Uchwała Sejmu Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 21 lipca 1990 r. o likwidacji związków spółdzielczych.

Monitor Polski Nr 30 - 266 Poz. 229, 230 i 231 - terytorialnego, komunalizacji mienia oraz zarządu mieniem komunalnym;"

1. c)pkt 15 otrzymuje brzmienie: ,,15) Samorządu Terytorialnego,"
2. d)pkt 19 otrzymuje brzmienie: ,,19) Systemu Gospodarczego i Przemysłu,"; 2) w załączniku do uchwały:
3. a)dodaje się pkt 11 a w brzmieniu: ,,11
4. a)Polityki Przestrzennej, Budowlanej i Mieszkaniowej należą sprawy budownictwa oraz gospodarki przestrzennej, komunalnej i mieszkaniowej;"
5. b)dodaje się pkt 12a w brzmieniu: ,,12a) Przekształceń Własnościowych należą sprawy przekształceń form własności, w tym głó­ wnie sektora państwowego;"
6. c)pkt 15 otrzymuje brzmienie: ,,15) Samorządu Terytorialnego należą sprawy organizacji i funkcjonowania struktur samorządu
7. d)pkt 19 otrzymuje brzmienie: ,,19) Systemu Gospodarczego i Przemysłu należą sprawy restrukturyzacji gospodarki, działań antymonopolistycznych, efektywności przemysłu, rynku kapitałowego i rynku pracy, a także samorządu pracowniczego; zakres działania Komisji obejmuje m.in . przemysł hutniczy, cię­ żki, maszynowy, lekki, chemiczny, drzewny, materiałów budowlanych oraz wydobywczy (rud metali, węgla, siarki, soli, gazu). energetykę, gospodarkę energetyczną i paliwową;"· Art. 2. Uchwała wchodzi w życie z dniem uchwalenia. Marszałek Sejmu: M. Kozakiewicz 230 UCHWAŁA SEJMU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ z dnia 21 lipca 1990 r. o likwidacji związków spółdzielczych. Sejm Rzeczypospolitej Polskiej zobowiązuje Rząd do przyspieszenia procesu likwidacji centralnych i wojewódzkich związków spółdzielczych i zakończenia tych prac do dnia 30 września 1990 r. Zarazem Sejm uważa za konieczne przyspieszenie prac nad projektem nowej ustawy - Prawo spółdzielcze, tak aby jej wejście w życie było możliwe przed końcem bieżącego roku. Marszałek Sejmu: M. Kozakiewicz 231 UCHWAŁA SEJMU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ z dnia 26 lipca 1990 r. w sprawie oceny niektórych aspektów działalności Rządu Mieczysława Rakowskiego. Sejm Rzeczypospolitej Polskiej, po zapoznaniu się ze sprawozdaniem Komisji Nadzwyczajnej do spraw Przeanalizowania i Oceny Działalności Ustępującego Rządu , stwierdza, co następuje: 1. Rząd Mieczysława Rakowskiego w toku krótkiego okresu swojej działalności podjął wysiłek częściowej modernizacji systemu społeczno-gospodarczego . Projektowane zmiany miały objąć przede wszystkim gospodarkę . Rząd dążył do uzyskania w tym obszarze jak najszybszych i spektakularnych rezultatów. Próbom modernizacji reguł ekonomicznych nie towarzyszyły jednak wyprzedzające zmiany w systemie politycznym. Nie powstały więc sprzyjające warunki społeczne do realizacji niezbędnych zmian gospodarczych. Popełnione zostały również liczne błędy w programie reformy oraz w polityce gospodarczej. W rezultacie proces reformy nie został realnie przyspieszony, natomiast system funkcjonowania gospodarki uległ dalszej głębokiej dezintegracji, a sytuacja gospodarcza bardzo poważnie się pogorszyła. Wprowadzone zmiany często ułatwiały rozpowszechnianie się różnych form osiągania spekulacyjnych dochodów i rozpowszechnianie pasożytniczych organizacji gospodarczych. Sytuacja gospodarcza w momencie powoły­ wania Rządu Mieczysława Rakowskiego była bardzo zła, jednak nie można uznać, że jej dalsze pogorszenie było następstwem okoliczności tylko ściśle obiektywnych . 2. Szczególna odpowiedzialność spoczywa na Rządzie za dopuszczenie do ogromnego deficytu budżetowego. szczegółowym W ciągu kilku miesięcy, gdy deficyt gwałtownie narastał. Rząd nie podejmował poważnych prób przeciwdziałania. Narastanie deficytu było nie tylko rezultatem ogromnej ekspansji wydatków, ale także zaniedbań w egzekwowaniu wpływów do budżetu. Negatywnie zaważyły błędy systemu podatkowego ustanowionego pospiesznie na wniosek Rzą­ du . Ogromny deficyt budżetu stanowił jedną z zasadniczych przyczyn wielkiego wzrostu skali inflacji. Powstanie tego wielkiego deficytu uznać należy za istotne naruszenie ustawy budżetowej. 3. Trudno wymierne straty gospodarcze i społeczne rozpowszechnienie się patologicznych form organizacji gospodarczych - spółek nomenklaturowych. Ich rozpowszechnianie prowadziło na masową skalę do omijania przepisów podatkowych i cenowych oraz eksploatacji majątku państwowego w celu osiągania korzyści przez ludzi należących do szeroko pojmowanego aparatu administracji gospodarczej i państwowej. W skrajnych przypadkach dochodziło do pasożytniczej quasi-prywatyzacji przedsiębiorstw państwowych z naruszeniem elementarnych zasad uczciwej wyceny majątku państwowego . Przykładem takiej prywatyzacji, która zbulwersowała opinię publiczną, jest przekształcenie w spółkę Kombinatu "Igloopol". Rząd nie podejmował prób przeciwdziałania narastaniu tych patologicznych zjawisk, a nawet w różnych formach je stymulował. Działania Rządu w tym zakresie zasługują na stanowcze przyniosło gwałtowne napiętnowanie.