Obsah (5)

Monitor Polski Nr 56 Poz. 299 i 300 586 ------------------------------------------~-------- 6) zatrudniania w rzemieślniczych zakładach pracy młodo § 7. Centralny , Związp.k Rzemiosła współdziała z p

OGOLNE § 1.

zarządzenia dotyczą: 1) przedsiębiorstw, zakładów i innych jednostek państwo wych, działających według zasad rozrachunku gospodarczego; 2) central zjednoczeń i jednostek równorzędnych oraz jednostek. utrzymywanych z narzutów na koszty własne przedsiębiorstw i zakładów; 3) jednostek budżetowych; 4) , zakładów budżetowych; 5) banków oraz instytucji ubezpieczeniowych, pożyczko wych i oszczędnościowych; ~) przedsiębiorstw mających formę spółek handlowych, w których Skarb Państwa, przedsiębiorstwa państwowe lub spółdzielnie posiadają udziały wynoszące ponad 50% kapitału zakładowego; '7) spółdzielni i związków spółdzielni oraz ' ich przedsię biorstw i zakładów; .. 8) organizacji społecznych prowadzonych przez nie przedsiębiorstw i zakładów; 9) innych ,jednostek gospodarki uspołecznionej. § 2. Ilekroć w zarządzeniu użyto określenia: 1) "jednostka" -- należy przez nie rozumieć upr~wnione bilansowania centrale zjednoczeń, przedsiębiorstwa, zakłady, jednostki budżetowe, banki, instytucje i organizacje wymienione w § l; 2) "minister" - należy przez nie rozumieć także kierownika urzędu' centralnego, a w stosunku do jed~ostek spół dzielczych - zarząd centralnego związku spółdzielni; 3) "kierownik jednostki" -- należy przez nie rozumieć dyrektora, prezesa, przewodniczącego lub 'inaczej nazywaną osobę sprawującą -jednoosobowe kierownictwo · jed-' nostki lub też jej zarząd, ~ jeżeli jednostka zgodnie z obowiązującymi przepisami kierowana jest kolegialnie; 4) "konta syntetyczne" - należy przez nie rozumieć konta, na których prowadzi się ewidencję zgodnie z zasadą 'podwójnego księgowania; , 5) "konta analityczne"- -- należy przez nIe rozumieć konta oraz rachunki bankowe w bankach i instytucjach pożycz kowych i oszczędnościowych powstałe w wyniku podziału kont syntetycznych, na których prowadzi się ewidencję zgodnie z zasadą zapisu powtarzanego; 6) "księgi rachunkowe" -- należy przez nie rozumieć konta, rejestry, dzienniki oraz inne urządzenia ,ewidencji księgowej prowadzone w formie ksiąg oprawnych lub na lużnych kartach, w których dokonuje się zapisów księ·gowych pismem ręez,nym lub maszynowym; za księgi rachunkowe uważa się również zestawienia liczbowe (tabulogramy) otrzY1llywane jako rezultat przetwarzania do samodzielnego Monitor Polski -Nr 56 - W~:~ ----------~~----------~----------~~-- danych za pomocą elektronicznych maszyn cyfrowych lub też innych maszyn do przetwarzania danychf 7) "okres sprawozdawczy" - należy przez nie rozumieć poszczególne miesiące roku, a jeśli jedno!'tka nie ma obowiązku sporządzania miesięcznych sprawozdań finansowych - jego poszczególne kwartały; 8) "plan kont" - należy przez nie rozumie.ć obowiązujący branżowy plan kont lub inaczej nazwany plan kont, który określa zasady prowadzenia księgowośCi dla danej jednostki; 9) "sprawozdanie finansowe" - należy przez nie rozumieć zestawienia liczbowe sporządzone na podstawie ksiąg rachunkowych, zgodnie z instrukcjami w sprawie sprawozdawczośCi finansowej. DZIAŁ II PODSTAWOWE ZASADY PROWADZENIA KSIĘGOWOSCI Rozdział l Zasady ogólne. § 3. 1. Jednostki obowiązane są prowadzić księgi rachunkowe w walucie polskiej, rzetelnie, to jest zgodnie z prawdą materialną, na podstawie planu kont i przy zastosowaniu racjonalnych rozwiązań organizacyjno-technicznych. 2. Zapisy księgowe powinny obejmować wszystkie dokonane przez jednostkę operacje gospodarcze ' z podziałem na lata oraz króts ze od lat okresy sprawozdawcze. 3. Zapisy księgowe powinny być dokonywane bieżąco,' pIZy stosowaniu prawidłowej techniki księgowości, na podstawie prawidłowych dowodów, 'w księgach rachunkowych właściwych dla danego roku. ' 4. Księgi rachunkowe należy otwierać i zamykać w terminach ustalonych w zarządze~iu. ' § 4. Prowadzenie ksiąg rachunkowych według zasad ustalonych w planie kont polega w szczególności na:

l)ewidencji syntetycznej operacji gospodarczych jednostki przy zachowaniu zasady podwójnego księgowania w sposób pozwalający na sporządzenie zestawienia sald wszystkich kont syntetycznych oraz ustalenie obrotów tych kont syntetycznych, których obroty podlegają wykazaniu w sprawozdaniach finansowych; 2) ewidencji analitycznej operacji gospodarczych jednostki przy zachowaniu zasady zapisu powtarzanego w sposób pozwalający na prawidłowe sporządzenie zestawienia sald wszystkich kont analitycznych oraz obrotów tych kont analitycznych, których obroty podlegają wykazaniu w sprawozdaniach finansowych; 3) ewidencji pozabilansowej ze szczegółowością nie mniejszą niż przewidziana w planie kont przy zastosowaniu zasady podwójnego księgowania lub zapisów jednostronnych w sposób zezwalający na ustalenie sald wszystkich kont pozabilansowych; 4) objęciu rzeczoWych składników majątku ewidencją iloś ciową i wartościową, chyba że plan kont zwalnia od tego obowiązku; 5) objęciu zagranicznych środków pieniężnych, czeków, weksli, papierÓw wartościowych ' itp. oraz wszelkiego rodzaju należności i zobowiązań w obcych walutach ewidencją umożliwiającą ustalenie ich wartości w walucie obcej oraz przy zastosowaniu odpowiednich kursów (przeliczników) w walucie ·polskiej. Rozdział 2 Dowody księgowe. § 5. 1. Za prawidłowy uważa się dowód księgowy wystawiony przez właściwą jednostkę:
l)stwierdzający fakt dokonania operacji , gospodarczej zgodnie z jej rzeczywistym przebiegiem i zawierający co najmniej:
a)określenie wystawcy wskazanie stron (nazwy i adresy) uczestniczących w ·· operacji gospodarczej, której dowód dotyczy; na dowodach własnych, wystawionych przez je'dnostkę dokonującą księgowania dla obiegu wewnętrznego nazwy i adresy stron zastępują nazwy lub symbole komórek organizacyjnych, których dowód dotyczy,
b)datę wystawienia dowodu oraz datę lub okres dokonania operacji gospodarczej, której dowód dotyczy~ z tym że jeżeli data dokonania o(>eracji gospodarczej pokrywa się z datą wystawienia ' dowodu, wystarcza podanie jednej daty,
c)przedmiot oraz wartościowe i również ilościowe określenie operacji gospodarczej, jeżeli operacja jest wymierna w jednostkach natura·lnych,
d)podpisy osób odpowiedzialnych za dokonanie operacji gospodarczej i jej udokumentowanie; 2) sprawdzony pod względem merytorycznym i formalnorachunkowym przez właściwe komórki or.g anizacyjne jednostki oraz mi dowód sprawdzenia - podpisany przez osoby upoważnione; 3) oznaczony numerem w sposób zezwalający na powiąza nie dowodu ' z dokonanymi na jego podstawie zapisami księgowymi. 2. Jednostka dokopująca księgowania dowodu jest właś ciwa do wystawienia dowodów księgowych dla udokumentowania: 1) wewnętrznych operacji gospodarczych, to jest operacji; w których uczestniczą tylko komórki organizacyjne jednostki księ'gującej dowód; 2) pomiaru kosztów nie wynikających ze świadczeń kontrahentów, ustalenia wysokości poniesionych 's trat lub osiągniętych zysków, potwierdzenia ilości .i wartości otrzymanych od kontrahentów składników majątku i usług hib innych świadczeń, jak te.ż powierzenia skład ników majątku pracownikom jednostki lub innym osobom majątkowo za nie odpowiedzialnym; 3) zewnętrznych operacji ~ospodarczych, to jest operacji, w których uczestniczą Komórki organizacyjne jednostki księgującej dowód i je} kontrahenci (inne jednostki, jednostki gospodarki nie uspołecznionej, osoby fizyczne), jeżeli operacje te polegają na przekazaniu lub sprzedaży składników majątku, świadczeniu robót i usług, jak teź należnych kontrahentowi świadczeń umownych lub określonych przepisami. ' Dowody wymienione .w pkt 1 i 2 nazywa się dowodami własnymi wewnętrznymi, a ,wymie'nione w pkt 3 dowodami własnymi zewnętrznymi. 3. Kontrahenci jednostki dokonującej księgowani .. właś ciwi są do wystawiania dowodów księgowych dla udokumentowania operacji . gospodarczych polegających na przekazaniu tej jednostce lub sprzedaży . składników majątku, świadczeniu robót i usług oraz należnych jej świadczeń umownych lub określonych przepisami. Dowody wystawione przez kontrahentów jednostki dokonującej ich księgowania nazywa się dowodami obcymi. Monitor Polski Nr 56 - 588 -'- ----------------~----------------------------- - 4. Zasad ustalonych w ust. 2 i 3 nie stosuje się, jeśli

szczególne okF€ślają inńe jednostki .jako właściwe ,dla udokumentowania określonych operacji gospodarczych.

Dowody wymienione W ust. 2 pkt 2 i ust. 3 mogą być wystawionymi wspólni.e przez jednost- ' kę dokonującą ich księgowania i jej kontrahenta (protokoły zdawczo-odbiorcze). !:astąpione dowodami
Jeżeli między -dowodami wymienionymi w ust. 2 pkt 2 dowodami wymienionymi w ust. 3, dotyczącymi . tej samej operacji gospodarczej, zachodzą różnice ilościowo-wartościo we lub wartościowe, podlegają one ujęciu w księgach rachun" kowych w sposób określony w planie kont. ... II
Za ' dowody obce uważa się również d Qwodywystawione, w wypadkach 'organizacyjnie uzasadnionych, przez jednostkę dokonującą ich księgowania, jeżeli są podpisane przez jej kontrahentów.
Za dowody własne uważa się rówlllez dowody wystawione w wypadkach orga nizacyjnie uzasadnionych przez kontrahentów jednostki ' dokonującej ich księgowania, jeżeli są podpisane przez upoważnionych do tego przedstawicieli jednostki księgującej dow&d. - 9~ Jednostki dokonujące księgowania właściwe są do wystawiania dowodów własnych wewnętrznych dla udoku-. mentowania operacji gospodarczych, dla których wymagane są dowody obce, jeżeli je'st to niezbędne dla zachowania kompletności zapisów księgowych, a dowód obcy nie wpły nął w czasie zezwalającym na sporządzenie w wyznaczonym . terminie sprawozdania finansowego. Poz. 300 'bowe nie zawierają błędów arytmetycznych. Można nie dokonywać kontroli rachunkowej dowodów własnych, w których treści zawarte są rezultaty obliczeń dokonanych i wypisanych przez przystosowane do tego maszyny.
Stwierdzone w dowodach nieprawidłowości meryto~ Tyczne powinny być uwidocznione na dowodzie lub załącz niku do dowodu i podpisane przez osoby obowiązane do sprawdzenia dowodu. Ni eprawidłowości meryto-ryczne nie stanowią przeszkody do księgowania dowodu', jeżeli jego dane są prawdziwe. Nieprawid ł owości formalno-rachunkowe 'p owinny być skorygowane .w sposób ustalony dla poprawiariia błędów w dowodach księgowych. §
Za dowody księgowe uważa się również : 1) zestawienia dowodów księgowych sporządzane dla zaksięgowania ich zbiorcz ym zapisem; 2) polecenia księgowania; 3) noty księgowe.
Zestawienie dowodów księgowych: 1) powinno się składać co najmniej z określenia jednostki wystawiającej, nazwy zestawienia, daty lub okresu, którego dotyczą objęte nim dowody, kwot- do księgowania oraz podpisu osoby sporządzającej; 2) może obejmowa~dowody wyrażające operacjegospodarcze dokonane wyłącznie w jednym okresie sprawozdawczym lub jego części; 3) powinno zapewnić powiązanie ujętych w nim kwot z dowodami, na których podstawie zostało sporządzone .
Polecenia księg<?wania sporządza się :
W wypadkach szczególnych, np. dla udokumentowa1) w celu dokonania zapisu księgowego nie wyrażającego nia operacji gospodarczych polegających na skupie, operacji faktu dokonania operacji gospodarczej {np. wystornowadokonywanych z nie określonymi kontrahentami, właściwi nie błędnego zapisu, przeniesienie rozliczonych kosztów, , ministrowie mogą udzielić zezwolenia na sporządzanie dowootwarcie ksiąg); dów księgowych w sposób uproszczonY, to jest z pominię ciem niektórych elementÓw prawidłowego dowodu księgo / 2) w innych wypadkach wynikających ze stosowanej tech- , wego, wystawianie ,dowodów . własnych, bez zachowania niki księgowości. przepisów ust. 3 dla operacji, które powinny być udokumen
Za noty księgowe uważa się dowody wystawione t0'Y'ane dowodami obcymi,' pod w arunkiem, że w zezwoleniu przez kontrahentów jednostki dla skorygowania jej dowotym zostanie określony: dów własnych zewriętrznych lub dowodów ' obcych uprzednio wystawionych przez kontrahentów oraz dowody wystal) rodzaj operacji gospodarczych, które mogą być udowione przez jednostkę dokonującą ich księgowania dla skokumentowane w sposób uproszczony; rygowania dowodów obcych lub własnych ' zewnętrznych. 2) sposób wystawiania oraz tryb kontrolowania dowodów księgowych sporządzanych w sposób uproszczony.
Do dowodów wymienionych w ust. 1 stosuje się również odpowiednio prżepisy §
Jeżeli sprawność postępowania tego wymaga, kierownik jednostki może uznać za prawidłowe dowody kSię §
'
Treść dowodu księgowego powinna być pełna gowe pisemne. oświadczenia pracownikó;' jednostki o dokoi zrozumiała. W treści dowodów dopuszczalne jest stosowananiu wydatków finansowanych ze środków funduszu repre- nie ogólnie przyjętych skrótów. W dowodach obrotu rzecz 0zentacyjnego w związku z korzystaniem z usług (transporto- wymiskładnikami rriajątku dopuszcza się zastępowanie wych, gastronomicznych, telekomunikacyjnych i innych). nazwy tych składników odpowiednimi symbolami (liczbowyUznanie oświadczeń za pra:widłowe dowody księgowe nami, literowymi l tp.), jeżeli jednostki uczestniczące w obrocie stępuje przez ich podpisanie na dowód aprobaty wyliczonych posiadają wyka.z wyjaśniający znaczenie tych symboli. w oświadczeniu rodzajów wydatków i ich kwot.
Dowody księgowe powinny być wystawiane w spo:
W ,dowodach własnych wewnętrznych, zawierających sób starańny, czytelny i trwały (atramentem, ołówkiem koilościowe określenie , operacji gospodarczych, może być popiowym, długopisem lub pismem maszynowym). Podpisy na minięta wartość operac ji, jeżeli zostanie podana w zestawie- · dowodach składa się odręcznie atramentem, długopisem lub niach dowodów (§ 6) lub sporządzonych tabulogramach: ' ' ołówkiem kopiowym. Dane dowodów nie mogą być zamazy13, Sprawdzenie pod względem merytorycznym dowodów wane, przerabiane, wycierane, wyskrobywane lub usuwane innymi śrQdkami. księgowych polega na ustaleniu prawdziwości ich danych, celowości, gospodarności i zgodności z przepisami operacji gospodarczych wyrażonych w dowodach, a także, stwierdzeniu, że dowody wystawione zostały przez właściwe jednostki. Sprawdzenie dowodów pod względem formalno-rachunkowym polega na ustaleniu, że wystawione zostały w sposób technicznie prawidłowy (§ 7), zawierają wszystkie elementy prawidłowego dowodu (ust. 1) oraz że-ich dane licz-
Błędy w dowodach księgowych można poprawiać przez skreślenie niewłaściwie napisanego tekstu lub kwoty i wpisanie tekstu lu.!:) kwoty właściwej. Skreślenia dokonuje się w taki sposób, . aby można było odczytać tekst lub kwotę pierwotną. Poprawka tekstu lub kwoty dowodu księgowego powinna być zaopatrzona w podpis osoby upoważnionej. Powyższe zasady poprawiania błędów mają zastosowanie wy- \ ..... \: Monl;tor PDlski Nr 56 ~ 589 ....,.. Poz. 300 --~~ , ~~------------------~--~--------------~ 2) zarejestrowanie wszystkich operacji gospódarczych w łącznie do. tych dOWDdów, dla których nie został ustalony porządku chronologicznym; ;przepisami szczególnymi zakaz dokonywania jakichkolwiek,. • poprawek, Draz ńie , StDSUją się ao dowodów obcych (wysta'" . 3) sprawdzenie prawidłowości i kompletności zapisów księ wiDnycl~ przez inne jednostki), kt6re mogą być poprawiane gowych. jedynie przez wystawienie i przesłanie kDntrahentDwi dowo. §
Księgi rachunkowe mogą być prDwadzone w for-o du korygującego. (noty księgDwej). R6wnież rlowo.dy własne mie lużnych kart kontowych., rejestrów, zestawień :" liczbo~ zewnętrzne przesłane uprzednio kontrahentowi mogą - być Po.prawiane tylko przez wystawienie dowodu korygującego'. wych (tabulogramów) bądż Vi fDrmi(} ksiąg wi ązanych.
Zakupy rzeqowych składników majątku, z wyjątkiem §
Przy prowadzeniu ksiąg rachunkowych w for,wypadków określonych w § S ust. 10, mogą być udokumento- . mie lużnycIi kart :kontowych naJeży przestr~egać następują- , . . wane wyłącznie fakturami (rachunkami) dostawców. Nie sta- , cychzasad: , nowią, podstawy księgowania zakupu rzeczowych składników l) karty kontowe poszczególnych kont, karty dziennikowe majątku para:gpny, asygnaty kasowe, pokwitDwania itp. doposzczególI.lych dzienników, 'karty poszczególnych rejekumenty. strów - pDwinny być zaopatrzone w bi~żącą numerację stroń począwszy od cy,fx-j 1 w·.. każdym roku; ' jeżeli §
Obieg dowodów księgowych w jednostce powikonta analityczne zgodnie z ' przepisami § 23 nie są ża nien być ' ściśle ustalony. , kł.adane Ddrę.bnie na -każdY . Jok, wówczas zmiana bieżą
Jeżeli określone operacje gospodarcze udokumęnto cej numeracji kart kontowych kartotek . analitycznych wane są dwoma lub więcej dowodami ąlbó kopiami tych donastępuje w chwili z?kladania nowych kartotek; . wodów, wówczas główny księgowy. obo~iązany jest ustalić, 2) lużne karty stanowiące księgi rachlinkDwe powinnY, być . który z dowodów slanowić ma podstawę zapisów w księgach \ utrzymane w ustalonej kDlejności i p~zechowywane w racnunkowych. odpowiednich urządzeniach (np. skrzynkach kajtoteko
Wykaz dowodów (kopii dowodów) nie podlegających wych). księgowaniu oraz sposób wyrażnego. kasowania tych rodza
Jedno.stka prowadząca- księgi ra chun'ł:owe na lużnych jów dowodów" które mo.głyby pyć Po.wtórnie zrealizowane kartach kontowych (rejestrgch itp.) powinna posiadać wykaz (np. karty pracy), ustala główńy księgowy i podaje do. wiakont prowadzonych w formie l\lżn~ch kart. Wykaz taki spodomości zainteresowąnych komórek jednostki. rządza się wedługpDsZczególnych jednakowych urządzeii -
Dla zapewnienia praw,idło.wego o.biegu do.WDdów księgowych kierownik jednostki wydaje na wńiosek głó~ne go. księgowego instr~kcjęokreślającą co... najmnięj: 1) sposób i terminy wystawiania oraz komórki o.rganizacyjne jednostki obowiązane do. wystawiania i o.soby uprawnione do podpIsywania Po.szczególnych rodzajów dowodów księgowych oraz wzoty ich podpisów; 2) komórki organizacyjne jednostk~ uprawnione do . przyjmowania od kontrahentów oraz obowiązane do rejestracji poszczególnych rodząjów dowodów obcych podlega- w ksi ę dze otwartych kont lub w innym urządzeniu księgowym w taki spDsób, ażeby mDżnabyło udo'wDdnić kompletność ksiąg rachunkowych. W)'kaz ten m o że być prowadzDny w formie księgi wiązanej z zachowaniem przepisów § 13 bądź na luźnych kartach; ' do wykazu stosuje się' wówczas odpowiednio

niniejszego. paragrafu. _księgowych . ., , - .

Wykaz załeżonych luźnych kart ewidencyji syntetycznej , i analitycznej może być powiązan'y -z zestawieniem sald. Wykaz załoźonychlużnych kart ewidencji analitycznej może być równif!ż powiązany z innymi urządzeniami księgowymi. jących księgDwaniu; §
Przy prowadzeniu ksiąg 'rachunkowych w formie tabulogramów jednDstka ,pDwin\1a posiadać bieżąco uzudo sprawdzania. dowodów księgowych określonych ro- ' pełnióny wykaz rodzaju sporządzanyc.h tabulogramów, zawiedzajów pod względem meryt.o rycznym i formalno-ra- rający nazwę, Dkreślenie częstości sporządzania Draz treści chunkowym; , każdego rodzaju tabulogramu, w formie schematu jegoukladu . - 4) sposób oznaczania poszczególnych rodzajów dowodów pionowego .i poziomego (nazwy rubryk pionDwych i określe księgowych (własnych i obcych), zezwalający na ustal,e nie treści wierszy poziomych). nie kompletności dowodów podleglljących księgowaniu 2, Przy stosowaniu , tabulciuram6w • należy' albo bezpow danym ' okresie sprawozdawczym oraz ;abezpieczający . średnio w nagłówku każdego z nich, albo - jeżeli jednakoprzed opuszczeniem księgowania poszczególnych doWo.we/ tabulogramy są sPo.rządzane w większej ilo.ści - na osob- ; :. , dów, 'przyjmowaniem do realizacji f księgowania dowodów wystawibnych przez OSo.by nie upoważnione oraz nej karcie wprowadzić zro'zumiałe oznaczenia poszczególnfch. rubryk bądź oznaczyć tahulogram opierając się na wykazie, innymi nieprawidłowo.ściami; • tabulogramów. Karty (odcinki) jednakowych tabulogramów 5} terminy przekazywania poszczególnych rodzajów dOWDdów księgowych do. działu księgDwości jednDstki po ' ich należy numerować liczbami l'orządkowymialbo wiązać je (zlepiać',. zszywać) w księgę bąąż łącz y ć trwale w jeden pas, odpowiednim opra~Dwaniu i skontrD!owaniu prze.z właś jeżeli nie' pQdsumowanó lub nie wysalljDwano zapisów na ciwe , kDmórki organizacyjne· jednostki; karcie, a tym samym nie zapewniono ich powiązania tir SIrosób oznafzenia dowodów zaksięgo.wanych uniemożli zkażdej zapisami na dalszych odcinkach tabulo.gramu. wiający wielokrotne księgow,anie tego samego ' dDwodu. : ,
Tabulogramy należy spDrządzać za okresy nie wykraczające poza okres sprawozdawczy . . Ro.zdział 3 , .
Jeżeli . w tr dci tabulogramów nie podaje się poszczególny cQ zapisów ksi ę gowych, If:C'Z tylko :końcowe rezultaty Księgi rachunk~we. \ przetwarzania danych (salda zapisów ' księgDwych),watun l'· kiem uzńania l,siąg rachunkowych za prawidło'we jeSt stosD:'§ .
' Księgi iachuhkowe powinny być . prowadzqiie Vi wanie przez jednostkę sporządzone'go na piśinię programu 'sposób umożliwia1ący co najmniej: 1) usystematyzo.wanie wszystkich operacji gDspDdarczych • przetWarzania . danych, przewidu jąC'ego sporządzanie tabulogramów w sposób pDzwalający na ustalenie kompletnDśCi dawedług 'kf1nt przewidzianych w planie kDnt; 3) komórki organizacyjl.le jednostki qraz osoby obowiązane ł - Monitor Polski Nr 56 590 ', Póz. 300 -------------,~~------~--~------~~~ .' ~ych 'objętych p:r,zetwa'J?zaniem · oraz ' kontr()l,ę . .piawidło:w,?ści-, · : .2.:. :Z1ipisy. ksi'ę90we : pwa·ż~ :się ' zu .dokonyw:ane" bieżąco,;, .. , ' ., systemu' przerwatzanta. " ', jeźeJi wszy,stkie ',opef~Qje ,gospodarcze za .dallY okres sprawo§ .
p~zy prowadzeniu KsIąg rachunk.owYcbw · for- . zdawczy . 'Zostaną .ujęte w kSięgach ' rac,b unkowy'cll! w czasie mie ksiąg wiązanych należy przed rożpo'c'zęcietn 'z apisów ' po'- zapewniającym ,terJD·inowe spurządzenie' sprawozdania linan- , / n't.llnerować każdą stron~ lub paręstroh ' (każda.. foIio) po- sowego" Za ten okres, ~zapisy W ilościowej . ewidencjirzecząwszyod cyfry l, a ogólną ilość stron (foIio) uwidocznić czpwych , skłaclni:ków mająlku ,.i szczegółowej ewidencji go- o na początku lub na k"ori.cu księgi. · · tówki są dokonywane nie później niż następnego dnia po . przeprowadzeniu opęracji gospfjdilrczej. ' '.. ' . 2': Przepis ust. l ' odn6si się także: do ksiąg wiązanych, w których'. żapisów dokonuje ' się z kopią. Numęracja . kart ' ..
Porządek .c hronologi.czny uwaŻa się z~ zachowany, je- . oryginału powinna fciśle odpbWiadatnumeracji- karl kopii. żeli . operacje gospOdarC2;e księgowane są z' podziałem przy~ 'n ajmniej nakofejne okresy sprawozdawcze,z tym ie· w II oś§
Księgi rjlchunkowe (poszdzególne luźne karty, po- , ciowej ewidencji rzeczowych składników majątku i w szczę szezeg61ne tabulogramy, ' poszczególne księgi wiązane)'nalezy .' gółowej ęwidfmcji gotó~kir' a w bankach , i instytucjach pow .cżęści nagłówkowEd (karcie ' tytułowej, pierwszej .stronie) życz~owych i oszczędnoŚCiowych również ' szczegółowej trwale. :oznac2iYć nazwą jedo'o stki (np. odcisk stempla), ktÓra eWidencJ·i -Wkładó'W. oszczędnOściowych. środków ', 'pieniężnych ' ' w nich prowadzi swą ksitJglwo(ć. . . ' . na oprocentowąnych 'r achunkach bankoWych i kredytów, ope.racje mają być ewidencjonowane z , podziilłem na kolejne dni.. . icb dokonania. . . Rczdział 4 I
Jeżeli

szczególne (podatkowe, o rozliczeniach ., Zapisy księgowe. z budżetem itp.) zobowiitzują jednostkę do podawania okreś lonych Informacji ekonomicznych za okresy krótsze ' od ' okre§

Zapis księgowy .... powinien . składać się przynajsu sprawozdawczego', obowiązują one przy księgowaniu' ope'': mniej z: racji gospgdarczych w porządku chronologicznym, . a za biel) : daty dokonania operacji gospoparczej; żąCE!' dokonywanie zapisów '-księgowych · uważa się ' ich ' księ gowanie w takim czasie, aby informacje te - mogły · by.ć pO- o 2) określenia rodzaju i numeru dowodu, na którego podsŁildane w- wyznaczonym terminie. \. wie dokonano zapisu; . w 3) treści zapisu; 4) sumy zapisu.
Zapis księgowy może nie obejrpować treści (ust. ·l pkt 3), jeżeli wynika ona z układu ksiąg rachunkowych. §
Zapisy w księgach rachunkowych powinny być. kompletne, to znaczy, że wszystkie operacje gospodarcze · dokonane w danym okresie ' sprawozdawczym powinny 'bYG uję te w księgach rachunkowych pod datą tegG okresu/niezależnie od daty sporządzenia dokrtmentu stwierdzającego dokonanie operacjigo~podarczej. _ .
Zapisów księgowych dokonuje się w kwotacb (w zło tych i . groszach) wynikających z dowódów księgowych, je- '
Dla zapewnienia kompletności zapisów księgowych . żeli obowiązujące

nie zobowiązują do wskazanego opercicje gospodarcze o charakterze ciągłym należy dzielić co w nich ząokrąglania kwot określonych operacji gospodarczych . (rozlkzenia z budżetem, podatki). Zapisów księgowych najmniej na okfesy ' sprawozdawcze; oznacza to, że za ' datę dokonania operacji gospodarczej o charakterze ciągłymuwa wyrażających rozliczenie kosztpw i odchyLeń od cen lewidencyjnych, odpisy na fundusze specjaine, przyjęcie do eks- ża ' się przynajmniej dzień kończący każdy okres sprawoploatacji środków trwałych_ l phedmiotów nietrwałycb, umo- zdawc_zy • . rz'e nie i amortyzację środków trwałych oraz zużycie przed3. Zaśadę ustaloną w ust. 2 stosuje się odpowiednio przy miotów · nietrwalych dokonywać można z · zaokrągleniem do księgowaniu operacji gospodarczych .na podstawie zestawień pełnych złotych. ' , dowodów (§ 6 ust. 2)., § 16. _1. Zapisy księgowe _powinny być dokonywane w sposób staranny, trwały i czytelny (atramentem, ołówkiem kopiowym, długQpisem, -pismem maszynowym). 2.W księgach rachunkow\rth niedopuszczalne je!it po\, ,~ost,!wianie nie ' wypełnionych wierszy; · niedopuszczalne .jest r~wnież zamazywallie, prz~rabianie, . wyci~ranie, wyskroby. wanie . bądź usuwanie . innymi ' śr:odl\.ami dokonanych zapisów }(sięgowych. , ; . " .- razie gdy termin otrzymania dowodów obcych ' finansowych, należy dla zapewnienia kómpletności zapIsów księgo wych wyst,awić własne dowody księgowe (§ 5 ust. 9)) . księ gować je pod datą ostatniego dnia okresu sprawozd§lwczego, chyba że operacje gospodarcze ' określone w dowodach obcych nie mogły byĆ znane jednostce. Róirlice, jakie powsł:aną międźy ujęclem operacji w -dowodzie własnym ' we. wnętrznym a otrzymanym w póżniejszym terminie dowodzie obcym, mają być .zaksięgowane w terminie -i w 'sposób okreś- . lony' w planie kont. . \ . . . .. 4.... W unien;lOżliwiłby . terminowe sporządzenie sprawozdań ., § 17. - Poprawienie błędnego zapisumoźe -- być dokonane przez: .' ;

l)skreślenie błę«;łnej treści lub 'kwoty iwpisanie treśc·i lub • 5. Banki i instyt\lcje poźyczkowo-bszczędnościowe i- ub~z~ kwoty . p.rawidłowęj ten · sposób, aby . tteś.ć · i kwotę pieczeniowe mogą ~ie ,zachowywać zasady ustal9nej vi usLA. błędnego zapisu można byłO Ocl~zy,ta~, : z, tym że ,osoba to jest mogą księgować dowody 'obce pod datą icb otrzyma, do~opująca ,_.t>Qwawki .powinn(l ,obOk :zapisu PoPfi~wione... go zamieścić swój podp~s (skrót' podpisu)oi~z datę do· nia. Również . inne Jednostki mogą księgować dowody '/obce konania poprawki; . . I pod datą icb otrzymi!nia, jeżeli dowody : te dotyczą ·operacji . gospodarczych z .poprzedniego okresu sprę.wozdawczego,lecz ' , ' 2) wnieshinie zapisu ' korygującego (storno); ' może być ono \ j .dokonrwane tylko tzw. z~pise11.l czarnym .(liczhami do- . nie mogty . być znane jednostce (ust. 4). d~tilimj) lub tz",. zapisem czerwonym (liczbami " ujem. • § 20.' , L . Zapisy wniesione do ksiąg ! 'ra<:h\mkowy~h ~o nymi);, . wl,n ny być podsumowane. Łączne sumy zapis,ó w (obrotów) § 18. I. zapisy księgowe powinny być dokonywan~ bie· ,_ 1 ten, salda pow,innybyć wpisane do ksiąg przed złoż~niem tąco w pórządku chron910gicznym. sprawozdaniafinansowegcl. · . -" . w - .. 'J • / , \ Mąnitor. Polski Nr 56 Poz. 300 · -- 5,91.- --'~'------------------------------------------------~ -~------------------------------------------------Obowiązek podsumowania obrotów i wpisania ich do wypadków, gdy stosowana technika ewidencji nie przew.iduje sumowania obrotów kont. 2. ksiąg . rachunkowych nie dotycży § 21. L Salda kont syntetycznych wprowadza się do ze- stawienia sald przed złożeniem sprawozdania finansowego. powinno zawierać co najmniej: 1) okieślenieroku, którego dotyczy; 2) symbole kont ~yntetycznych; 3) salda poszczególnych kont syntetycznych na początek roku (dzi'eń rozpoczęcia działalności) i na koniec każdego okresu sprawozdawczego (dzień zakończenia działal , Zestawięnie saJd ności); 4) sumę sald wykazanych w zestawieniu sald. 2. , Można nie sporządzać odrębnego zestawienia sald kont syntetyczrrych, jeżeli jego dane. wynikają z księgi, w jakiej prowadzi się konta syntetyczne (np. przy prowadzeniu kont syntetycznych W formie księgi tabelarycznej). . 3. Salda poszczególnvch kont. analitycznych ująć należy przed złożeniem sprawozdania finansowego w zestawieniach liczbowych, odpowiednio oznaczonych taśmach ma~zyno wych, tabulogramach lub w. inny wiarygodny i sprawdzalny liposób, umożliwiający ustalenie zgodności ich sum z zesta-wienif'-."ll sald kont syntetycznych, nie rzadziej niż na koniec kazdego półrocza. ' jący stan sywÓw. początkowy poszczególnych kont aktywów i pa- 3. Wprowadzenie na konta (ust. 1) lub sporządze!1ie tabulogramu stanu początkowego aktywów i pasywów (ust. 2) powinno być dokonane w terminie zapewniającym bieżące prowadzenie ksiąg rachunkowych. § 25. 1. Stan aktywów i pasywów, o którym mowa w § 24, powinien wynikać: . 1) ze sprawozdania finansowego ,(w razie potrzeby po dokonaniu przekształceń, określonych przepisami szczególnymif, sporządzonego na koniec poprzedniego roku -w jednostk_ach kontynuujących działalność; 2) ze sprawozdania . finansowego (w razie potrzeby po dokonaniu przekształceń, określony c h przepisami szczególnymi), sporządzonego na dzień rozpoczęcia likwidacji -w jednostkach likwidowanych bądź sporządzonego na dzień postawienia w stan upadłości - ,w jednostkach postawionych w stan upadłości; . 3) z wycenionego spisu z naturyskladników majątku i wykazu należności i zobowiązań, sporządzonych na dzień rozpoczęcia działalności W · jednostkach. nowo powstałych. 2. Jeżeli w wyniku ' zatwierdzenia ,sprawozdań finansowych wymienionych w ust. 1 ulegnie zmianie stan początko 4. Zestawienie sald kont syntetycznych (ust. 1) oraz sta- , wy aktywów i pasywów, wprowadzone do ksiąg lub ujęte '. nowiące jego integra lną część zestawienia sald kont anali- w tabulogramie stany początkowe należy skorygować w cią gu 14 dni od daty zatwierdzenia sprawozdania finansowego.tycznych (lISt. 3) uważa się za część składową ks i ąg rachunkowych jednostki. I . § 26. 1. Zamknięde ksiąg rachunkowych powinno być Rozdział 5 dokonane: 1) na koniec każdego roku "'- przez jednostki kontynuujące Otwieranie I zamykanie ksiąg rachUnkowych. swą działalność; § 22. 1. Otwarcia ksiąg rachunkowych dokonuje się na: 1) początek każdego roku -- w jednostkach kontynuują cych działalność; dzień rozpoczęcia lik~widacji, ustalony w zarządzeniu o likwidacji - w jednostkach likwidowanych; 3) dzień postawienia w stan upadłości, ustalony przez właś ciwy sąd -- w jednostkach postawionych w stan upad- 2) łości; 4) dzień rozpoczęcia d~iałalności 2) na dzień poprzedzający dzień rozpoczęcia likwidacji ustalony w zarządzeniu o likwidacji oraz na dzień zakończenia likwidacji przez jednostki postawione w stan likwidacji bądź na dzień poprz~zający dzien ogło szenia upadłości ustalony. postanowieniem właściwego sądu oraz na dzień zakończenia postępowania upadłościo wego lub uchylenia upadłości, jeśli chodzi o jednostki postawione w stan upadłości. 2. -"' w jednostkach nowo powstałych. 2. Jeżeli na dzień rozpoczęcia działalności, o którym mowa w ust. 1 pkt 4,jednostka nie posiada ani składników majątkowych; ani zobowiązań, otwiera swe księgi rachunkowe według stanu aktywów 'i pasywów na dzień otrzymania jakiegokolwiek składnika majątku lub ~aciągnięcia zobowią zania. l , 23. Otwarcie ksiąg rachunkowych polega , na rozpoczę bieżącej ewidencji operacJi gospodarczych jednostki w księgach rachunkowych zak ładanych .odrębnie . dla . każdego roku, z tym że jednostki prowadzące ksi~gi rachunkowe w formie luźnych kart lub ksiąg wiązanych mogą żaniechać zakładania , odrębnych dla każdego roku kont anali~y.cznych. c{J1 § 24.1. W jednostkach prowadzących księgi rachunkowe w formie luźnych kart lub k!'iląg wiązanych nal e 'Ży wprowadzić na konta syntetyczne oraz kontaanaljtyczne, jeżeli je założono na nowo dla danego roku, stan po czątkowy poszczególnych aktywów i pasywów. . 2.W jednostkach prowadzących ksi ę gi rachunkowe w formie tabulogramów należy sporządzić tabulogram zawiera- Jeżeli między dniem rozpoczęcia likwidacji lub a dniem ich "Zakoń czenia przypada koniec roku, jednostIla, która żnajduje się w stanie likwidacji lub w stosunku do której toczy się postępowanie upadłQściowe, dokonuje zamknięcia ksiąg także na. ostatni dzień roku. wszczęcia postępowania upadłościuwego § ·27. Żamknięcie ksiąg rachunkowych polega na przeniesieniu sald kont kosztów i dochodów, a także innych kont wskazanych w planie kont na k'o nta ,służące ' do ustalania wyniku działalności jednostki lub końcowego ' stanu jej aktywów ipasywow, a ' następnie na :
l)wpisaniu sald końcowych na poszczególnych kontach przy prowadzeniu ksiąg rachunkowych w formie luźnych· kart lub ksiąg wiązanych; 2) sporządzeniu tabulogramu . zawierającego wykaż sald koń c owych pos7czególnych kont przy prowadzeniu ksiąg w formie tabulogramów. § 28. Zamknięcie ksiąg rachunkowych powinno być dokonane w ciągu 14 dni od daty zat wierdzenia sprawozdania finansowego. a w jednostkach, w · których sprawozdania nie podle gają żatwierdzeniu, w ciągu 14 dni od daty ich sporzą dzenia. I ' Poz. 3110 Monitor Polski Nr 56 DZIAŁ III INWENT AR VZACJA Rozdział § 29. Celem inwentary'z acji jest ustalenie rzeczywistego stanu aktywów i pasywów i na tej podstawie: 1) doprowadzenie danych wynikających z ksiąg rachunkokowych do zgodności ze stanem rzeczywistym, a tym samym zapewnienie realności wynikających z nich informacji ekonomicznych; 2) rozliczenie osób majątkowo odpowiedzialnych za powierzone im mienie; 3) dokonanie oceny gospodarczej przydatności składników majątku jednostki; , 4) przeciwdziałanie nieprawidłowościom w gospodarce majątkiem jednostki (gromadzenie zapasów zb!łdnych r nadmiernych, naruszenie .mienia społecznego itp.). § 30. Rzeczywisty stan aktywów -i pasywów jednostki ustala się w· drodze: 1) spisu z natury krajowych i zagf"anicznych środków pieniężnych (w kasie, weksli, czeków itp.) oraz rzeczowych - składników majątku, z wyjątkiem wymienionych w § 67; 2) uzyskania od kontrahentów jednostki pisemnego potwierdzenia stanu środków pieniężnych na rachunkach bankowych oraz wszelkich innych należności i zobowią .zań; 3) weryfikacji prawidłowości wynikającego z ksiąg rachunkowych stanu wszelkich innych aktywów i pasywów (rozliczeń, wartości niematerialnychi prawnych, funduszy' specjalnych itp.). 1. Inwentaryzacja może być przeprowadzana me- todą: 11 pełnej inwentaryzacji oll:resowej; 2) pełnej inwentaryzacji ciągłej; 3) wyrywkowej inwentaryzacji okresowej lub ciągłej. 2. Pełna inwentaryzacja okresowa polega na ustaleniu rzeczywistego stanu na dzień inwentaryzacji w.szyst~ich składników objętego inwentaryzacją aktywu lub pasywu (np. wszystkich asortymentów materiałów składających się na aktyw "materiały"). 3. Pełna inwentaryzacja ciągła polega na sukcesywnym ustalaniu rzeczywistego stanu poszczególnych składników objętego inwentaryzacją aktywu lub pasywu, tak aby w wyznaczonym okresie stan ten został ustalony dla wszystkich składników st.anowiących całość danego aktywu lub pasywu. 4. Wyrywkowa inwentaryzacja okresowa lub ciągła polega na ustaleniu stanu rzeczywistego części składników objętego inwentaryzacją aktywu lub pasywu. , - L Za prawidłowę przeprowadzenie inwentaryzacji odpowiedzialny jest kIerownik jednostki. Obowiązany jest on ustalić co rok plan inwentaryzacji, zapewnić odpowiednie środki i skuteczne c;posoby jego realizacji oraz systematyczną kontrolę stopnia realizacji planu w · sposób umożliwiający stwierdzenie prawidłowości, a zwłaszcza kompletności i te.r minowości inwentaryzacji. 2. Kierownik jednostki ' obowiązany -jest dostosować prze, pisy niniejszego zarządzenia w zakresie inwentaryzacji do warunków działania jednostki, wydając niezbędne do tego. § 32. pr~episy wewnętrzne. Inwentaryzacja środków pleniężnycb (w kiJsle, weksli, ' czeków Itp.) oraz rzeczowycb składników majątku. l Zasady ogólne. § 31. Rozdział . 2 § 33. inwentaryzacja środków pieniężnych (w kasie, weksli, czeków itp.) oraz rzeczowych składników majątku obejmuje: 1) dokonanie ich spisu z natury oraz lwntrolę prawidło 7 wości spisu; 2) wycenę i ustalenie wartości spisanych z natury składni ków majątku oraz ustalenie różnic inwentaryzacyjnych, 3) ustalenie prżyczyn powstania różnic inwentaryzacyjnych, 4) postawienie i umotywowanie wniosków co do spósobu rozliczepia różnic inwentaryzacyjnych; 5) ujęcie w księgach rachunkowych różnic inwentaryzacyjnych i rozliczenia inwentaryzacji; 6) ocenę przydatności gospodarczej objętych spisem skład ników majątku oraz postawienie i umotywowanie wniosków dotyczących zagospodarowania zapasów zbędnych i nadmiernych, usunięcia nieprawidłowości w przechowywaniu zapasów .oraz wszelkich innych nieprawidło wości w gospodarce składnikami majątku, stwierdzonych w czasie spisu. Czynności inwentaryzacyjne wymienione w pkt 1, 3, 4 I 6 do obowiązków komisji inwentaryzacyjnej, pozostałe czynności należą do obowiązków głównego księgowego. należą § 34. 1. Komisję inwentaryzacyjną powołuje kierowniK jednostki na stałe lub określony, nie krótszy od roku okres, w składzie zapewniającym sprawny i prawidłowy przebieg inwentaryzacji. 2. Przewodniczący komisji inwentaryzacyjnej zostaje ' wyznaczony - na wniosek głównego księgowego ~ przez ' kierownika jednostki spośród pracowników na stanowiskach / kierowniczych; nie może nim być główny księgowy ani pracownik działu finansowo-księgowego iednostki. 3. Przepis ust. 2 nie dotyczy stałych inwentaryzatorów, są pracownikami działu finansowo-księgowego jednostki. . jeżeli nawet § 35. 1. Jednostka nadrzędńa może delegować dodatkowo do skła'du komisji inwentaryzacyjnej osoby spoza danej jednostki. 2. Jednostka nadrzędna może również ustalić wykaz rzeczowych składników majątkowych, których spis powinien być przeprowadzony przy udziale osób delegowany.ch spoza jednostki. § 36. 1. W uzasadnionych wypadkach komisja inwentaryzacyjna dzieli tere'n jednostki na pola spisowe. 2. Spisu z natury na polach spisowych dokonują zespoły spisowe. Zespół spisowy powinien . składać się przynajmniej z 2 osób. Listę członków zespołów spisowych ustala kierownik jednostki na wniosek przewodniczącego komisji inwenta-. ryzacyjnej. 3. Jednostka zlecająca na podstawie zawartej umowy. wykonanie robót budowlano-montażowych może , delegować swego przedstawiciela do udziaiu w spisach z natury robót , w ' toku. Wchodzi on wówczas w skład zespołu spisowego. _.§ 37. Do zespołów spisowych należy powoływać osoby o należytych kwalifikacjach; nie mogą to być jednak pracownicy odpowiedzialni za stan składników majątkowych, objętych spisem z natury. \ ..... MQnitor Polski Nr 56 - 593 § 38:- Czynności zespołów spisowych mogą być w okre.ś lonym umową zakresie powierzone jednostkom, których przedmiotem działania jest świadczenie usług inwentaryzacyjnych; . § 39. 1. Spisem z natury należy objąć:
l)rzeczowe składniki majątku zaliczone do:
a)środków trwałych wraz z przynależnym do nich stałym wyposażeniem, bl środków obrotowych,
e)materiałów, maszyn i urządzeń oraz ich CZęSCl, przeznaczonych na inwestycje i kapitalne remontYi 2) pieniężne składniki majątku, tj. gotówkę w kasie, czeki, weksle itp. 2. Spisem objąć należy także środki nie stanowiące własności jednostki, jeżeli są one na przechowaniu, w użyt kowaniu jednostki lub też jeżeli są przyjęte do przerobu. Nie dotyczy to obcych składników majątku znajdujących się w jednostkach świadczących uslugi transportowe, spedycyjne, remontowe, 'pocztowe, w zakresie skladowania itp. 3. Spis z natury powinien być tak zorganizowany, aby 'normalna działalność jednostk.i nie została przerwana. Poz. 30Ó - nostkach obmiaru lub w innych jednostkach właściwych dla danego zakresu i rodzaju robót. 2. Spisem z natury' należy objąć całość robót budowlawyk.onanych od dnia ich rozpoczęcia i nie zafakturowanych do dnia spisu, z tym że odrębnie należy spisać roboty nie objęte umową z jednostką zlecającą, nawet jeśli ich wartości nie zalicza się ani do przerobu jednostki, ani do stanu robót w toku. no-montażowych 3. Dane do spisu z natury tak zwanych robót zanikają cych oraz robót, których faktycznego stanu nie można ustalić z powodu warunków atmosferycznych (np. przysypane śniegiem roboty ziemne), przyjmuje się w wysokości ustalonej w czasie poprzedniego spisu, zwiększonej - na podstawie danych ewidencji robót - o roboty wykonane od tego czasu. 4. Jeżeli przedmiotem spisu są roboty czasowo wstrzymane lub zakończone fragmenty robót, a zespół spisowy stwierdził, że roboty te są w sposób należyty zabezpieczone przed wpływami atmosferycznymi, kradzieżą itp., jak również że o,d ostatniego spisu nie wykonywano w danym obiekcie dalszych robót, stan robót w toku przyjmuje się w wysokości ustalonej w czasie poprzedniego spisu. § 40. Rzeczywistą ilość spisywanych z ' natury rzeczo5. W wypadkach, o których mowa w ust. 3 i 4, należy wych i pieniężnych składników majątku ustala się przez prze- dokonać .odpowiedniej wzmianki na arkuszu spisu z natury. liczenie, zważen'ie lub zmierzenie. Stan pieniężnych i rzeczo- . wych składników majątku przechowywanych w opakowaniu § 43. 1. Przed rozpoczęciem spisu 7 natury osoba odpomoże być określony ' przez przeliczenie opakowań i uwzględ wiedzialna za cał.ość i stan składników majątku objętych spinienie ich zawartości, pod warunkiem, że opakowanie znaj- sem powinna złożyć pisemne oświadczenie stwierdzające, że duje się w stanie nie naruszonym oraz że ilość i rodzaj wszelkie zrealizowane dowody" przychodu i rozchodu inwenskładników w opakowaniu zostały oznaczone w toku ich taryzowanych składników zostały ujęte w ewidencji szczeprzyjęcia przez jednostkę lub wynikają z rodzaju opakowagółowej oraz .przekazane do działu księgowości. nia stoso~anego jako typowe w obrocie danym składnikiem Zespoły spisowe dokonujące liczeni~, ważenia, po- 2: majątku. § 41. 1. Ilościowy stan substancji płynnych w zbiorni'kach, rzeczowych składników majątku mag.a zynowanych w zwałach oraz małowartościowych i ciężkich, a zajmujących wiele miejsca, ,jak też trudnej do zmierzenia produkcji w toku, określa się na podstawie obliczeń technicznych (np. według obmiarów i jednostkowego ciężaru objętościowego) lub szacunków dokonanych w sposób określony w przepisach ' wewnętrznych jednostki (§ 32 ust. 2). 2. Obliczenia techniczne lub szacunki należy przeproz należytą dokładnością przez osoby o odpowiednich kwalifikacjach powołane przez k.ierownika jednostki na wniosek przewodniczącego komisji inwentaryzacyjnej spośród pracowników jednostki, a w razie braku pracowników o odpowiednich kwalifikacjach - przez powołanych rzeczoznawców. Obliczenia techniczne lub szacunki powinny być uwidocznione na arkuszu (karcie) spisowym lub.,.. specjalnym 'załączniku, które powinny być .p odpisane przez osoby przeprowadzające obliczenie lub szacun,ek. 3. Jeżeli ilościowy stan rzeczowych składników JTIajątku nie może · być ustalony w drodze przeliczenia, zważenia lub zmierzenia ani w drodze obliczeń technicznych,

wewnętrzne (§ 32 ust. 2) określonych jednostek wskażą sposób inwentaryzacji tych składników majątku stosownie do warunków danej branży.

Zasady ustalania i rozliczania różnic inwentaryzacyjnych rzeczowych składników majątku, których stan stwierdza się na ' podstawię obliczeń technicznych lub szacunku, określa kierownik Jednostki na wniosek głównego księgo wego. wadzić §
Stan ilościowy spisywanych z natury róbót budowlano-montażowych w toku ustala się w technicznych jed- miarów oraz obliczeń technicznych . i oszacowania składników majątku nie mogą być informowane o wielkości zapasów tych składników wynikających z ewidencji, wyjąwszy wypadki, ' o których mowa w rozdziale
'
Liczenia, ważenia i pomiar6w składników majątku dokonuje członek zespołu spisowego w obecności osoby odpowiedzialnej za całość i stan skladnikówmajątku lub osoby przez nią upoważnionej. W spisie z natury, przeprowadzonym na skutek zmiany osoby majątkowo odpowiedzialnej, liczenie, ważenie i pomiar składników majątku mają być dokonane w obecności osoby przekazu'jącej i osoby przejmującej odpowiedzialność lub osób 'p rzez nie upoważnionych • .
Wpis do arkuszy (kart) spisu powinien nastąpić bezpo ustaleniu rzeczywistego stanu składnika ma- ' jątku w sposób umożliwiający osobie majątkowo za niego odpowied7;ialnej sprawdzenie prawidłowości wpisu. Wpis do arkuszy ' (kart) spisu z natury może być również dokonany w terminie późniejszym na podstawie odczy'tu rzeczywistego stanu składnika majątku zarejestrowanego wstępnie na taś mie magnetycznej .Iub w inny sprawny technicznie sposób i pod warunkiem. że taśma magnetyczna lub inne urządze nia, w których wstępnie zarejestrowano wynik spisu w okresie od jego dokonania aż do sporządzenia arkuszy (kart) spisu, przechowywane będą w sposób zapewniający ich nienaruszalność i umożliwiający osob'i e majątkowo odpowiedzialnej stwierdzenie, że nie dokonano ' w nich jakichkolwiek zmian. , pośrednio . . ,
Jeżeli w spisie z natury ' nie ' może z ważnego powodu uczestniczyć osoba majątkowo odpowiedzialna inie .upoważniła do tego innej osoby, spisz natury może być prze. prowadzony w obecności osoby reprezentującej prawa osoby majątkowo odpowiedzialnej wyznaczonej przez kierownika ' . , Monitor Polski Nr 56 - 594 jednostki w porozumieniu z czynnikiem społecznym jednostki (organizacją związkową). §
Składniki majątku objęte 'spisem (znajdujące się na określonym polu spisowym przy inwentaryzacji okresowej) nie mogą być wydawane lub przyjmowane do czasu zakonczenia spisu. Gdyby ze względówtechniczno-rucho wych było to konieczne, wówczas nalezy zawiadomić 0 _ tym przewodniczącego komisji inwentaryzacyjnej, który może . zarządzić, aby przyjęcie lub wydanie składników majątku uwzględnić w spisie na podstawie specjalnie oznaczonych dowodów przyjęcia lub wydania. §.
Jeżeli spis z natury składników majątku nie może być Poz. lOt) - ków majątku zużywających przedmioty nietrwałe). się stopniowo (środki trwale, §
Dane na arkuszach (kartach) SplSOW z natury wpisuje się w sposób trwały atramentem, długopisem, ołówkiem kopiowym lub pismem maszynowym. "

§ 16ust.

2 . i § 17 pkt l stosuje się 'odpowiednio, z tym że obok zapisu poprawionego zamieścić powinien swój podpis członek zespołu spisowego i osoba majątkowo odpowiedzialna . §

Przy sporządzaniu arkuszy (kart) spisów z natury stosuje się nazwy i inne szczegółowe określenia składników majątku przyjęte dla danej branży w indeksie materiałów, wyrobów, towarów, środków trwałych itp., a w razie braku indeksu - używane w księgowości; również ilości powinny być wyrażone 'w tych samych jednostkach miary, w jakich są ujmowane w ewidencji ilościowej i ilościowo-wartościo wej. przeprowadzony w dniu, na który przypada termin inwentaryzacji, dane spisu z natury należy skorygować o udokumentowaneprzychody i rozchody, dokonane w okresie między ~erminem inwentaryzacji składników majątku a dniem spisu. §
Spis z natury powinien być .poddany wyrywko§ 46,
Wyniki spisu z natury rzeczowych składników wej kontroli przez przewodniczącego komisji inwentaryzamajątku powinny być ujęte przy zachowaniu przepisów § 43 cyjnej lub kontrolerów przez niego wyznaczonych. W toku ust. .4 na ark uszach bądź oddzielnych dla każdego składnika kontroli należy zbadać, czy zespoły spisowe działają zgodnie . kartach, zawierających co najmniej następujące dane: z przepisami niniejszego zarządzenia, a zwłaszcza komplet1) nazwę jednostki (nadruk lub odcisk pieczątki firinowej); ność spisu, prawidłowość ustalenia z natury ilości spisywa2) nazwę lub numer pola spisowego oraz określenie maganych składników majątku oraz prawicjłowość sporządzania arkuszy (kart) spisów. Wyrywkową kontrolą należy objął: zynu, składowiska, sklepu itp.; również ustalenie ilości składników majątku zawJłrtych w 3) numer _ kolejny arkusza (karty) oraz oznaczenie unieopakowaniach (§40). Z wyników kontroli należy sporządzić możliwiające zamianę arkusza lub karty (np. podpis przeprotokół. Ponadto na arkuszu (karcie) spisu i natury sprawwodniczącego komisji inwentaryzacyjnej); dzający oznaczyć ma swym podpisem pozycje. ,które zostały 4) datę dokonania spisu oraz termin, jeżell różni się on od daty spisu, na jaki przeprowadza się inwentaryzację, skontrolowane pod względem prawidłowości ustalenia ilości spisywanych składników majątku; oraz mdzaj inwentaryzacji;
W razie stwierdzenia w toku k-ontroli . lub w później S) numer kolejny pozycji {dotyczy arkuszy spisu); szym terminie, że spis z natury w całośdlub w ctęści został 6) symbol identyfikujący spisywany składnik majątku, np, przeprowadzony nieprawidłowo, kierownik jednostki obowią~ . numer inwentarzowy, numer symbblu indeksu materia2.any jest zarządzić ponowne przeprowadzenie całości lub odłów, wyrobów, towarów, numer zlecenia produkcyjnego powiedniej części spisu z natury. itp.; §
Po zakończeniu spisu z natury zespoły spisowe 7) szczegółowe określenie przedmiotu inwentaryzowanego I obowiązane są złożyć przewodniczącemu komisji inwentary~ 8) jednostkę miary; zacyjnej na piśmie: 9) ilość stwierdzoną w czasie spisu I 1) rozliczenie z przydzielonych im arkuszy (kart) spisu 10) imion~, nazwiska i podpisy osób dokonujących spisu; z natury; .11) cenę -za jednostkę miai-y i wartość wynikającą z prze2) informację <> wszelkich stwierdzonych w toku spisu niemnożenia ilości składnikó}Y majątku stwierdzonej w'Czaprawidłowościach w zakresie gospodarki składnikami sie spisu przez cenę jednostkową, z wyjątkiem wypadmajątku (magazynowania, konserwacji itp.). ków określonych w § 52 ust. 2; §
Główny księgowy zarządza: 12) imię I nazwisko osoby majątkowo odpowiedzialnej za 1) 'wycenę skła~ników majątku bezpośrednio na arkuszach stan zapasów oraz jej podpis złożony na dowód niezglo(kartach)' spisów z natury; szenia iadnych zastrzeżeń co do ustaleń spisu. 2) ustalenie łącznej ich wartości z podziałem według kont
Arkusze (karty) spisów z natury od 'momentu ich synte'tycznych, na których składniki te są ewidencjonoponumerowania traktuje się jako formularze ewidencjonowane. wane, objęte ilościową kontrolą zużycia. Ponumerowanie arkuszy (kart) spisów oraz oznaczenie w sposób uniemożliwia
Można Jednak: jącyicb zamianę powinno nastąpić przed wydaniem arkuszy 1) nie dokonywać wyceny składników m~jątku bezpośred- . (kart) spisów członkom zespołów spisowych. Za prawidłowe nio na ar.k uszach (kartach) spisów, jeżeli w zbiorczych rozliczenie się z otrzymanych przez zespoły spisowe arkuszy zestawieniach spisu z natury ujęte będą wszystkie spisa(kart) spisów odpowiada przewodniczący komisji inwentary- . ne składniki majątku z określeniem ich ilości, cenr zacyJnej. i wartości; §
Arkusze (karty) spisów z natury należy sporządzać 2) zani€!chać wyceny rzeczowych składników majątku na w sposób umożliwiający podział ujętych w nich składników arkuszach (kartach) spisu, jeżeli składniki te są ujęte Vf majątk u według miejsC' przechowywania i według osób maksiędze remanentów, prowadzonej zgodnie z zasadami jątkowo odpowiedzialnych, a także wyodrębnienie składni uproszczonej ewidencji materiałów i towarów lub w inków własnych od obcych z dalszym ich podziałem na pełno nym urządzeniu ewidencyjnym pOdającym ich ilość wartościowe i uszkodzone, zepsute lub takie, których wartość ,. i wartość na dzień inwentaryzacji, a więc zezwalającym na skutek długotrwałego przechowywania lub z innych pona ustalenie również wartościowych różnic inwentary:wodów uległa zmniejszeniu; nie dotyczy to jednak składnizacyjnych. ,,' O ł, " • y Monitor: Polski Nr
. " . :§ ,
,.Wycena: składników, ·'majątkukontrolo;w.anycb - . Poz. 300 595 ' ,':"" WY"" " llość@raz w-artość ' niedóborów .j , nadwyżek , podlegających ' łączni'e wartoś.~iowo (np. towary . w sklepach) powinna ' na-kompensacie.·.usta·la się : przyjmując . za ' podstawę mniejszą stąpić ~ó:wnocz~śnie' zę spisęm z natury; nie dotyczy to jedilość stwierdzonego niedoboru lub · nadwyżki i niższą cenę . nak ustalenia ..ich , wartości. .', . . składriikówmająt~u wykazujących różniCe inwentaryzacyjne . . / ' Wycena spi!j.u z natury, jak też obliczenie war,3.

ust. 4 nie mają zastosowania dla środków t6śd . spisanych składnikó,w majątku może . być powierzone trwałych i przedmiotów nietrwałych w użytkowaniu. właŚciwym fachowo kom6rkom organizacyjnym jednostki,, ' §

. Różnice inwentaryzacyjne należy ująć ,w księ. zespołom spisoJllym, rzeczpZOawcom lub jednostkom, ktÓrych gach rachunkowych nie później \niż w ciągu miesiąca nas tę ' przedmiotem działania jest świadczenie usług inwentaryzacyj-o . pującego po miesiącu, w -którym przypa'dł terfnin inwentanych. ' ' . ryzacji. Jeżeli jedQ.ak. termin .inwentaryzacji przypada na §
Jednostki; których znajdują się rzeczow,e skład- miesiąc kończący rok sprawozdawczy,różriice inwentaryza'ni~i majątku nie stanowiące ich własności (§ 39 ust. 2), obo-cyjne należy \:Ijąć w księgach rachunkowych nie pMniej niż . wiązane są powiadomić pisemnie ' ichwła$cicieli o ' wynikach' poQ. datą ostatn.iego dnia roku. . 'inwe'n.1aryzacji wymienionych składników. .
Ró'żn'ice ' inwent~ryzacyjne odpisuje , się w sposób § ,56.' L Główny ~się~~wy zl'e~~ ' ustale~i.e rowlc lDokre.ślony w planie kont na podstaWie clęcyzji .kierownika ,wentaryzacyjnych (niedoboró\v iriadwiżek), ~ynikająq~ch ' jednostki, podjętej na wniosek przewodniczącego komisji in,z porównania iloścI i wartości poszczegóh}ych składni\<.ów wentaryza~y jnej zaopinibwan y przez główne~o księgowego. majątku, ustalonych w toku spisu z natury, z ilością i war, § 59 .. Można uznać za rzeczywi$ty stan składników matością wynikającą z ewidencji tych składników. ' jątku iĆh sta,n wynikający z' 'ewidencji, a 'nie ustalony w .
Różnice, o których mowa _w ust 1, należy ująć w' ze- drodze s,pisu z natury, to jest nie ujmować w . księgach rastawiertiach różnic spórządzbriych w spos6b zezwalający na: chunkowych różnic inwentaryzacyjnych, jeżeli: l') ustalęnie łącznej sumy róinis-, inwentaryzacyjny~h ~ po1) są to różnice drobne, miesz~zące się w uzn8nych przez działem jej wedłu'g pO$zczególnych 'kont syntetycznych kierownika jednostki granicach dopuszczalnych b!E~dów pr~ewidzianych w planie kont oraz według osób odpopomiaru ilości spisywanych z natury składników mawiedzialnych za stan powierzoriych" ich pieczy składnijątku; ków majątku; , 2) różnice między stanem rzeczywistym ,a stanem wynika~) powiązanie pos,zczegćlnych ' .p07:ycji zestawienia różnic jącyffi' zewidentji zostaną ujęte w odrębnym zestawie·. z pozycjami arkuszy .(kartaJli) 'spisów z riątury lub poniu różnic inwentaryzacyjnych. . ,. zycjami zbiorc~ych zestctwień spi$u z . natury wykazują' § 60.

§.§ 5~59 mają o.dpowiednie zast.osowacymi rÓżnice . riie w razie ujawnienia niedoborów lub Iladwyżek podczas ,3. Dla ' składników majątku kontrolowa,nych wyłącznie kontroli lub ,r ewizji. wartościowo ustala się jedynie, wartościową rÓżnicę inwpitaryzacyjną ~ niedobór albo nadwyżkę przez porównanie Rozdział 3 ogólnej wartośći składników majątku wynikającej ze spisu z ich wartością w ynikającą z k-siąg rachun~owych. Inwentaryzacja środków ' pienięŻDych na, rachunkach ' . ,§, 57. ,1.Przyczyny, powstania 'różnic Inwentaryzacyjnych ·, bankowych, kledytów 'bankowych \ oraz ' Innych należności l zobowięzań . / . . ' określa komisja inwentaryzacyjna w protokole, w którym stawia takżę umotywowan ę;. wniosk~ co do sposobu it;h ujęcia § 6L 1. Inweńtaryzacja środków pieniężnych na raw księgach rachuńkowych (§ 33). W razte ujawnieI).ia niedoborów przekraczających norIJly branżowe ubytków natural- chunkach bankowych, kredytów bankowych oraz i-nnych nanych, komisj a inweritąryzacyjna ' żąda Wyjaśnień na piśmie leżności' i zobowiązań poleg'a na uzgodnieniu ich stanu ewi. od osób odpowiedzialnych za stan składników ma'jątku i, po denCYJnego z kQntt:ahentamijednostki i ujęciu w księgach rachunkowych rezultatów uzgodnienia. rozpatrzeniu wyjaśnień sporządza protokó'ł, w którym uza2. UzgDdnienie, o którym. mowa w ust. 1, nale±y do obosadnia powstanie tych niedobo{ów.. bądź wskazuje, kto zdag.!ównego księgowego. niem komisji pownien być obciążony tym ....niedoborem. Osoby wią2;k6w . . o~pbwiedżialne za ' powstanie zawinionego - niedoboruobti ią § 62. UzgodnienieJitanuśrodkówpi;nię,~nych , na ra.~ ża się wartością niedoboru obliczonego po aktualnej c,enie ! cnunkach .bankowych i kredytów,' bankowych -przeprowadza sprzedaży, nie :niŻ$zej jednak .od ceny detalicznej; ·wartoŚć się bie~ąco, na podstawie otrzymywanycbwyciągów bankotę dla ' używanych składników majątku . zużywających się wych. t;!zgodnienl e ,' stami należnoŚ~~ i 'zoJ)~wiązail regulowastopniowo nalezy zmniejszyć .0 kwotę' wypikającą ,z estoprtia . nychw ' trybie inkasa bankowego ' ' następuje na ··podst.awie ich zużycia. Jeżeli nadany składnik majątku brak odrębnej okres",'Vych zawię.domień ban,ku. Jed.rroslkaohowiązanajest eeriy sprzedażY i cenę tę :oblicza się przez zwiększenie ceny na każde żądanie bankU użg qdnLĆ salda rachunJtów bankozbytu ,o odpowiednie marze. wych, kredytó~ bankowych orai I)alężrioścli ', zobowiązań ' 2. Przy ustalaniu różnic inwentaryzacyjnych ujawnione ińkasowych i potwierdzić , na piśmie ich wysokość, lub zgło, ,-: niedoborY' orai- nadwyżki mogą być kompensowane, jeżeli sić z,:ls,1-rzeż e nia. ." 'odpowiadają równo~eśnie wszystkim następującYtn . waniil- . § 63. 1. W celu ' uzgodnienia stanu rozrach].lnków z od'kom : . , ' , ' biorcami t dostawcami; " nie regulówany.chw', ti'y.bie inkasa '

t)zostały stwierdzo~e ";' ramoch~: jednego . (tego : sa~ego) ban~owe,go, Oraz. wszeikkh inn ych · n ależn'ośCl "i zobo\viązań . spii;uz natury; , jednostka-wierzyCiel ' ma óbowiązek ' wetwać j~dD'6stkę-dłuż" 2) dotyczą jednej osoby majątkowo odpPwledzialnejj nik do potw'ierdzenia na piśmie zgoctnościsalda, przesyłająC 3) zostały . stwierdzone w podobnych asoftym'entach lub wyka~ pozycji składających się na to , 'sa'ldo. -;Nie ' ~waIIl~a to ' jednak jednostki-dłużnika ' od obowiązku wezwania je'dpost.kiskładnikach ' zp'ają'tku, vi poci ~hnych opakow,aniach, co wierzyciela do p()t'wierdzel')ia salda, jezE:Ji jednostka-wi.erzymoże . uzasadn'ić ' możliwóśćomyłek ze strony osoby ,ma. I . , ciel nie wVkona tego obowiązku w czasie . umożli;wiającym jątkQwo odpowiedzifllnej . . Ci § 54. w " .I .. ~ ' a ,.! " .'! .... , . / , ( • Monitor Polski Nr .56 jednostc~~dłużnikowisporządzenie w tet~inie sprawo;<lania . finansowego. Jednostka wezwana do potwierdzenia salda -ohowiązana jest w ciągu', 10 dni od daty otrzyp1ania zawiadomienia potwierdzić zgodność salda lub też zgłosić zastrzeżenia, przy czym obowiązek potwierdzenia salda istnieje na , każde żądanie kontrahenta, nieżależnie od ustalonych terminów inwentaryzacji, rozrachunków. 2. Prz~pisy ust. 1 nie dotyczą należności i :zobowiązań' wobc.: organów finansowych, jeżeli ,jednostka jest płatnikiem w rozumieniu przepisów o postępowaniu podatkowym. _. ' '§ 64. 1. Obowiązekuzgod~ienia z kontrahentami stanu 1) roszczenia z tytułu niedoborów i szkód otaz roszczenia sporne; 8) 9) rozpoczęte inwestycje i' k~pitalne remonty; \ np. z tyt1;lłu ' , l.!dzielonych lub otrzymanych gwarancji, jak również wszelkle inne aktywa i pasywa objęt~ ewidencją na k~mtach pozabilansowych; , 10) należności lub zobowiązania wobec organów finansowych :t tytułów, dla których jeaDostka jesC płatnikiem w rozumieniu przepisów Ci postępowaniu. podatkQwym. zobowiązania , i należności warun~owe, § 68. 1. Inwentaryz.a cja aktywóW. i pasywów w dtodze należności i ,zobow~ązań nie dotyczy sald zerowych oraz sald weryfikacji należy ' do obowiązków .główne'go księgowego należności i zobowiązań uregulowanych do dnia sporządzenia- 'i polega na ustaleniu realności ich stanu ewidencyjnego \ ' r~cznego sprawozdania finansowego. ' Można również nie . uzgapniać sald mniejszych od 5.000 ' zł; za stan rzeczywisty tych sald uważa się stan wynikający z ksiąg rachunkowych. 2. Można nie uzgadniać ' sald należno~d i zob5wiązań z osobami fizycznymi oraz jednostkami gospodarki nie uspołecznionej, nie prowadzącymi ksiąg rachunkowych; -za stan rżeczy,wisty tych sald uważa się stan 'wynikający z ksiąg ra-. , ' chunkowych. • / § 65. 1. Jeżeli saldo należności lub zobowiązań nie ~wy- ' kazuje zmian w ciągu trzech miesięcy, a nie przekracza kwoty 100 zł, powinno być odpisane ba ~traty lub zyski. Obowiązek odpisania na straty i zyski sald należności i zobowiązań nie dotyczy jednak rozrachunkÓw z pracownikanii jednostki, pozostająC)inii nadal w stosunku pracy, niezależnie od wysokoścj sald oraz rozrachunków z innymi osobami fizyczny. mi i jednostkami gospodarki nie uspołecz~ionej, jeżeli wysokość sald rozrachunków przeKracza 20 zł. ! 2. Przepisów ust. 1 nie -stosuje się do banków i instytucji oszczędnościowych i pciż)'cz)wwych. § 66. Stwierdzone w toku uzgildniania z kontrahentami różnice w , sŁanie środków pieniężnych na rachunkach banko- ' wych, kredytów bankowych oraz 'wszelkich innych należ ności i zobowiązań podlegają . 'lyjaśnieniu i ujęciu w księ gach rachunkowych w sposób ustalony w planie kont, w terminie określonym w § 58. Rozdział 4 Inwentaryzacja innych aktywów i pasywów. przez porównanie go z <?d~owiednimi dowodamL 2. W wypadkach uzasadnionych (stopień zaawansowania prac naukowo-badawczych, prac projektowych. itp.)- weryfi- ,\ kacja ' aktywów i pas-y\vów może być zlecona właściwym branżowo komórkom organizacyjnym "jednostki lub innym rzeczoznawcom. 3. Weryfikacja realności stanu aktywów i pasywów, któ~ rych wartość podlega sukcesywnem\1 zmniejszeniu na skutek zużycia lub zarachowania na koszty, zwanych dalej "rozliczeniami", obejmuje obok porównania, o którym mowa VI ust. 1, również ustalenie, czy: '
l)nie upłynął termin rozliczeń bądź czy dalsze rozliczenie znajduje gospodarcze , uzasadnienie (np. rozliczenie kosztów uruchomienia nowej produkcji w wypadku, gdy dany rodzaj produkcji został zaniechany); . 2) rozliczenie przebiega w sptsQb prawidłowY, tzn. czy . pierwotnie ' przyjęta wysąkość sŁawek odpisów jest , do- -' stosowana do wysokości sumy pozostającej do roz}iczenia oraz ' do zamierzonego czasu rozliczenia bądź do przyjętej podstawy ro~liczeniowej (np. prży rozliczeniach według stawek na jednostkę produkcji). § 69. Rezultaty weryfikacji ująć należy w odp'o wiednim protokole. Ujawnione w . toku weryfikacji różnice mi.ędzy rzeczywistym stąnem aktywów lub pasywów a ich stane~ , ewidencyjnym podlegają wyjaśnieniu l ujęciu w księgach rachunkowych w , sposób ustaJony W planie kont w terminie określonym w § 58, z tym że w wypadku stwierdzenia nieprawidłowego przebiegu rozlicze6 (§ 68 ust. 3) należy poddać również r.ewizji dotychczasowe stawki odpisów; 'dotyczy to nie tylko przyszłych, lecz także bieżącego okresu sprawo,zdawczego, ' I . , ' § 67. 1. Inwentaryzację aktyw6w i pasywów, -których " Rożdział 5 stan rzeczywisty nie Inoze być ustalony lub nie' podle~a usta-' I Uproszczenia Inwentaryzacji. leniu .w drodze, spisu... z natury lub uzgpp-nienia z kon~rahen- , ta_mi jednostki, przeprowadza .liię w drodze weryfikacji ich \ § 70. 1. Na wniosek przewodniczącego komisji inwentastanu ewidencyjnego. ' 2. Weryfikacją stanu ewidencyjnego o~jmuje się ' w ryzacyjnej,' zaopiniowany przez głównego . księgowego i za- twierdzony przez kierownika jednostki, inwentaryzacja trwaszczególności: lo. oznaczonych numerami inwentarzowymi środków trwałych
l)rzeczowe skład~i majątku przejściowo znajdujące ' 'się oraz przedmiotów nietrwałych ·vi użytkowaniu na· terenie poza jednostką (np. środki trwałe wydzierżawione, majednostki może być przeprowad,zona w sposób upioszczony. teriały w 'drodze itp;) oraz trudno dostępne (np. linie 2. .Inwentaryzacja środków trwałycn OTaz przedmiotów en~rgetyczne, budowle po4ziemne itp.); , ... , nietrwałych użytkowanych na , terenie jednostki , według 2) place, grunty i tereny; , uproszczon~ch zasad polega na! sprawdzęrfl.u prawidłowości 3) , rozlIczenia ' międzyokr~sowekosiU;w, wartości. niem,a- ,ich ewidencji księgowej przez bezpo~rednie porównanie jej terialne, i .p rawnej -.. danych ze stanem rzeczywistym oraz na .. ustaleniu i wyjaś',4) prod~kcję w toku niemateralnych składników, majątk,u, nieniu różnic ilościowych. ' " jak' np. prace naukowo-badawcze, prace projektQwe, ~. Ujawnione różnice ' (niedoboty, nadwyżki) ujmuje się usługi itp.; " na odrębnych . arkuszaeh ' (kartach) · spisowych.

~) fun'du~ze spe-cjalne, rezerwy i dochody przyszłych okre,§§ 39-59 stos~je się odpowi~dnio. , , sów;

" ,Pakt 'dokonania sprawdzeriia . oraz data sprawdzenia ~) zobowiązania tytułu dos~aw nie fakturowanych; powinny być potW:ieraiQne w ęwidencji anaIitycznejpodpió , " ' z , , .' Monitor Polski Nr 56 - Poz. 300 597 sami członków zespolu spisowego oraz osoby majątkowo odpowiedzialnej albo w sporządzonym w tym celu pfotokole, w którym należy podać numery inwentarzowe objętych uproszczoną inwentaryzacją środków trwałych i przedm.iotów nietrwałych. §
Na wniosek przewodniczącego komisji inwentaryzacyjnej, zaopiniowany przez głównego księgowego i zatwierdzony przez kierownika jednostki, przedmioty , nietrwałe wydane do stałego użytkowania określonym pracownikom jednostki (odzież, narzędzia itp ;). jak też inne składniki majątku wydane poza jednostkę (np. chałupnikom, na wystawy, targi itp.), mogą być inwentaryzowane w sposób uproszczony; sposób ten polega na porównaniu stanu składników majątku według danych ewidencji z dokumentami zawierającymi pokwitowanie ich pobrania (k2 iąż e czkami narzędzio wymi, listami wydanej odzieży itp.l, pod warunkiem jednak wprowadzenia systemu nie zapowiedzianych kontroli stanu posiadania składników majątku przez poszczególne odpowiedzialne za nie osoby. Kontrola ta powinna być dokonywana wyrywkowo z częstotliwością i w zakresie zapewniającym weryfikację danych ewidencji, a jej wyniki należy ujmować w ' odpowiednim protokole. ' Stwierdzone w czasie inwf?ntaryzacji niedobory lub powinny być ujęte na odrębnych arkl1szach (kartach) spisowych.

§§ 39-59 stosuje się odpowiednio.

nadwyżki §
Na ,wniosek przewodniczącego komisji inwentaryzacyjnej, zaopiniowany przez głównego księgowego i zatwierdzony przez kierownika jednostki, inwentaryzacja ksią żek, czasopism i innych druków wchodzących w skład biblioteki jednostki może być przeprowadzona według 'uproszczonycp zasad.
Inwentaryzacja książek, czasopism i innych druków uproszczonych zasad polega na sprawdzeniu prawidłowości ich ewidencji przez porównahie zapisów w księdze inwentarzowej biblioteki ze stanem rzeczywistym i kartami książek lub kartami czytelników oraz na wyrywkowym sprawdzeniu zgodności zapisów w kartach książek lub kartach czytelników ze stanem rzeczywistym. , według
Stwierdzone w czasie inwentaryżacji niedobory' lub nadwyżki powinny być ujęte na odrębnych arkuszach, zawierających wszelkie dane przewidziane w księdze inwentarzowej biblioteki.

§§ 39-59 stosuje się odpowiednio.

4. Fakt dokonania ' sprawdzenia oraz data sprawdzenia powinny być potwierdzone w księdze inwentarzowej podpisami członków 'zespołu spisowego oraz osoby majątkowo' odpowiedzialnej albo. ujęte w sporządzonym w tym celu protokole. ' 3) ustala się przez porównanie z dokumentacją produkcyjną dla poszczególnych zleceń ilość półfabrykatów lub innych elementów produkowanych wyrobów:

a)będących brakami produkcyjnymi,
b)stanowiących niedobory lub nadwyżki. 3. Stwierdzone w ~zasie inwentaryiacji braki produkcyjne, niedobory i nadwyżki oraz składniki majątku objęte zleceniami zakończonymi lub zaniechanymi powinny być uwidocznione w odrębnych arkuszach (kartach) spisów z na- tury, a następnie wyjaśnione i ujęte w księgach rachunkowych w sposób okr,eślony w planie kont. 4. Fakt prżeprowadzenia uproszczoriej inwentaryzacji małoseryjnej i jednostkowej produkcji w toku powinien być stwierdzony podpisami członków zespołu spisowego oraz oso~ by odpowiedzialnej za produkcję w ewidencji analitycznej żleceń produkcyjnych lub w sporządzonym w tym celu protokole. § 74. Na wniosek przewodniczącego komisji inwentaryzacy jnej, zaopiniowany przez głównego księgowego, kierownik jednostki może zezwolić na posługiwanie się przez zespoły spisowe danymi ewidencji analitycznej o stanie spisywanych z natury określonych imiennie składników majątku, jeżeli : 1) uzasadniają to warunki ich przechowywania lub pomiaru; 2) stworzony zostanie sprawnie działający ' system kontroli, zapewniający ujęcie w 'ar~uszach (kartach) spisu z natury rzeczywistego stanu tych składników, § 75. 1. Na wniosek przewodniczącego komisji inwentaryzacyjnej, zaopiniowany przez głównego ,księgowego,kie rownik jednostki może zezwolić na. przeprowadzenie zamiast inwentaryzacji pełnej inwentaryzacji materiałów, towarów, wyrobów gotowych i półfabrykatów metodą wyrywkową. 2. Wyrywkowa metoda inwentaryzacji polega na ustalaniu rzeczywistego stanu na dzień inwen'taryzacji niektórych tylko składników objętego inwentaryzacją aktywu przy takim ich doborze, aby cel inwentaryzacji, o którym mowa ' w § 29 pkt 2, został spełniony (np. wyrywkowo inwentaryzuje Isię niektóre składniki aktywu "materiały" o wartości stanowiącej zn.aczną część tego aktywu, zużywanych lub sprzeda- ' wanych w dużych ilościach itp.). 3. Wniosek, o ktÓrym mowa w ustl i, powinien określać zasady doboru składników majątku do objęcia inwentaryza- • cją metodą wyrywkową· 4. Przy dokonywaniu inwentaryzacji metodą wyrywkoza rzecżywisty stan składników majątku nie objętych inwentaryzacją uważa się ich stan ewidencyjny. ' 5. Inwentaryzacja metodą wyrywkową nie może być stosowana w wypadku przekazania materiałów, towarów, wyro5. Zasady ustalone w ust. 1-4 nie dotyczą książek, cza- ' bów gotowych i półfabrykatów innej jednostce lub zmiany Ilopism i innych druków, dla których

szczególne osoby majątkowo za nie odpowiedzialnej. Przekazywane ustalają odmienne z,a sady inwentaryzacji materiałów biblioskładniki majątku inwentaryzować należy stosując zasady 'tecznych. ' inwenta.ryżacji pełnej. §

Inwenti;lryzacJa małoseryjnej lub jednostkowej produkcji w toku może być przeprowadzona według uproszczonych zasad.
Uproszczona inwentaryzacja małoseryjnej i fednostkowej produkcji w toku polega na porównaniu danych ewidencji ze stanem rzeczywistym; w trakcie inwentaryzacji: 1) porównuje się dane zleceń produkcyjnych z odpowiadającymi im rzeczowymi składRikami majątku; 2) ustala się rzeczowe składniki majątku objęte zakończo nymi lub zaniechanymi zleceniami produkcyjnymi; wą §
Uzgodnienia stanu należności i -zobowiązań / z organami finansowymi, z wyjątkiem określonych w § 63 ust. 2, oraz stanu należności i zobowiązań z instytucjami ubezpieczeń społecznycll dokonuje się 'w sposób uproszczony. "
Uproszczony sposób uzgodnienia stanu należności i zobowiązań wymienionych w ust. 1 polega na: 1) przedstawieniu na piśmie organom finansowym lub in· stytucjom ,ubezpieczeń wykazu dokonanych lub otrzymanych wpłat w ókresie od początku roku dó dnia uzgadniania i uzyskania potwierdzenia ich wysokości, z tym że obowiązek uzgodnienia ciąży na obu' stronach; / Mpnitor Polski Nr 56 - 2) porównaniu sumy wpłat otrzymanych lub dokonanych, o której mowa w . pkt l, ze zweryfikowaną w drodze badania odpowiednich dokum~ ntów sumą wpłat przypadających za okres objęty uzgodnieniem i wyprowadzeniu salda, które przyjmuje się za rzeczywisty stan należności lub zobowiązań. Rozdział. 6 Terminy i częstotliwość inwentaryzacji. §
Terminy i częstotliwość inwentaryzacji określa na wniosek głównego księgowego kie-rownik jednostki. • §
Przy ustalaniu terminów i częstotliwości inwentaryzacji należy stosować następujące zasady: :1) inwentaryzację budynków, budowli i zasadzeń wieloletnich należy przeprowadzać nie rzadziej niż co 4 lata, a pozostałych środków trwałych oraz przedmiotów nietrwałych w użytkowaniu nie rzadziej niż co drugi rok, z tym jednak, że inwentaryzację materiałów bibliotecznych należy przeprowadzać w terminach określonych w . przepisach szczególnych; 2) inwentaryzację produkcji w toku należy przeprowadzać w każdym półroczu, a w wypadkach ekonomicznie uzasadnionych raz do rOku, nie wcześniej jednak niż na jeden miesiąc przed zakończeniem półrocza lub roku; 3) inwentaryzację pozostałych aktywów i pasywów należy przeprowadzać nie rzadziej niż raz ~ ,roku; 4) inwentaryzację tych mat e riałów, półf a brykatów i wyrobów gotowych, których różnice inwentaryzacyjne w sposób istotny mogą wpł ywać na wynik działa lności, należy prz e prowadzać w kwartale kończącym . rok sprawozdawczy; 5) składniki majątku wymagające szczególne j ochrony należy inwentaryzować cz ę ś c iej niż raz w roku, w terminach nie za powiedzianych, tak aby zapewniona została sk uteczna ochrona mienia spo łecznego; 6) inwentaryzację składników ma jątku n a l e ży przeprowadzać na dzień zmiany osoby majątkowo za nie odpowiedzialne], a także na dzi eń, w którym na skutek wypadków losowych lub innych przyczyn, np, k.radzieży, część z nich została zniszczona, uszkodzona lub przywłaszczo ~a; jeżeli zakres takiej inwentaryzacji oraz termin jej prze~rowadzenia na to pozwala, zastępuje ona inwentaryzację, jaką w danym okresie należałoby przeprowadzić na podstawie przepisów niniejszego rozdziału; można nie przeprowadzać inwentaryzacji składników majątku na dzień zmiany osoby majątkowo za nie odpowiedzialnej, jeżeli zmiana następuje na krótki okres (np. urlop), a osoby przekazująca i przejmująca odpowiedzialność wyraziły pisemną zgodę na wspólną odpowiedz,lalność .za powierzone im składniki majątku; 7) składniki majątku inwentaryzowane w danym roku metodą wyrywkową objęte być muszą w roku następnym inwentaryzacją pełną; inwentaryzację przeprowadzać należy na dzień kończący okres sprawozdawczy; dozwolone jest również przeprowadzanie inwentaryzacji na imly dzień, jeżeli ewidencja danego aktywu lub pasywu zezwala na ustalenie na dzień inwentaryzacji różnic inwentaryzacyjnych; .9) terminy inwentaryzacji powinny być tak ustalone, aby takie same składniki majątku powierzone jednej osobie . majątkowo odpowiedzialnej objęte zostały spisem z natury w jednym terminie. W ' jednym terminie mają być inwentaryzowane również takie same składniki majątku 8) Poz .. 300 598 powierzone różnym osobom majątkowo odpowiedzialnym, lecz znajdujące się w położonych w pobliżu siebie komórkach organizacyjnych jednost~i, chyba że stworzone zostaną warunki wykluczające samowolne przesuwanie skł a dników majątku (poufny termin rozpoczęcia spisu, odpowiednio zabezpieczone pomieszczenia, w których dokonuje się spisu, itp.}; w komórkach organizacyjnych jednostki wszystkie składniki majątku kontrolowane wyłącznie wartościowo (np. środki pieniężne, towary, opakowania w sklepach) należy objąć spisem z natury w jednym terminie; 10) jeżeli określone składniki majątku inwentar-yzowane są tylko raz w roku, okres, jaki upływa między dwoma kolejnymi inwentaryzacjami, powinien być tak ustalony, . aby zapewniał skuteczną ochronę mienia i realność rocznego sprawozdania finansowego. Rozdział Szczegółowe 1 zasady przeprowadzania Inwentaryzacji ciągłeJ. Inwentaryzację ciągłą własnych lub obcych matowarów, wyrobów, półfabrykatów oraz trwale oznaczonych numerami inwentarzowymI przedmiotów nietrwałych i środków trwałych', zwanych w dalszym ciągu niniejszego rozdziału "środkami", mogą stosować jednostki, które: 1) osiągnęły poziom organizacji gospodarki zapasaII).i środ ków, ich ewidencji oraz przeprowadzania spisów z na.tury zapewniający prawidłowe stosowanie inwentaryzacji ciągłej , a w szcżególhości: a) prowadzą bieżąco ilościową ewidencję środków na podstawie sprawnie działającego systemu sporządza nia i kontroli dokumentacji źródłowej, z tym że przepis ten dla 4ednostek prowadzących, zgodnie z planem ..kont, ewidencję środków wyłącznie wartościowo .w cenach sprzedaży należy rozumieć w ten sposób, źe ewidencja ma zapewnić bieżące ustalenie wartości środków w każdym punkcie ich sprzedaży lub magazynowania, b) prowadzą ewidencję ilościowo-wartościową środków -w sposób umożliwiający . ustalenie nie tylko ilości, lecz również wartości na dzień inwentaryzacji każdej inwentaryzowanej grupy środków, _ a tym samym na wyprowadzenie ilościowych i wartościoWYC;h różnic inwentaryzacyjnych; warunek ten może nie być zachowany dla różnic wartościowych, jeżeli nie wcześniej niż na ostatni dzień miesiąca poprzedzającego koniec każdego roku zostanie przeprowadzona weryfikacja stanu wartościowego poszczególnych środków, tj. zostanie ustalone, czy wartość stanu końcowego danego środka równa się ilości pomnożonej przez właściwe ceny, a ewentualnę różnice zostaną rozliczone według zasad ustalonych dla różnic inwentaryzacyjnych, c) co mi~siąc lub bieżąco uzgadniają ewidencję ilościo wo-wartościową z ewidencją iiościową objętych inwentaryzacją ciągłą grup środków, d) posiadają bieżąco aktualizowany wykaz pól spisowych określający znajdujące się na nich środki; 2) posiadają szczegółowe

wewnętrzne, o k~órych mowa w § 32 ust. 2, zapewniające prawidłowę stosowanie inwentaryzacji ciągłej, zg.odnie z poufnym planem. § 79. teriałów, / I§ 80. Inwentaryzacja ciągła środków polega na:

l)dokonywaniu spisów z natury poszczególnych składni ków środków systematycznie wciągu okresu inwentary- Monitor Polski Nr 56 - zacyjnego w różnych , planowo określonych terminach w taki sposób, aby wszystkie środki (inwentaryzacja pełna) lub ważniejsze z nich (inwentaryzacja wyrywkowa) w ciągu tego okresu objęte zostały inwentaryzacją , z wyznaczoną częstotliwością; · bieżącym ustalaniu t rozliczaniu ilościowych i wprtościo wych różnic inwentaryzacyjnych, z tym że:
a)różnic ilościowych nie ustalają jednostki prowadzące w cenach sprzedaży wyłącznie wartośCiową ewidencję środków (§ 79 pkt 1 lit. a).
b)jednostki dokonujące weryfikacji wartości środków raz w roku (§ 79 pkt 1 lit.
b)mogą ustalać wartościo we różnice inwentaryzacyjne tylko na dzień tej weryfikacji. § 81. Do przeprowadzenia inwentaryzacji ciągłej kierownik jednostki na wniosek głównego księgowego powołuje ' stjj.łą komórkę inwentaryzacji ciągłej, do której obowiązków należy: . 1) sporządzanie rocznego planu inwentaryzacji ciągłej i jego bieżące aktualizowanie; 2) kierowanie pracą zespołów spisowych, a zwłaszcza kontrola wykonania wyznaq:onych im zadańj 3) bieżące prowadzenie ewidencji realizacji rocznego planu inwentaryzacji ciągłej; 4) wyrywkowa kontrola prawidłowości przeprowadzania inwentaryzacji ciągłej. 2) § 82. 1. Plan inwentaryzacji ciągłej zatwierdza kierowjednostki. 2. Prży ustalaniu planu inwenta.ryzacji ciągłej, jego aktualizacji i wyznaczaniu częstotliwości oraz terminów spisów poszczególnych środków należy uwzględniać warunki składowania (pomieszczenia zamknięte, otwarte), sezonowość tworzenia zapasów, wartość spisywanych środków, techniczne ułatwieńia 'W dokonaniu spisu (przeprowadzanie spisu środ ków leżących na zwałach w chwili minimalnego stanu zapasu) i pory roku, (np. w okresie wiosennym, letnim i jesien" nym należy objąć inwentaryzacją ciągłą środki składowane na wolnym powietrzu). 3. Plan inwentaryzacji ciągłej jest poufny i może' być udostępniony tylko kierownikowi jednostki, głównemu księ 'gowemu, przewodniczącemu komisji inwentaryzacyjnej oraz ki.erownikowi komórki inwentaryzacji ciągłej. Iłik §, 83. Na podstawie , planu inwentaryzacji ciągłej oraz meldunków o stanie minimalnych zapasów kierównik komórki inwentaryzacji ciągłej ustala zadania dla poszczególnych zespołów spisowych, zawiadamiając członRów zespołu spisowego, jakie środki w danym dniu powinny być spisane. Jednocześnie udostępnia on zespołowi spisowemu plan sytuacyjny w celu wskazania miejsc składowania środków podlegających spisaniu. § 84. Do inwentaryzacji ciągłej stosuje się również odpowiedpio

rozdziałów 1-

DZIAŁ IV WYCENA AKTYWOW I PASYWOW Rozdział 1 Ogólne zasady wyceny aktywów i pa~ywów_ §
Wartość przychodu rzeczowych składników" ma ustala się jako iloczyn ilości i cen, po jakich je kupiono, lub kosztów poniesionych przy ich wytworzeniu we '. .własnym zakresie. Wartość składników majątku otrzymanych nie odpłatnie jednostka otrzymująca ustala jako iloczyn ilości jątku Poz. 300 599 i cen ich kupna lub kosztów wytworzenia we wł a snym zakresie przez jednostkę przekazującą.
Przy ustalaniu wartości rozchodu (wyd a nIa, zużycia itp.) jednakowych składników majątku, nabytych po różnych cenach lub wytworzonych we własnym zakresie różnym kosztem, można przyjmować ceny lub koszty: 1}-, przeciętne, tj. ustalone w wysokości średniej ważonej cen (kosztów) danego składnika majątku w roku sprawozdawczym lub w ostatnim kwartale poprzedzającym datę, na którą sporządza się sprawozdanie finansowe, obejmujące wyceniany składnik mająt!cu; 2) ustalone według zasady "pierwsze weszło, pierwsze wyszło", tj. przy założeniu, że przy rozchodowaniu lub zużyciu składników majątku wycenia się je kolejno -po cenach tych składników majątku, które jednostka najwcześniej nabyła, wytworzyła lub otrzymałaj 3) )lstalone' według zasady "ostatnie weszło. pierwsze wyszło", tj. przy założeniu, że przy rozchodowaniu lub zużyciu składników mAjątku wycenia się je kolejno po cenach dla tych składników majątku, które jednostka najpóżniej nabyła, wytworzyła lub otrzymałaj 4) inne ceny (np. wynikające z cenników obowiązujących w dniu dokonywania wyceny) ustalone w przepisach branżowych. .
Wartość ujętych w księgach rachunkowych składni ków majątku zużywających się stopniowo zmniejsza się o odpisy z tytułu ich zużycia. §
Srodki pieniężne ewidemcjonuje się w księg.ach rachunkowych w ich .,wartości nominalnej, z tym że jeżeli są to waluty "obce, należy je przeliczyć na walutę polską według aktualnie obowiązujących urzędowych kursów (przeliczników). §
Należności i zobowiązania ujmuje się w księgach rachunkowych w wartości ustalonej przy ich powstaniu (zaciągnięciU), z tym że jeżeli są wyrażone w walucie obcej, należy je przeliczyć na walutę polsk" według aktualnie obowiązujących urzędowych kursów (przeliczników). §
Fundusze własne ogólnego przeznaczenia (statutoudziałowy, zasobowy itp.) i fundusze specjalne ujmuje się w księgach rachunkowych w wysokości ustalonej zgodnie wy, z przepisami o gospodarce finansowej jednostki. §
Przyjęte za podstawę ujęcia w księgach rachunkowych zasady ustalania wartości aktywów i pasywów, a w tym t(lkże rodzaje cen lub kosztów wymienionych w § 85 ust. 2, nie mogą być zmieniane w ciągu roku. §
Odstępstwo od zasad wyceny określonych przepisami niniejszego działu może nastąpić jed~nie w razię dokonania urzędowej zmiany cen. §
Przy ewidencjonowaniu w księgach rachunkowych składników mająt~u należy stosować również szczegółowe zasady ustalania ich Wartości określone w· dalszych przepisach zarządzenia. .. Rozdział 2 Szczegółowe zasady wyceny niektórych Składników majątku. § 92."
Srodki trwałe, w tym także inwestycje w obcych . środkach trwałych, wycenia się w ich wartości początkowej zmniejszonej o umorzenie w jednostkach zobowiązanych do jego obliczania.
Wartość początkową nowego lub zakupionego używa nego środka trwałego ustala się w wysokości poniesionych kosztów inwestycji, w wyniku której środek ten został nabyty lub wytworzony._ Monit~r Polski Nr 56 . - Poz. 300 600 , zmodernizowanego środka trwałego, którego unowocześnienie sfinansowano ze środków inwestycy jn ych, ustala się w kwocie równej jego wartości początkowej przed modernizacją, zwiększonej o nadwyżkę kosztów unowocześnienia nad jego umorzeniem do czasu modernizacji.
' Wartość początkową używanego środka trwałego otrzymanego nieodpłatnie ustala się w ' kwocie równej jego wartości początkowej, ujętej w księgach rachunkowych jednostki przekazującej.
Wartość początkową używanego środka trwałego otrzymanego w zamian za środek trwały oddany do. Kapitalnego remontu w drodze wymiany przyjmuje się w wysokości ustalonej dla otrzymanego środka w aktualnie obowiązujących cennikach. .
Wartość początkową §
Jednostki obowiązane do umarzania środków trwałych ustalają umorzenie własnych środków trwałych we- , '"
::' . ';,. dług ok reślonych odrębnymi przepisami zasad i stawek amortyzacy jnych. Inwestycje w . obcych ś'rodkach trwałych umarza . się na podstawie stawek wyprowadzonych w drodze podzielenia wartości początkowej inwestycji w obcym obiekcie przez przewidywane lata jego użytkowania; przyjęty do tych wyliczeń okres nie może być dłuższy niż 10 lat:
Jeżeli koszty kapitalnych remontów są sfinansowane ze środków funduszu ' utworzonego z amortyzacji środków trwałych, umorzenie środków ' trwałych zmniejsza się o koszt zakończonych kapitalnych remontów tych środków.
Umorzenie środków trwałych zmniejsza się o koszty ich modernizacji pokryte ze środków inwestycyjnych.

§ 92ust.

3 mają odpowiednie zastosowanie.

Umorzenie używanego śr()dka trwałego otrzymanego nieodpłatnie ustala się w wysokości wynikające] z ksiąg rachunkowych jednostki przekazującej, a w wypadku braku odpowiednich danych, w drodze komisyjnego szacunku.
Umorzenie środka trwałego otrzymanego Vi zam"ian za środek oddany do kapitalnego remontu w drodze wymiany przyjmuje się w kwocie równej różnicy między jego wartością początkową ustaloną w sposób określony w § 92 ust. 5 a wartością początkową środka trwałego oddanego do kapitalnego remontu w drodze wymiany, zmniejszoną o umorzenia tego środka oraz koszt kapitalnego remontu w drodze wymiany, jeżeli koszt ten finansowany jest ze środków funduszu utworzonego z amortyzacji środków' trwałych. §
Wszelkie zakupione materiały, półfabrykaty, przedmioty nietrwałe oraz maszyny i urządzenia nie będące środkami trwałymi jednostki wycenia się według cen naby~ cia. Przez cenę nabycia rozumie się cenę zC1kupu' podaną w fakturze dostawcy, zwiększoną o koszty zakupu. Przez . cenę nabycia rozumie się także stałą cenę ewidencyjną sk.orygowaną o odchylenIa ceny ewidencyjnej od ceny nabycia, jeżeli plan kont przewidllje rozliczanie w czasie tych odchyleń. Gdy stała cena ewidencyjna ustalona jest na poziomie cen zakupu, za cenę nabycia uważa się c e nę ewidencyjną skorygowaną o koszty zakupu i odchylenia ceny ewidencyjnej od ceny zakupu, jeżeli plan kont przewiduje rozliczanie w czasie kosztów zakupu i odchyleń od cen ewide'ncy jnych.
Składniki majątku wymienione w usl. 1 mogą być wyceniane według ·cen zakupu, jeżeli plan kont przewiduje pełne rozliCzenie kosztów zakupu w okresie. sprawozdawczym, w którym je poniesiono ..
Składniki majątku wymienione w ust. 1 wytworzone przez jednostkę we własnym zakresie wycenia się według~ "kosztów wytworzenia. W jednostkach, których składniki majątku wytworzone we .własI}ym zakresie podlegają sprzedaży wewnętrznej, wycenia się je według cen obowiązują cych przy sprzedaży we.wnętrznej. §
Odpadki użytkowe wycenia się według cen sprzedaży zmniejszonych o przewidywane koszty sprzedaży, a jeżeli są one nieznaczne lub trudno wymierne w cenie sprzedaży. . w §
Przedmioty nietrwałe w użytkowaniu wycenia w cenie nabyci~ lub koszcie ich wytworzenia we włas nym zakresie, nazywanych dalej "wartością początkową", zmniejszoną o odpisy z tytułu zużycia, z tym że

§ 98mają odpowiednie zastosowanie.

Sposób dokonywania odpisów z tytułu zużycia przedmiotów riietrwałych określa kierownik jednostki na wniosek głównego księgowego, stosując przy tym następujące metody ustalania zużycia przedmiotów nietrwałych: 1) odpisywanie pełnej wartości początkowej przedmiotów pod datą ich likwidacji; metodę tę należy stosować dla przedmiotów nie zużywających się do czas'u całkowitego zniszczenia (opakowania szklane, szkło laboratoryjne, za. stawa stołowa itp.) oraz dla obrazów, rzeżb i innych dzi.eł sztuki; 2) odpisywanie sukcesywnie części wartości początkowej przedmiotów w l5.olejnych okresach sprawozdawczych, §
Wartości ńiematerialne i prawne wycenia siEl jednak przez okres nie dłuższy od 3 lat, a w wypadkaćh w wartości początkowej zmniejszonej o umorzenie w jednostuzasadnionych możliwością długotrwałego ich eksploato- ' kach zohowiązapych do jego obliczania. wania 5 lat, proporcjonalnie do ilości produktów, jakie' mogą być za pomocą tych przedmiotów wytworzone,
Wartość początkową wartości niematerialnych i prawmetodę tę należy stosować przy ustalaniu zużycia narzę nych ustala się w wysokości poniesionych kosztów inwestydzi i przyrządów specjalnych, sprawdzianów itp.; cji, a ich umorzenie w jednostkach obowiązanych do umorzenia według określonych odrębnymi przepisami zasad 3) odpisywanie w równych ratach części wartości początko i stawek amortyzacyj~ych. wej poszczególnych przedmiotów lub ich jednorodnych grup w kolejnych okresac"h sprawozdawczych, proporcjo§
Inne wartości trwałe (np. udziały w obcych jednalnie do przewidywanego czasu łeh użytkowćmia, jed- " nostkach) wycenia się . według ceny nabycia. . nak przez okres nie dłuższy od 10 lat; metodę tę należy §
Rozpoczęte inwestycje wycenia się w kwocie rówstosować do przedmiotów ' o wyższej wartości jednostkonej kosztom poniesionym na realizację obejmującego je zawej oraz przedmiotów, których czas użytkowania okreś dania ' inwestycyjnego i zmniejszonej o koszt przekazanych lony jest odpowiednimi normami; do eksploatacji zakończonych środków trwałych, - środków . 4) odpisywanie pełnej wartości początkowej przedmiotów obrotowych lub innych efektów uzyskanych z tego zadania pod datą rozpoczęcia ich użytkowania przy jednoczesinwestycyjnego. . nym obciążeniu pełną ich wartością kont kosztów lub §
Kapitalne remonty rozpoczęte oraz inne remonty innych kont wskazanych w planie kont; metodę tę nafinansowane ze środków funduszu inwestycyjno-remontoweleży stosować do przedmiotów o niskiej wartości jedgo wycenia się w "kwocie równej kosztom poniesionym na nostkowej, przedmiotów zużywających się w czasie nie realizację obejmującego je żlecenia remontowego. dłuższym od 1 roku, zbiorów bibliotecznych, .przedmiosię MonitQr Po:ski Nr 56 - 601 Poz. 300 ----------------------~------~~--------------,-------------------~-----~~--- tów zakupionych ze środków funduszy zachęty mat erialbów, zakończonych etapów, pracy lub elementów projektu, "nej oraz wszystk.ich przedn1iotów nietrwałych jednostek wówczas wycenia się je według planowanego kosztu wylwoi zakł a d ó w blldietowy ch ; . . ' rzenia lub rzeczywistego kosztu wytworzenia takich samych 5) odpisywanie pełnej wartości początk owej grup przed- produktów w poprzednim okresie sprawozdawczym,"; tym że mi otów nietrwalych, których użytkowa n i e ' rozpocz ę to w o9.u.owiednia część przekroczenia kosztów planowany ch z tydanym okresi e sprawozdawczym pod datą okresu, przy tUłu odstępstw od przyjętej technologii' (zakresu pracy lub obciążaniu ich warto śc i ą poc zątkową kont kosztów łub projektu), strat na brakach, przekroczenia narzutów ko!;ztów innych kont wskaza n-ych w pl a nie kont w równ ych ra~ pośrednj ch itp. zwięk~a wartość. produktów. tach przez szereg ko lejnych . okr esów sprawozdaw czych,
-Jednostki zwolnione z obowiązku ustalania kosztu · , z tym jednak, że rozliczenie z u życia przedm iotów nie- w ytw.orzcnia poszczególnych produktów lub ich ' grup wycetrw a łych mnże być dokonywane czasi e nie dłuższym njają. je w c;enie sprzeda~y zmniejszonej' o podatek obrotood lat 5; rnetod .ę tę można stosQwa ć dla . wszystkich wy i inne wielkości ok ~'€ślone w przepisach branż o wych. przedmiotów nietrw a łych, z wyjątkiem wymienion ych w pk t 2 i 4, zwłaszcza za ś dl a przędmiotów niętrwalych§
L Produkcję ni€ zakończoną, to jest produ k cję w zakupionych ze środków inwestycyjnych, stanowiących toku i półfabrykaty własnej produkcji, wycenia się według . tak źwane pierwsze wyposażenie jednostki ; kosztu wytworzenia. ' ~ 6) odpisywanie wartości początkowej przedmi9tów nie2" Przez koszt wytworzenia produkcji · nie zakończonej trwałych w dwu równych 'rdtach ; pierwszy- odpis ma powstałej przy mas owej i wielkoseryjnej produkcji o cha-, miejsce pod date{ oddania przedmiotu do użytkowania, rakterze przemysłowym rozumie się koszty zużycia maleriałów oraz koszty przerobu, ustalone z · uwzględnieniem stopnia drugi -- po potrąceniu ewentualnej wartośd odpadków . pod datą likwidacji przedmiotu; metodę tę można stoso- zaawansowania produkcji. Nie zalicza się do kosztów produkcji nie zakończonej strat na brakach, .kosztów zużycia nawać dla wszystkich przedmiotów nietrwałych nie wymienionych w pkt 1'--
rzędzi i przyrządów specjalnych oraz ,kosztów przygotowania (uruchomienia) nowej produkcji. W wypadkach uzasadnio- •
Kierownik jednostki na wniosek gł6wnego księgowe- nych nieznacznym rozmiarem i stałością stanów produkcji w 'go' może okte ślone metody . ustalanią zużycia przedmiotów toku oraz krótkilij.' cyklem produkcyjnym można zrezygnować nietrwałych wymienione w ust. 2 uznaĆ za właściwe 'do obli. zaliczając koszty z nią. zwi ąz ane . z wyceny produkcji .w toku, 'czania zużycia innych niż wskazane "!FI uśt. 2 grup przed- w całości na produkcję zakończoną lub też zwi~szając o miotów nietrwałych, jeżeli uzasadniają to w,ąrunki działaIiia wartość materiajów lub półfabrykatów znajdujących się w jednostki lub spQsób uiytkowania tych przedmiotów. procesie prod\lkcji wartość ~apasu materiałów lub· półfabry
W ' księgach rach,unkowYch jednostek należy ujmo- katów. Przy większych rozmiarach produkcji w- toku bądź wać wartość pOQzątkową ' oraz odpisy z tytułu zużycia przedwahaniach jej stanu dopuszczah,la jest wycena produkcji mamiotów nietrwalych do czasu ich fizycznej likwidacji, nawet teria!bChłonnej, przy której koszty zużycia materiałów stajeżeli odpisy r ównają się wartości początkowej przedmiotów. , nowią istotną część ogólnej sumy kosztów w wysokości Przedmioty, któryćh odpisy z tytułu zużycia równ~ją się ich kosztów materiałowych ' obejmujących v:artość surowców wartości początkowej, należy również inwentaryzować weo~,az inIiych ważniejszych materiałów i półfabrykatów wsadodług zasad okre ślonych w dziale III zarządzenia. wych wraz z przypadającymi na nie odchyleniami od cen § JOL
Produkty gotowe włas·tiej produkcji, to jest wyewidencyjnych i kosztami zakupu. Można nie za liczać do war. ' roby gotowe, zakończone roboty, usługi, prace naukowe, tości produkcji nie zakończonej kosztów' ogólnozakładowych . . projektowe itp., ' zwańe dalej "produktaJlli"" wycenia się we
Przez koszt wytworzenia produkcji nie za!tończo'nej dług kosztów wytV{orzenia. Przez koszt wytworzenia rozumie powstałej przy małoseryjnej i indywidualnej produkcji się także stałą cenę ewioencyjną, skorygowaną o odchylenia o charakterze . przemysłowym oraz przy wykonywaniu usług kosztu wytworzenia' Od ceny e~videncyjnej. . rozumie się koszty nie zakończonych i nie zaniechanych zle
Jeżeli koszt wytworzenia produktów planowo rentow- ceń produkcyjnych, skorygowane o -różnice inwentaryzacyjnych jest wyższy od 'ceny zbytu na dany produkt, zmnfejszo- ne, o który~h mowa w § 13~, . nej o podatek obroto~y, pf.odukt wycenia się według plano
Koszt wytworzenia produkcji w toku o charakterze wanego kosztu wytwor~enia. / budowlano-montażowym, prac projektowych,"robót geologicz
Jeżeli koszt wytworzenia produktów ' planowo deficy- no~poszukiwawczych ustala się mnoźąc jej wartość kosz lorytowych jest wyższy : od ich kosztu planowanego, produkty sową' (zwiększoną o ewentualne dodatki nie objęte kosztory.w"ycenia się według planowanego kosztu wYtworzenia. sem, a przysługujące wykonawcy) przez właściwy dla niej
Dla ustalenia, czy dany produkt jest planowo ren- wskaźnik poziomu kosztów,. Wskaźnik ten wynika z porówtowny, czy planowo deficyto:wy, porównuje się jego cenę nania zmniejszonyc)1 o koszty 'nieprodukcyjne kosztów prozbytu obowiązującą w dniu dokonywania wyceny z planowa- dukcji od początk~ roku do dnia wyceny z wartością kosznym 'kosztem własnym na dany rok. toryso~ą tejże produkcji, z uwzględnieniem kosztu i wartości .' .
Jeżeli dla określonych' produktównie ustala się kosz- kosztorysowej stanu robót w: toku na początek rOKU. Przy tu planowanego, wówczas wycenia się. je według kosztów produkcji budowlano-montażowej wskaźnik poziomu kosztów wytworzenia, jednak w kwocie nie wyższej od ' ceny zbytu powinien być . ustalony odrębnie dla 'każdej budowy, za któzmniejszonej o podatek obrotowy. rą uw~ża się plac budowy obejmujący jeden lub kilka obiek
Różnice między kosztem wytworzenia produktów a . tów, zespół budów, grupę łub oacinek robót, wy konywanych icil. wartością ustaloną- zgodnie z przepisami ' ust.. 2, 3 i S . przez wydzieloną komórkę organizacyjną jednostki. Wartość obciążają koszt własny produktów sprzedanych w o}{,resie produkcji budowlano-montażowej w toku może obejmować łiprawozdawczym" koszty robót nie objętych umową z zamawiającym ' (§ 42
Jeżeli przy produkcji seryjnej ' wyrobów, prowadzeniu \ ust. 2) tylko wówczas; jeżeli były one ni e zbę dne ze wzglę ' prac nauk~w·ych • . prac projektowych ' itp. niemożliwe jest dów bezpieczeństwa lub zabezpieczenia przed awarią .
Produkcja nie zakończona o charakterze rolnym nie .przed zakończeniem całej serii, pracy naukowej lub projektu ustalenie· kosztu wytworzenia juź wyp(odukowanych wyro- podlega wycenie, chyba że

branżowe określą wy- , v, !. :.... • ---~, 602' - MOriltor pOlski Nr 56 - ' poż. 300' padki, ' kiedy caiość lub określona część -nie '~alc~ńczoneJ ; pro- I !l)przy 'łstalantu, wYnik'u uwzględnićriale:zy . pełrieosi~gl'lię.., dukcji ' podlega ' wycenie,' i ustałą' sposób tel wydmy. :', " te i przypadające na, rzecz jedn'ostki d'Ochbdy6raż odpowiadające im koszty własne ićh uzyskania, a także po_ 6. ~mocniczą produkcję 'W' to1ft!' wyceiiia 'się ,we~lIug ',' niesione straty, oj osiągnięte zyski ,riadzwyczajnej' " jednej z metod określonych ' w usL 2-5, z tym że niez,a licza ;:;ię do jej wartoścLkosztów ' bg61nozakładowych; Mozna nie 2) ńiezalkża się do wyniku finansowego: wyceniać pomocniczej prod'ukcji w / toku wykon'a nejn.a po- ',

a)wątpliwyCh dochodów oraz wątpliwy.ch strat i zystrzcby wewnętrzne jednostkL : ków ' nadzwyczajnych (n p': z tytułu ' naliczonych ketr , 7. Doz~olorie je~tprzyjęcie . za , podstawęwytooy pro, ~:ł'o czasu ich ząinkasowania-1ub opłacenia}, dukcji n'ie zakończonej planowanych lub normatywnych kosz, ,
b)kgsztów i dochodów , przyszłycho,!5.resów ' spra!V'otów wytwarzania, a w jednostkach , zwolnionych od obowiąz zd~lwczych. ' ku ustalania kosztu wytworzenia 'poszczególny<;h ' produktów lub ich gruprówriież w ' wysokości odpowiednief 'cżęści war§ 11 1.1. Dokonywa~ie 'rozlićżeń międzyokresowych tościprO~llktu ustalonej w sposób określony w § JOl .ust. 8. kosztów dla spełnienia przepisÓw§ 110 jest uzasadnione, ' 8. JeżeH zgodnie z posta'n owieniami ust. 1-~ nie ,wyce- żeli określony koszt oonosisię do szeregu 'okresów sprawo" nia' się produkcji nie zakończonej lub nie wlicza do ,{ej war- zdawczych , bądż do 'innego okresu anizeliokres, Vi którym ten koszt poniesiono, jego zarachowanie zaś na okres, w któtości określonych kósztów, różnice z tego tytułu zalicza się ; do wartości wytworżonych ,produktów lub też ujmuje w księ rym został poniesiony, spowodowałoby istotne zniekształc'e ' gach 'r achunkowych ' w sposób odmiennY,PPdany w planie nie finansowego ' wyniku dzi'ałalności ' jednostki za ten okres kont , ' ,' , , sprawozdawczy. ..... ' , § 103. 1. ' Towary wycenia się , według cen zakupu. Przez 2. W sprawqzdanIach 'finanśowychza okresy spr~~o~ cenę żak,upu rozumie, się ,także stałą cenę ewidenc;yjną,sko zdawcze nlekońcźące roku można wYkazywać rozliczenia rygowaną ci odchylenia ceny ewidencyjnej od teny zakupu; międzyokresowe ! kosztów ' tak czynne ', (koszty przyszłych ' 2. To.wary mogą być wyceniane również według cen na- okresów), ,jak i ,bierne (rezerwa na Wydatki ' przyszłych , okre-' sów) z wszelkiCh \tytułów. , .' bycia, ~żeJi 'plan , kont to przewiduje. ' " , § 104. ' Materiały i towary w drodze wycenia się w spo3: , W , rocznych ' spra,wozd~ni,acłi 'fi~ansowych ' mo~ą " byĆ ' , sób okr~onyw §§ 98 i, 103. ujęte jakorozliczenialll.i.ędzyokresowe kosżtów wyiącznie ' ' § 105. 1. Inwentarz żywy wycenia się stoso:wnie do rozliczenia:
l)kosztów pizygoi~wani~' nowej produkcji i j~j wdrożenia przepisów branżowych według' cen żakupu, cen nabycia lub też według wartości początkowej przychówka zwiększonej ~ oraz kosztów robót odkrywkowych i gómiCzych, ~, o przyrost jego wartości. ' 2) kosztów ,p rac z zakresu postępu ' technicznego, i organi, / , , 2. W razie braku danych umożliwiających wycenę w zacyjneg.ooraz ich wdrożenia, w tymt!lkźe koszty pro:" jektów racjomllizatorskich' i wynalazczYch; , myśl' zasadokreśłonych w, ust. 1 inwentarz, żywy wycenia się po urzędowej ~eniesku'pu, ,a w razie jej btaku -~ poce3) koszt6w ' utr~ymania shl±b inwestycyjnych w nowo, bu~ \ nie ustalonej przez jednostkę nadrzędną. dowanych zakładach (wydziałach" oddzialach) czynnych § 106. Niepełnowartościowe składniki lllajątku wycenia jednostek produkcyjnych; , się w wartości ustalonej ,szacunkowo.

§ 99

mają od- ' 4) ~o~ztów , wi,ęk,$zych .x:emontów środków trwałych, w' tyin ' powiednie zastosowanie. ' także moder-niz~cji i adaptacji pomieszczeń; , " ~'o « , ' : ' §

Obce , składniki m!ljątku znajdujące się ~ dyępo-,': 5} 'wszęlkich .imi'ycb 'kosztów; , d9tYCŻącyćli:"'pr~y~złych lat zycji jednostki, jeżeli objęte są wartościową ewidencją jedwskazanych w dowodachoocych (np. ubezpieczenia rzenostki, wycenia ' si,ę , według i41 wartości ' ustij,lonet w, por.ozu~~i , ' mieniu z właścicielem, a w wypadku jej ,braku ---na potlśta6) innych kosztów' określonych w prżepisach 'szczególnych, _' wie oszacowania. ż tym jednak że rozliczenia te nie mogą być dokonvWan~ DZ.IAŁ V przez okres ' dłuższy od lat 3, a jeżeli uzasadniają to ' ich dłu, gdtrwałe skutki 'ekonomiczne. - fat
• Je- , , " ' ,', PASywbw ZASADY WYKAZYWANIA AKTYWÓ'W" , I FINANSOWYCH WYNIKOW DZIAtALNOSCI , W SPRAWOZDANIACH FINAN,SOVVYCH ( . . ,
Stawki odpisów przy rozliczeniach między okresowych zarówno czynnych, jak i, biernych mogą być ustalone bądź , jako stawki okł'esowe~ bądż jako stawki jednosJkowe odnoszące się do , określonej podstawy rozliczeniowej (np. stawki na je'dnostkę produkcji). , ' " §
Pods~awą ' sp~,rządzania sprawozdań ' finanso- ' wych są prawidłowo prowadzone księgi rachunkowe. /
'yv sprawozdaniach fin,ansowych }VYk,az,u je ,się akW~a , §,' 14,
Jako --straty lub zyski midzwyczajne ' mogą, być i pasywa według stanu w , ostatnim dniu okresu sprawozdawprzy ustalaniu wyniku działalności- (§ 110) traktowane: czego, a koszty, dochody, wY\liki działalności oraz wpłyWY i wydatki budżetowe narastająco za okres od . pierwszego , 1) straty w składnikach majątku spowodowane wypadkaxril losoWymi, zmniejszone o otrzymane odszkodowania; dnia roku do driia kończącego każdy okrep sprawozdawczy '2) straty wynikające z przedawnienia ' i umorzellia naleiw danym roku. , " \ " , , ności oraz zyski z tytułu wpływów nale*nośd odpisa§
Aktywa i ''j)asyW~' wykazuje się sp~awozdaniach .nych na stratYi , " , finansowycij \yartośei ustaloneJ: żgodnie z przepisami dzia3l' straty i zyski z ty.tułu opfacónych (otrzymanyth) kar, łów III i IV zarządzeTI'ia. ' grzywien ,itp. oraz ~osztQw postępowania sp'OI:neg.oi , §
'Finansowy' ' wynik działalho,ści (zysk ' lub stratę) 4) straty z Jytułu spisania r ,kosztÓw milll0~anyclr zleceń wykaiuj;esi,ę .v,..' ~pt,a~V~z9,~ni,~c(fi'na~SowyCh jedn()st~k, ,k~,~ i ,produk.cji zaniechanej; , re zO,bowiążane są ' do legO' ustalania Vi pełnej wysokości przypadającej 'za ' czas ' od. początku toku dą : końca każdego 5) straty wynikaJące zuŁworzenia ,rezerW" , w ' ,ciężar strat okresu sprawożdawczego. Oznacza t()i że: . , ; , , oraz zyski wynikające :ze zmniejszenia ,tych ,:rezerWi w • . * , .' ~ . Monitor Polski Nr 56 Poz. 300 6) straty i ~yskł . wynikające z zaokrągleń oraz odpisania . drobnychnależnośd i zobowiązań; 7) straty z tytułu niedoborów i szkód nie zawinionych, normy ubytków naturalnych, oraz zyski z tytułu nadwyżek rzeczowych składników majątku obrotowego; ' . ' 8) inne straty i zyski, określone VI przepisach szczególnych. przekr.aczających §
1.. Eler,nenty podziału wyniku finansowego (odpisy na fundusze, wpłaty z zysk1J na rzecz budżetu itp.) ordZ finansowania działalności jednostki (np. dotacje na pokrycie strat) mogą być, jeżeli

szczególne nie stanowią inaczej, wykazywane w sprawozdaniach fiIiansowych za okresy nIe kończące roku w wysokości dokonanych wpłat lub otrzymanyc}l dotacji; w rocznych sprawozdaniach finansowych IJależy je wykazywać w wysokości przypadającej za dany rok. .

Jednostki obowiązane - zgodnie z odrębnymi przepisami - opłacać podatek dochodowy wykazują we wszystkich sprawozdaniach finarlsowych kwoty podatku dochodowego w wysokości przypadającej Za dany okres sprawozdawczy. §
Szczegółowe zasady sporządzania sprawozdań finansowych ustalają instrukcje w sprawie sprawozdawczości fin~nsowej. Niezależnie od sprawozdań DZIAŁ VI PRZECHOWnv ANIE DOWODOW, KSIĄG RACHUNKOWYCH, SPISOW INWENT ARYZACY JNYCH ISPRA WOZDAŃ FINANSOWYCH §
Po dokonaniu księgowań, dotyczących okresu sprawodzuwczego, wszelkie dowody księgowe i ich zestawienia, .k tóre stanowiły podstawę księgowań, oraz arkusze (karty) i zestawienia spisów z natury oraz zestawienia różnic inwentaryzacyjnych należy układać w porządku i kolejności dostosowanych do sposobu prowadzenia ksiąg rachunkowych, jak też czasu przechowywania dowodów, i umieszczać w teczkach (segregatorach, skoroszytach itp.) w sposób zabezpieczający przed ich wymianą. rachunkowe prowadzone są w formie luźnych kart lub tabulogramów, karty .te lub tabulogramy należy po upływie roku umieścić w teczkach. Analityczne karty kontowe, które zgodnie z przepisami § 23 zostaną wykorzystane w latach następnych, podlegają po całkowitym ich zapisaniu . włączeniu do teczek tego roku, którego doty. czyły ostatnie zapisy dokona~e na tych kartach.
§
Tea:zki oraz oprawne księgi rachunkowe należy prze~howywać w sposób zabezpieczający je przed ' uszkodzeniem, zagubieniem lub zniszczeniem.
Teczki oraz oprawne księgi rachunkowe należy przekazać do składnicy akt (wspólnej dla całej jednostki) nie później niż po upływie roku po roku sprawozdawczym.
Wydanie poszczególnych dowodów, teczek, ' rachunkowych lub sprawozdań finansowych ze skład nicy akt na · potrzeby wewnętrzne ' jednostki może nastąpić tylko za pokwitowaniem na podstawie pisemnego zezwolenia głównego księgowego. Wydanie dowodów . teczek , ksiąg rachunkowych lub sprawozdań finansowych poza obręb jednostki może nastąpić wyłącznie na podstawie pisemnejzgody kierownika jednostki. §
ksiąg 2.

ust. 1 nie naruszają uprawmen organów powołanych finansowych wszystkie . jednostki obowiązane są sporządzić na koniec każdego . roku w złotych i groszach:

l)bilans; 2) .rachun~k strat i zysków, jeżeli zgodnie z planem· kont ustalaj.ą finansowy wynik swej działalności. Bi"lans ' i rachunek strat i zysków sporządzane. vi złotych i groszach jednostki przechowują zgodnie z przepisem § 120 ust. 4. § t 15. określente kategorii akt (A lub Bl z podaniem przy ka~ tegorii . B terminu przechowywania; 4l okres; którego dotyczą akta (rok I miesiąc); 5) pierwszy . i ostatni numer dowodów (kart) umieszczonych w teczce oraz Ilość dowodów (kart) w teczcej 6) termin, po którego upływie akta mają być przekazane do archiwum państwowego ewentualnie na mak ula~urę. 3) Jeżeli ' księgi 3. Sprawozdania finanSowe należy przechowywać teczkach specjalnie na ten cel przeznacz.onych. w 4. Na okładkach teczek należy zamieścić .:
l)nazwę jednostki i komórki organizacyjnej prowadzącej księgi rachunkowe jednostki; 2) znak kancelaryjny teczki, składający się z symbolu komórki organizacyjnej i symbOlu hasła określającego rodzaj akt umieszczonych w teczce; do ścigania przestępstw, organów kontroli, rewizji itp. do zabezpieczenia niezbędnych dowodów w sposób ure- . gulowany odrębnymi przepisami. § 119. W razie znis7czenia albo zagłnięcia dowodów. teczek, ksiąg rachunkowych lub sprawozdań finansowych kie:' rownik jednostki powinien natychmiast sporządzić odpowiedni protokół, a ponadto, jeżeli zachodzi podejrzenie przestęp stwa, zawiadomić organy powołane do śćigania przestępstw. §' 120. 1. Ustala się następujące ·terminy przechowywania poszczególnych rodzajów akt księgowych (kategoria B):
l)odcinki paragon owe lub inne dowody stanowiące dowód wpływów kasowych ze sprzedaży detalicznej dokonywanej przez jednostki handlu uspołecznionego -' do dnia ostatecznego rozliczenia osoby majątkowo odpowiedzialnej za okres, w którym zostały wystawione; 2) listy płac lub karty wynagrodzeń bądź inne ' dowody, na podstawie których następuje obliczenie podstawy wymiaru rent - 1.2 latj \ 3) wszelkie inne dowody księgowe - 3 lata pod warunkiem, że uprzednio ostatecznie rozliczono osoby mająt kowo odpowiedzialnej - 4) księgi rachunkowe, sprawozdania finansowe za okresy nie kończące roku oraz inne ak ta - 5 lat. 2. Terminy ustalone w ust. 1 pkt 2, 3 i 4 oblicza się od roku następnego po roku, którego dany dokument dotyczy, z tym jednak że dowody dotyczące wieloletnich zadań inwestycyjnych, kredytów, kontraktów handlowych, spraw skierowanych na drogę postępowania sądowego ~ub arbitrażowego, będące przedmiotem dochodzeń iN sprawach karnych itp., należy przechowywać również po upływie wyznaczonych terminów do końca roku następującego po roku, w którym objęte nimi zadania, kredyty, kontrakty lub sprawy zostaną ostatecznie zakończone, spłacone i rozliczone. początku 3. Po upływie ustalonego . okresu ' przechowywania dokumen ty, , o których mowa w ust. 1, należy przekazać na makulaturę w tr:ybie ustalonym obowiązującymi przepisami po uzyskaniu na to zgody właściwego archiwum państwowego. .. . . . 4. Roczne sprawozdania finansowe są aktami przeznaczonymi do trwałego przechowywania (kategoria A). Moriitor Polski Nr . 56 - Poz. 300 i 30 l 604 D Z l A Ł VII § 122.

KOŃCOWE

W wypadkach uzasadnionych strukturą orgalub potrzebami branżowymi właściwi ministrowie mogą ustalić odmienne ogólne zasady rachunkowości, po uzgodnieniu ich z Ministrem Finansów.
Ministrowie, dyrektorzy . zjednoczeń, a także dyrektorzy kombinatów,_ jednostek wielozakładowych i inny"ch jednostek nadrzędnych - mogą ujednolicić zasady dokumentacji księgowej, prowadzenia ksiąg rachunkowych, inwentary7acji, wyceny aktywów i pasywów oraz sporządzania sprawozdań .finansowych w wypadkach uzasadnionych potrzebami racjonalnego zarządzania, a zwłaszcza dla zapewnienia możliwości pQrównywania i oceny rezultató:v gospodarczych podległych im jednostek. Mogą oni również przej,ąć okreslone prawa i obowiążki kierowników podległych im jednostek, · ustalone w przepisach niniejszego zarządzenia. j Tracą moc: 1) zarządzenie Ministra Finansów z dnia lS grudnia 1954r. w sprawie inwentaryzacji oraz sporządzania i zatwierdzania rocznych sprawozdań finarisowych banków· (Monitor Polski z 1954 r. Nr 122, poz. 1767); 2) Ministra Finansów z dnia ·S grudnia 1967 r. jednostek gospodarki uspołecznionej (Monitor Polski z 1967 r. Nr 69, poz. 340 oraz z 1972 r. Nr lO, poz. 73); §
nizacyjną zarządzenie w sprawie 3) rachunkowości zarządzenie Ministra Finansów z dnia ~5 marca 1970 r. w sprawie zasad inwentaryzacji produkcji budowla·noIl!0ntażowej w toku (Monitor Polski Nr 11, poz. 93). §
Zarządzenie wchodzi w życie z dniem ogłoszenia z mocą obowiązującą od dnia 1 stycznia 1973 r. . Minister Finansów: S. Jędrychowski 301 ZARZĄDZENIE MINISTRA FINANSÓW z dnia 30 listopada 1972 r • . zmieniające zarządzenie w sprawie trybu postępowania przy · uznawaniu gospodarstw rolnych za wspólnie lub odrębnie . prowadzone dla celów wymiaru podatku gruntowego. I Na podstawie art. 2 ust. 3 pkt l dekretu z dnia 16 maja 1946 r. o postępowaniu podatkowym (Dz. U. z 1963 r. Nr 11, poz. 60) i art. 3 df'kretu z dnia 26 października 1950 r. o zobowiązaniach podatkowych (Dz . .U. Nr 49, poz. 452 z później szymi zmianami) zarządza się, co następuje: §
W zarządzeniu Ministra Finansów z dnia 9 maja 1967r, w sprawie trybu . postępowynia przy uznawaniu gospodarstw rolnych za wspólnie lub odrębnie prowadzone dla celów wymiaru podatk u gruntowego (Monitor Polski z 1967 r. Nr 36, poz. 170 i z 1970 r. Nr 31, poz. 253) wprowadza się następujące zmiany: .II w § 3 ust. t otrzymuje brzmienie: "l. Decyzje co do tego, czy na gruntach prowadzona jest wspólna lub odrębna gospodarka, wydaje naczelnik gminy po zbadaniu stanu faktycznego na miejscu w gospodarstwie oraz zasięgnięciu opinii sołtysa.", ~) w § 3 ust. 2 wyrazy "biuro gromadzkiej rady narodowej" ~astępuje się wyrazami "urząd gminY"l 3) skreśla się § 4; 4) po § S dodaje się ńowy § Sa w brzmieniu: "Sa. l. Zarządzenie stosuje się odpowiednio n.a obszarze miast.
§
1973 r. Prżepisyzarządzenia dotyczące naczelnika gminy stosuje się odpowiednio do naczelnika miasta i gminy oraz do .organów finansowych prezydiów rad narodowych w miastach stanowiących powiaty, a nie podzielonych na dzielnice, dzielnicowych rad narodowych w miastach stanowiących powiaty, a podzielonych na dzielnice, · i w miastacq· wylączónych z województw oraz do referatów (wydziałów) finansowych lub biur prezydiów rad narodowych miast nie stanowiących powiatów." Zarządzenie wchodzi w życie z dniem l stycznia Minister Finansów: S. Jędryc·howskl Redakcja: Urząd Rady Ministrów - Biuro Prawne, Warszawa,. aL Ujazdowskie 1/
Administracja: Administracja Wydawnictw Unędu Rady Ministrów, Warszawa 34, ul. Powsińska 69/71 (skrytka pocztowa nr 3). Tłoczono z polerenia PTe1esa Rady Ministrów w Zakładach Graflcrnych "Tamka", Zakład nT 1, Warsll1wa, ul. Tamka
Zam.
Cena 4,80 zł

🔗 Do źródła urzędowego

Wyjaśnienie AI na podstawie urzędowego tekstu ustawy. Orientacyjne, nie zastępuje porady prawnej.

Zarządzenie Ministra Finansów z dnia 23 listopada 1972 r. w sprawie ogólnych zasad rachunkowości jednostek gospodarki uspołecznionej.

Monitor Polski Nr 56 Poz. 299 i 300 586 ------------------------------------------~-------- 6) zatrudniania w rzemieślniczych zakładach pracy młodo­ § 7. Centralny , Związp.k Rzemiosła współdziała z p

§ 16ust.

§§ 39-59 stosuje się odpowiednio.

§§ 39-59 stosuje się odpowiednio.

§ 92ust.

§ 98mają odpowiednie zastosowanie.

§ 99

Monitor Polski Nr 56 Poz. 299 i 300 586 ------------------------------------------~-------- 6) zatrudniania w rzemieślniczych zakładach pracy młodo § 7. Centralny , Związp.k Rzemiosła współdziała z p