← Polska

Uchwała nr 9 Rady Ministrów z dnia 7 stycznia 1972 r. w sprawie produkcji, poprawy jakości i zaopatrzenia w odzież ochronną, roboczą i sprzęt ochrony

POLSKI DZIEIlłl I T R II S Poz.: URZĘDOWY POLSII EJ RZECZYPOS POLI 'E J LUDOWEJ Warszawa, dnia 4 lutego 1972 r. Nr 7 c: . UCHWAty RADY MINISTRÓW: 44 - 45 - nr 9 z dnia 1 stycz.nla 1912 r. w sprawie pr

§ 2

oraz Przewodniczący (z wyjątkiem · obuwia gumowego) oraz sprzętu chronią­ Komitetu Drobnej Wytwórczości mogą powołać zrzeszenia cego przed upadkiem z wysokości, 2) Minister Przemysłu Chemicznego - za produkcję obuwia - producentów odzieży I sprzętu, w których skład powinni wejść gumowego ochronnego I roboczego, rękawic z kauczu- producenci odzieży t sprzętu, . niezależnie od podporządkowa­ ków naturalnych · i syntetycznych,hełmów . ochronnych nia organizacyjnego. oraz materiałów syntetycznych, chemikaliów i innych § 4. 1.

§ 2

oraz Przewodniśrodków pomocniczych służących bezpośrednio lub PI)- - czą'cy Komitetu Drobnej Wytwórczości w porozumieniu z zaśrednio do wyrobu odzieży I spnętu, interesowanymi ministrami: § 1. Odzież . bocze oraz sprzęt Momtor Polski Nr 7 1) ustalają zapotrzebowania na poszczególne rodzaje odzie7:Y i sprzętu oraz na materiały służące dO ich wyttwarzania, 2) zapewniają pełne pokrycie zapotrzebowania pod wzglę­ dem ilości i jakości przez zatwierdzanie zadań produkcyjnych, kontrolę realizacji tych zadań w przedsiębiorstwach i zakładach, o których mowa w § 1, oraz przez import. odzieży, sprzętu oraz materiałów służących do ich wytwarzania w zakresie, w jakim produkcja krajowa nie zaspokaja niezbędnych potrzeb, 3) wydają katalogi produkowanej odzieży i sprzętu. 2.

§ 2

oraz Przewodniczący Komitetu Drobnej Wytwórczości ustalą w porozumieniu z Centralnym Instytutem Ochr:ony Pracy w ciągu trze-ch miesięcy od dnia wejścia w życie uchwały wykaz jednostek naukowo-badawczych i badawczo-rozwojowych prowadzących prace w zakresie unowocześnienia i poprawy jakości poszczególnych aso:rtymentów odzieży i sprzętu, materiałów służących do ich wytwarzania i konserwacji oraz zasady koordynowania zadań w tym zakresie. §

  1. Produkcja odzieży i sprzętu może być podejmowana po uprzednim zatwierdzen[u wzorów poszczególnych rodzaJów odzieży i sprzętu. ~
  2. Wzory odziezy i s.przęt:u zatwierdzane są zgodnie 2 wytycznymi dotyczącymi kryteriów oce'ny jakości wyrobów., ustalonymi przez Prezesa Centralnego Urzędu Jakości i Miar.
  3. Wzory odzieży ochronnej i sprzętu ochrony osobistej zatwierdza Centralny Instytut Ochrony Pracy, który również inicjuje prace w tym zakresie.
  4. Jednostki upoważnione do zatwierdzania wzorów odzieży roboczej wyznaczy Minister Przemysłu LekkJego, ustalając jednocześnie tryb postępowania w tym zakresie.
  5. Jednostki upoważnione do zatwierdzania wzorów rę­ kawic ochronnych i roboczych, obuwia profilaktycznegp oraz odzieży dla personelu służby zdr-owia i innych asortymentów odzieży ustalonych przez Ministra Przemysłu Lekkiego (§ 2 pkt 6) wyznaczy' Przewodniczący Komitetu Drobnej Wytwórczości, ustalając jednocześnie tryb postępowania w tym zakiresie. . §
  6. Zobowiązuje się Prezesa Centralnego Urzędu Jakości i Miar do: 1) inicjowania prac z zakresu poprawy jakości odzieży i sprzętu, 2) przeprowadzania kontroli jakości odzieży i sprzętu, 3) występowania z wnioskami do właściwych ministrów oraz Przewodniczącego Komitetu Drobnej Wytwórczości o wstrzymahie produkcji odzieży i sprzętu złej jakości oraz wytwarzanej niezgodnie z zatwierdzonymi wzorami. II. Zaopatrywanie w odzież l sprzęt. §
  7. Zakłady pracy zaopatrywane są w odzież i sprzęt przez: .1) wyspecjalizowane w tym zakresie handlQwe jednostki organizacyjne lub 2) bezpośrednio przez producentów. §
  8. Zobowiązuje się Ministra Handlu Wewnętrznego do ustalenia w porozumieniu z zainteresowanymi ministrami w ciągu trzech miesięcy od dnia wejścia w życie uchwały: .1) szczegółowych warunków umów sprzedaży i umów do.stawy odzieży roboczej, uwzględniających w szczególnQści tryb odbioru i badania jakości odzieży dostarczanej przez producentów i handlowe jednostki organizacyjne oraz _ L~) do sukcesywnego rozszerzania sieci detalicznej sprzedaży odzieży roboczej. . Poz. 44
  9. Zobowiązuje się • ministrów wymienionych w § 2 i Przewodniczącego Komitetu. Drobnej Wytwórczości do rozszerzania w uzasadnionych wypadkach, na wniosek zainteresowanych ministrów, systemu zaopatrywania przedsię­ biorstw w odzież bezpośrednio przez producentów. § III. Zasady gospodarowania odzieżą i sprzętem.
  10. Za koordynację w zakresie gos.podarowanja i sprzętem odpowiedzialny jest Przewodniczący Komite-tu Pracy i Płac.
  11. Przewodniczący Komitetu Pracy i Płac w porozumIeniu z Centralną Radą Związkó~ Zawodowych ustala ramowe zasady gospodarowania odzieżą i sprzętem.
  12. Resort-owe zasady gos.podarowania odzieżą i sprzętem ustalają właściwi ministrowie (kierownicy urzędów centralnych).
  13. Organem opiniodawczym i doradczym w zakresie gospodarowania odzieżą i sprzętem Komitetu Pracy i Płac jest Międzyresortowa Komisja do Spraw Gospodarowania Odzieżą i Sprzętem, powołana przez Prezesa Rady Ministrów. ' §
  14. Minisbrowie (kierownicy urzędów centralnych), przewodniczący prezydiów wojewódzkich rad narodowych, dyre,ktO'Izy zjednoczeń i przedsiębiorstw (kierownicy jednostek równorzędnych) są odpowiedzialni za całość gospodarki odzieżą oraz sprzętem w podległych im przedsiębiorstwach (zakładach pracy). §
  15. Ministrowie (kierownicy u:rzędów centralnych) w uzgodnieniu z Przewodniczącym Komitetu Pracy i Płac i z zarządami głÓWnymi właściwych związków zawodowych ustalają ramowe res·ortowe tabele norm odzieży i sprzętu. Ramowe resortowe tabele norm powinny obejmować normy dla typowych stanowJsk pracy lub grup stanowisk pracy powszechnie występujących w resorcie. .
  16. Branżowe tabele norm dla wszys.fkich stanowisk pracy występują-cych w branży z uwzględnieniem warunków pracy mających wpływ na zakres wyposażenia w odzież i sprzęt ustalają w uzgodnieniu z zarządami głównymi właś­ ciwych związków zawodowych ministrowie (kierownicy urzę­ dów centralnych) lub z ich upoważnienia dyrektorzy zjednoczeń (kierownicy jednostek równorzędnych), opierając się na ramowych resortowych tabelach nOlIm odzieży i sprzętu (ust. 1). .
  17. W ramowych resortowych tabelach i w tabelach branżowych (ust. 1 i 2) normy odzieży i sprzętu dla stanowisk pracy występujących w różnych resortach należy ustalać na podstawie norm odzieży i sprzętu resortów (branż), w których stanowiska te występują jako stanowiska typowe.
  18. Normy wyposażenia w ochrony częściowe i sprzęt ochrony osobistej ustalają dyrektorzy (równorzędni kierownicy) zakładów pracy w porozumieniu z radą zakładową, opierając się na tabelach ramowych resortowych (ust. 1) lub na tabelach branżowych (ust. 2).
  19. Minister (kierownik urzędu .centralnego) w uzgodnieniu z Przewodniczącym Komitetu Pracy i Płac i zarządem głównym właściwego związku zawodowego może wyrazić zgodę na ustalenie zakładowych tabel norm odzieży i sprzę­ tu, opierających się na branżowych tabelach norm obowią­ zujących w zjednoczeniu gruP1!iącym dany zakład pracy.
  20. Tabele norm odzieży i sprzętu dla pracowników ministerstw (Urzędów centralnych) oraz dla pracowników rad narodowych ustalają odrębne przepisy. §
  21. ·Pracownicy zatrudnieni stale lub sezonowo mają prawo do bezpłatnej odzieży i sprzętu. .
  22. Pracownicy, o których mowa w ust. l, mogą zamiast odzieży roboczej ptrzymać ekwiwalent pieniężny na zasa§
  23. Qdzieżą Monitor Polski Nr 1 dach - Poz. 44 t 4!) 99 układów zbiorowych pracy, wprowadzających zmiany wyniz niniejszej uchwały oraz przepisów wydanych w celu jej wykonania. §
  24. Zaleca się centralnym organizacjom spółdzielczym oraz naczelnym organiżacjom społecznym stosowanie zasad ustalonych uchwałą . §
  25. Zobowiązuje się Przewodniczącego Komitetu Pracy i Płac, ministrów wymienionych w § 2, Przewodniczącego Komitetu Drobnej Wytwórczości oraz Prezesa Centralnego Urzędu Jakości i Miar do przedstawiania Radzie Ministrów w terminie do dnia 15 kwietnia każdego roku wniosków wynikających z oceny realizacji uchwały w roku poprzednim. §
  26. Wykonanie uchwały porucza się Prezesowi Rady Ministrów, Przewodniczącemu Komitetu Pracy I Płac, wszystkim ministrom (kierownikom urzędów centralnych) oraz prezydiom wojewódzkich rad narodowych (rad narodowych miast wyłączonych z województw). §
  27. Tracą moc wszelkie przepisy w zakresie unormowanym niniejszą uchwałą. W szczególności tracą moc: l) uchwała nr 78a Rady Ministrów z dnia 5 marca 1957 r. w sprawie poprawy zaopatrzenia pracown ików w odzież ochronną, roboczą, sprzęt ochrony osobisteJ i umundu--, rowanie (Monitor Połski z 1957 r. Nr 3D, poz. 206 i z . 1958' r ~ Nr 1t, poz. 66), 2) uchwała Rady Ministr.6w i Centralnej Rady Związków Zawodowych z dnia 8 lutego t968 r. w sprawie usprawnienia produkcji, poprawy jakości I zasad gospodarowania opzieżą ochronną i roboczą oraz sprzętem ochrony osobistej (Monitor Polski Nr 8, poz. 42), 3) zarządzenie Przewodniczącego Państwowej Komisji Planowania Gospod'a rczego nr 322 z dnia 8 października 1952 r. w sprawie projektowania i . zatwierdzania wzorów odzieży specjalnej i sprzętu ochrony osobistej (Biuletyn PKPG Nr 42, poz. 284). ustalonych w ramowych · zasadach gospodarowania (§ 10 ust. 2).
  28. Zakres i zasady wydawania odzieży i sprzętu dla osób świadczących pracę na innej podstawie niż stosunek pracy ustala minister (kierownik urzędu centralnego) w uzgodnieniu z Przewodnićzącym Komitetu Pracy i Płac i zarządem głównym właściwego związku zawodowego. §
  29. Dyrektorzy zjednoczeń (kierownicy jednostek równorzędnych) przeprowadzają Vi okresach rocznych analizę zaspokojenia potrzeb, Jakości i przydatności odzieży i sprzętu w podległych zakładach pr'acy i przedstawiają odpowiednie wnioski nadzorującym je ministrom (kierownikom urzędów centralnych), prezydiom wojewódzkich rad narodowych (rad narodowych miast wyłączonych z województw).
  30. Na podstawie wniosków, o których mowa w ust. 1, ministrowie (kierownicy urzędów centralnych), prezydia wojewódzkich rad narodowych (rad narodowych miast wyłączo­ nych z województw) przedstawiają zbiorcze wnioski ministrom wymienionym w § 2 oraz Ptzewodni<:zącemu Komitetu Drobnej Wytwórczości. Wnioski dotyczące jakości odzieży , sprzętu przekazywane są również Prezesowi Centralnego Urzędu Jakości i Miar. §
  31. Zobowiązuje się Ministra Gospodarki Komunalnej do: ' 1) określenia zasad tworzenia i prowadzenia zakładów pralniczych przy zakładach pracy lub pralni międzyzakłado­ wych, przezna.czonych do prania i reperacji odzieży ochronnej i robocZej, 2) -wydania wytycznych i ramowych instrukcji .technologicznych dotyczących prania odzieży ochronnej i roboczej w pralniach komunalnych, spółd-zielczych oraz pro'Wadzonych przez zakłady pracy. odzieżą i sprzętem kające IV. Przepisy przejściowe I końcowe. §
  32. §
  33. Zobowiązuje się ministrów (kierowników urzędów centralnych) do podpisania z zarządami głównymi właści­ wych związków zawodąwych protokołów dodatkowych do Uchwała wchodzi w życie z dniem ogłoszenia. Prezes Rady Ministrów: p~ Jaroszewicz 45 UCHWAŁA Nr t5 RADY MINISTRÓW z dnia 14 stycznia 1972 r. w sprawie Funduszu Rozwoju Rolnictwa. Na podstawie art. 8 ust. 2 ustawy 'Z dnia 26 października 1971 r. o podatku gruntowym (Dz. U. Nr 27, poz. 254) Rada Ministrów uchwala, co następuje: rozliczeń na rzecz innych wierzycieli wpływów z tytułu pozostałych należności wchodzących w skład zobowiązania pIeniężnego . .Równocześnie z poleceniem przelewu za ostatni miesiąc roku, organy finansowe przesyłają oddziałowi (pla- §
  34. Fundusz Rozwoju Rolnictwa, zwany dalej "Funduszem", tworzy się z części wpływów uzyskanych na poczet zobowiązania pieniężnego w wysokości wynikającej z procentowego udz.iału przypisu nelto poddtku gruntowego, wymierzonego według stawek kwotowych w roku podatkowym, w ogólnej kwocie zobowiązania pieniężnego netto, przypisa. nego w tym roku. cówce) Banku Rolnego wykaz podziału środków Funduszu na rzecz poszczególnych dysponentów . §
  35. t. Z Funduszu przeznacza się: . l) 90 % do dyspozycji kółek rolniczych, wsi, osiedli i miast, w których jeszcze nie zostały zorganizowane kółka rolnicze, rolniczych spółqzielni produkcyjnych oraz s'pół­ dzielczychośrodk6w rolnych kółek rolnic'Zych, 2) 100/0 na centralny fundusz rezerwowy, gromadz.ony na specjalnym koncie w Banku Rolnym.
  36. Ze środków Funduszu przypadających kółkom rolniczym oraz ws iom, osiedlom t miastom, w których jeszcze n:e zostały z'o rganizowane kółka rolnicze, przeznacza się 80% do §
  37. Organy finansowe prezydiów 'rad narodowych, gromadzące wpływy z · tytułu zobowiązania pieniężnego, przelewają na rachunek właściwego miejscowo oddziału (placówki) Banku Rolnego w Narodowym Banku Polsk im kwoty przypadające na rzecz Funduszu w terminach przewidzianych dla

🔗 Do źródła urzędowego

Wyjaśnienie AI na podstawie urzędowego tekstu ustawy. Orientacyjne, nie zastępuje porady prawnej.