← Polska

Zarządzenie Ministra Komunikacji z dnia 16 marca 1983 r. w sprawie prowadzenia poszukiwań i ratownictwa statków powietrznych.

MO'NITOR POLSKI DZIENNIK URZ~DOWY POLSKIEJ RZECZYPOSPOLITEJ LUDOWEJ Nr 11 Warszawa, dnia 26 marca 1983 r. TRESĆ: Poz.: ZARZĄDZENIA: 58 - Ministra Górnictwa i Energetyki z dnia 15 marca runków dostarczania energii cieplnej 59 ...,.... Ministra Komunikacji z dnia 16 marca 1983 r. w statków powietrznych . 1983 r. zmieniające zarządzenie w sprawie wa121 sprawie prowadzenia poszukiwań ratownictwa 121 58 ZARZĄDZENIE MINISTRA GORNICTW A I ENERGETYKI z dnia 15 marca 1983 r. zmieniające zarządzenie w sprawie warunków dostarczania energii cieplnej. Na podstawie art. 4 ust. 1 pkt 1 lit.

  1. a)ustawy z dnia 30 maja 1962 r. o gospodarce pa'iiwowo-energetycznej (Dz.U. z 1962 r. Nr 32, .póz. ,150, z 1971 r. Nr 12, ·poz. 117, z 1976 r. Nr 12, poz. 71, z 1978. 1r. Nr 26,poz. 116 i ,z 1981 r. Nr 17, poz. 83) zarzątlza się, co naJSłtępuje: nia energ.i i cie.plnej (Monitor Pols'kii Nr 18, poz. 104) w § 17 ust. 2 wyrazy ,,5{1/o" zastępuje się wyrazami ,,0,5{1/o". § 2. 1983 r. § 1. W zarządzeniu Ministra Gospodarki Materiało­ wej z dnia 4 lilpca 1977 r. w s'Prawie warunków dostarcztl- Zarządzenie wchodzi w życie Minister Górnictwa z dniem 1 kwietnia Energetyki: C. Piotrowski 59 ZARZĄDZENIE MINISTRA KOMUNIKACJI z dnia 16 marca 1983 r. ~ sprawie prowadzenia poszukiwań i ratownictwa statków Na podstawie art. 50 ust. 2 ustawy z dnia 31 maja 1962 r. - Prawo lotnicze (Dz. U. Nr 32, poz. 153) zarządza się, co następuje: Rozdział Przepisy ogólne. ,§ 1. Zarządzenie ustala system poszukiwań i ratow- "sys-tellIlem ,§ 2. 1. System ratownictwa obejmuje przeprowad~a­ nIe pos.zuklwań i org,a nizowanie a'kcji ratownic~ej w razie zaginięcia lulb innego wypadku statku powietrznego, zagr·ożeDlia bezpieczeństwa statku powietrznego albo przy.· muslOwego lądowania takiego staIDc.u poza lotniskiem na obszarze lądowym P'olskiej Rzeczypospolitej Ludowej oj na Mo!~u Bałtyclkim w granicach IPOIsldego rejonu informacji powietrznej; granice tego rejonu określają odrę:bne p.rzepisy. 2. Działaniem systemu ratownictwa objęte są wszystkie statki powietrzne -- cywilne, wojskowe oraz będące w służbie celnej i służbie porządku publicMego. System ratownictwa zapeWiIlia również udzielenie 'Pomocy osobom innym niż załoga i pasaże'Towie staIDc.u powietrzneg,o, ploszkodowanym w wyniku wypadku statku powietrznego. systemu ratownictwa wchodzą jednostki orgalliizacyjne resortów obrony narod'o wej, lwmu§ 3. 1. W skład nikacjJ, SJ>raw wewnętrznych, wr·owia i opieki społecz­ nej oraz gospodarki morSkjej, zwane d.alej "jednostkami sY'stemu ratownictwa". 2. Jednostkami systemu ratJownictwa resortu obrony narodowej są: 1 nictwa statków powietrznych, zwany dalej ratownictwa". powietrmych. 1) Ośrodek Koordynacji Pos~ukiwań i· Ratownictwa LoiI:,n iczego w Warszawa e, zwany dalej ,',Ośrodkiem Koordynacji" organ wymaczony do organ.i7Jowania i Jwordyn,owania poszukiwań 'i akcji ,r atowruczej statków powieil:rznych, 2) podośrod!ki koordynacji poszukiwań i rat'ownlictwa llotniczego w Warszawie, Bydgoszczy, Wwcławiu i Gdyni, zwane dalej "podośrodkami koord~acji" .organy wY'7lIlaczone do współdrziałania w organ'izowaniu oraz prowadzem.iu poszukiwań i akcji ratowniczej statków powietrznych, 3) organy słuiJby ruchu lotniczego - obowiązane do zapewnii enia bezpiecznego poruszania się statków powietrznych . poszukiwawc~o-ratowniczych w przestrzeni powietrznej ora'z zawiadamiania organów wymieniooych 'W pkt 1 i 2 o 's tat'kach powietrznych,które znajdują się w zagrożeniu 'lub uległy wyJpadkowi i !potrzebują Ipom'ocy, 4) organy radiotechniczne - -obowaązane do radiolokacyjnego dbserwowania przestrzeni powietrznej !kraju w celu wykrywania zagrożenda sta~ów powiet'r znych .,...,... Moni!tor Pq,lski Nr 11 oraz dnformowania o tym organów wymien.ionych w pkt 1 i 2; 5) dyżurne sta,tk..iPowietrzne poszukiwawczo-ratownicze --:- obowiązalńe do prowadzenia pos'Zuk'iwań rozbitków. udzielania im pierwszej pomocy oraz t,ransportu ..rannych. 6) ,oluętyMatyn.arki Wojennej pehliące dyżur ratownifezy ~obowiązane do prowadzenia pos7lU'k.iwań roz" ibitkówna morzu. udrzielania iril pierwszej pomocy ()faz otranspor.tu rannych •. 7) grupy naz·i emnego poszukiwania obowiązane do prowadzenia poszukiwań r071bitków w terenie i udzielaIllia ,im pierwszej pomocy. 8) jednostki ,t ransportu nazdemnego - obowiązane do przewozu mzbitkóW i rannych. 9) jednosbIc;i ochrooy przeciwpożarowej obowiązane do gaszeniia pożaru statku powietrznego na ziemi i wmieconego przez niego pożaru w terenie oraz do ewa'k.uac}i lud7li ż takiego statku. 3. Jedn:ostkariii systemu ratownictwa resortu Komu- nikacji są: 1) organy służby ruchu lotniczego obowiązane do zawiadamiania organóW wymienionych w ust: 2iPkt 1 i Z o statkach . powietrz.nych · potrzebujących pomocy oraz do wsp6łdzialani'a z tymi organami · w przeprowadzaniu pos,zuk,iwań i akcji ratowniczej statków powietrznych. 2) statki powietrzne Pols:kich Linii Lotniozych"LOT" oraz- jed'IllOstk.inaziemnego transportu --:- obowiązane do pI1Zewozu rozbitków i r,a'nnYi=h. 3) jednoStki lotniskowej ochrony przeciWpOżarowej obawU.ązarnedo gaszenia pożaru statku powietrznego na ziemi i wmieoonego /PI'ZerL niego pożaru w terenie oraz do ewakuacji lud'Zi z ŁlIkiegostafttu. 4. JedntOstkai1)i systemu ratownic.Łwa resortu spraw wewnętrznych są: 1) załogi statków powietrmych - obowiązane do prowadzenia poszuJkiwań ro~bitków. udzielania Jm pierwszej pomocy i. transportu rannych. 2) grupy naziemnego poszuk.i:wania - obowiązane do prowadzenia poSlZukiwań rozbitków w terenie i wizielańia ,i m !Pierwszej pomocy. 3) ratoWlllicze ek,iJpy Milicji Obywatel*iej działające w basenach wód zamkniętych ~ obowiązane do ratowania tonących roz.bit'k ów i udzie'l ania' im pierwszej pomocy, 4) pooterunlkiMiIicji ObywatelsIciej - obowiązane do zdibeZipieczeruia na lądzie sltatJku powietrznego, który uległ wYJPadkowi, oraJZ mienia r02Jbitków, do czasu !przybycia przędstawicielti. użytkownik'a statku, 5) jednostka transportu naziemnego - obowiązane do przewozu r.Q7Jbitków i. rannych. 5. JoonosllJkami systemu 'ratownictwa resortu zdroWiia opieki Sipołecmej są:
  2. l)staltlki powietlrZIle lotnictwa sanitarnego - obowiąza­ ne do udzielania szybkiej pomocy medycznej i transportu rmnych, 2) jednostki transportu nazdemneg,o - oboWiiązane do przewozu rozbitków li rdinTIych, 3) szpitale i zaplecze medyczne - obowiązane do udzielania pomocy medyc'znej oraz leczenia rannych i choIfych. 6. Jednostkan1i systemu ratownictwa resrortu goSlpodarki morskiej są: 1) statki raJtownicze P.olslkiego Rditownlictwa Okrętowego 122 Poz .. 59 fPełniące służbę pogtotowia obowiązane do prowadzenia poszuJkiwań rozbitków n.a morzu i udz.ielania Iim pierWSzej pomocy, 2) brzegowe stacje ratownicze - obowiązarne do prowadzenia dikcji TatoW'lllicz.ejod strony brzegu morskjego. § 4. 1. Ośrodek Koordynacji wzywa d'O działania jedIl105tki systemu ratownictwa: 1) lTesortu obrony narodowej - przez:
  3. a)dyżurnego operacyjnego SztabU Generalnego Wojska Polskiego lub
  4. b)dyżumych Plperacyjnych posZlCzególnych rodzajów wojsk i okręgów wojskowych, lub
  5. c)dyżurnych QPeracyjnych jednostek. wojskowych pełniących dyżury ratownicze; jednostki te zwane są dalej ."jednostkami ratowniczymi", . 2) lTe'Sorltu komunikacji - przez dyżurnego Działu Opeiracyjnego . Centralnego Rortu Lotniczego Warszawa-Okęcie. resortu SiPT'dW wewnętrznych - przez:
  6. a)dyżurnego OIPeracyjnego Ministra Spraw Wewnętrznych lub -
  7. h)stdiUowłsko kierowania Komendy Głównej Milicji Obywatelskiej, lub
  8. c)oficera operacyjnego głównego stanowiska lFierowarnia Komendy Głównej Straży pożarnych, 4) resortu zdrowia i opieIc;i SiPołeoz.nej -przez dyżur­ nego lekarza kraju, dyżurnych lakarzy Wlojewództw lub CenbrdJlny Zespół Lotnictwa Sarnitarnego. 5) resortu g:osptOdd!TJci morskiej PI:"Zez Ratowniczy Ośrodek Koordynacji Bolskiego Ratowndctwa Okręto­ wego ·w Gdyni lub przez Ratowniczy Ośrodek Pomocniczy Polskiego Ratownictwa Okrętowego w' Swino3) ujściu.. 2. Ponadto do właśCiwości Ośrodka Koordynacji nawsp6łd2iałdJnie z zagcandcznymi ośrodkami koordy:nacjd pO'SzuikJiwań i ratownictwa statków powietrznych w razie potrzeby udziału obcych jednostek Ifatownactwa 'W akcJach ratowniczych rua terytorium Polskiej RzeczylPOSfpOlitej Ludowej lub udZ'iału polSlk.ich jednostek w takich akcj.ach wgrandcach terytorłu.m państw sąsiadują­ cych. WSiPÓłdziałanie to może w sZlCzególności polegać na wymiaonde :i,nformacj~ (w tym planów operacyjnych), udzielaniu lub 'przyjmowaniu pomocy w statkach powietrznych, jedlI10stJkach pływających, personelu. Siprzęcie lub wyposażeniu, a także na załat'Wianiu czynności procedur-aIlnych z organami służby graruicznej, organami celnymi .i'innymi. leży 3. Niezbędne informacje o systemie ra:townictwa zamieszcza się w ZbioI'Ze Informacji Lotniczych - ,Polska (AlP - POLSKA) oraJZ w Planie nawigacyjnym Organizacji Międzynarodowego Lotnictwa Cywilnego (ICAO) z.g odnie z wymaganiami art. 28 konwencji o międzynarodo­ wym lotnictwie cywi~nym '~Dz. U. z 1959 r. Nr 35, poz. 212) jako podstawę do międzynarodowego wlspółdrziałania w poszukiwania'Ch i akcjach ratowniczych statków powietrznych. ~ 5. 1. Terenowe organy administracji państwowej, jednosUu organizacyjne służbyiZdrowia; terenowe .i zakładowe jednostki ochrony przeciwpożarowej oraz jednostki gos.podarkli us;połec z.ni onej, nie wch~ce w skład systemu ratownictwa, wsp6łdZ'iałają z jednostJkami .systemu ratownictwa i na ich wez'Yanie biorą udział w akcjach zapobieg'awczyc'h lub ratowniczych. 2. ha WSjpółdziałanie; dOl1ażnym o którym mowa w usl. 1, polega udzieI.arniu niezbędnej pomocy technicznej MonitO'r PO'lski Nr 11 - i saniitarnej O'raz udostępnieniu PO'siadanych śrO'dków łącz­ nO'ści, transportu oj PO'mieszczeń dO' pracy. 3. W razie uzyskania infO'rmacji Q porzuconym statku PO'Wlietnnym lub, jegO' szczątkach albO' Q statku znajdują­ cym się w niebe~eczeństwie bądź Q przymusowym lądo­ waniu poza IO'tnislkiem, organ lub jednO'stka wymienione w ust. 1 obO'wiązane są niezwłocznie zawiadO'mić o tym najbHższą jed1llOs<tlkę lO'tnictwa cywilnegO' albO' wO'jskO'wegO' lub Milicji Obywatelskiej. Poz. 59 ' 123 - ruchu l·atniczega działającymi w sąsiadujących rejO'nach infO'I1matji !pOwietrznej róWnież dO' nawią'lywania łączn'Ości z cywiilnymi O'śrO'dkami kaardynacji poszukiwań i ralawnidwa statków PO'wiehzn}'ICh państw sąsiadujących z PO'ilską· § 9. W skład jednos,t ek rratawniczych wchodzi wyszkolony pefiSone1l i odPO'wiedni SlpflZęt \Pl'Ze7lDaCZO'ny da szybkiegO'prZetprO'wadzania poszukiwań 'i akcji ratO'W'Illiczej staltlków PO'wietrznych. Jednastlki te powinny być wy4. Ośrodek Koordynacji O'raz podośrodki kO'ordynacji , posaż'one w środki dO' JO'kaUzawan:,ia mliejsca wYtt>ad!ku PO'winny O'rganizO'wać współdziałanie O'rganów i jednO'- i udzielenia ro~biitkom niezbędnej PO'mO'cy O'raz nawią­ stek O'kireślooych w ust. 1 z systemem rat.O'wnictwa, a po- zama łącmaśC'i z właściwym rpo'clośrrodkiem koordynacji nadto udO'stępniać niezbędne dane i infO'rmacje O'rganO'm i z jednO'stkami ratO'wniczym'i -J)iarącymi udział w tej samej operacji. przeprowadzającym badania wypadków l O'tniczych. § 10. 1. Statki IPO'wietrzne ip oszukiwawcm-ratownicze . RO'zdział 2 biarące uqz'iał w akc}i ratO'wniczej powinny być wyposażO'ne w środki dO' u1t<fzymy'Wlalllia łącm'ości na częstotli­ Wykorzystywanie łączności przewodowej waśdi niebe~ieczeństwa 121,5 MHz i częstoltlliwośCii kiei częstotliwości radiowych. rowania akcją paszukiwawCZO'"ratawnicżą (§ 6 ust. 4). § 6. 1. W celu szybkiegO' uzyskariia PO'łączenia dla przekazania infoomacji Q niebe7lpieczeństwie statku powietrmego w relacjach łącmości przewodO'wej należy posług-iwać sdę hasłem "RATUNEK". 2. DO'alarmO'wania Q zagrożeniu bezpieczeństwa statku PO'wietrznegO' PO'winny być wYkorzystywane: 1) częstotliwości radli,O'we O'rganów kIerO'wania lotam'i (mganów służb ruchu lotniczego), na :k.tórych statki powietrżne aktualnie utrzymują łącznO'ŚĆ z tymi O'rganamj, 2) częstotliwość radi'Owa WO'jskowegO' nawigacyjnegO' sysitemu radiO'namierzan'ia w Polskiej RzeczypOSlpO'l'itej Lud O'wej - tyllk'O przez pollskie stat'ki PO'wietrzne, 3) częstotliwO'ści radiowe pOkładowych urządzeń :roZipO'mania i alarmO'wania, 4) częstotliwości radi'Owe ratO'wn~ctwa mO'rski'egO' - w O'dn'iesien'iu dO' statków powlietrznych wykO'nujących loty nad morzem oj w st1ref,ie przybrzeżnej. 3. 'DO' radiO'namierzania statków PO'wietrznych, które znajdują się w stanie zagrO'żenia ich 'be71pieczeństwa lub które uległy wy,p adkowi, należy wykorzystywać między­ narodową ozęsliot'liwość niebez,pieczeń.stwa 121,5 MHz, 'przeznaczoną wyłącznie dO' pOSizu'kiwań i ratownictwą statków ,p owietrmych. 4. DO' kierowania jednostikami systemu rabO'wnictwa oraz dO' współdziałani1a w akcjri pos.zukiwawczO'-ratO'wniczej PO'winnabyć wyikorzystywana wyd-Z'ieolO'na w tym ceolu częstO'tlliwość ladiO'wa. r§ 7. 1. Ośrodek K!O'O'rdynacji li ipOdO'Środki kaO'rdynacji Ip aw'inny być wypasażO'ne w odpowiednie śr·odlk.i techiniczne natychmiastawegO' nawiązywania łączności z pozostałymi jednO'stkami sY'stemuI1dltowrrictwa i jednostkami ratown!i czymi oraz z dnnymi 'organami i jednostlJkami. których udz'iał w pr,O'wadzeniu paszukiwań i ratO'wnictwa statków PO'wietrZil1ych mO'że mieć -istO'tne znaczenie dla wyników akcji ralt'Owniczej. PonadtO' Ośrodek Koardynacji paw_inien być wyw śradkii techn'iczne natychmiastO'wegO' na'wią­ zywarnia łącznO'ści z · wO'jslkawym:i 'ośrodkami koordynacj'i PO'szuk1iwań i ratO'wnictwa s!l:atków lPawiehznych państw sąsiadujących z PO'lską. 2. PO'sażO'ny § 8. Cywilne Centrum Kant'r ali Obszaru WarszawapowinnO' wyk'Orzystywać środ'k:i natychmiasitO'wegO' nawiązywan'ia łącznO'śCliz cy"W'ilnymi ośrodkami służby -Okęcie 2. Każdy SItatek powietrmy:pos:ruJk-iw.awczO'-ratawniczy pO'winien być wypasa żony w urządzenia na,p!l"Owad'Zające (radiO'namliernik) ma radi-owe wyposażenie rO'zbitków luJb na rad[O'lataornię awaryjną, mąjdującą się na statku poWliehznym, który uległ wypadlkiO'wi. 3. Kawy SJtatek ipowietrrzny pO'szukiwawczO'-ratowniczy, przemaczO'ny dO' pos:zruk'iwań i :akcj:i ratO'wniczej SitatIków pO'wietrznych nad oIbszarami mO'rSkimi, paWinrien być WylpO'sażony w sprzęt umO'ż!liw'iający nawiązaIllie łącz­ nO'ści 'z e S'tatkamri handlowymi na częstdtliwości2182 kHz i pawin'ien mieć na pOlkładZlieegzelIl1lpilarz międzynarodO'­ wego kodu sygnałów; a panadta, w mi'atę możliwaści, .paw'ini-erri być wyposaż'Ony w radiO'stacje umoż'l'iwiające Uitrzymanie łącZlI).Ości również na częstomwościach 3023 kHz i 5680 kHz. Rozdział 3 Przygotowanie Ośrodka Koordynacji i podośrodków koordynacji oraz jednostek ratowniczych do działań. § 11. 1. Ośor.odelk KO'ordynacjoi i 'każ4y podośrodek IkO'O'rdynacJi paw'imly :być w)'1p<>Slażane w mapy Q dużej skaH rejO'nu pos:tulkriwań i ratO'wnicl\:wa statków pO'wietrznych w ceJach zobrazO'wania i nanOSiŻenia informacji uży­ teczny<::h przy p'aszukiwaniach i akcji, ratO'wniczej, a PO'nadtO' pawinny mieć zawsze aktualne infO'rmacje o: 1) jednoSltkach ratowniczych pełIlliących dyżur, ich wyposażeniu i sprzęcie, 2) organach słuŻlb ruchu ldtriiczego, 3) środkach' łącznO'ści, które mO'gą być wykorzyst:a ne w paszukiwandach i akcji ratawniczej, 4) adresach telegraficznych, numerach telefonów i teleksów w'szystikich użytkawnilków .staltków powietrznych lub kh wyznaczO'nych przedstawiCIieli, któifych środki 'p rzeznaczone są do poszukiwań i akcj.i ratO'wn'iczej, 5)ewentualrnych ,i nnych środkach, łącznie ze ś'Todkami medycznymi .i -t mnslp ortowymi, które mogą być uży­ teczne w pO'szukiwaniach i akcj'i .ratO'wniczej. 2. Ośr-O'deik KO'O'rdynacji i każdy podoŚlrO'dek koordynacji PO'winny dysp'onO'wać talkże innymi i'nfO'rmacjami. mającymi znaczenie dlla PO'szukiiwań ·i ratO'wnictwa statków pO'wietrmych, doltyczącymi w szczególnO'ści: I) lakalizacji, znaków wywO'ławczych, godzin pracy i częstot'lliwości wytYPO'wanych radiastacji, które mO'- ...,.... Monitor Polsikti Nr 11 głyby być wyłk.o.rzystane do prowadzenia pos7JUlk-iwań l akcjl ratowIlliczej, ldkraliizacji i goozin pracy służ,b utrzymujących narad'i owy 'OTa~ częstotliwości, na k.tórych jest utrzymyWany nasłuch, 3) obiektów, które. mogłyby być :mylnie wzięte 2la nie zlokal'izawane1U1b nde zgłoszone wraki, zwłaszcza Jpriy obserwowaniu z powietrza. 2) słuch Pod-ośrodek kloordYlIlacji I§ 12. 1. Ośrodek Koordynacji i kawy podośrodek koordynacj'i powinny mleć przyydt'owane szczegółowe plany (insltI1ukcje) d7Jiałania do rpodjęcia pOszukiwań i akcj'i' raJtowniczej statków powietrznych, z uWZQllędnie­ niem właściwych rej.ooaw działanIa. 2. Plan dz'iałrania !powinien zillPewn'iać obsługę i zaopatrywanie w paliwo sta~ów powietrznych, jednostek pływających 1. poj~dów biorących udział w iposzUlkiwaniach i akcJi ratOwniczej, łącznie z udostępnionymi przez iD1le państwa. 3. Plam. działania powlnuen określać przedsięwzięcia, jakie należy 'Podjąć w poszukiwaniach i akcji Iratowniczej, z uwzgllędnieniem: 1) Slp050bQw prowadzenia akcji w rejome dz'iałań, 2) dostęamych do . wykorzysttania systemów i urządzeń łączności oraz systemów radJionamierzQ/Ilia, 3) przedsięwzięć, I~tóre ip owinny być ,podjęte wspólnie z [p'Tzyległymli ośrodkami koordynacji, 4) met,odallalrmowania sta1lków powietrmych na trasie i statków na morzu, 5) obowiązków i Uip:awnień pe'fs'Onelu wyznaczonego do poszukiwań i akcji ratoW11liczej, 6) ewentualnych zmian w roomieszczeniu . sprzętu, które mogą być konieczne ~e wzg'lędu na warunki meteorologiczne IUlb iIlirle .dkoliC7.in<>Śc'i, 7) sposobów uzyskiwania od słUlzby informacji l'otniczej, 'sruż,by mete.orol~cznej d z innych źrótleł is.t 'o tnych :i nfoomacji dotyczących posZUlkiwań a1kcji ratowniczej, 8) walrunkówdtrzymywam.i:a od tiIllIlych ośrodków koordynacj.i kooiecznej pomocy, w tym personelu, sltatków powietrznych, jednostek pływających lulb innego SiPrzętu, 9) SiPoso:bów .pływającą 10) ułatwiających S1potkanie się z jednostką s!tatku pow,ietrmego ZInUiS'ZOnego do wo- dowania, sposobów ułatwiających SlPotJkan!ie się sItatIków powiet,r znych poszukiwawczo=ratowniczych Ihrb innych ze statkiem ,pow'ietrznym7JIliajd'ującym się w niebezpieczeństwie. § 13. Kawa jedn.ostka ratownicza powinna: wszystkie części pla!lllU działania właściwego ze wzylędu na reJon d2liałania 'Podośrodlka koordynacji. n:ie71będne do wyłk.onyWania jej obówiąZlków, 2) u1trzymywać w gotowości wymaganą l'iczbę statków powietrznych, jednostelk: pływających i pojazdów rat'owniczych, 3) być wYiPosaż,ona w ni~będne środJki medyczne, a Itakże w podstawowe środki techniczne do poszuki~ 1) znać wania ' rozhitków oraz udzielania pierwszej pomocy medyc:mej, 4) ,informować bieżąco właściwy 'podośrodek koordynacj'i o ilości i gotowości swych śrl()dków, 5) ipTowadzić regullarne srz.:kolenie personeil u wyznaczonego do poszukiwań i raJtownictwa statlków powietrznych oraz iW miarę potrzeby oI19anizować odIpowiednie ćwiczenia. ,dbejmujący obszary morwe jpowin'i en mieć łaltwy dostęp do informacji 'O pozycjach, geograficmych kątach dr ogti , prędkośoiach i znakach wywoławczych jednostek pływających, I~tóre mogą być zdolne do udiie'leni<a pom~y stat'kóm powie1,~ym~ 3. Poz; 59 124 Rozdział Postępowanie 4 operacyjne w razie U\grożenia statku powietrmego. bezpieczeństwa § 14. Za zagrożenie bezpieczeńSltwa statku powietrznego w Jocie uWaża się sytuację, w której z okoliczności ' wynika, 'że statkowi powietrznemu i os'obom znajdującym sdę na jego !pokładzie może zagrażać lub zagraża IlIiebezpieczeństwo. ,§ 15. 1. Sltan zagrożenia dkreślają fazy niepe'YnośCli, alarmu i niebez:pieczeństwa. / 2. Faza niepewności jeslt to sytuacja, w -której nie 'ma ,pewności co do be2lpieczeństwa stat!ku ipowietrmego i osólb znajdujących się na jegopokładz:ie . Za f'azę talką uważa się stan, gdy: 1) nie otrzymano żadnej wiadomości:
  9. a)ze statku powie'brznego, kierowanego przez wojskowe O'rgany kierowania lotami. w ciągu 5 minut po cza~ie, w którym wiadomość powinna nadejść, albo IP O czasie, w którym po raz pierwszy usiło­ wano bezslkutecznie nawiązać łączność z tym statkiem za:leżnie od tego, ~tóry z tych crzasów jest wcześniejszy, !
  10. b)ze statku powie'trznego, kontrolowanego lub nadzorowanego przez, cywilne organy służby [ uchu lotniczego, w ciągu 30 minut po czasie, w którym wiadomość powinna n.adejść, aLbo po czasie, w którym po raz pierwszy usiłowano beZiSkutecznie nawiązać łącrznośćz tym sltatkiem zależnie od tego, kltóry z tych czasów jest wcześniejszy, lub 2) ,statek ,powietrzny nie przyleciał na zaplanowane I,OItnislkJO lądowania w prlz ewidy'wanym przez załogę cZJa:s ie pr.zylotu, ipodanym ostatnio wła:śdwym woj's kowym 'oI19anom kierowania I,otami lub cywjllnym organom służby ruchu lotniczego, bądź w czasie przylotu 'p rzewidywanym przez te organy, przy czym:
  11. a)OipÓźO'ienie pTZekracza 10 miiJlJut dla wojsk'owego statklll lpowietrznego odT7JUtowego hllb 20 roinu't dla innego sita tiku powietr:~nego w razie kierowania tymi statkami iprzez wojskowe organy kierowania lotam'i,
  12. b)opóźnienie JlrzekJracza 30 minut dla statJku- po- wieitrznego kontrolowanego IUlb nadzorowanego , Iprzez cy'Wi1lne organy słuiJby ruchlildtniczego. 3. Faza a'larmu jast to sytuacja, w której istnieje obawa co do be~ecrŻeństwa st<atku powietrznego i osób na jego .pokł,adzie. Za fazę taką 'll'waża się stan, gdy: 1) 'po fazie n[epewności kolejne próby nawiązania- łącz­ ności ze sltatkiem powjeltr.7Jnym lub zapytania skier,oWIdne do innych odpowiednlich źródeł nie przyczyniły się do uzyskania wiadomości o tymsta:tku .!ub 2) slt'atelk powietrzny uzyska'ł zezwolenie na lądowanie i nie wylądował w C'.iągu 5 minut ipo przewjdywa- Monitor Polski Nr 11 - Poz. 59 125 nym ozasie lądowania, a łączności ze s'ta>t!kiem' powietrznym nie udało się ,ponownie nawiązać, lub 4) 3) otrzymane informacje w5ka~ują, że ~s!prawność eksrplo- ait acyjna statkIU \powietrznego ,zmniejs\zyła się, jednaknie istnieje prawdopodobieństwo przymusowego lądowania lub opuszczenia statku przez załogę ,na - spadochriOnaCh, llll!b że 4) wiad'omo a:l bo przypuszcza został uprowadzony. się, że statek powietrzny 4. Faza niebezpieczeństwa jest tiO sytuacja, w której istnieje pewność, że statek powietrzny li osoby na jego !pokład.zie są zagrożone be7lpOś'rednio ipOwa:2mym niebezpieczeństwem luib potrzebują natychmiastowej pomocy. Za fazę talką u'waża się stan, gdy: 1) po fazie alarmu dalsw nieudane :próby łącznoś c'i ze nawiązania s'Ł-atltiem ,p owietrznym oraz dalsze daIemne usiłowania uzyskaruia -informacji wskazują na prawdopodobieństwo, że statelk powietr,z ny znajduje się w niebezpieczeństwie, lub 2) na podstawie posiadanych informacji należy przyjąć. , że zapas paliwa statku powietrznegiO wyczerpał się 'lub jest nie wysttarC'zający do be~piec.zriego zakońoze­ nia l;otu, lub , 3) otrzymana Wliadomość wskazuje, iż sprawność ekspliOatacyjna Sltatku powiebrznegoobniżyła się do tego stopuiia, że przymusowe :lądiOwanie jest prawdopod.obne, lU/b 4) otrzymanlo wiadomość albo jest prawie 'pewne, że załoga statku powietrznego zamierza Wylkonać lub wylkonała ,p rzymusowe lądowanie lub opuściła statek na sJp adochf'Onach. § 16. 1. Każdy organ kierowania lotami mający powód cio przypuszczenia, że jakiś stalek powietrzny znajduje się w stanie zagrożenia, pow,i nien natychmiast podać wszelkie dostępne informacje Ośrodlkowi Koordynacj'i. który ocenia 'otrzymane i.nf.ormacje i ustala zakres działania. 2. Jeżeli informacje pochodzą z innych żródeł niż od organów kierowania lotami, Ośrode!k Koordynacji powinien zawiadomić o tym właściwy organ kie<fOwania lotami. ustalić fazę zagriOżenia oraz podjąć działania właściwe dla tej fazy. zawiadomić (be'4>ośrednio lU'bza poś'rednictwem cywllnego Cenitrum Kontroli Obszaru Warszawa~Okęcie) sąsiadujące 'zagraniczne OŚJrodki koordynacji (§ 7 ust. 2 i § 8), których ,pomoc wydaje się ikon1eczna lub które mogą /być zainiteTe!s owane akcją, 5) w miarę pot,rzeby zwrócić się d,o załóg statków p:owie't rznych, jednostek pływających, radiostacji brzegowych lub innych słu:żJb nie uwzględnionych w szczegółowym planie działan.ia o:
  13. a)'p rowadzenie nasłuchu transmisji ze stcitiku pow,ietJlzri:e-go znajdującego się w nieibellpieczeństwie, z w)'lposażenia radiowego Ir ozbiitków lub z radiolatarni awaryjnej sygnalizującej miejsce wypadku; dla r:adiolatarni awaryjnej oraz dla wyposażenia radiowego TO:lJbitków przydzielona jest częstotli­ wość 121,5 MHz,
  14. b)ud2lielenie pomocy statkowi powietrznemu znajdującemu się w niebezpieczeństwie,
  15. c)informowanie Ośrodka Koordyna.c ji Q rozwoju sytuacjd, 6) na ,p odstawie wszczęcie posiadanych niez,będnych działań - informacji zarządzić 'p\yszukiwawczo-r,atow- nierzych. 7) 8) przesłać informację o inicjowanych poszukiwaniach i akcji ratowniczej właśoiwemu organowi mającemu możność pr:ziekazania inflp rmacji zagrożonemu st,atkow,i powietrznemu, zawiadomić pańs,two jeżeli 9) rejestracjistaitiku powietrznego, statek nie jest s'ta't kiem polskim, 'zawiadomić właściwy organ badania wypadków lotni- czych. W razie Otl zymania zawiadomienia o stanie s:taVku powietrznego, którego miejsceprzebywania nie jest znane, a może ono znajdować się w polSlkim rejonie posZlukiwań i ratownictwa statków powietrz. nych lub w przyległym rejonie zagranicznym, i gdy nie jest wiadomo, czy sąsiedni, zagraniczny ośrodek k(;lOrdynacji podjął odpowiednią akcję - Ośrodek Koordynacji wS'zczyn:ł akcję zgodnie z plrzepisami § 16, a następnie uzgadnia z właściwym ośrodlkiem zagranicznym koordynację poszukiwań i akcji lTa:towniczej. § 18. 1. zagrożenia 2. Przy u~gadnianju, lO 'którym mowa w USlt. 1, najeży poszukiwania i akcję ratowniczą powinien być ten ośrodek, w którego rejonie znajdował się ostatnio stateik powietrzny, a gdy .ostatnia pozycja statku została podana na granicy dwóch re}onów Iposzu!kiwań i ratownictwa sta'fków powie:1Jrznych -ośrodek, do które-go r'ejoIliu statek leciał. kierować się zasadą, że ośrodkiem koordynującym § 17. 1. Podczas fazy niepewności Ośr.odek Koordynacji 'p owinien współdziałać w jak najszerszym zak'resie z iOrganami kierowania liOtami oraz innymi odpowiednimi organami j służhami, aby wpływające od nich inform3cje mogły być bezzwłocznie .przez Ośrodek ocenione. 2. W razie 'powstania fazy alarmu Ośrodek Koordynacj[ powinien niezwłocznie zaalarmować odipowiednie Jednostki systemu ratownictwa oraz jednosVki ratownicze i podjąć niezbędne da't sze działania. 3. W razie Urzasadrnonego przypuszczenia. że statek powietrzny znajduje się w fazie niebe:lJpieczeństwa lub gdy taka faza ,po'wstała. Ośrodek Koordynacji powinien: 1) rpotljąć akcję zgodnie ze szczegółowym ,planem działania, 2) określić prz)'lpuszczalną pozycję statku powietrznego .oraz obszar, k'ióry ma być przeszUikany, 3) w miarę mo:żJliwośoi zawiadomić użytkownika statku powietrznego omz informować go bieżąco o rozwoju sytuacji, 3. Po ogłoszeniu fazy nie:be21pieczeńsrtwa Ośrodek Koordynacji - jeżelii prowadzida'lszą koordynację poszukiwań i ratownictwa statku iPowietr7illego powinien poinformować wszysVk.ie zaglraniczne ośrodki koordynacji poszukiwań i ratownictwa sta!1!ków powietrznych, które mClgą być włączone do działania, o wszelkiiCh ókolicznrościach sitanu zag1rażenia i da1lszym rozwoju akcji oraz przyjmować od wszystkich włączonych do działań ośrod­ ków kOiOrdynacji informacje dotyczące ,zagr-ożone'go statku powie!tJrznego. systemu ratownictwa, kierujące bezposzukiwawczo-ratowniczymi w tc'r enie, powinny zawiadamiać Ośrodek KJoordynacj.i o wydanych dyspozycjach oraz informować bieżąco o rozwoju sytuacji. / § 19. Jednos,~k.i pośrednio . działani~i - - Monitor Polski Nr 11 - § 20. W razie uStania zagr,ożenia Ośrodik Koordynacji powinien ogłosić zalmńczenie działańti Ipoinformować ,o tym każdy organ l'Ulb słu7ibę. które zaa.lamtowałlulb 'Zawiadomił. ,§ 21. Jednostka ratownicza. wezwana przez podośro­ dek koordynac'j'i do wzięcia udziału w a:kcji ratowniczej, powinna ściś1le stIOsować się do W1skazów~ zawa!I"tych w wezwanliu oraz info\fID'ować bieżąco ,pod,ośrodek koordynacjii o ilości i gotowości swego sprzętu do piOszuklwan rą.,townictwa qraz o swoich działaniach. - § 22. Osdba kierująca Miałaniem ratowniczym na miejscu wYlPadku powinna spowodować: 1} zabezpieczenlie statku powietrznego tpIZed niebez:pieczeństwempożaru ne skutek posługiwania się niewłaściwymi światłami llUJb sprzętem. w szczegó1lności mogącym dawać iskry elekotJrycme a'l bó iskry spowodowane t~ciem. 2) udzielenie , ;pomocy f'Ozbitkom i innym osobom pos.7lkodowanym. ~ 3) zabezpieczenie wraku statku powietl'znego i śladów \pozostawionych pmez SItatek przy lądowaniu. RoZdZiał Postępowanie § 23. 1. 5 dowódcy statku powietrznego. Dowódca statku powietrzneg'o. który za- uważy inny state!k powietrmy znajdujący się w n'iebe,zc pieczeń'sl'Wlie. powinien utrzymywać swój stateik w polu widzenia zaglmżionego statlklll powietl1zneg,o tak długo. Jaik długo będizie zycję zagrożoneg'o ,to konieczne. oraz starać się określić pos'tatku. jezeli nie jest ona dokładnie mana; ponadto powinien przekazać organowi kierowania lot,ami lub Ośrodkowi Koordynacji możliwie najwięcej informacji dotyczących zagf'Oż'onego statku. jego załogi i pasażerów. Inf,ormacje te ,powinnydkreślać w szczególnoścli: 1) typ statk.u. jego znak ro~~nawczy i stan. 2) pozycję ,Sltatku wY'rażoną współrzędnymi geografiez, nymi llUJb namialfem geograIicmym od wyróżniającego się punikltlllorientacyjnego albo od urządzenia radio- nawigacyjnego. 3) czas obserwacji w g.odzinach i minrutach. 4) ,li07lbę SlpOlSl\Jr'Zleżonych os6lb. 5) 'l'Wostrzeżenia dotyczące osób opuszczających statek. 6) jeżeli ,zagrożenie IUlb WYJPadek wydarzyły się na wodzie - liczbę osób zauważonych na jej powierzchni. 7) widocwy silan ~irzyczny ro2'Jbitków. - Poz. 59 126 ~ 4: Jeżeli na ziemi został wyłożony sygnał. dowódca stat1ku powietrznego powinien tpoi'nfol1ffiować w Slposób podany w ust. 3. czy sygnał został ,zrozumiany. a jeżetli nie jest to moiJliwe wykorzystać właściwy sygnał wzrokowy lub akustyczny. Dowódca statku powietrznego. który przyjmie I meldunek dotyczący Illiebez'pieczeństwa lub tyllko meldunek. powinien: § 24. sygnał niebe:lJpieczeństwa l)zillPisać pozycję zagr'ożonego ona podana. 2) dklfeślić kiel'l.mek na statku. zagr'ożony jeżeli zosltała stalek powietrzny. 3) zawiadomić Ośrodek Koordynacji albo organ kiero- wania lotami o pmyJę-tym sygnale (meldlll1lJku) dotyczącym niebezpieczeństwa, podając wSlZystkie posiadane ;informacje. 4) w ra7Jie potrzeby lecieć w kierunku określonej opozycji za'9'ro~oneg,o statku. § 25. 1. W razie zagrożenia bezpieczeństwa statku' powietrznego jego d'owódca powinien nadać meldunek o nieberz.:pieczeństwi,e na częSltoltliwości radiowej. na której utrzymuje w danej chwili łąc:zmość z organem :kierowania lotami. Na początku me'idun!ku należy stosować. w m.iarę możliwości. brzykrotnie sygnał niebe21pieczeńSltwa: .. JESTEM W NIEBEZPIECZEŃ.STWIE" lub .. MAYDAy" lub .. TIERPLJU BIEDSTWIJE" - w razie nadawania radiofonicznego albo .. SOS" w lI'a'z ie nadawania radiote.legraficznego. Dalsza część meldunku powinna zawierać: 1) nazwę organu. do któr~go meldunek jest adresowany - jeżeli pozwalają na ,to czas i ok oHcZ'll ości, 2) znak wywoławczy statku rpowietr:znego (indekS pilota). 3) r,odzaj niebezpieczeństwa. 4) zamiary dowódcy statku. 5) aktualną pozycję statku. po'ziom (wysokość) lotu oraz kurs. 2. Jeżeli lot odbywa się nad morzem. dowódca stat!k,u 'p owietrznego powinien. w mialrę możliwości. nadać sygnał niebezpieczeństwa na częstotliwości rato'wnictwa morskiego. 3. Polskie statki powietrzne powinny w miarę możli­ meldunek o niebe:lJpiec:łeńSllwie na' częsito­ nawigacyjnego systemu radionamie'rzania. ppzeznaozonego dJla lotnictwa wojskowego i cywiil nego Polskiej Rzecz)'Ipospolitej Ludowej. wościnadawać tliwości statków powietrznych wY'Posażonych w ':por07ipoznania i alarmowania powinny włączyć sygnalizację SIlanu zagrożenia. Sygnał niehe~pie­ czeństwa za pomocą tych urządzeń należy lla:dawać do , czasu ustątpienia rLaglfo'Żenia. CI, po opuszczeniu statku po 2. Jeżeli iPie,r wszy stateik powietrzny znajdujący się Ip rzymusowym lądowaniu ,pozostawić włączone nadawanie w reJonie wy,padiku nie jeSlt statikiem poszukiwawCtZO-'fa- teg'o sygnału. ' towniczym. jego dowódca powinien do czasu przybycia ,§ 26. 1. W razie konieczności przymusowego lądo­ pierws'Zego słaltlku ,posZl\lkiwawczo-rat,owniczego objąć kierownictwo nad d:małaniami innych kolejno przybywają­ wania lub przymusowego opuszczenia przez załogę statku powietrznego na Sipadochronach. dowódca stat:kuobowią­ cych statków powietrznych w rejon wypadku. a w razie potrzeby skierować do tego rejooo jednostkę .pływającą. zany jest uprzedzić o tym wszystkich członków załogi W 'r azie niemożności nawiązania łączonośc.i radiowej do- i podać aktualne miejsce znajdowania się statlm. wódca statku powietrznego powinien wykorzystać właści­ 2. Przymusowe opuszczenie statku powieibrzne9'0 na wy sygnał wzrok.owy lub akustyczny. slPadochronach należy wykonywać na klOmendę dowódcy 3. W razie konieczności 'przelkazania przez dowódcę statiku. Jeżeli dowódca nie ma możliwości prrze'kazania zastatku powietrznego informacji r,ozbitkom lub ratowni- łodze polecenia O!puszczenia s,tatku. a dalsze przebyw.anie czym jednostkom pływającym, w braku łączności radio- ,na pokładzie statku zagraża życiu załogi. członkowie załogi opuszczają statek na spadochronilch według własnej wej :l1ależ~ - jeżel:i to możliwe zr~ucić informację decyzji. na piśmie. 4. Załogi kładowe wrządzeni:l -Monitor'Polski Nr 11 - 3. Po przymusowym w:iErtrmego powinna: zaIoga sltaflc.u po- lądowaniu W ra~ie [pOżaru lu:b ,prawdoipodohieństwa jego powsta- nia ewakuować rannf(:h i pomóc p07iostałym pa.saże~ rom opuścić pokład oraz zabrać z pOkładu srtatiku środki sygnalizacji, lekarstwa, żywność, -odzież i inne udz.ieJić rannym -pierwszej pomocy, 4) włączyć radiostację awa1ryjną, 5) zabeZJpieczyć staltelk do czasu przybycia pomocy oraz staJrać się nawiązać łąc~ność z właśdwym organem ,kierowania lotami. 4. Po przymUlSowym lądowaniu należy dążyć do nazestailkami powietT7Jllymi w locie lub organami k.ierowania lotami, wykorzystując rradriO'Stację pokładową lub radiowe w}'lPOSażend-e I'OOJbitlków. wiązania łączności § , 27. 1. Przed przymusowym wodowaniem statku powietrzneg-Q . czł-onkowie załogi powinni przygotowa.ć pły­ wające 'środki railrpwrucze i ,sygnalizacji do szytllkłego uży­ oia, a pasażerów tło s:z ybkiego opuszczenia statku po przymusowym wodowaniu. 2. Wodujący statek poW1ietr7llly należy opuścdć do!piero po wyltraceniu przez niego całkowicie prędkości. PrzYQPUS1ZCzaniu statlku na wod7iie należy: 1) spuścić wodępły'wające na 2) jeżeUsą ranni podować 3) ich na rOlzlokow,ać na środki w pierwszej pływające rat.ownicze, kolejności środki pływających ipozostałf(:h członków załogi przetJransratownicze, środkach odrębnych prz~isach, sygnały w~rO'kowe 2. Sygnały powinny być używane zgodnie zieh iprzezna·czenielIll, przy czym nie należy używać żadnf(:h i,n nych sygnałów. sygnaHlZacjri, lekarsJtwa, .żywność, 3. Cywi1lne Centru:m Kontroli Ohsza'TU Warszawa-Okę­ cie na podstawie otrzymanych z Ośrodka Kootdynacji informacji oprzelbiegu oraz rE!rzJulUaJtach ipdsrzulk.iwań i akcji ratowniczej cyw.i1nf(:h statków powrietliZnych ew:idencjonuje następujące dane: 1) Zllak rejestracyjny i ratownicze środki i Inne nie- odzież typ cywilnego Statku powien- 2) nazwę (nazwisko i imię) oraz siedzibę (adres) właści­ ciela (użyt1kownika) cywilneg,o statku ,p ow,i eilrmeg o, 3) cel lotu, 4) datę, miejsce, czas trwania oraz wyniki poszukiwań i akcji r'aJtownioze j, 5) wie,lrkość straltna skutek wyipad.klu lotniczego (str.a ty rw ludziach, ~rzęcie lotniczym, ładunJku i S7Jkody wy'rządzimeosobom trzeerim), 6) rodzaj iflość itowniozf(:h. użytych . ś' rOdków poszukiwawczo-ra- od QP'USzczonego staljjku powietrznego na przed jego zatonięoiem, Ibe71pieczną od:legł,ość, w mia.rę możliwości powiązać po ktllku czych razem, i 7) starać się 'podpłynąć pływających środków do siebie ratowni- - nego, ratowniczych . zbędne materiały, 6) - 2. Ośrodek Koordynacji powinien oceniać przeprowadzone 'Po'Szulk~iwaDlia i ,akcje ,ratownicz.ew swoim r'ejonie. Oceny, które mogą interesować inne państwa, przeka7Juje się do wykorzystania przez ICAO. i pasażerów, 4) załadować . lia jpływające środki 5) odrpłynąć w § 30. 1. Ośrodelk. Koordynacji prow,adzi zapis operacyjnej sprawności poszukiwań i akCji raJtowniczej. niezbęd.ne materiały, 3) określonych 59 i akusitycznepodalIle w załączniku do 7iarządze!nia. 1) starać się zapobiec powstaniu pOŻą.lfU statku, 2) Poz. 127 - Rozdział - 7 włączyć rad.iolat'arnię awaryjną. Przepisy końcowe. § 28. Jeże·l,i niebe7lpieczeńsilwo minęło, dowódca statku pOWli~znego, który nadał meldunek o niebe7Jpieczeń­ stwie, powinien wyłączyć sygnał niebe2lPieczeńsltwa przekazywany za pomocą pokła.dowych urząd7ień rO'llpomania § 31. Użytlkownik statku pow,ietrznego powinien zai alalfmowaniaoraz przekazać meldunek radiowy odwo- pewnić - po zakończeniu l,)ad·ań Wypadku - usunięcie łujący stan niebe2lPieczeńJStwa. Meldunek taki powinien wralk'u pozostałeg.o po wY1Padlku lotniczym. zawierać .z nak wywoławczy statku powietrznego (iądeks pillbta) oraz wyrazy: "WYMIANA KORESPONDENCJI O / § 32. Tlr aci moc zarząd~en'ie Ministra Komunikacji NIEBEZPIECZEŃSTWIE ZAKOŃCZONA" lurb "DISTRESS , z dnia 18 gTlUdnia 1965 r. w sprawie prowadzenia. poszuTRAFFIC ENDED", lub "OBMJEN BIEDSTWIJA PREkiwań i akcji ratowniczej cywilnych Istatków powietrznych KRASZCZION" . (Momlor Polski Nr 72, poz. 416). . Rozd:lli.ał Sygnały 6 § 33. Zarządzenie wchodzi w życie z dniem 1 kwietniia 1983 r. I zapisy. 1. W akcji poszukiwań i ratownictwa sltatltów powiertTrZnych siloS1Uje się, qpróoz sygnałów radiowf(:h § 29, Minister Komunikacji: J. Kamiński - , _....... Monitor Polski Nr 11 Poz. 59 128 do zarządzenia Ministra Komunikacji z dnia 16 marca 1983 r. (poz. 59) Załącznik - SYGNAŁ Y STOSOWANE PODCZAS I. Kod sygnałów wzrokowych do porozumiewania się w kierunku "ziemia - powietrze". 1. Kod sygnałów wzrokowych ",z iemia przezn,a czóny do stosowania przez lfozMtków : Lp. I ISygnał sygnałów Znaczenie powietrze" kodowy P Dtr7lebna pomoc V 2 Potrzebna pomoc medyczna X 3 Nie N 1 -- - POSZUKIWAŃ --4 Tak 5 Udajemy -- y , się W 1 tym kierunku 2. Kod sygnałów. w2lfokowych "ziemia - pow,ieitr,z e" prze1Lllaczony do Sltosowania . przez naziemne jednosił.ki prowadzące poszukiWIania i akcję Ta~owniczą : Lp. - - I Znaczenie ISygnał sygnałów 1 Działanie z:akończone 2 Znaleźliśmy 3 Znale2JHśmy wszystkie osoby tylko niektóre oS'o by -Nie 4 wać możemy dalej konltynuoW1racamy do działania. bazy Podzieliliśmy 5 się grUipy. Każda Uldaje wslkiazanym kierunku Otrzyma;l,iśmy 6 - na się dwie we ill1formację, że statek powietrzny znajduje w tym kiel'unJku się -7- Nic nie znale~iono. PoszUkujemy dalej 3. kodowy LLL LL I I X X 1? -NN Długość zna'ków w sygnale w2lfokowym powinna co najmniej 2,5 m, a kolor ich powinien jak najba'rrlziej kontrastować z tłem. Sygnały mogą być wykonane z dowolnych materiałów, jak Ilkaniny, kaJffiienie, kawałki drewna ibp. Na sygnały może ,być zwrócona uwaga za pomocą innych śwdków , takich jak rakiety świeUne, dym, ,odbite światło i inne. wynosić II. Sygnały do porozumiewania się w kierunku 1. Nastę.pujące "powietrze - ziemia". dawane przez Sita'llk,i posygnały wyłożone na ziemi zo- sygnały wietrzne oznaczają, że stały z;rozumiane :
  16. l)w porze dziennej: przechylanie statku powietrznego ze sk!rzydła na skrzydło, 2) w pO'IZe ' noonej: dwukrotne włączanie i wyłąctZanie reflektorów do lądowania lub, jeżeli statek powiel'rzny ich nie posiada, dwukrotne włączanie i wyłączanie świateł nawigacyjnych. 2. Brak powyższych sygnałów oznacza, że sygnał wyłożony 'Ila ziemi nie został zrozumiany. III. Sygnały do porozumienia się z jednostkami pływającymi. l. NaJStępujące manewry wykonywane kolejno przez statek powiet rzny oznaczają, że pragnie on skierować jednostlk.ę pływającą ku innemu statkowi 'powietrznemu znajdującemu się w niebez,pieczeńSltwie:
  17. l)okrążanie jednostki pływającej co najmniej raz, 2} przecinanie na małej wysokości zamierzonego kurSIU jednoSItIki pływającej Misko przed nią i: '
  18. a)przechylanie statku powietrznego ze skrzydła na skrzydło lub
  19. b)otwielfanie i zamykanie przepustnicy, lub
  20. c)zmi,e nianie skoku śmigła, 3) !przyjęcie kursu w tym kiaru'llku, na który jednostka ' pływająca może być skierowana. Pówtórzenie takich manewrów ma to samo znaczenie. 2. Na sygnał wymieniOl'ly w ust. 1 jednostka pływa­ jąca , może odpowiedzieć następująco : 1) w celu potw.ie1rdzenia odbioru sygnałów:
  21. a)podniesieniem flagi kodowej (czerwone ,i białe pionowe pasy) O7lllaczającej "zrO'Zwnialem" lub . ,
  22. b)podawaniem błyskami lampy sygnalizacyjnej szeregu liJter ,;T" według a'lfabetu Morse'a, lub ,
  23. c)przyjęciem kierunku podążania wskazywanego przez stalek (pOwietrzny i 2) w ce,l u wyrażenia niemoŻlliwości 2)astosowania się do we~wania: . ,
  24. a)podniesieriiemflagi międzynalfodowej "N" (czworobok z niebiesko-białą szachownicą) lub
  25. b)podawaniem błyskami lampy sygnalizacyjnej szeregu liter "N" według al!fa'betu Morse'a. 3. Manewr przecinania przez statek powietrmy na małej . wysokości śladu ' toru jednostki pływającej w jej pobliżu z jednoczesnym dawaniem znaków okreSlanych w ust. 1 {)kt 2 oznacza, że pomoc jednostki pływającej, do któ.rej sygnał jest Skierowany, nie jest już potrzebna. 4. Należy mIeć na uwadze, że ,z e względu na 7JIlaczny poziom hałasów na pokładzie jednostki pływającej sygnały aikUJSityczne wymieni'O'Ile wUJSit. 1 pkt 2 lit.
  26. b)i
  27. c)mogą być mnł eJ skutecme niż sygnał w2lfokowy wymieniony pod lU. a). Tłoczono z polecenia Prezesa Rady Ministrów w Zakładach Graficznych "Tamka", Zakład nr 1, Warszawa, ul. Tamka 3. Zam. 0332-1300-83. -- RATOWNICTWA STATKOW POWIETRZNYCH Cena 16,00 zł

🔗 Do źródła urzędowego

Wyjaśnienie AI na podstawie urzędowego tekstu ustawy. Orientacyjne, nie zastępuje porady prawnej.