Monitor Polski Nr 52 ... - ustalonych w uchwale: Jednostka gospodarki uspołecznionej kupująca przedmiot pokrywa jego cenę ze środków przeznaczonych na finansowanie inwestycji. § ,S: Poz. 4061407 915 ------------------~~------------------------------------------------ flrzedmiot o charakterze środka trwałego można przekązać nieodpłatnie: li w wypadkach określonych § 20 uchwały, 2) za zgodą dyrektora zjednoczenia - na potrzeby eksplo- sowanej jednostki organizacyjnej, zgrupowanej samym zjednoC2'eniu co zleceniodawfa. W tym § 6. Zarządzenie wchodzi 'w życie z dniem ogłoszenia oraz ma zastosowanie również do przedmiotów o charakterze środka trwałego nie zagospodarowanych do tego dnia . Przewodniczący atacyjne zleceniodawcy, wykonawcy lub innej zainlere,I Komisji Planowania przy Radzie Ministrów: J. Kulesaa 407 ZARZĄDZENIE PRZEWODNICZĄCEGO KOMISJI PLANOWANIA PRZY RADZJJ~ MINISTROW z dnia 8 grudnia 1969 r. w~- sprawie bilansowania I , rozdzielnictwa " Na podstawie§ l pkt 16 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 30 czerwca 1969r. w sprawie szczegółowego zakresu i trybu działania Komisji Plal)owania przy Radzie MinistrÓw (Dz; U. Nr 20, poz. 149) oraz § 20 uchwały nr 115 Rady Mi, ni~trów z dnia 30 czerwca IS69 r. w sprawie współpracy .na cielnych i centralnych organów administr'ćlcji państwowej W sprawach planistycznych (Monitor Polski Nr 30, poz. 225) ' zarządza się, co następuje: § 1. 1. Zarządzenie' reguluje zasady bilansowania i roz,dzielnictwa oraz stosowania w uzasadnionych wypadkach ograniczeń zużycia surowców, materiałów, części zamiennych i elementów kooperacyjnych, zwanych dalej "materia·łami". , 2. . Zasady bilansowania maszyn i urządzeń określa zarządzenie Przewodniczącego Komisji Planowania przy Radzie M·inistrów z dnia 2 sierpnia 1969 r. w sprawie zasad bilansowania" i rozdziału maszyn i urządzeń (Monitor Polski Nr 39, poz. 322). § 2. 1. Wszystkie materiały, zarówno produkowane w kraju, jak i sprowadzane z zagranicy, podlegają ' bilansowaniu. 2. Bilanse roczne, dwuletnie i wieloletnie stanowią głów ny e'lement l!sta'lania, a następnie weryfikacji planów gospodarczych. Projekty planów produkcji materiałów, zatwierdzime na poszczególnych szczeblach, powinny być uzasadniane prawidłowo opracowanymi bilansami. 3. W bilansach określa się ilości materiałów przeznaczonych na zaspokojenie potrzeb kraju i na eksport 'oraz wysokość rezerwy bilansowej na potrzeby nie przewidziane w iplanie. . 4. Szczegółowość bilansowania zależy od potrzeb jednostki bilansującej. Dla szczegółowego planowania produkcJi i obrotu należy opracowywać bila'ąse asortymentowe, , !pozwalające na ustalenie zgodnych z potrzebami kraju prawidłowych proporcji i planów produkcji poszczególnych asortymentÓw. _ 5. Bilanse materhlłowe na okresy wieloletnie stanowią m. in. podstawę do:
- l)programowania rozwoju zdolności produkcyjnych w zakresie materiałów dlą potrzeb kraju i eksportu, 2) ustalenia kierunku ....specjalizacji produkcji dla potrzeb krajowych i w ramach Rady Wzajemnej Pomocy Go, spodarczej, 3) określenia potrzeb importu i możliwości . eksportu, _ 4) sporządzania planów produkcyjnych i inwestycyjnych u odbiorców materiałów. .' . § 3. L Kierownicy jednostek zgłaszającychzapotrzebowa nie na materiały jednostkom bilansującym obowiązani są do:
- l)dopilnowania rzetelności i realności zgłaszanych potrzeb, materiałów. 2) ustalenia potrzeb na podstawie norm i wskaźników zużycia bieżąco aktualizowanych w miarę wprowadzania nowych konstrukcji i technologii oraz materiałów zastę'pczych. 3) weryfikacji zgłaszanych potrzeb w miarę zmianprojek- w tu planu produkcji oraz stanu realizacji zadań okresie poprzedzającym okres planowy. 2. Za'potrzebowania na materiały pochodzące częściowo lub całkowicie z importu powInny być szczególnie wnikliwie analizowane i weryfikowane. 3. Ró\vnolegle z opracowywaniem i zgłaszaniem zapo~ trzebowania na m~teriały (ust. 1 i 2) nal~ży dokonywać oceny wielkości zapasów, zgłaszając zapasy zbędne i nadmierne do zagospodarowania w trybie przewidzianym w uchwale nr 262 Rady Ministrów z dnia 12 sierpnia 1968 r. wsprawie rozporządzania przez jednostki gospodarki uspołecznio neJ niektórymi ruchomymi składnikami inajątkowymi (Monitor Polski Nr 35, poz. 245). § 4. L Bilanse powinny być sporządzane w zasadzie samodzielnie przez jednostki bilansujące(§ 5) na podstawie anallzy potrzeb, przeprowadzonej bez powszechnego ankietowania odbiorców. W tuku analizy jednostka bilansująca ipowinna' jednak w miarę potrzeby przekonsultować z zainteresowanymi ministerstwami i zjednoczeniami (jednostkami lI'ównorzędnymi) reprezentującymi największych odbiorców lub z tymi odbiorcami (organizacjami handlu wewnętrznego 'VI zakresie towarów rynkowych) 'przewidywane potrzeby w zakresie danyCh materiałów oraz sposób ich pokrycia. Konsultacje prowadzi się także na żądanie naczelnych organów odbiorców. W sprawach organizacji i zasad analizy popy tustosownie do specyfiki branży - należy posługiwać się wytycznymi Rady GospodaJki Materiałowej. 2. Jednostki bilansujące mogą w miarę potrzeby organizować zespoły bilansujące dla weryfikacji potrzeb zgłasza nych przez odbiorców, opiniowania realności bilansów najbardziej deficytowych materiałów i opracowywania wniosków wynikających z tej oceny. W uzasadnionych wy:padkach zespoły bilansujące powinny proponować pokrycie potrzeb materiałami zastępczymi. W skład zespołów bilansują cych powinni wchodzić przedstawiciele dostawców I odłJjor ców oraz w miarę' potrżeby placówek naukowo-badawczych. 3. Jednostka bilansująca powinna W terminach poprzedzających sporządzanie planów techniczno-ekonomicznych powiadomić jednostki, z którymi przeprowadziła konsultacje (ust. 1), w jaki sposób zostały uwzględnione w bilansach wyniki konsultacji. ' 4. Wielkości eksportu i importu materiałów przyjęte w bilansach powinny uwzględniać m. in. wieloletnie zobowiązania handlu zagranicznego, zobowiązania wyniką.jące ze