obiektach jednostek.
  7. W razie braku miejsca w obiektach jednostki, jej kierownik może zezwolić na czasowe garażowanie w innych miejscach niż określone w ust. 1, pod warunkiem uzyskania zgody organu do spraw komunikacji prezydium wojewódzkiej rady narodowej i należytego zabezpieczenia pojazdu przed kradzieżą, uszkodzeniem i uruchomieniem przez osoby niepowołane oraz zapewnienia obsługi technicznej. R o z d z i a ł
  8. Używanie osobistą pojazdów samochodowych stanowiących własność pracowników jednostki do zaspokojenia potrzeB słutbowych. §
  9. Z uwzględnieniem warunków określonych w §§ 11 i 12 do zaspokojenia służbowych potrzeb komunikacyjnych mogą być używane samochody osobowe, motocykle l motorowery stanowiące własność osobistą pracowników jednostki, zwane dalej "pojazdami prywatnymi", za żgodl\ tych pracowników i na podstawie decyzji kierownika jednostki, a w odniesieniu do kierownika jednostki - za zgodą kierownika jednostki nadrzędnej.
  10. Za zaspokojenie potrzeb służbowych nie uważa się dojazdów z domu do miejsca pracy i z miejsca pracy do domu, z

§ 11ust.

5. 3. Samochód osobowy powinien być użyty do równoczesnego przewozu kilku pracowników, jeżeli wyjeżdżają służbowo w tym samym kierunku. 1. Pracownikom, którzy do wykonywania zadań stale własnych pojazdów samOChodowych, szczególnie pracownikom objętym listą, o której mowa w § 6 ust. 2, może być przyznany ryczałt w wysokości wynikającej z pomnożenia limitu przebiegu przez stawkę określoną w § 17 ust. 2; limit przebiegu nie może wynosić więcej niż 1.000 km miesięcznie dla samochodu i 600 km dla pojazdu jednośladowego . W wyjątkowych wypadkach limit przebiegu może być wyż~zy, jednak nie więcej niż o 25%. § 16. służbowych używają 2. O przyznaniu ryczałtu, wysokości limitu przebiegu lub jego podwyższeniu decyduje właściwy minister (kierownik centralnego urzędu, przewodniczący prezydium wojewódzkiej rady narodowej, prezes centralnego związku spół­ dzielczego, przewodniczący organu naczelnego organizacji społecznej) zgodnie z wykazem stanowisk ustalonym przez Ministra Komunikacji w porozumieniu z Ministrem Finansów. 3. Pracownik, któremu przyznano ryczałt (ust. 1), obowiązany jest w razie skorzystania ze służbowego pojazdu samochodowego zwrócić koszty jego użycia, obliczone według . stawek, które stanowiły podstawę ustalenia ryczałtu. 4. Dla pracowników używających często pojazdu prywatnego do celów służbowych kierownik jednostki wyznacza limit przebiegu, oddzielnie dla każdego samochodu i na każ­ dy kwartał. Przepis ust. 1 ' stosuje się odpowiednio; 5. Jeżeli wyjazd służbowy pojazdem prywatnym odbywa się na podstawie polecenia wyjazdu służbowego lub delegacji służbowej albo właściciel pobiera ryczałt (ust. 1), karta drogowa nie jest wymagana. 6. W innych wypadkach niż określone w ust. 5 karta drogowa jest wymagana, z tym że w miejscu przeznaczonym na numer inwentarzowy pojazdu samochodowego należy wpisać wyraz "prywatny". . § 17. 1. Za użycie pojazdu prywatnego w sprawach służ­ bowych przysługuje właścicielowi pojazdu od jednostki zwrot kosztów użycia. Nie dotyczy to pracowników pobierających ryczałty. Poz. 78 2. Stawki zwrotu kos ztów użycia pojazdu wyn o szą: 1) dla samochodu osobowego - 2,30 zł za 1 km przebiegu, 0,90 zł za 1 km przebiegu, 3) dla motoroweru - 0,60 zł za 1 km przebiegu. 2) dla motocykli - 3. W uzasadnionych wypadkach Minister Komunikacji, na wniosek zainteresowanego ministra, może w por ozumieniu z Ministrem Finansów ustalić odpowiednie wyższe stawki zwrotu kosztów niż określone w ust. 2, nie więcej jednak niż o 2(Jl/o. jeżeli przejazdy odbywają się w wyjątkowo trudnych warunkach eksploatacyjnych. 4. Zwrot kosztów za jednorazowe użycie pojazdu prywatnego w sprawach służbowych przysługuje za przejazd najkrótszą drogą nadającą się do przejazdu, ustaloną przez jednostkę, chyba że ze wskazań licznika wynika, że faktyczny przejazd został wykonany drogą krótszą. Podstawą rozliczenia jest karta drogowa,. polecenie wyjazdu służbowego lub delegacja służbowa. 5. Zwrąt kosztów użycia pojazdu prywatnego w sprawach służbowych poza granicami kraju określają odrębne przepisy. R o z d z i li ł 7. Używanie pojazdów lłutbowych • jednostek do celów nleałużbowych. § 18. 1. Kierownik jednostki może na pisemny wniosek organizacji społecznej lub- politycznej, działającej na terenie danej jednostki, użyczyć jej nie odpłatnie pojazdu służbowe­ go wraz z kierowcą, o ile zamierzony wyjazd ma na celu dobro ogólnospołeczne (np. masowe uroczystości, akcja wyborcza itp.). 2. W uzasadnionych wypadkach kierownik jednostki może na wniosek rady zakładowej (rady miejscowej) zezwolić pracownikowi lub zespołowi pracowników na odplatne użycie pojazdu służbowego do innych celów niż służbowe, pod warunkiem że nie ucierpi przez to normalny tok czynności służbowych w jednostce: 3. Za użycie pojazdu służbowego do celów, o których mowa w ust. 2, pobiera się następujące należności: 1) przy użyciu samochodu osobowego - 2,30 zł za 1 km przebiegu, 2) przy użyciu autobusu (do 15 miejsc łącznie z kierowcą) - 2,10 zł od każdej osoby za każdą godzinę wynajmu, liczoną od chwili wyjazdu z zajezdni do powrotu do tejże zajezdni, najmniej jednak za faktyczną ilość miejsc siedzących i najmniej za jedną godzinę, 3) przy użyciu sa.mochodów ciężarowych, o ładowności:

  1. a)do 0,5 tony włącznie - 20,00 zł za każdą godzinę,
  2. b)/ponad 0,5 do 1,0 tony włącznie - 22,00 zł za każdą godzinę,
  3. c)ponad ' 1 ,O do 1,5 tony włącznie 24,00 zł za każdą godzinę. 4. Należności określone w ust. 3 pkt 2 i 3 stosuje się, jeżeli przebieg pojazdu, pr zypadający średnio na ka żdą opła­ coną godzinę, nie jest więks z y niż 15 km. W razie przekroCzenia tej normy nale żności pobiera się za tę ilo ś ć godzin, jaka wypada z podzielenia sumy prze jechanych kilometrów przez 15. Godziny zaokrągla się przez opuszczani e okresów czasu do 30 minut, a podwyższ a się do pełn e j godziny okresy czasu ponad 30 minut. 5. Przepisy ust. 3 i 4 nie mają zastosowaniu w tazie używania pojazdów służbowych w wypadkach określonych w zarządzeniu nr 83 Prezesa Rady Ministrów z dnia 11 si erpnia 1962 r. w sprawie pokrywania kosztów ' używania pojazdów samochodowych uspoł ecznionych zakładów pracy' dla celów wypoczynku ' świątecznego pracowników tych zakła­ dów (Monitor Polski Nr 63, poz. 303). ~~_o~n=i~to~r~P~o_ls~k~i_N __r_l_2__________________________________ 176~________________~------------------------.-p-o-z-.-7-8 3) w centralnych organizacjach spółdzielczych oraz ich jednostkach podległych -- na fundusz, z którego pokrywa~. ne są wydatki administracyjne tych organizacji oraz ich '. jednostek, R o z d 'z i a ł 8. Przepisy końcowe. § 19. 1. Za użycie pojazdu służbowego niezgodnie z przepisami zarządzenia winnych należy pociągnąć do odpowiedzialności służbowej, niezależnie od odpowiedzialności karno-administracyjnej. 2. W razie przekroczenia przepisu § 12 pkt 1, 3 i 4 nieod odpowiedzialności określonej w ust. 1 winnych obowiązuje zwrot kosztów przejazdu, obliczony według stawek określonych w § 18 ust. 3. zależnie 3. W razie przekroczenia przepisu § 12 pkt 2 i 5 zwrot kosztów przejazdu (ust. 2) obowiązuje kierownika j~dnostki według stawek określonych w § 18 ust. 3. § 20. Należności pobierane na podstawie § 18 ust. 3 i § 19 należy odprowadzać: na dochody właściwej części budż e tu (centralnego lub terenowego), z którym dana jednostka jest powiązana, 2) w pozostałych państwowych jednostkach or ganizacyjnych (przedsiębiorstwach, zakładach budżetowych, gospodarstwach pomocniczych i innych) -- na dochody tych jednostek, . 1) w jednostkach budżetowych 4) w ' organizacjach społecznych -- na dochody własne tych' organizacji. § 21. 1. Kontrolę stosowania przepisów zarządzenia, oprócz kontroli resortowej, wykonują inspektorzy gospodar-' ki si1mochodowej ~inisterstwa Komunikacji oraz inspektorzy gospodarki samochodowej organów do spraw komunikacji ' prezydiów rad narodowych. 2. Ni~ podlegają kontroli wykonywanej przez inspektorów gospodarki samochodowej (ust. 1) samochody reprezentacyjne oraz w zakresie celowości ich używania -- pojazdy służbowe Prokuratury Polskiej Rzeczypospolitej Ludowej. § 22. Traci moc zarządzenie Ministra Komunikacji z dnia 6 grudnia 1963 r. w sprawie używania służbowych pojazdów · samochodowych (~onitor Polski Nr 92, poz. 431). § 23. · Zarządzenie wchodzi w życie z dniem ogłoszenia. ~inister Komunikacji: P. Lewińskl Reklamacje z powodu niedoręczenia poszczególnych numerów wnosić należy do Administracji Wydawnictw Urzędu Rapy Mi· nistrów (Warszawa 34, ul. Powsińska 69nl - skrytka pocztowa nr 3) w terminie 10 do 15 dni po otrzymaniu następnego kolejnego numeru. • Opłata za prenumeratę Monitora Polskiego wy nosi: rocznie 75,- zł, półrocznie 45,- zł . Prenumeratę można zgłaszać tylko na okres roczny (od LI) lub na okres półroczny (od 1.1 I od 1.VII). Opłata powinna być ulsz. czona co najmniej na miesiąc przed okresem' prenumeraty, a więc za okres roczny lub za I półrocze - do dnia 30 listopada, za II półrocze - do dnia 31 maja. Do abonentów, którzy opłacą prenumeratę po tych terminach, wysyłka pierwszych numerów dokonana zostanie z opóźnieniem. Opłala za prenumeratę powinna być dokonana przelewem lub trzyodcinkowym przekazem pocz· ' towym na konto Administracji Wydawnictw Urzędu Rady Ministrów w Narodowym Bariku Polskim, IV Oddział Miejski, Warszawa, nr 1551·91-11746. Rachunków za prenumeratę nie wystawia . się. Na odcinku wpłaty należy podać dokładną nazwę instytucji (bez skrótów), nazwę i numer doręczaj ącego ur zęd u pocztowego (jak Warszawa ID, Poznań 3 itp.). powiat, uli cę , nr domu, nr skrytki pocztowej oraz ilość zamawianych egzemplarzy Monitora Polskiego. ~-------------------Pojedyncze egzemplarze Monitora Polskiego nabywać można w punktach sprzedaży w Warszawie: · Al. l Armii Wojska Polskiego 2/4, "Dom Książki" - Księgarnia Prawno-Ekonomiczna - ul. Nowy Swiat l, kiosk "Domu Książki" w gmachu sądów -al. Gen. Swierczewskiego 127, w kasach Sądów Wojewódzkich w: Bialymstoku, Katowicach, Kielcach, Koszalinie, Łodzi, Olsztynie, Opolu, Rzeszowie, Wrocławiu i Zielonej Górze oraz w kasach Sądów Powiatowych w: Bydgoszczy, Bytomiu, Cieszynie, Czę­ stochowie, Gdańsku, Gdyni,. Gliwicach, Kaliszu, Krakowie, Lublin ie, Nowym Sączu, Os trowie Wlkp., Poznaniu, Przemy ś lu, RaCiborzu, Radomi u, Szczecinie, Tarnowie, Toruniu I Zamościu. Redakcja: Urząd' Rady Ministrów -- Biuro Prawne. Warszawa, al. Ujazdowskie 1/3. Administracja: Administracja Wydawnictw Urz ęd u Rady Ministrów, Warszawa 34, ul. Powsińska 69nl (skrytka pocztowa nr 3). Tłoczono z polecenia Prezesa Rady Ministrów w Zakladach Graficznych "Tamka". Zakład nr l. Warszawa, ul. Tarnka 3. Zam. 422. Cena 1.60 zł

🔗 Do źródła urzędowego

Wyjaśnienie AI na podstawie urzędowego tekstu ustawy. Orientacyjne, nie zastępuje porady prawnej.