Uchwała Sejmu Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 23 lutego 1990 r. w sprawie założeń polityki pieniężnej na 1990 r.

92 Monitor Polski Nr 10 Poz. 73 73 UCHWAlA SEJMU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ z dnia 23 lutego 1990 r. w sprawie założeń polityki pieniężnej na 1990 r. §

1. Uchwala się założenia polityki pieniężnej na 1990 r., stanowiące załącznik do uchwały. Narodowego Banku Polskiego będzie Sejmowi i Senatowi kwartalną informację §
2. Prezes przedstawiał o przebiegu realizacji założeń polityki pieniężnej w roku 1990 wraz z odpowiednimi wnioskami. §
3. Uchwała wchodzi w życie z dniem z mocą od dnia 1 stycznia 1990 r. ogłoszenia Marszałek Sejmu: M. Kozakiewicz Załącznik do uchwały Sejmu Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 23 lutego 1990 r. (poz. 73) ZAŁOŻENIA POLITYKI PIENIĘŻNEJ NA 1990 R. Cele i uwarunkowania
4. Podstawowe cele polityki pieniężnej w 1990 r. są ściśle powiązane z programem gospodarczym rządu i obej mują : przezwyc i ężenie hiperinflacji, wprowadzenie wymienialności złotego oraz stopniową stabilizację jego siły nabywczej . Real izacji tych celów podporządkowane będą działania Narodowego Banku Polskiego oraz stosowane przez niego narzędzia polityki pieniężnej, a w szczególności: - polityka realnie dodatniej stopy procentowej chroniącej depozyty i oszczędności terminowe przed skutkami inflacji oraz skłaniającej do racjonalnego wykorzystania kredytów; - likwidacja kredytów preferencyjnych w ich dotychczasowej postaci, zawężenie ich zakresu i zmiana zasad finansowania preferencyjnego oprocentowania; - uporządkowanie problemu zadłużenia z tytułu udzielonych w przeszłości kredytów ostałej, zaniżonej stopie oprocentowania; - zaniechanie praktyki finansowania deficytu budżetowe­ go emisją pustego pieniądza; - kształtowanie podaży pieniądza w granicach wyznacza- nych wymogami przywracania równowagi, uniemoż­ liw i ających jej przekształcenie w samoistne źródło infla cji, a zarazem zapewniających sprawną obsługę procesu wymiany towarowej ; - kształtowanie kursu walutowego na poziomie zapewniającym równowagę pomiędzy popytem na dewizy a ich podażą .
5. Zgodnie z założeniami programu gospodarczego rzą­ du zahamowanie hiperinflacji nastąpić powinno w drugim kwartale 1990 r. Będzie ono poprzedzone fazą wysokiego wzrostu cen w I kwartale 1990 r. , jaki nastąpi w wyniku regulacji cen urzędowych i wprowadzenia jednolitego kursu walutowego. W fazie tej przed polityką pieniężną stać będzie zadanie jednoczesnego zapewnienia: - płynnej podaży dewiz; - względnej stabilności kursu walutowego (tak aby był on czynnikiem osłabiającym oczekiwania inflacyjne) ; - ukształtowania stóp procentowych na poziomie zapew niającym wyższą atrakcyjność oszczędności złotowych niż dewizowych oraz bankowe. hamującym popyt na kredyty W pierwszych miesiącach roku polityka podaży pieniądza powinna być bardziej restryktywna dla zapobieżenia nieprzewidywanemu wzrostowi cen, jaki może nastąpić w sytuacji ich daleko posuniętej liberalizacji. Wraz z wygaszaniem inflacji polityka pieniężna tworzyć będzie warunki do w i ęk ­ szej stabilizacji kursu walutowego, wysokiej atrakcyjności oszczędzania w złotych oraz rozszerzenia akcji kredytowej . Od początku roku istotnym punktem orientacyjnym dla polityki pieniężnej będzie zapewnienie płynnośc i podaży dewiz, od czego zależeć będzie w dużym stopniu ocena skuteczności polityki gospodarczej, zarówno przez społe ­ czeństwo, jak i partnerów zagranicznych .
6. Polityka pieniężna stanowić będzie w 1990 r. istotne ogniwo programu gospodarczego rządu. Jej cele są w pełni zbieżne z celami tego programu. Osiągnięcie tych celów będzie w poważnym stopniu zależeć od spełnienia założeń, na któryc;h opiera się konstrukcja programu gos podarczego. Zasadnicze znaczenie mieć będzie zwłaszcza zgromadzenie niezbędnych rezerw dewizowych, co warunkuje i ubezpiecza wprowadzenie wymienialności oraz wyha mowanie w zamierzonych terminach spirali inflacyjnego wzrostu cen i dochodów. Od tego zależeć będzie wiarygod nośĆ polityki stopy procentowej i rzeczywisty jej wpływ na postępowanie podmiotów gospodarczych i gospodarstw domowych. Podaż pieniądza i kredytu
7. Podstawowym zadaniem Narodowego Banku Polskiego będzie ukształtowanie podaży pieniądza (obejmującej Monitor Polski Nr 10 - zasoby gotówkowe i środki na rachunkach bankowych będące w dyspozycji gospodarstw domowych i podmiotów gospodarczych) w takich rozmiarach, aby z jednej strony nie kreować nadwyżkowego popytu, z drugiej zaś nie dopuścić do nieuzasadnionych zatorów w rozliczeniach pieniężnych. Zakładany na 1990 r. przyrost podaży pieniądza opiera się na przyjętych prognozach dotyczących skali zmian cen, wolumenu dochodu narodowego, wielkości przychodów i wydatków pieniężnych ludności, ocenie możliwości dalszego zwiększenia szybkości krążenia pieniądza gotówkowego oraz wpływu wprowadzenia realnie dodatniego oprocentowania na strukturę zasobów pieniężnych .
8. Biorąc pod uwagę występowanie nadwyżkowego popyt u w punkcie wyjścia przyjmuje się, że przyrost podaży (zasobów) pieniądza powinien być wolniejszy od tempa wzrostu obrotów. Program polityki pieniężnej zakłada, że przyrost podaży (zasobów) pieniądza wyniesie w 1990 r. 41 ,2 bln zł. tj. 159,9% w porównaniu do stanu przewidywanego na koniec 1989 r.
9. Przyjmuje się, że zasoby pieniężne ukształtują się w 1990 r. następująco : Przyrost ogółem Przyrost w%. w bln zł Podaż pieniądza z tego: obieg gotówkowy Stan na 31.XII.1990 r. 41,2 67,0 159,9 8,0 18,5 76,0 17,0 25,7 194,7 16,2 22,7 248,6 wkłady oszczęd nościowe środki przedsię- biorstw uspołecz nionych Założony przyrost zasobów pieniężnych ludności (łącznie gotówki i oszczędności) jest zgodny z prognozą wynikającą z bilansu pieniężnych przychodów i wydatków ludności. Prognozowane zmiany w strukturze zasobów pieniężnych ~ą pochodną założonego urealnienia oprocentowania kredytów i depozytów terminowych, co powinno skłonić posiadaczy pieniądza do jego lokowania w formie wkładów oszczędnoś­ ciowych. Decydującym czynnikiem wpływającym na przyrost wkładów oszczędnościowych będą naliczone odsetki. Prognozuje się , że przyrost wkładów z tego tytułu wyniesie w 1990 r. ok. 11 ,5 bln zł. Przesłanką uzasadniającą tę prognozę jest ocena, że obecnie istotną część zasobów gotówkowych stanowi nadal gorący pieniądz, który wraz z przywracaniem równowagi rynkowej i w warunkach atrakcyjnego oprocentowania powinien przekształcić się we wkładyoszczędnościowe.
10. Zakłada się, że w 1990 r. stan dewiz zgromadzonych na rachunkach walutowych obniży się o około 10%. Ocenia się, że przyrost wkładów walutowych osób fizycznych wyniesie 1.100 mln USD, a stan środków na rachunkach walutowych osób prawnych zmniejszy się o około 1.700 mln USD. Tendencja ta będzie skutkiem zmian w przepisach dewizowych znoszących możliwość odprowadzania części wpływów z eksportu na rachunki walutowe. Złotowa wartość zasobów walutowych wyniesie w końcu 1990 r. 93 - Poz. 73 52,5 bln zł i będzie o 31,9% wyższa niż w końcu roku
11. Przyrost ten będzie wyłącznie skutkiem przewidywanej dewaluacji złotego. Założona polityka podaży pien i ądza przewiduje, że w 1990 r., na skutek urealnienia wkładów oszczęd­ nościowych i ujednolicenia kursu walutowego, nastąpi zwię ­ kszenie atrakcyjności wkładów oszczędnościowych złoto­ wych względem wkładów walutowych. Syntetycznym tego odzwierciedleniem będzie szybszy wzrost wkładów złoto­ wych (o 194,7%) niż walutowych (o 31,9%). Założony współczynnik wyprzedzenia wynosi 6,1, a jego kształtowa­ nie się w ciągu roku stanowić będzie jedną ~ ważniejszych przesłanek dla kształtowania parametrów pol ityki pi eniężnej . Niższy od założonego poziom współczynnika stanowić bę­ dzie sygnał wskazujący na potrzebę podwyższenia stopy procentowej .
12. Przyjmuje się, że stan zadłużenia podmiotów gospodarczych i gospodarstw domowych zwiększy się w 1990 r. o 44,5 bln zł, tj . o 153,8%, do łącznej kwoty 73,4 bln zł . Zwiększony kredyt przeznaczony będzie w pierwszym rzędzie na obsługę procesu wymiany i kierowany do najefektywniejszych przedsiębiorstw. Nie ustala się centralnie limitów przyrostu kredytów na poszczególne cele i grupy podmiotów. O strukturze przyrostu zadłużenia za~ecyduje układ stosunków rynkowych, zdolność banków do angażowania się w poszczególne rodzaje kredytów, zdolność poszczególnych grup kredytobiorców do zaciągania kredytów oraz możliwości budżetu refundowania odsetek od kredytów na niektóre cele. Przyjmuje się , że część założonej kwoty przyrostu zadłużenia kredytowego znajdzie pokrycie w części przyrostu zadłużenia zagranicznego. Jej skalę wstępnie ocenia się na 740 mln USD. Program pieniężny na 1990 r. nie przewiduje przyrostu zadłużenia sektora budżetowego w stosunku do stanu na koniec roku
14. Polityka podaży pien i ądza będz i e zróżnicowana w poszczególnych fazach realizacji programu gospodarczego rządu. Pierwsza faza jego realizacji, przypadająca na okres pierwszego kwartału, zakłada wysoki wzrost cen z miesiąca na miesiąc i w rezultacie podwojenie ich poziomu. W tym czasie restrykcyjność polityki pieniężnej powinna być szczególnie duża. Równocześnie projekcja budżetowa przewiduje, że w I kwartale nie będzie możliwe zrównoważenie bieżących dochodów i wydatków budżetu centralnego, a skala tego niedoboru wyniesie ok. 6,3 bln zł i będzie finansowana przez system bankowy (poza NBP) na warunkach komercyjnych . Uwzględniając powyższe uwarunkowania, przewiduje się następującą projekcję przyrostu zadłuże­ nia kredytowego w I kwartale 1990 r.: Zadłużenie kredytowe ogółem z tego: - budżet - podmioty gospodarcze i ludność Przyrost w bln zł w % 23,3 64,1 6,3 17,0 84,7 58,8
15. W warunkach zgodnego z założen i am i programu sytuacji, tzn. obniżenia już w drugim kwartale średniomiesięcznego wskaźnika wzrostu cen do wielkości jednocyfrowej, stopniowego pozyskiwan ia kredy tów zagranicznych oraz zmniejszen ia deficytu budżetowego , rządowego rozwoju Monitor Polski Nr 10 - nastąpi relatywne zwiększenie tempa przyrostu zadłużenia kredytowego podmiotów gospodarczych . Przyjmuje się, że w drugim i trzecim kwartale deficyt budżetu centralnego ulegnie obniżeniu do kwoty ok. 3.2 bln zł, tj. 2% planowanych wydatków. Deficyt ten zostanie zlikwidowany w IV kwartale 1990 r. 94 Poz. 73 - centowanie kredytów i depozytów ustalane będzie przez banki samodzielnie, przy przestrzeganiu zasady równości sektorów. Banki będą prowadziły politykę stopy procentowej, zachęcającą do gromadzenia depozytów terminowych, stosując zasadę umiarkowan ego zróżnicowania między oprocentowaniem depozytów terminowych i depozytów płat­ nych na żądanie. Kryteriami wyznaczającymi poziom i strukturę stóp procentowych stosowanych przez banki będą rentowność działalności oraz zachowanie płynności.
16. Począwszy od drugiego kwartału 1990 r. zakup przez system bankowy oprocentowanych, krótkoterminowych weksli skarbowych będzie jedyną formą finansowania
17. Następuje zniesienie nałożonych na banki obowiąz ­ przejściowych nadwyżek bieżących wydatków budżetu cen- . ków stosowania uprzywilejowań i preferencji W · zakresie tralnego nad jego dochodami . Strukturalny niedobór budże­ dostępu do kredytów, ich oprocentowania oraz warunków tu będzie natomiast finansowany w drodze emisji obligacji ich spłaty. Polityka preferencji i ulg kredytowych prowadzoskarbowych, nabywanych na zasadzie dobrowolności przez na będzie przez rząd, a jej zakres wyznaczać będą możliwości podmioty gospodarcze, banki handlowe oraz gospodarstwa budżetu państwa. Udział banków w realizacji tej polityki domowe. polegać będzie na kapitalizowaniu części należnych odsetek.
18. W celu zabezpieczenia gospodarki przed automatyStworzy to warunki wprowadzenia większej przejrzystości cznym zadłużaniem się budżetu w bankach przewiduje się stosunków finansowo-pieniężnych oraz lepszego wykonydokonanie zmian w systemie . bankowej obsługi budżetu. wania zadań stojących przed systemem bankowym . Pomocą Począwszy od drugiego półrocza 1990 r. praktyka antycypaw spłacie należnego bankom oprocentowania objęci będą cyjnego otwierania kredytów budżetowych oraz odrębnego kredytobiorcy zaciągający nowe kredyty na następujące cele : ewidencjonowania wpływów i wydatków budżetowych za- finansowanie budownictwa mieszkaniowego, stąpiona będzie zasadą prowadzenia - zarówno dla jedno- wdrażanie postępu biologicznego w rolnictwie, stek budżetu centralnego, jak i budżetów terenowych - jednego rachunku bieżącego . Rozwiązanie takie uzależni wyso- zakup i zagospodarowanie nieruchomości rolnych, kość ponoszonych wydatków budżetowych od wielkości - zakup wózków i samochodów inwalidzkich przez inśrodków pieniężnych zgromadzonych na rachunkach banwalidów. kowych . W 1990 r. wprowadzone zostaną rozwiązania Rozmiary tej pomocy ze strony państwa określone będą systemowe eliminujące możliwość zadłużania się Funduszu w ustawie budżetowej . Będzie ona polegać na spłacaniu ze Obsługi Zadłużenia Zagranicznego w systemie bankowym. środków budżetowych części należnego bankom oprocenRealizacja dyspozycji płatności dewizowych uzależniona towania , a mianowicie: będzie od uprzedniego przekazania przez FOZZ równowartości złotowej tych środków na odpowiedni rachunek ban- w odniesieniu do kredytów mieszkaniowych oraz na kowy. zakup wózków i samochodów inwalidzkich - w wyso
19. Prezes Narodowego Banku Polskiego i Minister Finansów dokonają zawarcia w terminie do 31 marca 1990 r. długoletniej umowy o spłatę zadłużenia państwa w banku centralnym. Polityka stopy procentowej i działalność depozytowo-kredytowa
20. Stopa procentowa będzie w 1990 r. podstawowym narzędziem zapewniającym zrównoważenie popytu na pieniądz z jego podażą, ochronę realnej wartości depozytów terminowych, naturalne ograniczenie presji na kredyty ban kowe, a także wyższą atrakcyjność lokat złotowych niż oszczędności w walutach obcych. W 1990 r. w stosunku do kredytów oraz depozytów terminowych banki stosować będą realnie dodatnią stopę procentową, tzn. stopę na poziomie wyższym od przewidywanej na dany okres czasu stopy inflacji. W związku z prognozowanymi znacznymi wahaniami inflacji w ciągu roku stosowana będzie miesięcz­ na lub kwartalna stopa procentowa, z przyjęciem zasady naliczania odsetek w okresach nie krótszych niż kwartał , jeżeli dotychczas zawarte umowy nie stanowią inaczej. Naliczanie odsetek odbywać się będzie metodą procentu składanego. W umowach kredytowych banki zastrzegać będą możliwość wielokrotnej zmiany oprocentowania w ciągu roku . Opro- kości 32% należnego oprocentowania, - w odniesieniu do kredytów na postęp biologiczny w rolnictwie oraz zakup i zagospodarowanie nieruchomości rolnych - w wysokości 20% należnego oprocentowania. Uzyskanie środków z budżetu na pomoc w spłacie odsetek będzie dla ban ków podstawę do zapewnienia kredytów na wymienione cele. Ponadto w 1990 r. obowiązek bieżących spłat oprocentowania od powyższych kredytów będzie ograniczony do równowartości 40% należnych odsetek, a 60% będzie dopisywane do zadłużenia kredytobior ~ cy. Umożliwi to znaczne zmniejszenie bieżących obciążeń finansowych i zarazem zapobiegać będzie spadkowi realnej wartości zobowiązań w wyniku inflacji . stanowić
21. W 1990 r. uporządkowany zostanie problem zadłużenia z tytułu udzielonych w przeszłości kredytów opro- centowanych według stałych , zaniżonych stóp procentowych. Zgodnie z ustawą o uporządkowaniu stosunków kredytowych postanowieni a umów kredytowych ustalające oprocentowanie według takich stóp ulegają z mocy prawa uchyleniu. W celu uniknięcia skokowego wzrostu obciążeń finansowych kredytobiorców, wynikających z urealnienia oprocentowan ia, w 1990 r. równowartość 60% kwoty należ­ nych odsetek będzie mogła być kapitalizowana przez banki, powiększając stan zadłużenia oraz wysokość rat w następ- Monitor Polski Nr 10 - nych latach. Niezależnie od tego kredytob iorcy, którzy zacią­ ust. 15, otrzymają ze środków budżetowych pomoc w spłacie pozostałej części należnego bankom oprocentowania. Zasady i zakres tej pomocy będą analogiczne jak w przypadku kredytów nowo udzielanych, a jej tryb uzgodniony przez Ministra Finansów z zainteresowanymi bankami . 95 Poz. 73 - gnęli w przeszłości kredyty na cele wymienione w
22. Pol ityka kredytowa banków będzie uwzględniała kształtowanie się zdolności kredytowej pożyczkobiorców rozumianej jako zdolność do spłaty kredytu wraz z odsetkami w terminie umownym, przy czym w ocenie zdolności do spłaty kredytu wraz z odsetkami w terminie umownym będzie się uwzględniać wszystkie, także długofalowe, efekty produkcyjne, koszty kredytowanego przedsięwzięcia oraz szczegól nie w rolnictwie, długość cyklu produkcyjnego (obrotu) . Badając zdolność kredytową banki oceniać będą także wywiązywanie się ze zobowiązań wobec wierzycieli oraz dbałość o egzekwowanie należności z punktu widzenia wpływu na utrzymanie płynności finansowej. Podobnie jak dotychczas banki będą mogły - w zależności od stopnia ryzyka wynikającego z oceny zdolności kredytowej kredytobiorców - różnicować warunki udzielania kredytów, w tym także dotyczące wysokości oprocentowania i okresu spłaty . Banki będą podejmować w tych sprawach decyzje samodzielnie i ponosić za nie pełną odpowiedzialność finansową.
23. Podjęte zost aną działania organizacyjno-ekonomiczne umożliwiające przejęcie kredytowania inwestycji centralnych przez Bank Gospodarstwa Krajowego z dniem 1 lipca 1990 r. Podstawowym źródłem kredytowania inwestycji centralnych sukcesywnie stawać się będą długoterminowe obligacje gwarantowane przez Skarb Państwa . Oddziaływanie Narodowego Banku Polskiego na kształtowanie podaży pieniądza
24. Działania Narodowego Banku Polskiego (NBP) koncentrować się będą na kontroli podaży pieniądza , polity- ce stoljlY procentowej oraz kursu walutowego. Narzędzia oddziaływania NBP na system bankowy i rynek pieniężny oraz paramet ry polityJ<i pieniężnej będą kształtowane w taki sposób, aby jak najszybciej postępowała komercjalizacja stosunków pieniężnych oraz elim inowane były ograniczenia natury administracyjnej.
25. PrzyjmuJe się, że w 1990 r. podstawą akcji kredytowej banków komercyjnych będzie przyrost depozytów podmiotów gospodarczych i gospodarstw domowych. NBP udzielać będzie bankom kredytu refinansowego i redyskontowego. Rola kredytu refinansowego - udzielanego bankom w rach unku otwartym - ulegać będzie zmniejszeniu, podobnie jak jego relacja do aktywów banków. W tym celu wprowadzone zostaną następujące rozwiązania : - zlikwidowany zostanie system kredytów refinansowych o preferencyjnym oprocentowaniu; będzie to związane z uchyleniem zawartych przez banki umów kredytowych, w części dotyczącej stosowania stałych , zaniżo­ nych stawek oprocentowania; dokonana zostanie konwersja zadłużenia banków z tytu łu kredytów refinansowych w kredyty długoterminowe, spłacane do końca 1 995 r. ; - refinansowan ie banków poprzez udzielanie kredytu w rachunku otwartym ograniczone zostanie do pomocy w razie przejściowego zagrożenia płynności. Zakłada się , że ciężar refinansowania banków przesunięty zostanie w 1990 r. na kredyt redyskontowy. Będzie on udzielany przez N B P w drodze redyskonta zdyskontowanych przez banki weksli towarowych wystawionych przez solidnych płatników i o terminach płatności nie przekraczających trzech miesięcy . Stworzy to warunki do częściowego uzależ­ nienia emisji pieniądza od realnego pokrycia towarowego. Czynnikiem zachęcającym banki do korzystania z tej formy kredytu będzie jego niższe oprocentowanie w porównaniu z kredytem refinansowym udzielanym w rachunku otwartym.
26. W zależności od kształtowania się sytuacji pienięż­ nej NBP będzie oddziaływał na wielkość podaży pieniądza poprzez operacje sprzedaży i skupu krótkoterminowych weksli skarbowych. W sytuacji nadmiernej ekspansji kredytowej weksle te będą oferowane bankom, a w razie niedostatecznych rozmiarów kredytowania - skupywane przez NBP od banków. Skuteczne posługiwanie się tym narzędziem będzie możliwe pod warunkiem ich odpowiednio atrakcyjnego oprocentowania . Poziom tego oprocentowania będzie każ­ dorazowo uzgadniany przez Prezesa NBP i Ministra Finansów.
27. Przyjmuje się, że w razie potrzeby rozszerzenia akcji kredytowej bądź zwiększenia płynności banków, NBP będzie miał prawo zakupu obligacji banków mających pokrycie w skapitalizowanych należnościach z tytułu zmiany oprocentowania kredytów udzielonych przed dniem 1 stycznia 1990 r.
28. Narodowy Bank Polski nie będzie stosował limitowania działalności kredytowej banków. W przypadku wystąpienia zagrożenia nadmierną podażą pieniądza, reglamentacja ilościowa będzie stosowana selektywnie; obejmować będzie określoną grupę kredytów, np. kredyty długoter­ minowe.
29. System rezerwy obowiązkowej ulegnie uproszczeniu w wyniku wprowadzenia jednolitej stopy rezerwy od depozytów płatnych na żądanie. Narodowy Bank Polski prowadził będzie aktywną politykę rezerwy obowiązkowej , aby stała się ona znaczącym instrumentem kształtowania rozmiarów działalności depozytowo-kredytowej banków.
30. Narodowy Bank Polski oddziaływać będzie na poziom stóp procentowych poprzez oprocentowanie kredytu refinansowego i redyskontowego oraz dobrowolnych lokat banków. Wysokość tego oprocentowania będzie określana przez NBP co miesiąc lub co kwartał przy uwzględnieniu podaży i popytu na pieniądz oraz aktualnej prognozowanej na najbliższy okres inflacji. Oprocentowanie to będzie kształ­ towane w taki sposób, aby zachęcać banki do gromadzenia depozytów pieniężnych oraz lokowania wolnych środków na międzybankowym rynku pieniężnym. Oprocentowanie kredytu refinansowego powinno przekraczać stosowaną przez - Monitor Polski Nr 10 96 banki komercyjną stopę procentową płaconą od depozytów terminowych. Oprocentowanie lokat dobrowolnych banków powinno być natomiast wyraźnie niższe i podwyższane do atrakcyjnego dla banków poziomu jedynie w razie konieczności szybkiej reakcji na nadmierną ekspansję kredytową. Narodowy Bank Polski przy refinansowaniu banków będzie uwzględniał zamrożenie zasobów banków, powstałe w wyniku stosowanej ustawowej kapitalizacji odsetek od kredytów.
31. W celu zwiększenia ekonomicznego bezpieczeńst­ wa wkładów oszczędnościowych i lokat gromadzonych w bankach podjęte zostaną działania, w ' wyniku których relacja kapitału własnego banków do aktywów objętych ryzykiem będzie ulegała zwiększeniu w następujący sposób: stycznia 1991 r. - nie mniej niż 3%, stycznia 1992 r. - 6%, stycznia 1993 r. - 8%. - Poz. 73 i 74 płatniczych. Podmioty gospodarcze będą zobowiązane do niezwłocznego sprowadzania do kraju wpływów w walutach obcych i do ich odsprzedaży bankom dewizowym. Importerzy będą mieli prawo zakupu walut wymienialnych w bankach dewizowych w celu wykonania zobowiązań z tytułu importu. Nastąpi zniesienie odpisów dewizowych, przetargów walutowych oraz centralnych przydziałów dewiz. Śro­ dki zgromadzone na rachunkach odpisów dewizowych ich właściciele będą mogli wykorzystać na import.
32. Kurs walutowy kształtowany będzie na poziomie zapewniającym równowagę popytu na dewizy z ich podażą. Będzie on ustalany przez Prezesa NBP w oparciu o zasady określone przez Radę Ministrów. Prezes NBP ustalać będzie sposób stosowania kursów, a także będzie miał prawo ustalić maksymalne wysokości marż pobieranych przy kupnie i sprzedaży walut obcych .
33. NBP zorganizuje system międzybankowych rozliczeń dewizowych. W ramach tego systemu banki dewizowe
34. W 1990 r. zapoczątkowane zostanie stosowanie norm płynności. Banki zostaną zobowiązane do analizowania zsynchronizowania terminów wymagalności depozytów z okresami ich zaangażowania w działalności kredytowej. Polityka dewizowa i kursowa
35. Z początkiem 1990 r. wprowadzony zostanie jednolity kurs złotego w stosunku do walut wymienialnych, który będzie stosowany dla wszystkich bieżących obrotów będą zobowiązane do odsprzedaży Narodowemu Bankowi Polskiemu części dewiz skupionych od podmiotów gos podarczych i będą miały prawo zakupu od NBP walut wymienialnych w ilości wystarczającej dla realizacji popytu zgłaszanego przez importerów.
36. W 1990 r. nie nastąpią zmiany w funkcjonowaniu systemu rachunków walutowych ludności. Zapewnione bę­ dzie bezpieczeństwo wkładów na kontach walutowych oraz swoboda dysponowania zgromadzonymi środkami. Utrzymany będzie wolny obrót walutowy między osobami fizycznymi. 74 UCHWAŁA SEJMU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ z dnia 23 lutego 1990 r. w sprawie planu Centralnego Funduszu Rozwoju Kultury na 1990 r. §
38. Uchwala się plan dochodów i wydatków Centralnego Funduszu Rozwoju Kultury na 1990 r.
39. Plan dochodów i wydatków Centralnego Funduszu Rozwoju Kultury określa załącznik nr 1 do uchwały .
40. Plan dotacji z tego Funduszu dla wojewódzkich funduszy rozwoju kultury określa załącznik nr 2 do uchwały . §
41. Upoważnia się Ministra Kultury i Sztuki do podziału kwot nie rozdzielonych wydatków. §
42. Upoważnia się Ministra Kultury i Sztuki do dokonywania, w wypadkach uzasadnionych potrzebami rozwoju kultury, zmian w planowanych wydatkach Centralnego Funduszu Rozwoju Kultury. §
43. Uchwała wchodzi w życie z dniem z mocą od dnia 1 stycznia 1990 r. ogłoszenia Marszałek Sejmu: M. Kozakiewicz