- Monitor Polski Nr 19 Poz. 141, 142 i 143 203 § 5. Wartość lasu lub gruntu, a także budynków i budowli, ustala się według zasad określonych w przepisach o gospodarce gruntami i wywłaszczaniu nieruchomości. § 6. 1. Podstawą do wypłacenia należności dotychczasowemu właścicielowi lasu lub gruntu jest zawarcie umowy przenoszącej własność. 2. Wypłaty dokonuje nadleśnictwo w ciągu 7 dni od dnia wydania lasu lub gruntu, chyba że umowa określa inny termin. § 7. Zarządzenie wchodzi w życie po upływie 14 dni od dnia ogłoszenia. Minister Ochrony Środowiska, Zasobów Naturalnych i Leśnictwa: S. Kozłowski 142 ZARZĄDZENIE MINISTRA OCHRONY ŚRODOWISKA, ZASOBÓW NATURALNYCH I LEŚNICTWA z dnia 27 maja 1992 r. w sprawie stanowisk w Lasach Państwowych zaliczanych do Służby Leśnej, na których zatrudnionym pracownikom przysługuje bezpłatne mieszkanie, oraz szczegółowych zasad i trybu przyznawania i zwalniania tych mieszkań. Na podstawie art. 49 ust. 1 pkt 2 ustawy z dnia 28 września 1991 r. o lasach (Dz. U. Nr 101, poz. 444 i z 1992 r. Nr 21 , poz. 85) zarządza się, co następuje: § 1. Pracownikom Lasów Państwowych, zatrudnionym na stanowisku nadleśniczego, leśniczego, strażnika leśnego lub podleśniczego, przysługuje bezpłatne mieszkanie w miejscowości, w której pełni obowiązki służbowe, o powierzchni w miarę możliwości uwzględniającej liczbę członków rodziny pozostającej z nim we wspólnym gospodarstwie domowym. § 2. Mieszkania bezpłatne są udostępniane pracownikom na czas zajmowania stanowisk, o których mowa w § 1, na podstawie umowy zawieranej między pracownikiem a: 1) nadleśniczym - w stosunku do leśniczego, strażnika leśnego i podleśniczego, 2) dyrektorem regionalnej dyrekcji Lasów Państwowych - w stosunku do nadleśniczego. § 3. Koszty zużywanej energii elektrycznej, gazu, wody, ogrzewania, a także koszty obciążające użytkownika, wyni kające z ustawy z dnia 10 kwietnia 1974 r. - Prawo lokalowe (Dz. U. z 1987 r. Nr 30, poz. 165, z 1989 r. Nr 10, poz. 57, Nr 20, poz. 108, Nr 34, poz. 178 i Nr 35, poz. 192, z 1990 r. Nr 4, poz. 19, Nr 32, poz. 190 i Nr 34, poz. 198 oraz z 1991 r. Nr 115, poz. 496), zwanej dalej "Prawem lokalowym", ponosi pracownik. § 4. Pracownikom, o których mowa w § 1, którym nie przydzielono bezpłatnego mieszkania w budynkach Lasów Państwowych z powodu braku odpowiedniego lokalu, nadleśnictwo jest obowiązane wynająć lub wydzierżawić mieszkanie na własny koszt. § 5. W razie braku wolnych lokali z własnych zasobów Lasów Państwowych i zatrudnienia pracownika uprawnionego do bezpłatnego mieszkania, o którym mowa w § 1, pracownikowi przysługuje dodatek do wynagrodzenia w wysokości ekwiwalentu czynszu za zajmowane mieszkanie, jaki kształtuje się w stosunkach wolnego najmu w danej miejscowości. § 6. 1. W razie rozwiązania stosunku pracy z pracownikiem, o którym mowa w § 1, pracownik jest obowiązany do opróżnienia zajmowanego lokalu zgodnie z Prawem lokalowym. 2. Pracownikom, z którymi stosunek pracy został rozwiązany z ich winy, przysługuje pomieszczenie zastępcze. § 7. Zarządzenie wchodzi w życie po upływie 14 dni od dnia ogłoszenia . Minister Ochrony Środowiska, Zasobów Naturalnych i Leśnictwa: S. Kozłowski 143 ZARZĄDZENIE MINISTRA ZDROWIA I OPIEKI SPOŁECZNEJ z dnia 15 czerwca 1992 r. w sprawie szczegółowych zasad ewidencji dochodów i kosztów w publicznych zakładach opieki zdrowotnej. Na podstawie art. 62 ustawy z dnia 30 sierpnia 1991 r. o zakładach opieki zdrowotnej (Dz. U. Nr 91, poz. 408) zarządza się, co następuje : Rozdział 1 Przepisy ogólne § 1. Ilekroć jest mowa o: 1) zakładzie - rozumie s i ę przez to publiczny zakład opieki zdrowotnej. 2) ośrodku kosztów - rozumie się przez to miejsce, przedmiot działalności lub wyodrębniony rodzaj kosztów ponoszonych w zakładzie, 3) ośrodku zadaniowym - rozumie się przez to miejsce dostarczania pacjentowi świadczenia kończącego pro- - Monitor Polski Nr 19 204 ces leczenia lub określoną jego fazę w danym zakładzie albo dostarczania innemu odbiorcy produktu lub usługi będącej przedmiotem rozliczenia lub zamówienia; oś rodek zadaniowy jest zazwyczaj ośrodkiem kosztów usług finalnych, 4) ośrodku usługowym rozumie się przez to miejsce wytwarzania usługi, która z punktu widzenia korzystających jest usługą cząstkową, niezbędną dla realizacji szerzej ujętych zadań usługowych; niektóre ośrodki, takie jak laboratoria czy pracownie diagnostyczne, pralnia, kuchnia i inne, mogą pełnić jednocześnie funkcje usługowe i zadaniowe zależnie od finalnego lub pośred niego charakteru wytwarzanej usługi. § 2. Dla ośrodka kosztów zestawia się i rozlicza wszystkie koszty związane z wytworzeniem i podziałem okreś lonego świadczenia zdrowotnego, produktu lub usługi albo koszty funkcjonowania określonej komórki organizacyjnej zakładu lub koszty realizacji określonego programu zdrowotnego, naukowego oraz innych programów, których prowadzenie zlecono zakładowi, w szczególności grupowane według kryteriów kalkulacyjnych, źródeł pochodzenia lub pokrycia. Poz. 143
- e)apteki,
- f)izby przyjęć , 2) ośrodki o charakterze niemedycznym:
- a)kuchnie,
- b)pralnie,
- c)kotłownie,
- d)zarząd i administrację,
- e)obsługę techniczną. Rozdział 2 Zasady ewidencji dochodów § 6. 1. Zakład wyodrębnia w ewidencji co najmniej następujące dochody z tytułu: 1) sprzedaży usług zdrowotnych, 2) odpłatności częściowej za usługi lub dobra towarzyszące , 3) dotacji, 4) darowizn, 5) innych tytułów . § 3. Zakłady stosują ewidencję księgową określoną w odrębnych przepisach, z uwzględnieniem zasad zawartych w zarządzeniu. 2. Zakład określa stosownie do potrzeb, jakie konta analityczne będzie prowadził dla poszczególnych rodzajów dochodów. § 4. 1. Decyzję o wyodrębnieniu ośrodka kosztów oraz uznaniu tego ośrodka za zadaniowy lub usługowy podejmuje kierownik zakładu. 3. Przepisy ust. 1 i 2 nie naruszają przepisów regulują cych zasady gospodarki pozabudżetowej. 2. W przypadku gdy nie można jednoznacznie określić charakteru danego ośrodka kosztów, należy kierować się głównymi funkcjami ośrodka i zaliczyć go odpowiednio do ośrodków zadaniowych lub ośrodków usługowych. 3. Jeżeli w ośrodku kosztów wymienionym w § 5 ust. 1 znaczącą część stanowią usługi cząstkowe, kierownik zakładu może go zaliczyć do ośrodków usługowych. 4. Jeżeli w ośrodku kosztów wymienionym w § 5 ust. 2 znaczącą część stanowią usługi finalne, kierownik może go uznać za ośrodek zadaniowy. Rozdział 3 Ogólne zasady ewidencji kosztów § 7. Przedmiotem ewidencji są wszystkie koszty według rodzajów oraz koszty w układzie kalkulacyjnym według typów działalności. § 8. 1. Analityczną ewidencję kosztów rodzajowych prowadzi się z zachowaniem następujących zasad: 1) koszty są grupowane stosownie do układu planu finansowego lub zgodnie z wewnętrznymi ustaleniami zakładu, § 5. 1. Do ośrodków zadaniowych zalicza się w szczególności: 1) ośrodki podstawowej opieki zdrowotnej, takie jak poradnie ogólne, dla dzieci, położniczo-ginekologiczne i stomatologiczne, 2) ośrodki specjalistyczne: poradnie specjalistyczne - stosownie do struktury organizacyjnej zakładu, 3) oddziały szpitalne - stosownie do struktury organ iza- cyjnej zakładu, 4) pogotowie ratunkowe. 2. Do ośrodków usługowych zalicza się w szczególności: 1) ośrodki o charakterze medycznym:
- a)pracownie diagnostyczne,
- b)działy zabiegowe/ interwencyjne,
- c)laboratoria,
- d)jednostki organizacyjne prowadzące rejestrację, dokumentację i statystykę, 2) konta syntetyczne oznaczone trzycyfrowym symbolem przeznacza się dla wyodrębnionych kosztów rodzajowych , 3) odrębne konto przeznacza się do przeniesienia kosztów ujętych w danym okresie na syntetyczne konta kosztów w układzie kalkulacyjnym. 2. Dla kosztów według typów działalności prowadzi się ewidencję : 1) dla ośrodków zadaniowych, 2) dla ośrodków usługowych. § 9. W ośrodkach kosztów wyodrębnia się koszty bezpośrednie i pośrednie. § 10. 1. Za koszty bezpośrednie przyjmuje się te, które w sposób jednoznaczny można przypisać danemu ośrod kowi, czyli są jego kosztami własnymi poniesionymi. 2. Koszty określone w ust. 1 należy rozdzielić w każdym ośrodku co najmniej na koszty: - Monitor Polski Nr 19 205 1) osobowe, 2) materiałowe, 3) amortyzacji sprzętu i aparatury, będących wyposaże niem danego ośrodka kosztów, 4) pozostałe. § 11. Za koszty pośrednie zwiększające koszt funkcjonowania poszczególnych ośrodków uznaje się koszty przenoszone w wyniku rozliczeń z innych ośrodków . § 12. Całkowity koszt wytworzonych w ośrodku usług cząstkowych i finalnych jest sumą kosztów bezpośrednich i pośrednich. Rozdział 4 Ewidencjonowanie kosztów na kontach analitycznych § 13. 1. Księgowanie kosztów ponoszonych przez zakład następuje na karcie kosztów. Przykładowy wzór karty kosztów stanowi załącznik nr 1 do zarządzenia . 2. Kartę kosztów kosztów. zakłada się dla każdego ośrodka 3. Na karcie kosztów ewidencjonowane są wszystkie koszty za dany okres. 4. Karty kosztów można prowadzić na wewnętrznych informacji, przy zachowaniu zasad określonych dla ksiąg rachunkowych . nośnikach § 14. 1. W karcie kosztów ośrodka zadaniowego lub usługowego uwzględnia się: 1) nazwę ośrodka, 2) rezultaty działalności - rodzaj dóbr i świadczeń, Poz. 143 § 15. 1. Koszty usług zakładów przemysłowej, kolejowej i akademickiej służby zdrowia należy ewidencjonować na dwóch kartach kosztów: 1) na karcie nr 1 ewidencjonowane są koszty bezpośrednio ponoszone w zakładzie, 2) na karcie nr 2 ewidencjonowane są koszty pokrywane przez przedsiębiorstwo (szkołę wyższą w odniesieniu do zakładów akademickiej służby zdrowia) . 2. Kierownik zakładu i główny księgowy zapewniają terminowe uzyskiwanie niezbędnych informacji z przedsię biorstwa oraz szkoły wyższej o pokrywanych przez nie kosztach usług zdrowotnych. 3. Ustalone koszty na karcie nr 2 są w końcu okresu przenoszone na kartę nr 1. Rozdział 5 Ustalanie kosztów usług finalnych § 16. 1. Koszty usług finalnych uzyskuje się przez sumowanie kosztów bezpośrednich ustalonych w ośrodkach zadaniowych z kosztami pośrednimi przeniesionymi z ośrod ków usługowych. 2. Rozdział kosztów ośrodka usługowego między ośro dki zadaniowe polega na przemnożeniu ·ustalonego kosztu jednostkowego usługi przez liczbę usług wykonanych dla każdego ośrodka zadaniowego. W przypadku braku ustalenia ceny usług cząstkowych świadczonych przez dany ośrodek usługowy, podziału jego kosztów na ośrodki zadaniowe dokonuje się według przyjętej dla niego podstawy rozliczenia. 3. Przy rozliczaniu kosztów, o których mowa w ust. 2, należy stosować podstawy wymienione w załączniku nr 2 do 3) podstawę rozliczenia kosztów, zarządzenia. 4) liczbę usług lub punktów, usługowych niż wymienione w załączniku nr 2 do zarządze 5) liczbę porządkową, datę, treść i cechy dokumentu księgowego, 6) wielkość kosztów (kwotowo), 7) koszty bezpośrednie i ich rodzaje, 8) koszty pośrednie i ich rodzaje. 2. Dokumenty określające koszty związane z wynagrodzeniami pracowników powinny być opracowane w taki sposób, aby umożliwić wyodrębnienie części płac przypadających na poszczególne ośrodki kosztów. 3. Dokumenty dotyczące kosztów ponoszonych w całym zakładzie lub jego części, takie jak rachunki za zużytą wodę, energię elektryczną i cieplną, raty amortyzacyjne nie przypisanych do jednego ośrodka kosztów, nie mogą być bezpośrednio przeniesione na kartę kosztów. Wymagają one rozdzielenia na odpowiednie ośro dki kosztów. środków trwałych 4. Koszty, które dotyczą ośrodków, a ich rozliczenie sprawia szczególną trudność, należy ująć w całości na karcie kosztów ośrodka obsługującego wszystkie inne ośrodki, takiego jak administracja, pion gospodarczy lub techniczny, aby po zakończeniu okresu sprawozdawczego można było je rozdzielić na inne ośrodki, stosownie do przyjętej podstawy rozliczeń dla tego ośrodka usługowego. Podstawy rozliczenia dla innych ośrodków nia kierownik zakładu określa w zakładowym planie kont. 4. Zakład w miarę potrzeby może tworzyć inne ośrodki kosztów, dobierając dla nich odpowiednie podstawy rozdziału kosztów. § 17. 1. Rozdziału kosztów pośrednich można dokonać w oparciu o dwie metody: 1) wielokrotnych przeksięgowań kosztów między ośrod kami wytwarzającymi i zużywającymi usługi cząstkowe lub finalne, 2) metodą arkusza rozliczającego jednocześnie koszty wszystkich ośrodków na tym arkuszu. 2. Objaśnienie metody wymienionej w ust. 1 pkt 2 zawarte jest w załączniku nr 3 do zarządzenia. § 18. Do czasu wprowadzenia powszechnie obowiązu jącej oceny punktowej świadczonych usług dopuszcza się korzystanie z zakładowych systemów punktowych. § 19. Zarządzenie wchodzi w życie z dniem ogłoszenia i ma zastosqwanie do ewidencji dochodów i kosztów począwszy od dnia 1 stycznia 1993 r. Minister Zdrowia i Opieki Społecznej: p. o. M. Miśkiewicz - Monitor Polski Nr 19 206 - Poz. 143 Załączniki do zarządzenia Min istra Zdrowia i Opieki Społecznej z dnia 15 czerw ca 1992 r. (poz. 143) Załącznik nr 1 Wzór karty kosztów Nazwa ośrodka kosztów ..... .......... .... ... ...... ............ ....... .......... ... ... ... ... ........ ... ...... ...... .............. ... .. .............. ...... ...... .. ... .. .... .... ... .. ... .... .. Rezultaty działalności ...... .... .... ....... .... ...... .. .. .. .... ... ... ...... .... ... ............. .. ....... ... ...... .. .. .... .. ..... .. .. .... .. ... ............... ..... ..... ..... ... .. ..... ... ........ . Podstawa rozliczenia (wg załącznika nr 2) ..... ... ... ....... .. ....... ........... ...... . Łączna wartość podstawy rozliczeń .... .. .... .. ....... KARTA KOSZTÓW Koszty Lp. Data Numer dok. poz. księg o Treść bezpośrednie osobowe leki inne materiały amortyzacja pozostałe pośrednie Załącznik nr 2 PODSTAWY ROZLICZANIA KOSZTÓW OŚRODKÓW USŁUGOWYCH Koszt Podstawa rozliczenia 1 2 Amortyzacja nie ujęta jako koszt bezpośredni w ośrodkach usługowych i zadaniowych według liczby m 2 zajmowanej powierzchn i użytkowej przez Obsł uga techniczna koszty zleceń na prace (roboty) lub zajmowanej powierzchni użytkowej przez ośrodki Administracja koszty osobowe innych ośrodków kosztów Pralnia i naprawa bielizny kilogramy bielizny Kuchnia dla chorych osobodni pobytu w oddziale Stołówka dla pracowników liczba posiłków Apteka wartość pobranych leków Laboratoria punktowa ocena badań lub liczba badań Pracownie diagnostyczne punktowa ocena wykonanych badań lub liczba wykona nych badań Gabinety zabiegowe punktowa ocena wykonanych zabiegów lub liczba zabiegów ośrodki kosztów - Monitor Polski Nr 19 207 - Poz. 143 2 1 Pogotowie ratunkowe
- a)zespoły wyjazdowe
- b)ambulatorium Jednostki orga n izacyj ne prowadzące mentację i statystykę medyczną liczba wyjazdów karetek liczba porad rejestrację, doku- liczba leczonych w szpitalu Blok operacyjny łączny czas zużyty przez lekarzy na operacje Sala porodowa liczba dzieci urodzonych w szpitalu Poradnie liczba porad i ich rodzaj Komisja lekarska liczba decyzji Załącznik nr 3 METODA ROZLICZANIA KOSZTÓW, O KTÓREJ MOWA W § 17 UST. 1 PKT 2 ZARZĄDZENIA, NA ZASADZIE ZSTĘPUJĄCYCH KROKÓW ORAZ NA ZASADZIE PODWÓJNEGO PODZIAŁU I. Zasada zstępujących kroków. 1. Główne etapy są następujące: 1) sporządza się listę ośrodków kosztów, 2) listę porządkuje się tak, aby na pierwszych miejscach znalazły się ośrodki, z których usług korzystają ośrodki znajdujące się niżej na liście, 3) w celu ustalenia całkowitych kosztów danego ośrodka jego koszty bezpośrednie zwiększa się o przeniesione koszty z ośrodków znajdujących się wyżej na liście; koszty przeniesione do danego ośrodka stają się dla niego kosztami pośrednimi, 4) koszty każdego ośrodka rozdziela się tylko na te ośrodki, które korzystają z jego usług; wielkość przydzielonych kosztów do poszczególnych ośrodków jest stosowna do liczby uzyskanych przez nie usług, 5) metoda nie uwzględnia przenoszenia kosztów z ośrod ków znajdujących się niżej na liście do ośrodków umieszczonych w stosunku do nich wyżej na liście, 6) koszty niektórych ośrodków są rozdzielane na inne ośrodki drogą procentowego narzutu na wybrany element kosztów innego ośrodka; np. koszty administracji mogą być dzielone na inne ośrodki stosownie do ich kosztów osobowych; aby ustalić procent narzutu, koszty administracji są dzielone przez sumę kosztów osobowych wszystkich ośrodków, na które rozdziela się koszt administracji; przez ustalony procent mnoży się wielkość kosztów osobowych w każdym ośrodku, uzyskując przez to kwotę pośrednich kosztów administracji w danym ośrodku. 2. Przenoszenie kosztów odbywa się na zasadzie "zstę powania". 1) w pierwszym kroku rozlicza się koszt amortyzacji środ ków trwałych, np. budynku czy stacji transformatorowej jest rozdzielany proporcjonalnie do powierzchni m 2 zajmowanej przez usługowe i zadaniowe ośrodki kosztów; dzieląc sumę amortyzacji przez ogólną powierzchnię w m 2 , zajmowaną przez wszystkie ośrodki kosztów otrzymuje się koszt 1 m 2 powierzchni, 2) iloczyn kosztu amortyzacji 1 m 2 powierzchni i powierzchni w m 2 zajmowanej przez dany ośrodek kosztów daje koszt amortyzacji każdego ośrodka kosztów, 3) po rozliczeniu kosztów amortyzacji przechodzi się do rozliczenia kosztów ośrodków niżej położonych na liś cie; zazwyczaj drugim, kolejnym ośrodkiem jest administracja; całkowite koszty do podziału w tym ośrodku są równe bezpośrednim kosztom administracji zwiększo nym o koszty amortyzacji, przypadające na administrację; podstawą rozdziału kosztów administracji jest wielkość kosztów osobowych w pozostałych ośrodkach kosztów; po podziale kosztów administracji przez sumę kosztów osobowych występujących w innych ośrod kach (poza administracją) uzyskuje się procentową wielkość narzutu kosztów administracji; mnożąc ten wskaźnik procentowy przez koszty osobowe w poszczególnych ośrodkach uzyskuje się kwoty, jakimi obciąży administrację każdy z ośrodków usługowych i zadaniowych, 4) w analogiczny sposób, stosując podstawy podziału kosztów pośrednich, postępuje się przy rozliczaniu kosztów pozostałych ośrodków; koszty ostatniego na liście rozliczanego ośrodka usługowego mogą być przeniesione tylko na ośrodki zadaniowe; koszty te stanowią sumę kosztów bezpośrednich danego ośrodka i kosztów pośrednich przeniesionych z innych ośrodków. II. Zasada podwójnego podziału kosztów ośrodków usługowych. Metoda obejmuje dwa niezależne od siebie etapy pow pierwszym, bezpośrednie koszty ośrodków usługowych przenoszone są na inne ośrodki usługowe i zadaniowe według podstawy właściwej dla każdego ośrod ka. Przenoszone są jedynie koszty rzeczywiście występujące w danym ośrodku usługowym, bez kosztów pośrednich powstałych w wyniku korzystania z działalności innych ośrodków. Koszty przeniesione z innych ośrodków (pośred nie) są w danym ośrodku gromadzone i sumowane, aby w drugim etapie podziału rozdzielić je wyłącznie na ośrodki zadaniowe (usług finalnych). Podstawy podziału kosztów są identyczne jak w metodzie kroków zstępujących. stępowania: